Wtórna niepłodność???

[Gość: mafka]

Cześc.Właśnie wczoraj u znajomej znalazłam Dziecko, czytałam ten artykuł...To
już nie pierwszy na ten temat-jakiś czas temu w Polityce(lub Nesweeku) było
sporo o wtórnej niepłodności-ponoć wg.badań, problemy z prokreacją(a także
alergie) to domena dzisiejszych czasów(a dużo złego sami robimy coraz bardziej
chemizując otoczenie, niezdrowo się żywiąc przetworzoną żywnośią , pracując w
szleńczym tempie i stresie).Hmm, pewnie racja tylko zdiagnozować łatwiej,
trudniej coś zmienić.Ze spraw bliższych-ja po kolejnej zmianie lekarza,
wreszcie na dobre.Z prawie 100%pewnością(bo jeszcze kilka badań mam zrobić),
że to PCO.Po kryzysie-mobilizacja o kolejnej rundy, teraz przynajmniej wiem z
czym walczę.Wywołuję @, bo sama mogła by nie przyjść, potem hormony i
monitoring w tym cyklu bez wspomagaczy, a od kolejnego stymulacja.A co U Was
Mamy Jedynaków?Skrobnijcie coś czasem....Pozdrawiam-mafka z niedzielną
bezsennością.

[poleczka2]

Cześć, ja podczas pobytu w Polsce wybrałam się do ginia który nic nie
stwierdził, będę robić hormony w najbliższej przyszłości, wydaje mi się, że to
nadwaga więc idę na dietę po świętach, dojrzałam wreszcie do tego. Pozdrawiam.

[Gość: Akinom]

Cześć!Z ciekawością poszukam tego artykułu,a co u mnie?Drugi dzień krwawienia!!
Nawet nie mam mobilizacji do świątecznych przygotowań,płaczę drugi
dzień.Dobrze ,że miałam wolne i nie musiałam iść do pracy.Nawet nie rozmawiam z
mężem,nie chcę myśleć nawet o dodatkowych badaniach,dla niego to nie
problem,mamy przecież dziecko.Teraz trzeba się zająć sobą .....I co ja mam
robić?Mama 10-latki Weroniczki.

[Gość: mafka]

Szczerze współczuję Akinom, wiem jak to paskudnie gdy ręce opadają z
besilności...Ale na pewno gdy zaczniesz świąteczne przygotowania-humor trochę
się poprawi.Ja też jestem mistrzynią w powracaniu myślami do wiadomego tematu
nawet podczas czytania ksiązki(a także gotowania, sprzątania, pracowania) ale
przynajmniej jest mi trudnej wgłębiać się w te sprawy gdy ręce czymś
zaabsorbowane...Polecam(ostatnio na suuuper bobo-dół zastosowałam mycie
porcelany, takie to nudne i upierdliwe zajęcie, że aż podziałało-byłam zła,ale
przynajmniej nie smutna) A Święta-hmm, pewnie, ze trudny czas bo wiele z nas
marzyło by mieć już dzieciątko w kołysce lub przynajmniej dobrą nowinę, ale
cóż-może bliżej Wielkiejnocy...Nie możesz też przecież Weronice fundować Mamy
w wersji "smutas depresyjno-zapłakany", więc głowa w górę i choć postarajmy
się uciszyć tymi Świętami....Kochana-nikt nie odpowie Ci na pytanie co dalej.
Tylko Wy znacie swoją sytuację na tyle, żeby móc coś postanawiać..Moim zdaniem-
warto zrobić wszystko co w naszej mocy, żeby mieć więcej dzieci.Rozmawiaj z
mężem, w końcu jeśli nie chcę tego zrobić dla siebie, niech bierze pod uwagę
Twoje poczucie szczęścia, spełnienia.Świat teraz taki zformalizowany,
zinstytucjonalizowany,ludzie siebie traktują jak potencjalnych rywali i
właściwie tylko w rodzinie można liczyć na bezinteresowną pomoc, wsparcie..Nie
odbierajmy córkom takiej możliwości, szansy...My postanowiliśmy "stanąć na
głowie"żeby się udało-nawet po to, żeby w razie porażki wiedzieć, że
wyczerpaliśmy wszelkie możliwości jakie człowiek ma...Nie jesteśmy zbyt
zamożni, więc też z takich względów będzie to dla nas wyczerpująca
walka.Kiedyś może pomyślimy o adopcji, choć nie wiem czy mamy szansę-mój mąż
nie cieszy się dobrym zdrowiem.....Ale to takie myślenie na zapas.Na razie
wierzę, że się uda-choć bywa, że mam ochotę rzucić to wszystko(a jestem na
początku drogi)...Pary, które wytrwale walczą latami to dla mnie prawdziwi
bohaterowie...Pozdrawiam i trzymam kciuki za iskierkę optymizmu.Mafka

[Gość: Akinom]

Dzięki za ten list ,odpisuję dopiero teraz bo musiałam jeszcze popłakać.Resztę
wieczoru spędzę z lodem na oczach żeby jutro jakoś się pokazać w pracy.Niestety
jakoś tak bywa że co roku przed Świętami i Nowym Rokiem nachodzi mnie taka
melancholia,do tego niepowodzenia z poczęciem tym razem ''dolały oliwy do
ognia''.Do tego idzie kolejny rok więc zdaję sobie sprawę ,że moja metryka się
starzeje i ja....Więc szanse znikome coraz bardziej...Poza tym jakoś tak
bywa,że przy tym bólu sprawiamy ból też najbliższym ,których kochamy.Mam na
myśli męża bo na kim wyżywam sie z niepowodzeniem kolejnym -oczywiście na
nim,Bo był czas jak córka miała3-lata i prosiłam postarajmy się o drugie -to
nie chciał..Jeszcze nie teraz ,jeszcze kolejny zakup,nowy
telewizor,komputer,samochod,działka ,a czas uciekał i tak jakoś wyszło.Nie
mogłam nawet'' wpaść ''bo on zawsze ''uważał''.A teraz wysłuchuje moich płaczy
i mówi ,że dłużej tego nie wytrzyma i ....i tak w kółko.Man nadzieję ,że w
Nowym Roku 2004 będę miała jeszcze nadzieję i jeszcze raz spróbuję ,może
poszukam innego lekarza,który mi coś innego doradzi,bo obecny po badaniu
powiedział że nie ma żadnych przeszkód -tylko relaks i kochanie.Podpowiedzcie
mi w jakim okresie cyklu zrobić badania hormonalne-może od tego zacznę?Życzę
Wszystkim Wesołych Świąt,pełnych Nadziei (jednak).Trzymajcie się!(Uh troszkę mi
ulżyło).Akinom.

[Gość: Alpianka]

Witam Drogie Panie

Dostalam @.

(((

Chyba zaczne robic w styczniu badania immunologiczne. Moze to cos pomoze?


Mimo wszystko, zycze Wesolych Swiat !!!

pa!

[poleczka2]

Pytanie do Mafki: Piszesz, że stwierdzili u Ciebie PCO, czy widać to na USG?
czy trzeba robić inne jeszcze badania, np hormony? Pytam, bo ginio na podstawie
USG nic u mnie nie stwierdził ale kazał zrobić hormony, czy same hormony mogą
wskazywać na pco pomimo iż na USG nic nie było?
A tak w ogóle, życzę każdej z nas pogody ducha i wytrwałości bo nie wątpię że
kiedyś zostaniemy znowu matkami, pewnie w tym nadchodzącym 2004 roku. Pozdro

[Gość: Akinom mama Werki.]

Hej dziewczyny co u Was?Nic ostatnio nie piszecie.Wczoraj przeglądałam forum w
gazecie''Dziecko''-dużo nas tam.Do tego ''na moje ''pocieszenie nie jestem
najstarsza.Aha jeszcze jedno zorientowałam się ,że tam też jakaś dziewczyna
podpisuje się Akinom(?)dlatego piszę już ,że ja to mama Werki(10-latki).Wtedy
wiadomo,że to ja.U mnie nic nowego (chyba tylko to ,że przybyło kg -ale nie nie
z tej przyczyny co myślicie...po prostu po świętach.Były
życzenia.opłatek,gościna..tylko nikt oprócz męża nie życzył mi ''syna''.No
cóż...?Chiałabym ich jeszcze zaskoczyć.Aha nikt mi nie odpowie na pytanie, w
którym dniu cyklu robić hormony?Odezwijcie się.Wszystkiego dobrego na ten Nowy
Rok!

[Gość: mafka]

Cześć Poleczka.Dopiero wczoraj wróciłam z niesieciowych stron.Na USG moja
ginka zobaczyła u mnie "oblepione" niepękniętymi komórkami jajniki.Było tego
tak wiele, że porównała do kiści winogron.Ja swoim niewprawnym okiem nie
widziałam, ale wierzę jej.Ale prawie stu procentową diagnozę w kierunku PCO
wystawiła biorąc pod uwagę inne cechy, częste przy tym:długie, nieregularne
cykle "od zawsze",ciemna karnacja, czarne włosy, skłonność do otyłości
brzusznej, niski głos, kłopoty z cerą, "wąsik",mocne owłosienie np okolic
intymnych...Nie zawsze tak jest, ale taki typ urody zwiększa predyspozycje do
PCO.Wypisz-wymaluj-ja, niestety....Poza tym zrobiła mi szeroki wywiad-okazuje
się, że liczne w mojej rodzinie choroby tarczycy też się dokładać mogą.Myślę,
że do pełnego obrazu potrzebne są wyniki badań hormonów-jadę na nie jutro( mam
zrobić między 3-10 dc, jutro jest 4dc).Potem od 10-11 dc zaczynam monitoring-
zobaczymy w którym miejscu zaczyna się u mnie kłopot z jajeczkiem.Pojęcia nie
mam czy już w tym cyklu będzie jakaś interwencja.Dopytam się gdy pójdę z
wynikami hormonków.Nie wiem czy rozjaśniłam Ci kwestię diagnozowania PCO
Niestety-jestem mistrzem dygresji i czasem gubię wątek przewodni.Pozdrawiam.Do
zkliknięcia

[Gość: gama2]

Cześć dziewczyny,
Jeszcze dwa trzy tygodnie temu czytałam z przerażeniem Wasze wypowiedzi. Mój
synek ma już rok a walka o niego trwała prawie dwa lata. Po zabiegach,
inseminacjach i lekach bez oczekiwanego rezultatu postanowiliśmy dać sobie
jeszcze chwilkę spokoju przed in vitro. Zdarzył się cud i urodził się nasz
synek. Mając na uwadze nasze doświadczenia i po lekturze Waszych przypadków
nabrałam niepokoju co do posiadania drugiego dziecka. Stwierdziliśmy, że
zaczniemy już teraz aby mieć więcej czasu i co pierwszy miesiąc i jestem w
ciąży... zupełnie niespodziewanie. Boję się, że nie dam sobie rady z dwójką
maluchów (różnica rok i 10 m-cy), ale zobaczymy widocznie tak miało być. Wam
również tego życzę i pozdrawiam.

[Gość: ania]

Witam wszystkie kobietki starające się o dzidziusia!Ja do nich też należę,(
ale tu może was trochę zaszokuję, mam już 3 dzieci!!!)13, 12, 9,lat.Trochę w
moim życiu się pozmieniało i zaczynam nowy etap życia(ale to inna sprawa).Od 2
miesięcy staramy się o dziecko(powiecie ,że to krótko, i nie ma co się
martwić,)jest inaczej, trochę się martwię.Zpoprzednią trójka dzieci żadnych
problemów z zalściem w ciąże. Przez 8 lat zabezpieczałam sie spiralą,(żadnych
problemow)od 10 miesięcy żadnych zabezpieczeń.Wcześniej nie myślałam,że będe
chciała mieć jeszcze dzieckko, ale życie jest przewrotne i jest inaczej.Będe
próbować, mam nadzieję, że się uda! Wam też życzę powodzenia!