straszna sprawa-5 miesięczna dziewczynka

[invicta1]

którą zagryzł w Poznaniu na śmierć rottwailer dziadków, była dzieckiem, na
które rodzice czekali 15 lat!!!
co oni muszą przezywać(((((((((((((9

[ksara4]

Matko, straszne, nawet nie wiedzialam,ze byl ten wypadek, o ile to wypadkiem
nazwac mozna, dramat!!!!

[invicta1]

mówili dziś o tym w Teleexpresie-zamarłam na ostatnim zdaniu

[naka1]

kuchnia... nie słyszałam tego ostatniego zdania.

[justynek13]

o boze!!!
nie moge nawet myslec o tym

[ksara4]

na miejscu tej matki pewnie wlasnymi zebami bym rozerwala i tego psa i
podejrzewam, ze dziadkow roniez.

[invicta1]

boje się, ze ci rodzice moga tego nie przezyć...

[miska_malcova]

mnie tez jakos to ostatnie zdanie uciekło... Sorry, ale nie zostawiłabym
niemowlaka z rottweilerem

[naka1]

ja też nie potrafię tego zrozumieć, nie zostawiłabym małego dziecka z zadnym
zwierzęciem - mnie kiedyś kot o malo oczu nie wydrapał...
ale w skórze dziadków to ja bym nie chciała być...

[cetka]

jesli juz, to dziadkow. jak sie decyduje na psa (szczegolnie o tak silnej
osobowosci jak rotwailery), to trzeba troche poczytac o jego psychice,
odmiennej od ludzkiej - na tvn duzo wypowiadal sie zoopsycholog, ciekawe rzeczy
mowil. pies nie chcial zle, chcial sobie podporzadkowac nowego czlonka stada,
tak to jest u tych zwierzat. wszystko zwala sie na zwierzeta, a to ludzie zle z
nimi postepuja((

straszna tragedia

[miska_malcova]

stała sie tragedia, ale wkurza mnie to cholernie, że zawsze winny jest pies.
Nieprawda, winni są ludzie.

podwójna tragedia

[maliniaq]

Tak, to była podwójna tragedia. Matka dziewczynki straciła przytomność kiedy
dowiedziała się o tym dramacie i przez dobę nie odzyskała na pewno, jak jest
teraz, nie wiem. Oprócz tego, że dziewczynka urodziła się po 15 latach, to
jeszcze ciąża była w wyniku któregoś tam z kolei in vitro a na leczenie rodzice
wydali 50tyś. zł. Nie wyobrażam sobie takiej tragedii. Nie przeżyłabym tego.
Gdyby mojemu dziecku coś takiego się stało, to chyba wbrew wierze i religii
pierwszą rzeczą jaką bym zrobiła, to.... poszłabym za nim (za dzieckiem). Ja
mam dziecko po 5 latach leczenia i wiem, że taka byłaby moja reakcja. To jest
ponad ludzkie wyobrażenie i ponad matczyne uczucie. DRAMAT. A psy, z tego co
wiem, były za ogrodzeniem, wypuszczano je tylko na noc, bo ci dziadkowie bardzo
bogaci, bali się o dom. Zwierzę przewskoczyło przez siatkę i... . Wiecie, ja
miałam jamniczkę 10 letnią. Została uśpiona, kiedy mój synek miał 6 tygodni, a
ja znalazłam sukę w ł,óżeczku dziecka. Do dziś nie wiem jak tam się znalazła.
Dobrze, że dziecko było w wózku. Ona siedziała w łóżeczku i szarpała wściekle
poduszeczkę. A gdyby tam było dziecko.... Pozdrawioam serd
ecznie wszystie jużprawiemamusie. Jola.

[miirabelka]

Sytuacja z jamniczką mogła byc reakcją zazdrości lub nowego nieznanego wcześniej
zapachu. Niedawno oglądałam w telewizji angielski program gdzie przyszłym mamom,
które posiadają psa radzono, żeby zaraz po porodzie, zanim pojawią się w domu z
noworodkiem, ktoś przyniósł do domu kocyk lub inną rzecz z zapachem dziecka, tak
aby pies miał czas się przyzwyczaic. Nie bez znaczenia jest też poświecanie mu
choc trohcę czasu aby nie poczuł sie odrzucony. Co do rottweilerów, te psy to
straszne pieszczochy, które jednak wymagają dyscypliny i "twardej ręki" oraz
bezwzględnie szkolenia!Nasz pies na szkoleniu najpierw uczył się ataku na
pozoranta, a potem jego puszczania na komendę. Jednak wbrew pozorom nie był to
pies morderca. Wiele czułości, ciepła sprawiło, że cały czas zaskakiwał nas mile
swoim zachowaniem:wychowywał maleńkie kotki znalezione w śmietniku, na spacerze
w lesie nie pozwolił się zbytnio oddalic córeczce znajomych goniąc za nią i
stając w poprzek ścieżki oraz liżąc ją po rekach!Właśnie dlatego uważam, że
kupowanie rottweilera(jak każdego innego psa) i trzymanie go w zamknięciu w
izolacji od ludzi to igranie z ogniem.

[cetka]

uspilas psa? nie moglas oddac komus???????
nie moge zrozumiec, ze ludzie tak przedmiotowo traktuja zwierzeta ja tez mam
10-letniego zwierzaka i nie ma takiej rzeczy, ktora spowodowalaby decyzje o
uspieniu, poza wskazaniami medycznymi. sa inne rozwiazania.

[maliniaq]

Uśpiłam. Pies był chory, miał padaczkę, dodatkowo był bardzo agresywny. Nie
uważam, że postąpiłam bardzo źle, bo zrobiłam to dla mojego dziecka. Nikt nie
chciał przyjąć 10 letniego chorego psa ( w dodatku upartego jak osiołek i
sikającego wszędzie gdzie było to możliwe, od urodzenia. Kontaktowałam się z
weterynarzami, łapałam jej mocz do badania, bo myślałam, że nie może utrzymać,
ale wyniki były ok., a weterynarz twierdził, że taka uroda zwierzęcia).
Wierzcie mi, ze dużo kosztowała mnie ta decyzja, ale suka bardzo agresywnie
reagowała nawet na wózek, w którym płakał Mały. Gryzła koła, podarła obicie na
wózku, a kiedy raz mąż przysunął ją, aby z bliska zobaczyła adasia, to tylko
wściekle zaczęła warczeć i pokazywać zęby. Wiem, wiem, już kiedyś bezpośrednio
po uśpieniu, kiedy z rykiem pisałąm na forum, zostałąm zlinczowana. Dziś widzę,
że to była jedyna słuszna decyzja. Przedmiotowo traktuję zwierzęta? Nie sądzę!
Lepiej, zebym przedmiotowo potraktowała dziecko, i czekała na rozwój wydarzeń?
Może się zaakceptują, a jeśli ugryzie, zagryzie Maluszka, no to co... ważne, że
byłam miłosierna. Wybaczcie... Ja kiedyś szalałam na punkcie zwierząt, ale
myślę, że było to niespełnione macierzyństwo. Kiedy Adaś pojawił się świecie,
nie było (i nie ma) juz nic ważniejszego. I wierzcie, nigdy nie zdecydowałabym
się uśpić suki, gdybym nie zobaczyła jej w łóżeczku dziecka, gdybym nie
widziała tej strasznej wściekłości w jej oczach, gdyby nie gryuzła z takim
szałem kółek od wózka.