kolejna moja koleżanka urodziła...

[asiek100]

właśnie dostałam wiadomość... a ja???? zamiast się cieszyć jest mi smutno. aż
mnie ścisnęło w żołądku. to okropne. potem przysyłają mi zdjęcia swoich
dzieci, a mnie się ich nawet nie chce oglądać. i muszę udawać, że też mi się
podobają, że to nic, że jeszcze nie mam swojego, że na razie to nie mamy
czasu i takie tam pierdoły. a to gó.. prawda!

[dawida_24]

asiek nie smuć się, każda z nas przezywa podobnie, gdy któraś ze znajomych czy
z rodziny zaszła w ciążę czy urodziła. Ja już przestałam się jakoś tym
przejmować, kiedy dowiedziałam, się, że siostra mojego M. jest w ciąży, potem
jego kuzynka zaszła. Obie mają termin podobnie, pod koniec września. Ciężko mi
jest, bardzo, ale trzeba się pogodzić z tym. Na nas też przyjedzie czas,
zobaczysz

[asiek100]

wiem, że każda przeżywa to samo. wiem, tylko co z tego? siedzę sama z kotem,
mąż trzy dni w delegacji, nawet wypłakać się nie mam komu. wkurza mnie, jak z
krzywym uśmiechem składam gratulacje z okazji kolejnej ciąży. dopiero
zaczęliśmy leczenie, dopiero szukamy przyczyn (mój M-słabe nasionka, ja-
ostatnio bez owulacji) jak pomyślę ile czasu to jescze będzie trwało, to robi
mi się słabo. a jak się nie uda???????

[portalegre]

Uda się na pewno, tylko musisz walczyć, nie poddawać się i nigdy przenigdy nie
tracić wiary
Pomyśl, że przyjdzie moment, kiedy to TY bedziesz odbierac gratulacje i
przesylac znajomym zdjecia.

[mk1975]

też mam momenty załamania, choć na codzień staram się o tym nie myśleć, a to że
znajome zachodzą to po prostu cios w plecy. Absolutnie nie potrafię cieszyć się
ich szczęściem, mam nadzeję że kiedyś to się zmieni...

[beettinna]

...i co mam sobie w łeb szczelić?
jak się będziemy zamartwiać to Ci wszyscy którzy nam źle życzą będą sie karmić
naszym nieszczęściem....po co dawać im satysfakcję....a niech sobie tego
bachora....no tyle już wystarczy)))

MUSI SIĘ UDAĆ! PAMIĘTAJ O TYM

[dawida_24]

Jestem po trzech poronieniach i mimo pojawiajacych sie ciąż stwierdziłam, że
takie sytuacje nie powinny mnie wytrącać z równowagi. TRZYMAJ SIĘ!!!

[beettinna]

ja poroniłam a szwagierka urodziła-i to z wpadki!krew mnie zalewała a potem
musiałam iśc na chrzest bo przypadkiem mój mąż chrzestnym!
no a żeby mi nudno nie było to teściowa za każdą moją wizytą pokazuje mi miny
jakie robi jej pierwsz wnuczka!
no comend
Pozdrawiam

[beettinna]

ps.może by mmnie to nie ruszało-ale teraz okazało się że nie mam owulacji,pco i
nie wiadomo czy wogóle kiedyś będziemy mieć dzieci..........

[marmon29]

a ja ich po prostu olewam, nie mam zamiaru się tłumaczyć, jak ktoś się mnie
zapyta to zrobię taką miną że od razu wiadomo że mam wstręt do dzieci a do
ciąży jeszcze bardziej i mówię ze przyjdzie czas to będzie hi hi
ostatnio daką mi spokój
mysl o swoim zdrowiu, o sobie bo to najważniejsze - no i pomoże zaciążyć
ja w to wierzę, a całą resztę mam w d....

[asiek100]

ja zaczęłam gadać, że jesteśmy nowoczesnym małzeństwem i wystarcza nam kot. ale
już nie mogę słuchać pytań czy przypadkiem nie jestem w ciąży bo: schudłam,
przytyłam, jestem wesoła, smutna, zjadłam grzybka w occie.,. a ja po prostu
lubię grzybki w occie! za to wnuczki moich teściów takie zdolne, ładne, mądre i
chodzą już do szkoły, a oni to się chyba nie doczekają wnuków od nas. mogą nie
doczekać, są już dobrze po 70 ale na wszelki wypadek przestałam do nich
chodzić.

[miirabelka]

Nie gniewajcie się, że znowu przyłączę się do rozmowy (jeśli nie życzycie sobie
mojej obecności na forum to proszę dajcie znac, a więcej się tu nie pojawię). A
póki co opowiem wam pewną historię: Kilka lat temu był w telewizji program
prowadzony przez Jagielskiego. Pewnego razu jego goścmi byli członkowie kabaretu
OTTO. Rozmawiali na różne tematy m.inn. na temat rodziny. Każdy opowiadał o
swoich dzieciach tylko jeden nic nie mówił...Jagielski skomentował to z właściwą
sobie "delikatnoscią" i "humorem": a ty co tak słabo sie starasz?. Traf chciał,
że kilka dni póżniej spotkałam go w Novum i pierwsze co pomyślałam to co on
biedny musiał czuc???Przecież tak jak on sie starał...To był jeden z wielu
powodów dla których postanowiłam nie robic z naszych starań tajemnicy. Wszyscy
znajomi i cała rodzina wiedziała o naszych problemach i nam po cichu kibicowała.
Skończyły sie pytania w stylu: kiedy my pomyślimy o dziecku?,
przygadywanie:strajcie się lepiej! itp. Prawie wszyscy starali się nie sprawic
nam przykrości. Teraz wiedzą że córeczka jest "dzieckiem z probówki" i nigdy nie
stanowiło to problemu. A my jesteśmy wręcz z tego dumni, że się nie poddaliśmy i
że walczyliśmy do końca, czego Tobie asiek100 i pozostałym dziewczynom gorąco
życzę!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!