Fałszerze win

[Gość: al]

Dawniej nader często pojawiały się informacje o wykrywaniu sfałszowanych win
(najczęściej przez Włochów). Posuwali się nawet do mieszania ich z krwią
zwierzęcą. Brrr! Ciekaw jestem jak to jest możliwe, że po takich świństawch
wina nie tylko nie traciły smaku, ale wręcz trudno było je odróżnić od
oryginału.
Dziś pewnie też fałszują, tylko inteligentniej.

[winersch]

Ponizszy tekst o fałszowaniu wina opublikowałem w 2002 r. w Dzienniku Łodzkim.
Wino fałszowano odkąd tylko istnieje. Przy czym fałszerstwo miało zawsze dwie
przyczyny. Po pierwsze wino fałszował, czy może lepiej powiedzieć "ulepszał",
partacz, który nie opanowawszy należycie sztuki jego wytwarzania, próbował
ratować poniewczasie swoje wyroby. Po drugie, i co gorsze, robili to i robią po
dziś dzień wydrwigrosze i oszuści, bez skrupułów zamieniający, jak za
skinieniem czarodziejskiej różdżki, taniego stołowego sikacza w szlachetne
bordeaux czy burgunda. Proceder ten kwitł przez wieki, i nadal ma się dobrze, a
pomysłowość fałszerzy zdaje się być zgoła niewyczerpana.
Powszechnie "poprawiano" najtańsze wina stołowe uzyskując z nich, zależnie od
zapotrzebowania klientów stare tokaje, najdroższe gatunki włoskie, czy
francuskie. Jak pisał Starowolski ".. co tysiąc kuf wina morawskiego do Krakowa
wnidzie...wszystko się za tydzień w tokajskie obróci..". Dokładne instrukcje
jak uzyskiwać stare wina w kilka tygodni, jak zmieniać ich barwę
i "uszlachetniać" smak publikowano powszechnie w popularnych
osiemnastowiecznych poradnikach domowych i kalendarzach. "Gdy chcesz mieć wino
złotego koloru, włóż słomy owsianej żółtej na dno w beczkę i nalej winem,
będziesz mieć kolor złotawy" doradzał w 1752 roku Duńczewski. Aby otrzymać
wchodzące wówczas w modę wina szampańskie, mieszano zwykłe wino stołowe z
cukrem, cytryną, drożdżami i sokiem brzozowym. Nie było to jeszcze najgorsze.
Na skalę przemysłową fałszowano szampana w znacznie mniej apetyczny
sposób. "Już i w Warszawie tegoż nauczono się sekreta, mieszając do cienkuszu
gnój gołębi" - pisał Stanisław Trembecki. Nagminnie dodawano do win kredy
wapna, arszeniku, związków rtęci i ołowiu. Nic więc dziwnego, że nie każdy
organizm mógł znieść efekty pomysłowości niektórych winiarzy. Kroniki miasta
Stuttgartu odnotowują, że w 1706 roku skrócono o głowę niejakiego Erniego,
który najwyraźniej zbyt gorliwie traktował swoją misję poprawiania wina
wyprawiając kilku klientów na tamten świat.
W naszych czasach fałszowanie win nie wynika, jak niegdyś, ze zbyt małej
podaży. Wręcz przeciwnie. Wobec powszechnej dostępności i wielkiej
różnorodności win, spada popyt na najtańsze wina stołowe. Jeszcze kilka lat
temu stanowiły one 90% rynku we Francji, podczas gdy obecnie ich udział
zmniejszył się do 50%. Ponad połowa produkcji to wina klasyfikowane jako AOC, o
wyższej jakości. Po prostu marne wino coraz trudniej sprzedać. Coraz więcej
producentów podnosi jakość i klasę swoich win. Niektórzy niestety tylko na
papierze. Całkiem niedawno, w połowie lutego francuskie władze rozpoczęły
śledztwo przeciw kilkunastu producentom z Bordeaux, oskarżanym o sprzedawanie
pod markowymi etykietami, najtańszych win, skupowanych w całej Europie. Jeszcze
dalej posunęli się producenci austriaccy, którzy w latach siedemdziesiątych
dosładzali swoje wina glikolem, czyli po prostu płynem do chłodnic
samochodowych. Sąd austriacki był niestety bardziej pobłażliwy, niż rajcy
Stuttgartu, przed trzema wiekami w sprawie winiarza Erniego. Fałszerze
zachowali głowy. Pozostaje tylko mieć nadzieję, że wina już nie produkują.
Pomysłowość naszych rodzimych fałszerzy nie ustępuje ich kolegom z Francji czy
Austrii. Pamiętam firmę, nazwy z litości nie wspomnę, która sprowadzała
najtańsze wina hiszpańskie, z dopłatą od rządu Hiszpanii, i "produkowała" z
nich popularne wówczas w Polsce Egri Bikaver. Etykietki opatrywano w
egzotycznie brzmiące węgierskie napisy. Nie chcąc płacić tłumaczowi,
przepisywano oryginalne opisy różnych węgierskich towarów np. butów. Pech
chciał, że na pewnym przyjęciu gdzie serwowano ten dionizjak pojawił się
węgierski dyplomata, który z dużym zaskoczeniem przeczytał na butelce
instrukcję "pastować raz na tydzień".

[lordofgrill]

Hiii

Ciekawe jakie jeszcze wina w Polsce były przez producenta bądź importera
pastowane no i jak często?

pozdr

LORDOFGRILL

[Gość: al]

W uzupełnieniu dorzucę informację kolegi, który bardzo często wyjeżdża do
Francji. Otóż dowiedziałem się, że niektórzy plantatorzy francuscy - celem
osiągnięcia większego zysku - oddają do skupu winogrona polewane roztworem
cukru (czym wyższa zawartość cukru, tym większa kasa).

[Gość: novo]

czesc,
dzis najczesciej falszowane (w znaczeniu nasladowane, jak zegarki Rollexa, czy
torebki vuittona) sa grands crus. Wspolczesne technologie pozwalaja w prosty
sposob osiagnac efekty wina "podobnego do". Nastepnie wystarczy sfalszowac,
etykietke, korek i kaspsule? Najlepsi falszerze dzialaja na mala skale

[Gość: novo]

Falszerze dzialajacy na mala skale uzywaja orginalnych butelek. Podobno
podrabia sie glownie wielkie burgundy i wina z pierwszej dziesiatki grands crus
z Bordeaux.
pozdrawiam
novo

[lordofgrill]

Słyszałem kiedyś o aferze z winami "reńskimi" robionymi jak mnie pamięć nie
myli z buraków cukrowych :-)

pozdr

LORDOFGRILL