Dawczyni komorek jajowych

[bima5]

Witam serdecznie, mam do was pytanie- Czy uwazacie oddawanie swoich komórek
jajowych za coś godnego potepienia czy odwrotnie? Prosze o szcere odpowiedzi.
Bardzo mi zależy na waszych opiniach.
Może któraś z was miała juz takie doswiadczenia. Chetnie przeczytam. pozdr.

[zerozdziwien]

ja oddałam swoje innej kobiecie i zrobiłam to po prostu...
i dla możliwości pomocy i dla pieniędzy-mniej zapłąciłam za in-vitro

[jedna_chwilka]

absolutnie nie potępiam, to bardzo szlachetne o ile dawczynią nie kierują
pobudki czysto materialne, choć i do takich jesteśmy czasem zmuszone, tak jak
zerozdziwien po to by oniżyć koszty in vitro

[bima5]

Zerozdziwień- mam do Ciebie pytanie, czy mialaś lub masz jakieś skutki uboczne
po oddaniu komorek? dla mnie jest to bardzo wazne.

[zerozdziwien]

po oddaniu komórek ???
najwyżej mogę mieć psychiczne
ale nie mam
miałam dużo jajeczek i zawsze mogło dojść do przestymulowania:obrzęk,płyn
surowiczny w otrzewnej,ból,wymioty,gorączka
na szczęście nic sie nie wydarzyło
wszystko zniosłam dobrze no może po takiej ilości progesteronu jaki przyjmowałam
sporo przytyłam,ale co tam, z resztą już zrzucam

[pszczolka2]

Oddałabym za darmo, wiedząc, że idą w dobre "duszyczki", choć sama się lecze.
Ale gdybym wyhodowała sporo, oddałabym bez zastanowienia

Pozdrawiam,Ola
36 cykl = 3 lata starań
"wierze, że sie uda i (nigdy) nie jest za późno"

[ata76]

ja nie widze w tym nic zasługującego na potępienie...wręcz
przeciwnie .......bez względu na pobódki

[sabi35]

Ja bym oddała, chociaż nie wiem do końca, bo to byłoby tak jakbym miała dziecko
z nieznanym mi mężczyzną. Trzeba się napewno dobrze zastanowić. Nie wiem jak
bym zareagowała gdyby mój facet był dawcą spermy. Myślę, że to nie takie łatwe
jakby się nam wydawało. Nie działaj pochopnie jeżeli coś takiego planujesz. Jak
się jednak zdecydujesz to napewno będzie to bardzo szlachetny czyn.

[mia80]

ja bym się czuła trochę tak jakbym oddała swoje dziedzko. nie wiem czy
potrafiłabym zyć ze świadomością, że jest tam w świecie istota, która nosi moje
geny, a ja nawet nic o niej nie wiem

[mimoooza]

A ja nigdy nie zdecydowałabym się na oddanie swoich komórek jajowych. To tak
jakby miało gdzieś żyć dziecko z moimi genami, a ja miałabym nawet nie wiedzieć
gdzie i kim jest. Podobnie z oddawaniem spermy. Na świecie jest tyle dzieci
opuszczonych, które potrzebują miłości, także w wieku niemowlęcym, że według
mnie aktem o wiele lepszym jest przysposobienie takiego dziecka, a z
perspektywy kobiety, która przyjmuje komórkę jajową, nie ma różnicy, czy
wyhowuje dziecko adoptowane czy takie, które powstało z obcego materiału
genetycznego - biologicznie i tak nie jest jej dzieckiem.

[fiamma75]

Zgadzam się z mia80 i mimoooza.

[balbinka74]

Z całą pewnością jest to bardzo trudna decyzja.Nie wiem, co ja bym
zrobiła.Myślę, że dla tej matki, która dostaje jajeczka, to zupełnie inna
sprawa niż adopcja.Dziecko będzie w niej rosło, będzie czuła jego
ruchy...urodzi je.To wzmacnia więzi.Poza tym taka komórka może być zapłodniona
przez plemniki jej męża. Z drugiej strony, pojawia się też problem domniemanego
rodzeństwa.Może będziecie się śmiać ze mnie, ale jaką ma się gwarancję, że w
przyszłości dzieci nie pobiorą się? Wiem, że to jest bardzo małe
prawdopodobieństwo, ale jest.Każda z nas jest inna, każda wyznaje różne
priorytety, różne wartości.Medycyna daje nam różne możliwości, ale decyzje nie
są na pewno łatwe.Myślę, że obie strony należy w jakiś sposób podziwiać.No
chyba, że ktoś oddaje komórki dla kasy na ciuchy, wycieczki itp.

[mimoooza]

Akurat ten argument, że kobieta-biorca komórki jest "szczęśliwsza" od
adoptującej w ogóle do mnie nie przemawia. Mnie nikt siłą nawet nie zmusiłby
(nie mówiąc o dobrowolnym działaniu) do tego, by nosić w sobie dziecko, które
biologicznie jest innej kobiety i mojego męża (jeśli są użyte jego plemniki).
Dla mnie byłby to koszmar. Ale rozumiem to, że inne kobiety mogą czuć inaczej i
mogą się w tej sytuacji odnaleźć, tylko czy to nie jest pragnienie urodzenia
dziecka ponad wszystko, także ponad potrzebę realizacji siebie jako matki w
ogóle? Pozdrawiam

[balbinka74]

Mimoooza, pewnie masz rację.Chciałam tylko podkreślić różnicę pomiędzy
adoptowanym dzieckiem, a urodzonym z obcej komórki.Zresztą pewnie nigdy tego
nie zrozumiemy,bo nie jesteśmy na miejscu tych kobiet.Z całą pewnością nie mają
innego wyboru, a chcą poczuć to , co czuje każda matka.

[pszczolaasia]

ja nie wiem.... ale rozumiem argumenty obydwóch stron.

[jolanta8]

zabrzmi to egoistycznie -ale nie oddałabym,dlatego,ze nie mogłabym żyć z
myślą,ze tam gdzieś jest dzieciątko z mojej komórki,to chyba nie jest takie
proste

[pszczolka2]

Każda z nas na ten temat ma odmienne zdanie i słusznie, bo każda jest inna.
Ale weźmy np: dawców nasienia, czym oni się różnią od dawcy jajeczka - NICZYM!!!
To dziecko i to dziecko. A jednak kobiety do iui lub in-vitro pobierają
nasienie dawcy, aby cieszyć się pięknem jakim jest ciąża i chęć posiadania
dziecka. Dlatego dla mnie oddanie jajeczka jest tym samym jak oddanie nasienia.
Już raz wyraziłam swoją opinie na ten temat i napiszę raz jeszcze...
Oddałabym za darmo i bez zastanowienia, bo wiem jak to jest gdy lata czeka się
na dziecko. DOBRANOC

Pozdrawiam,Ola
36 cykl = 3 lata starań
"wierze, że się uda i (nigdy) nie jest za późno"

[malwinkas]

Dla mnie odpowiedź na to pytanie jest dość prosta.
Ale wcześniej musiałam odpowiedzieć na inne: co bym zrobiła gdybym nie mogła
zajść w ciążę z winy mojego mężczyzny, a jedyną możliwością posiadania
potomstwa byłoby dla nas skorzystanie z banku spermy? Odpowiedź dla mnie
prosta - za jego aprobatą (lub nawet bez niej - obecnie mam ponad 30 lat)
wykorzystałabym tę możliwość. Moim zdaniem w życiu zawsze jest coś za coś.
Gdybym mogła pomóc jakiejś pani spełnić marzenia, zrealizować się w pełni jako
kobieta i matka zrobiłabym to z przyjemnością. Bardzo dobrze bym się czuła
mając chociażby maleńką świadomość, że ktoś żyje w części dzięki mnie, a ktoś
następny jest z tego powodu szczęśliwy.