do scriptusa

[neutralny_nick]

czytam od kilku tygodni to forum i widzę że się czarujesz,
że się łudzisz, a po prostu brakuje ci sił na podjęcie nieuchronnej decyzji.
A czemu? Bo czasami najtrudniej jest przyznać się przed sobą, że nie wyszło.
Związek dwojga ludzi to nie jest samotna walka. Do tanga potrzeba dwojga.
Boisz się zmian i tylko to cię trzyma bo normalny facet juz dawno by coś
zrobił. Wmawiasz sobie wielką miłość, ale przecież żeby ona trwała trzeba o
nią dbać ze wzajemnością, więc twoja miłość to imaginacja. Tkwisz w tym
błędnym kole bo się do tego przyzwyczaiłeś, czasem niudany związek to też
sposób na życie. Twoja misja brzmi: przekonać żonę żeby się zmieniła. Ale
ludzi się nie zmienia i do uczuć nie da się nikogo zmusić. Nic nie zdziałasz
na siłe.

[bursztynowe]

O co chodzi autorowi/autorce tego wątku, czemu ma służyć???

[mindsailor]

powiedziała/powiedział swoje zdanie na temat związku Scriptusa

[bursztynowe]

no dobrze, ale po co?

[anybody1]

bo po to jest to forum?

[mindsailor]

może chciał/chciała po prostu mu doradzić

[anybody1]

jak już pisałam wcześniej, we mnie też sytuacja Scriptusa budzi emocje.
czasem tez miałabym ochotę nim potrząsnąć

[mindsailor]

mam tak samo.
z jednej srtony mi go szkoda i się rozczulam nad jego historią, a z drugiej mam
ochotę go trzasnąć czyms ciężkim w łeb, aby sie ocknął i coś zrobił!!! raz-dwa
męska decyzja!!!

[scriptus]

Mindie, nie trzeba mnie walic po lbie, ja zrobie wszystko, co uznam za madre i
prowadzace do sensownego status quo. Tylko...nie wiem co mam robic, podpowiedz
prosze

[mindsailor]

a co czujesz??? czy jest sens walczyć z wiatrakami??? trudno komuś radzić w
takiej sytuacji, powinieneś sam czuć, co robić. bo się wyniszczysz człowieku,
zostanie w Tobie tylko żal i smutek. szkoda życia.
ile to już trwa?

[scriptus]

Jesli chodzi o wiatraki, mozna z nimi zrobic wiele rzeczy, ja znam dwie,
walczyc, albo nie walczyc... Jak sie z nimi walczy, to sie ma poczucie sensu,
a tak tylko patrzec na te cholery zal i smutek

[anybody1]

Scriptus, zapytaj po prostu: czego ona chce? czy chce rozwodu czy chce być z
Tobą. musisz wiedziec na czym stoisz!

[mindsailor]

a czy nie lepiej nie patrzeć i ukoic żal, a nie zbierać go w sobie i patrzeć
jak narasta z każdym dniem? czy nie lepiej podjąć wreszcie tą decyzję i żyć, a
nie udawać, że się żyje? Scriptus, przemyśl to i działaj!!! czasem po prostu
trzeba odejść. z dwojga złego wybrać mniejsze zło. nie możesz zmusić Twojej
zony, aby Cie kochała. przykre to, ale niestety prawdziwe. taka samotność we
dwoje jest chyba najgorsza

[anybody1]

no tak, tylko czy to juz ten czas żeby odejść?
nie wiemy co siedzi w głowie żony Scriptusa. on sie tego MUSI dowiedzieć, żeby
podjąć decyzję o odejściu.

[mindsailor]

a ile można tak trwac bez sensu i celu? przecież widać, że ona go olewa. ale
ok, niech zapyta dla jasności swojej sytuacji. a jak ona powie, że jej wszystko
jedno?

[anybody1]

nie może jej być wszystko jedno, jeśli tak powie, to znaczy że nie chce z nim
być.

[mindsailor]

dlaczego? może. może jest jej tak wygodnie - ona nie cierpi, żyje sobie, a po
co jej rozwody, sądy, podział majątku?

[anybody1]

może i tak... i tak juz mu powiedziała że może robić co chce...
bez sensu...
ale spytać i tak trzeba. nie ma nic gorszego niż niewyjaśnione sytuacje. potem
przez całe życie zastanawiasz się, a co jeśli się pomyliłem.

[mindsailor]

święta racja
zapytaj ją, Scriptus!!!

[scriptus]

Czy bycie w związku małżeńskim jest bez sensu i celu?
Przecież małżeństwo zawieramy na dobre i złe... Właśnie trwa to złe, możże dobre
będzie jeszcze?

[anja_pl]

mądre słowa scriptusie,
wielu z nas uważa, że małżeństwo to tylko wtedy, gdy dobrze, a jak zaczynaja
sie problemy to w długą...

a małżeństwo jest na dobre i na złe, to nie bal, gdzie można zmienić partnera
do tańca, gdy aktualny depcze po palcach...

[mindsailor]

to nie tak, ze jak jest źle to trzeba się spakowac i uciec!!! tylko czasem
dochodzi się do momentu, że juz nie ma o co walczyć. o małżeństwo na papierze?
nie ma sensu trzymać na siłę czegos, o i tak umarło tak myslę

[anybody1]

no właśnie o to chodzi: żeby coś zrobił! a nie sie z Nią cackał i siedział
cichutko. jakieś ultimatum, czy coś, przecież ma prawo wymagać żeby traktowała
go serio!
albo niech ona podejmie decyzję, dlaczego on ma to robić? to w końcu ona go
odrzuca...

przepraszam, Scriptus, że tak w trzeciej osobie.

[scriptus]

Ultimatum musi miec warunek, co proponujesz?

[anybody1]

choćby wizyta u specjalisty.
żyłam w takiej niepewności przez 3 miesiące i nawet nie chcę sobie wyobrażać
jak Ty się czujesz po takim czasie. spróbuj porozmawiać, ale nie spokojnie i
logicznie, żadnych logicznych argumentów, żadnego przekonywania, tylko pytanie:
czego ona chce i jak sobie wyobraża Wasze dalsze zycie. jak będziesz wiedział
na czym stoisz, bedziesz wiedział co robić.

[mindsailor]

a dlaczego ultimatum? niech zapyta, to nigdy nie zaszkodzi. ale przeciez widać,
że ona nie chce z nim być. po co Go lekceważy, po co unika???
Scriptus, powiedz jej, że Ty już tak dłużej nie możesz i zróbcie cos z tym!
albo rozwód, albo starajcie sie ale RAZEM! sam nic nie zwalczysz, wymęczysz sie
tylko!!!

[anybody1]

tylko dlaczego nie odejdzie od niego w takim razie??

[mindsailor]

może jest jej tak wygodnie, może nie ma gdzie, może nie czuje, że to nie ma
sensu i tylko Go niszczy?

[anybody1]

może. a może (wiem, to brutalne), czeka na jakąś motywację żeby odejść (czytaj:
na to aż sie pojawi inny facet).

[mindsailor]

eee, to bez sensu. juz były takie hipotezy, że może kogos ma (przepraszam
Scriptus, ale o ile pamietam było to juz dyskutowane) - brutalne, ale może być
prawdziwe

[anybody1]

tylko jakby kogos miała, to raczej chciałaby rozwodu...

[mindsailor]

niekoniecznie. może nie chce/nie może sie z tamtym wiązać

[anybody1]

ech, te kobiety... kto je zrozumie... )

[anja_pl]

może jest zainteresowana scriptusem

[neutralny_nick]

to jest moje stanowisko dotyczące zwiazku scriptusa. Ostatecznie po to pisze
tutaj aby mu ktoś powiedzialł co o tym myśli, o jego sytacji. A mimo wielu
zalet i wrazliwosci ten facet normalnie marudzi tutaj zamiast zacząć działać w
rzeczywistości

[anybody1]

dobrze napisane. zgadzam się całkowicie.

[scriptus]

Moze masz racje, zatem... what action is needed , jakie dzialania mam podjac,
twoim zdaniem, oczywiscie

[scriptus]

To znaczy, szczegolowo, jaka to ma byc decyzja, jakie dalsze kroki?

Moja droga, doskonale widze, ze nie wychodzi, ze chce widziec, czego nie ma, ,
ze misja "przekonac zone" bladzi po manowcach zamiast do celu. Przyznaje to
przed soba i przed innymi.

Zatem, jaka decyzje mam podjac, o zaprzestaniu jakiegokolwiek dzialania, czy
tez masz cos innego na mysli?

[neutralny_nick]

to ty musisz podjąć decyzję co dalej.Pojść w jedną albo druga stronę. Nikt tego
nie zrobi za ciebie. Będziesz to musiał przejść bo przecież ta sytuacja
wyraźnie cię przerasta

Dziekujemy...

[tricolour]

... Nauczycielu i Wyrocznio, bo sami nie wiemy co robić i tylko Twoje mądre
słowa nas mogą uratować. Łup na kolana!

Neutralny nicku!
Jak jesteś rodzicem, to porad udzielaj dziecku. Jak nie jestes rodzicem, to nie
masz komu udzielać rad.

Pozdrawiam.

[eevita]

Co prawda moja kolezanka( dwukrotna rozwódka ) mówi to o męzczyznach, ale
mysle,ze to mozna powiedzieć o wszystkich... Cytuje: "bo facet to ma byc
facet , a nie troki od kalesonów " A teraz tłumaczę: Jesli sytuacja dojrzewa do
jakichś rozwiazań, to należy podjąc decyzję..i juz
Wiem,że to najtrudniejsze..podjąć decyzję ( jakąkolwiek, nawet o zachowaniu
status quo ), ale potem jest juz z górki..

[scriptus]

Przepraszam, mam teraz troszke pracy, odpisze wieczorkiem

[kuragan]

Przyklad wlasny: ja w takiej sytuacji powiedzialam czego chce (zwiazku i prob
wspolnego jego naprawiania). Nie bylo reakcji pozytywnej, nie bylo slow "kocham
cie, ale jest ten i ten problem", wiec sie wyprowadzilam. teraz jeszcze placze
ale mi przejdzie i bede zyc dalej.
Nie wiem czy to scriptusowi pomoze, kazdy musi podjac decyzje sam, ale trzeba
zawsze zachowac dla siebie szacunek. Nie moge byc z kims kto mnie nie kocha.
Mozna miec watpliwosci, problemy, ale musi byc jasno postawione, ze sie chce
cos jeszcze zrobic, z obu stron. Chociazby slowa: nie odchodz...

[akacjax]

Tak jakoś się zrobiło, że gro osób popiera scriptusa w jego kurczowym trzymaniu
się związku, który jest jego wielkim niezaspokojeniem.
Generalnie kobitki chciałyby mu pomóc, bo poczciwy facet wyłazi z niego,
chociaż swoje pazurki ma czasem.
Część chciałby mu otworzyć oczy, może problem jest większy niż długotrwała
obraza majestatu żony, bez lub z powodu nam tutaj nieznanego.
A czy Ty Scriptusie zgadzasz się na to, że tak gdybamy na temat Twojego związku?
Z jednej strony wydaje mi się, że szukasz pomysłów, ale my nie zrealizujemy ich
za Ciebie. Z drugiej wydaje się, że nie przyjmujesz porad do siebie, a może
nawet rozkładasz się ze śmiechu czytając niektóre?

[scriptus]

Nie składam się ze śmiechu, doceniam rady dawane z serca.

Nie jest prawdą, że nie podejmuję decyzji. Przecież fakt, że odmawiam
doprowadzenia do rozwodu, to jest decyzja. że nie odchodzę, tez jest decyzją
że nie obojętnieję i myślę, co naprawić, to też jakaś wola i decyzja. Nie pytam
dla żartu o pomysły, co robić, wśród takiej ilości ludzi na pewno są tacy, co
mają podobne doświadczenia

Eeee, bracie...

[tricolour]

... chcesz mnie przekonać, że podjąłeś decyzje, by nic nie robic?

To nie jest decyzja, to jest BRAK DECYZJI.

))

[scriptus]

To nie jest decyzja, żeby nic nie robić, czy też brak decyzji.
Byłoby mi łatwiej nic nie robić. Wynieść się gdzie indziej, ograniczyć się do
wysyłania pieniędzy, najlepiej przelewem, zeby jej nie widywać, na utrzymanie
żony. Miałbym święty spokój, a po roku, czy trzech, może zagoiłyby się rany na
duszy. Widzę, że wielu mężczyzn traci wolę działania, wynosi się z domu i już.
Nie honor uciec od problemów, honorem jest stawić im czoła.
Moją decyzją jest to, że wracam codziennie do domu, do syna i żony, do kwaśnej
atmosfery. Nie chce mi się, ale wracam. Codziennie podejmuję taką decyzję, bo
nie musiałbym. mógłbym od tego uciec, co mi kto zrobi?. Mam poczucie obowiązku
wobec mojej rodziny. Mam inne mieszkanie, mógłbym tam zamieszkać, nie miałbym
połowy tych problemów, które mam.

[scriptus]

Mam dla siebie wystarczający szacunek, żeby nie wykonać prostego polecenia -
wyprowadź się i załatw rozwód ze swojej winy.
Stwierdziłem po prostu, nie mam czasu, jak chcesz , to sama załatwiaj. Przecież
ty chcesz rozwodu, załatw to sobie, mi to do niczego niepotrzebne.
Na następne proste pytanie - czy zgodzisz się na rozwód, jak sąd zapyta?
odpowiedziałem po prostu, nie.

Kiedy dwa lata temu żona pierwszy raz powiedziala o rozwodzie, nie potraktowałem
tego poważnie, Potraktował to poważnie syn i się rozpłakał. Obiecałem mu
wówczas, że nie dopuszczę do rozpadu jego rodziny. Tata go nie opuści, cokolwiek
by się nie działao i mama też. Ma kolegów z rozbitych małżeństw, przeważnie bez
tatusiów.
Wie na czym to polega...
Zatem, czy podjąłem decyzję, czy nie?