jak pracujecie?

[agnes.gray]

Witam Was wszystkich!
Chciałam zrobić taką małą prywatną sondę na temat pracy zawodowej
Głównie dlatego, że mam ciągłe rozterki w tym temacie. Od ponad
dwóch lat mam własną działalność, gdy ją zakładałam, to wydawało mi
się, że będzie to idealne wyjście. Niestety, nie do końca tak jest -
pracuję sama, brakuje mi towarzystwa, możliwości dyskusji, a gdy
pojawia się nawał pracy (raz w roku, przez 3-4 miesiące) - brakuje
kogoś do pomocy.
Teraz otrzymałam propozycję zatrudnienia na etacie, już prawie byłam
zdecydowana, ale znów dopadły mnie wątpliwości - dojazdy zajmowałyby
ponad godzinę w jedną stronę, a na dodatek zauważyłam, że
ogranizacja w tej firmie trochę szwankuje...
Nie oczekuję od Was pomocy w podjęciu decyzji, chciałam się tylko
dowiedzieć jak to u Was wygląda? Czy pracujecie na etacie, czy
jako "wolni strzelcy" i czy jesteście tym usatysfakcjonowani??

[mort_subite]

agnes.gray napisała:

> (...) Czy pracujecie na etacie, czy
> jako "wolni strzelcy" i czy jesteście tym usatysfakcjonowani??

Na etacie. Niezbyt usatysfakcjonowani. Nie tyle samym faktem bycia najemną siłą roboczą, co raczej specyfiką instytucji, która mnie zatrudnia. Bałagan, dezorganizacja, marnotrawstwo sił i środków.

[pomysl.po.wypiciu]

pracujesz w IPN?

[mort_subite]

Hehe, akurat nie dla tej szacownej (?) instytucji, ale i tak dla
rządu. Czyli byłeś (poniekąd) blisko.

[grzespelc]

Ja podobnie.

[color]

jesli twoja dzialalnosc satysfakcjonuje cie zawodowo (ambicjonalnie) i finansowo
to sie jej trzymaj i rozwijaj. jak brakuje ci kogos do pomocy, to go zatrudnij w
trudniejszych okresach. jesli jestes w stanie prowadzic dzialalnosc i
jednoczesnie zatrudnic sie na etacie (lub pół etatu) - sprobuj pogodzic obie te
funkcje, przynajmniej na jakis czas, aby sie przekonac, w jakiej roli jest ci
lepiej - a przy okazji upewnisz sie na ile szwankowanie organizacji pracy u
pracodawcy jest dla ciebie uciazliwe....

pracowalem zarowno jako wolny strzelec jak i pelnoetatowiec - obie te formy
dawaly mi satysfakcje w odmienny sposob, wiec trudno je porownac, ale w zadnym
wypadku nigdy nie patrzylem przez pryzmat potencjalnego braku towarzystwa, bo to
moglem jako-tako sobie zorganizowac "po godzinach"

[condziu]

Na etacie ... ale powoli się wypalam, tzn w sumie już się wypaliłem i
szukam odmienności. Własna działalność jest dość kusząca, możliwości
są ... freelancerka.

[color]

condziu, ale ty na etacie masz dzialalnosc niemalze artystyczna... i wypalasz
sie ? przeciez kazdy ruch "dlutem" to inny efekt
poza tym to chyba twoja pasja poniekad...

[toradel]

Pracuję na etacie połowicznym. Nienormowany czas pracy. Ogólnie jest
ok, niektórzy znajomi zazdroszczą mi luzu. Tego, że mogę w każdej
chwili wyskoczyć na zakupy, załatwić coś w urzędzie itd. Do tego
robię w zasadzie to co lubię, chociaż ostatnio zastanawiam się nad
własną dzialalnością, ale pewnie na tym zastanawianiu się skończy...
Co mnie martwi najbardziej to fakt, że w pracy nie mam z kim
pogadać, o pójściu na piwo nie wspomnę. To mnie dobija czasami. Moi
znajomi mają w pracy jakieś paczki, przyjaciół, nawiązują romanse
itd. Mnie tego brak;-(
innabajka.flog.pl/

[condziu]

Taaak ... ale ta organizacja pracy

[wajego]

Najpierw przez kilka lat miałem własną działalność, teraz od 10 lat
na etacie. Obie te formy mają swoje zalety i wady, długo by pisać...
Teraz kombinuję nad czymś pośrednim. Typu 4 godziny na etacie i 4
godziny dla tego samego pracodawcy w systemie tzw. "telepracy". I
tak cały dzień spędzam przy kompie, co za różnica zatem gdzie on
stoi.
Zobaczymy co z tego wyjdzie.
pzdr.

[singielka_1976]

Od ponad 10 lat na etacie i nie narzekam, może dlatego, że mam
ludzkich przełożonych?

[alo_ha]

Od 10 lat na etacie - szczęsliwie nie tym samym. Zalety - w 99%
wychodzą po 8 h i mam wolny umysł, środki finansowe zawsze na czas i
jakieś tam poczucie bezpieczeństwa - ponoc przy własnej działalności
jest zupełnie inaczej - ciągle jest się w pracy, tak przynajmniej
zeznawali Ci co spróbowali.

[jerzok]

Ponad 12 lat na etacie. Praca mnie nie satysfakcjonuje, bardziej mnie denerwuje,
ale to taki rodzaj pracy. Jedyna zaleta to finansowa niezależność. Starcza mi na
co chcę.

[agnes.gray]

Dziękuję za odpowiedzi, czyli większość z Was na etacie...
Wiem już z doświadczenia, że wszystko ma swoje plusy i minusy, moja
działalność niestety jest trochę poniżej mojego wykształcenia i
możliwości, co też jest frustrujące. Etat w przyjaznej atmosferze
byłby najlepszym wyjściem, tak sądzę. Niestety nie mam szans
zatrudnienia na część etatu (działalność konkurencyjna), zresztą z
moimi skłonnościami do pracoholizmu pewnie skończyłoby się to pracą
na dwóch etatach
Pozdrawiam, na razie jako freelancer

[uhu_an]

pracuje na etacie (jeszcze) przez jakis czas wczesniej pracowalam
jako freelancer. Niestety z zroznych wzgledow przeszlam na etat. z
jednej strony ok- niesamowite odciazenie, stala pensja co mesiac,
ludzie, ale jednak nie czuje sie usatysfakcjnowana. teraz znow bede
wolnym strzelcem. Rozumie twoje rozterki, bo mnie tez by brakowalo
towarzystw. myslalam o wlasnej dzialanosci, ale bez kitu-
towarzystwo!!! Byc odcietym od swiata? nie bardzo.

[noajdde]

Ja pracuję na etacie. Prawdę mówiąc nie wyobrażam sobie pracy w samotności. Cieszy mnie fakt, że mogę w pracy porozmawiać z ludźmi. Niestety jest to środowisko, w którym jest bardzo mało kobiet (w zasadzie tak jest już od studiów). Niestety praca na etacie to zależność, choćby nie wiem jak się starać, w ciężkich czasach pracodawca może wyrzucić na bruk. A takie czasy właśnie mamy i czarne chmury wiszą nad firmą gdzie pracuję. Jeszcze gorzej, gdy osiągniesz pewien wiek, kiedy żaden pracodawca cię już nie zechce. Dlatego jedynym rozwiązaniem jest założyć własną działalność zanim ten wiek osiągniesz i taki mam plan na przyszłość (choć staram się o niej nie myśleć).

[noajdde]

Ja pracuję na etacie. Prawdę mówiąc nie wyobrażam sobie pracy w samotności. Cieszy mnie fakt, że mogę w pracy porozmawiać z ludźmi. Niestety jest to środowisko, w którym jest bardzo mało kobiet (w zasadzie tak jest już od studiów). Niestety praca na etacie to zależność, choćby nie wiem jak się starać, w ciężkich czasach pracodawca może wyrzucić na bruk. A takie czasy właśnie mamy i czarne chmury wiszą nad firmą gdzie pracuję. Jeszcze gorzej, gdy osiągniesz pewien wiek, kiedy żaden pracodawca cię już nie zechce. Dlatego jedynym rozwiązaniem jest założyć własną działalność zanim ten wiek osiągniesz i taki mam plan na przyszłość (choć staram się o niej nie myśleć).