Kocham żonatego...

[Gość: kasia]

Przeczytałam właśnie ten wątek i aż mnie trzęsie.Nie mogę zrozumieć jak można
romansować z żonatym,dzieciatym (ogólnie już zajętym) facetem.Potrafię
zrozumieć wielką potrzebę uczucia ale powinno się mieć choć trochę
przyzwoitości (nie wiem czy to właściwe słowo)
Może mam uraz bo mój narzeczony miał romans z inną dziewczyną ,która
wiedziała ,że on jest ze mną, a mimo to próbowała coś z nim zbudować.
APEL
KOBIETY! TROCHĘ SOLIDARNOŚCI Z WŁASNĄ PŁCIĄ. NIE RÓBCIE INNEJ KOBIECIE TEGO
CZEGO SAME NIE CHCIAŁYBYŚCIE ŻEBY WAS SPOTKAŁO.

[balbina2]

To się tak łatwo mówi - do czasu aż Ciebie to nie spotka. Przecież nikt nie
zakochuje się w żonatym dlatego, że jest żonaty i zeby zrobic na zlosc jego
zonie. A nie każda kobieta ma na tyle dużo samozaparcia
(odwagi/godnosci/honoru/szlachetnosci....itd) by wyrzec sie dobrowolnie swojej
milosci.

[Gość: mikka]

balbina2 napisał(a):

> To się tak łatwo mówi - do czasu aż Ciebie to nie spotka. Przecież nikt nie
> zakochuje się w żonatym dlatego, że jest żonaty.

Oj, czy aby napewno?
Czasami dziewczyna może sobie myśleć, ze żonatego łatwiej jej będzie się pozbyć
jak już się jej znudzi, a potem "zakochuje się" i sama się go "uczepia";
pokusa "zakaznego owocu" też jest mocno pociągająca.

A nie każda kobieta ma na tyle dużo samozaparcia >
(odwagi/godnosci/honoru/szlachetnosci....itd) by wyrzec sie dobrowolnie swojej
> milosci.

Balbino, nie broń kochanek. One robią źle.

Ale do apelu Kasi, ponieważ nie wszystkie może przekonać idea kobiecej
solidarności, dodałabym:

DZIEWCZYNY, NIE BĄDŹCIE GŁUPIE I NIE ŚCIĄGAJCIE NA SWOJĄ GŁOWĘ GROMÓW ZDRADZANYCH
ŻON - NIE DAWAJCIE IM PRETEKSTU, BY ZAMIAST NA SWYCH ROZGLĄDAJĄCYCH SIĘ ZA INNYMI
MĘŻUSIÓW NA WAS WYLEWAŁY "POMYJE".

[balbina2]

Strasznie jesteście porządne i szlachetne. Same piękne postulaty. Ale w życiu
różnie bywa i wrzucanie wszystkich " kochanek" (nie znoszę tego słowa) do
jednego worka to grube nieporozumienie. Co to za stwierdzenie "kochanki robią
zle"? Że się zakochały? Może na początku w ogóle nie wiedziały że facet jest
żonaty. Może same są mężatkami. Z waszych postów wyłania się postać jakiejś
drapieżnej wampirzycy, która czyha na bezbronnych cudzych mężów, a szczególną
satysfakcję sprawia jej udręka zdradzanej żony. Chyba jesteście bardzo młode i
stąd te szczytne hasła.

[Gość: mikka]

sama byłam kochanką (też nie lubię tego słowa)
wiedziałam, że był zonaty
dziś sobię tłumaczę, ze musiałam spaść na samo dno, zeby się od niego odbić
mój związek z żonatym nie dawał mi wiele poza poczuciem, że MUSZE się
zadawalać "połowiczną" miłością, bo więcej nie dostane
mam gdzieś taką "miłość"

[vicca]

OK - nad uczuciami się nie panuje. Zakochać się w żonatym czy zajetym - owszem,
zdarza się, ale istniej również inna kwestia - co zrobisz z tym zakochaniem.
Czy zrobisz krzywdę innej kobiecie, czy nie. Ja nie zrobię, bo wiem jak to
cholera boli.

[Gość: alissa19]

balbina2 napisał(a):

> To się tak łatwo mówi - do czasu aż Ciebie to nie spotka. Przecież nikt nie
> zakochuje się w żonatym dlatego, że jest żonaty i zeby zrobic na zlosc jego
> zonie. A nie każda kobieta ma na tyle dużo samozaparcia
> (odwagi/godnosci/honoru/szlachetnosci....itd) by wyrzec sie dobrowolnie swojej
> milosci.

TAK TAK TAK!!!!!!

[Gość: Mika]

Zgadzam się z balbiną2. Ja pokochałam zonatego i .... jestem szczęśliwą mężatką.

[Gość: mikka]

no popatrz, co za zbieg okoliczności
a ja kochałam żonatego i dzisiaj się tego wstydzę

[Gość: Una]

Kochane, bo tu wszystko zależy od faceta. I to na Niego przede wszystkim w
pierwszej kolejności powinny lecieć gromy zdradzonej żony. Jakoś zawsze brakuje
mi w tego rodzaju wątkach potępienia facetów. Zupełnie jakby byli naszą rzeczą,
a jakś wstrętna "złodziejka" chciała tę rzecz nam ukraść!!! Poza tym zdrady
istniały, istnieją i będą istniały. Dla mnie rzeczą nie do pomyślenia jest
sypianie w dwiema kobietami naraz i karmienie jednej z nich kawałkami o tym jak
to nie układa się z żoną, nie śpią ze sobą itp. Kiedy ta żona z kolei jest w
swoim mniemaniu szczęśliwą mężatką. Serce nie sługa, a małżeństwo to nie wyrok
dożywocia. Herezje mówi ten kto myśli, że łatwiej jest "być" z żonatym, nawet
nie chec mi się z tym polemizować.

[Gość: mikka]

jeśli do mnie pijesz, to nie twierdziłam wcale, ze być z żonatym jest łatwiej,
ale że może się tak wydawać komuś kto nie był jeszcze w takiej sytuacji,
dopiero zastanawia się czy w to nie wejść
masz rację,ze dużo zależy od faceta, ale to od nas zależy jakiego faceta
wybieramy
pytanie do kochanek : czy (jeśli tak, to ciekawam, jaki) jest powód, by ufać
facetowi, który już jedną oszukuje?

[Gość: kasia]

Gość portalu: mikka napisał(a):

> masz rację,ze dużo zależy od faceta, ale to od nas zależy jakiego faceta
> wybieramy
> pytanie do kochanek : czy (jeśli tak, to ciekawam, jaki) jest powód, by ufać
> facetowi, który już jedną oszukuje?

Zgadzam się z Mikką całkowicie.
Oczywiście , że nie jest tak że facet jest tu stroną bierna, a kochanka ciągnie
go siłą do łóżka czy gdziekolwiek indziej.Możliwe ,że on nawet wykazuje
inicjatywę żeby mieć drugą kobietę.Tylko ,że kobieta ktora się dowie że jest on
już w jakimś w związku powinna się ,moim zdaniem , wycofać.Dla swojego dobra i
tej drugiej kobiety.
Co innego jak mężczyzna jest już rozwiedziony lub nie ma stałej partnerki bo z
nią zerwał jak poznał tą drugą.Ale tak długo jak trwa jeden związek nie powinno
być innego równoległego.Oczywiście są to moje osobiste przemyślenia na temat.
Kasia

[miska77]

Kasiu, jestem prawie pewna, ze Twoj mezczyzna odszedl od Ciebie do innej
kobiety dlatego za wszelka cene probujesz okreslic takie trojkaty jako "zwiazki
destrukcyjne". Powiem Ci szczeze, ze w 85% winni zdrad sa mezczyzni i to oni
nie mowia swojej "kochance" bardzo czesto, ze sa zonaci. Kobiety to istoty
naiwne, wierza w czole slowka, w lepsze zycie, rodzine, dom - oni to wszystko
im obiecuja a potem... coz jest placz, zal i bol...

[vicca]

Jestem za!!!!!!! Jest takie handlowe wyrażenie, które non stop powtarza mi
kolezanka "Towar dotkniety przez inną osobę uwaza się za sprzedany" - innymi
słowy - żonaci (lub zajęci mężczyźni) powinni być dla innych kobiet "strefą
zakazaną". Może głupi poglad, ale wydaje mi się uzasadniony - gdyby Nowa
Miłość mojego byłego wiedziała co się w takiej sytuacji przeżywa, moze by nie
zrobiła tego co zrobiła.

[Gość: mikka]

wiesz, myślę, ze stawianie zakazów, mówienie, ze ktoś jest "nietykalny"
niektórych ludzi może nawet zachęcać: "co nie wolno mi? - a dlaczego? - a
właśnie, ze mi wolno?"
moim zdaniem należałoby powiedzieć nie ze żonaci są nietykalni, a że kobieta,
która idzie do łóżka z żonatym daje o sobie jak najgorsze świadectwo
(jest to poza wszystkim oznaka jej desperacji: "najważniejsze, ze MAM CHŁOPA,
wszystko jedno czy ze zobowiązaniami, czy nie")

[vicca]

Też racja.

Wszystko pieknie...

[kwieto]

...ale mam wrazenie, ze dla was milosc to troche tak jak pojscie do
supermarketu. Idzie sobie dziewczyna(chlopak) ulica, patrzy dookola, potem
sobie mowi - "o, w tym(tej) sie zakocham" i buch - kocha nad zycie.
Czy na prawde dla was milosc to WYLACZNIE kwestia logicznej, myslowej decyzji?

Myslicie ze to sie tak da, powiedziec sobie "nie interesuje sie zajetymi
mezczyznami" i juz? A co z miloscia od pierwszego wejrzenia? Przychodzi
kolezanka ze swoim obecnym na przyjecie, dziewczyna zostaje zapoznana, i nagle
oboje zakochuja sie w sobie na zaboj. Co wtedy?

A co z sytuacja, kiedy dwoje osob po prostu sie spotyka, i czuja do siebie
"miete"? To wtedy zanim umowia sie na kawe maja oboje sie przepytac z koneksji
rodzinnych i swoich bylyc i obecnych? Jesli chce sie spotkac z dziewczyna ktora
mnie interesuje, probuje sie z nia umowic. Gdy mowi mi ze jest zajeta, to moge
sie wycofac, a co jesli nie mowi?

To ze chlopak zostawia dziewczyne/zone dla innej tez nie koniecznie musi
oznaczac jego niedojrzalosc czy nieodpowiedzialnosc. A co jesli ona z uplywem
lat stala sie nie do wytrzymania? Gdy zona odchodzi od "zlego" meza to
wszystkie kobiety chorem wspolczuja, czy potraficie zrozumiec meza odchodzacego
od "zlej" zony?

[Gość: mikka]

miłość - nie jest kwestią logicznej myslowej decyzji
pójście z kimś do łóżka - tak

[kwieto]

Czyzbys nie wierzyla, ze mozna z kims pojsc do lozka z milosci?

[Gość: mikka]

nie, ja wierzę, że nie zawsze wolno iść do łóżka, nawet z kimś, kogo się kocha

Kwieto!

[vicca]

Miłość nie ma w sobie zbyt duzo z logiki - wręcz przeciwnie zawsze prowadzi ją
saleństwo, ale trzeba zdawać sobię sprawę z tego co się robi. Wiedząc że
mężczyzna, którego kocham jest z inną i dla tej innej kobiety jest on ważny nie
mogłabym "wleźć" miedzy nich!
A co odchodzenia od "złych" żon i mężów - co inego bicie, awantury, zdrady,
picie i nieczulość, a co innego odchodzenie bo inna kobieta/ inny mężczyzna
bardziej nas pociąga!

[kwieto]

No dobrze, ale tematem jest zdrada, i stwierdzenie, ze wszyscy ktorzy zdradzaja
to szuje. Ale czy na pewno? Czy na pewno zdradza sie kogos TYLKO w przypadku
gdy ktos inny nas pociaga bardziej, albo ktos chce sie "sprawdzic jako
mezczyzna/kobieta"? A co ze zdradami wynikajacymi z takich sytuacji: partner
nas nie rozumie, wiez sie urywa, chcesz to naprawiac, ale napotykasz na mur z
drugiej strony... Spotykasz kogos, kto rozumie Twoje pragnienia, Twoje
wartosci, kto podziela Twoje poglady na swiat - rozmawiacie ze soba, zwierzasz
mu sie ze swoich problemow z partnerem/partnerka, wreszcie zakochujecie sie w
sobie, i ZDRADZASZ...
Czy w takim razie prawo do poszukiwania odwzajemnionej milosci jest
skurwysynstwem? Czy na podstawie tego przypadku (schematu nader czestego tak
naprawde) uznasz, ze zdradzajacy jest lowelasem (tudziez zdzira), egoista,
draniem/suka itd.?

Ja bym sie porzadnie zastanowil zanim bym tego kogos tak okreslil...

To bardzo wygodne osobie zdradzanej powiedziec: "to wszystko partnera/-ki wina,
bo jest egoista/-ka i nie licza sie dla niego/niej uczucia". Trudniej jest
dostrzec WSPOLNE bledy ktore do tego doprowadzily.

[balbina2]

Jesteś jedyną trzezwo myślącą i realnie patrzącą na życie osobą wśród
wypowiadających się w tym wątku!

[vicca]

kwieto napisał(a):

> No dobrze, ale tematem jest zdrada, i stwierdzenie, ze wszyscy ktorzy zdradzaja
>
> to szuje. Ale czy na pewno? Czy na pewno zdradza sie kogos TYLKO w przypadku
> gdy ktos inny nas pociaga bardziej, albo ktos chce sie "sprawdzic jako
> mezczyzna/kobieta"? A co ze zdradami wynikajacymi z takich sytuacji: partner
> nas nie rozumie, wiez sie urywa, chcesz to naprawiac, ale napotykasz na mur z
> drugiej strony... Spotykasz kogos, kto rozumie Twoje pragnienia, Twoje
> wartosci, kto podziela Twoje poglady na swiat - rozmawiacie ze soba, zwierzasz
> mu sie ze swoich problemow z partnerem/partnerka, wreszcie zakochujecie sie w
> sobie, i ZDRADZASZ...
> Czy w takim razie prawo do poszukiwania odwzajemnionej milosci jest
> skurwysynstwem? Czy na podstawie tego przypadku (schematu nader czestego tak
> naprawde) uznasz, ze zdradzajacy jest lowelasem (tudziez zdzira), egoista,
> draniem/suka itd.?
>
> Ja bym sie porzadnie zastanowil zanim bym tego kogos tak okreslil...
>
> To bardzo wygodne osobie zdradzanej powiedziec: "to wszystko partnera/-ki wina,
>
> bo jest egoista/-ka i nie licza sie dla niego/niej uczucia". Trudniej jest
> dostrzec WSPOLNE bledy ktore do tego doprowadzily.

Kwieto! Mam dla ciebie wiele szacunku, lubię czytać Twoje posty, ale dlaczego
starasz się zrobić ze mnie żmiję i wkładasz mi w usta coś czego nie powiedziałam?
Ja napisałam czego bym nie zrobiła - nie zdradziłabym własnego partnera i nie
umówiłabym się z mężczyzną, który pozostaje w innym zwiazku!!!
To co robią inni - to ich sprawa, nie mam prawa nazywać ich tak jak napisałeś
(zdzira i skurwysyn). A jezeli zaszłaby taka sytuacja jak piszesz (pęka więź
między partnerami itp) to chyba lepiej sie rozstać niż "chodzić na boki" co
wieczór wracając do tego partnera z którym nic nas nie łączy?

[kwieto]

Pardon, jesli potraktowalas ta wypowiedz jako atak osobisty. Ogolne wrazenie z
postow na tym watku mam jednak wlasnie takie: "zdradzajacy to egoista i
lovelas. a zdradzany to polaczenie idealnego malzonka/-ki ze swietym/-ta
ktoremu robi sie krzywde"... To strasznie "plaski" odbior sytuacji. Nie powiem,
ze "nigdy nie bylbym w stanie" bo nie wiem. Jestem w stanie wyobrazic sobie
sytuacje, w ktorej bylbym w stanie zdradzic. kwestia tylko tego, aby do takiej
sytuacji nie doprowadzic. A swoja droga - sa malzenstwa, gdzie malzonkowie spia
w oddzielnych pokojach, i jadaja tez osobno - czy wtedy rowniez zdradzany
oszukuje zdradzanego? Przeciez i tak ze soba nie sa... A dlaczego mieszkaja
razem? Chocby dlatego, ze nie stac ich na mieszkanie osobno

[Gość: monik]

jasne, tylko on czasami nie nosi obraczki, a o zonie dowiadujesz sie
przypadkiem, po jakims czasie, z reguly dluzszym czasie.
nie usprawiedliwiam, nas, tych trzecich. czlowiek podobno ma prawo do bledu, a
zle ulokowane uczucie, jest naprawde bolesnym bledem. wazne, zeby wyciagnac z
niego wnioski i juz go nie powtarzac.

[Gość: Dora]

Gość portalu: kasia napisał(a):

> Przeczytałam właśnie ten wątek i aż mnie trzęsie.Nie mogę zrozumieć jak można
> romansować z żonatym,dzieciatym (ogólnie już zajętym) facetem.

A czytałaś wątek "Czy zdradzana żona powinna o tym wiedzieć"? Okazuje się że
niektórym kobietom to wisi czy mąż zdradza czy nie, byleby tylko się o tym nie
dowiedziały, co z oczu to z serca. Więc czytając takie coś można dojść do wniosku
że skoro on bardzo chce i ona bardzo chce to czemu się nie przespać ze sobą po
cichu, a skoro raz to może następny, bez zobowiązań. Granica między serią skoków
w bok a romansem się zaciera.

[Gość: A27]

Czasem mam wrazenie, ze niektore kobiety maja wiecej szcunku do zwiazkow nie
malzenskich i nie tkna chlopaka kumpeli, ale meza innej to bez problemu.
Rzygac sie chce gdy slysze o zonatym i wielkiej milosci do niego. I niech mi
nikt nie pieprzy, ze tak bede mowic do czasu, gdy sama sie nie zakocham w
zonatym. Zakochanie to jest jakis wybor i zonaci sa poza moja pula wyborow.

Apel Kasi niestety nie ma sensu, bo wiele bab na widok maeskich spodni zapomina
nie tylko o kobiecej solidarnosci, ale nawet do szacunku do samej siebie.

[Gość: zulugula]

Całkowicie się zgadzam z A27. Nie ma co liczyć na kobiecą solidarność.

[Gość: mikka]

dlatego ja apeluję do poczucia wstydu

[Gość: zulugula]

To niestety jest tak, facet pozostający w stałym związku zaczyna się nudzić,
męczy go szarość dni uciekających coraz szybciej. Nagle zauważa, że żona już
nie jest tak atrakcyjna jaki kiedyś, jemu życie ucieka więc może by jednak z
tego życia coś jeszcze wyciągnąć. I takim oto sposobem zaczyna łowy. Tak jak
kiedyś polował na swoją żonkę, teraz poluje na młodą panienkę, która pozwoli mu
mieć wrażenie, ze jest najatrakcyjniejszy na świecie i tak wiele potrafi... To
że są zdrady, to że były i będą to jest tylko i wyłącznie nasza wina, bo na nie
pozwalamy. Jeśli żona, która dowiaduje się że została zdradzona, wywala męża ze
swego życia, mąż nigdy by nie pomyślał o tym by ją zdradzić. Bo to chyba
logiczne, chcę iść z kimś innym do łóżka to najpierw się zastanawiam jakie tego
będą konsekwencje, dlaczego chcę iść do łóżka z inną kobietą a nie swoją żoną,
i jeśli moja żona już mi się nie podoba, już nie chcę z nią być to odchodzę, a
nie takie ciągłe wodzenie za nos i udawanie, ze nic się nie stało.

Ja nie wybaczam zdrady, bo sama nie zdradzam. I uważam, ze jest to wyjątkowo
proste. Dziś mogę powiedzieć, że nigdy nie zdradzę z własnej woli. A gwałt to
chyba nie zdrada, a tylko gwałt nie jest zdradą z własnej woli.

Ta moja wypowiedź troszkę zakręcona, ale jedno mam na myśli. Nie ma
usprawiedliwienia dla zdradzających mężów, żon, nie ma usprawiedliwienia dla
trzecich. Nie odpowiada mi żona, nie odpowiada mi mąż z jakiś względów,
odchodzę i wiążę się z kimś na nowo. Zaczynam nowe życie. A prowadzenie gry: w
domu żonka, w weekendy kochanka i jest mi super, to nie fear w stosunku do
żony, w stosunku do ckochanki i w stosunku do samego siebie. Dziewczyny, nie
kochajcie się w żonatych facetach. To egoiści, którzy chcą czerpać z życia
tylko to co najlepsze, spijać samą śmietankę. W domu żonka popierze, posprząta,
obiadek podstawi pod nos, a kochanka będzie głaskała po łysięjącej czaszce i
wystającym brzuszku wmawiając im że to właśnie jest w nich najbardziej męskie.

Wygodnictwo i egoizm.

[Gość: mikka]

popieram w całej rozciąglości (nawet jeśli ten lovelas nie ma łysinki i
brzuszka a jest młody i przystojny - to tylko tchórz i egoista)

[Gość: kasia]

Zgadzam się z Twoim zdaniem w stu procentach.
Szkoda że nie myślą tak wszystkie dziewczyny.A może myślą tylko boją się
bardziej.
Kasia

[kwieto]

Zawsze lowelas? Nawet jesli w domu mu zona ciosa kolki na glowie?

[Gość: mikka]

jeśli uważa, że popełnił błąd zeniąc się - to niech się rozwiedzie

[kwieto]

Rozwod potrafi trwac pare miesiecy

[Gość: mikka]

parę miesiecy można poczekać (zaraz zapewne podasz przykład sytuacji, w której
czekanie jest niemożliwe)
jak już pisałam - chodzi o zasadę
nie przekonują mnie Twoje pokrętne argumenty

[Gość: Melba]

Kwieto, Ty to ze wszystkiego zrobisz problem.

[Gość: andrea1]

Gość portalu: kasia napisał(a):

> Przeczytałam właśnie ten wątek i aż mnie trzęsie.Nie mogę zrozumieć jak można
> romansować z żonatym,dzieciatym (ogólnie już zajętym) facetem.Potrafię
> zrozumieć wielką potrzebę uczucia ale powinno się mieć choć trochę
> przyzwoitości (nie wiem czy to właściwe słowo)
> Może mam uraz bo mój narzeczony miał romans z inną dziewczyną ,która
> wiedziała ,że on jest ze mną, a mimo to próbowała coś z nim zbudować.
> APEL
> KOBIETY! TROCHĘ SOLIDARNOŚCI Z WŁASNĄ PŁCIĄ. NIE RÓBCIE INNEJ KOBIECIE TEGO
> CZEGO SAME NIE CHCIAŁYBYŚCIE ŻEBY WAS SPOTKAŁO.

Kasiu to okropne co Tobie przydarzylo sie i naprawde wspolczuje. Zadne to
pocieszenie, ale opowiem moja historie moze zdradzani i zdradzajacy przystana na
chwile i zastanowia sie nad wlasnym zyciem i bledami.

Przed laty (dzis jestem 47 pania)zakochalam sie bez pamieci, taka jak tu ktos
napisal 'miloscia zycia'. Bylam bardzo mloda, niedoswiadczona a samotne serce
wyrywalo sie przed rozsadek niczym latawiec. Mielismy wyznaczona date slubu,
zycie mialo byc uslane rozami a szczescie nie opuszczac nas nawet na minute.
Pewnego dnia zmarl moj ojciec. Narzeczony nie pojechal ze mna na pogrzeb mowiac
ze nie moze. Co przezywalam podczas tamtych dni nie bede opisywac, zrozumie
uczucie tylko ten kto przezyl smierc ukochanego rodzica. Po pogrzebie chcialam
wrocic jak najszybciej do domu, choc bylam z rodzina potrzebowalam zwyczajnie
wyplakac smutek w ramionach kochanej osoby. Weszlam do domu, a w nim jak w
kiepskim filmie on i kolezanka z pracy w lozku nadzy, pijacy szampana.
Niewiarygodna historia, a jednak prawdziwa. W ciagu jednej sekundy swiat wywrocil
sie do gory nogami, w ciagu jednej chwili umarly smiercia tragiczna wszystkie
marzenia, plany, nadzieje. Dodam jeszcze tylko, ze bylam w ciazy. Ja domyslasz
sie malzenstwo nie doszlo do skutku. Znacznie pozniej poznalam cudownego
czlowieka, za ktorego wyszlam za maz i z ktorym dzis mamy dwojke pieknych dzieci
i ktorego kocham ponad wszystko (tylko nie ponad dzieci). Kilka lat pozniej po
niefortunnym zwiazku (dosc pozno jak na swoj wiek) zaczelam studiowac. W trakcie
studiow zaprzyjaznilam sie z wykladowca z uczelni. Uwielbialam przychodzic na
jego wyklady, zawsze staralam sie byc przygotowana i aktywna na zajeciach. Uczyl
na wiodacym i bardzo interesujacym mnie kierunku. Obecnie jest profesorem (wtedy
byl zdolnym ale zaledwie asystentem). Polaczyly nas zainteresowania i sympatia.
Pewnego dnia zlapalam sie na tym, ze mysle o nim nawet po zakonczeniu wykladow.
Poczulam sie okropnie bo zdalam sobie sprawe, ze nie powinnam nim w ogole
zaprzatac sobie glowy, ale jakos tak platal sie po szarych komorkach. Przeszlo
tez przez mysl, ze moj tutor to mezczyzna z krwi i kosci. Mialam wtedy juz nowego
chlopaka (mojego obecnego meza, wtedy nie bylam jeszcze mezatka) a on byl zonaty.
Kochalam mojego narzeczonego, ale lubilam prowadzic wielogodzinne dysputy przy
kawie z facetem z uczelni. Pewnego dnia on (wykladowca) mial wypadek samochodowy.
Pokiereszowany strasznie, ale przezyl. Wpadalam do szpitala od czasu do czasu,
zeby mu poczytac, opowiedziec co na uczelni itd. Raz, gdy siedzialam obok niego
przyszla jego zona, tak ja przedstawil. Wiedzialam ze istnieje, ale nigdy nie
poznalam jej. W momencie gdy mial wypadek nie bylo jej w kraju (jest lekarzem,
dzis tez juz profesorem). Byla zdaje sie na sympozjum. Niestety potraktowala mnie
jak smiecia, jak glupia studentke czyhajaca na cnote jej meza. Z uczelni odeszlam
(nie skonczylam nigdy tamtego kierunku). Na uczelni huczalo od plotek, ze pan
asystencik znalazl sobie cipke do dmuchania. Gdy zaprzeczal nikt mu nie wierzyl,
gdy zaprzeczalam ja twierdzono, ze go kryje i ze nie mam godnosci i honoru.
Miedzy nami nigdy do niczego nie doszlo choc mnie a moze i jemu w glowie powstal
pomysl jakby to bylo gdyby... Ale nie bylo 'gdyby'. Nie mialo sensu juz niczego
prostowac, nikt nam nie wierzyl, nikt nie chcial uwierzyc. Zmienilam studia, w
miedzy czasie wyszlam za maz. Bardzo chcialam miec dziecko i pewnego dnia zaszlam
w ciaze, ale utracilam ja pozniej. Bog pokaral mnie za to, ze moje cieple mysli
bywaly czasami przy innym mezczyznie a nie tylko przy moim mezu. Jesli
kiedykolwiek ktoras z czytajacych kobiet utracila dlugo oczekiwana ciaze zrozumie
co przezylam, jak bardzo przeklinalam los i siebie. Gdy bylam zrozpaczona (bylam
tez dosc powaznie chora) spotkalam mojego tutora. Pocieszal mnie mowiac, ze
wszystko bedzie dobrze, cieszyl sie, ze mam cudownego i opiekunczego meza,
wspanialych przyjaciol, ze nie jestem sama. Podziekowal, ze wtedy przychodzilam
do niego do szpitala. Nie zapytalam o zone choc odnioslam wrazenie ze jest bardzo
nieszczesliwy. Nie moglam o nia zapytac bo nigdy nie bylam z nim w tak bliskich
stosunkach, aby pozwolic sobie az na taka ingerencje.
..ale do czego zmierzam. Nie zawsze wszystko jest czarne albo biale, nie zawsze
jest tak jak nam sie wydaje albo mowia inni najczesciej wrogowie lub glupcy.
Oceny i podejmowanie powaznych decyzji wymaga solidnego przeanalizowania
wszystkich klamstw ale i prawdy. A jak wiemy w zyciu wszystko ma swoja cene,
ktora musimy jeszcze przed smiercia zaplacic, musimy tez splacac dlugi.

Pracuje w wydawnictwie i moim obowiazkiem jest sprawdzanie tematycznie
konkurencji oraz opinii czytelnikow. Temat zdrady przewija sie w kilku dzialach
dlatego postanowilam prywatnie opisac swoja historie. Ktos napisal (a zdanie
zapadnie w mojej pamieci) o tym, ze "podloscia jest nie upasc, ale nie podniesc
sie" (moglam przekrecic). Wpisane jest to gdzies zdaje sie w kwestii wybaczania.
Zatem cos jeszcze. Moj maz ma kilkunastoletniego syna z
weekendowego 'zauroczenia' (bylismy wtedy juz ze soba, ale w dosc luznych
relacjach). Pobralismy sie jednak i jestesmy szczesliwi. Latwo jest bowiem
odejsc, pogardzac drugim czlowiekiem, trudniej wybaczyc. Uczmy sie jednak
wybaczac jesli to- co mamy w sercu jest prawdziwe, jesli jest to milosc,
przywiazanie, radosc ze spedzania wspolnych chwil. Nalezy dac sobie i drugiej
osobie jeszcze jedna szanse aby nigdy nie zalowac, ze zmarnowalo sie cos bardzo
waznego w zyciu. Gdyby nie wyszlo zawsze przeciez mozna sie rozstac. Warunkiem
synekwanowym (ohydne spolszczenie?) jest jednak najprawdziwsza, jedyna milosc i
przyjazn a wtedy zdanie "podloscia jest nie upasc, ale nie podniesc sie" ma racje
bytu.


Andrea

PS. przepraszam za brak imienia autora przy cytacie.
PS. porazil mnie bol odkrywania prawdy o sobie.

[Gość: Alka]

Piekny list, zagmatwane przezycia i wspaniala kobieta. Ale nie sadze, zeby to
Bog Cie pokaral. Nigdy tak nie mowmy.

[Gość: Miki]

Ależ Wy jesteście wszyscy mądrzy. Wymądrzanie sie o sprawach których nie znamy
z własnych doświadczeń jest cecha narodową Polaków.

[Gość: mikka]

nie rozumiem jakiej tezy broni kwieto
czy ma on wątpliwości, ze oszukiwanie zarówno współmałżonka, jak i jeszcze
innej osoby, być może naiwnej i niedoświadczonej jest czymś złym?
czy uważa za coś niewłaściwego ostrzeganie kobiet przed związkami z zonatymi
facetami?
nikt tu przecież nie rozpatruje szczególnych, wyjątkowych przypadków, kiedy
kobieta nie wiedziała, ze facet, z którym się wiąże jest żonaty
nie potępiam w czambuł wszystkich, którym kiedykolwiek zdarzyła się jakaś
przygoda z osobą będącą w stałym (sformalizowanym) związku, bo wiem, ze bywają
różne sytuacje
nie zauważyłam też szczególnie ostrych epitetów pod adresem osób
prowadzących "podwójne życie" - czy ktoś pisał o "sukach, draniach"?
Tchórz, egoista, a dodam jeszcze oszust - mimo że pejoratywne, to chyba
adekwatne określenia faceta zdradzającego żonę z kochanka i odwrotnie.

Mnie chodzi o zasadę - ze nie należy żyć w kilku związkach jednocześnie i o
uświadomienie dziewczynom, które nie widzą nic przeciwko byciu tą trzecią, ze
nie jest to z korzyścią dla nikogo, a zwłaszcza - wbrew pozorom - dla nich
samych.
Naprawdę nie warto wprowadzać jakiegoś relatywizmu w tej sprawie, Kwieto.

[Gość: kasia]

Kwieto czy Ty zawsze musisz być w opozycji?
Zresztą jesteś mężczyzną i nie do Ciebie byl apel.
Nie ważne co robią i chcą mężczyżni - Kobieta nie powinny robić świństwa
drugiej kobiecie nawet jak jest bardzo zakochana bo nie wie nic o uczuciach tej
drugiej (zna je tylko z opowiadań jej faceta-mogą byc niezgodne z prawdą)
Posłuchaj Vicci.Ja podobnie jak ona nie mówię że nigdy nie zakocham się w
żonatym.Mówię tylko że nie pozwolę by coś z tego wyniknęło i nie będę się znim
wiązać i liczyć na wspólną przyszłość tak długo jak on będzie z inną kobietą
(żoną ,partnerką itp).Co innego jak już będzie wolny.
Kasia

[Gość: narval]

....wiecie co robi 60% facetow (czyt. mezow) po odbyciu stosunku?....


Wraca do domu!!!!

takze czy sie to Wam podoba czy nie, wszechswiat jest na "lajdackiej drodze!!!-
)

[porenn]

Gość portalu: kasia napisał(a):

Mówię tylko że nie pozwolę by coś z tego wyniknęło i nie będę się znim
> wiązać i liczyć na wspólną przyszłość tak długo jak on będzie z inną kobietą
> (żoną ,partnerką itp).Co innego jak już będzie wolny.

Generalnie zgadzam się z Tobą w całej rozciągłości. Pozostaje jedna kwestia - co
zrobić, jeśli jedna strona twierdzi, że poprzedni związek jest skończony (np.
zgodziła się z partnerem/partnerką, że ciągnięcie dalej nie ma sensu, albo
usłyzsała krótkie i treściwe "wynocha z mojego życia" i postanowiła się
dostosować do tego polecenia), a druga strona po jakimś czasie zmienia zdanie - w
momencie, gdy były partner/partnerka jest już "zajęty"?
Pytam nie bez powodu, coś takiego przeżyłam. I była dziewczyna mojego obecnego
męża uważa, że ja go odbiłam, a ja twierdzę, że ona właśnie zmieniła front, jak
się okazało, że on potraktował poważnie jej stwierdzenie "Paszoł won". Zresztą
słyszał to wielokrotnie, tylko zawsze wracał. Tym razem ne wrócił. Efekt
ostateczny był taki, że próbowała go odzyskać na różne sposoby - prośbą, groźbą,
wyzwiskiem, przekupstwem. Ostatni raz zadzwoniła do niego wieczorem w przeddzień
naszego ślubu. Dodam, że nie pobieraliśmy się w pośpiechu ;-), nie było powodów,
tylko po półtorarocznym okresie narzeczeństwa.
Do czego zmierzam. Czasem pojęcie końca związku jest nieostre, strony mogą różnie
widxzieć tę kwestię. I co wtedy robić? Czekać" a może jemu/jej się odwidzi?" Czy
uznać, że dana osoba jest wolna, jeśli wiemy, że był okres, kiedy obie strony
były zde cydowane skończyc tamten związek?
Nie uważam, żebym była winna rozpadu tamtego związku, natomiast tak właśnie widzi
sytuację tamta dxziewczyna. Która z nas ma rację?

[candy25]

A ja....
On ma zobowiązania wobec córki a ja mam męza.