To nie jest forum o odstawianiu :o( ((

[fizula]

Wiecie co, czytając Wasze posty mam czasami wrażenie, jakbym się
znalazła na forum zatytułowanym: "Jak szybko i skutecznie odstawić
dziecko od piersi"
A to szczerze mówiąc jest forum, które ma ZACHĘCAĆ do dłuższego
karmienia niż rok, który jest pewnym minimum dla dziecka i matki.
Dwa lata też rekordem żadnym nie będzie, bo dwa lata to dla
Światowej Organizacji Zdrowia też jest minimalnym okresem: warto
dłużej. Dla mnie, szczerze mówiąc, też dosyć krótko.
Dlaczego dalej warto karmić piersią?
#ze względu na walory odżywcze: np. drugi rok życia to jest okres,
kiedy dzieci są najbardziej niedożywione (zarówno w ubogich, jak i
bogatych krajach, ze względu na to, że nie przyswajają one jeszcze
tak dobrze żywności uzupełniającej, a już zabiera, redukuje im się
mleko); z jednej strony dopiero się uczą trawienia (cały jadłospis
jes w kupie, a więc nie wchłaniają tego jeszcze dobrze), a z drugiej
mamy kombinują, jakby tu oduczyć np. nocnego karmienia piersią; a to
nocne nadal jest bardzo wartościowe: bardziej kaloryczne, więcej
substancji odpowiedzialnych za rozwój mózgu (m.in. wielonienasycone
kwasy tłuszczowe); poza tym maluchy często w dzień nie mają czasu
dłużej possać, choćby potrzebowały tego, tak bardzo są
zaambarasowane otaczającym je światem;
# okazuje się, że ze względów zdrowotnych karmienie piersią w drugim
roku życia jest nadal bardzo istotne; To wtedy najczęściej się
przytrafiają różnego rodzaju biegunki, bo dziecko lubi swoją buźką
poznawać wszystkie kształty, kolory; mleko mamy pełni więc rolę
ochronną dla jego przewodu pokarmowego, tak jak dotychczas; często
dzieci też dopiero co wyrosły z alergii i wystawianie dziecka na
alergeny bez "osłony" matczynego mleka częściej zaowocuje
poważniejszą alergią, z której się nie wyrośnie; dzieci w tym
okresie często też łapią różne najróżniejsze infekcje: łatwiej sobie
radzą z ich pokonaniem, gdy mogą się uzbroić w matczyne ciała
odpornościowe (często też wtedy przerzucają się wyłącznie lub niemal
wyłącznie na pierś);
# korzyści dla psychiki dziecka:
opisałam pokrótce w wątku "oczami dziecka"; w każdym bądź razie
ssanie jest w tym okresie bardzo ważne dla dziecka, dla jego emocji,
samopoczucia; dziecko w tym okresie postępuje bardziej opierając się
na emocjach; jak ważna była pierś możemy się dowiedzieć z innych
forów, gdzie mamy się licytują, które dziecko dłużej (więcej godzin,
nocy płaczu) rozpaczało, gdy się je odstawiało, które gorzej/lepiej
to zniosło; zazwyczaj nie trwa ta rozpacz wiele dni, ponieważ wiele
dzieci ma jeszcze wówczas krótką pamięć;
Bardzo wiele jestem w stanie zrobić, żebym mogła nadal karmić w
drugim roku życia. Bo jakoś tak czas mi szybko leci i moja Tosia już
ma prawie 9 miesięcy :o)
Czy jest tu na forum jeszcze ktoś, kto z przekonania chce dalej
karmić piersią, a nie z powodu dziecięcego obstawania przy swoim?
Dodajcie mi ducha, bo coś mi niemrawo na tym forum (pewnie dlatego
gdzie indziej ostatnio częściej bywam).
Bywajcie zdrowi!

[oda100]

nic pocieszajacego nie napisze, poza tym, ze zauwazylam czytajac
rozne posty, ze moj dwulatek bije chyba rekordy w czestotliwosci
ssania i szczerze mowiac poczulam sie tu troche nieswojo

[fizula]

oda100 napisała:

> nic pocieszajacego nie napisze, poza tym, ze zauwazylam czytajac
> rozne posty, ze moj dwulatek bije chyba rekordy w czestotliwosci
> ssania i szczerze mowiac poczulam sie tu troche nieswojo

Nic bardziej dołującego niż takie porównywanki. Ja w nich raczej
teraz nie biorę udziału, bo moja Tośka jeszcze niemowlak i nic one
nie wnoszą. Ale Daniel i Lidzia w wieku 1,5-2 roku chyba też chcieli
pobić rekord w częstości ssania. Jeszcze 2 lata to był okres bardzo
częstego ssania, a potem stopniowo, bardzo stopniowo Daniel sam
rezygnował ze ssania. Obecnie logiczne jest dla mnie, że skoro
rozwija się to karmienie przynajmniej (jeśli mu dać sznsę) do 1,5
roku (szczyt częstości ssania), to pewnie tyleż samo czasu
przynajmniej będzie potrzebować, by się łagodnie "zwijać" do
poziomu "zero".
Pewnie, że jestem też za nocnym karmieniem nawet starszego dziecka
niż niemowlak, ale bardziej niż ja zwolennikami tych nocnych ssań są
same dzieci :o) Ja to rozumiem całe zmęczenie matek karmiących, bo
sama niejednokrotnie jestem zmęczona, ale nauczyłam się trochę
utrzymywać dystans zwłaszcza w stosunku do siebie, odpoczywać w
niesprzyjających warunkach. A już szczególnie jestem zdystansowa do
wrednych książek, które sprowadzają się do: "jesteś zmęczona, masz
prawo odstawić, nie przejmuj się reakcjami dziecka".
Rozumiem, że niektórzy nawet takie rady potrafią wykorzystać w mądry
sposób, zachowując dobrą relację z dzieckiem, nie katując go i
siebie nieprzespanymi przepłakanymi nocami. Ale to tylko moje
zdanie. Każdy wybiera według własnych pragnień i możliwości.

[druuna]

Ja chyba z przekonania! Zwłaszcza, że Zuzia niechętnie jada pokarmy stałe - albo
mnie się wydaje, że jada za mało! Więc stwierdzam, że mleczko jest taką
ostatnia deską ratunku! Tak samo jak nocne karmienie. A raczej na pewno nie
toleruje "krówki" więc moje mleczko ma jak znalazł! Codziennie zaglądam na
Twoje forum, Fizula! Fakt - niedużo się tu dzieje A szkoda Chociaż może
nie mam takich głębokich przemyśleń nt. długiego karmienia to jednak chcę karmić
nawet do 3 roku życia - wtedy mam nadzieję przejdzie Zuzi alergia na mleko krowie.

A może jednak parę rad dla mama odstawiających

[tetrina]

Ale chyba nie ma nic złego w tym, że można pomóc i doradzić innym
mamom w jaki sposób my, mamy długo karmiące piersią w sposób jak
najbardziej łagodny odstawiłyśmy dzieci od piersi? To także jest
ważne, jak pomóc naszemu dziecku w zmianie stylu życia. I właśnie
uważam , że to forum powinno być pomocne i w tym temacie. A ja tu
widzę tylko grupkę przechwalających się mama, które uważają, że
długo karmmiąc zapewnią pełnię szczęścia na dalsze życie swojemu
dziecku. A nie tędy droga, wszysto należy umieć wyważyć i kierować
się rozsądkiem.Spósób odstawienia także jest bardzo ważny aby
dziecko nie odczuło odstawnienia od piersi jako odrzucenie i
rzucenie na głęboką wodę. To jak długo karmimy piersią jest to
sprawa indywidualna, i każda z nas wcześniej czy później zmierzy się
z tym problemem i nie należy wytykaćnikogo za chęć odstawienia od
piersi.
Życzę dalszych sukcesów w karmieniu ale także i w dalszym wychowaniu
i możliwie jak najłogdniejszym odstawienu.

Pozdrawiam.
Mama czwóreczki.

Tetrino, dziękuję

[fiamma75]

za te słowa.
Planuję być mamą karmiącą długo (na razie mamy za sobą 14 miesięcy),
ale gdy przyjdzie czas na nastepnego potomka (za 1-2 lata), bedę
musiała młoda odstawić (no chyba, że sama to zrobi wcześniej, w co
wątpię)) i zatrzymac laktację lekami (mam przewlekłą
hiperprolaktynemię), aby móc donosić ciążę(w ciąży z młodą miałam
problemy).

[fizula]

Czy do mnie były Twoje uwagi?
> Ale chyba nie ma nic złego w tym, że można pomóc i doradzić innym
> mamom w jaki sposób my, mamy długo karmiące piersią w sposób jak
> najbardziej łagodny odstawiłyśmy dzieci od piersi?
Rzeczywiście może nie być w tym nic złego. Ale ja o tym już bardzo
często pisałam. I nie zawsze muszę mieć chęć akurat taki wariant
opisywać. Jeśli tylko dobrze poszukać, to o łagodnym odstawianiu na
tym forum można wiele znaleźć. Ale nie jest to jedyny możliwy sposób
postępowania. Nie musowo zmuszać dziecka do odstawienia, można dać
mu szansę dorosnąć :o)
> długo karmmiąc zapewnią pełnię szczęścia na dalsze życie swojemu
> dziecku. A nie tędy droga,
Nie przesadzaj. Dla niektórych właśnie tędy droga: w zgodzie ze
swoim dzieckiem, sobą samą i naturą. Bo to jest pewien stereotyp,
któremu ulega większość, że "trzeba odstawiać od piersi". Jeśli damy
swojemu dziecku trochę cierpliwości, czasu, zrozumienia, a ze
swojego mleka nie uczynimy "owocu zakazanego", to dziecko prędzej
czy później samo zrezygnuje ze ssania, ponieważ dorośnie do tego.

[mama_marunia]

Fizula, karmiłam Młodego 22,5 miesiąca - z przekonaniem i radością. Nie uważam,
żeby to było ani długo, ani krótko. Ponad 20 miesięcy karmiłam go i w dzień i w
nocy (na żądanie). Pracuje na pół etatu odkąd Syn skończył rok, ale w pracy
odciągałam pokarm- najpierw 2 razy, potem raz. 2 miesiące temu ograniczyłam mu
karmienia nocne, bo potrafił domagać się mleka co godzinę, a to zabierało mi
radość karmienia. Po 2 nocach nie było żadnego problemu.
Potem jakoś sam zaczął rezygnować aż zostało nam już tylko jedno karmienie -
przed snem, a jak zauważyłam, że jednego dnia chce, a drugiego nie, to
przestałam podawać. Nie było płaczu, awantur! Kilka razy przypomniało mu się o
mleczku i tyle...więc mogę chyba uznać, że mój Syn odstawił się sam....
I uważam, że oboje wykorzystaliśmy ten czas do maksimum - pod każdym względem!

[beta73]

Zaglądam na to forum od niedawna. Karmię córkę 13 miesięcy- dla mnie to super
długo, zwłaszcza, że syna karmiłam tylko 8 miesięcy. Zamierzam ją karmić w dzień
na żądanie jeszcze jakiś czas- bliżej nieokreślony- ale nocne karmienia mnie
wykańczają...Mój 4 letni syn ciężko chorował, sporo czasu spędziliśmy w
szpitalach i dopiero jako 3 latek zaczął przesypiać normalnie całe noce-
wcześniej męczyły go koszmary poszpitalne Więc zdążyłam pospać w miarę
spokojnie jakieś 6 miesięcy zanim ciąża nie wpędziła mnie w bezsenność i potem
pojawienie się małej w nocne karmienia. Z 4 lat spałam w miarę spokojnie jakieś
6 miesięcy- jestem trochę zmęczona. A wiem, że 13 miesięczne dziecko nie musi
jeść w nocy i ten "cyc" to tak trochę do uśpienia, pociamkania jest
potrzebny...Tak jakoś mi się zdawało, że napisałaś post a propos tych "nocnych
odstawianek", a może się mylę... Niezależnie od wszystkiego pozdrawiam
serdecznie i ciesze się, że jest to forum

[oda100]

dodam, ze absolutnie nie czuje sie zmeczona karmieniem, nocnym
rowniez. Chyba sie przyzwyczilam, poza tym moj dwulatek budzi sie w
nocy 2-3 razy, ciagnie przez 3 minuty i spokojnie odwraca sie i
zasypia.
Wciaz lubimy oboje karmienie, ja jestem "dyspozycyjna" nie chodze do
pracy (stad czestotliwosc).

[anaj75]

To jest wątek, do któego pasujemy z moim ssakiemGeneralnie to
mojego dwulatka karmię według jego potrzeb - w dzień i w nocy. Gdzie
indziej mało się odzywam, bo dla wielu karmię szokująco często,
mimo, iż mój młodzian je dobrze i rośnie zdrowo. Jak synek ząbkuje i
chce ssać częściej, to karmię częściej, gdy nie potrzeba mu tyle
mojego pokarmu, to karmię rzadziej. Chciałabym dotrwać do czasu, gdy
nastąpi samoodstawienie lub będę mogła zakończyć karmienie bez jego
protestu (wersja na wypadek mojej niecierpliwości). Robię to z
powodów, które zostały opisane przez Fizulę. Część przerabiałam przy
starszym: lżejsze chorowanie, znośny przebieg alergii w trakcie
karmienia, chęć wspierania dziecka w rozwijaniu się według własnego
tempa, bez popychania do przodu w imię np. wczesnego
usamodzielniania. Owszem, czasem jestem zmęczona karmieniem. Nie
idealizuję go. Ma swoje zalety i wady. Ale jakoś plusów widzę
więcej. Nie zamierzam się licytować, czy karmię od kogoś dłużej, czy
krócej ale bardzo podoba mi się myśl, by pozwolić i pomóc dziecku
dorosnąć do pożegnania z piersią (zresztą w innych dziedzinach też).
Ta ścieżka jest bardzo mało znana. Mało kto wie, że dziecko samo
może porzucić pierś. Warto o tym mówić. Raczej określa się jakieś
sztywne granice i mówi o konieczności wcześniejszego lub
późniejszego odstawienia. A ja myślę, że zęby mleczne i utrzymujący
się odruch ssania np. kciuka u dzieci nawet 6 - letnich o czymś
świadczy Pewnie, że potrzeby matki też są istotne. Dlatego karmić
należy tylko z własnego przekonania i w zależności od szerszego
kontekstu (sytuacja rodzinna, relacja z mężem, z innymi dziećmi, ich
potrzebami). Ale zawsze powinno się być w dialogu z dzieckiem.
Pozdrawiam.

[fizula]

Anaj!
Pięknie to napisałaś. Powiedziałabym, że pogłębiłaś temat, bo ja to
akurat tylko te kwestie, które mi się spodobały.
A ja myślę, że zęby mleczne i utrzymujący
> się odruch ssania np. kciuka u dzieci nawet 6 - letnich o czymś
> świadczy Pewnie, że potrzeby matki też są istotne. Dlatego
karmić
> należy tylko z własnego przekonania i w zależności od szerszego
> kontekstu (sytuacja rodzinna, relacja z mężem, z innymi dziećmi,
ich
> potrzebami). Ale zawsze powinno się być w dialogu z dzieckiem.
Powyższy cytat bardzo mi się spodobał, chyba się nauczę na pamięć ;o)
>dla wielu karmię szokująco często,
Ale nie dla mnie :o), nieprawdaż?
No to jest nas szalonych mam więcej. Już mi lepiej, dzięki

[mala.meg]

cześć,
przede wszystkim dzięki Fizula za to forum i za całe mnóstwo mądrych
i trafnych uwag nt długiego karmienia. Ja karmię w tej chwili
(również dosłownie) trzecie dziecko, córeczka kończy 2 lata
dokładnie za miesiąc. Czasem wydaje mi się że o karmieniu wiem
wszystko(najstarszy był karmiony 2 lata, środkowa 3, najmłodsza w
trakcie. O wielu zaletach długiego karmienia przeczytałam jednak
dopiero tutaj, więc okazuje się że karmię raczej intuicyjnie. Karmię
młodą również w nocy, śpimy zresztą razem, teraz zwykle raz w nocy,
potem o świcie. Jestem zmęczona, myślałam, że to właśnie nocne
karmienie, ale po przemyśleniu dochodzę do wniosku, że jestem raczej
zmęczona ogólnie (trzy sztuki dzieci, mąż, firma i rozbudowa domu).
Muszę sobie znaleźć sposób na regenerację sił, na pewno nie będzie
to jeszcze odstawienie. Szczególnie że raczej to ostatnie moje
karmienie.
pozdr wszystkie karmiące mamy, damy radę, skoro lubimy to my i nasze
dzieci.

[asia889]

Fizulo, piękny post! Anaj też pięknie napisała!

Karmię swoją córkę piersią już 23 miesiąc i nie meczą mnie nocne karmienia ani dzienne przysysanie się, choć mam w domu jeszcze dwójkę 4,5-latków i też muszę sie nimi zająć. Zamierzam karmić dłuuugo. Cieszę się, że znalazłam to forum i mogę znaleźć potwierdzenie dla mojej intuicji, że karmienie jest nie tylko dobre dla zdrowia fizycznego ale i psychicznego, że należy podążać za potrzebami dziecka a nie narzucać mu wczesnej separacji, służącej jedynie wygodzie rodziców. Dzieci naprawdę wiedzą co dla nich jest najlepsze i o to walczą.
Jestem z wszystkimi długo karmiącymi mamami.

[kometa]

Podpisze sie po prostu karmie juz prawie 19 m-cy i planuje nadal karmic,
wlasnie z powodow przytoczonych przez fizule W tym roku Ola zaczela mi
chorowac troche, ostatnio na urlopie spedzilysmy nawet 6 dni w szpitalu przez
ekstremalnego rotawirusa i gdyby nie karmienie piersia to nie wiem co by bylo.

[hanti]

ja już chyba karmię z rozpędu bo od 6 lat albo jestem w ciąży, albo karmię
(chodź zdarzało mi się i jedno i drogie ;P )
Często miewałam ochotę oduczyć nocnego ssania (zwłaszcza jak dzieć niespaniem w
kość dawał) ale jak spojrzę na tą małą przyssawkę, która od kiedy zaczęła biegać
rzadko ma czas żeby się przytulić, wiem że szkoda z własnej woli rezygnować z
tych chwil

[abiela]

Przeczytałam Twojego postra i zmiękłam. Ponad miesiąc temu odstawiłam córkę od
dziennego karmienia - doszło do tego, że piła dosłownie co kilkadziesiąt minut i
zauważyłam, że w żaden inny sposób nie potrafi się uspokoić gdy jest senna, gdy
jej się nudzi, gdy jej nieswojo. I wiesz, zaczęłam się zastanawiać czy to takie
dobre, że pierś jest lekarstwem na wszystkie smutki. Odstawiłam z dnia na dzień
(już wcześniej karmiłam tylko raz dziennie) i bardzo ja cierpiałam - ona
zaakceptowała to dość szybko. Czasem pytała jeszcze o pierś ale zaakceptowała
niekarmienie. A i, o dziwo, ja sama szybko poczułam się o wiele lepiej
psychicznie. Gdy ona ciągle ssała, robiłam się zła i stale kłóciłam się o bzdury
z mężem, albo nie miałam cierpliwości. Teraz karmimy już/dopiero 21 miesięcy i
poważnie rozważam odstaiwenie od karmień nocnych - chciałabym tylko zachować
karmienie wieczorne, ale nie wiem czy nam się uda, bo niestety córka jest
cycoholikiem i po wybudzeniu się w nocy nie potrafi inaczej usnąć niż przy
piersi. I też zastanawiam się czy to dobre? Dodam, że niestety mamy wyjątkowe
dziecko pod względem spania - i nie rzucam tu słów na wiatr. Nie spotkałam
drugiego takiego dziecka, a i wszystkie znajome, babcie itd. rozkładają ręcę.
Córcia nie potrafi sama zasypiać, choć bardzo chce - nie pomaga cucuś i
wszystkie inne sposoby. Męczy się po kilka godzin, a gdy zaśnie potrafi się
budzić bardzo często i wtedy potrafi tylko zasnąc przy piersi jeśli wogóle.
Mogłabym tu wiele pisać na ten temat, ale nie o to chodzi. Zastanawiam się czy
odstawienie od picia (choć to nie jest picie ale pierś zastępuje smoczek) w nocy
nie pomoże jej w nauce uspokajania się w inny sposób. Fizula, poradź!

[fizula]

Wybacz, ale ja nie nadaję się do radzenia. Trudno nie znając dobrze
czyjejś sytuacji, coś wtrącać.

[abiela]

fizula napisała:

> Wybacz, ale ja nie nadaję się do radzenia. Trudno nie znając dobrze
> czyjejś sytuacji, coś wtrącać.
>
OK.

[gosiash]

Nie jestem ani psychologiem, ani specjalistą od karmienia piersią,
ale wtrącę swoje trzy grosze jeśli mogę. Bo tak po Twoim zapytaniu
do fizuli, to mam wrażenie, że chcesz się dowiedzieć, czy Twoje
dziecko nie ma przypadkiem problemów ze snem właśnie dlatego, że
jest nadal karmione w nocy. Wcale Ci się nie dziwię, bo wszyscy w
około powtarzają, że dziecko w jakimś tam wieku (chyba nawet 6
miesięcy) to już nie potrzebuje nocnych karmień i że się
niepotrzebnie przyzwyczaja i się przez to budzi i nie potrafi zasnąć
bez piersi, itd. itd. Może jest w tym jakaś prawda. I rzeczywiście
Twoja córcia przy 21 miesiącach już powinna troszkę lepiej spać.
Ale... sama napisałaś, że w ogóle jest wyjątkowym przypadkiem jeżeli
chodzi o spanie/niespanie i że właściwie to tylko jest w stanie
usnąć przy piersi. Mam więc wrażenie, że to nie dokońca
przyzwyczajenie do piersi powoduje, że Toja mała zachowuje się tak a
nie inaczej i rzeczywiście określenie przyczyn przez internet jest w
zasadzie niemożliwe. Ja stawiam na Twoją intuicję, jako matki. Ty
najlepiej znasz i swoje dziecko i swoją sytuację. Może są jakieś
mniej lub bardziej poważne powody zewnętrzne (np. niewygodny
materac, hałas, linie elektryczne nad dachem....) lub że tak nazwę
je 'wewnętrzne' nerwowe dziecko, problemy z brzuszkiem, ząbkowaniem,
jakieś przeżycie, strach przed ciemnością.... Co do samego karmienia
to mogę powiedzieć, że moja mała jakoś tak powoli ozwyczajała się od
karmień, stopniowo i w końcu było tak że kładłam ją do łóżeczka,
głaskałam i zasypiała. Przestała jeść w nocy, potem wieczorem a na
końcu rano. Jak wspomniałam, nie jestem specjalistą, więc nie
chciałabym udzielić złej porady, ale jakoś tak trudno mi
zaakceptować, żeby karmienie miało aż tak negatywnie wpływać na sen
dziecka. A niektóre dzieci, to po prostu wyrastają z pewnych
zachowań, więc jeżeli próbowałaś już wszystkiego życzę spokojnych
nocy jak najszybciej. Ale z drugiej strony radzę przeanalizować
wszystko co się da zwłaszcza jakieś drobnostki, które wydają się
nieistotne, takie jak wygodna piżamka, przytulanka, co dziecko je
wieczorem i w ogóle jakiś stały rytuał wieczorny. Przepraszam jeżeli
mówię o czymś co juz i tak stosujesz.

[abiela]

gosiash napisała:

Najpierw dziękuję, jestem wdzięczna za każdą radę, bo sytuacja jest już taka, że
mi się tylko płakać chce.

> Nie jestem ani psychologiem, ani specjalistą od karmienia piersią,
> ale wtrącę swoje trzy grosze jeśli mogę. Bo tak po Twoim zapytaniu
> do fizuli, to mam wrażenie, że chcesz się dowiedzieć, czy Twoje
> dziecko nie ma przypadkiem problemów ze snem właśnie dlatego, że
> jest nadal karmione w nocy.

Po części może tak, ale nie jestem o tym przekonana, bo samym problemem nie jest
spanie a zasypianie. A córka potrafi zasnąć bez piersi, a mimo to się budzi.
Oczywiście to zaśnięcie jest okupione horrorem.
że właściwie to tylko jest w stanie
> usnąć przy piersi.

Niekoniecznie, czasem uśnie, czasem nie. Potrafi jescze usnąć w wózku, w
asamochodzie - ale oba sposoby również bardzo ciężkie. Wybudza się stale popłakując.

Ja stawiam na Twoją intuicję, jako matki. Ty
> najlepiej znasz i swoje dziecko i swoją sytuację. Może są jakieś
> mniej lub bardziej poważne powody zewnętrzne (np. niewygodny
> materac, hałas, linie elektryczne nad dachem....) lub że tak nazwę
> je 'wewnętrzne' nerwowe dziecko, problemy z brzuszkiem, ząbkowaniem,
> jakieś przeżycie, strach przed ciemnością....

Praktycznie już wszystko wykluczyłam

Jak wspomniałam, nie jestem specjalistą, więc nie
> chciałabym udzielić złej porady, ale jakoś tak trudno mi
> zaakceptować, żeby karmienie miało aż tak negatywnie wpływać na sen
> dziecka.

No właśnie mnie też, bo to nie jest już normalne, i obawiam się, że gdybym
zaprzestała karmić, cyrk będzie trwał nadal.

Ale z drugiej strony radzę przeanalizować
> wszystko co się da zwłaszcza jakieś drobnostki, które wydają się
> nieistotne, takie jak wygodna piżamka, przytulanka, co dziecko je
> wieczorem i w ogóle jakiś stały rytuał wieczorny. Przepraszam jeżeli
> mówię o czymś co juz i tak stosujesz.

Nic nie szkodzi, piżam wypróbowałam wiele, rytuał jest niemal jak w wojsku
szczególowy, przytulankę ma, ale nie akcpetuje...już sama nie wiem co jeszcze
próbować.

Dziękuję za rady!

[asia889]

Mi przyszła do głowy alergia. Może spróbuj testowo wykluczyć z diety małej najbardziej uczulające produkty.

Abiela

[fergie1975]

Nie wiem w czym problem, ze dziecko nie potrafi samo zasypiac?
przeciez dzieci są różne. Sa takie co ponoc odlozone do łozeczka w
osobnym pokoju zasypiaja w tri miga i nie budzą sie w nocy.
Bynajmniej to nie moje
U mnie jest roznie, a to przytule, a to polozymy sie razem na łozku,
i synek pofika ale pada, albo odloze do lozeczka i musze poglaskac i
takie rozne. Trwa to czasem 5 minut a czasem godzinę. nie widze nic
złego tez w kolysaniu itd.
U mnie tez sie budzil co 2 godziny w nocy (1 rok) i chciał ssać i
bez tego nie zasnał. piszę 'chciał' bo wlasnie samo sie zmieniło,
pewnej nocy bylam "gotowa" wzielam synka do siebie, a ten sie
przewrocil na drugi bok i zasnął, a ja ... zostałam sama z
myslami no i oczywisice smutno mi było.
w zasadzie stan taki "odchodzenia od piersi" trwał przez jakieś 3
tygodnie, najpierw maratony nocne zmniejszyly sie do 3 w nocy, a
potem do 2 i 1.
teraz zostało tylko ranne. No i nie wiem co robić . Nie mniej
jednak dzieci są rózne i jedne są gotowe wczesniej a inne pozniej.

A jak córka spi w dzien? moze za dużo, może warto ją przetrzymac,
albo pominac jedna drzemke?
Ja starałam sie jednak nie pozwalac na traktowanie piersi jak
smoczka i zawsze ją zabierałam.
No i u mnie pomaga jeszcze nie tyle wieczorny rytuał czy jakaś
szczegolna cisza (zasypia normalnie przy TV) ale etap wyciszenia.
Po kapieli i jedzeniu wieczornym tj. kaszy, nie ma juz zabawy, jest
lezenie, kolsyanie i przytulanie na rekach, nie ma chodzenia itp.
Synek się uspokaja i wycisza i zasypia.
Natomiast jezeli pozwolimy mu na zabawe to potem sie szweda do 12 w
nocy. Czyli istotne jest tez aby nie przegapic tej 'odpowiedniej'
pory, kiedy rzeczywiscie jest zmeczona i znużona.

[abiela]

fergie1975 napisała:

> Nie wiem w czym problem, ze dziecko nie potrafi samo zasypiac?
> przeciez dzieci są różne. Sa takie co ponoc odlozone do łozeczka w
> osobnym pokoju zasypiaja w tri miga i nie budzą sie w nocy.
> Bynajmniej to nie moje
> U mnie jest roznie, a to przytule, a to polozymy sie razem na łozku,
> i synek pofika ale pada, albo odloze do lozeczka i musze poglaskac i
> takie rozne. Trwa to czasem 5 minut a czasem godzinę. nie widze nic
> złego tez w kolysaniu itd.

Ja też nie i rozumiem, że Ci ciężko zrozumieć problem, jakby moje dziecko
zasypiało tak jak opisujesz też bym była szczęśliwa.




> A jak córka spi w dzien? moze za dużo, może warto ją przetrzymac,
> albo pominac jedna drzemke?

Nie śpi w dzień wogóle.


> No i u mnie pomaga jeszcze nie tyle wieczorny rytuał czy jakaś
> szczegolna cisza (zasypia normalnie przy TV) ale etap wyciszenia.
> Po kapieli i jedzeniu wieczornym tj. kaszy, nie ma juz zabawy, jest
> lezenie, kolsyanie i przytulanie na rekach, nie ma chodzenia itp.
> Synek się uspokaja i wycisza i zasypia.

U nas tak samo.

[fergie1975]

och tak strasznie mi przykro że nie pomogłam,
pewnie dlatego że cieżko u mnie z mysleniem.

[abiela]

fergie1975 napisała:

> och tak strasznie mi przykro że nie pomogłam,
> pewnie dlatego że cieżko u mnie z mysleniem.
>
>
Nic nie szkodzi.

[gosiash]

Dzięki fizula za przywołanie nas do porządku. Dawno już nie
zaglądałam na forum i cieszę się, że własnie to zrobiłam. Ostatnio
pielegniarka dziecięca poradziła mi, że już mojego
ośmiomiesięczniaka mogę (jeśli chcę oczywiście) oduczyć nocnych
karmień, bo już ich nie potrzebuje. No i że teraz będzie mi łatwiej,
bo jak będzie miał już dwa latka to będzie to dużo trudniejsze. NO
więc dziękuję za przypomnienie, że przecież w nocy pokarm jest
najbardziej wartościowy. Ja tak przez chwilę się zawachałam, bo te
nocne pobudki trochę mnie jednak męczą, ale mały ząbkuje, więc i tak
się bedzie budził. A co najważniejsze to uważam, że to bzdura, że
małe dziecko to się łatwiej oducza, a starsze to już się przyzwyczai
i jest trudniej. Dobrze napisałaś, że małe może mniej pamięta. Ale
ja moją starszą córeczkę to właśnie w okolicach drugich urodzin
oduczałam , a właściwie to ona sama się odstawiła. Czyli zaczęło się
od tego, że przestała w nocy ssać, później tylko wieczorem i rano. A
później to już wieczorem zasypiała bez cyca, ale jak się rano
obudziła przy cycu (bo oczywiście w nocy wędrowała do naszego
łóżka ) to musiała sobie troszkę 'posiomać'. A w końcu jak miała
jakieś 2 latka i 4,5 miesięcy to rano zaczęłam odwracać jej uwagę i
pewnego dnia zapomniała o cycu i tyle. Bez płaczu, bez nerwów,aż
sama byłam zaskoczona. A wcześniej przyznaję, podejmowałam jakieś
idiotyczne próby zaprzestania, które prowadziły do płaczu małej,
moich nerwów, a i tak kończyły się przystawianiem do cyca.
Podsumowując, ja karmię piersią z własnego lenistwa i wygody. Cieszę
się, że przy okazji i dziecko korzysta Jak mi pielęgniarka mówi,
że oduczanie nocnego karmienia potrwa tydzień, to ja sobie myślę po
co ja mam się tydzień męczyć. To ja już wolę na chwilkę się obudzić,
nakarmić i ide spać dalej

[estellle]

Fizula, Twoje słowa są jak balsam dla mojej duszy
Nie uda mi się tak pięknie i mądrze napisać, ale mimo to spróbuję
Moje otoczenie postrzega mnie jak wariatkę, która psuje dziecko, bo karmi
piersią, i to dość często, synka, który ma 21 m-cy. W nosie to mam, bo ja
uwielbiam karmić. I wcale się z tym nie kryję po kątach. Przyznaję, że były
trudniejsze momenty, ale jak to któraś poprzedniczka napisała, plusów
naturalnego karmienia jest zdecydowanie więcej.
Był taki czas, że poważnie rozważałam zakończenie karmienia, a to za sprawą
dobrych rad innych mam, cioć, babć itp. Mój synek wybudzał się w nocy co 15-20
minut (między 10. i 13. miesiącem życia). Wyglądałam jak zombie, byłam
przemęczona, ale intuicyjnie czułam, że to nie karmienie piersia jest powodem
tych nocnych pobudek.
Przetrwałam, jak się później okazało, intuicja mnie nie myliła. Obecnie synek
przesypia calutkie noce, jesteśmy obydwoje wyspani i szczęśliwi, a pierś
pogłębia między nami, i tak już mocne, więzy.
Pozdrawiam

[ibiza74]

a ja karmię juz 2 lata i 4 miesiące i nadal zamierzam. Oczywiście
jak mówię o tym lekarzą to z ironia mnie pytaja "czy do komunii
zamierzam go karmić?" Zresztą nie tylko oni się dziwią. Takie mamy
społeczeństwo.

Fizula

[zona_mi]

Napisałam do Ciebie na adres gazetowy.

[amusidlak]

Cześć!Kierdy moja córka miała około 10 miesięcy szukałam w
internecie informacji jak odstawić dziecko od piersi.Bardzo bałam
się odstawienia,bałam się jak zniesie to moja córeczka która nie zna
butelki ani smoczka.Ale presja otoczenia "kiedy wreszcie
przestaniesz karmić",sprawiała że bałam się ukończenia roczku przez
Maję ponieważ kojarzyło mi się to właśnie z tym, że będę musiała ją
odstawić.Na szczęscie trafiłam na to forum... i karmię
nadal.Córeczka ma 20 miesięcy i nie przejmuję sie już pytaniami
ludzi " kiedy wreszcie..."Kiedy miałam jakiekolwiek wątpliwości
wchodziłam sobie tutaj i czytałam.Dziękuję bardzo za to forum

[agusiaczek8]

dobrze ze jest takie forum,fizula chcialam ci bardzo podziekowac
bardzo mi pomoglas,madra kobieta z ciebie.karmiecorke juz prawie dwa
lata i sama nie wiedzialam co zrobic czy to nie za dlugo,presja babc
i innych"kiedy ty w koncu z tym skonczysz ona juz jest taka
duza"teraz juz wiem co zrobic dzieki

[situsia]

Do abieli. Ja jednak obstawać będę przy tym, że problemy z zasypianiem mogą być
związane z wrażliwością dziecka, wrażliwością układu nerwowego. Myślę tak jako
matka bliźniaków, ponieważ to, co piszesz o swoim dziecku, bardzo pasuje do
jednego mojego synka- jednego! (A myślałam, że nikt nie miał tak ciężko jak ja ))
Problemy z zasypianiem od urodzenia, męczarnie przy usypianiu, np przez godzinę
-półtora, a on po 15 minutach się z wrzaskiem budzi. U drugiego synka tak nie
było, choć nie spał jak suseł - po prostu jest inny.
Ja się nie zdecydowałam na odstawienie na siłę, choć często o tym myślałam. Przy
życiu i karmieniu utrzymywało mnie przekonanie o zaletach karmienia. no i teraz
chłopcy mają 4,5 roku, a ja nawet nie pamiętam, kiedy przestali pić. z pewnością
do 3 lat pili często, zwłaszcza w nocy, bo odkąd mieli rok, wróciłam do pracy.
Przypomniałam sobie te fakty o częstotliwości karmienia moich dzieci, dzięki
własnym postom na tym forum, bo już zapomniałam, jak to było.
Aha! dla pocieszenia! Synek od kilku miesięcy śpi ładnie, zasypia sam, był
okres, że wyprzedzał w szybkości zasypiania brata! Teraz ma okres, gdy boi się
ciemności, więc trwa to ździebko dłużej...
Pozdrawiam!

[abiela]

Dziękuję za pociechę!

[fizula]

Jeszcze do Abieli. Wcześniej jakoś nie miałam głowy do niczego, bo
Tosia dostała zastrzyki i to mnie jakoś rozbiło. Na szczęście już
zdrowa i wesoła.
A propos zasypiania jedna rzecz mi się jeszcze nasunęła na myśl:
generalnie nie warto usypiać dziecka dłużej niż pół godziny. Po pół
godzinie właściwie należałoby dać odpocząć od tego usypiania sobie i
dziecku. Hm... zdystansować się trochę od tego (w końcu prędzej czy
później zaśnie, może zająć się tym, czym się samemu chce zająć). Po
jakimś czasie znowu spróbować (nie za wcześnie).
Ja też trochę Cię uspokoję. Generalnie dwulatki nie są
najłatwiejszymi w obsłudze osobami.
Od siebie mogę Cię zachęcić, żeby właśnie wieczorami starać się
dziecku zapewnić jak najwięcej poczucia bezpieczeństwa, pewności.
Może być jakiś krótki rytuał, stałe zachowanie (np. czytanie przed
snem). Jak nie chce maskotki, to sobie ją darować. Jeśli chcesz
usypiać przy piersi na razie (bo to duży spokój zapewnia), to
najpierw warto się zatroszczyć o wyciszenie dziecka.
Osobiście z Twojego postu dużo takich sprzecznych uczuć odnośnie
karmienia odczytuję: chcę i nie chcę karmić jednocześnie. To jest
chyba najtrudniejsza sytuacja. Warto wybrać i to co się wybierze z
całym przekonaniem i uczuciem robić.
W moim przekonaniu 2 lata, podobnie jak 1,5 to może być
najtrudniejszy czas na odstawienie. W tym wieku kilka miesięcy to
czasami kolosalna różnica dotycząca dojrzałości, zdolności
zrozumienia, odporności.
Takie rzeczy może oczywiste piszę, ale sama postępowałam przy
uspianiu fatalnie z moim "eksperymentalnym" dzieckiem (za takie w
psychologii uważa się pierwsze dziecko). Stąd niewiwiele mnie zdziwi.

[gosiash]

fizula napisała:

> Takie rzeczy może oczywiste piszę, ale sama postępowałam przy
> uspianiu fatalnie z moim "eksperymentalnym" dzieckiem (za takie w
> psychologii uważa się pierwsze dziecko). Stąd niewiwiele mnie
zdziwi.

Fizula, tak jak byś mi te słowa z ust wyjęła Tylko ja to powiem w
kwestii odstawiania od piersi. Bo mnie też, pamiętam w okolicach 2-
gish urodzin nachodziła taka chęć odstawienia córeczki od piersi.
Zresztą już o tym pisałam w jakimś poście. Podjęłam pewnie ze dwie
próby takiego usypiania bez karmienia, które po pół godzinie płaczu
(a może krócej - mnie się zdawało, że to długo), kończyły się
uśnięciem dziecka - pierwszego dnia, a drugiego już nie
wytrzymywałam i dawałam 'titi'. W końcu stwierdziłam, że to głupota.
Dałam sobie spokój i strasznie się dziwiłam jak mała sama się
odstawiła z niewielką moją pomocą, polegająca na coraz rzadszym
karmieniu, zmienianiu rytuałów i odwracaniu uwagi od 'titi'. Na
prawdę popieram tezę, że jak dziecko jest gotowe to zakańczanie
karmienia odbywa się zupełnie bezstresowo.
Już więcej się człowiek nastresuje jak na siłę usiłuje malucha
oduczyć ssania piersi.

[abiela]

fizula napisała:

> Jeszcze do Abieli. Wcześniej jakoś nie miałam głowy do niczego, bo
> Tosia dostała zastrzyki i to mnie jakoś rozbiło. Na szczęście już
> zdrowa i wesoła.

Bardzo się cieszę!

> A propos zasypiania jedna rzecz mi się jeszcze nasunęła na myśl:
> generalnie nie warto usypiać dziecka dłużej niż pół godziny. Po pół
> godzinie właściwie należałoby dać odpocząć od tego usypiania sobie i
> dziecku. Hm... zdystansować się trochę od tego (w końcu prędzej czy
> później zaśnie, może zająć się tym, czym się samemu chce zająć). Po
> jakimś czasie znowu spróbować (nie za wcześnie).

Spróbuję. Obawiałam się takiego przerywania usypiania, że dziecko podłapie, że
jak pomarudzi pół godziny to koniec i może znów szaleć.

> Ja też trochę Cię uspokoję. Generalnie dwulatki nie są
> najłatwiejszymi w obsłudze osobami.
> Od siebie mogę Cię zachęcić, żeby właśnie wieczorami starać się
> dziecku zapewnić jak najwięcej poczucia bezpieczeństwa, pewności.
> Może być jakiś krótki rytuał, stałe zachowanie (np. czytanie przed
> snem). Jak nie chce maskotki, to sobie ją darować. Jeśli chcesz
> usypiać przy piersi na razie (bo to duży spokój zapewnia), to
> najpierw warto się zatroszczyć o wyciszenie dziecka.

U nas rytuał jest wręcz żołnierski, wyciszanie już ponad godzinę przed rytuałem,
inaczej nie byłoby szans na sen wogóle.


> Osobiście z Twojego postu dużo takich sprzecznych uczuć odnośnie
> karmienia odczytuję: chcę i nie chcę karmić jednocześnie. To jest
> chyba najtrudniejsza sytuacja. Warto wybrać i to co się wybierze z
> całym przekonaniem i uczuciem robić.

Masz rację, odstawiać nie chcę. Te sprzeczne uczucia były spodowowane sytuacją
skrajnego psychicznego wyczerpania i zupełna niepewnością w postępowaniu.

> W moim przekonaniu 2 lata, podobnie jak 1,5 to może być
> najtrudniejszy czas na odstawienie. W tym wieku kilka miesięcy to
> czasami kolosalna różnica dotycząca dojrzałości, zdolności
> zrozumienia, odporności.

Dziękuję!

[fheng]

Wiesz co? ja proponuję karmienie do 18-stki!)))

tak to nie jest forum o odsyawianiu to jest

[fergie1975]

kółko wzajemnej adoracji

lek na spokojność...

[anqa_77]

Mój młodszy w nocy je raz czasem dwa razy.
Mój starszak za to potrafi ostatnio i pięć razy no i co mu zrobic...nic. Karmię,
chociaż już ładnie się wieczorem umawialiśmy, że wieczorne ssanie a potem
dopiero rano, bo chcemy spać całą noc i kilka nocy (3)sie udało.Ale jak chore
dziecko, wtedy nadal włączam mechanizm "na żądanie", tak postanowiłam.
Opinie życzliwych inaczej mam w głębokim poważaniu....