głodówka

[Gość: AlciA]

chce przez miesiąc stosować głodówke...
myślicie , że ile moge zlecieć na wadzee ??

-każdy ma prawo0być kim-chce...

[Gość: paulinka]

No znając zycie to na pewno, ale potem przytyjesz 2 razy wiecej wiec lepiej nie
ryzykowac :>

[Gość: AlciA]

ale czy ktoś wie ile?

[bzzzk]

pewnie z 10 kg by się dało... ale nie wiem dokładnie, w każdym razie kiedyś nie
mogłam prawie nic jeść przez miesiąc (ryż, zupki dla dzieci, bułka i to w
małych ilościach) i schudłam 7kg.
pzdr.

[Gość: AlciA]

no to 10kg sytknie dzięki ;)

[klemensik2]

Psycholog Cie ratuje.

[Gość: AlciA]

nie życzę sobie klemensik żebysś tak pisał coś Ci nie pasuje nie wypowiadaj się
na ten temaat jesli jesteś złosliwy współczuję co za ludzie zyją na tym
swiecie:/

[klemensik2]

Będziesz mdlała, niedobrze się czula. a potem przytyjesz 20 kg. Powodzenia!!!

[Gość: AlciA]

mam silną wole dzieki i sorry za atak ;(pozdro

[Gość: Klara]

Głodówki nie stosuje siędo odchudzania.Głodówka dla odchudzania to nie silna
wola, ale głupota.

[Gość: egf]

dobra dobra nie pouczajcie innych tylko odpowiadajcie na pyt., miesiąc głodówki
to zazwyczaj 8kg ale jeszcze zalezy u kogo (przemiana materii, płeć, waga,
wzrost, tryb życia)

[Gość: AlciA]

dzieki egf no zamierzam sie ruszac duzo godzina biegania cwiczenia :)
ujedrnianie ciala zeby nie odwislo

[bzzzk]

ale jesteś pewna, że nie jedząc nic tyle czasu będziesz miała siłę, żeby dużo
się ruszać, uprawiać sport? a, i ja nie chcę pouczać, tylko po prostu
zasugerowac, że może być problem z tym wysiłkiem, ja prawie się z łóżka nie
ruszałam, inna sprawa, że byłam też chora, ale jak się nie je miesiąc, to skąd
czerpać energię?
pzdr.

[Gość: AlciA]

myszę schudnąć szybko wiem , że to niezdrowe , ale cóz...
mam takie zwałki tłuszczy , że szok:/
przez miesiąc woda i ćwiczenia wiem , że moge paść ale , ale mówi się trudno
myślicie , że schudne :/?

[Gość: Nessie]

> myślicie , że schudne :/?

Nie. Organizm przejdzie w tryb oszczędzania energii. Potem zaś utyjesz jak pączek.

[Gość: AlciA]

hm to już sama nie wiem co robić...
nie będę jadła tylko woda podobno przejdzie na odzżywianie jakieś tam i ludzie
chudna koło 15kg nawet jesteś w tych sprawach jakkąś znawczynia?

[Gość: Nessie]

Chodzi Ci o kwasicę ketonową? To samo można osiągnąć nie głodówką, tylko tzw.
dietą optymalną - je się głównie tłuszcze w małych ilościach.

Ja bym Ci polecała nie głodówkę, tylko dietę małokaloryczną, np. 1000 kalorii,
albo "półgłodówkę" - jesz przez pół dnia potrawy niskokaloryczne (śniadanie plus
obiad), a potem do rana następnego dnia nic.

[Gość: AlciA]

ja nie wiem ;(chce schudnąć ;(i nie wiem czy mi ta głodówka coś da załamie
sieę ;(:(

[Gość: Nessie]

Wiesz co, ty lepiej wejdź na forum Odchudzanie. Tam na pewno poradzą ci coś
mądrego. Ta głodówka mi się wydaje złym pomysłem.

[Gość: AlciA]

nie moge tam wejść a forum puszyste kiedy odwiedzilam teraz nei weim za bardzo
gdzie to jest.;/

do wyboru do koloru

[kragmel]

forum Dieta
forum.gazeta.pl/forum/0,46581,1540807.html?x=2152620

[Gość: AlciA]

dzięuję bardzo miłe to bardzo :)pozdrawiam

[Gość: mała Mi]

hej!!
dlaczego nikt nie powie jej, że to głupie i niebezpieczne nawet dla życia? z jej
wypowiedzi ostro zalatuje anorektycznym podejscie do jedzenia (zaburzenia
żywienia sa przede wszystkim w głowie, w mysleniu, nie tylko na wadze). silna
wola szybko może stać się pułapką.
dziewczyno!! nie stosuj głodówki, bo:
1. tak, jak ktoś już powiedział wcześniej, organizm przejdzie na tryb
"awaryjny", zacznie magazynować, zamiast spalać, więc wcale nie schudniesz
2.była na głodówce takiej "na ile wytrzymam". nic nie jadłam 9 dni.tak to mniej
więcej wyglądało:
1-dzień: walka z głodem
2-dzień:wyciszenie, brak łaknienia, lekkość
3-dzień:jak drugi, problemy z koncentracją
4-dzień:jak 2 i 3 trzeci, tylko zaczęło dochodzić osłabienie, drżenie kończyn, i
uczucie mrowienia w głoniach i stopach (niedobór potasu)
5-dzień:drżenie jakby słabsze, ale problem z czyaniem, pisaniem i robieniem
czegokolwiek, osłabienie szczególnie mięśmi ramiennych i udowych, mrowienie
ciągłe,o sporcie nie mam mowy, gubię drogę, nawet do domu, zapominam mnóstwa
rzeczy, godzinny, intensywny krwotok z nosa (niedobór żelaza)
6-dzień:smród zmywacza do paznokci z ust (inne procesy metaboliczne), mrowienie
ciągłe, zaczynają się bolesne, mimowolne skurcze dłoni (niedobór magnezu), z
domu prawie nie wychodzę, może bym i mogła gdyby nie apatia i przygnębienie,
płacz i smutek ciągły
7-dzień:dochodzą skurcze łydek
8-dzień:powtórka z 7
9-dzień:to samo, co w 7 i 8, tylko silniejsze objawy somatyczne, ból wykręcający
kończyny wbrew twojej woli


no, coż trochę bardzo się otworzyłam, nie wiem, czy to dobrze, ale jeśli choć
jedna osobę odwiedzie to od długiej głodówki, to warto było.

acha, jeszcze jedno, schudłam tylko 1,5 kilo. które wróciło mi w ciągu 3 dni
przy dziennym spozyci 600-700 kcal dziennie. organizm po prostu zaczął
'wyłapywać' z jedzenia WSZELKIE substancje dostarczające energii. potem
przytyłam jeszcze 6 kilo (stopniowo zwiększając dzienne spożycie kalorii do
1000). dopiero jak jadłam 1200-1500 to waga stanęła w miejscu a po jakichś dwóch
tygodniach zaczęłam chudnąć.

jeśli NAPRAWDĘ chcesz schudnąc i masz silną wolę, to na początek możesz
spróbować dietę Kopenhską (ale tylko, gdy jesteś ZDROWA, nie masz jakichś
niedoborów itd., bo ja zemdlałam trzeciego dnia) a po niej przejść np.do
Montignaca. Na Kopenhaskiej chudniesz 4-8 kg w 13 dni, na Montignaca trochę
wolniej, ale już bez efektu jo-jo. UWAGA!!! jeśli będziesz tylko na
Kopenhaskiej, to jo-jo murowane!!
a najlepiej to po prostu idż do dietetyka.
przepraszam za długość, próbowałam coś sensownego poradzić, mam nadzieję, że się
przyda
pozdrawiam
mała Mi

[seksoholiczka7]

Zajrzyj tutaj, napewno coś znajdziesz dla siebie

www.twojadieta.info/
Pozdrawiam

[basiaplewik]

skoro masz silną wolę to dlaczego masz 10 kg za dużo? teraz nie masz
prawidłowej wagi, a potem już będziesz potrafiła ją utrzymać?

[Gość: AlciA]

do małej MI poczytaj sobie o głodówkach ,a potem się wypowiadaj .
to czyste objawy oczyszczania organizmu mam kontatkt z ludzmi ktorzy
stos.glodowki i sie maja wysmienicie ,a to, że schudne to wiem to nie jesc pic
wode i nie schudnac gdzie tu logika oki wiem ze to niezdrowe, ale coz efekt
jojo :)nie sadze nie mam innego wyjscia ,a zebym schudla szybko i duzo tylko
glodowka i cwiczenia ,a nie zabawa w diety...
moja droga organizm na glodówkach traci do 400dag dziennie no czasem mniej wiec
wiem , że schudne , a o anoreksji mi tu nie pisz...
mogłabym powiedzieć o niej znacznie wiecej sadze niz TY:)
wiem , że to głupie , ale mam mało czasu poprostu takie życie
co do silnej woli no mam 10 kg za dużo przez chorobe , a nie brak silnej woli
teraz mogę się wziąść za siebie i za miesiąć wam napisze co i jak , a
zobaczycie , że będzie oki pozdrawiam serdecznie wszytskich pa

[Gość: mała Mi]

>mam kontatkt z ludzmi ktorzy stos.glodowki i sie maja wysmienicie

niektórzy mnisi buddyjscy potrafią na pewien czas zatrzymać akcję serca i też
się mają wyśmienicie. też tak będziesz próbować?

>oki wiem ze to niezdrowe

troche niekonsekwentna jesteś w tej wypowiedzi; najpierw twierdzisz, że po nich
ludzie czują się wyśmienicie a parę zdań potem sama przyznajesz, że to niezdrowe

>ale coz efekt jojo :)nie sadze

nie musisz sądzić, on i tak będzie

>a zebym schudla szybko i duzo tylko glodowka i cwiczenia

tylko potem nie płacz na forum, że masz złe wyniki krwi, że nie schudłaś tyle,
ile zamierzałaś i szukasz diety-cud, która pozwoli ci schudnąć 15 kilo w
tydzień, bo tylko tyle masz czasu.

>a nie zabawa w diety...

ja bym powiedziała, że nie zabawa w głodówkę

[Gość: AlciA]

mała mi
będzie co będzie i już.załamana jestem strasznie i nie wiem co mam robić :/

[wesolakobieta]

Cześć!
Dopiero przeczytałam Twój post i też postanowiłam się dopisać.

Otóż ja też stosowałam głodówkę - nie jadłam przez 7 dni. Piłam tylko wodę.
Najgorsze były 2 dni- najlepiej wtedy chyba późno wstawać, żeby później
odczuwać głód.
3-go dnia przychodzi ulga, już nie chce Ci się tak strasznie jeść, złe
samopoczucie i zły nastrój przechodzi. Od 4-go dnia poczynając było coraz
lepiej, mogłam patrzeć jak inni jedzą i nie było mi w tym źle, z tymi
dreszczami w nogach, o których pisała Mała Mi to prawda, poza tym nie
odczuwałam nic złego,żadnych krwawień ani zasłabnięć.
7 dnia czułam się rewelacyjnie, taka super czysta.......
Ja pościłam nie po to by schudnąć tylko by oczyścić organizm. Mam 173cm i
przedtem ważyłam 57 kg, moja figura mi bardzo odpowiadała. Chciałam do niej
wrócić i się udało, ważę teraz tylko 2 kg mniej (a pościłam 1-7 maj). Od 4-go
dnia głodówki zauważyłam jak zaczynam chudnąć zaczęło się od nóg, potem
przyszła talia, moich biodrówek po 7 dniach, nie dało się założyć, spadały mi :(
Na plecach kręgosłup dość mocno się odznaczał, na szczęście piersi, i tak małe
nie zmalały bardziej:) Przeraziłam się, kiedy zobaczyłam że skóra na pośladkach
zaczyna mi zwisać... Ale za to początki cellulitisu znniknęły bezpowrotnie:)
Zaczęłam mieć dużo siniaków, bo wszędzie byłam "twarda"...Źle mi się siedziało
na samych kościach:)
Podsumowując moja głodówka przyczyniła się nie tylko do oczyszczenia organizmu,
ale też do zrzuenia wagi, mimo że tego nie chciałam. Było ciężko wytrzymać, ale
ja miałam jasno postawiony cel, wiedziałam co chcę osiągnąć, nikt mnie do tego
nie zmuszał. Chyba po tym poście jestem teraz jakoś pozytywniej do świata
nastawiona;)
Musisz tylko wiedzieć jak to wszystko zacząć. Nie powinnaś kilka dni przed
głodówką jeść ciężkostrawnych potraw, i raczej ograniczyć mocno sól. Będzie Ci
wtedy na pewno lżej.
Życzę Ci powodzenia i pozdrawiam.
Magda.

[Gość: AlciA]

dzięki weoslakobieta ja juz wytrzymuje jakos od rana nie czuje glodu zobaczymy
co przez ten miesiac sie stanie :)
dzieki za mile slowa nie wiesz nawet jak mnie wsparlas psychicznie pozdrawiam
Cie sserdecznie :)

[Gość: AlciA]

to moj juz 4 dzien :)jest oki pije duzo wody teraz wrocilaam z aerobiku :)i
jest spoko troche sie mecze ale no nie jest zle efektów jako takich nei widze
ale wierze ze bedzie dobrze pozdrawiam :)

[Gość: tamara]

Głodówka – największe lekarstwo
To czas jaki dostaje od nas organizm, aby pozbierać się po latach złego
traktowania. Ale dostrzec to możemy tylko w czasie spokojnej refleksji nad
sensem i celem swojego życia. Nasz problem polega na tym, że nie umiemy odłożyć
łyżki we właściwym czasie.




Człowiek żyje z jednej czwartej swego pożywienia, z pozostałych trzech
czwartych żyją lekarze - wiedziano o tym już przed wiekami w kraju faraonów. Po
ucztach i wielkich świętach następowały posty, często dyktowane zaleceniami
religijnymi, lub po prostu - przednówkiem, brakiem pożywienia. Współcześnie
zdajemy się o tym nie pamiętać. Nie mamy problemów ze zdobywaniem pożywienia.
Nasz problem polega na tym, że nie umiemy odłożyć łyżki we właściwym czasie.
Zarówno przy stole ciężko jest nam powiedzieć: stop, jak i przy pracy.
Zatraciliśmy umiejętność odpoczywania i relaksowania się. Tempo życia sprawia,
że tak naprawdę zapominamy po co to wszystko. Nasze działania często
przypominają wysiłki człowieka z pewnego kawału: po budowie biega facet z
pustymi taczkami. Woła go majster i pyta, dlaczego taczka jest pusta. A
delikwent odpowiada, że pracy tyle, że nie ma czasu załadować. Podejmujemy
różne wysiłki, które zabierają nam cenny czas. Często kręcimy się w kółko. Ale
dostrzec to możemy tylko w czasie spokojnej refleksji nad sensem i celem
swojego życia. Nasz organizm nieraz wymusza na nas takie chwile, na przykład w
czasie choroby, gdy cierpiąc leżymy w łóżku odsunięci od swojej pracy i
doraźnych problemów. Wówczas znów mamy szansę rozpoczęcia wszystkiego na nowo.







Największe lekarstwo




Plutarch zwykł mówić: że zamiast w chorobie brać leki, lepiej głodować, choćby
i jeden dzień. Paracelsus uważał głodowanie za największe lekarstwo.

Około 100 lat temu leczniczym aspektem głodówki zainteresowali się niemieccy
lekarze. W czerwcu 1880 roku, 40-dniowy post, który ze szczegółami
relacjonowały niemieckie gazety, rozpoczął lekarz Tanner. Zrobił to, aby
przekonać świat lekarski do tego typu leczenia. Głodówka zakończyła się
sukcesem: wyleczeniem z różnych starych dolegliwości. Temat głodówki - w
aspekcie leczniczym - stał się znowu aktualny. Powoływano się na zwierzęta,
które gdy są chore, przestają jeść, narzucając sobie tym samym właśnie głodówkę
leczniczą. W ślad za Tannerem poszło wielu lekarzy. Wydano kilka dzieł
medycznych, powstało kilka ośrodków leczących głodówkami, a krótkie jedno i
kilkudniowe głodówki stały się popularne wśród pacjentów. Dr. Redin, który
odniósł wiele sukcesów w leczeniu u pacjentów różnych ciężkich schorzeń, takich
jak nowotwory, arterioskleroza itp. określił głodówkę jako operację bez
skalpela. Określenie to, w którym jest wiele prawdy, przyjęło się i do dziś
jest używane.

Nie obyło się także bez potępienia głodówek, jako ciężkich metod. Przemysł
farmaceutyczny w tym okresie zaczął święcić triumfy. Coraz więcej osób
korzystało z kolorowych pastylek. W 1927 roku na kongresie internistów w
Amsterdamie, zgromadzeni tam profesorowie stwierdzili, że: współczesna medycyna
dość ma leków i nie musi korzystać z niefizjologicznej metody głodówek.
Niestety ... niektórzy lekarze nadal tak myślą.




Odżywianie wewnętrzne
Jak zachowuje się nasz organizm, gdy nagle nie otrzyma pożywienia? Dokładnie
tak jak my, gdybyśmy znaleźli się, na przykład, w lodowatym domu i zabrakłoby
nam węgla do palenia w piecu. Najpierw - poszukalibyśmy węgla, drewna czy
innych rzeczy nadających się do spalenia. Potem rozejrzelibyśmy się za innymi
materiałami, które dało by się spalić: połamane krzesła, zepsute sprzęty.
Wszystko, co niezbyt dobrze działa i jest zepsute poszłoby do pieca. Dopiero na
końcu zastanowilibyśmy się, czy spalić zabytkowy kredens i dobre sprzęty.
Podobnie postępuje organizm. W czasie pierwszych dni głodówki, gdy jest
całkowicie pozbawiony pożywienia z zewnątrz, a musi wytworzyć przecież energię
potrzebną do podtrzymania funkcjonowania i do życia, podejmuje przegląd
generalny swoich rezerw. W pierwszym rzędzie „spala” nagromadzone pokłady
tłuszczu, ale też pozbywa się wszystkiego co jest zbędne i chore.
Przeprowadza „przegląd generalny” nie tylko swoich zapasów, ale także sposobu
funkcjonowania. Doprowadza do porządku, szwankujące z powodu niewłaściwego
traktowania, organy. Reguluje związane z metabolizmem, rozregulowane funkcje
organizmu. Porządkuje pracę, nie tylko organów biorących udział w przemianie
materii, ale także innych, związanych z układem immunologicznym i nerwowym. W
tych nowych warunkach, gdy zostanie zaprowadzony „porządek” przy tak
dużej „wydajności” wykorzystywania rezerw potrafi przeżyć całkiem nieźle przez
wiele dni.

Znane jest powiedzenie: nic nie jest tak chciwe, jak krew głodującego. Jest w
nim wiele racji. Szukając rezerw do spalania, krew czyści arterie z odłożonych
tam cholesterolowych złogów. Są one dobrym „paliwem”. Podobnie wszystkie
niepotrzebne złogi, które w organach zbierają się latami: cysty, zgrubienia,
drobne ogniska ropne np.: pod zębami, brązowy, starczy barwnik, sole wapnia,
krosty itp., a także martwe bakterie, obumarłe lub zwyrodniałe komórki. Chore
tkanki organizm zużywa bardzo szybko. Następuje gruntowne oczyszczenie
organizmu z niebezpiecznych „bomb z opóźnionym zapłonem”. Co ważne - nawet po
okresach długotrwałych głodówek, narządy takie jak mózg, serce nie tracą na
wadze, podczas, gdy na przykład tkanka podskórna traci 95% swojej wagi.

Pozytywnym, następnym efektem głodówki jest także czas, jaki dostaje od nas
przewód pokarmowy do pozbierania się po wieloletniej pracy. Odciążone organy
wydzielnicze mogą się zregenerować. Po postoju, przewód pokarmowy na ogół
uruchamia zdrowe, normalne funkcje, stąd częste są uleczenia z cukrzycy,
schorzenia dróg żółciowych, uciążliwych zaparć itp. Z wielu chorób - jak
pokazuje doświadczenie - organizm może się wyleczyć jedynie sam. Dzięki swojej
precyzji, przy porządkowaniu i likwidowaniu niepotrzebnych złogów, nigdy się
nie myli.




Przy pozytywnym nastawieniu, głodówka wcale nie oznacza rezygnacji czy męki.
Najważniejszym krokiem, gdy decydujemy się na nią, powinno być uwierzenie w to,
że nie grozi nam śmierć głodowa. Takie obawy najczęściej komplikują lecznicze
funkcje głodówki. Pamiętajmy - przed nami głodówkę leczniczą przeprowadziło
miliony ludzi na świecie, tysiące przypadków długich głodówek zostało opisanych
pozytywnie w literaturze medycznej. Wszyscy pacjenci odnieśli duże korzyści
zdrowotne z głodówek. Praktykujący ją mówią, że pierwsze trzy dni trzeba jakoś
przetrzymać. Głód daje się we znaki najbardziej w pierwszych trzech dniach.
Później organizm przestaje dawać ten sygnał. Pierwsze wydalanie nieczystości
rozpoczyna się przez skórę, która poci się częściej niż zazwyczaj i przez jamę
ustną. Poszczący ma obłożony język i przykry zapach z ust. Aby wspomóc
oczyszczanie należy często myć skórę i płukać jamę ustną. Późniejszy okres
większość głodujących opisuje jako przyjemny. Umysł się rozjaśnia i wszystko,
co dotychczas było trudne, skomplikowane, bez wyjścia, zaczyna być widać w
jasnym i prostym świetle. Poszczących ogarnia lekkość, euforia, radość życia,
problemy zdają się wyglądać nieistotnie.

Najkrótszy okres głodówki, aby organizm mógł przestawić się na odżywianie
wewnętrzne, spalić odpady i na nowo ustawić swoje funkcje, określa się na nie
mniej jak 10 dni. Najdłuższa głodówka nie powinna przekroczyć 40 dni, aby nie
nastąpiło wyniszczenie organizmu. Inna zasada mówi, że im dłużej ciągnie się
choroba, którą chcemy wyleczyć i im bardziej jest zaawansowana, tym głodówka
powinna być dłuższa. Wiek nie stanowi ograniczenia dla głodówki, dzieci
jednakże do 10 roku życia nie powinny głodować. Grubsi pacjenci powinni
stosować dłuższe głodówki.

[Gość: mała Mi]

coż, widzę, że jesteś zdecydowana i zdeterminowana, więc nie pozostaje mi nic
innego, jak życzyć Ci szczęścia i silnego organizmu. mam nadzieję, że się mylę i
jestem tylko wyjątkiem jeśli chodzi o głodówkę. tyle tu pochwał dotyczących
głodówki..może się po prostu mylę. albo jestem przewrażliwiona, też możliwe.
trzymam kciuki za twoje zdrowie.