karmienie piersią 3 lata i dłużej

[mizka23]

czy któraś z was karmiła tak długo? jeśli tak to dlaczego? i czy
uważacie że to ma sens? dzięki za odpowiedzi.

[jagandra]

> czy któraś z was karmiła tak długo?

3 lata

jeśli tak to dlaczego?

bo tyle chciała córka

i czy
> uważacie że to ma sens?

tak

[fizula]

A jaki ma sens znoszenie krzyków rozpaczy dziecka 1,5 czy 2-
letniego, które domaga się piersi, a które nie dorosło do tego by
zakończyć ssanie? A jaki ma sens znoszenie sensacji (zastoje itp.) z
powodu nagłego odstawienia dziecka od piersi?
A jaki ma sens psucie relacji z dzieckiem, którą do tej pory
budowało również karmienie piersią?
Jaki ma sens zaprzestanie karmienia dziecka najlepszym mlekiem
(dostosowanym do jego potrzeb rozwojowych, emocjonalnych,
immunologicznych) i kupowanie nędznej imitacji matczynego mleka
czyli mieszanki? Jaki jest sens uczyć dziecko, że może ssać według
potrzeby przez rok czy półtorej, żeby potem udowadniać mu, że ssie
za często i za długo? -to takie retoryczne pytania.
Karmiłam właśnie 3 lata i 1 miesiąc Danielka i dobrze nam z tym
było :o)
Dziecko miało szansę dojrzeć do rozstania z piersią, samo
zrezygnować, bez awantur, bez zanoszenia się płaczem, w zgodzie ze
sobą i ze mną. Wyspane, zadowolone, uśmiechnięte, spokojne.
Acha, jeszcze takie długie karmienie pozwoliło mi uniknąć jakiegoś
okłamywania dziecka ("piersi się zepsuły", plasterki, itp.),
ośmieszania czy zawstydzania go. To nie jest mój styl, ja wolę
budować relację z dzieckiem na zaufaniu, więc takie okłamywanie dla
mnie odpada. Do ostatniego dnia akceptowałam to jego ssanie, co nie
znaczy, że czasem nie byłam zmęczona (byłam nie raz i nie dwa). Już
w trzecim roku życia Danielek był skłonny czasami zgodzić się na
przesunięcie karmienia aż odpocznę, za chwilkę, gdy go o to
poprosiłam itp.
Takie długie karmienie ma głęboki sens, doświadczyłam tego i
dlatego Tosieńkę też zamierzam, jeśli Pan Bóg pozwoli, karmić aż
dojrzeje do rozstania z moim mleczkiem.

Do Fizuli

[kropkaa]

Może trochę nie na temat do postu rozpoczynającego wątek, ale do
postu Fizuli.
Czytam sobie i czytam, i widzę, jak ta granica karmienia się u mnie
przesuwa...
Kiedyś mi się wydawało, że będę karmić pół roku tylko piersią, a
piersią w ogóle rok, bo przecież to wystarczy. Tylko piersią karmię
prawie 7,5 m-ca, a o tym, by po roku zrezygnować z piersi nawet nie
ma mowy. Potem myślałam, że będę odstawiać po ok. dwóch latach, a
teraz nie wydaje mi się to tak wcale długo. Jeśli dziecko będzie
chcieć ssać trzy lata, czemu nie. Przekonują mnie m.n. Twoje
argumenty. W przeciwieństiwe do chorych teorii np. pediatry mojej
córki.
Co ciekawe, mnie karmienia nocne w ogóle nie męczą. Daję pierś przez
sen tak, że nawet tego rano nie pamiętam. Ja śpię jak zabita, a Mała
obsługuje się sama Jak w barze mlecznym...
Jutro, tzn. właściwie dziś, mamy w planach zacząć rozszerzać dietę
córci i zaserwować jej marchewkę. W końcu dziecko wychowuje się do
samodzielności i po 7,5 miesiącach tracę wyłączność na żywienie
małego ssaka. Teraz słodko śpi i nawet nie wie, jaka radość ją jutro
spotka (pierś to błogość, ale ciekawość wszystkiego, co nowe jest
równie wielka).

[petisu]

Fizula-uwielbiam Cie za Twoje poglądy.

[mamajulisi]

Cześć Fizula bardzo mi się podoba to co napisałaś o długim karmieniu piersią.
Moja Julisia ma już 3 lata i 3 miesiące jeszcze pociąga z piersi rano i
wieczorem. Starałam się planowo bardzo p o m a ł u ograniczać (ostatnio z dwóch
piersi na raz do jednej i na zmianę) ale i tak zrobił mi się zastój a potem stan
zapalny w jednej piersi, pomijając przeżycia Julisi, która oczywiście ani myśli
rozstać się z cycusiem. Ratowałam się okładami z liści kapusty. Stan zapalny
minął ale ciągle wydaje mi się że gruczoły w tej piersi są jakby za twarde. Boję
się że to znowu wróci. Czy miałaś może podobne problemy?

[fizula]

Przy zakańczaniu karmienia nie miałam takich problemów, bo kończyłam
bardzo stopniowo. Zachęcam Cię do jak najbardziej stopniowego
zakańczania karmienia, żeby uniknąć przepełnienia czy zastoju (nie
mówiąc już o zapaleniu). Można też wtedy pić herbatę z szałwi 2-3
szklanki dziennie. Jeśli przepełnienie piersi jest zbyt duże można
odciągać minimalne ilości do odczucia ulgi (jak najrzadziej)- jest
to ostateczność, żeby uniknąć zastoju i dalszego powikłania jakim
jest zapalenie.

Fizula:)

[dariafox]

Podziwiam Cię za długie karmienie, to wspaniałe że dajesz tyle z siebie
dzieciom. Ale nie zawsze odstawienie dziecka wiąże się z dramatami - moja córcia
jest tego najlepszym przykładem. Ma 16 miesięcy i gdy postanowiłam zakończyć
moją wspaniałą mleczną przygodę przyjęła to bez protestu, chyba okazało się, że
to ja ją namawiałam do picia, nie zepsułam chyba też relacji między nami bo
teraz przytulamy się nawet częściej...Dla mnie karmienie było cudowne,
wspaniałe, okupione przy tym wieloma wyrzeczeniami,ale już nadszedł czas na
koniec i nie czuję, że wyrządziłam córeczce krzywdę. Zamiast mleka krowiego (czy
tam modyfik.) dostaje jogurcik naturalny, twarożek, ser żółty i czasem owsiankę
na mleku i uważam,że to jej w zupełności wystarcza jeśli chodzi o nabiał i wapń.
Więc chciałam tylko przekazać, że nie zawsze jest tak jak myślisz...
Pozdrawiam serdecznie.

[fizula]

> Podziwiam Cię za długie karmienie, to wspaniałe że dajesz tyle z
siebie
> dzieciom.

Bez przesady. To normalne.

>Ale nie zawsze odstawienie dziecka wiąże się z dramatami - moja
córci
> a
> jest tego najlepszym przykładem.

Wiem o tym. Ale też wiem, że nie każde dziecko będzie się domagać
tego, co potrzebuje. Zauważyłam, że niektóre dzieci są tak
>grzeczne<, że nie śmią po prostu tego robić (albo mama na tyle
dominująca, a dziecko na tyle uległe). Albo matka na tyle sprytna,
że uda jej się oszukać dziecko (smoczkiem, kłamstwem typu: "popsuł
się cycuś" itd.), co nie bardzo mi odpowiada. W miarę naturalnie
przebega pomoc ze strony matki w odstawianiu podczas okresu ciąży.
Nie mówię, że któraś z tych sytuacji dotyczy to Ciebie, bo nic nie
wiem na temat Twojego odstawienia. Już trochę na ten temat
naczytałam się, nasłuchałam, więc wiem, że życie podobnie jak
karmienie nie jest czarno-białe.
Ale w długim karmieniu piersią widzę więcej plusów, jeśli nie mamy
do czynienia z poważnymi chorobami.

nie zepsułam chyba też relacji między nami bo
> teraz przytulamy się nawet częściej...

To chyba normalne po odstawieniu, bo jednak dziecku brakuje tego
kontaktu, więc czymś to trzeba zrekompensować maluchowi.
16 miesięcy karmienia to i tak długo jak na nasze społeczeństwo,
patrzę chyba na to realistycznie. Więc możesz sobie pogratulować. Ja
też Ci gratuluję, że tyle wytrwałaś pomimo trudów wiążących się z
tym! :o)

Fizula jesteś świetna

[dariafox]

zawsze potrafisz wszystko tak dobrze wytłumaczyć! Zgadzam się z Tobą w 100%, a
wiesz, że ja naprawdę nie wymyślałam żadnych bajek,aby ją zniechęcić, albo jakoś
specjalnie nie odmawiałam, a Amelka jest małym uparciuchem wiec myślę,że
faktycznie już może nie potrzebowała tego tak bardzo? A bałam się mocno,
myślałam,że będzie znacznie trudniej. Są więc jednak wyjątki potwierdzające regułę
Pozdrawiam!

[anka.76]

karmiłam córcię piersią 3 lata i 3 miesiące ,i pewnie karmiłabym ją
dłużej gdyby nie to że w brzuszku zagoscił mały lokatori musiałam
jąodstawić,a dlaczego tak długo to proste ona kochała cycusia i żal
mi było jej odmawiać .

[mamapawelka1]

Twoje poglądy są naprawde boskie.Ty zawsze potrafisz wszystko
pięknie przedstawić i wyjaśnić.

[mizka23]

dzięki wszystkim! a szczególnie tobie Fizula. poczytałam już prawie
wszystko na tym forum i teraz wiem że warto karmić jak najdłużej!!
pozdrawiam

a ile karmień wypadało wam na dobe, bez nocy :)

[dorotaww]

a ile karmień wypadało wam na dobe, bez nocy

[pacsirta]

Pierwszą córkę karmiłam 3 lata i 2 miesiące, drugą na razie 1 rok i
2 miesiące, ale jak będzie chciała na pewno jeszcze pociągniemy
naszą współpracę. Zalet długiego karmienia jest tak wiele, że można
książkę napisać. Ale przede wszystkim bardzo to lubię. Już mi się
robi smutno na myśl, że kiedyś skończę karmić moje ostatnie dziecko
(planuję jeszcze mieć przynajmniej jedno, a może więcej).

[fizula]

Nie zawstydzajcie mnie tak pisząc o mnie. Jeśli już tak mogę coś
relacjonować, to zawdzięczam między innymi mojej najstarszej Liduni.
Już niedługo 8 latek jej stuknie. To ona pokazała mi najbardziej
dobitnie, jak bardzo dziecku może zależeć na tym
kontakcie "piersiowym". Jakie to dla niego ważne, upragnione. A jak
bolesne "zmuszenie do przedwczesnego bycia dojrzalszą niż się jest,
samodzielną". Niestety byłam konsekwentna w odstawianiu. Ale Lidzia
nigdy nie zapomniała o tym "piersiowym" kontakcie, wiele razy się o
tym przekonywałam. Najbardziej mi się śmiać chciało, jak 5-letnia
Lidzia bawiła się, że karmi piersią półtorarocznego Daniela (wówczas
aktualnego ssaka).

[zgaga2]

mizka23 napisała:

> czy któraś z was karmiła tak długo? jeśli tak to dlaczego? i czy
> uważacie że to ma sens? dzięki za odpowiedzi.
Witam mamy!
Mój synek skończył 3 latka w lipcu.Nastawiłam się na przerwanie tego
procedoru na urlopie.
Ponieważ wszystkim sie to nie podoba: to nieestetyczne, nie zdrowe i
nie służy to niczemu(Karol zjada przecież normalne posiłki!)-tak
wypowiadają się pediatrzy, ginekolodzy, dziadkowie, koleżanki itd.
Już sama straciłam sens:czy to warto?
Ale natrafiłam w końcu na te forum-poczytałam i czuję się
rozgrzeszona.
Mnie osobiście to nie przeszkadza. Karolek od ponad roku nie
przychodzi na ciniunia w ciągu dnia. Jest to wieczorny rytuał
zasypiania przy spokojnej, wyciszonej muzyce. No i czasem w nocy, a
koniecznie nad ranem-zanim wyjdę do pracy.
Nigdy nie myślałam że zaprzestanie karmienia nie jest łatwe. Mam
straszego syna-i nie stanowiło to problemu:karmiłam go przez 6msc
piersią a potem bez żadnych oporów w łagodny sposób przeszedł na
butelkę. Z Karolem jest inaczej-jestem dojrzalsza, mam inne
podejście, doświadczenie. Z pełną świadomością podjełam decyzję o
karmieniu-choć wiadomo że butelka jest dużo łatwiejszym
rozwiązaniem:kobieta jest wolna, bez ograniczeń.Może od początku
jeść i pić to,na co ma ochotę-bez żadnych wyrzeczeń.
K.okazał się ssakiem,który ma niezwykle mocno rozwinięty odruch
ssania) I jak to przerwać? Tyle czasu poswięciłam to chyba warto
aby to stało się również w naturalny sposób-żeby wyszło od Niego-
kiedy On będzie na to gotowy.
Liczę na to że mały sam przestanie.Moja siostra też karmi choć ma o
3 miesiące starszą córeczkę....
Martwi mnie że Karol też lubi pypusia, z którego też korzysta w
nocno-porannych porach-a tego chciałabym Małego odzwyczaić.
Mam nadzieję że postępuję słusznie-bo z pewnością zgodnie ze sobą.
Pozdrawiam wszystkie "długodystasnowe mamy" i życzę tego samego.

[gabi965]

Czesc ja karmie juz prawie 3 lata to powli staje sie meczarnia nie
przyjemnoscia bo noce nie przespane , wybudzam sie odrazu kiedy sie
przekreca ,kiedy siega do cyca, pozniej klopoty z zasnieciem mam ,
to jest moje 3 cie dziecko ,ale zywa nad wyraz .Mam dwoch synow ,
pierwszego karmilam 4 lata ,az !drugiego zaledwie jeden dzien
komplikacje po cesarce ,ale 3 cie corka ewelina ti typowy
ssak ,ppielegniarki mialy z niej ubaw bo odrazu jak sie dorwala
kiedy mi ja przyniosly nawet nie musialy mnie uczyc jak sie
przystawia do piersi W tej chwili w listopadzie minie 3 lata i co
jest coraz gorzej , bo jest to meczace tylko usiade ewelina juz mi
sie laduje na kolana cycy chce jak mowie nie wielka histeria !
Nabialu zadnego serek be jogurt be jak kaszki dawalam to zwracala
pozniej i odstawialam ,<mam astme , alergia wziewna . drugi syn ma
tez astme -wirusowo -bakteryjna ,jestem wrecz wykonczona ! A tu
jeszcze mlodego do szkoly budzic i starszego tez czasami bo ciezko z
tym wstawaniem na 730 ten starszy ma ,Jestem zmeczona konkretnie I
mam ta astme i tak dluzej juz chyba nie wytrzymam ...W koncu padne

[pacsirta]

A nie możesz spróbować się z dzieckiem umówić? Ponegocjować? Obiecać
coś?
Moja córka, gdy już dobijała do tych trzech lat (skończyła 28
marca), zaczęła jakoś sama rozumieć, że już pora kończyć. W styczniu
ssała jeszcze ok. 12 razy na dobę (bez nocy - ok. gdy miała 2,5 roku
umówiłyśmy się, że w nocy cycuś chce spać), w lutym zeszłyśmy do 3,
potem trochę chorowała, więc znowu było częściej, ale gdy
wyzdrowiała, zgodziła się na rano i wieczorem. W każdym razie byłam
w szoku jeszcze przez kilka dni, gdy przestała dopominać się
karmienia dokładnie tego dnia, na który się umówiłyśmy.

[fizula]

Też jestem zdania, że 3-latkowi da się wiele wytłumaczyć. Tylko
trzeba czasami to dyplomatycznie zrobić. Bo dzieci nie lubią
zdecydowanej odmowy tego, na czym im zależy. No więc czasami
mówiłam: "Dobrze, tylko pośpijmy jeszcze chwileczkę". Dziecko
wyczuwa też niechęć i wtedy próbuje się upewnić czy na pewno może
ssać.
U Was też w grę wchodzi podatność na alergię. I może stąd wynikać
wydłużona potrzeba ssania. W końcu Twoje mleko pozwala dojrzewać
łątwiej i stanowi ochronę przed alergenami.
Z tego co piszesz, wychodzi Twoje wielkie zmęczenie. Ja z moją
rozbrykaną trójką dobrze to rozumiem. Może warto się zastanowić, jak
mimo wszystko w takiej sytuacji znaleźć dla siebie więcej odpoczynku.

[anqa_77]

Starszak ma 4lata i 2miesiące - karmię go przed spaniem i czasem w nocy, rzadko
po przebudzeniu.Myślę, że dla nas najtrudniejsze było zaprzestanie karmienia
przy ludziach, to było najgorsze ale stopniowo jakoś sie udało.Drugi etap to
zaprzestanie karmienia w dzień w ogóle.Jakoś poszło.Teraz trzeci etap, bez
pośpiechu.
A drugi ssak na razie bez ograniczeń (16m-cy).

[mamasebanula]

A ja myślałam, że już długo karmie, bo 2 latka i 9 miesięcy.
Podziwiam Cię . Jak udało Ci się przekonać Starszaka do przestania
karmienia w dzień i przy ludziach? Bo mój mały to jak tylko ktoś do
mnie przyjdzie to rzuca sie pod koszulkę do cycusia. A jak chce mu
odmówic to jest taki płacz i lament,że nie można porozmawiać. A czy
teraz karmisz go jeszcze, czy juz zakończyliście?

[fizula]

A do kogo to pytanie?
Bo jest tu co najmniej kilka mam, których dzieci w pięknym stylu
zakończyły ssactwo.

[mamasebanula]

Witam, pytanie właściwie zadałam poprzedniczce: anga77. Starszak ma
już chyba 4 latka i 5 miesięcy. Jestem ciekawa jakich argumentów
używała,żeby go przekonać do zaprzestania karmienia przy ludziach
albo w dzień. Nie chciałabym swojego maluszka zawstydzać, ale co
robić jak on na każdy stres związany z przyjściem obcej osoby tak
reaguje? Prosiłabym o jakieś szczegóły związane z przekonywaniem
małych ssaków

przepraszam, ze tak późno odpisuję....

[anqa_77]

Mamosebanula, karmię obu nadal

Ze starszakiem rozmawiałam dużo, tłumaczyłam mu, że nie chcę karmić przy obcych,
bo się wstydzę pokazywać piersi i zrozumiał to bez problemów. Gdy przychodziła
mu ochota na karmienie a w domu był ktoś obcy, wtedy wychodziliśmy do drugiego
pokoju. Niby "pełna konspiracja", tajemnica nasza i koniec.
Teraz przestawiłam go z nocnego karmienia, dogadaliśmy się, że ssie tylko na
dobranoc i na dzień dobry, całą noc przesypia. Duże dziecko dużo rozumie,
wystarczy przekonać go i to wszystko.
Młodziak nadal na życzenie...

do anga_77

[mamasebanula]

Witaj, chyba mi się udało . Jak ma ktoś przyjść do mnie to
tłumaczę Sebuniowi, żeby nie pił mleczka przy gościach, tylko, żeby
sie wcześniej napił taak dużo, a potem dopiero jak pójdą. I chyba
zadziałało. Wydaje mi sie, że on coraz wiecej rozumie. Jednak w nocy
dalej popija co 3 godzinki i na razie nie skutkuje namowa,że mamusi
się chce spać i napijemy się dopiero rano. A czy Twój starszak
przestał pić w nocy jak miał 4,5 roczku?

[kotka22]

Ja także karmie córcie piersią (2lata i 4 miesiące) ale mam jedno
pytanie:czy to ssanie w nocy nie psuje im ząbków??

[ankapok]

casem tak dlugie karmienie jest tez pomocne niezwykle dla ukojenia
stresu dziecka,np w przypadku rozwodu rodzicow itp.sytuacje zyciowe
sa najrozniejsze,a sens ma wszystko,co czyni dobro dla dziecka.

karmiłam ponad 3 lata

[bursz]

Witam,
zbieram się aby napisać o "naszym" karmieniu, bo czuję się w
obowiązku, dzięki Wam, temu forum i pięknym radom fizuli karmiłam,
wytrzymałam, popełniłam wiele błędów, itd...Była to piękna przygoda,
nie było łatwo, Jula czesto się budziła w nocy do 3 lat, teraz śpi
pięknie, bepiecznie,obok nas i...wiecie chyba mi brakuje tych
nocnych przytuleń do "amusia".
Pierwsza próba odstawienia była po skończeniu 3 latek,ale...to było
na wakacjach, powrót, choroba i od nowa,ale poszła do przedszkola,
tłumaczyliśmy, rozmawialiśmy i zrozumiała, odzwyczaiła sie z dnia na
dzień, bez problemów, dorosła. Teraz "amusia" na niby przytula się,
mówi "kocham Cię amusiu". Dzięki tak długiemu karmieniu jest
najcudowniejszym dzieckiem na świecie. To jest jedna z niewielu
potrzeb, które możemy i powinnyśmy dać naszym dzieciom....czytajcie
to forum,bo warto, DZIĘKUJĘ, POZDARWIAM I ŻYCZĘ WYTWAŁOŚCI, jola

[przelotnie]

Ja też uważam, że to ma sens. Natomiast teraz, z perspektywy
własnych doświadczeń, sensu nie widzę w stawianiu sobie i dziecku
granic, które nie są naturalne, ale wynikają raczej z pewnych
kulturowych ograniczeń. Ja też dochodziłam do tego stopniowo (nie od
razu niestety odkryłam to forum). Na początku miotałam się pomiędzy
różnymi metodami wychowawczymi rodem z superniani lub „języka
niemowląt” i próbowałam książkowo „ułożyć” mojego synka. Ale on był
z tych wyjątkowo nieukładnych. Na szczęście, ponieważ jestem też z
tych, co nie mogą znieść płaczu dziecka, szybko porzuciłam myśl o
wychowywaniu niemowlęcia i zaufałam intuicji. Nauczyłam się mojego
synka i tak naprawdę siebie i dopiero wtedy poczułam, że
macierzyństwo jest piękne. Było więc cycusiowanie do woli w dzień i
w nocy, przynoszenie do małżeńskiego łóżka i spanie tak do rana,
noszenie do woli na rękach, karmienie będąc w ciąży z drugim
dzieckiem (nieodpowiedzialne wg otoczenia) itd. Tak małe dziecko nie
ma poczucia upływającego czasu, ono musi do wszystkiego dojrzeć samo.
I jeszcze jedna myśl mi się nasunęła – dużo ludzi uważa, że dzieci
długo karmione, wynoszone i wypieszczone są niesamodzielne. Myślę,
że się zgodzicie, że nie ma takiej zależności. Mnie, aż duma
rozpiera, jak widzę, jaki mój synek jest samodzielny i nie chodzi tu
tylko o samodzielnie ubieranie się, jedzenie itd., ale jest taki
niezależny w sensie psychicznym, choć nadal na moje szczęście
przytulak straszny. Myślę, że dzieje się tak dlatego, że takie
dzieci nie mają deficytu miłości i kontaktu z rodzicami. Nie muszą
się trzymać przysłowiowej „maminej spódnicy”, bo jest dla nich
oczywiste, że zawsze otrzymają od nas wsparcie w potrzebie.

[brian04]

bardzo sie ciesze, ze znalazlam temat, ktory od dluzszego czasu daje
mi duzo do myslenia. Moj syn ma 4 lata i przysypia przy cycy. W
ciagu dnia nie ma problemu, tylko przy zasypianiu. Zapytalam lek-
ginekologa czy nie ma w tym nic zlego, poniewaz jakby nie bylo
chlopak duzy. Pan doktor wyglosil przemowienie, po ktorym zjezyly mi
sie wlosy. Otoz: powiedzial, ze chlopak moze wyrosnac na zboczenca
(przytaczam slowa doktora). Mleko moje nie jest wartosciowe, sa w
nim toksyny i komorki rakowe, ktore przedostaja sie do dziecka. Po
raz pierwszy slyszalam taka opinie.

[kaeira]

brian04 napisała:
> Pan doktor wyglosil przemowienie, po ktorym zjezyly mi
> sie wlosy. Otoz: powiedzial, ze chlopak moze wyrosnac na zboczenca
> (przytaczam slowa doktora).

Taaa, jeszcze ci wyrośnie na mężczyznę, który ma pociąg do biustów. Straszne

PS. Szczerze mówiąc, nachodzi mnie myśl, że lekarz, który gada takie kretyństwa
sam ma jakieś problemy ze sobą, na tle kobiet, macierzyństwa czy seksu. Ale może
jestem niesprawiedliwa. :-]

do Brian04

[anqa_77]

Witaj, poczytaj to forum, zadomów się, od razu poczujesz się lepiej. Nie jesteś
jedyna, która karmi 4+, pozdrawiam

[aniuki]

nooo ta opinia lekarza o komórkach rakowych to prawdziwa perełka.. jestem pod wrażeniem. Bo że homoseksualizm jest wprost zależny od karmienia piersią to już kiedyś słyszałam. tez uważam że niezłe.
nie chciałabym spotkać takiego lekarza nigdy w życiu.

a jeśli chodzi o długie karmienie, to przytoczę zasłyszaną (i opowiedzianą mi oczywiście jako przestroga, bo karmię "aż" 16mcy).
Otóż była sobie mama która karmiła trzylatka, od urodzenia bardzo silnego, dużego i żarłocznego. Domagał sie piersi w róznych momentach i bardzo aktywnie. I na jakimś przyjęciu rodzinnym gdy mama odmówiła, krępując się otoczenia, zdeterminowany syn tak mocno ją szarpnął za ubranie, że rozdarł bluzkę i biustonosz (!) podobno i dostał sie do celu. Wywarło to na otoczeniu jak najgorsze wrażenie ( w sumie też bym tego nie mogła pochwalić

Co trzeba zrobić aby uniknąć takiej sytuacji?
Moim zdaniem trzeba z dzieckiem próbować ustawiać reguły gry jak najwcześniej (od dwulatka?) i trochę już od niego wymagać.. Ale to tylko moja teoria, nie wiem czy to możliwe.

Na razie moja córka ma niecałe 1,5 roku, i jeszcze nie stosuje metod siłowych aby dostać mleko. Raczej głosowe, no i podwija mi bluzkę, wołając "AM!" stopniowo coraz głośniej. Na szczęscie w miejscach publicznych niewygodnych (środek mszy, lub ciasny pociąg) da się odwrócić jej uwagę.

Ale niemiły obrazek utkwił mi w wyobraźni.... uff

[lila4]

Jesteście wielkie! Ja karmię dopiero 16,5 miesiaca i ciągle słyszę
(chyba już z rook słyszę)że już wystarczy,że za dużo,za często,że w
nocy,w kościele,przy ludziach itp.Jest mi naprawdę
przykro,zwłaszcza,że najwięcej marudzi moja mama,która nas nie
karmiła piersią.W ogóle to nie trawię gadania na temat mojego
karmienia,moje dziecko,moja sprawa i koniec.Dlatego tak lubię tu
zaglądać.Dziękuję Wam bardzo.

[ann_a30]

2,5 roku. Byłoby dłużej, gdybym nie wyjechała do innego kraju sama. Ale synek
nie odczuł tego specjalnie dramatycznie
Teraz mam drugie dziecko i zamierzam karmić jak najdłużej.
Dodam, że mając mnóstwo zbędnego pokarmu (synek był na kroplówce długo po
urodzeniu), nadmiar dawałam starszemu synkowi (ma 5 lat). Bardzo mu smakowało, a
ja nie chciałam, by się zmarnowało