Czy liczy sie uroda? POMOCY

[Gość: ewa]

Spotykam sie z mezczyzna od kilku miesiecy. Jest kims o bardzo dobrym sercu,
mozna mu ufac i wiem, ze to jest mezczyzna ktory mnie nie zdradzi ani nie
skrzywdzi. Czesto razem wyjezdzamy, spedzamy wspolnie duzo czasu. Im dluzej go
znam tym czesciej mnie mile zaskakuje. Jest jednak jedno "ale" On nie jest
atrakcyjnym mezczyzna i nie podoba mi sie. A poza tym, nie kocham go. Tłumacze
sobie ze milosc rodzi sie powoli. Ze milosc zaczyna sie tam gdzie fascynacja
sie konczy. Ale rzecz w tym, ze brakuje mi tej magi, tej iskry, jaka zawdziecza
sie milosci. Brak mi szalenstwa, porozumienia bez slow, takiego uczucia
zakochania. Nigdy tego nie czulam.
Z drugiej strony wiem ze takich wartosciowych mezczyzn nie spotka sie co dzien.
Czy powinnam nie patrzec na jego urode i byc z nim bo jest kims dobrym i
spokojnie czekac na uczucie, jakie moze sie dopiero narodzic?
Czy to jeszcze nie to?

POMOZCIE prosze, nie wiem co robic

[Gość: momo]

Droga ewo, odpowiedz ile masz lat? Bo być może jesteś jeszcze w takim wieku,
kiedy uroda się liczy, bo dziewczyna jakoś łączy artakcyjność fizyczną z
łatwiejszym zaangażowaniem emocjonalnym. Akurat tak się składa,że dla mnie
nigdy to nie stanowiło problemu, jeśli ktoś odpowiadał mi charakterem, to i
magia i ogień się pojawiały bez problemu. z drugiej strony sama musisz być
uczciwa wobec siebie najpier i odpowiedz sobie na pytanie: czy warto wiązać sie
z kimś TYLKO dlatego że jest wartosciowym człowiekiem i boisz się samotności?
wartopściowi ludzi jeszcze chodzą po ziemi, a może tak być że spotkasz kogoś
kiedyś i wartościowego i zwajającego Cię z nóg bo bedzie miał to coś co sprawi
że zakochasz sie do szaleństwa. Myślę, ze wiesz co robisz i życze ci
powodzenia, ale nic na siłę , pamietaj o tym, pozdrawiam, momo

[Gość: soso]

Spokojnie. Pozwol aby wypadki toczyly sie we wlasnym, spokojnym rytmie. Traktuj
go tak, jak to czujesz, moze jak fajna osobe do towarzyszenia w wyprawach. To
tez jest forma bycia razem choc moze nie milosc. Czasami mamy takie okresy w
zyciu, ze po prostu trudno jest nam wzbijac sie na wyzyny. Niech wiec bedzie
zwyczajnie. To tez jest cos miec druga osobe tylko do wspolnego spedzania czasu.

Widac jednak, ze cie to dreczy. Na takie rozterki najlepsza jest bardzo szczera
rozmowa. Sprobuj po prostu siedzac obok niego powiedziec to co piszesz do nas.
I nie boj sie, ze moze to go zaboli. Moze skutek bedzie taki, ze nagle
uswiadomicie sobie wasze miejsce wzgledem siebie.

- Wiesz, nie kocham Cie.
- A to dobre. Ja tez Cie nie kocham ale balem sie to powiedziec aby Cie nie
zranic. Co za ulga.

To dialog za jakiegos filmu. Oni byli niby para i tak wszyscy ich odbierali ale
w srodku nic sie nie iskrzylo. To tylko film ale czasami moze dobra recepta na
prawdziwe zycie.

do soso

[Gość: ewa]

Rozmawialam z nim, jak z prawdziwym przyjacielem. Mowie mu to co wam. On, wie
ze nie kocham go. Uwaza jednak, ze wszystko wymaga czasu. Ze moze lepiej zeby
nasze uczucie rodzilo sie powoli niz miałby to byc szał i fascynacja, ktora tak
szybko sie konczy. TYle ze nie wie, ze nie podoba mi sie jako mezczyzna. To
dlatego tez jestem pełna rozterek.

[Gość: soso]

Kiedys bylem dokladnie w takie samej sytuacji. Ona zakochana w innym, ktory
gdzies tam za granica a ja smalacy cholewki do niej. Z poczatku nie wiedzialem,
dlaczego tak opornie wszystko idzie. No bo niby razem do kina, wspolne herbatki
w niedziele i mila mamusia a z dziewczyna nijak nie mozna bylo posunac sie do
przodu. W koncu oswiecila mnie jak wyglada sytuacja i pomoglo od razu.
Zaczelismy sie spotykac juz tylko by pogadac a bez tego naciskania na serce. A
ja? Ja zaczalem rozgladac sie dookola za kims innym dla potrzebujacego serca.
Tak wiec moze dobrze jest powiedziec mu, ze nie jest w twoim typie i ze wedlug
ciebie nigdy nic z tego nie bedzie. Moze w pierwszej chwili wydac ci sie, ze
nie pomoglo i ze on nadal probuje ale po jakims czasie wszystko do niego dotrze
i wasze stosunki sie 'ureguluja'. Tak mi sie wydaje. Niestety, tan bol jest
konieczny.

Jedna z moich kolezanek kiedys powiedziala do swego adoratora, ze
jest 'niemeski'. Pisal wiersze, nosil kwiaty i byl do przesady delikatny a ona
potrzebowala wielkiego mezczyzny, moze niedomytego i grubianskiego ale wlasnie
takiego. No i pomoglo. Przestal pisac - ten poeta - a ona jest teraz z duzym,
troche niedomytym i troche grubianskim. Ale jest im dobrze. Jezeli chcesz byc w
porzadku to jednak musisz byc odwazna i szczera. Moze to i tobie pomoze w
uswiadomieniu sobie, czego naprawde szukasz.

tym razem do soso

[Gość: Xena]

Soso, bardzo mi się podoba to, co napisałeś.
Pozdrawiam :)))

[Gość: soso]

Kiedys bylem dokladnie w takie samej sytuacji. Ona zakochana w innym, ktory
gdzies tam za granica a ja smalacy cholewki do niej. Z poczatku nie wiedzialem,
dlaczego tak opornie wszystko idzie. No bo niby razem do kina, wspolne herbatki
w niedziele i mila mamusia a z dziewczyna nijak nie mozna bylo posunac sie do
przodu. W koncu oswiecila mnie jak wyglada sytuacja i pomoglo od razu.
Zaczelismy sie spotykac juz tylko by pogadac a bez tego naciskania na serce. A
ja? Ja zaczalem rozgladac sie dookola za kims innym dla potrzebujacego serca.
Tak wiec moze dobrze jest powiedziec mu, ze nie jest w twoim typie i ze wedlug
ciebie nigdy nic z tego nie bedzie. Moze w pierwszej chwili wydac ci sie, ze
nie pomoglo i ze on nadal probuje ale po jakims czasie wszystko do niego dotrze
i wasze stosunki sie 'ureguluja'. Tak mi sie wydaje. Niestety, tan bol jest
konieczny.

Jedna z moich kolezanek kiedys powiedziala do swego adoratora, ze
jest 'niemeski'. Pisal wiersze, nosil kwiaty i byl do przesady delikatny a ona
potrzebowala wielkiego mezczyzny, moze niedomytego i grubianskiego ale wlasnie
takiego. No i pomoglo. Przestal pisac - ten poeta - a ona jest teraz z duzym,
troche niedomytym i troche grubianskim. Ale jest im dobrze. Jezeli chcesz byc w
porzadku to jednak musisz byc odwazna i szczera. Moze to i tobie pomoze w
uswiadomieniu sobie, czego naprawde szukasz.

Jeszcze jedna historia prawdziwa

[Gość: Sen]

On zakochany po uszy, ona twierdzi, że również.
Po jakims czasie ona z koleżanką wieją z domu na letniak.
Po powrocie ona opowiada swojemu chłopakowi:
wiesz była niezła paczka, dobrze mi komin przeczyścili.
On nie bardzo w naiwności ducha wie o czym ona,
uśmiechając się, mu opowiada.
Pyta: co to znaczy co powiedziałaś ?
Odpowiada mu uśmiech. Może politowania ?

[Gość: Xena]

Ewo, życzę Ci wprawdzie wszystkiego najlepszego, ale jakos czarno widzę
przyszłość tego związku.
Z tego, co piszesz, wnioskuję, że on Cię kocha i ma w stosunku do Ciebie
poważne zamiary, ale jest delikatny, wyrozumiały i nie narzuca się ze swoim
zaangażowaniem emocjonalnym. To bardzo dobrze świadczy o tym mężczyźnie i
choćby dlatego jesteś mu winna uczciwość. Ja przez uczciwość rozumiem w tym
przypadku jednoznaczną deklarację, bez budzenia niepotrzebnych nadziei, bez
wygodnego dla Ciebie i asekuranckiego uchylania sobie furtki w stylu: "może
kiedyś...", "potrzebuję czasu..." itp. To są takie okruszki nadziei, quasi-
obietnice, których nie powinnaś składać, skoro ich dotrzymania nie możesz być
pewna. Niby niczego nie gwarantujesz, ale jednak w ten sposób pozwalasz mu się
łudzić, związujesz go niejako ze sobą, sobie pozostawiając drogę odwrotu.
Pozwól mu, Ewo, odejść (Twoje wahanie jest wszak taką psychiczną smyczą, na
której go trzymasz), licząc się z konsekwencjami. Jeśli kiedyś się okaże, że
jednak umiałabyś go kochać - to trudno, czasem takie akty rozpoznania przychodzą
za późno - ale chyba zgodzisz się ze mną, że nie możesz pozbawiać go szansy
szczęśliwego życia u boku innej kobiety tylko dlatego, że Ty ciągle "nie wiesz".
Kontakt z nim jest dla Ciebie - jak zdążyłam się zorientować - czymś
wartościowym i cennym, i wierzę, że takie załatwienie sprawy nie zaprzepaści
szans na prawdziwą przyjaźń.
Acha, ale nie mów mu, że Ci się nie podoba jako mężczyzna - to raniące i zbędne
wyznanie

[Gość: Malwina]

i co tu dodac, swietnie i slusznie napisane :-)

[Gość: Wredna]

A ja sie tylko zastanawiam kto tu jest brzydki. Czy Ewa czy adorator?

[Gość: soso]

Xena ladnie to ujela i dostrzegla nowe rzeczy - np. nie ran go mowiac, ze nie
podoba ci sie jako mezczyzna. Moze to dobra rada ale jakos delikatnie jednak
mozna by sprobowac. W koncu nie jest przeciez w twoim typie i to jest wazne w
sprawie.

do soso

[Gość: Xena]

Zgadzam się, że istotnym elementem tej historii jest brak akceptacji u Ewy
fizyczności partnera. Tym niemniej nie wiem, czy jest sens o tym mu mówić, bo
wszak operacji plastycznej sobie nie zrobi, czyż nie, a takie oświadczenie może
tylko niepotrzebnie zachwiać jego poczuciem własnej wartości jako mężczyzny. Po
prostu nie wyobrażam sobie, w jaki sposób można delikatnie dać komuś do
zrozumienia, że jest - co tu dużo mówić - brzydki. Ja osobiście wolałabym
usłyszeć tekst "Nie mogę być z tobą, bo do siebie nie pasujemy" - czy jakąś
mniej lub bardziej poetycką wariację na ten temat - niż zawsze brutalne, choćby
nie wiem, jakim lukrem polane, stwierdzenie, że ktoś się mnie zwyczajnie
brzydzi, bo mam za grube uda, zbyt perkaty nos i pryszcza na policzku. Pewnie
bierze się to stąd, że to wygląd najczęściej stanowi źródło naszych mniej czy
bardziej utajnionych i/lub urojonionych kompleksów - i na tym punkcie jesteśmy
najbardziej przeczuleni.
Przepraszam, jeśli zbyt pospiesznie i na wyrost generalizuję, ale chciałam
przedstawić tylko swój punkt widzenia na tę sprawę.

Pozdrawiam

[Gość: Zosia]

Droga Ewo! Piszę z własnego doświadczenie. Miałam 23 lata, byłam tzw. kobietą
po przejściach - ciężka choroba mojej mamy, potem jej śmierć, moje nieudane
małżeństwo zakończone rozwodem, potem facet, z którym byłam rok, dowiedziałam
się, że mnie zdradza - byłam bardzo załamana. Wtedy poznałam jego, delikatny,
wyrozumiały, czuły, romantyczny. Zakochany we mnie a ja nic do niego nie
czułam, podobnie jak u ciebie, nie podobał mi się jako mężczyzna. Myślałam
sobie, że uroda to nie wszystko, że pokocham go z czasem, dobrze mi się z nim
rozmawiało, ktoś wreszcie się mną zainteresował. I tak wytrwałam z nim w
związku 7 lat. Przez ten okres co 2 tygodnie zadawałam sobie pytanie czy go
kocham. Ciągle nie umiałam znaleść odpowiedzi. Zaczęliśmy razem mieszkać, a ja
żyłam cały czas w rozterce. Nie chciałam go ranić, więc nic mu nie mówiłam.
Ale tak na prawdę oszukiwałam siebie i jego. Doszło do tego, że lekarze
stwierdzili u mnie depresję. Rozpoczęłam leczenie, to skomplikowało sprawę
jeszcze bardziej. On się mną opiekował, ja doszałam do wniosku, że nikt inny
mnie nie zechce, osobę znerwicowaną i chorą. Do seksu prawie nie dochodziło,
wymawiałam się chorobą on był dalej dobry więc nie naciskał. I nagle któregoś
dnia powiedziałam sobie dość. Szczerze mu powiedziałam, że bardzo go
przepraszam ale go nie kocham i pewnie już nigdy nie pokocham. Była to bardzo
trudna rozmowa, bo czułam się szalenie nie w porządku wobec niego i bałam się
nawrotu choroby i mojej samotności.
Teraz od trzech lat jestem związana z facetem, którego gdy pierwszy raz
zobaczyłam to określiłam go jako "brzydki". A jednak coś zaiskrzyło, bardzo
pociąga mnie jako mężczyzna i na prawdę czuję, że go kocham, choć wcale nie
jest taki delikatny jak jego poprzednik. Przeciwnie nie raz potrafimy się
nieźle pokłócić. Jestem szczęśliwa i zadowolona z życia. Mój były również
poznał dziewczynę, która go kocha i poukładał sobie życie. Choć do dzisiaj mam
wyrzuty sumienienia to nie żałuję, że podjełam decyzję o rozstaniu. Szkoda
tylko, że zabrałam sobie i jemu aż 7 lat. Ale kolejnej depresji nie mam do dziś
i czuję się teraz szczęśliwym człowiekiem.

[Gość: monis]

Jakis czas temu mialam podobny problem. Spotkalam sie kilka razy z facetem, a
po jakims czasie uswiadomilam sobie ze nie jestem w stanie sie do niego
przekonac. Mimo faktu ze jest bardzo brzydki, wiem ze nie spotykam sie z nim z
wielu innych powodow. Widze ze w Twoim wypadku wyglad partnera nie jest chyba
decydujaca kwestia czy z nim byc czy nie, ale pozwol ze zalacze do mojego postu
wypowiedz mojej przyjaciolki, ktora z kolei dostala te rady od swojej ciotki:

1. Having an ugly man is the BEST THING YOU CAN HAVE IN YOUR LIFE for the
following reasons:

- he will adore you cos even when pregnant, sweaty and with a big horrible
belly you will always be more pretty than him
- he will be thankful that you love him even though he´s ugly
.- women won´t try to steal him from you
- he won´t try to cheat on you cos he is shy to ask women out cos he thinks
they would refuse him
- he will probably be a loving husband and a father with a strong sense for
family duties
- men do not need to be pretty that´s your role
- his ugliness will underline your beauty and he will be bursting with
pride for having you and will treat you as a queen
- he will love you more than he loves himself

2. Pretty men are usually:

- machos, in love with themselves, in the showy-offy A. Banderas style
- will seduce you and leave you for the first more pretty woman
- will leave you when you grow ugly with pregnancy
- won´t give a damn shit about you when you are in mid thirties
- jealousy will torture you to death when you see the way women look at him
and flirt with him
- every woman on the street will try to steal him from you and you will
ruin your life worrying whether he is faithful to you or not

[Gość: Malwina]

(i tu powinnam strzelic cos o uzywaniu jezykow obcych na polskojez. forum ale ze nie jestem zazdrosna
i malostkowa to nic wam nie powiem ;-) )

To nie tylko sprawa urody, bo przeciez nie wszyscy jestesmy z pieknosciami, to sprawa alchemii,
feromonow, przyciagania ...I na to nic nie poradzisz.

[Gość: Lucy]

Uroda jest chyba rzeczą bardzo względną. Jak to się mówi "nie to ładne, co
ładne tylko to, co się komu podoba". Mój mąż obiektywnie nie jest przystojnym
facetem, a ja za nim świata nie widzę. A najciekawsze jest to, że z początku,
jak go poznałam, wcale, ale to wcale mi sie nie podobał. Fascynacja przyszła
później, jak już się dobrze poznaliśmy i wtedy odkryłam, że jego obiektywne
fizyczne wady dla mnie są zaletami.

[Gość: Wredna]

Prosze nie ignorowac mojego pytania...
Kto byl brzydki? Ewa czy adorator?

[kasiaaa]

Mnie sie bardzo podoba to co napisala Malwina. Moze to
naiwne ze czlowiek wierzy w milosc od pierwszego
wejrzenia. Ale tak zgadzam sie ze jak kogos widze po
raz pierwszy to wiem na co bym mogla sobie z ta osoba
pozwolic. Trwanie w takim czyms ,wzajemne zwodzenie sie
nie zaprowadzi do niczego dobrego.. Trzeba sprawe
postawic jasno ale oczywiscie delikatnie i nie w ten
sposob zeby wymawiac komus jego szpetote czy brak
atrakcyjnosci ( nie ma czlowieka uniwersalnego). Nie
rancie sie wzajemnie..... zyc z takimi wyrzutami
zadreczajac sie podobnymi pytaniami chyba nie mozna..

[Gość: renka]

Od razu mnie szlag trafia na takie wypowiedzi , ze na polskojezycznym forum to
tylko po polsku.To typu: Polska tylko dla Polakow. Niektorzy Polacy to
poligloci, Malwino.

[Gość: Yellow]

tak. ja na przyklad posługuję się wegierskim, a angielskiego nie w ząb. wiec
dla polki - poliglotki prosze to przetłumaczyc na wegierski, bo dla odmieny
szlag trafi mnie.

[miriah]

Mówiąc krótko, liczy się to co akurat dla Ciebie się liczy, nie ma znaczenia co
sądzą inni, zastanów się co dobre jest akurat dla Ciebie. Jeśli zastanawiasz
się nad jego urodą najwyraźniej liczy się ona dla Ciebie i to jest
najważniejsze. Nie zmuszaj się do bycia z kimś kto Ci się nie podoba.
Miriam

[Gość: lil]

Czesc, Ewo. rozumiem Twoja trudna sytuacje, sama bylam
w podobnej. to znaczy o tyle, ze ktos taki byl w moim
zyciu. odrzucilam go, i wtedy i dzis uwazalam, ze robie
to dla jego dobra (jakkolwiek to brzmi). teraz jestem
sama, bardzo samotna, on sobie wreszcie kogos znalazl
(po jakichs 4 latach czekanie i przeczekiwania moich
kolejnych "porazek"). wiem, ze bylby swietnym
partnerem, mezem, ojcem. ale poniewaz jest tak dobrym
czlowiekiem, balam sie o niego, bo znam siebie, i wiem,
ze jakby przyszla milosc (albo cos m-podobnego),
skrzywdzilabym go. moim zdaniem, to kwestia uczciwosci.
czy zostaniesz z nim, jak spotkasz kogos, kogo uznasz
za tego jedynego? moze to po prostu poczekalnia? nie
sadze cie, ciagle robie zle rzeczy za cene "bycia z
kims". i chyba nie o urode tu chodzi.

[Gość: Breslau]

uroda jest wazna, ale nie az tak wazna, aby mogla przycmic inne na ogol
bardziej istotne w zwiazku cechy np. uczciwosc... bo wedlug mnine piekny z
wygladu nie jest rowny pieknemu z charakteru, o ile wszyscy ludzie nie sa
rowni;-), a to czy dana osoba potrafi wiazac sie z osoba nie atrakcyjna
fizycznie to kwestja osobista...

[Gość: renka]

Poczekaj, az sie kompletnie nim znudzisz, kochanie.A moze odwrotnie , kliknie
cos? Bo jak ma byc slimaczo i szaro, bez zadnych zaiskrzen to po co to ciagnac.

[Gość: Malwina]

najlepiej miec prawdziwe powody (a tych nie brak !)
-sledzic dyskusje na forum to sie zrozumie ze moja wypowiedz o jezykach jest ironiczna odpowiedzia na
zarzut postawiony mi za JEDNO zdanie po francusku !
i to by bylo na tyle :-)

Bo trzeba wszystkim wiedzieć, że Malwina mieszka we Francji !

[Gość: JK]

Tak. I ona jak w Polsce rozmawia po polsku to co chwilę mówi: "ja po polski nie
dobry bo dużo zapomnieć do we Frans ja mówić francuski", We Francji jest kłopot
bo rzadko kto ją rozumie, szczególnie Francuzi.
A tak powaznie Malwina: ty nie masz nic mądrego do powiedzenia. Puszysz się,w
czasach kiedy co drugi Polak zjechał całą Europę, tym, że mieszkasz we Francji.
Byłem tam kilkakrotnie i co z tego ? Byłem również w parunastu innych krajach.
Tym szyku dziś nie zadasz. Sadzisz się na jakieś końskie zrywy, twoje
wypowiedzi są bez składu i ładu. Siedź sobie tam i daj nam spokój. Wiemy, że
jesteś we France. Oui, oui.