Alienacja czynu

[scand]

Przysłuchiwałem się wczoraj dyskusji w programie Pospieszalskiego na temat
wydarzen roku 80 i Solidarnosci.
Słuchając tych wspaniałych peanów (zaproszono w zasadzie samych byłych
uczestnikow tych wydarzen) na cześć mądrości ówczesnej opozycji nie sposób
nie zauważyć jednak, że rezultaty jakie w końcu osiągnięto nie koniecznie
zgadzały się z ówczesnymi wyobrażeniami ludzi.
Dość powiedzieć że zwycięstwo "Solidarnosci" w 89 wcale nie przyniosło
solidarnosci społecznej a w zasadzie odwrotnie - tryumf egoizmu i
indywidualizmu, zamiast wyzwolenia robotnika po prostu inny, chyba bardziej
rygorystyczny sposób podporządkowania go, zamiast podniesienia rangi kościoła
obecna degradacja jego wpływów moralnych itd..
Ludzie rozpoczęli ruch ale skutek ruchu był dla nich nieprzewidywalny.
Czy jest to los wszystkich rewolucji, że przekraczają wyobrażenia ich
uczestników ?

[jaro_ss]

Taka jest własność działań społecznych....

A poza tym to ja mam odmienne zdanie - nie widzę wszystkiego poprzez "medialny"
pbraz afer itp. Jeśli widzę jakieś "egoizmy", to głównie w kontynuacji dawnych
układów... Wszędzie tam, gdzie wchodzi "zdrowy" kapitalizm otwierają się
możliwości i w ramach pewnej konkurencji fachowiec ma szansę zdobycia dobrej
pozycji....

Mam różne doświadczenia, ale nawet w skostniałych układach, konieczność
dostosowania się do praw rynku wymusza pewne, czasem komiczne, ale jednak
zmiany...

[scand]

W "egoizmie" nie o to mi chodzi, że można czy nie można zdobyć pozycję.

Nie żyjemy w kraju solidarnosci społecznej - np. menedzer może zwolnić 100
ludzi po czym wyjechać w Alpy albo na Wyspy Kanaryjskie odreagować stres z tym
związany. Oczywiscie sam też może być zwolniony ale biorąc pod uwagę że
posiada wielokrotnie wyższe zarobki przynajmniej teoretycznie jego sytuacja nie
jest tak trudna.
Społeczeństwo stało sie rozwarstwione co z pewnoscią nie sprzyja solidarności,
sama zaś "solidarność" okazała się bardziej mitem niż realnym celem.

[jul.s]

-piszesz -

.....>tryumf egoizmu i indywidualizmu, zamiast wyzwolenia robotnika

.....co to znaczy wyzwolenie robotnika ????? - nic takiego nie istnieje !!!

.....tryumf egoizmu i indywidualizmu to niewątpliwy sukces !!!! - to wejscie na
drogę obowiązujacą i jedyną z możliwych dajacych rozwój !!!!

..julek..

[scand]

> .....co to znaczy wyzwolenie robotnika ????? - nic takiego nie istnieje !!!

Tak, ale o tym w 80 nie wiedzieli - myśleli nawet - naiwni - że robotnicy będą
współzarządzać przedsiębiorstwami ))
Na tym polega alienacja czynu .. czyn ma znaczenie niezależne od głównych
aktorów.

[kamfora]

Czy to alienacja czynu, czy raczej alienacja myśli?

Piszesz:

> nie sposób nie zauważyć jednak, że rezultaty jakie w końcu osiągnięto
> nie koniecznie zgadzały się z ówczesnymi wyobrażeniami ludzi.

Ja myślę, że te "ówczesne wyobrażenia" niekoniecznie wszyscy ówcześni ludzie
mieli takie same - i dlatego rezultaty są jakimś mixtem...
W końcu na te rezultaty wszyscy pracowali wedle swoich (może nieraz
nie wyartykułowanych albo wręcz skrywanych) wyobrażeń.

[scand]

> Ja myślę, że te "ówczesne wyobrażenia" niekoniecznie wszyscy ówcześni ludzie
> mieli takie same - i dlatego rezultaty są jakimś mixtem...
> W końcu na te rezultaty wszyscy pracowali wedle swoich (może nieraz
> nie wyartykułowanych albo wręcz skrywanych) wyobrażeń.


Rezultaty są dokładnie takie jakie przepowiadała telewizja anciene regime'u -
obalenie starego ustroju i powiązanie się z kapitalistami wg ich reguł. Nie
wymyślono nic specjalnie oryginalnego, bo jaka oryginalność tkwi w pomyśle
gospodarczego podporządkowania się podmiotom zagranicznym ?
Była spora różnorodność, ale o dziwo - poza niewielką i bez znaczenia grupką
liberałów - nikt wtedy nie wzywał do przemiany w kapitalizm z jego
konsekwencjami zarówno dobrymi jak i tymi złymi.
Innej drogi nie było - ale o tym jeszcze nie wiedzieli uczestnicy zdarzeń 80.
To nie jest zresztą jedynie specyfika polska - w zasadzie każda europejska
rewolucja przekraczała w sposób zaskaujący wyobrażenia swoich animatorów.

[lo_ntek]

Wyobrażenia ludzi były niewątpliwie różne.Jedni z nienawiści inni z nadziei,
ale jedni i drudzy muszą oglądać śmierć swoich wyobrażeń.Dopiero ci, którzy nie
uczestniczyli w rewolucji ani czynem ani wyobrażeniem biorą zastaną sytuację za
naturalną i albo zajmują się sobą albo mobilizują swoje wyobrażenia do
następnej rewolucji.
pozdr zdrapka

[scand]

Kto był niezaangażowanym widzem rewolucji to rzadko ma ochotę na następną ...

[lo_ntek]

Niezaangażowany nie ma wyjścia(?) …no może jeszcze - wywołać rewolucję.
No, ale rewolucje (jak ktoś powiedział) rzadko przeżywają swoje zwycięstwo.
pozdr zdrapka

[scand]

Początki rewolucji są jak podpalanie lontu ( zakłada to, że ładunki już są
przygotowane) ale ten co podpala nie zawsze wie, w którą stronę pójdzie siła
wybuchu.

[jul.s]

.....nie przejmuję się nawet tym ze oświeceni prof.Modzelewski i Kuroń -ma i
miał - poczucie alienacji czynu -
.....ja jestem szczęśliwy że żyje w kraju wolnym , w takim gdzie jednak liczą
się szare komórki i ansolutnie nie czuję alienacji czynu i przypominam że
elementem inteligencji człowieka jest zdolność do przystosowania się do nowych
warunków życia .

....nic nowego nie piszę ale ..przepraszam emocje !!! pozdrawiam

[scand]

Słusznie wspomniałeś Jacka Kuronia w kontekscie alienacji czynu - chyba rzadko,
kto stworzył więcej koncepcji, które się nie sprawdziły. Pozostała mu więc
jedynie rola ... dobroczyńcy kapitalizmu.


****

"Te organizmy, które najlepiej się adaptują mają największe szanse przeżycia"