o transcendencji

[krytyk2]

Czy nie uważacie ,ze we współczesnym świecie potrzeba transcendencji jest najbardziej palącą i najbardziej deprawowaną potrzebą/specjalnie użyłem słowa "deprawowany" gdyż nie chodzi tu stricte o deprywacje tej potrzeby a o jej nieustające gwałcenie/?
Nieustanne znudzenie,szukanie nowych wrażen,nowych odcieni smakowych- to wszystko jest gonitwą skutkującą jeszcze większym znudzeniem i zatraceniem w "nowości".Transcendujemy tak często jak tylko to jest możliwe.niekiedy przybiera to formy dziwaczne,np skok spadochronowy z jak najniższej skaly,budynku,albo bicie kolejnego rekordu Guinessa w zjadaniu jak najwoszej ilości hamburgerow w minutę.
Czy transcendencja jest potrzeba czy tez nie?Dlaczego przybiera tak dzikie formy?

[vidavil-125]

A, jedna moja znajoma wiele lat temu a pamiętam powiedziała
ze marzy się jej taka wielka transcendentalna miłość.
Ja wiedząc że nie sprostam delikatnie wycofałem się

[kalllka]

Ohohoho, wielkie mi aj waj, jasne, że współczesny "transcendentny Mikołaj" prezentuje się sam.
Mercy to ekstra dodatek ( najcześciej do Beaucoup)
Ale i tak lubię mikołajki i nawet wole takie -niby nóżki, niż niedościgniona ( transcendentalna) miłość

[krytyk2]

nie mnie oceniać cudzą emocjonalność ,ale mam wrażenie ,że współcześnie fantastyczne opakowanie ma utożsamiać najwyższa wysokość w skali doznań.Jesli cos jest,to jest takie samo w opakowaniu/słów,błyskotek/ czy też bez.

[vidavil-125]

W dzieciństwie co też pamiętam lubiliśmy z bratem grzebać w tych co obecnie
się nazywa- niewybuchach. Transcendencja była zupełna. Skrzydełka takiego
niewybuchu unieruchamiało się w drzwiach bramy a głowice odkręcało się
kluczem francuskim.

Dziś tylko takie podniecenie podobnie doznaję jak sobie przejdę na czerwone światło.

[krytyk2]

dla Was-przeżycie graniczne,dla dzisiejszej publiczności i mediów-sensacyjne doniesienie w newsach

[kalllka]

Wiesz krytyku, ze wszyscyśmy (tylko lub aż, w zależności od poczucia humoru) opakowaniem?
Dla Buddystów opakowanie jest niefunkcjonalne dlatego nazwali ciało pojazdem. Służy cialoto do ćwiczeń. Usprawniania życia , Wytyczania przyszłości ścieżek.
Transcendencja to właśnie taka ścieżka do przeniesienia się jutro czyli nigdzie.

[krytyk2]

ty bardzo ambitne zadanie przypisujesz transcendencji/wylot w kosmos nirwany/ a ja tu mam zupełnie przyziemny cel :doprowadzić siebie samego do siebie samego ,nie szukając wrazen nieziemskich

[krytyk2]

najczęstszy cel dzisiejszych "transcendencji"-uciec od codzienności czyli od siebie ukrytego w tej codzienności

[kalllka]

Otóż właśnie, mało ambitnie, próbuje pokazać ze nirwana tożsama z transcendencja. I dostępna dla każdego tu i teraz.
Szkoda, ze obie ( "definicje") skatalogowano i postawiono w muzealnych serwantkach, gdzie nieużywane kurza się niemiłosiernie, czekając lepszych czasów.

[krytyk2]

do tożsamości można podchodzić dwojako -albo się chce móc coś o sobie powiedzieć - i wtedy nirwana absolutnie nie jest tym co da się wyrazić. Albo też wyjdzie się z założenia ,ze istotą nas samych jest pustka /niektórzy twierdzą,ze bardzo głęboka i zapładniająca/ i docieranie do niej jest nieustannym zadaniem człowieka- i wtedy tradycyjne poj tożsamości obejmujące treści świadomości należy odłożyc na bok.
W praktyce bywa tak ,ze osoba ćwiczaca praktyki buddyzmu Zen jest bardziej niż przeciętna swiadoma tego kim jest-dzięki treningowi "czyszczenia" swiadomości i wyostrzania jej

[kalllka]

Skąd wiesz, ze "nirwana" czy pustka nie mogłyby by cię wyrazic, określić (?)
Myśle, ze oba stany są tożsame jednoznacznie, wartościują człowieczeństwo w transcendencji jednomyślności)
Trywializujac, zagadnienie "bezmyślnosc" i rutyna codzienności ( obowiązków) pomaga rozładowywać emocje i łagodzić cierpienie. Czas leczy i rozwiązuje koany w zen czy podczas medytacji bądź filozofowania. W sumie problem sprowadza się do wspólnego mianownika, do tu i teraz; ergo do bolącej, od siedzenia dupy, a nie głodujących.
Pewnie to obrazoburczo brzmi, ale tak naprawdę nirwanę osiąga się na rzecz innych.

[krytyk2]

założenie pustki jako tezy ontologicznej opisującej nasze ego może być w tym samym sensie pożyteczne co odkrycie Kanta o transcendentalnym charakterze ludzkich uwarunkowań poznania- wydaje się być gleboko prawdziwe ,ale faktycznie jest nieudowadnialne.
Z drugiej strony przyjęcie tego założenia- w obydwu przypadkach- przez badacza może w skutkach wyostrzyć jego czujnośc i wyraxnośc widzenia w skojarzonych problemach

[kalllka]

Skąd wiesz, ze "nirwana" czy pustka nie mogłyby by cię wyrazic, określić (?)
Myśle, ze oba stany są tożsame jednoznacznie, wartościują człowieczeństwo w transcendencji jednomyślności)
Trywializujac,
"bezmyślnosc" codzienności łagodzi rutyna. Staranne wypełnianie obowiązków pomaga rozładowywać emocje i łagodzić cierpienie oczekiwania( na coś, kogoś)
Czas leczy rozwiązując koany. W zen
czy podczas buddyjskiej medytacji, bądź "ateistycznego" filozofowania w człowieku rodzi sie energia, światło pozwalające dojrzeć do pustki.
W sumie wiec problem sprowadza się do wspólnego mianownika, do tu i teraz; trywialnie do bolącej od siedzenia "na dupie" -dupy, a nie głodujących, gdzieś daleko za górami za lasami..
Pewnie to obrazoburczo brzmi, ale tak naprawdę nirwanę osiąga się pracując w pocie czoła, dla dobra innych.

[vidavil-125]

Nie jestem filozofem, ale wydaje mi się że transcendencja to nieskalowana
forma odlotu a pełna.
Coś jak kiedyś w czwartej części wieczoru imieninowego u cioci śpiewało się
góralu czy ci nie żal z pełnym zrozumieniem śpiewanego tekstu i rzewnie
akcentując przy tym tęsknie – góraaaaalu.

I myślę, że to wydłużone „a” pieczętowało transcendencję właśnie.

[kalllka]

Przepraszam za anty wtręt, ale chciałabym w sprawie górala drobne sprostowanie... Obchodzenie Imienin, zwłaszcza ciocinych, zazwyczaj obfitowało w wysyp rodzinnych Przypowieści. Wujów z broda i niemodnych krawatów. Dlatego tez najcześciej piło się trunki typu winiak lub jarzębiak; pozwalające na filozoficzne zakąszanie wieczorku przy mikrofonie, ozorkiem chrzanowym. W wyniku czego rozpolitykowane towarzystwo śpiewalo "Batumi hej batumi" lub inne pieśni radzieckie. Na dwa głosy
Zas" Góral "w nieutulonym zaaaalu) lub "ore ore szabadabada amore" najcześciej podsumowuja
wesele polskie, zwane także czwarta częścią dziadów.

[krytyk2]

"bezmyślnosc" codzienności łagodzi rutyna. Staranne wypełnianie obowiązków pomaga rozładowywać emocje i łagodzić cierpienie oczekiwania( na coś, kogoś)
jasne,jasne,lagodzi
Ale to nie pomaga w najmniejszym stopniu w pzonawaniu samego siebie,wrecz przeciwnie- codziennośc usypia czujnośc poznawcza i zaciera istote.

> W sumie wiec problem sprowadza się do wspólnego mianownika, do tu i teraz; tr
> ywialnie do bolącej od siedzenia "na dupie" -dupy,

jeśli codzenne czynności wykonywane sa w skupieniu i wlaczona jest przy tym stale samoobserwacja,to masz rację,jesli nie-to nie ma to już zadnego znaczenia, poza terapeutycznym.jak mawial de mello -tylko przez /samo/obserwację możemy dojść do przebudzenia

[kalllka]

Wiesz krytyku, tak se myśle, ze poldkowe podejście jest najbliższe tradycji transcendentalnej; Tradycji wschodu, której się świadomość bycia jednością jest dualna ale pozbawiona punktu odniesienia relatywizmem.
Kant czy Mello, z całym szacunkiem dla ich zachodnich tradycji językowych, obciążyli ścieżki dojścia do prawdy- definicjami- rozważajac (!) humanizm jako wyższy stan świadomości .
Żartobliwie odnosząc się do bachanalii olda, ciśnie, ze Obaj z pewnością filozofowali na głodniaka) stad może bolesne uderzenia filozofii (o kant stołu) przy usiłowaniu stwierdzenia czym jest jedność, co początkiem ...jajo, kura czy jabłko (?
Twardy aspekt rozważań do bycia tu i teraz nadaje się jednak bardziej na czas wielkanocnych kurantow. Podczas Sniadan na trawie i szczypiorkowy łatwiej o zgodę w kwestii "karmy"
A teraz pozwole sobie popierniczyc, polukrować, półgębkiem polgeskiem, życzyc jedności choćby tylko poczuciem, ale wina.

[krytyk2]

popatrz-nie wystarczyła jej zwykła transcendencja !
to właśnie to pragnienie niezwykle mocnych przeżyć popycha ludzi współczesnych na granice poznania i doświadczania świata. Biorąc dosłownie /w sensie Kantowskim/ wypowiedź Twojej znajomej odczytuję jako pragnienie wyjścia we własnej przeżyciowości poza wszelkie poznanie !

[scand]

Szukanie nowych wrażeń to transcedencja?
Raczej poszukiwanie innej całości wobec której ta znana ze swymi wrażeniami jest odrębnym światem.
W transcedencji, wydaje mi, się szukamy wolnośći od tego co jest namacalne, bezpośrednie.

[krytyk2]

z łac transcendere oznacza przekraczanie ,wykraczanie i ma swoje filozoficzne zastosowanie w zwykłym znaczeniu.to ,o którym wspominasz, wiąże się z poj transcendentalizmu w sensie I Kanta i odnosi się do niepoznawalnego obszaru rzeczy samych w sobie a doklaniej mówiąc -założonych apriorycznie struktur poznania ludzkiego,ktore to struktury ukierunkowują to w jaki sposób możemy poznawać rzeczywistość.Transcendentalny oznacza zatem to ,co zakłada i przez to- wykracza przed wszelkie poznanie."Transcendentny" natomiast oznacza wykraczanie tu oto poza moje aktualne poznanie -w dziedziny, których ja dotąd nie znalem

[krytyk2]

w tych podanych wyżej sensach "transcendentalny" to obejmujący dziedzine przeddoswiadczalnych podstaw naszego poznania/do których, prawdę mówiąc, sami mamy niewielki dostep-poniewaz posługujemy się aparatem poznawczym określonym wlasnie przez te przedpoznawcze,aprioryczne struktury/,transcendentny to jak najbardziej ludzki sposób poszerzania własnej wiedzy,czlowieczenstwa.Ludzie transcendują jedynie poprzez nowe wrażenia ,aby dopiero na ich bazie nadbudowywać sobie nowe całości ,o których wspominasz.Jesli nigdy przedtem nie znalazles się na statku pedzacym na pelnym morzu nocą w sztormowej pogodzie ,to będzie to dla ciebie przezycie transcendujące wszystkie twoje dotychczasowe doświadczenia.Dla niektórych będzie to otarcie się o wrazenie bliskości śmierci,trwogi.Niektrorzy poprzysiegna sobie w takich chwilach nawrócenie na wiare-jesli przezyja taka noc.Inni napiszą o tym wiersz,a może ich zycie na stale odwroci swój bieg.Ich całośc się zmieni

[scand]

Tak, metafora statku jest przekonywująca z tym że nie o same wrażenia tu chodzi ale również o wspomniane przez Ciebie domniemane uczucie trwogi, lęku przed zniszczeniem, bezradności, poczucia bycia w ręku sił nas przekraczających itp..
Wtedy można wyjść poza codzienność...
Ale czy zjedzenie 3 razy większej ilości hamburgerów niż zwykle jest transcendujące ?
Mam wątpliwości..

[krytyk2]

no , zjedzenie dużej ilości hamburgerów bywa tez transcendujące

[scand]

Prostsze jest wypicie dużej ilości alkoholu

[oldpiernik]

Po co nazywać transcendencją zwyczajne rozszerzanie horyzontów osobowości?
Nie myślę o zażeraniu się knedlami na czas, bo to tylko zaspokojenie skrzywionej potrzeby bycia sławnym z jakiegokolwiek powodNibyu.
Nie myślę też o poszukiwaniu doznań wyzwalających hormony, u których źródła leży uzależnienie od odczuwania podwyższonego poziomu tychże.
O wiele bliższe jest mi rozszerzanie przez doznania związane z kolacją we dwoje (albo i w szerszym gronie), gdzie można delektować się wcześniej nie doświadczanym zestawem smaków.
Mimo, że praktycznie jest to również konsumpcja, jej charakter poznawczy uznaję za niezaprzeczalny.

OLDPRZEDŚNIADANIOWY

[scand]

Czy inne odczuwanie rzeczywistości uznajemy zawsze za "transcedencję" ? W takim razie alkohol doskonale spełnia rolę środka prowadzącego do tejże. Ale ja wątpię czy to jest "transcedencja" bo wtedy chłopów pijących w XVIII wieku w karczmach należałoby uznać za transcedentalistów..

[vidavil-125]

Jednak alkohol ułatwia transcendencję.

Willa drewniana nad Popradem. Nic specjalnego. Polska góra z tyłu i słowacka góra
z przodu.
Na zżymanie właściciel przynosi wysoką butelkę pełną i pokazując palcem
na butelkę w jej dolnej strefie stanów niskich mówi. Jak dojdziemy do tego poziomu
butelki to zobaczycie „ jak po słowackiej stronie rostąpia się góra i na polanę
piękny leleń wychodzi”

[krytyk2]

mój stary pierniku,Twoje zdziwienie równe temu bohatera sztuki Moliera,ktory nagle zdziwił się ,ze mówi prozą..
podobnie zresztą jak inne rzeczy np. ,ze mówiąc posługujemy się regułami syntaktycznymi..Prawda -ze nie każdy zna tak trudne wyrazy ?,ale przecie nie oznacza -ze reguł tych nie używa.

[oldpiernik]

W rozdarciu pomiędzy syntetycznym ujęciem w precyzyjne, choć trudne słowa, a "dehermetyzacją" prowadzonej rozmowy poległem ze szczętem.
Doświadczenie częste a wciąż nowe.

[scand]

Ciekawe jak na potrzebę transcendencji wpłynie AI? Ona potrafi tworzyć obrazy transcendentalne..