Morale M

[o.o.ola]

Witam Was Dziewczyny!

Od mniej-więcej dwóch miesięcy jestem stałym "podczytywaczem" na
Misji, ale stwierdziłam, że to nie do końca w porządku z mojej
strony. Nie mogę przez cały czas tylko obserwować tego, co się
dzieję tu na forum, tylko muszę też zacząć pisać, bo na tym polega
istota forum.

Gratuluje serdecznie wszystkim, komu się udało szczęśliwie doczekać
się swioch upragnionych groszków - czytałam posty i przeżywałam
razem z wami! Życzę każdej starającej się (i sobie również!) pewnego
pięknego dnia stworzyć na tym forum kolejny optymistyczny wątek o
dwóch kreskach.

Pozwólcie dwa słowa o sobie.
W maju minie rok, jak się staramy o groszka. Rok - dużo i nie dużo.
Zaczęłam wędrówkę po gabinetach lekarskich, na razie tylko
podstawowe badania. Ponieważ mam już jedno dziecko, a mój M nie,
wszyscy lekarze zgodnie twierdzą, że podstawowym badaniem w naszym
przypadku jest badanie nasienia.

Mam pytanie do was, dziewczyny. Czy wasi M mieli takie badania i
jakie były wyniki. Czy trzeba było długo namawiać M, żeby się
zgodził na owe badania - faceci są bardzo przewrażliwieni w tej
kwestii.

Staranie się o dziecko dla M to też nie lada przeżycie.

Mam prośbę - napiszcie o swoich partnerach, mężach, ukochanych. Jak
to przeżywają.

Pozdrawiam!

[ziabolka]

Witam
My badania M robiliśmy dość szybko, ponieważ gdy poroniłam lekarz
powiedział, że dobrze jest zbadać nasienie M żeby zobaczyć czy z nim
wszystko ok. Ogolnie jakie parametry się bada pewnie lepiej powiedzą
Ci dziewczyny, ponieważ my to badanie robiliśmy rok temu, a że
ogólnie wyniki były ok to jakoś się na nich nie skupiłam. Tak
ogólnie to bada się ilość plemników i ich jakość.
A jeśl chodzi o namówienie M do tych badań to chyba bywa różnie bo
tak jak napisałaś faceci są wrażliwi na tym punkcie. U mnie poszło
łatwo, ale wszystko odbywało się zaraz po moim poronieniu i nawet
jeśli miał jakieś wątpliwości czy trudności to w tamtym okresie
raczej o nich nie mówił. Chociaż znając M myslę, że jeśli badanie
robiłby w spokojniejszych okolicznościach to pewnie wspomniałby o
tym, że nie jst ono dla niego przyjemne, ale zrobiłby je bez
większych próśb z mojej strony. Ostatecznie my też nie mało
przechodzimy podczas starań.

[moni.qa1]

mój M. sam stwierdził, że skoro się staramy, to i badamy się oboje

[liivia]

Witaj
Ja swoją wędrówkę po lekarzach zaczęłam po 1,5 roku starań. Też
miałam już jedno dziecko ale wiedziałam, że problem leży w 100% po
mojej stronie bo ta pierwsza ciąża też była cudem a wcześniej byłam
leczona.
Ginka wysłałam M na badania wychodząc ze słusznego moim zdaniem
założenia, że tak czy siak musi zbadać obie strony.
Trochę bałam się reakcji M na to badanie ale poszło bez
najmniejszych problemów ani oporów, byłam mu bardzo za to
wdzięczna Choć wiem, że samo badanie było dla niego ogromnym
stresem. Wyniki okazały się bardzo dobre a wręcz rewelacyjne i tylko
potwierdziły do końca moje przypuszczenia.

Oby u Was było tak samo

[aga.zetka]

Witaj na Naszej Misji. Teraz będzie też i Twoją, oby szybko
szczęśliwie zakończoną.
Mój M. ma bardzo dobre wyniki, dlatego też nie pamiętam co dokładnie
było badane. Napewno ilość, jakość, ruchliwość.
Mój M. sam zdecydował się zrobić badania. Po ponad pół roku
bezowocnych starań od poronienia sam podjął taką decyzję. Ja mu
tylko napiminałam że jeżeli nam się nie uda naturalnie i lekarz
zadecyduje, że już zbyt wiele czasu minęło to w pierwszej kolejności
będzie musiał zrobić te badania. Akurat w tym samym czasie kiedy
podjął decyzje lekarz dał mi skierowanie dla M. i już nie mógł się
wycofać Ale bardzo przeżywał samo badanie.
Powodzenia dla Ciebie i Twojego Mężczyzny

[o.o.ola]

Dzięki za tak szybką reakcję, dziewczyny!

Nie zrozumcie mnie źle, nie miałam problemu z namówieniem M na te
badania. Nam obojgu zależy na tym, żeby mieć upragnione dziecko.

Chodzi raczej o to, że obawaim się o niego, jak on zareaguje, jżeli
z jego wynikami będzie jakiś problem....

[rewolka404]

> Chodzi raczej o to, że obawaim się o niego, jak on zareaguje, jżeli
> z jego wynikami będzie jakiś problem....


Nie martw się na zapas a jeśli wyjdzie coś nie tak, to po to ma Ciebie, żebyś go
wspierała

[aramea]

Zaczne od tego, ze gdy po prawie dwoch latach normalnach staran nic
sie nie zdarzylo, poszlismy wspolnie do mojego gina w tej sprawie.
On zlecil nam badania, w tym badania meza, a ten to calkiem
naturalnie wykonal.
Jakosc byla wg badan dobra, wiec szukalismy dalej przyczyny,
ktorej zreszta nie udalo sie ustalic.
Dziecka sie doczekalismy, potem M. poszedl na badanie do urologa z
jakiejs calkiem innej okazji, zbadal nasienie, a urolog do niego" to
pan ma dzieci? Jak to sie panu udalo, z tak kiepskimi wynikami?"

Urolog ten sam, miedzy badaniami odstep moze roku...

W kazdym razie on koniecznosc badan potraktowal zwyczajnie, nie
sadze, by dumal dlugo nad tym..
I mam nadzieje, ze juz generalnie nie ma facetow przekonanych,ze ich
sprawa badan nie dotyczy, ze to moze byc tylko "wina" kobiety.
Wiem, ze sporo facetow wsrod znajomych robilo te badania bez
szemrania, bo mam niestety sporo kolezanek, ktore mialy problemy z
zajsciem w ciaze.

[1.madera]

Witam nową misjonarkę!
Z tymi wynikami jest różnie. Nawet jak teraz będzie miał złe to za
jakiś czas może mieć lepsze i odwrotnie. Mój M miał jak gin określił
znośne wyniki , później określił na bardzo słabe a ostatnie w
normie . Tak więc jeden wynik niczego nie przesądza. Nie martw się i
wspieraj M bo faceci są b. wrażliwi . Powodzenia w starankach.