Czy ktoś z Was miał operowany kręgosłup (usunięcie dysku L4/L5)

[Gość: Sławek]

Poszukuję informacji u osób które przeszły operacje usunięcia dysku w odcinku
lędźwiowym kręgosłupa. W moim przypadku wszystkie metody rehabilitacyjne po
wypadnieciu dysku nie przyniosły rezultatu i chyba muszę zdecydować się na ten
zabieg. Nie byłem tylko u kręglarza.
Interesuje mnie co dalej. Jak się żyje po zabiegu i co robić aby ponownie nie
trafić na stół. Jestem osobą żyjącą b.aktywnie. Kocham windsurfing i narty. Czy
po zabiegu juz na prawdę zoztaną mi tylko "spacerki".
Mam 33 lata i pełną świadomość że trzeba zmienić sposób życia.
Jeśli przeszliście już coś takiego pomóżcie.

[monisia]

ja jestem 3 tygodnie po operacji. wstalam na 2 dzien po zabiegu. przez 6
tygodni nie wolno mi siadac - to jedyne utrudnienie. za tydzien jade na
kontrole - napisze co dalej. pozdrawiam. Głowa do góry.

[Gość: aLINA]

Przebylam operacje kregoslupa L4/L5 13 lat temu w USA. Dochodzilam do siebie
dosyc szybko. Musisz byc jednak ostrozny- z pozoru bedziesz sprawny- jakby nic
sie nie stalo, ale musisz unikac wysilku,upadkow, raptownych ruchow, skretow
ciala.
Po operacji mialam spokoj jakies 7 lat. Bylam przekonana, ze moge funkcjonowac
normalnie ale niestety powtorzyly sie bole jakie mialam przed operacja.
Grozila mi druga operacja, ale odradzano mi szczerze. Musialam sie wylaczyc z
zycia na kilka lat, by powoli dojsc do siebie. W tej chwili znow jestem o.k.
ale uwazam na siebie.
Jezeli masz jakies pytania chetnie odpowiem.
Zanim zdecydujesz sie na operacje, wykorzystaj wszelkie mozliwosci, operacja
powinna byc ostatnia.

[Gość: SŁAWEK]

Przede wszystkim wielkie dzięki za jakiś sygnał. Myślałem już że nikt nic nie
napisze.
W moim przypadku sytuacja ma się następująco.
W marcu 2000 podczas gry w kosza poczułem zwiększający się ból w odcinku
lędźwiowym kręgosłupa który w końcowym efekcie unieruchomił mnie na ok. 2
tygodnie. Nie wykonałem wtedy zadnego gwałtownego ruchu czy skrętu a objawy
zaczęły się właściwie już podczas spokojnego truchtania po grze.
Po jakimś miesiącu wszystko przeszło tak samo z siebie i funkcjonowałem całkiem
normalnie czyli sport rekreacyjnie ( rower, windsurfing, bieganie). Muszę tu
dodać że kocham sport i jestem osobą ogólnie wysportowaną.
W listopadzie 2000 zacząłem odczówać bóle w lędźwiach właściwie cały czas.
Byłem z tym u lekarzy lecz powiedzięli że to dyskopatia i z tym trzeba jakoś
żyć. Wiesz pływanie oszczędzanie się wzmacnianie mięśni grzbietu. Włąściwie
teraz to mam ochotę walnąć temu lekarzowi. Facetowi który 12 lat uprawiał
wyczynowo sport gość karze wzmacniać mięśnie grzbietu.
Od listopada do stycznia bolało trochę (w lędźwiach). 25 stycznia wykonałem
nagły skłon ze skrętem tułowia w prawo i ... BUM. Zabolało mocno. Przez tydzień
nie chodziłem wogóle. Leżałem wtedy w szpitalu i tu głównie podawano mi środki
przeciwbólowe i pzreciwzapalne. Po tygodniu mogłem już wstawać i zaczęto
rechabilitację: masaże, laser, amplipuls.
Ból powoli zanikał (ten w kręgosłupie) i byłem dobrej myśli. Zacząłem pływać.
Na pływaniu zaczęła mi drętwieć łydka i zacząłem odczówać ból w prawym pośladku.
Zrobiłem rezonans magnetyczny i wynik był następujący: duża centralnie
prawoboczna wypuklina jądra miażdzystego na poziomie L4/L5 i centralna
wypuklina na poziomie L5/S1.
Cały czas rechabilitacja: lasery, masaże, krioterapia - nic żadnego efektu>
Znalazłem ośrodek leczący metodą McKenzie. Tą metodą leczę się od maja 2001 ale
na moje oko nie przynosi ona spodziewanych efektów. Pośladek boli łydka boli
noga rwie. Nie mam natomiast zadnych ubytków neurologicznych (ŻĄDNYCH) które
mówiłyby że trzeba się operować.
Neurochirurdzy u których konsultowałem mój przypadek mówią że i tak nie mam
szans wyjść z tego bez zabiegu no ale narazie decyzja należy do mnie. Mówią że
po zabiegu na operowanym poziomie powstaje zrost kostny i nie ma prawa nic się
tam stać. Najwyżej problemy mogą pojawić się wyżej. Oczywiście mówią że zrost
pooperacyjny może zacząć uciskać nerwy tak samo jak wypadnięty dysk ale tu nie
ma reguły. Nie rozumiem więc czemu jeśli będę ćwiczył regularnie (gimnastyka ->
YOGA) i dbał o to by ten zrost nie pojawił się , to czemu nie wolno mi będzie
jeździć na nartach czy pływać na desce.
Wizytę u kręglarza odrzucam na arzie jako ostateczną ale bardzo się boję.
Słyszałem o tym tyle dobrego co i złego.
Skąd u Ciebie po 7 latach bóle. Czym były spowodowane? No i jak dochdziłaś do
siebie nie decydując się na powtórną operację? Jak możesz napisz co sądziszz
własnej perspektywy o tym co napisałem. Z góry dzięki i pozdrawiam

Sławek
e-mail:[e-mail]

aLINA - to wyżej jest do Ciebie

[Gość: SŁAWEK]

Do monisi

[sbojko]

Tobie również bardzo dziękuję za wsparcie i serdecznie pozdrawiam.
Coś więcej na temat przypadku jaki mnie spotkał i tego co czuję przeczytasz
dwie informacje wcześniej (sorry ale to dużo pisania).
Jeśli możesz napisz czemu wogóle zdecydowałaś się na operację. Czy próbowałaś
innych metod zarówno konwancjonalnych jak i niekonwencjonalnych ( tu myślę o
kręglarzu) co wydaje się ostatnią szansą dla mnie tylko nie wiem czy z niej
skorzystać. Co wogóle mówią lekarze na temat dalszego Twojego funkcjonowania.
Co z aktywnością fizyczną. Dla mnie najtrudniejsze jest to że jak mówią tylko
wariat w mojej sytuacji nie zrezygnuje z nart czy deski. No i gdzie operowałaś
się i czy to kosztuje (wiesz o czym myślę).
Teraz trochę mojej wiedzy - może skorzystasz - Z tego co słyszałem problemem po
operacji są zrosty pooperacyjne (ich powstawanie jest niestety zależne tylko od
organiezmu i jego zdolności gojenia ran. Za szybko to nie dobrze)Polega to na
przyklejaniu się nerwu kulszowego do blizny jaka powstaje po operacji. Aby to
zminimalizować trzeba: zmienić sposób funkcjonowania na codzień - sposób
siedzenia, wstawania z łóżka, zakłądania butów itp. Tu poleca szkołę McKenzie i
doktora Stengerta w Poznaniu. Mi przed operacją nie pomogło ale nie jest to
metoda która pomaga wszystkim. Widziałem wielu ludzi jednak którym pomaga
znakomicie. Tak czy siak poza działaniem leczniczym uczy nas dorośłych oc robić
żeby mieć zdrowy kręgosłup.
Pływaj i ćwicz - tu polecam YOGĘ - w Warszawie szkoła YOGI Sławka Bubicza. Dla
mnie było to zbyt nudne kiedy zaczynałem. Wolałem biegać za piłką i myśleć że
będę sprawny. Bzdura. Nie ma to jak codzienna gimnastyka a Yoga na swym
najniższym wymiarze nie jest niczym innym.
To tyle.
JESZCZE RAZ POZDRAWIAM CIEPŁO
W razie potrzeby służę telefonami i adresami do Instytutu McKenzie a jeśli
wolisz rozmawiać nie na forum niżej podaję swój e-mail

SŁAWEK
e-mail: [e-mail]

[m-gosha]

cały czas jestem przed operacją, jednak strach mnie paraliżuje do tego stopnia,
że ciągle odsuwam termin. czy zabieg trwa dlugo? czy bardzo boli po zabiegu,
jak to jest? bardzo proszę o informacje.

[Gość: aLINA]

Wyslalam Ci E-mail na Twoj adres.

[Gość: rirek]

Panie i Panowie.
W 1992 zrobilem MRI kregoslupa i lekarz powiedzial-tylko operacja. Ja jednak
przez przypadek dostalem w swe rece ksiazke z cwiczeniami na kregoslup napisane
przez Pana Niesluchowskiego z Wwy(rehabilitanta). Cwicze codziennie, wieczorem
ok 45 minut rano ok 10. I wszystko OK!!! Pracuje na morzu a statki sa znane z
tego ze ich silniki i urzadzenia emituja mikrodrgania bardzo szkodliwe dla
kregoslupa. A mnie nic nie jest!!! Mam 51 lat. Plywam na desce lub na basenie
ale tylko crawlem na plecach. Pozdrowienia.

[Gość: Sławek]

To znów ja.
Zdecydowałem się na zabieg we Wrocławiu metodą tradycyjną (nie pod mikroskopem
operacyjnym). Kontaktowałem się z kliniką w Gdańsku (alina) lecz operacja pod
mikroskopem nie daje możliwości obejrzenia dysków wyzej i niżej a to w moim
przypadku wydaje się być konieczne. Odległość od mojego miasta też robi swoje.
Mimo to polecam kontakt z Gdańskiem (telefon [phone]) bo rozmowa jest
bardzo sensowna. Mnie będzie operował prof Jarmundowicz (dużo ciepłych słów
usłyszałem z róznych źródeł na jego temat: że delikatna ręka, że bardzo dobry
operator itd.) Napiszę po zabiegu.
Irek -> ćwiczenia O.K. polecam ale są stany gdzie i one nie pomogą i niestety
trzeba to co zepsute wyciąć i KONIECZNIE wziąć się za nie ... Ja mam poczucie
że wykorzysatłem wszelkie naturalne metody leczenia (unieruchomienie na dwa
tygodnie, wyciągi naświetlania, lasery, krioterapię, metodę McKenzie + dużo
ćwiczeń) i ból niestety jest większy, jest codziennie i jest na większym
obszarze -> posladek udo łydka pięta).
Pozdrawiam wszystkich i napiszę po zabiegu co u mnie.
Sławek

[Gość: ktos]

W Kalifornii (okolice San Francisco) jest osrodek od 15 lat leczacy zachowawczo przepukline jadra
miazdzystego (tak to sie fachowo nazywa). Sstosuja m.in. zastrzyki z kortizonu w wysunieta czesc
jadra, i -od niedawna eksperymentalnie- wypalanie wysunietej czesci jadra przez naklucie drutem
rozgrzanym do wysokiej temperatury. Znam kogos u kogo zastosowano pierwsza technike w sytuacji
dosc beznadziejnej (neurochirurdzy chcieli koniecznie operowac), polaczone bylo to z rehabilitacja,
duza dawka lekow przeciwzapalnych i mnostwem witamin B, dalo swietne rezultaty. Aczkolwiek 'dysk'
czasami lekko doskwiera czlowiek jest w pelni sprawny (w tym roku wybiera sie na lekkie narty).

[Gość: Sylwia]

www.mckenzie.bzi.pl
Sprobuj poszukać ich ośrodka, dzięki tej metodzie moja koleżanka uniknela
operacji.
Pozdrawiam!

[Gość: Piotr]

Polecam informacje na ten temat z Kacika Pacjenta na portalu
www.neurochirurgia.2p.pl

Piotr