Po co jesteśmy na świecie???

[kruszynka301]

No właśnie. Z jednym z wątków padło takie pytanie z_mazura.
Uważam, że jesteśmy na świecie po to, aby być szczęśliwym - bo po cóż innego? Nie jestem na świecie po to, aby uszczęśliwiać, czy służyć innym!!!
Ale - czy taka hedonistyczna postawa jest zła i komukolwiek szkodzi??

A teraz moje konsekwencje takiego, a nie innego postępowania:
- bezproblemowy rozwód (celem nadrzędnym było moje szczęście, więc nie zgadzanie się na rozwód z czystej złośliwości nie leżało u podstaw mojej filozofii)
- poprzez nieutrudnianie stosunki z eksem nigdy nie były wrogie, nie mam problemów ani z alimentami, ani z odwiedzinami u córeczki, córeczka ma doskonałe stosunki zarówno z eksem, jego żoną, nie mówiąc już o jej przyrodnich braciach,
- liczy się moje szczęście, więc prawie bez oglądania się do tyłu, rok po rozstaniu z eksem szybko znalazłam swoją połówkę, po kilku latach nadal jestem bardzo szczęliwa, córeczka ma tatusia domowego (miała roczek, kiedy się do nas wprowadził, więc nawet nie pamięta, że mieszkałyśmy same).

Mogę z całą stanowczością powiedzieć, że zarówno ja, moja połówka, moja córeczka, i mam nadzieję, że w przyszłym roku następny potomek jesteśmy i będziemy szczęśliwi.

Ponawiam pytanie:
A po co Wy jesteście na świecie?
I czy jesteście szczęśliwi?

[julka1800]

"Człowiek jest tyle wart ile moze dać drugiemu człowiekowi"

Po to

[kruszynka301]

piękne zdanie, tylko mówiące o wartości człowieka, a nie o jego celu w życiu.

Poświęcanie samo w sobie nie jest celem, prawda?

[julka1800]

czy celem nie moze byc wlasnie dawanie i wcale nie w kategoriach poswiecenia,
dawanie ot tak i czerpanie z tego radości?

[kruszynka301]

Julko, czyli jednak wychodzi na radość?. A poświęcenie jest sposobem na bycie szczęśliwym?

[anula36]

dla niektorych tak.

[bet66]

jest róznica między " dawać " a " poświęcać"

[sinsi]

sa rozne "poswięcenia" :
-poswiecam sie, i jest mi z tym dobrze i mojemu otoczeniu jest z tym dobrze,
-poswiecam sie i jest mi z tym zle a moje otoczenie tego nie docenia i tez mu z
tym zle, dziwni jacys
-poswiecam sie i czuje sie z tym wspaniale, nie rozumiem czemu inni sie nie
odwzajemniaja tym samym i nie sa wdzieczni
-poswiecam sie i jest mi z tym zle, a inni sa zadowoleni i nie widza jak ja sie
bardzo dla nich poswiecam
-idt

generalnie dla "poswiecen" dopuszczam tylko pierwsza ewentualnosc.
reszta to hipokryzja.

[bet66]

julka1800 napisała:
> "Człowiek jest tyle wart ile moze dać drugiemu człowiekowi"
> Po to


mądrze i pieknie powiedziane, ale świat większości kręci się tylko wokół
własnych 4 liter.

[sinsi]

bet, przestan wiec byc taka egoistką, nic mi jeszcze nie dalas a juz godzine
dzis na forum jestem.

[bet66]

sinsi napisała:

> bet, przestan wiec byc taka egoistką, nic mi jeszcze nie dalas a juz godzine
> dzis na forum jestem.


zbaczasz z tematu , wchodząc na mnie, a co mam ci dać.... "daj mi tę noc, tę
jedną noc"

[sinsi]

julka1800 napisała:

> "Człowiek jest tyle wart ile moze dać drugiemu człowiekowi"
>
> Po to


to bym troche zmieniła: bo nie tylko ile moze dac, ale jeszcze "co" i nawet "jak".
bo to ze ktos ci cos "daje" nie jest rownoznaczne z tym, ze cie tym "dawaniem"
uszczesliwia.

[phokara]

Dokladnie.
Jakby w ogole 'dawanie' uszczesliwialo z definicji, to bysmy sie cieszyli dostajac nawet mandat
za zle parkowanie. A jakos sie nie cieszymy...
"poswiecac sie" to trzeba umiec. A matka Teresa tak sie sklada byla na tym swiecie jedna - i
chyba to nie jest przypadek.

[phokara]

Kruszynko,

czytajac wiele postow na tym forum przyszlo mi jeszcze do glowy, ze 'do szczescia' trzeba miec
talent. I ty go masz. To nie jest tylko splot farta, postawa hedonistyczna i optymistyczne
podejcie do swiata. Masz talent do bycia osoba szczesliwa. A ze radosc zycia jest zarazliwa...
bedzie dobrze. Tego Ci zycze, choc wcale nie musze, bo mysle, ze to wiesz. Z Twoich postow
bije dobra energia - i mysle, ze w realnym zyciu jest jej mnostwo. Tak trzymac.

[brzoza75]

po to aby żyć np dla dziecka ja jestem po to , a czy kiedyś będzie połówka czy
jej nie będzie o to będę się martwić kiedy indziej
nie każdemu losy układają się tak jak Tobie, aczkolwiek zapewne wielu z nas by
sobie tego życzyło

[kruszynka301]

Pho, ja się zastanawiam, dlaczego tak wiele osób na tym forum uważa, że postawa hedonistyczna i dążenie do szczęścia to coś złego....
Przyznam się, że nie mogę tego pojąć.

[bet66]

w postawie hedonistycznej i w dazeniu do szczęścia , nie ma nic złego pod
jednym warunkiem, ze nie odbywa się to cudzym kosztem , krzywdząc innych.

[kruszynka301]

No to zobacz bet wątek o rodzinie - postawa hedonistyczna kojarzy się wielu osobom z czymś złem.

gdybym krzywdziła innych, miałabym wyrzuty sumienia, i nie mogłabym być szczęśliwa, czyli krzywdzenie kogokolwiek jest sprzeczne z moimi priorytetami.

Nie mówiąc już o tym, że żonatych szukających kochanek uważam za najgorszy rodzaj mężczyzn.

[brzoza75]

a ja się Kruszynko zastanawiam dlaczego twierdzisz że tak wiele osób tu tak
twierdzi? i szczerze przyznam, że nigdzie tu nie przeczytałam do tej pory,
że ktos uważa dążenie do szczęścia za coś złego, czy Ty aby nie szukasz dziury
w całym?

[kruszynka301]

proszę bardzo - konkretnie ta odpowiedź "natchnęła" mnie do tego wątku:

z-mazur:

"Nie chodzi o kondycję etyczną świata tylko nas.
Inne są nasze priorytety. Cywilizacja zachodnia zmierza coraz czesciej w stronę
powierzchownego hedonizmu. Największą wartością robi się indywidualne szczęście
osiagane bez ogladania się na koszty i konsekwencje dla innych.
Pytanie oczywiste się nasuwa. Po co jestesmy na tym świecie????? Żeby
uszczęśliwać siebie?????
Czy może jednak mamy jakiś wyższy cel."

Po przeczytaniu tego poczułam się naprawdę nieswojo.

[phokara]

ten watek o rodzinie, tez mnie niezle zmrozil, przyznaje...

[brzoza75]

nadal twierdzę iż to jest wypowiedź tylko jednej osoby...,poruszonej tematem i
w trudnej sytuacji...

[phokara]

> Pho, ja sie˛ zastanawiam, dlaczego tak wiele osób na tym forum uwaz˙a, z˙e postawa
> hedonistyczna i da˛z˙enie do szcze˛s´cia to cos´ z?ego....

Mysle, ze nie spedza Ci to specjalnie snu z powiek, ale odpowiem, bo tu dziala banalnie prosty
mechanizm. Kazdy tworzy sobie wlasna platforme zycia - etyczna, spoleczna i sie w niej
zasklepia. Inna wizja zycia - czy tez tylko kladaca nacisk w innym miejscu, jest czesto
odrzucana wylacznie na zasadzie 'nie moja - czyli be'. Klasyka.
W dodatku Twoja wizja zycia musi byc trudna do zaakceptowania dla kogos, kto dostal po nosie
(jak wszyscy tutaj) i nie potrafi z tego sensownie wyjsc, tylko sie tapla we wlasnych zalach i
niesprawiedliwosci swiata... zas coz, Twoja kipiaca pasja zycia, no wybacz - kole w oczy.
To jest tylko gigantyczna roznica w percepcji swiata. Ty nigdy nie zrozumiesz, ze 'zycie to
meczacy obowiazek pelny poswiecen i wyrzeczen' (na cale Twoje szczescie), ktos inny nie
zrozumie, ze mozna czerpac z zycia nieustajaca radosc... na przekor wszystkiemu i nie po
trupach wbrew pozorom.
Caly paradoks polega na tym, ze Ty i Twoi bliscy jestescie szczesliwi na podwalinach hasla tak
watpliwej wartosci etycznej, jak "hedonizm" - a wiele osob meczy sie ze wznioslymi idealami na
sztandarach... cierpiac za siebie i miliony. Rozumiesz? No i gdzie tu sprawiedliwosc?

ps.
Nie ma ludzi, ktorzy nie daza do szczescia. Ono moze byc roznie definiowane, ale jesli ktos
mowi, ze szczescie go nie interesuje, to klamie.

[kruszynka301]

> Caly paradoks polega na tym, ze Ty i Twoi bliscy jestescie szczesliwi na podwal
> inach hasla tak
> watpliwej wartosci etycznej, jak "hedonizm" - a wiele osob meczy sie ze wznios
Pho, dziękuję za wyjaśnienie, ale i tak czasami mam ochotę chwycić jednego i drugiego i porządnie potrząsnąć.


> lymi idealami na
> sztandarach... cierpiac za siebie i miliony. Rozumiesz? No i gdzie tu sprawiedl
> iwosc?

Akurat w tym przypadku widzę sprawiedliwość, bo ja dążę do szczęścia więc je mam, a inni do poświęcenia, no i też je mają)).
Czyli - każdy powinien być zadowolony?.

[phokara]

> Akurat w tym przypadku widze˛ sprawiedliwos´c´, bo ja da˛z˙e˛ do szcze˛s´cia wie˛c je ma
> m, a inni do pos´wie˛cenia, no i tez˙ je maja˛)).
> Czyli - kaz˙dy powinien byc´ zadowolony?.

hahaha.... no w sumie tak!
Ja tam osobiscie jestem baaaardzo zadowolona, no ale ja sie tez zaliczam do tej grupy
wrednych egoistow co to "daza do szczescia". A tak jeszcze przypadkiem po drodze do tego
szczescia ilu frustratow uszczesliwilam przez przypadek, nawet sie nad tym nie zastanawiajac...
normalnie odznake dostane gratis.

[mirlen]

Widzisz, ja do tej pory żyłam tak, żeby uszczęśliwiać tych, których kocham. Dla
mojego byłego męża zrobiłabym wszystko. I robiłam. Poświęcałam swój czas,
pieniądze, a nawet marzenia. I nie robiłam tego z miną cierpiętnicy. Robiłam to
z czystej miłości, chociaż pewnie część z Was powie, że to chora miłość...
Mąż odszedł, a ja powoli staram się zrozumieć, że to moje szczęście jest
priorytetem. Że żyję dla siebie. Że chęć odebrania sobie życia była zupełnie
pozbawiona sensu.
Myslę, że jeżeli my jesteśmy szczęśliwi, możemy uszczęśliwiać innych. Tego się
uczę każdego dnia.

Piękne pytanie...

[tricolour]

... ale odpowiedź, że po to, by "być szczęśliwym" jest świetna przez swoją
kompletność i wyczerpujące ujęcie tematu, który od setek lat spędza sen filozofom.

Przedstawiłaś, Kruszynko, piękny "dowód". Uważasz mianowicie, że szczęście
polega na "bezproblemowym rozwodzie", "niewrogich stosunkach z eksem", "braku
problemów z alimentami" i posiadaniu "tatusia domowego".
Wnoszę więc, że za ekstatyczne odczuwanie szczęścia uważasz zaniechanie lania po
ryjach, rażenia prądem i przypalania żywym ogniem. Dobrze kombinuję?

Masz, Kruszynko, problem z nazwaniem swojego obecnego stanu cywilnego tak, jak
stoi w słowniku - konkubinat. Twój facet nie jest mężem, co nam wpierałaś. Moim
zdaniem są to proste sprawy, które łatwo się definiuje i tym bardziej dziwi mnie
skąd u Ciebie chcęć porwania się na ogólnoludzką definicję szczęścia...

A po co istniejesz? Jeżeli nie wierzysz w Boga, to PO NIC.

PP

[kruszynka301]

Tri, wiedziałam, że się odezwiesz.

Ale czytaj proszę, że zrozumieniem - brak konfliktów z eksem zawdzięczam takiej, a nie innej postawie życiowej, mylisz więc skutek i przyczynę.
Wypunktowałam właśnie KONSEKWENCJE, a nie powody, dla których jestem szczęśliwa.

Filozofom pojęcie szczęścia od dawna spędza sen z powiek, a wystarczy przeczytać klasyków, np Epikura. Po rozstaniu z eksem sama czytałam wywody filozoficzne i już wtedy doszłam do wniosku, że oprócz starożytnych filozofów, po prostu zwyczjnie cieszących się życiem, inne poglądy są nie do przyjęcia, i jedynie pogłębiają stany depresyjne.

Zaniechanie przypalania żywym ogniem skutkujące odczuwaniem szczęścia???? Chyba się zagalopowałeś.

Tricolour napisał:
"A po co istniejesz? Jeżeli nie wierzysz w Boga, to PO NIC."

No tak - pozostał mi tylko kamień na szyję i do wody: DDDDD.

Oj, Tri, zawsze wprawiasz mnie w dobry humor. Zaczęłam się zastanawiać nad najgłębszym akwenem: no i Zakrzówek ma 31m. Jadę w niedzielę nurkować (ale bez kamienia).
No i kurczę wszystko można sprowadzić do nurkowania, którego naczelną filozofią jest:
"Dive now, work later"

pozdrawiam Cię serdecznie.

Staram się czytać ze zrozumieniem...

[tricolour]

... i zdania "Wypunktowałam właśnie KONSEKWENCJE, a nie powody, dla których
jestem szczęśliwa" zrozumieć nie mogę. Wynika zeń bowiem, że szczęście ma też
konsekwencje, a jest nimi "dobre układy po rozwodzie" - jeżeli mogę rzecz ująć
jednym krótkim zdaniem.

Otóż dla mnie to szczęście jest zwyczajną normą: płacenie alimentów jest normą,
niewrogi stosunek między eksami jest normą itp. Jeżli normalność nazwiemy
szczęściem, to nie ma do czego dążyć i starać się, bo okazuje się, że fakt, że
zapałki zapalają się już jest szczęściem. Z tego prosty wniosek, że nikomu nie
należy "służyć" - jak to napisałaś, bo i po co?

Myśl epikurejska, to rzecz niesłychanie stara. Zresztą rozwijała się ona w
czasach politeistycznych i trudno wzorować się na niej wiedząc, że modlitwa do
bóstwa wody przynosi opady (takie prymitywne myslenie obserwujemy i dzisiaj, gdy
posłowie modlą się do Boga o deszcz - ale mniejsza o to). Warto sięgnąć do
jakichś bardziej nowych filozofii, a okazuje się, że nie radzą one sobie z
pytaniem o sens egzystencji.

[phokara]

hahaha... piekna odpowiedz, sie normalnie splakalam ze smiechu.
Ja tylko chcialam wtracic, ze takie pytania traktuje osobiscie bez wyrywania ich z kontekstu
tego forum, czyli nie jako powazne dysputy filozoficzno-teologiczne. Stad byc moze niewrogie
stosunki z eksem czy brak problemow z alimentami jakos mnie specjalnie nie zbija z tropu jako
skladowy element 'ekstatycznej wizji szczescia'.

Ogolnoludzkiej definicji szczescia tutaj jakos nie widze, zreszta jakbym widziala, to bym sie
powaznie zaczela o siebie niepokoic.
Co ma konkubinat do pytania wyjsciowego - ni cholery nie wiem, ale nie wszystko trzeba
wiedziec. Zreszta jest tyle systemow filozoficznych, ze coraz trudniej sie w tym polapac.
Doprawdy...

A problemy z zyciem vel szczesliwe projekcje na jego temat to maja i ci, co zyja 'po cos', jak i ci
co zyja, 'po nic'. Jak widzimy istnieja i jedni i drudzy, co faktycznie od lat spedza sen z powiek
filozofom, proboszczom i farmaceutom.

Jasne - zgadzam się, że nie wszystko trzeba...

[tricolour]

... wiedziać, ale warto zadawać sobie trud poszukiwania. Warto dla siebie, choć
to do niczego nie doprowadzi... do niczego konkretnego, bo wraz z wiedzą
wzrośnie ilość nieodpowiedzianych pytań.

Łatwo doprowadzić Cię do płaczu...

[phokara]

Trud poszukiwania to ja sobie zadaje odkad pamietam. Byc moze powinnam trudzic
sie bardziej, bo jak dotad na odwieczne pytanie po co zyje nie udalo mi sie
zadawalajaco odpowiedziec. Nawet teoretycznie. No wiec tak zyje 'nie wiem po
co' ale staram sie robic to dobrze. Na wszelki wypadek. hahha.

> Łatwo doprowadzić Cię do płaczu...

No bo ja wrazliwa jestem. Powaga.

Nie wiem czemu sie czepiasz Epikurejczykow, to wbrew pozorom calkiem sensowna
doktryna byla. Dopiero interpretacja wspolczesna ja tak niechlubnie
wypaczyla... Jasne, ze nie byli tak fajni jak wredziole Cynicy (haha) i tak
czarujacy, jak Stoicy, ale bez przesady z tak surowa ocena. Zwlaszcza w lato.
Taki Kant jest zbyt wymagajacy jak na sezon ogorkowy, no doprawdy.


postawilam ten cholerny znaczek, bo w dzisiejszym swiecie, jak czlowiek nie
zaznaczy, ze zartuje, to cholera nikt go nie rozumie.

Eeeeeeeee... tak to można wszystko....

[tricolour]

Weźmy definicję:
Hedonizm (z greckiego "rozkosz"), doktryna etyczna, wg której rozkosz jest
najwyższym dobrem, celem życia i naczelnym motorem ludzkiego postępowania.
Również postawa będąca konsekwencją tej doktryny, preferująca styl życia
polegający na dążeniu przede wszystkim do przyjemności.

Kruszynko!
Jeżeli bez zająknięcie twierdzisz, że hedonizm nie jest złem i nie może
szkodzić, to nie mamy o czym gadać...

[1madzia]

dążymy do... szczęścia wiecznego. Hedonizm "chrześcijański"?

Tak. Oczywiście.

[tricolour]

Tyle, że hedonizm tym rózni sie od hedonizmu chrześcijańskiego czym krzesło
elektryczne od krzesła...

)

[phokara]

Fakt, ale niektorzy wola podrygiwac pod wysokim napieciem tu i teraz niz czekac
na niekonczace sie siedzenie na krzesle i podziwienie pieknych widokow. Wolna
wola czy jak to tam sie fachowo nazywa.

W zyciu nie spotkalam sie z okresleniem 'chrzescijanski hedonizm'. Niby duzo
czytam ale tak jakos, cholera, nieuwaznie...

[1madzia]

jak w "szczęściu wiecznym" zasiądą obok siebie na krzesłach - hedonista i
hedonista "chrześcijański" - Kruszynka i Tri.
Myślę, że Pan Bóg też się nie zdziwi, no może tylko niektórzy teolodzy.

Dopuszczam łagodną sugestię, że wysokie temperatury wpłynęły na krzywizny toku
myślowego mojego intelektu.

[kruszynka301]

Tri, ale dążenie do rozkoszy a szczęścia to wybacz, dwie różne sprawy.
Mnie bardziej pasuje hasło "carpie diem" - chwytaj chwilę, ciesz się życiem - takim, jakie masz, staraj się wyłapać jego dobre strony - kurczę, odkąd pamiętam, czułam się radosna.

I dla każdego szczęściem może znaczyć co innego - ja jestem naprawdę szczęśliwa np na łonie przyrody - zarówno w puszczy, którą mam 20 minut rpwerkiem od domu, w dolinkach krakowskich jak i pod wodą. Szczęściem dla mnie są wieczory z rodziną - czyli proste, przyziemne sprawy.

Czy to jest dążenie do rozkoszy? Czy to jest zło? Nie sądzę.

carpie diem.

No to zaraz się zgodzimy :)))

[tricolour]

Bo ja też radośnie czuję sie na łonie... przyrody, w lesie, nad wodą. Jest wiele
miejsc i ludzi, z którymi jest mi radośnie i lubię te chwile. Ale to nie jest
hedonizm...

:::::::

[phokara]

Mi jest tez radosnie jak sie piwa napije z przyjaciolmi. Mam nadzieje, ze to
tez jeszcze nie jest hedonizm, bo wlasnie zamierzam to uczynic. Milego wieczoru
wszystkim.

[kruszynka301]

Tri, no widzisz????

i dlatego lubię z Tobą dyskutować - koniec końców zwykle dochodzimy do jakiegoś podsumowania))

a teraz idę się bać - połówka pożyczyła horror - brrr))).

[der1974]

Ja myślę, że Kruszynka chciała po prostu wyrazić swoje zadowolenie i nazwała to
postawą hedonistyczną. I tyle. A w kwestii hedonizmu to śmiem twierdzić, że nie
jest to zła postawa. Równie dobra co np cynizm. Można wybrać sobie taką wizję
życia. Nikt nie zabroni nikomu. Tylko trudno sobie wyobrazić heodnizm i dobry
bliski związek z innym człowiekiem. Bo hedonizm to egoizm totalny, a to
wyklucza jakieś głębsze relacje z innymi ludźmi.

Proszę o wyjaśnienie.

[tricolour]

Cytuję:
"A w kwestii hedonizmu to śmiem twierdzić, że nie jest to zła postawa" oraz
"Bo hedonizm to egoizm totalny, a to wyklucza jakieś głębsze relacje z innymi
ludźmi"

Tym bardziej, że piszesz: "Tylko trudno sobie wyobrazić heodnizm i dobry bliski
związek z innym człowiekiem"

Czyli jak w końcu? Dobry ten hedonizm?

[der1974]

Hedonizm dobry jest jak chcesz przejść przez życie sam. Wtedy dobry na pewno
jest. Nie masz stresu. Albo jak nie zależy Ci na innych, tylko na sobie. Wtedy
też dobry jest, bo masz w nosie uczucia innych. A niech sobie pocierpią - ich
problem. Po prostu nie przejmujesz się innymi ludźmi. Kwestia wyboru.
A do wyboru jak żyć, to uważam, że każdy ma swoje pełne, niezaprzeczalne prawo.
Ty, ja, Twoja Ex, moja Ex. Każdy. I nie ma co oceniać, źle, dobrze, tak, owak,
bla bla bla.

A co do sensu życia to pozwolę sobie pewnego świra zacytować:
"Żyć z celem? Z jakim celem? Czy życie ma jakiś cel? Życie oczywiście ma sens,
będąc sensem samym w sobie, ale celu nie ma. Po co nam to? Gdyby życie miało
cel, dokąd by ten cel prowadził? Gdzie kończą się wszystkie ściany? Na rogu.
Dokąd sprowadzają się wszystkie cele? Do grobu. Oto docelowy cel wszystkich
celów.
Życie oczywiście nie ma celu. Życie oczywiście nie ma grobu. Życie i grób?
Życie w grobie? To się absolutnie razem nie trzyma. Grób się życia absolutnie
nie ima."

Więc nie wiem czy dobry ten hedonizm czy niedobry. Każdy sam musi sobie
odpowiedzieć czego chce.

dobrze...

[13monique_n]

hedonizm - co do definicji, to niezbyt chlubny sposob na organizowanie sobie
zycia. Jednak mam wraznie, ze Kruszynka (tak ja rozumiem) zlowem hedonizm
nazwala renesansowa radosc zycia.
Nie bede wchodzic w dyskusje semantyczne, niezbyt wiele o tym wiem. Ale cytat
przytoczony przez Der o zyciu w rodzinnym grobowcu... doprawdy, nie sadze, aby
tego Bog chcial dla swego najdoskonalszego stworzenia. Zreszta, on dal nam wolna
wole i, jesli wierzyc przekazom, to pierwsi chrzescijanie byli dosyc radosnymi
ludzmi. Ale nie do konca sztywnymi, zeby wspomniec Sw. Augustyna, Ojca Kosciola,
ktory prosil Boga o umiarkowanie "byle nie za wczesnie". I jego "kochaj i czyn,
co chcesz"... Dlaczego mam sie upierac, ze jestem posiadaczem (albo ktokolwiek)
jedynej slusznej interpretacji tych slow??? To jakby o pyche sie ociera... albo ??

Pozdrawiam Wszystkich z zeslania

[crazysoma]

duzo watkow naplodziliscie pytanie Kruszynki przypomnialo mi pytanie mojego
terapeuty do mnie - "a wie pani po co mamy dzieci? ja - zaskoczona takim
dziwnym pytaniem bo nikt mnie nigdy (ani ja sama siebie tez nie ) o to nie
zapytal powiedzialam szczerze - nie wiem. I wtedy uslyszalam - dzieci sa po to
zeby je kochac...
I tak mi sie skojarzylo, ze moze jestesmy po to na swiecie, zeby kochac i byc
kochanym cokolwiek to znaczy
i jeszcze cos mi sie przypomnialo w czasach dawnych czytalam potwornie gruba
ksiazke - nie pamietam ani autora ani tytulu - rzecz sie dziala w srodowisku
lekarzy na poczatku chyba 20 wieku. ksiazka miala cala mase tzw. madrosci,
ktore jako nastoletni czlowiek pochlanialam myslac, ze daja przepis na dobre
zycie buahahaha
ale jedna rzecz, co prawda chyba nie w calosci, ale jednak, zapamietalam do
dzis:
ja jestem ja
ty jestes ty
nie jestem na swiecie po to by zyc wg twoich wyobrazen
a ty nie jestes po to by zyc wg moich
ja jestem ja
ty jestes ty
jesli kiedys wzajemnie sie odnajdziemy to cudownie
jesli nie
to trudno

pozdrawiam goraco i wracam do zycia bez kompa

[phokara]

pozdrawiamy i zazdraszczamy zycia bez kompa. Korzystaj kobieto, he he...donistycznie. (tez)

Pho...

[13monique_n]

... Ty lepiej uwazaj z tym he he ...donistycznie, bo znowu pieklo sie rozpeta ;DDDD
A ja do zycia bez kompa odliczam juz dni....

[scriptus]

Crazy, ja też tego uczyłem moje dzieci, siadaliśmy przy lustrze i pokazywaliśmy
sobie - ja jestem ja, ty jesteś ty, fajna zabawa była, dzieci do dziś pamiętają,
choc miały po 3 lata...

[1madzia]

... a teraz człowiek nie ma odwagi spojrzeć w to lustro...

[13monique_n]

To znaczy?... Jakie lustro? (chyba, ze czytam za pobieznie ten watek)... )
Pozdrawiam