Jestem za słaba...

[beettinna]

To był mój 3 cykl starań,mówię był bo po 10 dniach od ewentualnej owulacji
zrobiłam test-niepotrzebnie
Teraz mój mąż wyjechał na miesiąc to 4 cykl też odpada,do tego mam niski
progesteron,leczę się na serce,mam Rh-,ogromną bliznę za czasów stanu
wojennego po wyrostku,z czego mogę mieć zrosty-wprost same plusy.
Pomyślałam że skupię się na nauce(jestem na 4 roku)tak sobie tłumaczę.
Biorę leki na uspokojenie,chyba za słabe, bo to wszystko do mnie dociera.
A jakbyście miały za mało "plusów" to za 4 miesiąca moja szwagierka rodzi...
Już mi się łzy skończyły...
Bądźcie silniejsze niż ja,tego życzę.

[meniutka]

Nic się nie mart, ja jestem chyba w gorszej sytuacji. Staram się z mężem już 23
cykle i nic. Wszystkie hormony, bakterie mam w porządku. Od tego cyklu kupiłam
test owu i sprawdzam.... Też mam Rh-. Nie martw się tak i nie myśl tak cały
czas o tym bo popadniesz w depresję i to napewno nie pomoże w zapłodnieniu.
Powodzenia i trzymaj sie cieplutko!

[badarka]

Widzisz, nie wszystko w życiu przychodzi ot tak, samo...
Niekiedy trzeba o to powalczyć. Nie wiem, czy odpowie Ci wiele dziewczyn... Tu
mało która ma staż poniżej roku. A są i takie, które walczą po wiele wiele lat.

Ale pierwsza rzecz, którą musisz sobie uświadomić, to że nie zawsze jest tak,
jakbyśmy sobie życzyli, a dziecko to cud i trzeba na niego nieraz poczekać.
Cierpliwie, choć boli. Wszystko. Dusza i ciało.

Niski progesteron? Trzeba leczyć. Rh-? Też mam - to nie przeszkoda w zajściu w
ciążę. Blizny? Na tym się nie znam. Szwagierka rodzi? I dobrze, w końcu to jej
dziecko Tobie też będą zazdrościć. Mąż? Trudno... To nie jest Twój ostatni
cykl w życiu głowa do góry.
No i dlaczego bierzesz leki na uspokojenie?

[beettinna]

Bo widzicie dziewczyny,mi nigdy nic nie przyszło w życiu ot tak,więc niby
powinnam być na to przygotowana i nie wiem sama czemu nie jestem.
Niektóre z Was starają się po kilka lat i właśnie tego wam zazdroszczę-tego
uporu,bo w tej sytuacji nie ma nic lepszego i to u Was podziwiam ale sama
chociaż to wiem nie potrafię z siebie tej chęci wykrzesać.
Nikt mnie nie wspiera w tym i już zaczynam się zastanawiać po co mi to?
Jak zaczęłam drążyć ten temat-poszłam do lekarza zrobić Isze badania przed
staraniami-tak się cieszyłam,miałam tyle chęci a teraz mnie to przerasta..
ot po prostu...
dzięki za słowa otuchy pocieszenia

[badarka]

eno, to mów od razu, że masz gorszy dzień
Ja to sobie zawsze powtarzałam, że przecież nie może być wciąż źle, że przecież
limit już wyczerpałam chyba. Ale ktoś wiedział lepiej i szczęście dosiegło mnie
dokładnie wtedy, kiedy byłam na nie gotowa.
Upór, piszesz. Upór rzecz babska. Kobiety są uparte najbardziej na świecie. I
Ty też jesteś, nie na darmo w końcu jesteś Kobietą. I znajdziesz w sobie
pokłady cierpliwości i pokory, o które siebie wcześniej nie podejrzewałaś.
Smutne jest natomiast to, co piszesz o braku wsparcia... Chodzi o Twojego męża?
Czy o otoczenie, w którym pełno szczęśliwych ciąż?
Bo jeśli o otoczenie, to powiem Ci w sekrecie, że to co z zewnątrz wygląda na
sielankę, wcale takie być nie musi. Ja się przekonuję teraz, kiedy nauczyłam
się mówić, że moja ciąża nie była od "złotego strzału".
Bo jeśli mąż, tu sprawa gorsza, choć nie przegrana. I możesz przeczytać tu
mnóstwo historii o relacjach z naszymi mężami. Może coś Ci podpowiedzą. A
jedno, co mogę powiedzieć Ci już dziś, nie oceniaj go pochopnie. Spróbuj
porozmawiać, bo mężczyźni reagują zupełnie inaczej niż my... I nie widać po
nich stresu, który często gęsto przeżywają tak samo. W końcu od dziecka uczono
ich, że mężczyzna nie płacze.

Na koniec powiem Ci przewrotnie: jak nie masz sił na to wszystko, to sobie
odpuść. Po co Ci to?

I co? Umiesz?

No, to do roboty! Ale już!

[beettinna]

Badarka jesteś super!
Jeśli chodzi o męża to on nie widzi problemu,dziwi się czemu się tak martwię,a
jak wspomniałam że może by się przebadał (tzn.nasienie) to uciął temat że
nigdzie nie idzie.A teraz go nie ma i nie mam się nawet do kogo wypłakać,moja
mama się załamała faktem że ja mam Rh- a oboje z tatą plus i że to na pewno jej
wina itd.
a dopiero jakbym jej powiedziała, że mam problemy z zajściem to ona chyba udała
by się do psychiatry-takie bym miała wsparcie
rzeczywiście chyba mam gorszy dzień,lepiej będzie jak przez jakiś czas nie bedę
pisać na tym forum bo tylko innych dołuję,
pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego!!!!!

[badarka]

Wiesz, ja Twojego męża trochę rozumiem... W końcu, obiektywnie patrząc, to
naprawdę są tylko trzy miesiące. Wiemwiem, dla Ciebie to wieczność, nie
denerwuj się
A może spróbuj znaleźć jakiś kompromis? Że na przykład się przebada, jak w
ciągu następnych trzech miesięcy Wam nie wyjdzie? Może odległa data jakoś mu
pozwoli przełknąć sam fakt badania? Może się zgodzi, bo będzie myślał, że do
tego czasu już na pewno będziesz w ciąży? I może się nie pomyli?

I jeszcze jedno. Czynnik Rh nie ma żadnego wpływu na zachodzenie w ciążę!
Trzeba się badać potem, jak już się w ciążę zajdzie, bo przeciwciała, bo...
itede, ale nie przed!

A któraś Ci już tu napisała, że jesteś młoda i masz mnóstwo czasu. Dobrze Ci
napisała, nawet jeśli będziesz mieć problem, choć to jeszcze nie wiadomo
przecież, masz spokój, bo nie goni Cię czas. Dobrze będzie, zobaczysz.
I odzywaj się co jakiś czas

[agwoj]

Hej Kobieto!!!
Nie jesteś słaba tylko zmęczona. Idź na spacer, ulep bałwana, kup sobie pączka -
zrób COKOLWIEK co sprawi Ci przyjemność. Każda z nas miewa gorsze dni ale
walczymy latami o "zafasolkowanie" więc i Ty się nie poddasz po 3 cyklach. A że
mąż wyjechał? Znajdź dobre strony: masz wolne od obiadków, całe łóżko dla
siebie, nikt Ci nie podkradnie kołdry Możesz się pobyczyć w maseczce na
twarzy. Nie traktuj tego cyklu jako stracony - lecz jako odpoczynkowy!! To też
jest ważne
Uszy do góry!!!! I wyrzuć te tabletki.....
A tak na marginesie: na 4 roku studiów byłam 10 lat temu.... i wciąż mam
nadzieję, że mi się uda zostać Mamą
Pozdrawiam ciepło!!

[beettinna]

chciałam Wam wszystkim podziękować za wsparcie!
to dla mnie bardzo ważne

[asgo]

a ja jestem uparta (koziorożec) i dopóki będę miała siły to będę walczyć.też
mam blizny- usunięta nerka, laparoskopia, do tego mam astmę, ale nie poddaję
się. Walczymy już o dziecko 5 lat i nie przerażamnie ta liczba.Wierzę, że i my
usłyszymy słowa: mama, tata..Bardzo się uspokajam jak wchodzę na ten post, mimo
że co trochę ryczę (a czytam go w pracy). trzymajcie się dziewczyny i więcej
optymizmu!!!

[joa344]

Przeczytalam Wasze posty, dziewczyny macie racje....nie wolno sie poodawac!!!
Trzeba isc do przodu i zrobic wszystko co tylko mozliwe, a jak nie wyjdzie to
trudno....widac tak musialo byc...bedziemy mialy przynajmniej czyste sumienie,
ze niczego nie zaniedbalysmy.

[motylka77]

Bettina - trzymaj się, najważniejsze to zachować spokój i działać
konsekwentnie. Wiem że to cholernie trudne, szczególnie w pierwszych miesiącach
starań. My staramy się już 12 cykl i musszę Ci powiedzieć że te starania o
dziecko uczą Cię pokory jak nic innego, przez pierwsze cykle też
dramatyzoawałam itd.. z czasem patrzysz na to z większym dystansem - jesteśmy
zdrowe, silne i na 100% i my doczekamy się swojego wyczekanego, wspaniałego
malenstwa!

..a tak na marginesie, czy grupa krwi (-) u kobiety ma jakiś wpływ na zdolność
zajścia w ciążę?..pytam bo sama mam RH -

Pozdrawiam,
Motylka77

[ciapek7]

Beettinno, to normalne, każda z nas miewa dołki, ale są też górki między nimi.
To , że mąż nie chce się przebadać, to nic dziwnego, mój też na początku nie
chciał, co wpędziło mnie również w dół. Ale pomyślał, przemówiłam do niego,
tłumacząc, że zrobiłby mi wielką przykrość nie idąc na badanie i że ja go
rozumiem. Wiadomo, to nic przyjemnego, ale niech facet chociaż troszkę
spróbuje wyobrazić się w roli kobiety siadającej co chwilę przed ginem, to też
nic przyjemnego (przynajmniej dla mnie). A teraz z uśmiechem wspominamy ten
moment, jak wieźliśmy żołnierzyki do badania Poczytajcie sobie z mężem forum
na stronie www.nasz-bocian.pl/ i nie daj się !

[beettinna]

Motylku 77- podobno,że Rh- nie ma wpływu na zajście,ale może być problem z
utrzymaniem do końca,żeby się konflikt nie zrobił jak płód będzie miał Rh+ po
ojcu.to też jest nerwuwa bo cały czas człowiek boi się o bobasa
Dzięki motylku77 i ciapku7 za miłe słowa,pozdrawiam cieplutko

[ciapek7]

a tak w ogóle , to staramy się regularnie od ponad roku i jesteśmy niestety po
30-stce...

[donata72]

tak Was czytam i czytam to co ja mam powiedziec jestesmy malzenstwem od 12 lat
nigdy sie niezabezpieczalismy do lekarz chdze od tamtego roku jedna nieudana
iui zaraz mam druga choc w nia watpie i co ja jakos mam chwile zwatpienia rece
mi opadaja mam 32 ipol lat ale nigdy sie nie poddam choc czasem brak sil

[motylka77]

hm, mój mąż też ma Rh- (on ma 0 RH- a ja A RH-) więc już sama nie wiem czy też
jestem zagrożona konfliktem?

Pozdrawiam,
Motylka77

[agutek76]

beettinkoo !!! wszystko bedzie dobrze ja jastem w ciazy w 11 tyg. juz ci
pisalam tez mialam operacje wyrostka jak wiesz- owu byla po prawej stronie- mam
rh- a maz + - , jestem chora na niedoczynnosc tarczycy, mialam 16 razy
przekroczona prolaktyna po tescie, jak zbadalam pierwszy raz progesteron to
myslalam ze sie zalamie- medycyna posunela sie naprzod- Twoja Mama sie
przejmowala ale teraz konflikt bardzo dobrze sie leczy!!! po pierwsze ryzyko ze
dojdzie do konfliktu wynosi ok 50% do tego w pierwszej ciazy wystepuje o wiele
rzadziej- po to zeby nie wystapil konflikt w drugiej ciazy to po porodzie i
kazdym poronieniu dostaje sie zastrzyk z immunoglobuliny - lekarze teraz cuda
robia nawet potrafia zrobic dziecku transfuzje w zyciu plodowym jak by co...
moja ciocia rodzila swoje dzieci 40 lat temu i tez ma minusa i jest wszystko w
porzadku- w ciazy kobietom z rh- badaja przeciwciala czy nie dochodzi do
konfliktu we wtorek mialam wlasnie takie badanie czekam na wyniki lekarz mi
powiedzial ze naprawde konfliktem to sie nie mam za bardzo przejmowac- gorzej
jest z tarczyca uszy do gory - podobno wiosna idzie slyszalam )) a ja jestem
chora, w ciazy, maz w delegacji i nie ma mi nawet kto herbaty zrobic...

ekhem przepraszam...

[marijohanna]

makro/mikrogruczolak jest wtedy gdy wyjsciowa prolaktyna jest wysoka i po
tescie NIE wzrasta prawie wcale.
4 -6 x wzrost jest natomiast zupelnie normalny.