rodzice!!!!!!

[Gość: aaaaaaa]

to straszne,ale jako 20 letnia dziewczyna mam koszmarny problem z matka.jest
okropnie nadopiekuncza i ciagle mi rozkazuje.wszystko to,co ona wie jest
dobre i tak moge sie zachowywac,czy cos robic,ale moj sposob zawsze jest zly
i nic nigdy nie potrafie sama zrobic.chce szacunku,a sama nie szanuje mnie i
wiecznie poniza.nie umiem z nia zyc!zawsze sie wygraza i czyms mnie
szantazuje.jak ja mam wejsc w dorozlosc skoro mi nie pomaga.najgorsze jest
tez to,ze musze jej byc za wszystko wdzieczna,bo ona wszystko robi z troski o
mnie.mowi mi jak mam wygladac,jak sie ubierac,czesac,z jakim facetem
chodzic,co jesc,kiedy isc do lekarza i z czym.zawsze ona wie lepiej co mi
dolega niz ja sama...przeciez to chore!a ojciec...,tylko przy duzych
klotniach bierze udzial i wtedy dopiero sa zakazy i nakazy i terror!ja juz
nie umiem z nimi rozmawiac.zreszta to nie rozmowa,a monolog z jednej strony!
nie da sie tego jakos obejsc?nie chce byc wiecznie ulegla!Wlaza mi na glowe!A
wyprowadzic sie nie moge.

[Gość: krish]

jak ja mam wejsc w dorozlosc skoro mi nie pomaga


ROTFL

[jareczek89]

Myślę, że jedynym wyjściem z tej sytłacji jest szczera, rodzinna rozmowa.
Postraj się pójść na komromis a napewno coś się ruszy... Jeśli jednak Ci nic
nie wyjdzie napewno pomoże wspólna wizyta u specjalisty.

[malvvina]

jak to nie mozesz zrobic ? fizycznie ci zabrania ?

[noie]

niestety jedyne co ci zostalo to sie wyprowadzic...oczywiscie bedzie cie dalej
nachodzic,bedzie krytykowac mieszkanie,twoj sposob zycia...wszystko...wtedy ale
masz wieksze szanse na ucieczke od kochanej mamusi...wierz mi ze nic innego ci
nie pozostaje :-( a wiem co mowie :-(
pozdrawiam
noie

na ile jej słuchasz

[megxx]

I robisz to, czego chce?
Na ile jesteś samodzielna? Za mało napisałaś. Nie wiemy, czy to tylko Twoje
odczucia, czy początek traumy.
Szczerze Ci współczuję, jeżeli uczysz się, a ona mówi, że to dzięki niej.
Napisz do mnie na priva, teraz nie mam problemów z obcowaniem z własna mamą, ale
kiedyś każda wizyta kończyła się kłótnią. Moje życiowe wybory dopiero dzisiaj
rozumiem i wiem jaki wpływ mieli na to rodzice, mniej lub bardziej świadomy.

Rodzina.Luzny zbior nieszczesnikow

[komandos57]

zyjacych pod jednym dachem?

[xyxy]

tak naprawde, dziewucha ma 20 lat a siedzi w domu na utrzymaniu rodzicow i
jeszcze tutaj biadoli. Wez sie za robote pasozycie!

[mskaiq]

Twoja Matka nie bardzo zdaje sobie sprawy z tego co robi. Mysle ze musisz
rozmawiac z Nia ale nie wtedy kiedy dochodzi do awanur czy wtedy kiedy Ci
zwraca uwage. Najlepiej rozmawiaj z Nia wtedy kiedy jest usmiechnieta i
radosna. Staraj sie wtedy przekonac ja ze Ty masz prawo do swojego wyboru,
nawet wtedy kiedy jet to wybor inny niz Twojej Matki. Nie dopuszczaj aby w
czasie takich rozmow pojawialy sie emocje bo wszystko zepsuja. Nie poddawaj sie
i dyskutuj te sprawy tak dlugo az uda Ci sie przekonac Matke. Masz jeden wielki
atut, Ona Cie kocha a to daje duze szanse ze dogadacie sie.

[kawal]

Tu byla 25letnia baba nadal siedzaca na karku rodzicow i narzekajaca na nich.
Wyglada ze Ty w tym kierunku zmierzasz.

[twoja_cholera]

a może sama ja tego nauczyłaś? mój młodszy brat teraz ma takie pretensje do
Mamy, że nie pozwala mu dorosnąc, że sie wtrąca itp ale on ją tego nauczył bo
było mu tak wygodnie a teraz Mamie cieżko się odzwyczic. Sama jestem matką i
kiedy moja córka wysuwa mi argumenty typu bo jestem juz duża ok to się zachowuj
tak, bądź odpowiedzialna za swoje decyzje i nie zwalaj ich na mnie
Kiedy ja chciałam w domu udowodnic swoja dorosłość to w wieku 18 lat znalazłam
pracę, uczyłam się wieczorowo i zamieszkałam z koleżankami, po prostu wziełam
odpowiedzialność za własne życie.Wprawdzie trwało to pare miesięcy ale rodzice
zrozumieli, że jestem odpowiedzialna i duzia i wprawdzie dalej się wtrącali
robia to do dziś ale pozwalają uczyc się na błedach.
a jeśli uważasz że sama zachowujesz się jak osoba dorosła i odpowiedzialna to
spokojnie i rzeczowo porozmawiaj z ojcem na ten temat, przedstaw mu własny
punkt widzenia tylko poprzyj to logicznymi przykładami
powodzenia

[jedwabna]

Oczywiscie ze wygodnie Tobie. Ta matka pewnie gotuje,opiera, utrzymuje Ciebie -
dorosla kobiete! Trzyma Cie przywiazana do kaloryfera??? Napewno nie!
Gdyby naprawde bylo Tobie zle, bys dawno juz wyniosla sie z domu.

[fizyczna]

ile w tobie nienawiści do matki i ojca :-((((((((((((

[kardiolog]

Gość portalu: aaaaaaa napisał(a):

> to straszne,ale jako 20 letnia dziewczyna mam koszmarny problem z matka.jest
> okropnie nadopiekuncza i ciagle mi rozkazuje.wszystko to,co ona wie jest
> dobre i tak moge sie zachowywac,czy cos robic,ale moj sposob zawsze jest zly
> i nic nigdy nie potrafie sama zrobic.chce szacunku,a sama nie szanuje mnie i
> wiecznie poniza.nie umiem z nia zyc!zawsze sie wygraza i czyms mnie
> szantazuje.jak ja mam wejsc w dorozlosc skoro mi nie pomaga.najgorsze jest
> tez to,ze musze jej byc za wszystko wdzieczna,bo ona wszystko robi z troski o
> mnie.mowi mi jak mam wygladac,jak sie ubierac,czesac,z jakim facetem
> chodzic,co jesc,kiedy isc do lekarza i z czym.zawsze ona wie lepiej co mi
> dolega niz ja sama...przeciez to chore!a ojciec...,tylko przy duzych
> klotniach bierze udzial i wtedy dopiero sa zakazy i nakazy i terror!ja juz
> nie umiem z nimi rozmawiac.zreszta to nie rozmowa,a monolog z jednej strony!
> nie da sie tego jakos obejsc?nie chce byc wiecznie ulegla!Wlaza mi na glowe!A
> wyprowadzic sie nie moge.


Jezeli Twoje relacje z drugim czlowiekiem (tu matka) wygladaja tak jak
opisujesz czyli duzo przemocy psychicznej, pogardy "terroru" to radze dac sobie
spokoj z rodzina i wyniesc sie z domu. Tak czyni 80% mlodziezy, glownie w
krajach wysoko rozwinietych.
Swiata nie zbawisz, matki nie naprawisz a dobre stosunki..? " z rodzina
wychodzi sie najlepiej na fotografii" dlatego na rodzinnych imprezach pojawiaj
sie wylacznie do zdjecia.

wszystkiego dobrego.
k.

[Gość: CORKA]

aaaaaaa sluchaj jezeli matka ci tak bardzo na drodze zabieraj swoje manele i
wywalaj z domu a nie pisz tego na forum widac nie doroslas byc dorosla,ze nie
potrafisz podjac sama decyzji i oczekujesz tego od obcych ludzi.Co chcesz
uslyszec>zr masz matke wstretna,ze nie pozwala ci nan nic? wstydz sie
dziewczynp wyrosnij bo i ty moze bedziesz matka i bedziesz tez chciala
wszystko robic za swoje dziecko.Ty nawet nie zdajesz sobie sprawy w jakiej
jestes szczesliwej sytuacji bo masz kogos kto mysli o tobie bo masz matke.Jak
wogole mozna usiasc i zaczac pisac na wlasna matke?czy znasz bajke o
dziewczynie,ktora zazadala aby chlopiec zabil swoja matke a dla niej przyniosl
jej serce?on to zrobil niosac to serce potknal sie ,upadl serce wylecialo mu z
rak i wiesz co sie stalo a matki serce sie odezwalo czy ciebie synku nic nie
bolalo? pozdrawiam

[lenka_style]

po prostu się wyprowadź
wiem, że to brzmi jak bajka (bo pewnie są pytania skąd kasa, gdzie mieszkać
itd.), ale to jest jedyna rozsądna decyzja jeśli z mamą jest Ci naprawdę tak
źle
inaczej ten bunt narośnie w Tobie tak, że ją znienawidzisz
a przecież nie o to chodzi w byciu ze sobą
na rozmowę ja bym tu za bardzo nie liczyła, bo przecież Twoja mama nie chce dla
Ciebie źle, ona po prostu myśli, że Cię uszczęśliwia swoim postępowaniem

[megxx]

Nie zabraniajcie jej narzekać. Niełatwo o pracę, a może uczy się. Słyszeliscie
o takim zdarzeniu, że dorosłe dziecię wywalczyło w sądzie alinenty(chyba to
było w Warszawie o ile pamietam)od rodziców by studiować na kolejnym fakultecie.

Wiele osób mieszka z rodzicami, w Polsce to normalne. Mając pracę też
niełatwo wynająć coś i utrzymać się młodym ludziom bez pomocy. Pokażcie jak
żyjecie za 600-700 zł, płacąc wynajem , media itd.
Lepiej poradźcie coś innego dziewczynie.
Jak się przez lata ma w domu pranie mózgu, to niełatwo się oderwać.

[Gość: Corka]

To niech siedzi cich na dupie i nie narzeka na wlasna matke a jak jest zle to
wyprowadzka.Nielatwo sie utrzymac za 600 700 zl a co maja powiedziec mlode
samatne matki,ktore maja wlasnie taki pieniadz plus marne z laski 150zl
alimentow? czas powiedziec wszystkim mlodym ludziom stop nalatywanie na
wlasnych rodzicow zle -wyprowadz sie a wowczas zrozumiesz co straciles/las/
zyjac pod matki dachem.Narzekac?jak ona moze narzekac ma wikt i opierunek co
jeszcze by chciala ?moze chlopaka na noc?co wlasnie 99%matek mowi nie.tak dlugo
jak my dorosli bedziemy przyklaskiwac na to narzekanie tak dlugo ta nasza zlota
mlodziez bedzie nas obarczac swoimi niepowodzeniami.Pozdrawiam

[megxx]

Samotną matką często można stać się, gdy nie ma spokoju i oparcia w domu. Łatwo
wtedy rzucać sie w bylejakie ramiona by szukać odrobiny czułości, którą nie
nasycono w domu.

Samotne matki to dla mnie dwie kategorie: takie, którym życie postawiło wyższą
poprzeczkę i takie, które same do tego doprowadziły.

Pamiętam też czasy, gdy samotne matki były uprzywilejowane, rozliczanie z
dziećmi itp. Przykro było słuchać narzekań osoby, która zarabiała tyle(albo
nawet wiecej )niż ja, dostawała alimenty, rozliczała się z dzieckiem i miała żal
do całego świata( a dziecko z żonatym). Podczas gdy my z mężęm o podobnych
zarobkach z dwójką dzieci...a co mieli powiedzieć rodzice z trójką, czwórką. Ale
ona była samotna, komuniści świetnie tym grali.

Rodzice nie mają prawa odreagowywać swoich niepowodzeń na dzieciach.

Ponieważ to jest chore, potraktuj dziewczyno matkę jak osobę chorą, może będzie
Ci lżej.

[Gość: toja]

jestem 31letnią kobietą, mam męża, dziecko, jestem całkowicie niezależna
finansowo od rodziny, mamy swoje mieszkanie, a mimo tego moja matka daje sobie
prawo do analogicznego zachowania jak Twoja, całe życie robi mi ścieżke w mózgu

[komandos57]

Gość portalu: toja napisał(a):

> jestem 31letnią kobietą, mam męża, dziecko, jestem całkowicie niezależna
> finansowo od rodziny, mamy swoje mieszkanie, a mimo tego moja matka daje
sobie
> prawo do analogicznego zachowania jak Twoja, całe życie robi mi ścieżke w
mózgu
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
A to nieja.Moja mi nie robi.

[Gość: corka]

Zal mi ciebie widze,ze masz zal.Pozdrawiam

do: corka

[megxx]

Wyczułaś ten żal w poście o samotnych matkach. Czy zauważyłaś, że pisałam w
czasie przeszłym, a najbardziej było mi przykro, nie dlatego, że takie były
przepisy, ale dlatego, że uprzywilejowane narzekały tak bardzo, a w sumie
dochody miały średnio większe niż rodzina z dwójką dzieci .

Odeszłyśmy od tematu :)
Pozdrawiam również.

[gradaczka]

megxx napisała:

> Pamiętam też czasy, gdy samotne matki były uprzywilejowane, rozliczanie z
> dziećmi itp. Przykro było słuchać narzekań osoby, która zarabiała tyle(albo
> nawet wiecej )niż ja, dostawała alimenty, rozliczała się z dzieckiem i miała

chyba mowisz o takich matkach poza Polska

[megxx]

Mówię o polskich sytuacjach, kilka lat temu samotne osoby z dziećmi rozliczały
swoje dochody (podatkowo) w ten sposób.
A wspomniana sytuacja pokazywała paranoję tego.

[zagorz]

Jestes silna ,niezalezna z natury, dlatego Tobie tak przeszkadza jej ingerencja.
Pokaz swoja niezaleznosc - zarob choc pare groszy, zrob cos dla matki,
zaopiekuje sie nia. Wkoncu ona jest od Ciebie starsza. Czemu ona ma to wszystko
ciagnac, majac doroslych ludzi na glowie?

[zobserwacji]

Moze matka jest sfustrowana bo nie chcesz sie uczyc albo zawalasz egzaminy?

[tumoi]

Moja matka też była despotyczna i choć nieraz na nią narzekałam i miałam jej
dość nigdy nikogo nie pytałam co mam robić. Nie poszłam na studia dzienne tylko
do szkoły pomaturalnej aby szybko zdobyć zawód i na początek uniezależnić się
finansowo. Szkołę wybrałam poza miejscem zamieszkania (choć musiałam o to z nią
powalczyć) , tak że te 2 lata jakoś przeżyłam. W domu byłam tylko na weekendy
więc nie miała czasu na utrudnianie mi życia, w wakacje pracowałam z dala od
domu (albo jako wychowawczyni na kolonii albo "przynieś, podaj" w ośrodkach
wczasowych). Po skończeniu szkoły poszłam do pracy i zaczęłam odkładać
pieniądze na wyprowadzkę. Niestety marnie zarabiałam więc męczyłam się z nią
jeszcze jakieś 1,5 roku. Ale nigdy nie mogła wysunąc argumentu, że jestem na
jej utrzymaniu-płaciłam za pokój, kupowałam częściowo jedzenie, swoje
przyjemności opłacałam sama, od niej nie brałam ani grosza. W końcu wyszłam za
mąż i się wyniosłam. A ona nie miała już odwagi wtrącać się w moje życie. Co
prawda próbowała to zrobić gdy się rozwiodłam, ale moja zdecydowana postawa
spowodowała że dośc szybko zrozumiała że jej władza nade mną się już skończyła
i pora traktować mnie jak dorosłą, samodzielną osobę. Gdy spojrzę w przeszłość
żałuję jedynie, że po rozpoczęciu pracy nie wynajęłam w jakimś studenckim
mieszkaniu pokoju. Ale kilkanaście lat temu myślałam, że pokoje wynajmują tylko
studenci a nie pracujące osoby. Inna sprawa, że gdy ja rozpoczynałam dorosłe
życie nie było problemu z pracą a niezależnośc finansowa to porządny argument w
walce z despotycznymi rodzicami.

[megxx]

A jeżeli matka autorki wątku jest z rodzaju takich co i przez ocean ingerują w
życie?
Spokój da tylko uniezależnienie się psychiczne.

[Gość: jotka]

Mam 31 lat, od kilkunastu lat nie mieszkam z rodzicami, a od kilku w
bezpiecznej odległości od domu rodzinnego (kilkaset kilometrów). Mimo to moja
mama przy każdym spotkaniu - no prawie każdym - krytykuje mnie, moją pracę,
faceta, ubrania... A ostatnio "na tapecie" było moje mieszkanie, którego mama
nie widziała na oczy, mimo to wie, że jest źle urządzone... Po prostu nie
wiedziałam, czy mam się śmiać, czy płakać...

[megxx]

Tylko się śmiać, a potem powiedzieć już wszystko?
Zmieniłabym więcej może w innym stylu, ale teraz takie klimaty mi odpowiadają.
Być ponad wszysto, to pomaga.

[gradaczka]

ale z rodzicami to znana sprawa ze sie wtracaja.Dlatego te pytania co robic sa
bardzo dziwne. Autorce najwyrazniej jest wygodnie z rodzicami, ale chce
jednoczesnie zeby ich zachowanie bylo po jej mysli.A za wszystko sie placi.