Jak Wy do tego podchodzicie?

[populek]

Kiedy przystępowałam do inv i okazało się, że mam bardzo dużo
pęcherzyków byłam w siódmym niebie. Potem też duża radość bo
zapłodniło się 10 komórek-podano jeden zarodek udało się mamy
córkę.W klinice czeka 9 zarodków-wrócę na pewno ale jeśli wszystko
będzie szło super i uda się znowu za pierwszym razem, to na pewno w
przyszłości nie wykorzystam wszystkich czekających zarodków. Wiem,
że część się rozpadnie ale nawet jesli teoretycznie zostanie chociaż
jeden a ja już będę za stara na rodzenie dzieci lub będą inne
przeciwskazania co robić? To jest ogromny dylemat, który już mnie
męczy-oddać do adopcji-ale to moje dziecko, moje geny a niech to
dziecko w przyszłości jako dorosły człowiek spotka swoją siostrę lub
brata i stworzą związek? przecież nie będą wiedzieli, że genetycznie
są rodzeństwem. Jak Wy do tego podchodzicie, dodajcie otuchy co
robić, do kiedy zarodki mogą być zamrożone, co się stanie np z tym
jednym kiedy nie zgodzę się na adopcję ani na przekazanie go
klinice, będę opłacała jego mrożenie do późnej starości? i co dalej?
myślicie też o tym czasami?

[magdad5]

populek napisała:

> Kiedy przystępowałam do inv i okazało się, że mam bardzo dużo
> pęcherzyków byłam w siódmym niebie. Potem też duża radość bo
> zapłodniło się 10 komórek-podano jeden zarodek udało się mamy
> córkę.W klinice czeka 9 zarodków-wrócę na pewno ale jeśli wszystko
> będzie szło super i uda się znowu za pierwszym razem, to na pewno
w
> przyszłości nie wykorzystam wszystkich czekających zarodków. Wiem,
> że część się rozpadnie ale nawet jesli teoretycznie zostanie
chociaż
> jeden a ja już będę za stara na rodzenie dzieci lub będą inne
> przeciwskazania co robić? To jest ogromny dylemat, który już mnie
> męczy-oddać do adopcji-ale to moje dziecko, moje geny a niech to
> dziecko w przyszłości jako dorosły człowiek spotka swoją siostrę
lub
> brata i stworzą związek? przecież nie będą wiedzieli, że
genetycznie
> są rodzeństwem. Jak Wy do tego podchodzicie, dodajcie otuchy co
> robić, do kiedy zarodki mogą być zamrożone, co się stanie np z tym
> jednym kiedy nie zgodzę się na adopcję ani na przekazanie go
> klinice, będę opłacała jego mrożenie do późnej starości? i co
dalej?
> myślicie też o tym czasami?

[magdad5]

My myslimy.
U nas bylo 13 komorek, 12 dojrzalych. Zaplodnilo sie (do wtorku) 10
czyli tak jak u Was.
U nas pewnie 10 nie zostanie bo wszystkie ktore beda sie dzielic
pojda do pgd i nie wiadomo ile zostanie. Ale myslalam o tym, ze my
wykorzystamy max 2 a wiec moze ktorys zostanie i bedzie zamrozony.
Myslelismy o adopcji i dopuszczamy taka mysl. Ale powiem szczerze,
ze nie do konca to przemyslelismy.
Czasem mysle, ze to po prostu kilka komorek ale zaraz potem dopada
mnie mysl, ze te kilka komorek staje sie czlowiekiem. I powiem
szczerze, nie wiem co robic. Ciezko. Chociaz z drugiej strony mozna
sobie tlumaczyc ze w przypadku naturalnej ciazy tez pewna czesc
zarodkow ulega poronieniu i takie jest zycie.Tutaj chyba wiekszy
problem stanowi fakt, ze nasze potencjalne "dzieci" tkwia w
zawieszeniu miedzy istnieniem i nie-istnieniem. Kurcze, ciezki
temat zadalas. Ale nie mowie przez to ze nalezy go unikac.
Dziewczyny powiedzcie co myslicie ?
m

[populek]

To nie tylko ciężki temat ale ogromny dylemat-dlatego dziękuję że
się odezwałaś Oczywiście, że w przypadku naturalnej ciąży część
zarodków ginie ale tu te zarodki są i wcale nie jest powiedziane że
zginą lub nie przyjmą się u innej kobiety. Jak patrzę na swoje
dziecko to myślę, że gdybym oddała do adopcji swoje zarodki to
przecież teoretycznie taka moja córeczka byłaby gdzieś na
świecie...nie jakoś nie wyobrażam sobie tego. To przecież nasze
dzieci tylko rozwijają się w innym "lokum"-czasami myślę: trudno
zabiorę je wszystkie nawet gdyby miały się rodzić co roku ale za
chwilę przychodzi real i wiem, że to raczej niemożliwe...

[magdad5]

Zobacz jakie mamy opcje:
1. zostawic tak jak jest - czyli placic do smierci za trzymanie ich
w zimnie
2. oddac do adopcji
3. zniszczyc - podobno ma wejsc prawo UE ktore mowi, ze zarodki nie
moga byc trzymane dluzej niz 3 lata.

jak sie nad tym zastanawiam to najlepsze wyjscie to 1. Ale z drugiej
strony jesli wejdzie prawo z punktu 3. to znaczy, ze albo bedziemy
musieli je oddac do adopcji albo unicestwic (boze co za koszmarne
slowo). Moim zdaniem wtedy bedziemy stali przed jeszcze gorszym
wyborem niz teraz.
Ja jeszcze nie wiem czy ktorykolwiek z moich zarodkow przetrwa, czy
przejdzi pgd wiec troche teoretycznie na to patrze. Jak sie w
sobote dowiem (bo tak sie boje zadzwonic, ze pewnie wczesniej sie
nie dowiem) ile ich jest to bede mial taki realny dylemat. Modle
sie to, zeby byl jeden, ktory przezyl, przeszedl pgd i zostal z nami
na 9 miesiecy. Ale zycie rzadko przynosci najlatwiejsze
rozwiazania. Jak mi cos madrego wpadnie do glowy to sie zglosze.
Teraz siedze w pracy i teoretycznie powinnam pracowac ale nie jestem
w stanie bo mentalnie jestem gdzie indziej...

[martucha90]

Z tego, co czytałam ostatnio na ten temat, wynika, że z ok. 70%
zarodków nie powstanie nowy człowiek, z różnych powodów. Część
będzie miała wady genetyczne i sama się nie rozwinie, część się nie
zagnieździ, któryś może się zagnieździ, ale szybko obumrze itd. itp.

(W naturze odsetek zarodków, z których nie ma potem dziecka, jest
taki sam, tylko że w naturze tego tak nie widać - był seks, nie ma
ciąży i tyle, a przy in vitro mozna policzyć dokładnie).

A więc _statystycznie_ z 10 zarodków mogą być tylko 3 ciąże. No ale
statystyka swoje, a życie swoje - nie wiadomo, jak będzie u Ciebie.
Podobno jest jakaś para w Wawie, która ma już z 5 dzieci z in vitro.
Czytałam też kiedyś wpowiedź forumki, ze wystymulowano jej 13 jajek,
a dziecka nie ma żadnego.

Ja osobiście bym do adopcji nie oddawała - ktoś miałby wychowywać
MOJE dziecko? Raczej wzięłabym transfer wszystkich bez względu na
wiek i stan zdrowia. No ale każdy musi to rozważyć sam...

[magdad5]

No zapomnialam o jeszcze jednej opcji - wykorzystac je wszystkie ale
przy 9 zarodkach to naprawde wyzwanie

[populek]

Moja opcja narazie jest, że wykorzystam je wszystkie i tu dochodzi
drugi problem: cc-miałam teraz a takich zabiegów też nie można mieć
wiele i często a czas leci-wiadomo, skoro skorzystałam z inv nie mam
dwudziestu lat tylko trochę po trzydziestce

[bartekcom]

dopiero teraz tak na poważnie zaczęłam o tym mysleć, podałaś niezły
temat...tak na odczepnego myślałam o adopcji ale teraz już nie
jestem tego taka pewna dziewczyny piszcie jak jest z Wami co
macie zamiar zrobić ?

[aada.live]

I dlatego mimo 9 lat starań nie mogę zdecydować się na in vitro. Boję się aż
takiej stymulacji, możliwych komplikacji i obciążenia psychicznego. Z jednej
strony chcę spróbować a za chwilę myślę że nie dam rady i rezygnuję A wiem że
będzie mnie męczyła świadomość że tam są moje zarodki... Nie wiem co robić. Czy
radość z posiadania tak bardzo wyczekiwanego dziecka będzie tak wielka, że
przysłoni myśli o pozostałych życiach?

[dagmara-k]

mysle, duzo o tym mysle ku zaskoczeniu niektorych znajomych z ktorymi o tym
rozmawiam, bo skoro nie jestem katoliczka to skad takie dylematy
z tego dylematu tez wynika moj opor przed ivf i choc zbieram pieniadze mysle, ze
wykorzystam wszystkie mozliwe zarodki. przynajmniej mam nadzieje, ze to bedzie
mozliwe ilosciowo. albo podejme decyzje odnosnie ilosci zaplodnionych komorek.
ryzyko. ale jestem gotowa je podjac i zaplodnic mniej komorek, bo wole
niepowodzenie od dylametu co z zarodkami. nie oddam ich. nie zniszcze swiadomie.
male jest prawdopodobienstwo, zeby z 10 zamrozonych bylo wiecej jak 3 ciaze.
male jest zebym miala duzo bardzo dobrych komorek. mysle ze na etapie
zapladniania ich, jak juz bedzie wiadomo ile ich jest, bedzie czas na szybka
decyzje, czy zapladniamy wszystkie. mysle o tym juz teraz i zaczelam na 1,5 roku
przed planowanym icsi. chcialabym miec 5 dzieci - wiem, to zachlannosc w naszej
sytuacji. chcialabym moc miec tyle zdrowia, zeby miec te piatke. ale moze byc
tak, ze z kilkunastu komorek bedzie jedno dziecko, albo wcale. przygotowuje sie
do tego icsi bardzo uwaznie, a mimo to, wiem jak malo zalezy tu ode mnie.

[populek]

Tak naprawdę moja decyzja o inv była szybka-gdybym wtedy wiedziała
tyle co teraz inaczej pewnie bym zdecydowała odnośnie zapładniania
komórek, ale nas nikt nie pytał jakie jest nasze zdanie na ten
temat,w ogóle nie wiedziałam, że mam jakieś zdanie, to klinika
zadecydowała. Ja rozumiem, że w przypadku niepowodzenia mam
mrozaczki ale chyba wolałabym kolejną procedurę od początku niż
teraz takie rozterki. Pocieszające jest to, co piszecie że z 10
zarodków mogą być 3 ciąże. W związku z tym regulacja prawna tego
tematu nie byłaby zła

[dagmara-k]

ale nie regulacja mowiaca ze zaplodnic mozemy tylko 2 komorki. nawet ja nie chce
tylko 2 komorek. jakie mamy szanse przy dwoch? a jakie przy 10? roznica
kolosalna. choc znam osoby, ktore dzieki zaplodnieniu jednej, dwoch komorek maja
cudowne dzieci

chyba trafilam na dobrego lekarza, ze ma dla mnie czas w gabinecie o takich
rozterkach rozmawiac. ode mnie wyszedl temat, ale on poswiecil czas na te
rozmowe. pomogl mi przelamac opor i myslec o wiekszej ilosci zarodkow niz 2.

[lusiasia]

moze jestem jakas nienormalna ale dla mnie zarodek to nie dziecko, zeby bylo
dziecko musi byc jeszcze macica i odpowiednie warunki, dla mnie jest porowno
myslac ze zarodek jest szansa na dziecko, macica tez nia jest i kto mi powie
gdzie jest wieksza szansa? tego nie mozna oddzielic "sam zarodek i sama macica
nic nie wskora"
to tak jak sama komorka jajowa bedzie tylko komorka bez plemnika

a wasz dylemat rozumie bo macie i jedna i drugie, ale moim zdaniem do was nalezy
wybor czy chcecie miec kolejne dziecko
a nie ze wasze "dzieci" (czyli zarodki) sa zamrozone i czekaja na swoja szanse

[ikakole]

A moje zdanie jest takie ze za wczesnie sie martwicie.Takie
zamrozone zarodki juz nie sa takie silne i nie ma gwarancji ze
moze powstanie z nich nowe zycie.

[dagmara-k]

to nie chodzi o to ze to sa nasze "dzieci" - musialoby byc niemozliwie trudno
przejsc przez procedury tak myslac. poczucie winy musialoby byc kosmiczne.
przeciez nikt nie mrozi dzieci. chodzi o potencjalnosc tych zarodkow - danie im
szansy zeby zaistnialy jako ciaze, albo pozostawienie ich, czy oddanie.

[kolebeczka]

Ja tez juz ten temat kiedys poruszalam.
Bo zaszlam w ciaze przy pierwszym transferze- obydwa zarodki sie
przyjely, a pozostale 10 sie mrozi.
Wiadomo, wszystkie nie przezyja rozmrozenia. Nie wszystkie po
rozmrozeniu zagniezdza sie itd.
A jednak pomimo poczatkowych rozterek na temat "od przybytku glowa
boli" absolutnie nie wykluczam oddania zarodkow do adopcji, a wrecz
ubolewam nad tym, ze prawo w Austrii chroni je lat 10 (kosztuje to
180 EUR rocznie), ale nie zezwala na adopcje.
Ja akurat tego nie rozumiem. Nie przeszkadza mi, ze ktos inny
zostanie rodzicem od prawie samego poczatku naszych...hm...dzieci?
Nie przesadzajcie z tymi genami, z tym "nie moge sobie wyobrazic, ze
ktos inny..."
Spotkalam sie na innym forum z bardzo podobnymi wyobrazeniami, bo
zapytalam, jak patrza na oddanie dziecka do adopcji- nie zarodka, a
dziecka, bo w poczatkowym okresie ciazy nie moglam przyzwyczaic sie
do mysli, iz jedno z naszych dzieciatek bedzie raczej uposledzone.
No wiec- pelne oburzenie- "jak mozna oddac?, to juz lepiej usunac,
bo ja bym nie zniosla zeby inni ludzie to nasze dziecko"...
Bzdura kompletna.
To cudowne, bo mozna komus pomoc, kto nie ma szans na zarodek, a
przy okazji pomoc i sobie, bo my nie mamy mozliwosci fizycznych i
finansowych na wychowanie (w idealnym przypadku) 12-orga dzieci.
W czym zatem problem? Tylu ludzi na swiecie nie wie o istnieniu
swoich rodzicow biologicznych czy swojego rodzenstwa, ktore
przytrafilo sie rodzicom w zamierzchlym zyciorysie lub na boku...
Najwazniejsze- to nie dac zarodkom zginac czy pojsc na eksperymenty.
No i nie zabic siebie i swojej juz istniejacej rodziny przez
martyrologiczna postawe "MUSZE zabrac wszystkie".
To "Musze" jest dla mnie, sorry, ale bardzo zwierzece- ot, aby tylko
inni nie mieli naszych naszkicowanych dzieci, bo to jeszcze nie
plody nawet, nawet nie bylo jeszcze transferu ani zagniezdzenia ani
akcji serca.
No i- jak czuja sie rodzice adopcyjni w sytuacji, gdy widzi sie ich
jako tych, co i tak sa gorsi niz biologiczni?
Rodzice biologiczni wcale nie musza byc najwiekszym szczesciem dla
dziecka. To tylko biologiczni tak uwazaja i mysle, ze sie grubo myla.

[populek]

Oj kolebeczka trochę przesadziłaś i to wcale nie dlatego, ze się ze
mną nie zgadzasz. Nie pisz proszę, żebyśmy przestały z tym: nie
wyobrażam sobie...JA sobie nie wyobrażam oddać do adopcji zarodków
bo z nich będą dzieci a dzieci to geny więc nie pisz żebyśmy nie
przesadzały z tymi genami...bo macica akurat to pełni już tylko
formę "pudełka" w którym zarodek się rozwinie. Widocznie mam
zwierzęce podejście skoro chcę zabrać dla siebie swoje zarodki. Co
do biologicznych rodziców-to chyba przesadziłaś ostro skoro piszesz,
że dla dziecka to wcale nie musi być największe szczęście-bo wątek
nie dotyczy rodzin patologicznych, obrażasz nas takim sformułowaniem
skoro uważasz, że nasze zarodki z których mogą być dzieci pewnie
lepiej miałyby u innych niż z nami a skoro my nie chcemy oddać ich
do adopcji to gorzej traktujemy innych ludzi, kobieto co Ty
wypisujesz? Akurat o tym nigdy nie myślałam...A tak w ogóle to
założyłam ten wątek nie po to żeby się kłócić tylko żeby wymienić
doświadczenia z osobami, które mają podobny dylemat i nie życzę
sobie żeby ktoś mnie wyśmiewał, obrażał i umoralniał bez sensu

[lusiasia]

no ale wlasnie to moze byc bardzo proste, zarodek nie jest dzieckiem, wiec np
mozna go zniszczyc
one zamrozone tez maja juz mniejsze szanse, wiec naraza sie je juz mrozac na
niszczenie
przy mrozeniu nikt sie mocno nie zastanawia, nikt nie zadaje pytan czy mrozic?
czy to nie jest niebezpieczne? jest niebezpieczne
chociaz z sniezynek tez sie rodza dzieci, ale procent drastycznie
spada

w polsce sie rozwija adopcja (moze), ale przeciez zawsze bedzie lepsze dawstwo
komorek badz spermy, wiec zainteresowanie adopcja zarodka jest marginalne (moim
zdaniem)
biorac pod uwage ze przejdzie sie 3-4 wlasne in vitro, plus dawstwo (czyli
kolejne 2-3 transfery), nie zachodzac jeszcze po tym w ciaze, cos jest naprawde
nie tak i taka adopcja to juz jest ostatnia szansa, a ile takich
zainteresowanych par bedzie? z adopcja zarodka trzeba zajsc i utrzymac ciaze, a
to moze wlasnie byc niemozliwe

[dagmara-k]

to chyba zbyt trudny tmat zeby ktos tu kogos do czegos przekonal. ja o swoich
potencjalnych zarodkach mysle jak o potencjalnych dzieciach i nie oddam ich do
adopcji. mam nadzieje, ze bede miala ich tyle, zebym mogla zostac mama. a jesli
wiecej - bede myslec przy etapie zapladniania. mrozenie a oddanie zeby zyly w
innych rodzinach to co innego. dla mnie.

jestem okrutnie zwierzeca wg definicji kolebeczki. ale wg swojej jestem wlasnie
bardzo ludzka.

[martucha90]

lusiasia napisała:

> no ale wlasnie to moze byc bardzo proste, zarodek nie jest
> dzieckiem, wiec np mozna go zniszczyc one zamrozone tez maja
> juz mniejsze szanse, wiec naraza sie je juz mrozac na
> niszczenie przy mrozeniu nikt sie mocno nie zastanawia, nikt
> nie zadaje pytan czy mrozic?
> czy to nie jest niebezpieczne? jest niebezpieczne chociaz z
> sniezynek tez sie rodza dzieci, ale procent drastycznie spada


Mrożenie jest _szansą_, lepszym wyjściem dla zarodków.
Podać kobiecie można tylko dwa zarodki naraz, z dwóch powodów:
1) zbyt mnoga ciąża jest obciążeniem dla matki, 2) zbyt mnoga ciąża
zagraża dzieciom.
A więc nie ma dylematu "podać czy zamrozić?", przy którym to
dylemacie oczywiście lepszym dla zarodka wyjściem jest podanie do
macicy. Jest dylemat "zamrozić czy zniszczyć?", a w takim wypadku
lepszym wyjściem jest zamrozić. Bo to szansa dla zarodka, że kiedyś
zostanie odmrożony i podany do macicy.

Procent drastycznie spada, to prawda, ale mimo wszystko procent ten
jeszcze jest na tyle duży, że dzieci ze śnieżynek się rodzą. A
tchnologia idzie naprzód, będzie tylko lepiej w tej dziedzinie

[lusiasia]

zgodnie z ustawa o in vitro w moim kraju zamieszkania podac mozna tylko 1
zarodek ( wlasnie z powodow ktore wymienila martucha, ale wlasnie 1)
dazy sie do jednorazowego wytworzenia okolo 10-15 jajeczek
i robi sie okolo 3-4 in vitro, i trzeba sie przed in vitro starac 3 lata, plus
miec przed kilka inseminacji
wszystkie nadmierne ilosci zarodkow oddaje sie do celow badawczych (czyli sie
niszczy) zarodek nie jest czlowiekiem zgodnie z ustawa

zakladam ze przecietna kobieta ma max 2-3 dzieci po in vitro, czesto nie ma
wcale (dlatego niektorzy lekarza uwazaja ze 4 in vitro to za malo i mowia o 6)

moze macica jest tylko pudelkiem,
ale moim zdaniem to jest troche mydlenie sobie oczu mowiac ze oddam do adopcji /
lub nie oddam, na zdrowy rozum takich par ktore decyduja sie na adopcje zarodka
jest bardzo malo ( bo zawsze wygra adopcja komorki badz nasienie)
i wlasnie moze chodzi o to pudelko, ktore nie dziala, bo z taka adopcja zarodka
tez trzeba zajsc w ciaze, a jest to pewnie u potencjalnej kobiety bardzo trudne
( ma ona juz okolo 4 in vitro za soba i komorki dawczyni)

nalezaloby sie jeszcze "przygotowac" na to, ze cuda sie zdarzaja i ze mozecie
zajsc w ciaze naturalna, to jest napewno bardziej mozliwe u takiej pary ktorej
udalo sie in vitro za pierwszym razem i wszystko bylo wzorowe (ilosc komorek
tez), zwlaszcza jak "wina" lezy tylko po stronie faceta
dzieci mozna miec zapewne wiecej niz ilosc oczekujacych zarodkow

[kolebeczka]

Populek- zauwaz, ze my sie nie klocimy a dyskutujemy, bo to forum
rozmaitych pogladow na zycie, a nie kącik wzajemnej adoracji. Bedac
na etapie gdybania jest duzo latwiej, zapewniam Cie, mowic :"Ja
moich zarodkow nie oddam".
Ale jesli bedziesz juz miala te swoja mozliwa dla Was liczbe dzieci
(a do tego wcale nie powiedziane, ze w miedzyczasie nie przytrafi
sie tez i droga naturalna potomstwo- jak tu juz niejedna dziewczyna
pisala)- bedziesz moze inaczej patrzec na fakt: oddac do adopcji,
zaaplikowac siodmy czy osmy zuarodek czy tez pozwolic zniszczyc
zarodki. Wydaje mi sie, ze trzeba samemu zrewidowac swoj stosunek do
zycia poczetego i stad moje moze ostre slowa, ale dla dzieci
doprawdy nie jest az tak istotne z jakiej macicy wyszly na swiat.
A propos "macicy-pudelka": jestem na etapie myslenia o urzadzaniu
pokoju dziecinnego. I u bardzo znanego designera Conrana znalazlam
cudowne zdanie: dzieci (zwlasza te malutkie) nie potrzebuja
idealnych pokojow, kupowanych w salonach mebelkow itp. Potrzebuja
milosci i przytulania. Nie wiem, czy te warunki moze spelnic tylko
rodzic biologiczny.
Mylnie mnie rozumiesz piszac: "Co do biologicznych rodziców-to
chyba przesadziłaś ostro skoro piszesz, że dla dziecka to wcale nie
musi być największe szczęście-bo wątek nie dotyczy rodzin
patologicznych, obrażasz nas takim sformułowaniem skoro uważasz, że
nasze zarodki z których mogą być dzieci pewnie lepiej miałyby u
innych niż z nami a skoro my nie chcemy oddać ich do adopcji to
gorzej traktujemy innych ludzi, kobieto co Ty wypisujesz?"

Ano powiem Ci, ze patologia jest w wielu rodzinach- nawet tych ktore
nie chleja, nie cpaja i takie tam. Istnieje cos takiego jak zwiazki
toksyczne w rodzinie i czesto wielu dzieciom lepiej sie dzieje w
rodzinach niebiologicznych. Na to akurat nie ma regula, pod jakim
dachem dziecko rozwinie swoje prawdziwe skrzydla. Oczywiscie- nie
musisz sie zgadzac, widocznie zyjesz wsrod takich idealnych rodzin
lub nie chcesz widziec problemow, ktore z biologia lub nie-biologia
akurat nic nie maja wspolnego. Wybacz, ale takimi slowami jak Twoje
i niektorych kolezanek obrazasz rodzicow adopcyjnych. A adopcja- wg
mojego skromnego zdania- to najwieksza ze sztuk, do ktorej ja np.
nie doroslam.
Mozna by sie przy okazji zastanowic, czy postep medycyny w
ograniczeniu liczby powstajacych zarodkow rozwiaze ten dylemat.
To nieprawda, ze malo jest par, ktore chcialyby zarodki. Akurat o te
moje "brzydkie kolebeczkowe" juz sie pare par dopytywalo, ale jak
wspominalam- prawo nie pozwala. Zawsze beda pary, ktore pomimo
nieplodnosci beda wolaly ten typ adopcji anizeli dziecka juz
narodzonego. Bo ciaza moze byc przezyciem takze dla tych b.chorych
par.
Ja po prostu nie widze niczego zlego w oddaniu embrionu komus, kto
pozwoli wyrosnac mu na czlowieka, skoro ja nie mam fizycznej
mozliwosci dania mu tej szansy.

[populek]

Kolebeczka ja nie wiem w której ze swoich wypowiedzi uraziłam
rodziców adopcyjnych to raczej Ty obraziłaś nas. Wiem że forum to
nie kącik wzajemnej adoracji ale ataki typu: zarodek to nie
człowiek, co wy za bzdury wypisujecie, jakie geny itp nie podobają
mi się i chciałam porozmawiać w założonym wątku z osobami, które
mają moralny problem tak jak ja i tyle. A tu odezwało się kilka
koleżanek, które problemu nie widzą ba nawet uważają że skoro my go
mamy to jakieś dziwne jesteśmy a nie o to mi chodziło. Cały czas
wracasz do tego, że dziecko moze mieć lepiej u innych niż w rodzinie
biologicznej - domyślam się dlaczego ciągle o tym wspominasz a ja
faktycznie obracam się wśród rodzin które całym sercem kochają swoje
dzieci i nie udawałabym że nie widzę problemu gdyby takowy się
pojawił-Ty kolebeczko w tym wątku obrażasz nas sugerując że zarodki
oddane przez nas do adopcji mogłyby "lepiej"trafić. Szkoda, że tak
potoczyły się losy tego wątku bo ja naprawdę chciałam podzielić się
swoimi dylematami z innymi, poznać decyzję koleżanek-jak one mają
zamiar to rozwiązać-a tu proszę odezwało się kilka pań, które uznały
że problemu nie ma i o co robić aferę skoro zarodek to nie człowiek,
że nie ważne z jakiej macicy wyszedł...naprawdę szkoda

[kolebeczka]

Populek- ja Cie doprawdy nie rozumiem- masz dylemat czy nie?
Piszesz:
"W klinice czeka 9 zarodków-wrócę na pewno ale jeśli wszystko
będzie szło super i uda się znowu za pierwszym razem, to na pewno w
przyszłości nie wykorzystam wszystkich czekających zarodków."

Zatem postanowilas juz o losie tych zarodkow. Dlaczego postanowilas?
Bo wiesz, ze niemozliwe jest wykorzystac wszystkie.
A ja nie rozumiem, dlaczego zarodkow nie mozna komus oddac, kto by
je potrzebowal. I na to niestety nie umiesz mi odpowiedziec, czyli
podejrzewam jestes zdania: lepiej je zniszczyc niz komus oddac, bo
TO MOJE GENY. Zauwaz, ze Twoje jajo ( a masz ich od wlasnego okresu
plodowego jakies 3mln w sobie) to tez polowa czlowieka. I Twoj
partner tez produkujac przez cale zycie kilka owych milionow-
produkuje owe polowy. Pomysl ile tych polowek idzie na marne?
Szalalas z tego powodu?
A bylabys w stanie byc dawczynia swojego jajeczka? Dlaczego nie?
Ciekawi mnie to, doprawdy. Wytlumacz mi, bo ja zwyczajnie tego nie
rozumiem i tyle. Moze dzieki Tobie zrozumiem- po to jest forum!
Wiesz doskonale, ze fizyczna niemozliwoscia jest wziac na siebie
caly pakiet zarodkow, ale zachowujesz sie, niestety, jak typowy pies
ogrodnika, co sam nie zje i drugiemu nie da. Przez taka postawe sama
sobie podkladasz klody pod nogi. Czyli dla Ciebie lepiej jest zabic
zarodki, bo nie pojmuje o co Ci chodzi?
A co w sytuacji, gdy rzeczywiscie nikt naszych zarodkow nie
zechcialby, choc prawo pozwoliloby na to, czy bedziesz je wtedy
ratowac? Ja Ci powiem za siebie: nie. Nie zrobie tego.
Jestem zdania, ze zawsze malezy wybrac mozliwie najmniejsze zlo, a
ta decyzja obraca sie tylko w kwestii sumienia. Ja np. nie umialabym
ryzykowac swojego zycia i zdrowia + jakosci zycia dla istniejacej
juz rodziny dla ratowania zarodkow. Mam kilka znajomych, ktorzy
planowali wiele dzieci. Po czworce powiedzieli jednak STOP.
Nasz problem tkwi w tym, ze my dokladnie wiemy o kazdym najmniejszym
kroku. Pary koncypujace naturalnie nie zdaja sobie sprawy czasem
nawet w drugim miesiacu ciazy, bo fakt faktem- wiele zarodkow zegna
sie ze swoja szansa zanim pojdzie sie pierwszy raz do ginekologa.
Nie wiem, w czym problem z ta hipotetyczna sytuacja, ze ewentualnie
spotka sie brat z siostra i zaloza zwiazek. Po pierwsze: oni tego
nie wiedza. Pod drugie tylu ludzie swiadomie pielegnuje patologie
miedzy czlonkami rodzin i dramatu z tego nikt nie robi, niestety.
Po trzecie- w czasach, gdy bada sie nawet embriony zanim sie je
zaaplikuje, bedzie pewnie standardem kiedys badac kariotypy, zanim
zacznie sie planowac potomstwo. W krajach muzulmanskich, gdzie mozna
zawierac zwiazek np. z kuzynostwem, tez robi sie przynajmniej
badania krwi. I mozna zawsze zadecydowac, czy chce sie byc razem czy
tez ze wzgledu na niebezpieczenstwo chorob genetycznych potomstwa
lepiej nie...Populek- tyle bedzie rzeczy, ktorych nie przewidzisz u
swojego dziecka: ani jego zdrowia ani inteligencji, talentow czy
orientacji seksualnej. Nie ma co gdybac na zapas.
Strach wobec in vitro ma zwlaszcza KK. Organizacja, ktora sama boi
sie podjac najprostszego i najnaturalniejszego ryzyka: zalozenia
rodziny.
Pozdrawiam Cie i nie daj sie zwariowac!

[magdad5]

Jeszcze kilka dni temu pisalam ze bylo ich 10. 9 poszlo do PGD i co
sie okazalo ? ze tylko 3 nadaja sie do transferu a tak naprawde
tylko 1 jest wysokiej klasy. Tak wiec potwierdzilo sie to co mowila
ktoras z Was, ze z 9 zarodkow moze byc max 3 ciaze. A moze i zadna.
pozdrawiam
m

[kolebeczka]

Masz racje, ale ten temat jest akurat- nawet jesli nieco
hipoteteczny- to b.ciekawy. Czy zabraloby sie wszystkie zarodki,
nawet gdyby byly "wysokiej klasy"?

[populek]

Kolebeczko, wykład dałaś mi niezły ale niestety nie rozumiemy się i
chyba nie zrozumiemy. Nie twierdzę, ze lepiej zniszczyć zarodki niż
komuś je oddać więc nie podejrzewaj jakiego jestem zdania,
wykorzystam tyle ile dam radę BO TO MOJE GENY. A z tą połową
człowieka to złe porównanie-beznadziejne.I nie mogłabym być
dawczynią jajeczka-i nie mam zamiaru Ci tego tłumaczyć więc nadal
będziesz żyć w tej niewiedzy i forum Ci nie pomoże.Z psem ogrodnika
to już zwyczajnie mnie obraziłaś może dla Ciebie to nic takiego
oddać zarodek czy dziecko do adopcji bo będzie miało lepiej u innych
niż u Ciebie-ja niestety żyć bym z tym nie umiała-i tu się różnimy
więc nie przekonuj mnie do swoich racji.
Jeśli nie zrozumiałaś hipotetycznej sytuacji kiedy to brat z siostrą
zakłada związek to już Twój problem.Piszesz, że oni by tego nie
wiedzieli i owszem ale ich potomstwo nie koniecznie rodziłoby się
zdrowe a my bylibyśmy za to moralnie odpowiedzialni.No i ten
przykład z patologicznymi rodzinami i robieniem badań czy się nie
jest spokrewnionym... Kolebeczko umówmy się że nie będziesz
ironizować ze mnie-jestem jaka jestem, żaden pies ogrodnika i inne
rzeczy które wypisujesz. Dla Ciebie pewne sprawy są banalne dla mnie
nie do przejścia i tyle. Zadajesz ironiczne pytania, podśmiewasz
się, tłumaczysz mi swoje racje jak krowie na miedzy-daj spokój! Już
wiem więcej, z tylu zarodków mogą być najwyżej trzy ciąże i ja na to
przystaję i przestań się mnie czepiać o co Ci chodzi?

[dagmara-k]

a ja dla kolebeczki moge byc i pies ogrodnika i zwierzeca wisi mnie to.

[bartekcom]

Mi też wisi co sobie myśli ktoś taki jak kolebeczka-bardzo
konsumpcyjne podejście i jeszcze zdziwienie i pogarda dla tych,
którzy mają jakieś moralne opory! Nie przejmuj się populek, wątek
założyłaś naprawdę ciekawy szkoda że wciął się ktoś "tak mądry"
wszystkowiedzący jak ta cała kolebeczka!

[tekla12]

Dla kogoś, kto uważa, że zamrożony zarodek to dziecko i nie wyobraża sobie
oddania tegoż do adopcji istnieje jedno rozwiązanie. Trzeba dokonać kolejnych
kriotransferów wszystkich zarodków. Wiek nie ma tu nic do rzeczy, bo w ciążę
można zajść nawet około siedemdziesiątki. Novum chwaliło się kiedyś, że ma
pacjentkę, która urodziło pięcioro dzieci z in vitro.

[dagmara-k]

tekla, to mozna jeszcze podzielic na drobniej. ja np nie uwazam ze zarodek to
dziecko, a nie wyobrazam sobie sytuacji, w ktorej oddaje go do adopcji.
troche od nas zalezy ile mamy zarodkow i czy az do siedemdzisiatki ich
wystarczy. trudniejsza decyzja, bo koszty i bo zdrowie.

[kolebeczka]

bartekcom napisała:
> Mi też wisi co sobie myśli ktoś taki jak kolebeczka-bardzo
konsumpcyjne podejście i jeszcze zdziwienie i pogarda dla tych,
którzy mają jakieś moralne opory!

Oj kochani- mieszacie ze hej. Godzicie sie dobrowolnie na zabicie
zarodkow, choc mielybyscie mozliwosc je uratowac, a to ja ponoc
jestem konsumpcyjna. Niezłe.
Kolebeczka wbrew sugestiom wie bardzo malo- a wrecz coraz mniej jak
co niektorych poczyta, do jakiej obludy doszli.

[bartekcom]

Ty kolebeczka potrafisz za to czytać to czego nikt nie napisał-bo
jakoś się nie mogę doczytać gdzie zdecydowalyśmy się zabić zarodki!A
skoro na forum chcesz zdobywać wiedzę to gratuluję a do jakiej niby
obłudy doszliśmy? i kto to mówi...

[kolebeczka]

No widzisz- a Ty raczej czegos nie czytasz, bartekcom.
Mozesz mi powiedziec, co sie stanie z zarodkami niezabranymi z
kriobanku i nieoddanymi do adopcji? Rozplyna sie?
Kazdy instytut wymaga swiadomie przemyslanej decyzji w formie
podpisu pary w rubryce "Co dalej?".
A co do forum- ja akurat zdobywam wiedze, bo ciekawi mnie, dlaczego
ludzie cos robia, a dlaczego nie.
Czegos sie ucze przy okazji. Szkoda, ze Ty nie.
Wiele tez tu osob, ktore rowniez i te merytoryczna wiedze posiadaja,
wiec nie uogolniajmy forum do kubla na smieci, gdzie wylewa sie
jedynie swoje ploty i wypociny.

A z populek wyklarowal ciekawy dysput:
1) Populek ma dylemat.
Uwaza, ze zarodek to juz czlowiek, ale "jak wszystko bedzie- super
to po reszte zarodkow nie wroci", czyli zgodzi sie na ich
zniszczenie, bo nie godzilaby sie na oddanie ich do adopcji.
2) Kolebeczka nie ma dylematu.
Uwaza, ze zarodek to jeszcze nie czlowiek, ale jego szkic.
"A jak wszystko bedzie super- to po reszte zarodkow rowniez nie
wroci, czyli zgodzi sie na ich zniszczenie", ale zanim siegnie po te
ostatecznosc- postara sie je uratowac, jesli prawo wreszcie pozwoli.

Konkluzja: ktos, kto uwaza, ze zarodek to juz czlowiek- zabija go.
Ktos, kto uwaza, ze to jeszcze nie czlowiek- daje mu szanse, bo jest
to, jakby nie bylo, ZYCIE.

Nasz spor tutaj przypomina mi dyskusje na temat dopuszczalnej liczby
mrozonych zarodkow. "Tyle mozna zaaplikowac. Tyle mozna zamrozic."
A co z reszta? To samo lobby, ktore krzyczy o problemach i
dylematach nadliczbowego zycia sankcjonuje natychmiastowa smierc.
Czyz to nie paradoks?

[julia56]

Kolebeczka, jakkolwiek nie sprecyzowałam jeszcze własnego stanowiska
co do tego, czy to JUŻ zarodek, czy jeszcze nie, uważam, że mówisz
bardzo rozsądnie.

[kolebeczka]

uff, julia))

Ale mam jeszcze jedno pytanie.
Zostawmy zarodki na boku, bo trudno nam jednoglosnie sprecyzowac,
czy to JUZ ludzie czy nie.
Ale w przypadku plodu sprawa wydaje sie byc jasna.
Pisalam juz troche raz o tym w zwiazku z naszym problemem po
diagnozach prenatalnych.
Dlaczego ludzie godza sie na usuniecie ciazy, gdy test wskaze
uposledzenie plodu? Dlaczego nie siega sie po inne rozwiazanie
anizeli zabicie?
Nastepujace znalazlam do tej pory odpowiedzi:
1) "bo nie dam rady wychowac takiego dziecka" (akurat doskonale to
rozumiem)
2) "oddanie do adopcji nie wchodzi w gre, bo nikt takiego dziecka
nie wezmie, a jak wezmie to mu krzywde zrobi" (tego nie rozumiem, bo
albo troska albo wyrok smierci).

Skad w nas rodzicach czy potencjalnych dopiero rodzicach to
przekonanie, ze bez nas inne ZYCIE nie ma szans, nie bedzie odczuwac
szczescia, nie bedzie kochane, nie bedzie kochalo?
Czy mozemy rzeczywiscie dysponowac czyims zyciem, tylko dlatego bo
to my dyktujemy warunki?

[dagmara-k]

ja siebie widze inaczej - nie dyktuje warunkow, a biore odpowiedzialnosc za to,
co tworze. jak juz bede po programie powiem, czy udalo mi sie byc w zgodzie ze
swoimi przekonaniami. mam taka nadzieje, bo nie wyobrazam sobie oddania zarodkow
do adopcji. zdaje sobie sprawe ze mrozenie w nieskonczonosc to to samo co
zniszczenie.
dla mnie icsi jest bardzo trudne emocjonalnie i jest mi ogromnie przykro, kiedy
mnie kolebeczko nazywasz "zwierzeca", "obludna". nie czytasz tego, ze od 1,5
roku mysle o ilosci zarodkow?
glowna roznica miedzy nami w tym watku jest taka ze ja sie wypowiadam o moich
potencjalnych zarodkach, o moich dylematach, o moich potrzebach i niepokojach, a
ty zamiast o swoich oceniasz dylematy i pomysly innych.
dziewczyna zaklada watek zeby pogadac o swoim dylemacie a slyszy ze jest
obludna. przyklad spotkania sie brata z siostra to dla ciebie zaden klopot?
(jakkolwiek malo mozliwe to spotkanie).

[coldsong]

Dziewczyny, coś mi się wydaje, że ta dyskusja o adopcji zarodków
jest trochę oderwana od rzeczywistości. Ale może się mylę. Wydaje mi
się, że adopcja zarodków nie jest za bardzo popularna. Czy ktoś ma
jakieś dane? Ile np. w krajach gdzie to oczywiście dozwolone,
przeprowadza się takich zabiegów? Ludzie chcą mieć swoje zarodki, i
nawet wówczas gdy dwie strony mają problemy, wolą przejść kilka
procedur niż adoptować inny zarodek, a jak tylko jedna strona jest
niepłodna, to już chyba o adopcji nie ma mowy. Są oczywiście ludzie
nie niepłodni, ale po prostu bezpłodni i to pewnie oni najprędzej by
adoptowali takie zarodki. Jednak wydaje mi się, że ostatecznie
takich par w stosunku do liczby oczekujących zarodków jest naprawdę
bardzo, bardzo mało.

[bartekcom]

Uff, dagmara-k to samo myślę, dokładnie, dla kolebeczki i
dziewczyn które ją popierają nie ma problemu z niczym nawet z
hipotetycznym spotkaniem się rodzeństwa (przecież jak to sądzi
kolebeczka wiele rodzin żyje w związkach kazirodczych więc o co
robić aferę?)kolebeczko jeśli ktoś ma inny światopogląd, zdanie itp
Ty mieszasz go z błotem właśnie nazywając obłudną i zwierzęcą. Ma
rację dagmara-k że Twoje wypowiedzi to jedynie osądzanie nas i
udowadnianie jakimi jesteśmy kretynkami ze swoimi dylematami, ten
Twój stek przykładów różnych świadczy o tym, że uważasz nas za
jakieś półmózgi, które zarodek traktują jak dziecko. Faktycznie
populek się niewiele dowiedziała nie pogadała sobie z osobami w
podobnej sytuacji i z podobnym poglądem ale za to ile razy była
obrażana!Zresztą nie tylko ona...

[kolebeczka]

Bartekcom- a czy ja gdzies powiedzialam, ze ktos jest kretynem? Albo
ze nie nalezy uwazac zarodka jako czlowieka? Przekrecasz moje slowa
jak Ci w usta wlezie. I moje zdanie ma wartosciowac innych? Masz
jakies kompleksy czy co? Ja chce dyskusji, a Ty mnie znow zupelnie
nie zrozumialas.

Nie rozumiem jednego, dlaczego tu jest wogole jakis dylemat, jesli
zarodek to kupa komorek i nic poza tym.
Dlaczego populek i Ty np. macie z tym klopot?
U mnie sprawa ma sie jasno: jak kupa komorek- to sie dlugo glowy nie
zawraca, a jak czlowiek- to sie nie zabija. Lub usiluje sie znalezc
inna ewentualnosc i dopiero w ostatecznosci godzi na zabicie.
Ale moze macie inne wyobrazenia i chcialabym, zeby ktos je wreszcie
wyluszczyl poza opluwaniem mojego widzimisie.
Jaki Ty masz argument poza tym, ze dumacie tu o hipotetycznej
sytuacji spotkania sie brata z siostra?
Zapewniam Cie- a propos zwiazkow kazirodczych- ze wieksza jest i
byla ilosc takich zwiazkow miedzy czlonkami rodzin, anizeli
prawdopodobienstwo przytoczonego tu przykladu. Co nie znaczy, ze nie
jest to niemozliwe. Tylko, ze te kazirodcze brudy (bez udzialu
adopcji w in vitro) zostaja zwykle za fasadami tzw.szanujacych sie
rodzin.
Nie wiem czy Was, ale mnie zapytalo kilka osob o dawstwo zarodkow.
Kiedy zwrocilam sie (zanim dostalam te propozycje) z takim pytaniem
na forum religijnym pt.www.katolik.pl: czy ktos z obroncow zycia
poczetego nie zechcialby pomoc mi niesc moje brzemie i zaadoptowac
embriony- obrzucono mnie blotem, ze sobie sama g...a narobilam, a
teraz szukam glupich. Poza kregami religijnymi- propozycji nie
brakowalo. Ja np. nie mialabym tez nic przeciw, gdyby nasze zarodki
zaadoptowala nie tylko chora, ale i para dwoch kobiet czy tez
kobieta samotna. Nie tylko tzw.NORMALNE pary chca dzieci.
Nie pysznie sie tu swoja otwartoscia i tolerancja, ale wiem, ze
tzw.NORMALNYM bardzo duzo do normy brakuje i ze tzw.norma wogole nie
musi byc niczym godnym nasladownictwa.
A moje pytanie sprowadza sie caly czas do jednego: czy potrafie
podzielic sie z kims innym czyms, czego jesli nie ofiaruje to zabije.
Wymigujecie sie z tego pytania, a warto je sobie postawic- nie zeby
wyszlo na moralizowanie, ale moze ktos sie wreszcie odwazy
powiedziec: nie dam, bo nie chce, najwyzej zabije. Sorry- ale ja
wole takie wypowiedzi anizeli obłudne miałczenie pt. "Mam dylemat,
ale juz wiem co zrobie".

[aurita]

naiwnie tez tak mylalam, 9 mrozakow a w domu juz coreczka (po I transferze).
Teraz mam 3 mrozaki i sie zastanawiam co zrobie po tej trojce...

[bartekcom]

Czy to znaczy, że robiłaś kriotransfer i zużyto na to 6 zarodków i
się nie udało i zostały Ci trzy? Martwisz się że się nie uda z tych
trzech? sorry ale nie wiem czy cię dobrze zrozumiałam napisz coś
więcej

[coldsong]

Znalazłam jakies dane dotyczące liczby adoptowanych zarodków (w
USA). No nie są to zbyt optymistyczne wieści.
Największa instytucja, która się tym zajmuje podaje, że zamrożonych
jest ok. 400 000 zarodków.
W ciągu 10 lat (lata 90) z adopcji zarodków urodziły się 194 dzieci,
inny ośrodek podaje liczbę ok. 100 (w ciągu 5 lat). Oczywiście
samych adopcji było więcej, bo nie z każdej jest ciąża. Ale i tak to
dość mała liczba na 400 000.
seattletimes.nwsource.com/html/localnews/2008413273_embryo20m.html
Życzę Kolebeczce, by jakoś, pomimo różnych przeszkód, udało się jej
znaleźć pary, które będą gotowe na taką adopcję.

[kolebeczka]

Coldsong- wszystko zalezy- jak sie na to patrzy.
Zaledwie 194 dzieci (czy 100) na 400 000?
Ja akurat uwazam, ze AZ tyle , bo mozna byloby tym stu czy stu
dziewiecdziesieciu czterem tez odmowic tej ostatniej szansy))
Znalazlam kiedys strone internetowa chlopaka z Zespolem Downa, ktory
pisze piosenki i w jednej z nich dziekowal swoim rodzicom za to , ze
dali mu szanse, choc takie dzieci jak on sie usuwa.
(a propos jakies 95% dzieci ze zdiagnozowanym prenatalnie Zespolem
D. jest usuwanych). W moim miasteczku zyje natomiast kobieta, ktora
urodzila tez syna z Z.D. a 2 lata pozniej zaadoptowala jeszcze
dziewczynke z tym samym uposledzeniem. Niewazne, ze to sa
odosobnione przypadki, ze nie sa regula, ze nie sa norma, ze nie sa
wiekszoscia. Ale komus udaje sie przezyc ten planowany przesiew
przez racjonalnych ludzi, ktorzy psuja sobie glowe na zapas: "a kto
tam to wezmie?"

[dagmara-k]

to inny temat kolebeczka. trzeba posluchac piosenek dzieci oddanych do adopcji,
bo zarodki piosenek raczej nie pisuja


co do mocno hipotetycznej sytuacji spotkania sie rodzenstwa jako pary - to, ze
sa na swiecie kazirodcze zwiazki nie znaczy, ze chcilabym sie do tego przylozyc.
a ty? myslisz ze skoro to juz i tak jest, to nie ma tematu i watpliwosci?

[kolebeczka]

dagmara-k napisała:

> to inny temat kolebeczka. trzeba posluchac piosenek dzieci
oddanych do adopcji, bo zarodki piosenek raczej nie pisuja

A pewnie, pewnie. No chyba, ze rzeczywiscie wyksztalcone wczesnie
geny artystyczne. Ktos tu o genach wspominal- populek zdaje sie.
To ciekawe skadinad jak sie mieszaja pojecia. Mowimy o dzieciach,
zarodkach juz ludziach i jeszcze nie ludziach, o adopcji (chociaz
wydaje sie ona byc zarezerwowana dla narodzonych),
mowimy o zwiazkach uczuciowych z mrozaczkami, nie mozemy sobie
wyobrazic oddania naszej krwawicy komus innemu.
Jak dla mnie temat bomba, bo sie tu jeszcze madry nie znalazl, co
zrobilby z tymi pojeciami porzadek.


>co do mocno hipotetycznej sytuacji spotkania sie rodzenstwa jako
pary - to, ze sa na swiecie kazirodcze zwiazki nie znaczy, ze
chcilabym sie do tego przylozyc. a ty? myslisz ze skoro to juz i tak
jest, to nie ma tematu i watpliwosci?

Dagmara! Alez ja nie wykluczylam mozliwosci spotkania brata z
siostra. A co bedzie jak brat z bratem?
A co- jak niby wszystko OK- zadnych tam adopcji, a tu jednak
szwagier z moja corka?
A co bedzie, jak dziecko dorosnie i bedzie frotterzysta albo
exhibicjonista?
A co jak bedzie terrorysta?
"A co?" to ja moge powtarzac bez konca. Watpliwosci?
Gdyby sie zastanowic- to w zasadzie najlepiej nie miec dzieci, a juz
dla najswietszego spokoju nie wstawac rano i nie oddychac, bo
wszystko nam kurka blada grozi i wszystko sie moze zdarzyc, jak
spiewala Anita Lipnicka, zeby piosenka zakonczyc skoro sie
zaczelo))
www.youtube.com/watch?v=H4NyEu31sb0

Do kolebeczka

[populek]

Kolebeczka, zejdź ze mnie bo ja już zakończyłam tę chorą dyskusję
szczególnie z Tobą a Ty cały czas w swoich wypowiedziach ironicznie
powracasz do mnie, daj spokój kobieto, nudzi Ci się?

[kolebeczka]

Raczej Tobie sie nudzi populku bo masz niby dylemat, ktory juz
rozwiazalas. Popukaj sie sama w czolo. Bye.

[populek]

Dość tego naprawdę!!! Jesteś niegrzeczna i zarozumiała! co to za
teksty: popukaj się w czoło?! Sama się walnij i to mocno! możesz
sobie pisać te swoje bzdety ja już się więcej nie odezwę bo niby
forum takie specyficzne powinno jednoczyć ale jak widać wstrętni
ludzie są wszędzie!

[dagmara-k]

DDD ja nie mowie ze ty wykluczasz, ja mowie ze nie pojmuje jak lekko do tego
podchodzisz podajac za argumnet to, ze tak bywa i bez naszych kombinacji
zarodkami. co to za wyliczanie, a co jak bedzie tym czym tamtym? nie zrozumialas
co ja napisalam.


wiesz dlaczego sie mieszaja pojecia i sie madry nie znalazl ktory je
uporzadkuje? bo to trudny temat i delikatny i wymagajacy SZACUNKU. a nie
przekrzykiwania sie kto madrzejszy i porzadkujacy. jest bajzel, bo temat tworzy
emocjonalny bajzel niektorym. prosze cie, zebys moj bajzel uszanowala i
przestala ironizowac i oceniac.

[kolebeczka]

Dagmaro- ja akurat nie napisalam tego ironicznie, ale szczerze.
Szkoda, ze nie potrafisz wyluzowac i zaczynasz na mnie ujadac.
Bedziesz miala swoje zarodki- bedziesz sobie z nimi radzic lub nie.
Zapewniam Cie, ze predzej czy pozniej przejdziesz nad nimi do
porzadku dziennego, chyba ze medycyna oszczedzi wreszcie tego
nadmiaru i zagwarantuje strzaly w dziesiatke za pomoca dwoch
zarodkow i zero mrozenia. Zycze tego wszystkim.
Ja nie oceniam, ale nie rozumiem Waszej argumentacji i nikt nie
potrafi tego wyjasnic, uczepiwszy sie jak sroka ogona tematu brat-
siostra.
Moja droga- jedno z moich dzieci bedzie prawdopodobnie
niepelnosprawne. Gdybym kierowala sie logika tu przedstawiona i
chciala wykluczyc wszystkie "A GDYBY" musialabym nie pragnac
rodzicielstwa. Jesli uwazasz, ze zycie da sie zaplanowac i
przewidziec to zyj w tym przekonaniu. Coz- kazdy jakies ma.

[aurita]

tak, nastepne crio sie nie udaly i zostala tylko ta trojeczka.

[pollla]

Chyba martwisz się trochę na zapas. Oczywiście życzę Ci, żeby
następny transfer też był strzałem w dziesiątkę.
U nas było tak - 18 komórek zapłodnionych. W sumie 5 transferów
(gdzie wykorzystano 16 komórek) - efekt - z pierwszego ciąża
poroniona i z piątego synek w domu. Mam jeszcze dwa mrozaczki, ale
do sprawy podchodzę już mniej optymistycznie, niż w momencie
informacji o ilości zapłodnionych komórek.