Uwierzcie w cuda!One się zdarzją!

[szczesliwa_kobieta]

Moje drogie chcę opisać po krótce moją historię żebyście uwierzyły
że cuda się zdarzają i żebyście do końca tak nie wierzyły w to co
mówią lekarze! A więc.MIałam 7 IUI ,brałam oczywiście
leki:Luteine,duphaston,lostylbegyt i nadal nic Leczyłam się u 5
ginów od niepłodności , aż w końcu usłyszałam od jednego "niech
sobie państwo dadzą spokój,nigdy Pani w sposób naturalny ani przy
pomocy IUI nie zajdzie w ciąże"!NIech zdecydują się Państwo na in
vitro !To wszystko trwało 5 lat bezowocnych starańPowiedziałam
sobie to niemożliwe!Mąż okazało się że ma kiepskie nasienie i w
końcu podjeliśmy decyzje o in vitor.Od podjęcia tej decyzji minęły
raptem dwa miesiące ja zobaczyłam na teście ciążowym 2 kreski!!!
Udało się !Zaszłam w sposób naturalny bez żadnych wspomagaczy!!
Poszłam do gina który ucieszył się że takie rzeczy się zdarzają i
prowadził moją ciąże.Sielanka nie trwała długo , w 28 tygodniu ostra
gestoza i c.c (córcia żyła 6 dni).Świat mi się zawalił,ale znowu
stał się cud.Po roku od c.c i śmierci Zuzi poczułam się fizycznie
bardzo źle,myślałam że coś znowu z moim zdrowiem nie takZrobiłam
test ( 5 dni przed @) i okazało się że jestem w ciąży!Mam teraz
zdrowiutkiego synka , apo tych wszystkich traumatycznych przeżyciach
nauczyłam się doceniać to co mam i szanuje życie !MOje drogioe Wam
też się uda!!!Życzę Wam zdrowych dzieci bo to jest w życiu
najważniejsze-rodzina!Pamiętajcie nie wierzcie do końca
lekarzom,czasem najlepszym lekarstewm jest czas i modlitwa no i
oczywiście dużo cierpliwości (wiem że to trudne,ale trzeba
prubować).Pozdraiwam serdecznie i życzę "pełnych brzuszków"

[martucha90]

Gratuluję synka i życzę wszystkiego dobrego!

A tak poza tym, to z przesłaniem się nie zgadzam... Ani nadzieja,
ani modlitwa nie wydają mi się istotne. Zajdzie się, czy się ma
nadzieję, czy nie.

Dużo zdrówka

[szczesliwa_kobieta]

Gdyby tak było jak mówisz to ja już o kilku lat byłabym mamą , a
nie tak jak teraz od kilku m-cy.Nie zmienie swojego zdania , czyli
nie słuchajmy do końca lekarzy bo (powtarzam nie do końca bo
troszeczkę trzeba słuchać ,ale ciuteczkę)przez to stresujemy się
okropnie i trudno nam zajść w ciąże , a spokój wewnętrzny i modlitwa
(jeśli chodzi o osoby wierzące ) pomagają w 99,9 % Właśnie dzięki
temu zaszłam w ciąże i mam zdrową i dzidzie , a zachodzą w
ciąże "od tak sobie" z reguły te kobiety (czyli jak mają zajść to
zajdą ) te które się nie leczą i używają życia Pozdrawiam i życzę
zdrowia

[martucha90]

Ale ja nie pisałam o stresie czy o spokoju wewnętrznym, tylko o
nadziei i modlitwie. Co do modlitwy to jest tylko dla wierzących, a
niewierzący też mają dzieci. A co do nadziei... Hmm, ja wciąż tu
czytam: "nie traćcie, nadziei, nie traćcie nadziei". A czemu to
takie ważne, to nie wiem. Ja tam sobie żyję bez nadziei i tak mi
nawet psychicznie łatwiej

[szczesliwa_kobieta]

"nie traćcie, nadziei, nie traćcie nadziei"Z całym szacunkiem ja nic
nie pisałam o nadziei tylko o modlitwie i ocierpliwości
Niewierzący też mają dzieci i też w swoim poscie zaznaczyłam że
modlitwa jest dla wierzących ( logiczne prawda).Pozdrawiam i życzę
zdrowia a szczególnie zdrowych dzieci i proszę wczytuj się dobrze
jak czytasz

[malwes]

Szczęśliwa kobieta...a ja sie jednak opowiem po stronie
Twojej "kontrmówczyni" bo napisałaś, że "czasem lekiem jest (...)
modlitwa (...)"..

Wg mnie to żaden lek - ani dla wierzących ani dla niewierzących. Bo
co mają wtedy pomyśleć wierzące - że skoro dzięki modlitwie Tobie
się udało to one się modlą za mało albo źle?

Niezaleznie czy patrzyłabym z perspektywy wierzącego czy nie - to
sprawa dla mnie wyglada jednakowo. Z punktu widzenia wierzącego -
pan Bóg ma jakiś plan dla każdego człowieka i to nie jest tak, że
wystarczy się wytrwale modlić aby spełnić swoje marzenia bo Ci,
którym się nie udaje mimo tego - nie sa jakoś specjalnie karani
przez Boga tylko widać gdzieś w tym działaniu on przekazuje swój
plan na to.
Z punktu widzenia niewierzącego...tez nie jest tak, że ktoś lub coś
staruje nami i jednym się udaje a drugim nie, bo Ci pierwsi dokonali
czegoś wyjątkowego albo sa lepsi niż pozostali. Tez gdzieś w tym
jest jakaś nie-boska logika. Albo jej nie ma nie wiem.

Wiem, że wszyscy to przeżywają równie mocno. I Ci co wierzą i Ci co
nie wierzą. I modlitwa, wyciszenia, pasja, praca, cokolwiek...jest
sposobem na wyrazenie naszej nadziei (wiem, że nic o niej nie
pisałaś ale ażdy ją ma) na to, ze w końcy się uda.

Natomiast niestety nic z tego nie jest "lekiem" , czas również.

[martucha90]

szczesliwa_kobieta napisała:
> "nie traćcie, nadziei, nie traćcie nadziei"Z całym szacunkiem
> ja nic nie pisałam o nadziei tylko o modlitwie i ocierpliwości
> Niewierzący też mają dzieci i też w swoim poscie zaznaczyłam
> że modlitwa jest dla wierzących ( logiczne prawda).Pozdrawiam i
> życzę zdrowia a szczególnie zdrowych dzieci i proszę wczytuj się
> dobrze jak czytasz

Dobra, wczytam się

> Uwierzcie w cuda!One się zdarzją!
> chcę opisać po krótce moją historię żebyście uwierzyły
> że cuda się zdarzają i żebyście do końca tak nie wierzyły
> w to co mówią lekarze!

To nie jest o nadziei? Zachęcasz, żeby wierzyć, że się będzie miało
dziecko nawet wbrew wynikom badań medycznych, tak? I to nie jest o
nadziei? Jak to nie jest o nadziei, to niech mnie kule biją

Dziękuję za życzenia zdrowych dzieci, ale...
No cóż nie ma we mnie nadziei...
No nijak, kurka, nie ma.
Bzykam się, kiedy trzeba, a potem czekam na @. I przychodzi.
Niezawodnie. Nie mam najmniejszych przesłanek, by nadzieję poczuć.
Nawet się nie mogę ponakręcać, że może się udało. Zbyt dobrze znam
swój organizm: badam tempkę, śluz, piersi - i widzę, że nic z tego.
Teraz jestem tuż przed owulacją, będę się bzykać rzecz jasna, ale
nadziei, że się uda we mnie nie ma.
Na szczęście jako niewierząca mogę sobie zrobić art.

Wszystkiego dobrego szczęśliwa kobieto Zdrówka dla Ciebie i
rodziny!

[gocha500]

gratuluje dzieciaka!!!!


ale tez nie zgadzam sie e trzeba miec wiare e sie stanie jakis cud i
sie uda!!!czy sie wyluzowac czy jaies inne pierdoly!!!!

u nas decyzja o in vitro jest juz na tapecie d pol roku i cud sie
jakos nie chce zdarzyc!bylam wyluzowana nie myslalam o dziecku a
nawet mialam faze przez jakis miesiac ze nie chce dziecka!!!cud
sienei zdarzyl i sie nie zdarzy!teraz zaczelam droge do invitro!tu
licze raczej na rezultat!

[szczesliwa_kobieta]

Napewno się uda Wiem pół roku to można się już trochę
zdenerwować .Ja byłam szczxęśliwą mamą po 5 latach.Tobie się uda w
krótce życzę Ci Tego bardzo PS.MI też się wydawało że się
wyluzowałam i trwało tak 5 lat Za każdym razem jak @ się zbliżała
podświadomie myślałam że może się udało.W końcu nauczyłam się o tym
nie myśleć.KOchałam się z mężem , rano wstawałam do pracy .Jak się @
zbliżała to nie myślałam o ciąży,ale niestety udało mi się tak
nauczyć podchodzić do sprawy dopiero po kilku latachale opłacało
się.

Do martucha90 :)

[szczesliwa_kobieta]

Task jak napisałam to nie jest o nadzieji,zależy kto jak na to
patrzy,tylko przede wszystkim piszę żeby nie słuchać do końca
lekarzy bo wtedy bardziej się stresujemy i nic.Ja też przez 5 lat
bzykałam się wtedy kiedy powinnam i nawet lekarze mówili prubować w
całe dni płodne i potem były IUI.Dopiero jak powiedziałam, dość i
rzuciłam na totalny luz od tego wszystkiego(badania,IUI no i od
lekarzy) zaciążyłam.Poczytaj sobie post kobitki która napisała że m-
c przed in vitro zaszła.czasami taki obrót rzeczy się zdarza czego i
tobie życzę

[martucha90]

Jakiś myk semantyczny tu stosujesz Rozróżnienie między "wierzyć,
że się uda", a "mieć nadzieję, że się uda" jest dla mnie
niedostrzegalne. Ale mniejsza z tym

Totalny luz, mówisz. Ale ja się nie stresuję, naprawdę
Czasem mnie coś wkurzy, ale to nie ma związku z nieistniejącym
dzieckiem.
W powodzenie starań naturalnych nie wierzę/nie mam nadziei, ale to i
łatwiej. Podjęłam decyzję o iui i cieszę się, że mam jakiś plan
działań.

Dziękuję za życzenia powodzenia, to miłe

[szczesliwa_kobieta]

Pragne dodać że modliłam się tak wytrwale przez pięć lat , a nie
jeden raz się pomodliłam i już.Pragne również dodać że zmarło mi
dziceko .Tak więc jako osoba wierząca powinnam odwrócić się od Boga
lecz tego nie zrobiłam, mimio iż nie mialam ochoty żyć po śmierci
córci.Każdy czy wierzy czy nie wierzy jego sprawa,ja nikogo tutaj
nie oceniam czy ktoś wierzący czy nie,zresztą wystarczy przeczytać
co napisałam w swoim poście.

[gocha500]

szczesliwa_kobieto ja nie staram sie od pol roku czekamy na dziecko
z mezem juz 4 lata!bylo wiele nadzieji lez nerwow i nic!wielka
nadzieje poklaalam w laparoskopii po nakluwaniu jajnikow i tez nic!
potem 2 iui i tez nic!teraz pol roku luzu i tez nic!invitro to nasza
ostatnia szansa!jedyna i wievej nie bedzie!mnie sie cuda nie
zdarzaja.

[szczesliwa_kobieta]

A ja wierze że u Ciebie się uda !Ja walczyłam 5 lat .Znam ludzi
którzy już totalnie byli załamani bo moje 5 lat w porównaniu z ich
staraniami to nic, starali się 15 lat , już nie będe pisać co
przeszli , właśnie też IUI i in vitro.W końcu zrezygnowali i
zdecydowali się po 15 latach starań na adopcję.Jak zazadoptowali
śliczną zdową dziewusię , zanojma po 3 m-cach od adopcji (mam na
myśli jak dzidzia była z nimi w domciu już) , okazało się że jest w
ciąży Tak więc naprawdę róznie to w życiu bywa Oni naprawdę
stracili nadzieję , 15 lat walki to szmat czasu , a tu proszę
adoptowali dziecko i mają teraz swoje biologiczne dziecko.Są
szczęśliwymi rodzicami dwójki dzieci.POzdrawiam i doskonale Cię
rozumiem bo też taka byłam (tz. też miałam takie podejście do tego
wczystkiego) , ale to mineło kiedy byłam w końcu na sali porodowej
Tobie też się uda !Ty może w to nie wierzysz teraz , ale za
jakiś czas wspomnisz me słowa pewnej kobitki na forum co Ci
napisała że też Ci się uda i się udało !Zobaczysz !

[pawlakjo]

Gratulacje!Ale to co powiem cię zdziwi,gdyż mnie się udało po
przeszło 2,5roku starań w momencie kiedy całkowicie się załamałam i
straciłam nadzieje.O wyluzowaniu nie bylo tu mowy.Modliłam się
owszem ale juz bez wiary.Chyba rodzina więcej w tym celu zrobiła.U
mnie po prostu był szczęśliwy zbieg okoliczności tj.1 cykl po
laparoskopii,mąż akurat skończył 3m-ną kurację wspomagającą plemniki
i po raz pierwszy w życiu wzięłam duphaston ot co.Ale i tak to
uważam za cud,bo każdy twierdził ze w obecnym stanie psychicznym nie
jestem w stanie zajść...

[szczesliwa_kobieta]

Dlaczego , wcale mnie to nie dziwi wrecz barddzo się cieszę że
zaszłaś po 2,5 roku a nie po np: 15 latach .To cudowne.Ja się
załamałam totalnir po śmierci córeczki i też mimmo to zaszłam w
kolejną ciąże Pozdrawiam

[pawlakjo]

szczesliwa_kobieta napisała:

> Dlaczego , wcale mnie to nie dziwi wrecz barddzo się cieszę że
> zaszłaś po 2,5 roku a nie po np: 15 latach .To cudowne.Ja się
> załamałam totalnir po śmierci córeczki i też mimmo to zaszłam w
> kolejną ciąże Pozdrawiam

Chodziło mi o to,że mogło cię zdziwić ze wcale nie mialam wiary i
wcale nie byłam wyluzowana tylko wręcz załamana.A najczęściej się
czytało własnie o wyluzowaniu o co b.ciężko w naszym przypadku.

[maksimini]

A dla mnie cudem jest to że DZIĘKI IN VITRO jestem mamą dwójki
dzieci, obecnie w ciąży z trzecim maleństwem.

[szczesliwa_kobieta]

No to tylko się cieszyć że Ci się udało i to też można nazwać
cudem

[pszczolkamaja78]

Witajcie
Chciałam Ci podziekowac szcześliwa kobietko
za to że tak usilnie walczysz i starasz sie
przekonać niektóre z dziewczyn co do wiary i nadzieji!!
Również uważam że trzeba miec nadzieje!!
a nawet powiem tak bez nadzieji i wiary nie ma się po co żyć!!
Jak tu rano wstawać z łużka i co? ... mam życ jak zombi??
Ale wiara to nie tylko Bóg! chociaż ja akurat wierze
w to co sie dzieje tam na górze!!
Można wierzyć w swoją rodzinke, w ukochanego meżusia
i można wierzyć że nasze życie jest szczęśliwe
i że bedzie z dzieckiem lub bez.
I jeszcze jedno wam powiem dziewczynki,
invitro wcale nie musi się udać,
lekarze zapewniali że sami zajdziemy,
pózniej zrobilismy 8 mscy przerwy od lekarzy, badan
i stresów, żylismy tylko dla siebie i było nam dobrze
( bez stresów podchodzilismy do sexsu)
ale postanowiłam działac wkoncu 30 na karku
zrobiłam 3 IUI po ostatniej nieudanej zdecydowalismy się
na inv i też sie nie udało niestety!!
Był placz i załamka, ale juz odzyskałam sile do
dalszej walki!! I mam nadzieje!!
Wierze że kiedyś bedzie mi dane przytulić moje maleństwo
do piersi, wierze że Bozia wkoncu wysłucha moiej modlitwy,
które codziennie jest ta sama.......

[martucha90]

> a nawet powiem tak bez nadzieji i wiary nie ma się po co żyć!!
> Jak tu rano wstawać z łużka i co? ... mam życ jak zombi??

Nie mam nadziei, że uda mi się zajść w ciążę, ale nie przypominam
zombie w żadnym razie Nawet przytyłam, a zombie to chyba
chude są
Zachodzenie w ciążę to przecież tylko jeden z elementów życia, co do
innych spraw, to żyję całkiem całkiem

[pszczolkamaja78]

Marta kochanie
A ja jednak mysle że ty masz nadzieje,
może brak Ci wiary?
może nie wierzysz w Boga?
ale nadzieje masz !!!
inaczej by Cie TU nie było!!
nie pisałabyś o swoim staraniu
i ciężkich chwilach jakie przeżywasz
jak niemiałabyś nadzieji...
A i jeszce jedno moje najwieksze marzenie
to jest własnie maluszek,
malutka kruszynka która dla ktorej sie żyje!!
wiec jak mam życ bez nadzieji że moje marzenie się spełni????
a ja bedze trzymać kciuki i wierzyc ze wkoncu sie
Nam uda OBU!!!!!
I oczywiscie wszyskim staraczkom ))

buziaczki

[dorotas445]

Wiatm serdecznie!!
ja juz po 5 latach nie mam nadziej siły na nic nawet zeby rano wstać
z łózka, wyrok usłuszałam niedawno od lekarza ze tylko in vitro
kasy brak przez nastepny rok bede zbierać pieniądze ale czy
psychcznie to wszytko tam rade wytrzymać to nie wiem ,najbardziej
boje się kolejnych świąt że nie dam rady w rodzinie przybywają
kolejne dzieci , nawet nie umieim sie juz usmiechać osobiście
znam kilka dziewczyn co jak sobie odpuściłay to zaszły w ciąze
niestety na mnie to nie działa
Pozrdawiam
Dorota

[martucha90]

> Marta kochanie

O, jak miło

Widzisz, moim zdaniem zalecenia "miejcie nadzieję" i "wyluzujcie"
nawzajem się wykluczają. Te, co mają nadzieję w końcówce cyklu, w
żadnym razie wyluzowane nie są. Towarzyszyłyśmy tu sporą grupą
Joach30 czy szklanejpulapce2 i innym - był luz? Ależ skąd! Napięcie,
nerwy, horror w odcinkach...
Mnie jest łatwiej bez nadziei, bez nakręcania, z taką dawką luzu, na
jaką mnie stać...

> ale nadzieje masz !!!
> inaczej by Cie TU nie było!!

Wiedzę stąd czerpię Ile ja się nauczyłam przez ten rok! Rok temu
nie wiedziałam kompletnie nic, a teraz gina zdumiewam fachowymi
terminami Czasem komuś tu czy na innym forum tego typu coś
podpowiem. Do iui się szykuję, bo na wyniki naturalnych starań nie
mam nadziei, skoro 20 cykli nie zaszłam, to co - nagle w 21cs zajdę?
No jakoś nie wierzę... I że wiara potrzebna, też nie wierzę...
Taka przekora ze mnie

Uściski

[minkipinki]

Marto, myślę, że moje odczucia są podobne do twoich. Miejcie wiarę, piszecie.
Świetnie, tylko,że większość (tak jak założycielka wątku) piszą te słowa wtedy,
kiedy im się udaje. Wtedy jest zdecydowanie łatwiej. A co kiedy wszystko idzie
nie tak?
Jestem w trakcie stymulacji do 3 ICSI, niestety, nie wierzę, że się uda.
Stymulacja zła, pęcherzyków jest mało, kiepskie endometrium i wciąż boli mnie
brzuch. Przy poprzednich razach przynajmniej ta faza przebiegała bez zakłóceń.
Nawet nie płaczę, po co? Już wszystkie łzy wylałam, została tylko rezygnacja, po
prostu trzeba żyć dalej, więc żyję.

[szczesliwa_kobieta]

Nieprwda że piszę wtedy kiedy mi się udało!Od kilku lat jestem na
tym forum !Szczególnie dużo czasu spędzałam na forum strata
dziecka , chore dziecko! ponieważ jestem po stracie córeczkiJeśli
chodzi o starania to też nie raz sama tworzyłam wątek na ten temat!
Tak wię nie wszystkie piszemy wtedy kiedy się udaje . Ja pisałam
wtedy kiedy się nie udawało i tez miałam wszystkiego dosyć
Pozdrawiam i warto w życiu w coś wierzyć , bo np: ja po śmieci
córci grybym już w nic nie wierzyła to bym chyba umarła z rozpaczy i
z tęskonoty za nią

[martucha90]

> Marto, myślę, że moje odczucia są podobne do twoich.

Ku mojemu zdumieniu, jest nas całkiem sporo A ja myślałam, że na
tym forum to tylko opcja "nie traćcie nadziei, nie traćcie nadziei"
dominuje i obowiązuje.
Pozdrawiam

[szczesliwa_kobieta]

"nie traćcie nadziei, nie traćcie nadziei" ską bierzesz te cytaty ?
Piszesz że rok się starasz .Życzę Ci żebyś zaszła w ciąże , ale żeby
Cię podnieść na duchu pomyśl o tych kobitkach które walczą już o
ciąże parenaście lat Wiem że dla nas kilka m-cy to jest wieczność
jeśli chodzi ostarania ,ale są naprawdę pary które tak długo
czekają Niestety nie jesteśmy same z tym problemem.Piszę niestety
bo do daję słowo żadnej kobiecie nie życzę tego co przeszłam przez
ostatnie kilka lat!A najgorsze jest to że niektóre pary jak
doczekają się upragnionego maleństwa to to maleństwo im umiera i
to jest koszmar Pozdrawiam i może jestem mono tematyczna ale życzę
Ci zdrowych dzieci bo to jest najważniejsze w życiu A jeśli tak
uczepiłaś się tej nadziei to lepiej czasami mieć trochę nadziei
Trzymaj się

[martucha90]

> "nie traćcie nadziei, nie traćcie nadziei" ską bierzesz te
> cytaty ?

Pisałam: opcja, nie: cytaty. Z przeglądu forum, czytam regularnie i
raczej wszystko Choć nie wszędzie odpisuję, oczywiście. Taka
jest opcja, atmosfera: pocieszanie "nie trać nadziei, niedługo Ci
się uda itp.".

> Piszesz że rok się starasz .

Piszę, że staram się 21 cykl.

> ale żeby Cię podnieść na duchu pomyśl o tych kobitkach które
> walczą już o ciąże parenaście lat

To nie jest pocieszające. To jest okropnie dołujące. O kobietach
starających się powyżej lat 4, a w szczególności lat paręnaście,
myślę, że mają los okropny, straszny, nieszczęśliwy i...
beznadziejny. Właśnie beznadziejny, bo gdzie tu miejsce na nadzieję.
Współczuję im i bardzo mi ich szkoda, ale źródłem nadziei dla mnie
nijak być nie mogą, wręcz przeciwnie. Dla kogoś mogą?...
Lepiej na zasadzie "inni mają gorzej" też mi się od czytania takich
historii nie robi, skutek jest wręcz odwrotny: tracę własną nadzieję.
Gdybym usłyszała: jeszcze się nie zdarzyło, by któraś się starała
bez powodzenia dłużej niż 4 lata, o, to by było bardzo pocieszające.
Ale kilkunastoletnie starania jako coś, co podnosi na duchu? Nie
rozumiem... Za cholerę nie rozumiem...

> Pozdrawiam i może jestem mono tematyczna ale życzę
> Ci zdrowych dzieci bo to jest najważniejsze w życiu

Bardzo dziękuję Też tego pragnę

> lepiej czasami mieć trochę nadziei

Ale czemu?...
Mnie się zdaje, że to w wyluzowaniu przeszkadza

> Trzymaj się

Ty też

[szczesliwa_kobieta]

jeszcze się nie zdarzyło, by któraś się starała
bez powodzenia dłużej niż 4 lata, o, to by było bardzo
pocieszające.Ja starałam się 5 lat.I to ma być pocieszające .... hmm
pa

[haniunia]

ponad 7 lat i nic. Łzy mnie zalewają z żalu.

[minkipinki]

Ok. 7 lat, wszystkie łzy już wylałam. Zgadzam się z Martuchą,że że takie
historie jak tu są dołujące. Nie ma nic pocieszającego w tym, że ludzie wydają
kupę forsy, po to, by mieć maleństwo. Tym bardziej, że włączy się telewizor i
słyszy się tylko o "tatusiach" tudzież konkubentach katujących dzieci.

[szczesliwa_kobieta]

"Nie ma nic pocieszającego w tym, że ludzie wydają
kupę forsy, po to, by mieć maleństwo."Nie moja sprawa każdy robi i
pisze co chce,ale nie uwarzasz że to trochę nie tak pisząc że ludzie
wydają dużo pieniędzy żeby mieć dzidzie.Każdy ma prawo mieć dziecko

[minkipinki]

Źle mnie zrozumiałaś. Ja piszę, że to straszne, że my wydajemy pieniądze, ale
przede wszystkim tracimy nerwy, nadzieję, wiarę, popadamy w depresję, dążąc do
tego, co inni mają od niechcenia. Naprawdę cieszę się, że niektórym parom z tego
forum udaje się to, ale w 4, 5, 6 czy 10-letnim oczekiwaniu na dzidzię nie ma
nic pocieszającego. Bo przecie to, co my przechodzimy to horror.

[szczesliwa_kobieta]

Zgadza się my przechodzimy ten horror ale tak naprawdę to tylko my
możemy się zrozumieć naprawdę , czyli te pary które walczą o to żeby
zostać rodzicami.Te pary którym udaje się "od tak sobie" to nigdy
Nas nie zrozumieją i oby nigdy nie byli na naszym miejscu bo to
naprawdę jest horror ,szczególnie wtedy kiedy @ przychodzi :
(Pozdrawiam i z całego serca życzę Tobie i innym kobitkom donoszonej
ciąży !A co za tym idzie zdrowych dzieci