Portishead - Third

[pytajnick]

Zakładam przed premierą, albowiem:

"Portishead will stream their forthcoming new album, 'Third', online a week
before its official release date. The album will be streamed on music website
Last.fm from April 21" (for free)

Drugi powód, to załadowany kilka godzin temu na U2b, świetnie brzmiący
"studyjny koncert", dzięki któremu niemu można w zasadzie już teraz poznać
cały album.
pl.youtube.com/watch?v=fUKSmXj1TgM
(pozostałe trzy części łatwo znaleźć).

[cze67]

Postaram się przesłuchać wieczorem, ciekaw jestem, tem bardziej, że
kupiłem se nie dalej jak kilka dni temu na DVD ichniego Roseland NYC
Live. Oglądałem to daaaawno temu w TV (a poza tym, mam OCZYWIŚCIE
płytę). I stwierdzam, że nadal jest to pasjonujące.

[cze67]

Tego się nie spodziewałem. Nawet najnowsza Eryka mnie tak nie
podrajcowała. Płyta jest rewelacyjna - bardziej zróżnicowana (m.in.
trochę mocnych, rockowych momentów) niż poprzednie Portishead,
więcej w niej napięcia, pasji, muzycznie-aranżacyjnie - no cudo po
prostu. Pani Gibbons w świetnej formie i inne takie banały. Na pewno
najlepsza płyta Portishead - płyta roku jak do tej pory chyba. We
Carry On - NUMER, KTÓRY ZABIJA (słyszę tam wpływy Clinic?).

[heinakuu]

a ja przedwczoraj sprzedałam bilet na ich koncert... chyba niecałkiem świadoma
co tracę, ale musiało się stać. płytę i tak zakupię:)
zgadzam się z Cze67 że to ich najlepsza płyta i mocno zaskakująca.
żeby się nie męczyć z cząstkowym ładowaniem proponuję ten link:

current.com/items/88899146_portishead_in_portishead
warto było czekać na to napięcie i uderzenia electro. wow!

[cze67]

heinakuu napisała:

> a ja przedwczoraj sprzedałam bilet na ich koncert... chyba
niecałkiem świadoma co tracę

No właśnie...
pl.youtube.com/watch?v=1TIphtLZLw4&feature=related

[ilhan]

Wprawdzie nie byłem nigdy fanem tej grupy, a triphop wydaje mi się brzmieniem zdecydowaniem zbyt często eksploatowanym i przynudzającym, to jednak doceniam pewną klasyczność osiągnięć Portishead choćby z "Dummy". Tymczasem słyszałem nowego singla i... fatalny. Więc trochę się zastanawiam o co tu chodzi w tym wątku. Pozdrawiam kolegów.

[hennessy.williams]

ilhan napisał:

> Tymczasem słyszałem nowego singla i... fatalny. Więc trochę się zastanawiam o
co tu chodzi w tym wątku.
> Pozdrawiam kolegów.

"Machine Gun"? Niedobry wybór. I pewnie na singlu wersja skrócona, bo albumowa
ma 4:52.
A w wątku chodzi o całą płytę ;)
i dołączam się do ochów i achów.

[carmody]

Nie będę oryginalny - najlepsza ich płyta. Co więcej - już na pewno w top 5 2008.
Portishead słuchałem niegdyś do wyrzygu. Ale ostatnimi laty w ogóle do nich nie
wracałem. Nadal mnie nie korci - chyba się to już zdewaluowało, zresztą jak
słusznie zauważa Ilhan triohop został tak wyeksploatowany, że przestał być w
jakimkolwiek stopniu interesujący. No dobra, do mroczniejszych płyt Trickiego
wracać lubię. Wracając do nowego Portishead, "Third" kopie po głowie. Jest
świeża, mimo że operuje znanymi brzmieniami, jest pomysłowa, mimo że pojedyńcze
patenty z tej mikstury słychać tam i siam, jest poruszająca, mimo że
mechaniczna. Nie, w ogóle nie mam słów, rządzi.

[braineater]

Opinia że trip hop się wyczerpał, to tak trochę zabawna jest, wystarczy sięgnąc choćby po ubiegłorocznei i obłędnie piękne Saltilo - Ganglion, po genialne Talkdemonic, po Arms and Sleepers, Dirty Elegance czy Santessę i pewnie jeszcze z paręnaście innych płyt, mniej wybitnych niż te powyżej. Przestał się pojawiac w mediach, to tak, do wyczerpania formuły to jednak jeszcze strasznie daleko.
A Portishead akurat nagrało jedyną płytę po Roseland, w którą się wkręciłem bez pamięci. Kompletnie obok przesłodzonych czasami patentów z płyt pierwszych, których nigdy na dobrą sprawę nie polubiłem, nawet jak miałem potwornego wkręta na muzę z brystolu. Zajebista energia, dużo prostego w sumie kombinowania i brak chcęi wożenia się dalej na dokonaniach sprzed 10 lat. Jak tak miałyby wyglądac comebacki wielkich klasyków l 90-tych, to spoko, poproszę więcej.

P:)

[carmody]

Pisząc o trip hopie chodziło mi o rzeczy takie jak Massive, Lamb, UNKLE,
Thievery Corp. Saltillo klasą zbliża się do pierwszego Shadowa. Ale w sumie to
też trip hop jak się uprzeć. Rzeczy, które wymieniasz są jakby bardziej
pokombinowane - taki Talkdemonic, to bym postawił bliżej, co bardziej easy i
elektronicznych post rocków, Arms and Sleepers też. Ale nie ma się o co
sprzeczać. Powiem tyle: jak słucham dziś Flykkillera, to jest spoko, tylko
wielkie klisze i po 2 dniach nie mam ochoty wracać.

[pytajnick]

Gdyby "Third" było płytą trip-hopową, to praktycznie nie mielibyśmy o czym
rozmawiać - może narzekać na nudę i powtórki.

Poprzednie płyty P. przejadły się lata temu, zresztą mnie osobiście pociągały na
nich tylko pojedyncze fragmenty, a wysłuchanie dziś choćby z umiarkowaną
czujnością całego "Dummy" wymaga niemałego wysiłku.

Niezwykłość "Third" polega na tym, że zachwyca i estetycznie (przyjemność), i,
że tak powiem, intelektualnie, bo co minutę pojawia się tam coś niezwykłego. W
tym są podobni OutKastom i innym wybitnym kombinatorom, a nie ukrywam, że od lat
poluję głównie na płyty i ładne, i ciekawe. Tutaj perełka wpadła sama w ręce.

[grimsrund]

Oj dobra to płyta jest, oj.

[airborell]

> Poprzednie płyty P. przejadły się lata temu,

Być może, ale ta się przeje jeszcze szybciej. Jest ciekawa, ale nie sądzę, żeby
ktokolwiek do niej za 10 lat wracał.

[pytajnick]

airborell napisał:

> Być może, ale ta się przeje jeszcze szybciej. Jest ciekawa, ale nie sądzę, żeby
> ktokolwiek do niej za 10 lat wracał.

A o której płycie z tego roku będzie się pamiętało za 10 lat? O których
"najlepszych płytach" sprzed roku albo dwóch? Bo chyba nie o Burialu, The Field
albo "In Rainbows", nie mówiąc już o Panda Bear (czwórka zaczerpnięta z
Metacritics). Podejrzewam że nawet Joannie Newsom czy Antony'emu grozi
zapomnienie, że już nie wspomnę o Arctic Monkeys albo TV on the Radio, hitom
roku 2006.

Moim zdaniem to kwestia czasów. Pamiętamy przeciętne płyty z poprzednich dekad,
a nie pamiętamy świetnych płyt sprzed lat trzech. Pamięć to kwestia kolektywna,
a dziś mamy wszechstronne multisektorowe rozdrobnienie.

[airborell]

> A o której płycie z tego roku będzie się pamiętało za 10 lat?

O "Schoolyard Ghosts" ;).

> A o której płycie z tego roku będzie się pamiętało za 10 lat? O których
"najlepszych płytach" sprzed roku albo dwóch? Bo chyba nie o Burialu, The Field
albo "In Rainbows", nie mówiąc już o Panda Bear (czwórka zaczerpnięta z
Metacritics).

O nich pewnie nie. O Arctic Monkeys czy TV on the Radio pewnie też.

>Podejrzewam że nawet Joannie Newsom czy Antony'emu grozi
> zapomnienie

To oczywiście w jakimś tam stopniu zależy od tego, co zrobią jeszcze. Ale jestem
raczej przekonany, że nie.

>> Moim zdaniem to kwestia czasów. Pamiętamy przeciętne płyty z poprzednich
dekad, a nie pamiętamy świetnych płyt sprzed lat trzech. Pamięć to kwestia
kolektywna, a dziś mamy wszechstronne multisektorowe rozdrobnienie.

Ale trwa ono już od grubo ponad dekady. A jakoś np. płytom RH z przełomu wieków
zapomnienie nie grozi.

[pytajnick]

airborell napisał:

> Ale trwa ono już od grubo ponad dekady. A jakoś np. płytom RH z przełomu wieków
> zapomnienie nie grozi.

Ano właśnie to jest ten przełom IMO. Wspólne ulubione płyty z okolic 2000-2002 -
nie mam najmniejszego problemu znaleźć takich z pierwszym lepszym fanem muzyki.
Zapytaj o 2003, 2004 albo dalej i pojawia się wielki problem, a każdy na świecie
wymieni co innego na pierwszym miejscu.

Sytuację uratował nieco Antony i Sufjan, ale oba przykłady są oddolnymi
"wypadkami" a nie płytami wyczekiwanymi przez mainstream - jak to było w
przypadku Radiohead przełomu wieków. Zresztą wcale nie zrobili takiej kariery
jak naszym forumowo-piczforkowym środowiskom się wydaje, przeciętny człek dalej
nic o nich nie wie i nie będzie pamiętał za 10 lat, chociaż nagrali płyty genialne.

(Aha, moim zdaniem o Amnesiacu już dawno zapomniano.)

[cze67]

Za darmo:
www.lastfm.pl/music/portishead/third

[braineater]

jakąs mega dziwna kategoria z tym wracaniem za 10 lat - 10 lat temu tez bym nie powiedział, że będę wracał do Endtroducing Shadowa, do Cujo - Adventures in Foam i pewnie jeszcze jebiliarda płyt, których mając lat 20 słuchałem nałogowo i których do dziś słucham. I w ramach kontry tylko dodam, że jak najpewniej do pierwszych płyt PH się wracało nie będzie - czego kilka sygnałow jest choćby w tym wątku - to ta spokojnie ma sznase przetrwać muzycznie (bo pierwsze to tylko ewentualnie jako znak czasów i wyznaczniki pewnego tryndu)
Dowód pośredni - Out of Season panny Beth, która jest zupełnie inna, zupełnie obek i dotychczas była najlepszym wydawnictwem związanym jakoś tam z PH (przy okazji tez takim do którego najczęsciej wracałem)

P:)

[sss9]

hehehe... ale to ty wracałeś i dla ciebie to wyznacznik wartości płyt, które
ciepło pamiętasz. inni nie wracali i też uważają za dogmat pogląd o
dodupowatości płyt, o których być może zwyczajnie zapomnieli zapchani codzienną
od lat wielką porcją nowości nie dających się spokojnie i uważnie przetrawić z
banalnego powodu - braku czasu.
dyrdymały.

[fluxxx]

Ujowa po calosci. No moze z wyjatkiem jednego kawalka, ktory jest znosny czyli
"We carry on". Jesli to ma byc wielki comeback to serio mogli sobie darowac, dla
mnie ta plyta to jakis odpad, zero w tym "portisheadowatosci" - bo na dobra
sprawe "we carry on" portisheadowy tez nie jest...

nuda, panie, nuda i xero.

[ok, "threads" to drugi znosny kawalek jednak tylko w kontekscie tego albumu -
na poprzednich bylby wypelniaczem]

[cze67]

Dla mnie jest to właśnie zaleta, że nie wszystko tam jest
portishedowe. Że, wykorzystując swoje "wcześniejsze doświadczenia",
zrobili płytę w dużym stopniu eklektyczną, że szukają jakiejś innej
formuły. Myślę, że to właściwa droga.

[braineater]

Tak serio, to gdyby nagrali po 10 latach przerwy taką samą płytę, jak 3 poprzednie, to wpadli by w kategorię kapela spod znaku Krzysztofa Krawczyka.
A tak jest myślenie, jest szukanie, jest próbowanie i sa nowe pomysły. Czego chcieć więcej od muzyki? Kolejnych takich samych hiciaków?

P:)

[good_morning]

jesli wyrzucic silence, we carry on oraz deep water, to pozostaje calkiem niezla
plyta, na ktorej sporo beth jak na out of season (mniam), troche portisheadu
calkiem portisheadowego (z pierwsza mi sie kojarzy) i troche jakby unkle i
troche czegos nowego, jak ktos gdzies wyzej napisal, bardziej mechanicznego. w
sumie calkiem niezly klimat.

[hennessy.williams]

good_morning napisała:

> jesli wyrzucic silence, we carry on oraz deep water, to pozostaje calkiem niezla
> plyta

a jeśli je zostawić, to mamy płytę kompletną. Nieważne staje się dziedzictwo
Portishead - dostaliśmy album nieobciążony historią.

[good_morning]

wole niekompletne obciazenie ;)

[pagaj_75]

hennessy.williams napisał:

> mamy płytę kompletną. Nieważne staje się dziedzictwo
> Portishead - dostaliśmy album nieobciążony historią.

Wielkim wysiłkiem woli mojej staram się nie używać słów powszechnie
uznanych, ale czy Was wszystkich czasem nie pogięło? Jaka płyta
kompletna? Jaka najlepsza płyta Portishead? "Third" jest niestety
bardzo przeciętna. Nie, że jakaś beznadziejna, jak się początkowo
spodziewałem, ale po prostu mocno taka sobie. No i bez jaj, proszę
Was... "Dummy" to był ich własny wkład w muzykę jako taką. Coś czego
nikt przed nimi praktycznie nie zrobił (biorąc poprawkę na Massive
Attack). No to teraz niech mi ktoś wskaże cokolwiek co wnosi
"Third". No?! Proszę, słucham. Owszem, kombinują, nie obstają przy
ogranych patentach, to im się chwali, dlatego też nie jest
beznadziejnie. Tylko co z tego, skoro same piosenki są, z paroma
wyjątkami, słabiutkie. Tak jak kochałem (autentycznie i mocno)
poprzednie dokonania tego zespołu, tak teraz zgrzytam zębami
słuchając "Plastic". Tak samo przy "Deep Water" myślę sobie "no
fajnie, sympatycznie, tylko po jaki penis? sympatyczna to jest pani
u mnie w warzywniaku". Ziewam przy "Small" (rok psychodeliczny w
roku 2008? LOL!) "We Carry On" sprawia na mnie wrażenie jakbym
słuchał połączonych sił Yo La Tengo i wczesnego Stereolab po
całonocnej libacji. A idźcie w czorty z tą płytą. 5/10 najwyżej. I
to głównie za "Hunter" i "The Rip". Wolę już se włączyć "Out of
Season" na wieczór, tam przynajmniej fajnie było. Thank you & good
night.

[hennessy.williams]

Dzień dobry.

Ponieważ wszyscy, którym ta płyta się podobie są na długim łikendzie (ewentualnie długi łikend ma ich dostawca usług internetowych), to znów ja coś skrobnę.

Ja nie myślę, że dobre płyty to takie, które wnoszą coś nowego. "Dummy" była oryginalna, "Third" nie jest - i co z tego, no co? Fajna dla mnie jest tu sprawa, że akurat połączenie tych wtórnych, czerpiących ze znacznie głębszych pokładów niż tzw. trip-hop inspiracji daje efekt, który mnie porusza. Dogłębnie, a co! I wcale mi nie jest sympatycznie, bo nie jestem masochistą. Słabiutkie piosenki? Nie wiem, zależy od definicji piosenki. Dla mnie zespół jedzie ze mną po bandzie. Chwila nieuwagi i mam ryj w ziemi. Mi wystarczy.

PS. A pogięło to tych, którzy uważają, że śpiewający Czesław to dobra płyta*


*Nowa zabawa. Jeśli ktoś Ci dokuczył, to przerzuć kamyczek do innego ogródka. Kto ostatni ten śmierdziel.

[braineater]

Pagaju, dear, nie to że szukam zaczepki, ale Twoja opinia to jest . w . powtórzenie tego jedynego zarzutu, z którym wychylają się wszyscy, co im się Third nie podoba, a który sprowadza się do jednago tak naprawdę: "Chuje, dawać 4 taką sama płytę, jak te 3 poprzednie, co przy nich łkałem, płakałem i wutkę spijałem."
I przyznam, po raz kolejny, że nie kumam tego absolutnie - gdyby Third było Dummy prim, to nie warto by nawet na nią naszczać, Dummy juz mamy i po piździe się zestarzało (a i tak nigdy nie byłem fanem). Tu na tej płytce jest wypadkowa tego wszystkiego, co w ostatnich latach było w muzie ważne, pojawiają się nioczekiwane nawiązania i zaskakujące jak na zespół o ustalonym statusie kultowego, próby wypierdolenia całego dotychczasowego wizerunku. To już nie jest lanserska kapelka, która 10 lat temu jechała na modnych tryndach, robiąc trip-hop dla mas i smutnych dziewcząt z chujowym czarnym makijażem, tylko kompletnie nowy zespół, który jeszce raz zaczyna wszystko od początku.
Jak dla mnie ten start jest dużo lepszy niż całośc dokonań PH w latach 90.

P:)
P.S. - Heniek, a co z tymi, którym się podoba to i to?:)

[sss9]

no, może, tylko, że, p. Beth, to, łka, jak, łkała. ała, ała, ała...
:)

[cze67]

Nie oczekiwałem od tej płyty i tego zespołu niczego. W ogóle byłem
zdumiony, że jest nowy album. I bez większych nadziei zacząłem
słuchać. I z każdym następnym utworem czułem na plecach coraz
większe ciarki. Sam w sumie byłem zdumion. Nie analizuję za bardzo,
tego czego wysłuchałem, czy to połączenie tego z tamtym wymieszane z
czymśtam jeszcze, zauważyłem wiele nowych elementów w tym zespole,
które mi się podobają, coś co można nazwać nowym otwarciem. Ale
generalnie walę to, bo liczy się dla mnie przede wszystkim fakt, że
strasznie mnie ten album bierze. I na pytania typu: co wy z tą
płytą??? odpowiadam - my z tą płytą to, że nam się po prostu
strasznie podoba. Wolno? Wolno!

[sss9]

p.Cze, dotkłeś absolutu kfintesenci wartości - fajne/nie fajne. kropka. amen.
shalom. bóg zapłać. dwa razy z wątróbką. i tettrerette. :)

[pszemcio1]

cze67 napisał:

bo liczy się dla mnie przede wszystkim fakt, że
> strasznie mnie ten album bierze. I na pytania typu: co wy z tą
> płytą??? odpowiadam - my z tą płytą to, że nam się po prostu
> strasznie podoba. Wolno? Wolno

ha ha , no witaj w klubie, ja mam tak z nowym R.E.M

a trójeczkę PH kupiłem za 27zeta na allegro ze stanów, więc
posłucham, powiem

[hennessy.williams]

braineater napisał:

> P.S. - Heniek, a co z tymi, którym się podoba to i to?:)

Nie jest to możliwe. Osoby wrażliwe na PH nie są w stanie strawić CŚ. A jak kto
twierdzi inaczej to wał i przyszłość go naprostuje :)

Tak w ogóle to miałem nie pisać postów po pijaku, więc wracam do stołu. Wasze!

[pagaj_75]

braineater napisał:

> Pagaju, dear, nie to że szukam zaczepki, ale Twoja opinia to jest
> . w . powtórzenie tego jedynego zarzutu, z którym wychylają się
> wszyscy, co im się Third nie podoba, a który sprowadza się do
> jednago tak naprawdę: "Chuje, dawać 4 taką sa ma płytę, jak te 3
> poprzednie, co przy nich łkałem, płakałem i wutkę spijałem."

Nienienienienienie, nic nie zrozumiałeś, Brejnu, darling ;)
Przeca wyraźnie napisałem, że tym co zdecydowanie ratuje tą płytę to
właśnie fakt, że to nie jest "Dummy 2". Natomiast nie słyszę w
"Third" prawie nic, co by mi jakieś drzwi otwierało, kumasz?
A EsEsEsDziewięć jeszcze zgrabniej ujął to co mnie chyba najbardziej
boli - ja po prostu chyba już nie mam siły słuchać jak ta Beth
płacze i płacze. Kiedyś aż tak nie jęczała. I jeśli chodzi o ten
szczegół, to faktycznie mogłoby być jak kiedyś, a nie jest,
niestety.

[pszemcio1]

pagaj_75 napisał:

ja po prostu chyba już nie mam siły słuchać jak ta Beth
> płacze i płacze. Kiedyś aż tak nie jęczała

to chyba dawno nie słuchałeś poprzedniczek bo na tym albumie Beth
jest zdecydowanie bardziej "zwyczajną" (nie oceniam czy to dobrze
czy źle) wokalistą. mniej maniery i naturalniejsza barwa (tzn. nie
mamy już do czynienia z bliską koleżanką mickey mouse)

[pszemcio1]

pszemcio.blogspot.com/

[pszemcio1]

rozumiem ze chwilowe podniecenie minęło i dyskusja o nowym
portishead zakończona...

[cze67]

A co tu jeszcze można napisać? Dyskutanci wyrazili swoje zdanie,
pozostali przy swoich stanowiskach, ci, którym się płyta podoba
zachwycają się, tamci, co im się nie podoba, olewają a ci, których
to nie interesuje nie zainteresowali się.

[pszemcio1]

no wiesz? dekada nieobecności na rynku muzycznym, a Ciebie zadowala
40 postów. Shame on U Cze!

[fluxxx]

To nie chodzi o jakies sentymenty - po prostu tamte plyty byly dobre i bylo w
nich cos co stanowilo o wyjatkowosci Portise'ow. A "Third" moglaby byc plyta
kogokolwiek. I to kogokolwiek z niskiej lub co najwyzej sredniej polki.


> Jak dla mnie ten start jest dużo lepszy niż całośc dokonań PH w latach 90.

Nedzny prowokator:P

[kkrzysiekk]

Co Wy z tym "We Carry On"? Najlepsze jest "The Rip" ;-). A cała
płyta baaardzo przeciętna, biorąc pod uwagę moją miłość do trzech
poprzednich, to dla mnie rozczarowanie dziesięciolecia.

[good_morning]

wlasnie. juz przekroczylam limit sluchania za free 'the rip' ale i tak sie udaje
oszukac net ;)

[marxx]

Wczoraj kupilem plyte, zeby bylo smieszniej jest to pierwsza
przesluchana przeze mnie plyta tego zespolu (mam tylko teledyski).
Dosc odjazdowe pokrecone klimaty , wokal swietny. Plyta nie wbila
mnie w ziemie ale absolutnie zmusza mnie do kupienia calej reszty
Portishead.
Dzisiaj z wielka przyjemnosci przesluchalem kilka razy "3" i "Go
away white" Bauhaus , jakos ten zestaw mi sie podoba, moze niezbyt
radosny. Ale jak na moj humor ostatnio to rewelacja.

m

[pytajnick]

Po 7 miesiącach broni się.

[cze67]

To ciekawe, bo nie dalej jak wczoraj, po wielu miesiącach
niesłuchania, także do tej płyty wróciłem. i również uważam, że się
broni się:-)

[pszemcio1]

ja opchnąłem na allegro za bezcen. niech się ktos tym cieszy jak mu
się broni - ja nie potrafiłem, a szkoda