odechcialo mi sie zwiazkow

[lizy]

Wpadlam w jakis dziwny stan po rozwodzie-nie chce mi sie zaczynac kolejnego
zwiazku, nie staram sie kogos poznac, mysle ze nie umiem juz mieszkac z
facetem pod jednym dachem. Jestem cyniczna, nie wierze w milosc (niezle mnie
moj ex zahartowal)Pogodzilam sie z rozpadem i nie chce powtorki. Az sie tego
przestraszylam. A jak jest z wami moje rozwodki?

[szarafela1]

Dokładnie tak

[lizy]

fajnie, ze ktos jeszcze nie spi i na dodatek ma takie same mysli...zawsze razniej

I

[yashka]

ja cierpię na podobną przypadłość Chyba już nie zaufam żadnemu mężczyźnie (w
sensie długotrwałego związku). Pozdrawiam

[to.ja.kas]

Ja mam prawie podobnie. Umiem kochać, kocham ale nie umiem wspólnie mieszkać.
Tak jak teraz jest mi wygodnie, dobrze, bezpiecznie, i komfortowo. I im dłużej
taki stan trwa tym mi lepiej.

[yashka]

To.ja.kas. - sytuacja, którą opisałaś, to dla mnie ideał. Chciałabym kogoś
pokochać, ale mieszkać oddzielnie. Zastanawiałam się, czy to się kiedys zmieni
(to znaczy, gdybym poznała naprawdę wartościowego człowieka), ale chyba wraz z
moim małżeństwem umarła we mnie jakaś cząstka odpowiedzialna za chęć stworzenia
prawdziwej rodziny. Smutne to, ale prawdziwe. Pozdrawiam

[lizy]

Ulzylo mi, ze podobnie myslicie-bo myslalam, ze stalam sie jakims dziwakiem.
Cos we mnie peklo i cierpie na totalmy brak zaufania do mezczyzn . Moje marzenia
padly, nie mam juz rodziny, nie jestem tym samym czlowiekiem, nic nie ma dla
mnie znaczenia. Stworzylam dom dla siebie i dziecka (juz w w wieku szkolnym).
Jest nam razem dobrze, cieplo, przytulnie, milo, bezpiecznie, bez awantur,
cieszymy sie zyciem. Kazdy mezczyzna, ktory znajdzie sie pod naszym dachem staje
sie intruzem. Co tu robic? Przeciez tak nie moze byc.

[to.ja.kas]

To nie jest nawet totalny brak zaufania, bo to naprawde wartosciowy mezczyzna,
poprzedni ex, mój wielki przyjaciel o ktorym pisałam w jakims wątku do tej pory
jest filarem i zaworem bezpieczenstwa w moim zyciu.
To chyba wygoda, komfort, i jeśli lęk to chyba przed rutyną, nuda,
codziennościa.
Człowiek szybko przyzwyczaja się do dobrego.
Lizy, tak jak piszesz może byc i wcale to nie przeszkadza byc usmiechnieta,
szczesliwa i spelnioną

.

[zwierciadlo0]

Im dluzej mieszkam sama tym bardziej staje sie wygodna. Nie umiem odpoczywac
jak ktos jest obok?
A tak poza tym czuje sie wypalona, zdeptana, z niskim poczuciem wartosci (boje
sie np. sprzeciwic w pracy!, choc mam takie prawo). Nie mam zaufania do swiata,
do kobiet wieksze, do mezczyzn prawie wcale. W dodatku jestem podejrzliwa, nie
chce mi sie usmiechac, choc bardzo sie staram (juz chyba mam smutne zmarszczki
mimiczne).
Wszystko co robie robie na sile, z rozsadku bardziej niz z przekonania.
Walcze z soba i szukam slonca, szukam...tylko ono jakby jasniej swieci nic
kilka lat temu.

[zwierciadlo0]

jasniej = slabiej (mam problemy z wypowiadaniem sie w dodatku). Koszmar.

[mindsailor]

a ja jestem w związku, mieszkamy razem, będziemy miec dziecko. ale nie ufam mu
tak, jak mężowi. podchodzę do tego związku z baaaaardzo duzym dystansem. jest
dobrze, nawet super, ale mam w sobie taki wentyl bezpieczeństwa, że nie skaczę
sie jak wariat ze sczęścia. gdzies tam w głębi sobie mówię" jest ok, ale on to
i tak pewnie spierniczy, więc nie ma sie co ekscytować".
poza tym, jak piszecie, cieszę się, usmiecham, jestem szczęsliwa, naprawdę
szczęsliwa i nic mi do pełni szczęścia nie brakuje))))

To chyba normalny stan...

[tricolour]

... na początek. Zmienia się jednak po kilku latach.

No i co zrobicie z seksem? Celibat?

)

[1madzia]

...jak się ma ochotę na kawałek kiełbasy, to po co kupować całego wieprzka?...
)))

[mindsailor]

dobreDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD
szczególnie ta kiełbasa mi się skojarzyła)

A kto będzie płacił...

[tricolour]

... przy tych zakupach? I komu?

)

[1madzia]

...jeżeli ma się ochotę na kwawałek kiełbasy, to po co kupować całego
wieprzka...
)))

Z zakupami...

[tricolour]

... to taki sobie przykład. Bo jak jeden kupuje, to drugi sprzedaje...

PP

[1madzia]

za echo mojej pierszej wypowiedzi, ale komputer mnie zawiódł, zresztą jak
wszystko co jest rodzaju męskiego...
Jeden sprzedaje, drugi kupuje i dzięki temu spada bezrobocie w atmosferze
obustronnej przyjemności

Mam nieodparte wrażenie...

[tricolour]

... że seks oparty na relacjach kupno-sprzedaż trąci prostytucją. Tam też jest
obustronna przyjemność...

Prawidłowo obsługiwany komputer działa przyzwoicie.

[1madzia]

Mam nieodparte wrażenie, że zawieranie drugiego związku ze względu na wieczyste
i nieodpłatne użytkowanie drugiej połowy (aby uciec od celibatu), trąci
skąpstwem i wyrachowaniem.

Komputer by działał przyzwoicie (tak, jak ten mój osobisty), gdyby
nieprzyzwoity informatyk w mojej pracy raczył zareagowac, przynajmniej po
tygodniu pojawiania się komunikatu "serwer domeny niedostępny".

Zapomniałaś dopisać...

[tricolour]

... że faceci mają zwykle po kilka połówek, które używają kiedy chcą. Połówki
tanie nie są więc o skąpstwie mowy nie ma.
Zresztą nie ma obowiązku oddawania sie skąpemu mężczyźnie.

Nieprzyzwoity informatyk zareagowałby chętniej gdyby go odpowiednio poprosić.
Trzeba liczyć sie też i z tym, że informatyk proszony jest jednocześnie przez
wiele kobiet do przetknięcia... sorki... naprawy komputera i musi mieć jakieś
kryterium wyboru kobiety.
Odpowiednie proszenie bywa bardzo pomocne.

[1madzia]

Mam mu zapłacić??? ))

No... ja zapłaty nie biorę...

[tricolour]

... za komputer. Przynajmniej nie w gotówce. ))

Ale łonego informatyka nie znam więc nie wiem.

[1madzia]

wymykają się spod kontroli...))
Problem w tym, że kobieta do seksu potrzebuje uczucia a mężczyzna...miejsca. Na
klawiaturze trochę za mało...

[daleko_do_siebie]

Łatwiej o seks niż o uczucie.. Seks w końcu nie wymaga prawie niczego..

[1madzia]

No, ewentualnie trochę mydła i wody przed...
Ale wypada mi zakończyć te GaTki, bo po przeczytaniu kilku postów..hmm
moich...jawię się w nich jako kobieta upadła. Ja naprawdę to wszystko traktuję
w konwencji żartu.
Krowa, która wiele ryczy mało mleka daje.

[daleko_do_siebie]

No i dobrze... Ale w życiu tak źle nie wyszłam na "czystym" seksie jak na uczuciu...

[1madzia]

święte słowa...może dlatego faceci nie zachodzą w ciążę, bo nie wkładają, tak
jak my tyle uczucia )))

[chalsia]

Wiesz, u wielu kobiet seks jest mocno powiązany z uczuciami. Jak nie ma obiektu
uczuć to i potrzeby seksu tez nie.
Chalsia

[afryka75]

Ja jeszcze nie umiem tego u siebie ocenić- wszystko jest za świeże, za nowe.
Ale czuję, że jest we mnie tęsknota za prawdziwą, dobrą relacją z jakimś
osobnikiem płci męskiej , bez kłamstw i obłudy.
Jednak wydaje mi się, że nie wchodzi u mnie w grę ponowny ślub, a już przenigdy
wspólnota majątkowa, wspólne kredyty, itp. Czuję też, ze nawet jeślibym
pokochała kogoś, to nie wezmę na wspólne barki więcej, niż mogłabym udźwignąć w
razie czego sama.

No to musisz sie liczyć...

[tricolour]

... że facet może nie chcieć zycia na kocią łapę. Zreszta nie wyobrażam sobie
powaznego związku, gdzie każde ma swoją kasę i tylko dla siebie kupuje bułki, a
masło dzieli sie też równo po połowie.

Pytanie zatem brzmi nie tylko co Wy chcecie, ale też co możecie zaoferować?
Jeżeli niewiele, to oczekiwania też muszą być skromne...

[afryka75]

tricolour napisał:

> ... że facet może nie chcieć zycia na kocią łapę. Zreszta nie wyobrażam sobie
> powaznego związku, gdzie każde ma swoją kasę i tylko dla siebie kupuje bułki,
a
> masło dzieli sie też równo po połowie.
>
> Pytanie zatem brzmi nie tylko co Wy chcecie, ale też co możecie zaoferować?
> Jeżeli niewiele, to oczekiwania też muszą być skromne...

To nie tak- jestem gotowa dać wiele z siebie, ale to, o czym mówię, to ta
ostrożność, która długo we mnie zostanie.
Wydaje mi się, ze już nigdy nie będę taka, jak byłam w tym małżeństwie- że co
moje, to Twoje, pełnia zaufania, eforia na codzień.
To naprawdę smutne, ale poczynania mojego exa nauczyły mnie, że aby uniknąć
kłopotów w przyszłosci, lepiej zabezpieczyć się w teraźniejszości.
I nie mówię tu o bułkach, czy maśle, ale uważam, że jeśli ponownie wiązać się
to jednak intercyza nie jest durnym pomysłem. Mało romantycznym, ale całkiem
słusznym.

A jeśli spotkasz...

[tricolour]

... zamożnego gościa, a tacy w odpowiednim wieku trafiają się. Czy wtedy też
zaproponujesz swojemu mężczyźnie intercyzę żeby był zabezpieczony przed Tobą?
Zrezygnujesz wtedy z pieniędzy ukochanego w imię spokoju?

Tak

[afryka75]

tricolour napisał:

> ... zamożnego gościa, a tacy w odpowiednim wieku trafiają się. Czy wtedy też
> zaproponujesz swojemu mężczyźnie intercyzę żeby był zabezpieczony przed Tobą?
> Zrezygnujesz wtedy z pieniędzy ukochanego w imię spokoju?


Tak.

A co? W razie rozstania mam chciec jego pieniędzy? Walczyć o to?
To naprawdę nie w moim stylu.
Wspólność życia codziennego, kiedy się jest razem, jest dla mnie do przyjęcia,
ale w takiej sytuacji ewentualne rozstanie może odbyć się bez zbędnej
szarpaniny.

Jak czytam to, co napisałam, to faktycznie to smutne, ale chyba nie będzie we
mnie już nigdy tej 100% wiary, ze związek może być dobry i na całe życie.

[kruszynka301]

Afryka napisała: "Jak czytam to, co napisałam, to faktycznie to smutne, ale chyba nie będzie we
> mnie już nigdy tej 100% wiary, ze związek może być dobry i na całe życie."

Afryko, to nie jest smutne, to po prostu przezorność. Z obydwoma mężami rozliczałam się osobno, i faktycznie, podczas rozstania uporządkowanie spraw majątkowych zajęło nam 30 minut.
Obecnie zarówno ja, i mój drugi mąż jesteśmy osobami zamożnymi, więc rozdzielność majątkowa jest dla nas sprawą oczywistą (nie tylko ze względu na ewentualne rozstanie, ale oboje mamy swoje firmy). W życiu codziennym to naprawdę nie ma znaczenia, które mieszkanie czy samochód jest czyje, korzystamy ze wszyskiego wspólnie, obce nam są rozmowy o pieniądzach czy wydatkach, tak było zresztą od momentu poznania.
Nie widzę absolutnie nic smutnego w chęci zabezpieczenia się.

[afryka75]

Kruszynko, pojmuję to dokładnie tak, jak opisałaś. I uważam, ze to jedyne
rozsądne postępowanie. Przeciez największe brudy ludzie wyciągają podczas
rozwodów w walce o podzial majątku. Lepiej tego unikać.

Ale kiedy piszę, ze to smutne, mam na mysli ten brak zaufania, który się we
mnie gdzieś zalągł. Bo nie dotyczy on tylko spraw majątkowych, ale i innych
ważnych rzeczy- czuję, ze nie chciałabym podjąć żadnych waznych, wspólnych z
kimś drugim, zobowiazań. Takich, które w momencie ewentualnego rozstania spadną
tylko na mnie. Mam tu na myśli np. wspólne dziecko.
I to jest smutne.

[kruszynka301]

Afryko, uwierz, to przyjdzie z czasem. Początkowo, chociaż wiedziałam, że tym razem jestem z właściwym mężczyzną, nie potrafiłam nawet wspólnie zaplanować wyjazdu na wakacje - termin "za 2 miesiące" okazał się dla mnie barierą nie do przeskoczenia (w efekcie przez rok nigdzie nie pojechaliśmy, w następnym roku byliśmy na last minute, później już tylko first minute). Dojrzewanie do decyzji o dziecku zajęło nam 5 lat (planujemy za rok), chociaż przez cały ten okres teściowa i córeczka ciągle nam się upominają o potomka.

W Twoim wypadku na razie jest jeszcze za wcześnie na jakiekolwiek plany, ale - naprawdę, to przyjdzie stopniowo, tak jak u mnie.
Aby jednak nie było tak różowo, nadal jednak nie podjęliśmyn decyzji o ślubie, z różnych względów (największym jest nasze lenistwo, niechęć do imprez i wydawania sporych kwot - ślub każdego roku przegrywa z wyjazdem na nurkowanie, ale w głębi duszy faktycznie boję powtórnego rozwodu i przychodzenia do sądu).

[hela74]

To ja już kruszynko nie rozumiem, to masz drugiego męża czy nie, bo raz piszesz
o drugim mężu, a raz że nie wzięliście jeszcze ślubu?
Pozdrawiam

[kruszynka301]

Nie wzięliśmy ślubu, ale jak mam go nazywać - konkubent, niemąż???? Brrrrr. Niestety nie ma u nas odpowiedniego słowa, prościej jest mi pisać o mężu, zresztą tak o nim myślę.
Wśród znajomych funkcjonujemy jako małżeństwo, również się tak przedstawiamy.
W sumie to raczej wszyscy nas się pytają, kiedy potomek, a nie kiedy ślub.

[kordonia]

Konkubent brzmi nieźle

[kruszynka301]

No właśnie.

Na hasło konkubent od razu widzę rodzinę z marginesu, konkubent pijany i bijący dziecko konkubiny.....

Kurczę, gdyby mnie ktoś nazwał konkubiną, to chyba dałabym temu komuś w twarz.

[hela74]

Kruszynko, to w sumie wasza sprawa jak się wzajemnie nazywacie, bo przecież
można stanowić rodzinę bez ślubu. Co do nazewnictwa proponowałabym "partner"
lub "przyjaciel". Ja zwróciłam uwagę na ten fakt, bo dla mnie wyrażenie "drugi
mąż/druga żona" oznacza, że osoba rozwiedziona przebyła już drogę strachu
przed ponownym małżeństwem i jego formalnymi konsekwencjami i zaufała komuś
tak, że gotowa była związać się z nim na całe życie

[afryka75]

Mam znajomą z pracy, która po rozwodzie jest juz kilka lat w szczęśliwym
nieformalnym związku.
Ona ma cudowne poczucie humoru- szczególnie co do siebie samej. Często sie
wygłupia mówiąc: " O! muszę już iść, mój konkubent po mnie przyjechał".
Zawsze nas to strasznie śmieszy.

Jeśli przydarzy mi się w życiu jeszcze to, że kogoś pokocham, nie omieszkam
używać tego określenia Oczywiście w NIEKTÓRYCH, ściśle wybranych
sytuacjach
(co nie zmienia oczywiscie faktu, ze zaraz oczami wyobraźni widzę
tekst :"Oskarżona Ewa S. i jej konkubent Zdzisław W." )

[libra22]

Na początku ze wstrętem i niechęcią reagowałam na mężczyzn. Przeszło. Brakuje
mi przytulenia, pogadania no i seksu. Koleżanka z dużym stażem "rozwodowym"
mówi, że taki układ z dystansem jest dobry, bo nie każdy miły mężczyzna bywa
miły i fajny dla dziecka (zaczyna robić uwagi do wychowania np).

[kruszynka301]

"koleżanka mówi, że taki układ z dystansem jest dobry, bo nie każdy miły mężczyzna bywa
> miły i fajny dla dziecka (zaczyna robić uwagi do wychowania np)."

Wiesz co, dla mnie to jest bzdura. Jeśli decyduję się na poważny związek, jeśli razem ze sobą mieszkamy, to dla mnie oczywiste są uwagi do wychowania dziecka, nawet czasami ostre słowa w kierunku dziecka - czyli tak, jak w każdej rodzinie.
Zdaję sobie sprawę, że naturalna w przypadku samotnej matki jest chęć zrekompensowania dziecku braku biologicznego ojca i zapewnienie mu szczęśliwego, beztresowego dzieciństwa - jednak tym sposobem można wyrządzić dziecku tylko kzywdę. Dlatego czasami obiektywna ocena sposobu wychowania dziecka jest bardzo potrzebna (chociaż oczywiście jest wkurzająca, bo przecież MY wiemy najlepiej.

Swoją drogą, co to jest "długi staż rozwodowy"????. Co prawda jestem 5 lat po rozwodzie, ale jednocześnie mieszkam 5 lat z drugim mężem (poznaliśmy się tydzień po moim rozwodzie. Czy mam długi staż rozwodowy, czy nie?.

[libra22]

Kruszynko - z tego co piszesz, choc masz "staż rozwodowy" 5letni, to tak
naprawdę nie byłaś w sytuacji szukania partnera poprzez różnych mężczyzn. Od
razu trafił Ci sie odpowiedni i zrósł z Twoim dzieckiem.
Koleżanka jest 15 lat po rozwodzie, zna wielu rozwiedzionych i mówiła na
podstawie różnorodnych doświadczeń. Bywają mężczyźni, którzy po prostu tylko
krytykują matki w stylu "ty ją tylko rozpieszczasz, już ja bym wiedział jak
sobie poradzić!", choć sami nie mają dzieci, albo ze swoimi sobie nie radzili.
Jak się jest dobrą matką, która sama daje sobie radę, to takie teksty nie muszą
być mile widziane.

[kruszynka301]

Takie teksty nigdy nie są mile widziane - ale od zawsze wiadomo, że że najwięcej o dzieciach wiedzą ci, którzy dzieci nie mają - dotyczy to nie tylko mężczyzn, ale i kobiet. Ja już się do tego przyzwyczaiłam.

Pisząc ten tekst, bardziej myślałam o swojej teściowej, która wyszła powtórnie za mąż, jednak na początku zapowiedziała swojemu nowemu mężowi, że synek jest jej i on nie ma prawa głosu w wychowywaniu dziecka. Dla mnie takie stawianie sprawy nie jest w porządku.

[libra22]

Tak mi się wydawało, że możemy mieć inne sytuacje na myśli.
To faktycznie dziwne postawienie sprawy u twojej teściowej.

odechcialo mi sie zwiazkow

[kurka_wodna2]

Niedawno też na to wpadłam,że strasznie czasochłonne jest bywanie w związku.

Muszę spotykać mężczyzn,bo oni głównie prowadzą firmy-a nas,kobiet, jest mało.
Patrzę na to,co się dzieje-bez żadnych skrupułow nieustannie adorują,są
nachalni,bez odrobiny szacunku wobec swojej rodziny.
I ja mam z taką osobą budować związek?

A innych nie widuję

[misbaskerwill]

mi tez...Ale nigdy nie mow nigdy.
NAJWAZNIEJSZE - ODCZEKAJ. Im dluzej tym lepiej, choc z drugiej strony - niby
szkoda zycia... Ja postaram sie nigdy nie patrzec przez pryzmat poprzedniego
malzenstwa - bo bylaby to paranoja i znecanie sie nad partnerka (ciagle
podejrzenia itp.). Ale rownie wazne jest unikanie "wszystkich bledow" jakie sie
popelnilo...Jakby powiedziala moja ex...
Z drugiek strony - co z tego - jak dwoje ludzi sie naprawde kocha, to potrafi
rozmawiac i wybaczac male bledy, zamiast od razu popelniac ten naprawde wielki,
prawda???

[374.4w]

a mnie sie właśnie zachciało ))))))

[misbaskerwill]

skoro jestes na tym forum, to pewnie znasz juz blaski i cienie))
Coz, Swiat sie dalej kreci
POWODZENIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[374.4w]

owszem, cienie znam, czekam na blaski

[misbaskerwill]

ej, bez przesady - blaski byly, bo bys sie nie ozenila...
To jest Twoje zycie, wiec nigdy nie mysl, ze lata 19xx-20xx byly do bani od
poczatku do konca, zas lat xxxx-xxxx byly/sa super. Zycie to skomplikowana
sekwencja i bez tych pierwszych lat nie docenilabys nigdy tych nastepnych... A
tak wlasciwie to by ich po prostu nie bylo))

[374.4w]

mam wątpliwości czy te blaski były, naprawdę. Pewnie tak, nie pamietam. I nie
tęsknię za niczym co było w okresie małzeństwa, niczego mi nie brakuje z tego
okresu. Jest jeden wyjątek -Brak mi jedynie miejsca w ktorym spędzalismy
wakacje, ludzi, których tam poznałam, ale nie wakacji z nim.

[374.4w]

. Zycie to skomplikowana
> sekwencja i bez tych pierwszych lat nie docenilabys nigdy tych nastepnych... A
> tak wlasciwie to by ich po prostu nie bylo))


Myślę, że dzieki tamtym latom-małżeństwa, doceniam obecne, juz po.

[screen]

Mi też się odechciało. Po małżeństwie tez tak myślałam i tak jakoś wyszło, że
zaczęło się coś z kimś nowym. Niby nic a jednak. Teraz cierpię i wydaje mi się,
że już nigdy ale.... wtedy też byłam taka pewna