DKP a starania

[kasiadl]

Karmię synka już 18 miesięcy, z czego 6 miesięcy staramy się o kolejnego dzidziusia. O ile z pierwszym zajściem w ciążę nie było problemu (2 cykl starań), to teraz sukcesów brak już pół roku. Jestem prawie na 100% pewna, że przyczyną jest prolaktyna - a bardziej szczegółowo: niewydolność ciałka żółtego.
Jestem rozdwojona - z jednej strony chcę mieć dzieci z niewielką różnicą wieku (idealnie byłoby 2 lata różnicy między dziećmi), a z drugiej chcę karmić Tosia jak najdłużej. Dla niego to bardzo ważna część życia - to sposób na uśnięcie, ukojenie przy bólu, bliskość mamy. No i oczywiście ważny składnik diety (krowiego mleka nie lubi). Jest bardzo przywiązany do cycusia.

Czy któraś mama ma doświadczenie w temacie? Może któraś coś doradzi, pocieszy... lub chociaż powspółczuje.

[kariatyda79]

Ja mogę najwyżej po-współczuć , ym bardziej żem też Kasia i też mama SYnka :0 Bo my dopiero na początku tej drogi. Synek za chwilę kończy roczek, też chciałabym zacząć "działać", ale On przywiązany do mleka i bliskości mamy, a ja w drugiej ciąży na 98% będę znów miała cholestazę. A to wiąże się z zażywaniem obciążających leków, restrykcyjną dietę (generalnie chudnie się w ciąży), a poza tym pobytami w szpitalu. I jak tu wybrać: DKP czy Rodzeństwo?

[fiamma75]

mam odwrotne doświadczenie - o pierwszą ciążę staraliśmy się długo z powodu mojej hiperprolaktynemii a w kolejną w 3 cyklu starań przy kp dość intensywnym (ale córka wtedy miała 29 mies. i nie ssała już w nocy). Prawdę mówiąc byłam rozczarowana, ze tak szybko, no i mi zależała na różnicy min. 3 lata
Na załączonym obrazku widać, ze każdy organizm jest inny, Twój widocznie nie jest gotowy na kolejną ciążę. Poza tym zdrowa para ma rok na poczęcie, więc po pół roku przy kp nie ma co panikować., tylko starać się dalej. Obserwujesz swój cykl? Wiesz jak wygląda faza lutealna (np. jej długość, czy jest wyraźny wzrost temp., czy są tzw. żeby rekina)?

[asjula1]

Ja bym zdala sie na nature i po prostu spokojnie czakala. Gdy Twoje cialo bedzie gotowe - bedzie nastepne dziecko. Nic na sile

[kasiadl]

Mam za sobą obserwację 1 cyklu. I faza długa, II faza skrócona z wyraźnym wzrostem temperatury, ale dosłownie na kilka dni. Progesteron w 24 dniu cyklu w normie, ale zdecydowanie za mało, aby zajść w ciążę (8,3 ng/ml).
W poprzednich cyklach dwa razy wyszła mi blada kreseczka na teście, a następnie obfita miesiączka.
Też jestem zdania, że należy żyć w zgodzie z naturą. Ostatecznie ważniejsze jest dla mnie dziecko to tu i teraz niż to drugie hipotetyczne, którego jeszcze nie ma. Zdecydowanie nie jesteśmy gotowi na odstawienie cycusia.
Mam nadzieję, że pomimo takich wyników natura zaskoczy mnie w niedługim czasie.
Życzę powodzenia wszystkim dziewczynom starającym się i karmiącym!

[mrs.t]

dania, że należy żyć w zgodzie z naturą. Ostatecznie ważniejsze jes
> t dla mnie dziecko to tu i teraz niż to drugie hipotetyczne, którego jeszcze ni
> e ma.

> Mam nadzieję, że pomimo takich wyników natura zaskoczy mnie w niedługim czasie.

i tegoz wam życzę
bo wlasnie mialam kropka w kropkę napisac to co sama napisalas

[filemona_0]

To ja tylko współczuć mogę. Też się staramy, młody skończył właśnie 2 lata, już mówi, że chce brata, albo siostrę, a tu nic z tych starań nie wychodzi...

[lastyna]

Nam się udało w pierwszym cyklu starań (karmiłam raz w dzień i w nocy kjilka razy). Może jeszcze Wasz organizm nie jest gotowy znów na taki wysiłek jaki jest ciąża i się broni Im będziecie spokojniejsze tym łatwiej bedzie zajśc (wiem cos o tym). Powodzenia

[froobek]

Współczuję. Bardzo. Mój starszy synek został poczęty przez inseminację i było dla nas jasne, że nie mamy na co czekać ze staraniami o drugie dziecko. Nie zabezpieczaliśmy się w ogóle, pierwsza @ w czwartym miesiącu życia dziecka... I nic. Świrowałam. To, żeby szybko mieć następne dziecko, było dla mnie bardzo ważne, tak ważne, że rozważałam odstawienie, gdy synek miał około 1,5 roku. Na szczęście dziewczyny tu mnie powstrzymały, jakoś dotarły do mnie z taką troszkę większą duchową mądrością że rzeczy dzieją się nie bez przyczyny, że warto się poddać losowi. No i bardzo zależało mi na tandemie, jak się okazało słusznie, bo jestem teraz bardzo zadowolona i nie chciałabym, żeby to mnie ominęło. Nawet byłam w klinice, próbowałam ich namówić, żeby inseminowali karmiącą, ale nie było mowy Zatem karmiłam i zaszłam w ciążę, gdy synek miał rok i 9 m-cy. Straciłam ją w piątym tygodniu - na szczęście na krwawienie nie zareagowałam odstawieniem. Ciąża była nie do uratowania tak uważam, zresztą wtedy byłam właśnie już pogodzona ze światem i nie kombinowałam. Szczerze? Nawet po poronieniu byłam maksymalnie zachwycona, że w ogóle jestem w stanie zajść w ciążę "w domu" i pewna, że teraz już wszystko się ułoży. Kolejna ciąża po trzech m-cach i dziś karmię prawie czterolatka i ponad roczniaka. Różnica wieku jest już z tych trochę większych, chciałam mniejszą, ale trudno

Wy staracie się króciutko, poza tym wcześniej nie chorowaliście na niepłodność, więc szansa, ze wszystko się ułoży jest chyba jeszcze większa niż u mnie Na małą różnicę wieku, taką wygodną dla rodziców już i tak się nie załapiesz, więc może lepiej wyluzować

[kasiadl]

Dzięki za pocieszenie. Już zmieniłam podejście do sprawy, wrzuciłam nieco na luz. Po prostu myślałam, że tym razem będzie tak samo łatwo jak tamtym. A skoro i tak już nie mogę mieć takiej różnicy wieku, jak chciałam, to może Matka Natura ma rację w tym odczekaniu jakiś czas. Może starsze dziecko lepiej zrozumie to, że musi dzielić matkę z drugim dzieckiem? I może nie będzie wymagało tak non stop uwagi przy wszystkim? Szkoda tylko, że czas ucieka, ja robię się coraz starsza, a jeszcze liczyłam, że namówię męża na trzecie...

[froobek]

Widzisz, ja chciałam czwórkę, a teraz powoli się przyzwyczajam, że na trójce stanie...

[alcia555]

Między moimi pociechami jest 3,5 roku różnicy i nie narzekam już córcia nawet mogła mi pomagać przy braciszku,nie wiem ile masz lat,ale ja jak rozmawiałam z mężem to stwierdziliśmy,że na razie nie możemy mieć trzeciego ,ale może kiedyś nawet gdy będę miała czterdzieści lat.

[froobek]

Jak obserwuję znajomych, to widzę, że najfajniej mają ci, u których jest 15-21 miesięcy różnicy, a potem powyżej 4 lat, jak pierwsza dziewczynka, to może być 3,5. Ci są bardzo zadowoleni. A ten środek, pomiędzy 2 a 4 lata to ciężki jest...

[alcia555]

pierwsza dziewczynka ,a drugi chłopiec,ale bardzo się kochają i wszędzie muszą iść razem

[froobek]

Moi synkowie mają świetne relacje przy różnicy 2 lata i 8 m-cy, nawet nie sądziłam, że może być aż tak fajnie Ale dla nas to był bardzo trudny rok.

Teraz na razie też jeszcze nie możemy mieć trzeciego, zresztą nawet bym nie chciała ze względu na gospodarowanie własnymi siłami. Chciałabym tak 2016/2017 i... jakby się udało szybciutko zaciążyć to jeszcze potem czwarte, właśnie z różnicą poniżej dwóch lat.

[kasiadl]

Ambitnie! Szczególnie ta końcówka. Ja chciałam mieć pierwszą dwójkę szybko - aby dzieciaki były kumplami - jak ja i mój brat (21 miesięcy różnicy). A trzecie po chwili wytchnienia, np. po 3 - 4 latach od drugiego.
A mam lat prawie 31, więc jeszcze co nieco przede mną. Oprócz opisanych powyżej kłopotów jest jeszcze wątek poboczny: finanse. Nie wiem, czy będziemy mogli sobie pozwolić na taką długą moją nieobecność w pracy...

[froobek]

To może teraz dłuższa przerwa, a potem szybka dwójeczka?
Czemu tak zwlekałaś ze staraniami, skoro chciałaś małej różnicy?

[kasiadl]

A bo miesiączkę dostałam 10 miesięcy po porodzie i była baaardzo nieregularna. Na poważnie zaczęliśmy się starać właśnie jakieś 11 miesięcy po porodzie. Myślałam - naiwnie - że uda się tak samo, jak za pierwszym razem (czyli w drugim cyklu) i będę mieć dzieci z różnicą 21 miesięcy lub w okolicach.

Wolałabym teraz mieć tę szybką dwójkę, aby móc trochę odchować i zatroszczyć się o sprawy zawodowe.

[froobek]

No ale szybkiej już nie będziesz miała... Tak wyszło...

[1.maaika]

Ja mam synków z różnicą 15 mcy i muszę się przyznać, że ciężko było. Karmiłam i karmię tandem,starszy jednak był na tyle malutki, że nie można mu było nic wytłumaczyć, zazdrosny był okropnie, słabo spał i nie jadł nic poza piersią przez 2mce. Dla mnie był to bardzo duży stres.
Dobrze chociaż, że młodszy synek jest dzieckiem pogodnym
Plusem większej różnicy wieku w moim odczuciu jest zrozumienie przez starsze dziecko sytuacji, w jakiej się znalazło i co za tym idzie mniejszy stres.

[aga.just]

kasiadl nie przejmuj się. To dopiero pół roku. Choć domyślam się, że dla Ciebie to wieczność. Myślę, że nie masz się co zamartwiać tylko iść na żywioł. Nasza psychika czasem jest większą przeszkodą niż medycyna.
Ja również zaczynam starania, córka ma 16 miesięcy.

[kasiadl]

Trzymam kciuki!

[aga.just]

My póki co tak ostrożnie, chciałabym żeby maluch urodził się w 2014