Rudi i Joseph z Thalassa Village Sousse

[kaskera]

właśnie wreóciłąm z tego hotelu i płakać mi się chcę...Boże, jacy oni byli
suuuper...może któraś z was też miała z nimi do czynienia?:P

[stokrocia_a]

Joseph byl tez w Soviva ale nie wiem czy to ten sam

[martynka_k3]

Rudi i Joseph? do tego Hamza i Thomas, hehe byłam w tym hotelu w ostatnim
tygodniu sierpnia. Bawiłam się cudownie, a z animatorami bardzo się
zaprzyjaźniłam. Za miesiąc Hamza przyjeżdża do Polski, a wkrótce po nim
Thomas :) pozdrawiam!

[malwa1986]

Ja rowniez bylam w tym hotelu na wakacjach 2005. Bylo wspaniale!!! Pamietam
tych animatorow, jednak nie mialam z nimi za duzo do czynienia. Byli swietni,
prezentowali sie super, ale raczej wygladali na kobieciarzy, a ja nie mialam
zamiaru wplatac sie w jakis wakacyjny romansik, choc stalo sie troche
inaczej... Zaprzyjaznilam sie z fotografem, ktory pracowal w Thalassa Village w
Sousse, mial na imie Lotfi, moze kojarzycie?!?! Ma studio fotograficzne w
Sousse, jego cala rodzina sie tym zajmuje, pracuja oni takze m. in. w Thalassa
w Monastirze (jesli dobrze pamietam). Bylam tam 2 tygodnie i od samego poczatku
widzialam, ze Lotfi sie mna interesuje, ale tak z dystansu, spojrzenia,
usmiechy itp. Wszyscy Ci tunezyjscy faceci zaczepiali na plazy, na ulicy,
wszedzie podrywali i nie dawali spokoju. Ale on nie. Poznalam go dopiero i
zaprzyjaznilam sie z nim na poczatku 2 tygodnia. Wczesniej prawie wszedzie
ruszalam sie z mama (pojechalysmy tam same, mialam wtedy 19 lat). Gdy go
poznalam mialam oczywiscie obawy gdziekolwiek sie z nim ruszac. On jednak
zawsze przed jakims wyjsciem przychodzil do mojej mamy, pytal sie czy moge z
nim isc i mowil, ze wszystko bedzie w porzadku. No i zaczelo sie. Drugiego
tygodnia prawie wcale nie spalam w hotelu, wracalam nad ranem o 6-7, dwie
godzinki snu, na sniadanie o 9 i na basen, plaze, byleby tylko zobaczyc sie z
Lotfim. To bylo wspaniale, nocami wloczylismy sie po miescie, czasami z jego
znajomymi, czasami sami, chodzilismy po plazy, nocowalismy w jego studio (zeby
nikt sobie niczego nie dopowiedzial - nie bylo zadnego seksu). Dniami
musielismy sie ukrywac, na terenie hotelu nie moglismy nawet normalnie dluzej
porozmawiac, on byl tam fotografem i nie mogl miec kontaktu z turystkami. Jak
tylko zaczynalismy rozmawiac od razu byly czujne spojrzenia ochrony i wzywali
go do siebie, podobno pozniej mial jakies problemy, ze za bardzo sie do siebie
zblizylismy. Gdy konczyl robic zdjecia po poludniu, ja od razu zwijalam sie z
plazy, szlismy gdzies do restauracji, chodzilismy ze znajomymi do kawiarni,
palilismy szisze lub tez romantycznie spedzalismy gdzies czas sami. Wieczorem
na kolacje do hotelu, on wtedy sprzedawal zdjecia, a pozniej znow gdzies
znikalismy. On od samego poczatku jak sie poznalismy mowil mi, ze mnie kocha.
Ze gdy tylko mnie zobaczyl zakochal sie we mnie, ze bardzo mu sie podobam i ze
czuje, ze jestem dobra, mam dobra mentalnosc itp. Poznalam czesc jego rodziny,
chcial mnie przedstawic mamie, ale nie chcialam isc z nim do jego domu. W ogole
nocujac z nim w studio on bardzo narazal sie swojej rodzinie, szczegolnie
swojemu bratu (to ich wspolne studio). Gdyby sie dowiedzial, ze on spi tam z
jakas dziewczyna, zostalby wykluczony z rodziny, jego brat zerwalby z nim
kontakt. Jego brat byl tak jakby jego ojcem (on mi to tlumaczyl,ze tak u nich
jest) i Lotfi musial we wszystkim sie go sluchac, na kazdy telefon sie zjawiac.
On nie byl typem lover boya, nie byl tak przystojny jak ci animatorzy, ale mial
cos w sobie. Gdy kiedys Rudi przysiadl sie do nas w kawiarni, powiedzial, ze
pierwszy raz widzi Lotfiego z dziewczyna i ze bardzo sie z tego cieszy. Byla
tez kiedys taka sytuacja na poczatku, ze poznalam innego chlopaka, ktory tez
pracowal w hotelu. Przeszlam sie z nim kiedys w dzien po plazy i rozmawialismy
po niemiecku (ja o wiele lepiej mowie po niemiecku niz po angielsku, a on
akurat studiowal niemiecki). Gdy Lotfi sie o tym dowiedzial od razu chcial ze
mna zerwac kontakt i nie chcial sie do mnie odzywac, musialam mu wszystko
wyjasniac. To byly najwspanialsze wakacje mojego zycia, choc co roku wyjezdzam
na wczasy do cieplych krajow, nigdy nic takiego nie przezylam. Wiem, ze
niektorzy moga pomyslec, ze jestem kolejna naiwna dziewczyna, ale to nie tak.
Ja bylam bardzo sceptyczna i caly czas mu powtarzalam, ze jak on moze mnie
kochac jak w ogole mnie nie zna, ze ja go bardzo lubie, ale nie kocham, ze
jestesmy przyjaciolmi itd. On nie chcial mnie wypuscic do domu, powiedzial, ze
mam tu zostac, ze bede z nim mieszkala, on nawet mowil o slubie! Rozmawialismy
tez o kwestii religii, mowilam mu, ze na pewno nie chcialabym przejsc na islam
i miec tak jak te muzulmanskie kobiety, ktore co krok spotykalismy, biedne,
wleczone za swoimi mezami - panami. Powiedzial, ze na pewno by tak nie bylo.
Moglabym tak jeszcze pisac i pisac, ale juz chyba za duzo napisalam... Gdy
wyjezdzalam on plakal i mowil, zebym tego nie robila, ze mnie kocha i mam
zostac. Gdy juz wiedzial, ze to nieuchronne powiedzial, ze da mi pieniadze na
bilet i ze mam jak najszybciej do niego przyleciec. Oczywiscie sie nie
zgodzilam. Pozniej wciskal mi swoja extra komorke, ze mam ja wziasc, zebym
miala tunezyjski numer, ze bedziemy sie caly czas kontaktowac. Tez nie
chcialam. Naprawde bylo mi tak smutno, ze wyjezdzam i tez czulam cos w srodku,
ale nie chcialam uwierzyc, ze to moze byc z jego strony prawdziwa milosc i nie
dopuszczalam do siebie, ze i ja moglam sie zakochac. Choc moze i byla... Nie
moglam patrzec jak on plakal jak sie zegnalismy, nie wiedzialam co mu mowic,
bylo mi przykro i zle, choc sama plakac nie umialam, dopiero pozniej, gdy
jechalam juz na lotnisko... Gdy bylam juz w Polsce zaraz po wyladowaniu, od
razu do mnie dzwonil. Caly czas mowil, ze mnie kocha, ze teskni, a ja...
powiedzialam, zeby do mnie nie dzwonil, ze to nie ma sensu itd. Natarczywie
dzwonil przez jakies dwa tygodnie, a ja caly czas mowilam, zeby przestal, ze ma
nie dzwonic. Pozniej byly jakies jednorazowe telefony po miesiacu, dwoch,
trzech... Ja wciaz to samo, odkladalam telefon. W koncu przestal. Moze
przegapilam prawdziwa milosc? Nie wiem... Chcialabym Go jeszcze spotkac. Te
wakacje i On to bylo naprawde cos wspanialego.

[kaskoss101]

Nie wiem, czy to była prawdziwa miość, ale wiem, że taka może się zdarzyć nawet
na wakacjach - wbrew kąśliwym uwagom i sceptycyzmowi innych. Niestety wielu
jest naciągaczy i dlatego, po przeczytaniu tych wszystkich smutnych i
prawdziwych historii, tak bardzo wyjeżdżając dmuchamy na zimne i tak trudno
jest zaufać komuś stamtąd. Czasem może niesłusznie...