Skazany na bluesa

[anula001]

Znakomity film, ktory polecam tym, ktorzy go jeszcze nie widzieli. Pomijam juz
kawalki Dzemu, poczulam sie jak za dawnych lat w 1 klasie LO.
Podoba mi sie, jak tworcy pokazli problem bycia 'samotnym wsrod tlumu',
destruktywna sile bycia uzaleznionym, tego jak czlowiek sam pozbawia sie
czastki siebie, czastki czlowieczenstwa.
Muzyka i gra aktorow - nie musze chyba komentowac?

W komercyjnym cinema city,w ktorym dzis bylam nikt nie opuscil sali przed
totalnym zaciemnieniem obrazu na ekranie...

Widzieliscie?

[ancia_m]

Widziałam. Na mnie też film zrobił wrażenie, chociaż wkurzyło mnie
kilka "bajkowych" scen: cudowne obudzenie po usłyszeniu głosu ojca i kilka
innych...
Ale to nie przeszkodziło w odbiorze obrazu.
Polecam.

-
"Czasami wolę być zupełnie sam, niezdarnie tańczyć na granicy zła..."

[kobietka73]

Nie jest zły ale mam wrażenie, że nieco powierzchowny. Można było wejść głębiej
w psychikę bohaterów; mocniej zaznaczyć emocje.

[emzecik]

> Widzieliscie?

Oczywiście

Nie chcę się wypowiadać na ten temat, gdyż podchodzę do postaci Ryśka bardzo emocjonalnie i każda moja wypowiedź nie będzie obiektywna, raczej pełna zachwytów...
Dwie rzeczy mnie jednak zaskoczyły, mianowicie gra T. Kota i fakt, że zespół
w końcu wyraził zgodę by zagrać w filmie.

[anula001]

Emzecik, prage tylko zauwazyc, ze wszystko jest subiektywne i ma zabarwienie
emocjonalne - na cale szczescie zreszta
dawaj swoja opinie, nie certol sie

[emzecik]

anula001 napisała:

> Emzecik, prage tylko zauwazyc, ze wszystko jest subiektywne i ma zabarwienie
> emocjonalne - na cale szczescie zreszta

poniekąd racja, lecz gdy ktoś nie jest "w temacie" Ryśka spojrzy na to chłodniejszym okiem i wytknie temu filmowi pewnie niejeden mankament. A ja biedny żuczek nie przyczepiam się do niczego, wszystko mi pasowało, nawet łzy cieknące po moich policzkach w czasie seansu...

[anula001]

wiesz, Dzem nie byl moja wielka miloscia w czasach LO, bo nad zycie kochalam
Morrisona i The Doors, ktorych muzyke do dzis cenie i slucham.
Ale ja tez nie wstydze sie lez na policzkach i tego, ze w trakcie filmu
spiewalam kawalki.
Ale tak sobie mysle - emocji nie mozna sie wstydzic.

[emzecik]

> emocji nie mozna sie wstydzic.
amen.
gdyby to jeszcze tak proste było

[anula001]

znowu uzyje tego samego zdania: wiesz, mnie sie zdaje, ze ludzie sie boja mowic
co mysla i czuja. I wstydza sie swoich emocji. Bo to w sumie jest dosc proste -
czujesz, ze chce Ci sie plakac-placzesz, czujesz ze chcesz sie smiac-smiejesz
sie. Czujesz, ze masz chec objac przyjaciela, czy ucalowac swojego faceta/
kobiete to to robisz.

[ancia_m]

emzecik napisał:

> gdy ktoś nie jest "w temacie" Ryśka spojrzy na to chłodnie
> jszym okiem i wytknie temu filmowi pewnie niejeden mankament. A ja biedny
żuczek nie przyczepiam się do niczego, wszystko mi pasowało, nawet łzy cieknące
po moich policzkach w czasie seansu...

Emzeciku drogi. Jak najbardziej jestem w temacie Ryśka i może dlatego tak mnie
wkurzyły dwie sceny w tym filmie, bo wydało mi się, że z prostego życia chcieli
zrobić Hollywoodzkie sceny. Ale jak już napisałam wcześniej film wywarł na mnie
ogromne wrażenie i przywołał wspomnienia