Alimenty na dzieci

[mja-1]

Dzieci mamy dwoje (8 i 5,5 lat),mieszkam w dużym mieście(pow.500 tys.
mieszkańców), wydatki z tego tytułu mam spore, mam też problem w kwestii
porozumienia się w tej sprawie z mężem, który od pewnego czasu dobrze zarabia.
Dobrowolnie płaci mi na dzieci w sumie 800 złotych, nie jest to rewelacja, sam
czynsz bez energii elektr. kosztuje mnie 400 zł. Rozmawiałam z adwokatką na
ten temat, ale niestety nic sensownego mi nie doradziła, raczej opowiadała o
tym , jak to się mężczyźni przed alimentami bronią. Proszę napiszcie z
własnego doświadczenia, jak wyglądało tzw. "dochodzenie się" z mężem o
alimenty przed sądem, czy są to raczej negocjacje w stylu: ja mówię 2500 na
dwoje dzieci w sumie, on mówi 800, a sąd uśrednia na 1400? Czy lepiej od razu
podać satysfakcjonującą mnie kwotę, czy targować się jak na arabskim bazarze?
Jedno jest pewne, ugody z mężem w tej kwestii nie będzie. We wszystkich innych
sprawach porozumiewamy się mniej wiecej na 3+,czasem 4, czasem 5, ale w
sprawie pieniędzy impas zupełny.
Z góry dziękuję i pozdrawiam.

[mja-1]

witam,
tak, pracuję.
Zarabiam nie najgorzej,rzecz jednak w tym,że dzieci są wspólne. Poza tym-
wiadomo jak to dzisiaj jest, pracę łatwo stracić, a poszukiwanie nowej może
chwilę potrwać.

[z_mazur]

Tak jak powiedziała brzoza, dochody męża to jedna sprawa, uzasadnione potrzeby
dzieci to druga. IMHO trudno byłoby wykazać, że wydajesz na dzieci taką kwotę
pieniędzy średniomiesięcznie. Znam osobiście przypadek gdy sąd zasądził na
dwójkę dzieci (trochę młodszych od Twoich) 400 zł. W tym kontekście kwota 800
zł wydaje się całkiem spora.

[chalsia]

> dzieci to druga. IMHO trudno byłoby wykazać, że wydajesz na dzieci taką kwotę
> pieniędzy średniomiesięcznie

A niby czemu?? A może utrzymanie JEJ dzieci kosztuje więcej?
Utrzymanie mojego dziecka kosztuje dużo więcej.
Chalsia

[z_mazur]

> A niby czemu?? A może utrzymanie JEJ dzieci kosztuje więcej?
> Utrzymanie mojego dziecka kosztuje dużo więcej.
> Chalsia


Ok wyraziłem się nieprecyzyjnie. Jasne, że na dziecko można wydać dowolną kwotę
pieniędzy, ale w sądzie trzeba to jednak udokumentować, że się tyle wydawało i
że te wydatki są UZASADNIONE. Np. dodatkowy kurs z języka angielskiego może być
uzasadniony, ale wyjazd na obóz żeglarski do Chorwacji już niekoniecznie.
Niestety panuje w sądach spora dowolność w interpretacji tej zasadności.

Juz po raz kolejny piszesz...

[tricolour]

... jakie to drogie dziecko masz i ile ono miesięcznie kosztuje. Książę jakowyś
musi być.

P

[chalsia]

po raz kolejny piszę, bo jak widać często się ludziom wydaje, że niemożliwe by
utrzymanie dziecka kosztowało więcej niż X.

Akurat w moim przypadku sąd po zapoznaniu sie z zestawieniem kosztów utrzymania
dziecka odrzucił tylko jeden wydatek (czyli całą resztę uznał za UZASADNIONĄ) -
mianowicie opłatę za przechowywanie krwi pępowinowej w banku krwi. Co dla mnie
akurat było zupełnie niezrozumiałe, bo decyzję o tym, że przez naście lat takie
koszty będą ponoszone, podjęliśmy wspólnie z jeszcze-wtedy-mężem i on TEGO
kosztu nigdy nie kwestionował. No ale argument sądu był taki, że jest to
podobne do dobrowolnego ubezpieczenia, a takoweż uzasadnionym i niezbędnym
kosztem utrzymania dziecka nie jest.

A, nie jest prawdą, że koszty utrzymania dziecka zawsze dzielą się po połowie.
W związku z czym fakt, że jakiś ojciec płaci X alimentów, nie znaczy, ze koszty
utrzymania jego dziecka wynoszą 2X.
Chalsia

Szczerze Ci współczuję, że masz chore dziecko.

[tricolour]

Jasne jest, że NIE ZAWSZE koszty utrzymania dziecka dzieli sie po połowie. Ale
najczęściej jednak dzieli sie je po połowie i tym sie najczęściej zajmujemy...

[nangaparbat3]

Zbaranialam. Czy sad ma prawo kwestionować wydatki uznane przez oboje rodzicow?

[chalsia]

no jak widzisz - może.
Zapewne podstawą tegoż jest iż w przypadku sprawy sądowej wysokość alimentów
ustala SĄD na podstawie możliwości zarobkowych rodziców oraz UZASADNIONYCH
potrzeb dziecka. A bank krwi pępowinowej to nie jest potrzeba
tylko "zabezpieczenie się na wypadek choroby".
Chalsia

[mja-1]

Witam!
A zatem przystępuję do liczenia:
mieszkanie+ prąd- ok. 470 PLN (czyli procentowo dzieci z tej kwoty 2/3, czyli:
313 zł.
przedszkole: 300 zł, kółka zainteresowań w Młodzierzowym Domu Kultury: 30 zł,
pływanie 90 zł, obiad w szkole od 100- do 127-obiad =5,50 zł razy ilość dni
roboczych w miesiącu. Czyli w sumie miesięcznie 833-860 zł. na dzień dobry. No
to zostaje jeszcze do rozdysponowania 746 zł. miesięcznie, czyli dniówka na
dziecko (przy założeniu, że miesiąc ma 31 dni) wynosi 12 zł. Na dniówkę, lub
raczej na sumę tychże dniówek składać się powinny wydatki na wyżywienie oraz
ubrania,buty, książki, zeszyty, art.piśmiennicze,czasopisma dziecięce, wyjścia
kulturalne typu teatrzyk, muzeum, wycieczka, kino, fryzjer od czasu do czasu,
lekarstwa,gdy małe są chore, zakup jakichś środków czystości i higieny, raz na
parę lat jakiś rower albo mebel do ich pokoju. No a jeśli dodatkowo moi mili
wożę te swoje kochane maluchy samochodem na te ich teatrzyki i kółka
zainteresowań, to benzyna mi się też tak jakby niechcący spala. Jak jedziemy
pociągiem albo autobusem to zły konduktor albo kanarek żądają jakichś biletów,
niecnoty jedne. Albo jeśli w ich sprawach "wykonuję telefony", to czy mogę ci ja
na to liczyć, że oddadzą mamie te przysługi w naturze za x lat poprzez podanie
mnie, trzęsacej się staruszce szklanki wody? A moze zapisywać wszystko, doliczać
procenty rocznie i
wręczyć im zaraz po rozdaniu dyplomów?
Wybaczcie sarkazm, ale dniówka 12 zł mnie dobija...To moze być stawka żywieniowa
młodego rozwijajacego się organizmu, ale co z całą resztą???
Proszę o odpowiedź.

[mja-1]

oczywiście Młodzieżowym Domu Kultury. Wybaczcie, to wzburzenie...

[z_mazur]

Gwoli ścisłości to skoro liczysz już obiady to pozostaje na pozostałe 12 zł
czyli na śniadania, kolacje i podwieczorki. Wydatków na basen sąd może nie
uznać za uzasadnione. I w tym momencie całe wyliczenie zaczyna mieć sens.
Bo zostaje Ci miesięcznie poza wyżywieniem ok 400 zł na to co wymieniłaś.
BTW jeśli chodzi o kulturę i inne przyjemności to ojcu nie zdarza się zabrać
gdzieś dzieci od czasu do czasu??? Dajesz mu w tym momencie na to pieniądze z
tej puli??

[mja-1]

Witaj Z_Mazur,
od razu widać , ześ szczęśliwe dzieciństwo miał i obiadów w szkole jadać nie
musiał. To są posiłki na zasadzie "nie umrzeć z głodu" do tej 17.00, ani
wartościowe, ani pożywne. No najwyżej czasem kaloryczne... Jeśliś zainteresowany
przefaksuję Ci menu.
A jeśli chodzi o ten nieszczęsny basen, to rozumiem, że w opinii sądu siedzenie
przed telewizorem w domu jest lepszą formą dbałości o tężyznę fizyczną młodego
pokolenia bo tańszą? Czy to znaczy, że w przyszłości Twoje wysportowane dzieci
będą płacić większą składkę na ZUS, po to by z ich składek leczyć choroby
cywilizacyjne, jak miażdzyca na przykład i wady postawy moich niewysportowanych
latorośli? No a majtki, rajtuzy i kapcie domowe, to wprawdzie nie grube zakupy
typu kurtka zimowa i kozaki, ale niestety częstsze.
I tym optymistycznym akcentem kończę listę pytań do Ciebie.
Nie myśl o mnie źle, ale ja- gdybym oddała dzieci w dobre ręce byłabym gotowa
płacić co najmniej połowę swego dochodu netto, uważam że to sprawiedliwe, przy
słabszym dochodzie człowiek ma czas po normalnej pracy dorobić popołudniami...
Poza tym chciałabym, żeby te dobre ręce nie gryzły się finansowo i nie musiały
wybierać w sklepie najtańszych rzeczy żeby związać koniec z końcem. Żeby te
dobre ręce miały w miarę wygodne życie,finansowo stabilne, wiadomo, samo samotne
wychowanie dwójki dzieci to już niełatwe zadanie.
PRZYSIęGAM RóWNIEż UROCZYśCIE, żE Z PIENIęDZY NA DZIECI NIE ZAMIERZAM BRAć I
WYDAWAć NA SIEBIE.

[z_mazur]

Ok jeśli już mamy się tak licytować to powiem Ci, że jestem w stanie za 5 zł
(średnio) zrobić pożywny posiłek dla dwójki dzieci. Wynikałoby, że lepiej sobie
podarować te obiady a dzieciom po prostu do szkoły dawać pożywne drugie
śniadanie i napewno dziecko nie umrze z głodu do 17.

Co do basenu to jest wiele innych form aktywności fizycznej które nie kosztują
za miesiąc nawet połowy tej kwoty i napewno uchronią dzieci od
konsekwencji "chorób cywilizacyjnych".
Nie myślę o Tobie źle, tylko zdroworozsądkowo uważam, że kwota alimentów w
wysokości 800 zł jest całkiem ok, a jeśli dodatkowo ojciec wykazuje się
aktywnością w kontaktach z dziećmi (tzn zabierze je od czasu do czasu gdzieś i
np. raz do roku na jakiś wyjazd) to na prawdę nie powinnaś narzekać.
Przypuszczam z tonu Twojego postu, że wasze rozstanie było inicjatywą męża i
częściowo obwiniasz go za zmianę Twojego standardu życia. Niestety po rozstaniu
nic już nie będzie takie jak było.

[nangaparbat3]

Słuchj, zapominasz o jednym - przy dzieciach w tym wieku jakiekolwiek wyjscie
matki z domu po godzinach szkolno-przedszkolnych oznacza konieczność
zatrudnienia kogoś, kto sie dziećmi zajmie. To sa niezle koszty.
Poza tym słyszalam, ze skoro dzieci mieszkaja z matka i na niej spoczywa niemal
w calości ciężar opiekowania sie nimi, wcale nie musi lozyc na dzieci polowy,
moze mniej.

[marek_gazeta]

No to ja jestem właśnie na etapie uzgadniania - widok z drugiej strony.

Wydaje się, że decydować powinny rzeczywiste, udokumentowane wydatki na dziecko. Szkoła, przedszkole, zajęcia, ubrania, jedzenie, zabawki itp. Nie ma zatem satysfakcjonującej kwoty, tylko oszacowanie kosztów. Ponadto, weź pod uwagę, że eks też od czasu do czasu coś kupi, za coś zapłaci - ma do Ciebie przybiegać z rachunkami? Wg mnie dobrze by było ustalić, że ojciec pokrywa część kosztów wychowania dzieci - np. część zajęć pozalekcyjnych, ferie itp. i to odpowiednio uwzględnić.

Jeśli pozostaje jakaś sporna kwota - np. mąż twierdzi, że dałby więcej, ale nie jest przekonany, czy kasa rzeczywiście idzie na dzieci, a nie na Twoje wydatki, jest jeszcze jeden możliwy kompromis - wpłacanie różnicy dziecku na jakiś fundusz.

Namawiam do rozmowy - rzetelnej, spokojnej, popartej wyliczeniami i faktami. Umówcie się w neutralnym miejscu i w momencie, gdy oboje będziecie w stanie rozmawiać bez emocji. Nie jest to łatwe - sytuacja materialna po rozwodzie zmienia się z reguły na minus; stres, depresja, obawa o przyszłość itp. Jeśli facet odchodzi, zostawia wszystko i musi nagle wynająć mieszkanie i kupić masę rzeczy, które do tej pory miał w domu, to rzeczywiście zaczyna się obawa o kasę. Nagle ze stosunkowo dobrych zarobków robi się niewiarygodnie mało kasy. Ja to rozumiem, sam jestem w takiej sytuacji. Potrzeba trochę dobrej woli. Kiedyś się kochaliście, macie dzieci, trzeba rozmawiać.

Chciałem nadmienić, iż osobiście uważam uchylanie się od płacenia alimentów na własne dzieci za haniebne i godne najwyższej pogardy. Oczywiście w normalnej sytuacji, bywają patologiczne.

[marek_gazeta]

Głupio odpowiadać na własny post, ale właśnie przyszedł mi do głowy jeszcze jeden pomysł - może założyć oddzielne konto alimentacyjne? Matka pobierałaby pieniądze i rozliczałaby się z wydatków, powiedzmy raz na miesiąc. Uniknęłoby się "mieszania" pieniędzy na dzieci z resztą kasy. Dla wydatków "rozmytych" (np. jedzenie) trzeba by było jakąś kwotę ustalić. Może to jakiś pomysł dla rodziców, którzy nie mogą się w tych sprawach dogadać?

[nangaparbat3]

Wiesz co, marek, Ty sie puknij. Moze jeszcze matka ma Ci przedstawiac faktury,
a Ty sobie przygotujesz liste wydatkow refundowanych - nie ma na liscie, nie
uwzglednię. Tak jej nie ufasz? Bylo sie nie zenić.

Jak widzisz, Marku...

[tricolour]

... nawet Nangę można wyprowadzić z równowagi pomysłem, że może sie rozliczyć z
wydatków. Byłej zonie po rozwodzie trzeba ufać, a jak sie nie ufa, to było sie
nie żenić - "logiczne".

W sprawie alimentów jest wieczna wojna i wiekszość kobiet po rowododzie uznaje
koniecznośc "podsumowania" dziecka za rzecz wręcz uwłaczającą ich godności.
Facet ma płacić, ale nigdy nie wiadomo ile. Najlepiej tyle, by wystarczyło nawet
ma takie rzeczy, jakie dziecko nie miało w szczęśliwym małżeństwie plus
odpowiednie "zabezpieczenie" matki na okolicznośc utraty pracy (ojca utrata
pracy nie dotyczy) i innych zmian...

[13monique_n]

Nie wrzucaj, Tri, wszystkich do jednego worka. Proszę.
Jednym z moich pomysłów byla propozycja do exa, że założę specjalne konto na
alimenty na dzieci i będę mu przedstawiała rachunki, a wyciągi będzie mógł
generowac sam. A on się upiera przy osobistym przekazywaniu pieniędzy.
Z drugiej strony, kiedy w zeszłym roku oddawałam mu kartę do wspólnego konta,
prosiłam, by mi cofnął pełnomocnictwa i zmienił hasło do bankowości
internetowej. On mi wtedy odparł, że mi ufa i nie widzi takiej potrzeby. - I to
jest najjasniejszy punkt w okresie, kiedy się rozstawaliśmy - troszkę mnie
jednak poznał.
I myślę, że o to chodzi nandze, że ona jednak życiem wspólnym miała możliwość
dowieść, że będzie dbała o interesy dzieci. Tak mi się zwyczajnie wydaje.

OK. Ty pozstaniesz poza tym workiem, do którego..

[tricolour]

... powsadzam całą resztę.

Wiesz - ja też nie mam najmniejszej ochoty sprawdzać żony na co wydaje
pieniądze, co jest zajęciem nudnym i mało pozytecznym. Nie chce żadnego wglądu w
konta i generowania wydruków - wolę kliknąć na przelew i zapomniec o
pieniądzach. Dobrze rozumiem Twojego exa.

A Nanga taka zawsze spokojna i wyważona mówi "puknij się". Jak ktoś sie tak
nagle podnieci, to mnie to intryguje...

[marek_gazeta]

> ... nawet Nangę można wyprowadzić z równowagi pomysłem, że może sie rozliczyć z
> wydatków. Byłej zonie po rozwodzie trzeba ufać, a jak sie nie ufa, to było sie
> nie żenić - "logiczne".

Eee tam. Zapytałem, dlaczego tyle, odpowiedź żony - no nie wiem, adwokatka powiedziała, że "tak się pisze" (uwzględniając zarobki). To jest w końcu moja kasa, o jakim zaufaniu mówisz? Ja jej ufam o tyle, że jak stwierdzi konieczność kupowania kurtki dziecku 3 razy do roku, tzn. że tyle razy będzie trzeba kurtkę kupić, że nie wyda pieniędzy na swoje kosmetyki. Jeśli nie starczy, będziemy rozmawiać. Ale nie rozumiem, dlaczego nie wolno mi wymagać oszacowania kosztów?

[nexi3]

Ni i kolko sie zamknelo, bo kiedy napisalam jakis czas temu, zeby eksie zaczely
zarabiac na siebie to wywolalam llawine atakow. Nawet panowie twierdzili, ze
placic trzeba, bo ........... trzeba i juz. A teraz ci sami panowie burza sie w
temacie nieograniczonych potrzeb swoich do momentu rozwodu, calkiem
przecietnych pod wzgledem kosztow pociech. Ja sama "pobieram" alimenty i moj
obecny maz jest takze "dawca" alimentow dla..... No wlasnie tu powstaje pytanie
dla kogo. Bo za 1600 PLN 10-latka powinna jezdzic do szkoly taksowka, a nie
posuwac sama autobusem. Czasem w tych alimentach ukryte jest
takze "odszkodowanie" za zdrade i zlamane serce. Ja nie zdradzalam i zdradzana
nie bylam, zlamanego serca nie mam i nikomu mu nie zlamalam. Moze dlatego
alimenty ida w calosci na konto z ktorego moj syn bedzie mogl skorzystac kiedy
bedzie na tyle rozsadny, ze oceni wlasciwie wartosc takich pieniedzy. A eksia
bierze wszystko jak leci i wola "malo!" A malo bo pracuje na pol etatu, jest
masazystka, kazda wzmianka o tym zeby rzucila prace w NFZ i zajela sie wlasna
dzialalnoscia, skutkuje tylko restrykcjami w postaci ograniczeniami widzen
dziecka (jest chora, mamy inne plany, ona sie z Toba nudzi etc.). Natomiast
kiedy chce wyjechac na weekend wtedy nie maznaczenia, ze jeszcze tydzien
wczesniej "nie miala co do garnka wlozyc", bo teraz ten wyjazd za 300 PLN "to
prawdziwa okazja", a dzieckiem niech zajmie sie tata, mimo, ze przeciez wlasnie
jest chora i wolalaby w domu zostac. no ale coz, pewnie powiecie - wiedzialy
galy co braly. Moje nie wiedzialy bo takiego stwora przedtem nigdy nie
widzialy. A kazdy sadzi po sobie, wiec moze dlatego niektorym z was latwiej
jest zrozumiec pobudki manipulantek

[0lana]

Chciałem nadmienić, iż osobiście uważam uchylanie się od płacenia alimentów na
> własne dzieci za haniebne i godne najwyższej pogardy.
Ja tez tak uwazam i pewnie wiele osob ,ale co z tego?Nic nie mozna z tym
zrobic,nie ma na to kary dla tatusiow-nygusow,a zycie plynie.Dzieci trzeba
nakarmic ubrac,wyksztalcic...,o rozrywce typu kino,teatr,zajecia dodatkowe u
mnie nie ma juz mowy.Starszy syn potrzebuje korepetycji,ale nie stac mnie na to
i zaczynam bac sie ,czy skonczy 6 klase.Jedyna rozrywka jest telewizja
satelitarna,z ktorej wlasnie musialam zrezygnowac,bo 100zl m-cznie,to musze
wydac na lekarstwa,czasem trzy razy tyle,bo mam dzieci alergiczne i z
astma.KARYGODNE jest uchylanie sie od utrzymywania wlasnych dzieci i nie biore
tu pod uwage nic ponad podstawy egzystencji.Co mozna zrobic,jak TATUS korzystal
tylko z praw,a zapomnial o obowiazkach wynikajacych z zalozenia rodziny???
Pozdrawiam ,moze znasz jakis sposob?
pozdrawiam

[chalsia]

no tylko takie jak:
- komornik
- alimenty od innych członków rodziny ojca
a potem
- odebranie prawa jazdy (ponoć calkiem niźle działa)
na koniec
- sprawa karna i więzienie.
Niestety nic z powyższego nie podziała, jesli ktoś się uchyla od alimentów
programowo.
Chalsia

[0lana]

chalsia napisała
> - komornik,a dziala za granica?W Polsce zabierze cos z naszego wspolnego
majatku,a za granica moj maz ma podobno samochod,ktory kupil zreszta za
pierwsze zarobione tam pieniadze...mial czelnosc chwalic sie tym
dzieciom,zamiast wyslac je na kolonie latem.
> - alimenty od innych członków rodziny ojca
Jest tesc i brat ,ktory musi utrzymac wlasna rodzine...To nie
sprawiedliwe,dlaczego maja placic ?Przeciez to nie oni sa winni.A to poczucie
ze ja moge chciec od nich tego...brrr,jestesmy rodzina,a to oznaczaloby dla
mnie koniec dobrych stosunkow.
> - odebranie prawa jazdy ...
I to bylby chyba najlepszy sposob,najbardziej odczuwalny,w koncu jakas kara,ale
pewnie procedury sa baaaaaaaardzo dlugie.
> - sprawa karna i więzienie...
A po co skrzywdzonym dzieciom jeszcze swiadomosc,ze maja ojca w wiezieniu?...To
straszne.Kochamy go mimo wszystko...

[chalsia]

i tak żeby ruszyć kwestię prawa jazdy musisz najpierw skierować sprawę do
komornika.
Komornicy są w kazdym kraju a teraz jestesmy w EU. Znajomej eks alimenciarz
siedzi w Niemczech i jakoś tam go niemiecki komornik dopadł (szczegółów nie
znam).
Albo coś chcesz zrobić rzeczywiście, albo tylko sobie ponarzekać.
Chalsia

[0lana]

Chalsiu,dzieki serdecznie.Ja bym chciala bez sadu znalezc sposob na mojego
meza,bo z urzedu to bedzie juz koniec naszego zwiazku,nawet jesli lacza nas
tylko dzieci...choc trudno mi w to uwierzyc.Boje sie ,ze jak rusze do sadu to i
tak nic nie wskuram i nie moge pozbyc sie poczucia,ze zrobie cos
zlego...przeciez to czlowiek,z ktorym chcialam spedzic moje zycie,byc na dobre
i na zle...Przez kilkanascie lat malzenstwa nie raz brakowalo nam kasy,ale
bylismy razem,opiekowalismy sie dziecmi razem i nie wazne bylo ,ze dzis na cos
nie ma ,bo wiadomo,ze po burzy jest zawsze slonce...Zazdroszcze osobom,ktorym
udalo sie porozumiec w sprawie pieniedzy DLA DZIECI...,bez sadu,bez ingerencji
obcych osob,przeciez wszyscy wiemy ,ze dzieci kosztuja i to duzo...pomijajac
juz fakt,ze nasze zycie jest podporzadkowane im...
Czytalam wiele watkow o alimentach szukajac potwierdzenia moich skromnych
wyliczen i doszlam do wniosku,ze 700zl na jedno dziecko to niewygorowana
kwota.U mnie oznacza to 700zl x 3 dzieci=2100!!!!!! Ja zarabiam na reke
950zl,chyba ze oddam 16miesiecznego synka pod dluzsza opieke,niz tylko do
babci...moze zarobie wiecej,a co zarobie oddam opiekunce,wiec nie widze w tym
sensu.Decyzje o posiadaniu dzieci byly wspolne i gdyby nie wybryk mojego meza
bylabym teraz,zreszta po raz pierwszy,na urlopie wychowawczym i dwojka
starszych dzieci(13i11lat)mialaby normalny dom.Gdybym wczesniej zdawala sobie
sprawe,ze cos az tak niedobrego dzieje sie z moim mezem,pewnie nie
zdecydowalabym sie na trzecie dziecko,mysle tak czasem jak nie mam juz na nic
sily.Ale potem dziekuje Bogu,ze jednak bylam w tej nieswiadomosci naszej
sytuacji,bo nie mialabym juz tego skarbu jakim jest moj Dziubasek.Ale co teraz
poczac,jak utrzymac ta gromadke i uczyc ich jeszcze,ze dobro zawsze
zwycieza??????

[marek_gazeta]

Tak, 700 złotych/dziecko ok, ja się zgodziłem na 750, ale obawiam się, że wydatki będą większe.

[0lana]

marek_gazeta napisał:
> Tak, 700 złotych/dziecko ok, ja się zgodziłem na 750, ale obawiam się, że
wydat
> ki będą większe.

Gratuluje poczucia odpowiedzialnosci i zdrowego rozsadku!Szkoda ,ze nie moge
myslec tak rowniez o moim mezu.Olewa mnie ,ale czemu dzieci maja na tym
cierpiec?Juz i tak czuja sie przez niego odrzucone(mysla,ze sa niedobre skoro
tatus bedzie mial nowego dzidziusia,a dopiero u nas sie urodzil),moglby chociaz
dbac o nie finansowo.
pozdrawiam i zycze powodzenia na nowej drodze zycia...jesli juz tak trzeba
bylo...

[marek_gazeta]

Swietne pomysły! Może się zwrócić do dziadków? Jeśli nie chcą dać kasy do ręki, może po prostu coś opłacą, kupią?
Pozostaje jeszcze terroryzm, czyli groźba powiadomienia sąsiadów (jakieś ogłoszenia itp.) lub współpracowników w firmie.
Z autopsji wiem, że tatuś odnajduje się w chwili, gdy znów można być dumnym z syna - kończy 18 lat, idzie na studia itp.

[chalsia]

no ja akurat znam na gazecie jedną mamę, która jednakowoż jest w swietnych
układach z eksem (a i oboje finansowo mają się dobrze) i robią tak, że mniej
więcej ustalili jakie są koszty utrzymania dziecka i oboje na osobne konto
wpłacają co miesiąc ustalone kwoty od każdego z nich. Oboje mają karty do tego
konta i kupują/płacą co potrzeba. Jak zabraknie w jakimś miesiącu - to obydowje
dokładają, jak zostanie - w nastepnym miesiącu wpłacają mniej.
Ale to wyjątek od reguły jest.
Chalsia

Do Mja-1.

[tricolour]

Oczywiście możesz zażądać na dziecko kwoty 2500zł, ale pewnie sąd zażąda od
Ciebie stosownego wyliczenia, że dzieci kosztują 5000 miesięcznie.

Jeżeli chodzi o moje doświadczenia, to są one proste: Suma wydatków na dziecko
stanowi podstawę do dyskusji (przecież nie zrobie przelewu wpisując w rubryce
kwota "aby starczyło").
Ostatnio ex chciała podwyższenia alimentów, a na moje pytanie "ILE" odparała
"Nie wiem, bo nie znam twoich możliwości". Odparłem, że nie pozna moich
możliwości, bo jestem dla niej obcym facetem i guzik ją powinienem obchodzić w
całości, a finansowo w szczególności. W związku z tym, że umiem gadać z kobiecym
mózgiem zapatrzonym w cudzy portfel, sam zaproponowałem 200 zeta podwyżki, co
zastało łaskawie przyjęte.
Pikanterii zajściu dodaje fakt, że w tym samym czasie dostała ponad 1000zł
podwyżki...

[mja-1]

A teraz wielka odsłona)
To ja poprosiłam męża, żeby się wyprowadził. Pikanterii niechaj doda fakt,że
nadal go kocham i że oboje nie mamy innych partnerów. Mąż też nadal mnie kocha
(tak mówi, nie mam powodów, by mu nie wierzyć).
Jednakże wykłócanie się ze mną o pieniądze w jakiś sposób dowodzi mi, że dzieci
postrzega on jako obciążenie finansowe, jakieś przykre zobowiązanie, ponury
finansowy obowiązek...
A zatem rokowania na przyszłość kiepściutkie...
A w sprawie finansowych bolączek, to dziś po południu, gdy tak sobie
kontemplowałam wypowiedź Z_Mazur doszłam do wniosku, że najlepiej wziąć sprawy w
swoje ręce: poszukam sobie dodatkowej pracy popołudniami i wieczorami, a dzieci
przecie może mi telewizornia wychowywać, albo niech "se" siedzą pod blokiem,
albo- bo ja wiem, może jakaś świetlica środowiskowa dla zaniedbywanych przez
rodziców dzieci???
Z_Mazur, jeśli faktycznie tak sprawnie gotujesz to mam dwie propozycje (obie
serio i bez cienia ironii). Gdzie mieszkasz? Może byś mnie czasem czymś pożywnym
poratował (odwdzięczę się). Masz jakieś fajne, sprawdzone przepisy?
Pozdrawiam wszystkich i dziękuję za wypowiedzi, piszcie dalej))

[z_mazur]

> A teraz wielka odsłona)
> To ja poprosiłam męża, żeby się wyprowadził. Pikanterii niechaj doda fakt,że
> nadal go kocham i że oboje nie mamy innych partnerów. Mąż też nadal mnie kocha
> (tak mówi, nie mam powodów, by mu nie wierzyć).

Więc może zamiast wykłócać się o alimenty lepiej zająć się naprawą waszych
relacji. Jakoś nie potrafię sobie wyobrazić dwoje kochających się ludzi, którzy
nie potrafię się dogadać. Może dobrze byłoby pomyśleć o terapii małżeńskiej.


> Jednakże wykłócanie się ze mną o pieniądze w jakiś sposób dowodzi mi, że
dzieci
> postrzega on jako obciążenie finansowe, jakieś przykre zobowiązanie, ponury
> finansowy obowiązek...
> A zatem rokowania na przyszłość kiepściutkie...

Kiedy mężczyzna nie mieszka z dziećmi, to to obciązenie zaczyna traktować jako
przykry obowiązek. Przecież niby wiesz, że podatki idą na same szczytne i
potrzebne cele, a lubisz je płacić???


> A w sprawie finansowych bolączek, to dziś po południu, gdy tak sobie
> kontemplowałam wypowiedź Z_Mazur doszłam do wniosku, że najlepiej wziąć
sprawy
> w
> swoje ręce: poszukam sobie dodatkowej pracy popołudniami i wieczorami, a
dzieci
> przecie może mi telewizornia wychowywać, albo niech "se" siedzą pod blokiem,
> albo- bo ja wiem, może jakaś świetlica środowiskowa dla zaniedbywanych przez
> rodziców dzieci???

Moja córka chodziła do domu kultury na zajęcia z tańca dwa razy w tygodniu za
które płaciła kilka złotych miesięcznie. Jest też aktywnie działającą harcerką
co kosztuje ok 12 zł na rok. Nigdy nie wysiadywała pod blokiem, i nie wiem czy
dom kultury można nazwać świetlicą środowiskową. Za telewizją nigdy nie
przepadała, jeśli już to raczej komputer. A tak kontempluję Twoją wypowiedź, to
jeśli znajdziesz dodatkową pracę, to będziesz mogła opłacić przecież dzieciom
dodatkowe zajęcia. Sarkazm też wymaga logiki.


> Z_Mazur, jeśli faktycznie tak sprawnie gotujesz to mam dwie propozycje (obie
> serio i bez cienia ironii). Gdzie mieszkasz? Może byś mnie czasem czymś
pożywny
> m
> poratował (odwdzięczę się). Masz jakieś fajne, sprawdzone przepisy?
> Pozdrawiam wszystkich i dziękuję za wypowiedzi, piszcie dalej))

Polecam kuchnię śródziemnomorską. Wiele włoskich past to dania które można
zrobić prawie z niczego i zamknąć sie w kwocie 5 zł na dwie osoby. Dodatkowo w
przeciwieństwie do tradycyjnej polskiej kuchni przygotowuje się je o wiele
szybciej. Polecam również częstsze korzystanie z nabiału i np. soi zamiast
mięsa z pożytkiem dla zdrowia i portfela. Przykład: naleśniki z farszem jak do
pierogów ruskich. Jeśli się zostawi ziemniaki z poprzedniego dnia to można
takie danie zrobić w 30 minut, też zamykając się w kwocie 5 zł. Zresztą
naleśniki mają tyle wariacji... Nawet pizza na 3 osoby zrobiona samemu to
wydatek ok 8 zł, tylko jednak wymaga trochę zabawy.

[majkel01]

> Oczywiście możesz zażądać na dziecko kwoty 2500zł, ale pewnie sąd zażąda od
> Ciebie stosownego wyliczenia, że dzieci kosztują 5000 miesięcznie.

nigdzie nie jest napisane ze alimenty musza wynosic polowe wydatkow na dziecko.
Sad z pewnoscia przy ustalaniu wysokosci alimentow wezmie orzecznictwo Sadu
Najwyzszegoz ktorego wynika iz dzieci maja prawo zyc na tym samym poziomie co
osoba zobowiazana. Skoro wiec zobowiazany zarabia duzo wiecej niz np. matka
dziecka to bedzoe placic duzo wiecej niz polowe uzasadnionych potrzeb dzieci.

A jeżeli jest odwrotnie?

[tricolour]

Jeżeli matka zarabia znacznie więcej niż ojciec, to jaki jest podział?

Pisałeś też, że sąd pod uwagę bierze możliwości rodziców. Jeśli ojciec
wykorzystuje swe możliwości i zarabia dużo, a matka nie wykorzystuje (z jakiegos
powodu), to co wtedy? Czy sąd bedzie popierał leniwą matkę?

To takie teoretyczne pytania...

[chalsia]

wykorzystuje swe możliwości i zarabia dużo, a matka nie wykorzystuje (z jakiego
> s
> powodu), to co wtedy? Czy sąd bedzie popierał leniwą matkę?

Matka opiekująca się dzieckiem najczęściej z tego własnie powodu iz się
dzieckiem opiekuje (co ostatnio b. dokładnie opisała Nanga) NIE MA MOŻLIWOŚCI
by wykorzystać w pełni swoje mozliwości/potencjał zarobkowy. Nie jest to wtedy
kwestia lenistwa. (oczywiście bywają też i takie matki, które programowo nie
zamierzają pracować w ogóle albo tylko za minimum płacy by dostać ZUS).
Ja np. musiałam zrezygnować ze swojego poprzedniego stanowiska (lepiej
płatnego) bo sie rozrosło na tyle, że musiałabym dużo wyjeżdżać (włącznie z
noclegami). A nie chciałam by dziecko było chowane przez nianię w tak dużym
zakresie z jakim by się to wiązało przy moich wyjazdach. Opieka ojca w czasie
wyjazdów moich nie wchodziła w rachubę bo w praktyce oznaczałoby dla dziecka w
wieku przed/wczesnoprzedszkolnym opiekę naprzemienną, którą uważam za zły
pomysł, zwłaszcza jak się mieszka kilkadziesiąt km od siebie.
Podobna sytuacja moze być też, gdy dziecko jest chorowite, wymaga specjalnej
opieki, etc.

> Jeżeli matka zarabia znacznie więcej niż ojciec, to jaki jest podział?
>

Dokładnie odwrotny. Mam właśnie taką sytuację, że sąd uznał moje możliwości za
wyższe niż eksa i od jakiegoś czasu alimenty ojca stanowią niecałe 30% kosztów
utrzymania dziecka. A ja na dodatek wnoszę praktycznie 100% opieki
bezpośredniej, bo ojca kontakt z dzieckiem ogranicza się do maks. dwóch
weekendów w miesiącu. Czyli też niesprawiedliwie, bo na mnie de facto spoczywa
olbrzymia większość wysiłków (i materialnych i nie) związanych z faktem, że
mamy dziecko.

Chalsia

Kurcze...

[tricolour]

... jeszcze kilka rozsądnych kobiecych postów, a zmienię zdanie...

)

nie będę Cię przekabacać :-))

[chalsia]

i dla wyjaśnienia dodam, że niedługo odbędzie się apelacja, bo ja się akurat z
takim, jak opisałam, podziałem nie zgadzam.
Na dodatek ojciec dziecka też nie (również apelował) - ponieważ chce by jego
wkład w utrzymanie dziecka wynosił 10% (niecałe zresztą).
Chalsia

[chalsia]

> i dla wyjaśnienia dodam, że niedługo odbędzie się apelacja, bo ja się akurat
z
> takim, jak opisałam, podziałem nie zgadzam.

zapomniałam dopisać, że podważam również twierdzenie o aktualnie niższych niż
moich możliwościach zarobkowych/majątkowych eksa.
Chalsia

[wiewiorka29]

tricolour napisał:

> Ostatnio ex chciała podwyższenia alimentów, a na moje pytanie "ILE" odparała
> "Nie wiem, bo nie znam twoich możliwości". Odparłem, że nie pozna moich
> możliwości, bo jestem dla niej obcym facetem i guzik ją powinienem obchodzić w
> całości, a finansowo w szczególności. W związku z tym, że umiem gadać z
kobiecy> mózgiem zapatrzonym w cudzy portfel, sam zaproponowałem 200 zeta
podwyżk, co> zastało łaskawie przyjęte.> Pikanterii zajściu dodaje fakt, że w
tym samym czasie dostała ponad 1000zł> podwyżki...


?????????? Sorrry.... Ale zatkało mnie.... Ty się w ten s posob zwracasz do
niej i tak się wyrażasz o Ex żonie z którą się rozwiodleś 10-lat temu (!!!) i
zostawiłeś pod jej wyłączną opieką wqasze wspolne dzieci dla których nadal
powinieneś być ojcem????
Wybaczcie porownanie, ale jakby moj ex-kochanek tak się wyrażał o swojej
małżonce i matce swoich dzieci to dostałby ode mnie kopa w d... błyskawicznie.
Jeśli ta zona jest tak beznadziejnym babskiem to mogłes sam dzieci przez lata
wychowywać i świecic im przykładem sZacunku do innych ludzi i
niematerialistycznego podejscia do świata. Bardzo prosto krytykować zonę gdy
samemu sie jedynie wypisuje czeki.

A co sie dziwisz?

[tricolour]

Moja żona jest dla mnie obcym człowiekiem i nie obchodzi mnie nawet czy ma co
jeść. Panuje miedzy nami symetria i ona ma podobne zdanie o mnie.

To dlatego tak mnie zdziwiło nagłe jej zainteresowanie moimi możliwościami
finansowymi. Potrzeby dziecka wynikają z potrzeb dziecka i te łatwo policzyć, a
mój kontrakt wystrczy na ich pokrycie bez większych ceregieli.

Trzeba tylko powiedzieć ile sie chce, a nie zachodzic od zachrystii.

[wiewiorka29]

Czyli dzieci płodziłeś pijany z jakąś przygodną obcą pańcią?

Jasne, że nie.

[tricolour]

Dziecko było owocem naszej miłości (ale poczekaj cierpliwie - może Twoje bedzie
płodzone z jakś pańcią w opisanych przez Ciebie okolicznościach).

[wiewiorka29]

Przeraża mnie to co piszesz i jak piszesz. Milosci w tym nie czuc... Nawet
pewnie nie wiesz jak cierpią dzieci które muszą patrzeć na takie wzajemne
relacje rodziców, pogarda , psychiczne poniżanie i ewidentny brak szacunku
miedzy ojcem (niestety!) i matką, i jak trudno takim dzieciom potem jest
normalnie zyć.
co cie to obchodzi jak wazniejsze od corki i jej potzreby bycia kochaną i
wychowywania sie w wtmosferze zyczliwosci jest sprowadzenie do parteru ex-zony
w dowolnej konfiguracji, byle twoje bylo na wierzchu . (dla dziecka to musi
być straszny dramat a dorosłych to nie obchodzi bo zajęci sa wsajemnym
udupianiem się). Dramat, dramat, dramat.

Czy tą pogardę, psychiczne poniżanie...

[tricolour]

... i ewidentny brak szacunku wyniosłas ze swojego domu?

Bo na jakiej racjonalnej podstawie piszesz o moim? Nie ma takiej podstawy i
uzywasz ewentualnie idealistycznej wyobraźni "jak powinno być".

A jedyne, co powinno Cie interesować, to jak powinno być u Ciebie (kiedy już
założysz rodzinę), a nie wyrokować jak było u mnie.

[wiewiorka29]

Tak. Wynoisłam to z domu. Bardzo przypominasz mojego ojca w tym co, jak i o
czym mówisz i z odnoszenia sie do innych... Nie wiem jak bylo u Ciebi, wiem
tyle ile odbieram z Twoich wypowiedzi na forum i to mnie przeraża bo na powne
rzeczy jestem szczegolnie wyczulona.

Wychodzejuż, wiec nie napise wiecej, jest mi strasznie smutno, że po tylu
latach od rozwodu rodzice nie chca sie przestac nienawidzic i zapominaja, że
oni moga odgrywac obxych wobec siebie, ale dla dobra dziecka powinni ulozyc
poprawnie i z choc odrobina zacunku swoje relacje. Czytam inne osoby na tym
forum, osoby dla mnie wrecz bohaterskie, które inicjują z wyjątkowo lewym i
agresywnym exM spokojne rozmowy i porozumienie, bo dla dobra wspolnycgh dzieci
i przyszlosci to ważniejsze niż walka. Na etapie rozstania zawsze sa zle
emocje, sama je przerabialam, nie przypyszczalam /ze ktoz je zostawil w sobie
na 10 lat. To bardzo bardzo smutne. To tyle.
(przepraszam za literówki mam fatalną klawiature)

Odbiór w realu jest inny niż w Necie.

[tricolour]

Opisywanie własnego bohaterstwa czasem mija sie z tym, czego nie napiszą inni.

Zresztą to nie jest ważne. Ważne jest to jak bardzo relacje między rodzicami
przenosze sie na dzieci. I w moim przypadku mogło być tak, że nasze toksyczne
relacje w życiu trzeba było zerwać i pozostać przy obojętności - dla dobra
wszystkich.

I podejź dojrzale do mojej wypowiedzi, że nie intersuje mnie, co je moja ex. Nie
interesuje mnie też, co Ty jesz - a z tego nie wymikają żadne negatywne uczucia,
pozytywne też nie. Czy źle Ci z tym? Nie - jest normalnie.

[wiewiorka29]

Moj ojciec nie dopuszcz do siebie< ze mógl być złym ojcem> może dlatego<z
zupelnie nie wie co to jest BYC ojcem

A co z Tobą?

[tricolour]

Dlaczego ciągle piszesz o innych? Dla Ciebie, to Ty stoisz w centrum świata.

Dorzuce swoje "trzy grosze"

[crazysoma]

Robie co miesiac kalkulacje, (z wyprzedzeniem), ile bedzie mnie kosztowac
dziecko - to starsze, bo z mlodszym, to zupelnie inna sprawa, uwzgledniajac
mniej wiecej takie rzeczy, jak podreczniki we wrzesniu, plus szkolne oplaty,
karta miejska, zajecia dodatkowe, imieniny kolegow i kolezanek, nowy ciuch z
powodu zmiany pory roku lub wyrosniecia z dotychczaswocyh itd. itp. Nie da sie
przewidziec wszystkich wydatkow, np. niespodziewanych, ale naprawde mozna je
zaplanowac. I wiem, ze mozna w ten sposob funkcjonowac i co wiecej wydaje mi
sie, ze to jest sensowne funkcjonowanie bez wzgledu na to, ile pieniedzy ma sie
na zycie swoje plus dzieci. I wiem nawet ile kosztuje tygodniowe utrzymanie
13, 5 letniego dziecka - to podstawowe czyli sniadanie i obiady. Mysle, ze
tygodniowa kalkulacja zywieniowa jest bardziej sensowna i blizsza
rzeczywistosci niz dzienna. Ale zeby dojsc do takich wnioskow, musialam
codziennie, przez 4 m-ce zapisywac KAZDA wydana zlotowke, na kazda czekoladke i
soczek. Ktos powie, ze to glupie lub niepotrzebne. A ja mowie - nie, poniewaz
teraz wiem na pewno, ze jestem w porzadku jesli chodzi o wydawanie alimentow na
potrzeby dzieci. I nie uwazam, ze to jakas ujma, zeby ojciec dzieci co jakis
czas dostawal wyliczenie na co wydalam pieniadze. Jesli nie ma ograniczonych
praw, a "moj" eks nie ma, ma prawo wiedziec na co ida pieniadze, ktore ON
zarabia. I nawet jesli ojca moich dzieci nie szanuje, to informuje go jesli np.
mam zamiar (tak bylo ostatnio) poslac Mloda na rysunek za 300 zl "miesiecznie"
bo uwazam, ze to spora suma i on powienien rowniez zadecydowac, czy jest taka
potrzeba, zeby placic tyle, czy moze jednak uwaza, ze to ekstrawagancja i
powinna chodzic gdzies indziej, za mniejsza kwote.
Kwestie alimentow sa zawsze drazliwe, ale mam wrazenie, ze jesli dostanie sie
je od razu na tyle wysokie, ze naprawde mozna zapewnic dziecku zycie na
odpowiednim poziomie (zblizonym do takiego jakie mialo, kiedy byla pelna
rodzina) to nawet jesli nie wykorzystuje sie calej sumy, to mozna dziecku
odkladac na konto - DZIECKA konto jako zabezpieczenie przyszlosci.
I jeszcze jedno, potrzeby dzieci sie zmieniaja, nie jest tak, ze kazde dziecko
musi chodzic na jezyk, tenis, tance i nie wiadomo co jeszcze. Bo moze okazac,
ze w szkole ma jezyk na takim poziomie, ze jej na razie wystarcza i za sume
wydana na jezyk rok temu w tym roku chodzi na inne zajecia. A poza tym dzieci
tez musza miec jakies marzenia, bo jesli dostana wszystko od razu to nie do
konca docenia jakie to fajne.

Bardzo fajny post.

[tricolour]

Chocby w zestawieniu z przerażeniam mojej ex, że "bedzie musiała wszystko
policzyć" gdy zadałem pytanie "Ile tej podwyżki ma być". Zupełnie dwa różne światy.

Nie wszytskie dzieci musza chodzic na tenisa, francuski, gimnastykę, tańce, a
wakacje spedzać w Marakeszu? Dobrze, że mi o tym powiedziałaś - dzieki.

[libra22]

No cóż, ja to pewnie wredna jestem i złośliwa, skoro uważam, ze wspólnie
chcieliśmy mieć dziecko, że jego wychowanie miało się opierać na wspólnych
zarobkach, z czego jego były zawsze większe, moje mniejsze, za to ja dawałam
przeważający wkład w sprawy domowych prac oraz czasu spędzanego z dzieckiem, a
teraz ja nadal robię wszystko przy małym i spędzam z nim czas, za to dochody
nasze (moje i syna) zmnieszyły się diametrialnie, wraz z odejściem męża i że
nie jest tak, że "po równo" mamy dawać w tej sytuacji. Uważam za zasadne, że on
daje "stosownie" do swoich zarobków, a nie do moich.
A co do dawania "dodatkowo" - owszem, obiecywał odchodząc, że będzie płacił za
dodatkowe zajęcia, że bedzie brał i zywił w tygodniu i w co drugi weekend,
tylko, ze coraz mniej z tych obietnic zostaje. A alimenty tak.
Choć ja akurat się nie skarżę, bo dostaję od niego dużo. W tym względzie eks
jest w porządku.

[crazysoma]

> Nie wszytskie dzieci musza chodzic na tenisa, francuski, gimnastykę, tańce, a
> wakacje spedzać w Marakeszu? Dobrze, że mi o tym powiedziałaś - dzieki.

Prosze Nie, nie wszystkie. Moja Mloda chodzila np. na tance, ale teraz MUSI
chodzic na basen na zajecia rehabilitacyjne, bo dwa najblizsze lata moga
zawazyc bardzo na jej wygladzie. Skonczyly sie tance plus inne rzeczy, zaczelo
sie to co najwazniejsze. I tak chyba powinno byc. W pewnym momencie dziecko
musi sobie uswiadomic co jest dla niego wazne (a nie tylko fajne), bo pomoze mu
wejsc w dorosle zycie, z konkretnymi umiejetnosciami tak, zeby sobie potrafilo
poradzic w roznych sytuacjach. Co z tego, ze bedzie umialo grac w tenisa i
tanczyc salse, jesli nie przyniesie to wymiernych korzysci? Moja Mloda chodzila
na rozne zajecia, rowniez takie mocno "abstrakcyjne", bo byly fajne, w ogole
mozna powiedziec, ze dlugo zylam w rozpuscie finansowej, az dostalam po tylku i
musialam zaczac myslec i liczyc... I to uwazam za najwieksza korzysc z
rozwodu. Bardzo przydatna umiejetnosc. Serio.
A co do wakacji w Marakeszu - mam brata, starszego. Ma rodzine. 17 lat temu
pojechali ostatni raz na wakacje nad polskie morze, gdzie zmarzli i
wydali "fortune" na fladry -) i postanowili "nigdy wiecej". W ciagu 17 lat
przejechali (oni i dzieci) cala Europe wzdluz, wszerz, na polnoc i poludnie,
docierajac nawet do Marakeszu. Moj brat siada sobie w okolicach stycznia, przed
komputerem i robi kosztorys gdzie i za ile moga pojechac i gdzie jeszcze nie
byli. Spia na campingach - i co z tego? Za to ich dzieci zobaczyly 100 razy
wiecej niz inne dzieci, ktore jezdza na wypasione wakacje za kupe kasy. Moj
Brat i Jego Zona, oboje sa pracownikami naukowymi, ale zawsze mnie zadziwie, ze
ich dzieci znaja po 2 jezyki, w stopniu uprawniajacym do uczenia w liceum,
oboje beda miec zawody, dzieki ktorym nie zginą w zyciu, (zgodne z ich
zainteresowaniami) a kiedy starszy syn wyjezdzal na studia, zrobili szybka
kalkulacje i wyszlo im, ze bardziej im sie oplaca kupic mieszkanie w Krakowie
niz wynajmowac najpierw Jemu, potem Jej. Patrze na ich zycie od lat i
stwierdzam, ze naprawde, nawet przy ograniczonych mozliwosciach finansowych da
sie zrobic wiele. Tylko trzeba pomyslec (co tez staram sie stosowac w swoim
zyciu, bo do tej pory to roznie bywalo...)
dzieki

bo to jest przerażające :-))))

[chalsia]

gdy nagle staje się przed tego typu upierdliwym zadaniem wymagającym
zaangażowania, konsekwencji i na dodatek gdy się ma to zrobić pierwszy raz w
życiu.
Na samodzielnej mamie postów w tym temacie jest bez liku.
Mnóstwo (większość ???) ludzi nie ma zwyczaju/nawyku/chęci do kontrolowania
każdego wydanego grosza, na dodatek w takiej sytuacji bardzo często rodzic
opiekujący się dzieckiem nie wie CO wliczyć w koszty utrzymania dziecka.
Przecież i tutaj były dyskusje na ten temat.
Chalsia

ps. ja dość dobrze wiem ile kosztuje moje dziecko, bo mam zwyczaj (od lat)
zbierania rachunków i ich analizy przynajmniej raz do roku.

[mja-1]

Hmmm, tuś mnie Z_Mazur staranował doszczętnie...
Porównywanie płacenia alimentów z płaceniem podatków to tak jak w tej reklamie:
"prawie" robi wielką różnicę...
Poza tym, jak ktoś zauważył wcześniej- inne (pozafinansowe) obowiązki dzieliły
się kiedyś na dwoje dorosłych ludzi, a teraz spoczywają na jednym człowieku.
Idąc dalej - sama sobie jestem winna: tylko głupia, nieodpowiedzialna,
niedojrzała,chorobliwie optymistyczna kobieta wychodzi za mąż (a nawet się
rozmnaża) z mężczyzną, który jest nieodpowiedni. Wszak każdy jest kowalem swego
losu, nieprawdaż? A kto głupi, to niechaj się leczy, a jeśli na głupotę
lekarstwa brak, to niechaj dobrowolnie i bez żalu uwolni świat i otaczających go
ludzi od siebie i zwłaszcza skutków swojej głupoty.
Tak oto zrozumiałam, że na mnie już najwyraźniej pora )))) Najwyższy czas
przywdziać trupięgi )))))
A co do małżeńskiego "terapeucenia się" to wydaje mi się, że oboje muszą chcieć,
a nie jeden chce, a drugi do żadnych "debili" chadzał nie będzie.

[z_mazur]

> Hmmm, tuś mnie Z_Mazur staranował doszczętnie...

Sorry trochę się czasem zapędzam w polemice, może dlatego, że jednak jestem z
drugiej strony.


> Porównywanie płacenia alimentów z płaceniem podatków to tak jak w tej
reklamie:
> "prawie" robi wielką różnicę...

IMHO porównanie jest bardzo trafne. To przykry obowiązek dawać komuś swoje
pieniądze, które teoretycznie ten ktoś wydaje na szczytne cele, ale to nie my
mamy wplyw na to na jakie.


> Poza tym, jak ktoś zauważył wcześniej- inne (pozafinansowe) obowiązki dzieliły
> się kiedyś na dwoje dorosłych ludzi, a teraz spoczywają na jednym człowieku.
> Idąc dalej - sama sobie jestem winna: tylko głupia, nieodpowiedzialna,
> niedojrzała,chorobliwie optymistyczna kobieta wychodzi za mąż (a nawet się
> rozmnaża) z mężczyzną, który jest nieodpowiedni. Wszak każdy jest kowalem
swego
> losu, nieprawdaż?

Może nie do końca tak, ale jednak jako dorośli ludzie ponosimy konsekwencje
naszych życiowych wyborów. Samo życie.

> A kto głupi, to niechaj się leczy, a jeśli na głupotę
> lekarstwa brak, to niechaj dobrowolnie i bez żalu uwolni świat i otaczających
g
> o
> ludzi od siebie i zwłaszcza skutków swojej głupoty.
> Tak oto zrozumiałam, że na mnie już najwyraźniej pora )))) Najwyższy czas
> przywdziać trupięgi )))))

Bez przesady, jak już pisałem po prostu życie. Ja też bym wolał mieć zamiast
obciążenia w postaci alimentów szczęśliwą rodzinę. Niestety dokonałem kiedyś
określonego życiowego wyboru i teraz ponoszę jego konsekwencje.



> A co do małżeńskiego "terapeucenia się" to wydaje mi się, że oboje muszą
chcieć
> ,
> a nie jeden chce, a drugi do żadnych "debili" chadzał nie będzie.

A teraz na zgodę.
Nie napisałaś nic o tym jak płacone alimenty mają się do dochodów męża. Dla
niektórych 800 zł to majątek dla innych drobiazg. Jeśli u Ciebie zachodzi ten
drugi przypadek to sąd z pewnością weźmie to pod uwagę i zasądzi wyższe
alimenty.

[beatag1972]

no niestety sąd wezmie pod uwagę koszty REALNE utrzymania dzieci i podzieli je
na dwoje rodziców.z doświadczenia wiem że są to mniejsze sumy na dwójkę więc
ciesz się z tych 800 zł bo naprawdę suma ok.jeśli jeszcze dogadasz się z mężem
to nie musicie walczyć w sądzie bo może być też tak że na sprawie on sie nie
zgodzi na te 800 zł i sąd orzecze mniejszą kwotę.

[gaballa]

Beatag, masz tylko częściowo rację.
Rzecz jasna dzieci utrzymują oboje rodzice, ale zwykle sąd większy wkład w
wychowanie przyznaje rodzicowi, króry dziecko wychowuje.I bardzo słusznie.
Do tego bezwzgłędnie ważną sprawą jest wysokość zarobków płacącego alimenty.
Nie macie pojęcie jak indywidualnie sądy do tego podchodzą!
Mój kuzyn n.p. płaci 1500pln na jedno 11letnie dziecko, na szczęście zdrowe.
K. zarabia przyzwoicie, ale jego b.żona ma duże potrzeby i dom na utrzymaniu.
W rezultacie jej powodzi się d.lepiej jak jemu.
Ale, to już nie na temat...
Chodziło mi tylko o to, abyście nie mówili, że 8oo złotych na dwoje kilkulatków
to dużo.
Wysokość, alimentów feruje wysoki sąd wg. sobie tylko znanych zasad!
Więc najlepiej się porozumieć w tej sprawie, dla dobra dzieci i własnego.

P.S. dodam tylko, iż ex mojego kuzyna nie jest bezrobotna.
Wręcz przeciwnie jest bizneswoomen.

[gaballa]

I co, odzewu nie ma??
Niestwty prawda jest taka , jaką opisałam.
Sprawa o a. miała miejsce 15 listopada b.r.I nie wiadomo wcale , czy ex nie
miałby racji, gdyby się np. odwołała , ponieważ kuzyn moj pracuj za granicą już
na stałe.
A wogóle, co tu jest ważne?
Wiem jedno- dzieci najważniejsze, ale mam też należy sprawdzać.

Dodranoc.

[majkel01]

> Wysokość, alimentów feruje wysoki sąd wg. sobie tylko znanych zasad!

te zasady sa powszechnie znane. Chodzi o mozliwosci zarobkowe zobowiazanego i
uzasadnione potrzeby maloletnich. Sad musi to wszystko wywazyc. Wiadomo ze nie
ma jednego wzoru a i jedna sprawa jest inna od drugiej wiec nie da sie
zastosowac okreslonego wzoru by po podstawieniu odpowiednich cyfr uzyskac
odpowiedni wynik.

[chalsia]

wiesz co Majkel, poczytaj sobie trochę na samodzielnej mamie, to zobaczysz
niestety że często tak nie jest. Jakaś mama właśnie pisała, że sąd nie zaliczył
do kosztów utrzymania dziecka wydatków związanych z mieszkaniem (nie chodzi o
remont) czy opłatami za prąd (i nie chodziło o kwotę), a inna o tym, że sąd
odrzucił w całości zestawienie kosztów utrzymania dziecka opartych o wydatki
całoroczne i kazał zrobic nowe - bieżące. Konia z rzędem temu, kto wyjaśni co
to znaczy bieżące - za ostatni miesiąc???? Jeśli na takiej podstawie sąd
określi alimenty to bzdura, bo matka będzie się musiała prosić ojca o pieniądze
w ptzypadku np. zakupu leków albo kurtki zimowej.
Chalsia

Ja bym sie temu nie dziwił...

[tricolour]

... bo koszty mieszkania nieznacznie zależą od ilości domowników. Śmieci, winda
zależą od tej ilości, ale to są drobne kwoty, bo główny udział ma ogrzewanie i
sprawy np. gruntu.
Podobnie jest z prądem, gdzie (łatwo policzyć) lodówka z pralką pożerają z
połowę kosztów...

U mnie (sprawdziłem) lodówka i komputery zżerają 80% domowego prądu.

Chciałem przez to powiedzieć...

[tricolour]

... że koszty "domowe" są mało zależne od dzieci. Czynsz i prąd mało zależą od
dzieci.

Tri, niekoniecznie

[chalsia]

oczywiście bywa różnie, ale w znanych mi przypadkach kobiety przy niskich
zarobkach , gdyby nie były matkami (samodzielnymi), zdecydowałyby się na
wynajem/kupno MNIEJSZEGO mieszkania, co wiąże się z mniejszymi kosztami
czynszu/wynajmu.
Bardzo często kobieta po rozwodzie zostaje z dzieckiem w mieszkaniu dorobkowym
małżeńskim, które NA NIĄ SAMĄ byłoby za duże (=za drogie).
W skrócie - dziecko= dodatkowy pokój. A to kosztuje.

A co do innych opłat - gazu, prądu i wody zużywa się przy dziecku dużo więcej
niz gdy mieszka się samemu/samej - np. lampka w nocy przy łóżku dziecka bo się
boi ciemności, częste pranie bo z racji szybkiego rośniecia dziecka nie warto
kupować dużej ilości ciuchów, gotowanie dla dziecka (nikt nie podważa, że
dziecko musi jeść i to kosztuje ale i przygotowanie tego jedzenia - gaz,
woda,prąd - i potem posprzątanie TEŻ kosztuje - woda, środki czystości).

A kąpiel dziecka - toż to DRUGA wanna ciepłej wody dziennie ! I proszę mi tu
nie pisać, że można się na szybcika na stojąco poprysznicować - skoro rodzic
bierze normalnie kąpiel na leżąco, to nie ma powodu, by nagle zaczął robić
inaczej BO MA DZIECKO tylko po to by zmniejszyć koszty utrzymania aby ojciec
płacił niższe alimenty (zwłaszcza jeśli sam ojciec też lubi się w wannie
wylegiwać). A jeśli jeszcze ma sie własny piec grzewczy - to i inne koszty w
związku z tą kapielą idą w górę.

Dziecko ogląda swoje programy w TV czy filmy na DVD/video, słucha swoich
dziecięcych kaset, etc - to też jest dodatkowy prąd, bo robi to w godzinach gdy
rodzice są np w pracy (czyli oni sami by tego prądu wtedy nie zuzyli) albo
jeśli rodzice są w domu i sami chcą coś obejrzeć/posłuchać, to włączają inne
odbiorniki (a bez dziecka by nie musieli tego robić).

Z własnego podwórka - będąc bezdzietną tygodniowo w domu jadałabym tylko
śniadania, jeden obiad i 1-2 kolacje. Mam dziecko = wszystkie posiłki i
gotowanie dla niego plus więcej posiłków również dla mnie.
W związku z dzieckiem dwukrotnie zwiększyła sie ilość śmieci = koszt (na
początku w związku z pampersami - nawet trzykrotnie). A ja płacę za każdy
pojemnik śmieci osobno.

Tylko o tych wszystkich sprawach rodzice będacy razem w związku w ogóle nie
myślą, bo nie muszą.

Tak więc Tri nie zgadzam się z Twoim zdaniem w temacie kosztów tzw. stałych.
Chalsia

[0lana]

Podobno wazne jest,zeby po rozstaniu rodzicow,dzieci dalej chodzily do tej
samej szkoly,mialy tych samych przyjaciol,znajomych...zeby nie burzyc im calego
swiata.Jak to zrobic skoro sytuacja finansowa wlasnie zmusza czesto samotne
matki do zmiany mieszkania.Mamy duzy dom,ktorego utrzymanie wcale sie nie
zmniejszylo po wyprowadzce pana domu.Doszly nawet koszty za uslugi fachowcow za
prace,ktore pan m.wykonywal sam.Np.elektryk za wywiercenie kilku dziurek i
podlaczenie 4 lamp(1 godz.)wzial 100zl,oddanie kosiarki spalinowej na
warsztat,bo ulamala sie swieca i z tym juz nie umialam sobie poradzic-kolejne
100zl,moglabym tu wypisywac setki takich sytuacji.
chalsia napisała:
> Tylko o tych wszystkich sprawach rodzice będacy razem w związku w ogóle nie
> myślą, bo nie muszą.
Kupilismy dom z mysla o dzieciach,zeby mialy wlasne pokoje,wlasne
podworko,trawke.swierze powietrze(mieszkamy za miastem),a teraz okazuje sie,ze
musze ten dom sprzedac,bo zwyczajnie nie stac mnie na niego,a i organizacja
zycia bardzo sie zmienila.Jedna dorosla osoba przy trojce dzieci to za
malo.Wszedzie trzeba samochodem,do sklepow daleko,cokolwiek chce zalatwic musze
targac ze soba malutkie dziecko,starsze dzieci tez trzeba wszedzie wozic,bo
polaczenie autobusowe jest beznadziejne.Jestem zmuszona sprzedac dom z przyczyn
ekonomicznych i technicznych,z czym wiaze sie zmiana naszego dotychczasowego
zycia.Nie jest to jednak takie proste- sprzedac...a rachunki trzeba placic,bo
moga w koncu wylaczyc gaz albo prad i zrobi sie zimno i ciemno...

No i prezentujesz typowe kobiece myślenie...

[tricolour]

... którego wynikiem był post na pół godziny pisania, a z którego nic nie
wynika. Ten post powinien zakonczyć się wyliczeniem finansowym, a nie wyliczanką
słowną.

Jakoś trudno Wam zrozumieć, że przelewy bankowe robi się wpisując w odpowiednią
rubrykę liczbę, a nie wklejając długi post.

P

[0lana]

tricolour napisał:
przelewy bankowe robi się wpisując w odpowiednią
> rubrykę liczbę, a nie wklejając długi post.
Doskonale wiem jaka kwote i w jaka rubryke wpisalabym w przelewie,klopot w
tym,ze brak na nim podpisu placacego.Podalam tylko przyklady z mojego
zycia,ktore skladaja sie na koszt utrzymania dzieci,a wyliczanie finansowe
uznalam za niekonieczne.Moj maz wie ile kosztuja nasze dzieci i co z tego,jak i
tak ja musze zastanawiac sie codziennie,czy jutro kupic jedzenie,czy zaplacic
rachunek,co zaplacic karta kredytowa,a na co pozyczyc od rodzicow.
Wcale nie czuje,ze mysle jak kobieta,raczej,jak matka,ktora musi myslec i robic
rowniez za ojca.(To glownie facet powinien myslec skad wziac kase,a kobieta
moglaby pilnowac ogniska.)Nieodpowiada mi ta rola,czasem zastanawiam sie czy
jeszcze kiedykolwiek poczuje sie kobieta...

To do mnie czy do Olanej? (n/txt)

[chalsia]

[0lana]

Chalsiu,ja tez zastanawialam sie nad tym.Mysle,ze do nas obu,bo
obie "zastosowalysmy"wyliczanke slowna zamiast sprawozdania finansowego.Tyle
juz zyje na tym swiecie,a ciagle nie wiem jak trzeba rozmawiac z facetami.Jak
zadasz z gory to sie buntuja,ze im rozkazujesz,a jak tlumaczysz delikatnie cos
sugerujac i liczysz,ze sami sie domysla,czego od nich oczekujesz...tez
pudlo,ale to juz temat na inny watek.
Pozdrawiam cieplo.

To było do Chalsii, ale może być też i do Ciebie.

[tricolour]

Delikatnie sugerować można swojemu facetowi i liczyć, że coś zrozumie sam.
Nie sądzę, by taki sposób postępowania był skuteczny wobec byłych facetów,
którzy - gdy nie kochają - posługują się tylko racjonalizmem.

To od Chalsi

[chalsia]

po pierwsze w necie nie bede podawala dokladnego sprawozdania finansowego ze
swoich wydatkow.
Po drugie - pisalam do Ciebie, Tri, a nie do SWOJEGO eksa (chyba ze Ty nim
jestes ))) - w co watpie.
po trzecie - nie mam fizycznej mozliwosci rozparcelowania dodatkowych kosztow w
taki sposob by jasno pokazac ze np. lampka nocna w nocy miesiecznie = x zlotych.
Eks wie jakie sa koszty utrzymania dziecka podane przeze mnie lacznie z
wyszczegolnieniem roznych pozycji. Ale poniewaz stara sie o obnizenie alimentow
to jego adwokat podwaza pewne pozycje (np. to ze dziecko zjada miesiecznie 5 kg
bananow).

Chalsia

[majkel01]

Sady sa najrozniejsze, czasem asesorzy popelniaja mase bledow gdyz zbyt sztywno
patrza sie na sprawy. Na szczescie zawsze mozna sie odwolac od orzeczenia
konczacego. Trudno powiedziec czemu zaistnialy wymienione przez Ciebie
przypadki, byc moze jakies tam podstawy ku temu byly. Nalezy pamietac jednak ze
sad przey wydawaniu orzeczen kieruje sie zasada "swobodnej oceny materialu
dowodowego". Ta "swoboda" oznacza m.in to ze kilka skladow sedziowskich przy tym
samym materiale dowodowym moze wydac rozne orzeczenia.

[0lana]

To straszne!!!Jestem przed zlozeniem pozwu o alimenty i juz nic nie wiem.Czy to
znaczy ,ze sad moze nie uznac kosztow ogrzewania,bo sa niezalezne od ilosci
osob zamieszkujacych???Przeciez to bzdura!!!Chyba,ze 4 osoby maja mieszkac na
jednym pokoju,to sie zgodze.Zabierzmy dzieciom ich wlasne pokoje,bo tatus ma je
w d...,wtedy rzeczywiscie zmiescimy sie w kosztach dot.tylko mamusi.To paranoja!
Do czego sprowadza cala ta wyliczanka...krzywda dziecka ciag dalszy...Przeciez
matka wychowujac dziecko dzien i noc powinna chociaz miec pewnosc,ze mimo
wszystko nie zostala z tym sama i chociaz finansowanie wspolnych przeciez
dzieci nie powinno byc tylko jej sprawa.Boje sie tej sprawy
alimentacyjnej...,ale teraz juz wiem,ze musze ruszyc do sadu ,bo na
dobrowolnosc mojego meza liczyc nie moge,chociaz bardziej okreslilabym to jako
brak honoru...Gdybym mogla sama zapewnic utrzymanie moim dzieciom(3) olalabym
ten caly system,to tatus sam powinien byc w porzadku w stosunku do swoich dzieci

Mniej emocjonalnie.

[tricolour]

Ostudź troche emoje.

Sąd sam niczego nie uzna, bo sądu wcale nie interesuje Twój los. Jeżeli uważasz,
że wszelkie koszty utrzymania domu powinny znaleźć się w alimentach, to musisz
to tak napisać, by sąd do tego PRZEKONAĆ. Bo to Ty idziesz do sądu (a nie
odwrotnie) z żądaniami i masz wykazać, że żądasz to, do czego masz prawo.
Żeby sąd przekonać, to trzeba (niestety) zrobić wylicznkę i to z głową, bo
Majkel już pisał, że sąd może ją odrzucić i kazać sporządzić nową.

Z sądem jest tak jak z każdą inną sprawą: jeśli czegoś chcesz, to mówisz czego
chcesz, a nie liczysz, że ktoś coś Ci da z dobrego serca...

[beatag1972]

ą od żądanej ale satysfakcjonującą na koniec sędzina powiedziała że on nie jest
ani ojcem ani mężczyzną bo męski honor nie pozwoliłby mu na to aby matka sama
dzwigała ciężar utrzymania i wychowania dziecka.i tak jest niestety w wielu
przypadkach facet sobie zawsze poradzi nie ma juz codziennych obciążeń jak
pracująca samotna mama ma czas aby zająć sie sobą i swoimi potrzebami a
najgorsze jest to że wielu facetów dorabia sobie legędę jakimi są dobrymi
tatusiami raz w tyg.zupę dzieciom ugotujcie,zróbcie z nimi lekcję,odciążcie
trochę swoje byłe partnerki czasami bo to że sie rozstaliście to nie powod aby
dzieci cierpiały.oczywiscie uogólniam bo nie wszyscy są tacy ale większość to
polski standard.

[beatag1972]

urwało mi pół wątka ale nie bede juz powtarzac

[beatag1972]

a podsumowując niestety w sądzie nie ten ma raje kto ją ma tylko ten kto lepiej
gada

Ale głupie uproszczenie....

[tricolour]

... a najlepiej i mieć rację, i umieć ją przedstawić.

Jezuuu...

Dołączę do rozmowy jesli można

[chochlinka]

Przykuł moją uwagę temat bo jest mi nader nieobcy. Pierwsze lata po rozwodzie
były własnie szarpaniną o kasę,o byleco.Ex odliczał od alimentów nawet bilety
na kino czy McDonalda,każdą pierdołę jaką kupował dzieciom.I do łez
doprowadzało mnie,że nigdy nie wiedziałam ile i kiedy dostane kasy.
Ale nie ma racji ktoś kto mowi,że podział finansoey powinien być rowny,bo są
rzeczy niewymierne.
To ja wstaję rano i odprowadzam dzieci do przedszkola,potem szkoły,ja piorę im
i prasuję,gotuję,chodzę na wywiadowki,biegam po lekarzach,zarywam noce nad
chorym dzieckiem,umieram ze strachu jak późno nie wracają,to też ma swoją cenę.
Na szczęście czas sam nauczył mojego exa i dziś nie mam problemow.Może nie
dostaję majątku na dzieci ale ja tyle nie zarabiam co mam alimentow.
I dzieki tym ukladom,spokojnej sytuacji dziś jesteśmy z exem w dobrych
relacjach,wręcz bardzo dobrych.
To też jest cena nie do określenia-spokój.
Ja dbam o dzieci,mają wszystko co potrafię im dać,on finansuje większą część bo
inaczej to nie ja tylko one by ucierpiały.A że dorobił sie jeszcze dziecka i
następnej rodziny to już naprawdę jego problem....był świadomybczym to grozi ;-
)).Ja go nawet teraz naprawdę lubię)

[0lana]

chochlinka napisała:
> Na szczęście czas sam nauczył mojego exa i dziś nie mam problemow.
Moze tylko czas i spokoj moga cos zmienic,bo prosby i klotnie nie dzialaja?
Twoja historia jest podobna do mojej.

Iscie po kobiecemu

[nangaparbat3]

>>.Ale nie ma racji ktoś kto mowi,że podział finansoey powinien być rowny,bo są
rzeczy niewymierne.
To ja wstaję rano i odprowadzam dzieci do przedszkola,potem szkoły,ja piorę im
i prasuję,gotuję,chodzę na wywiadowki,biegam po lekarzach,zarywam noce nad
chorym dzieckiem,umieram ze strachu jak późno nie wracają,to też ma swoją cenę.


Och, Chochlinko, iscie po kobiecemu upraszczasz, po kobiecemu gmatwasz, po
kobiecemu histeryzujesz i przesadzasz.
Powinno być po rowno, sprawiedliwie.

[0lana]

nangaparbat3 napisała:
> Powinno być po rowno, sprawiedliwie.
Rowno i sprawiedliwie jest,gdy rodzice wspolnie wychowuja dzieci i dziela sie
obowiazkami tak,ze zadne nie czuje sie wykorzystywane.W momencie,gdy tatus
odchodzi swoje obowiazki zrzuca glownie na matke,to chociaz finansowo moglby
tak ja wspierac,ze zamiast ciagle myslec skad wziac kase moglaby zasypiac ze
spokojem,a budzic sie z radoscia w sercu,ze nastal kolejny dzien,ktory poswieci
dzieciom.Bo taka jest prawda...zycie matek jest podporzadkowane dzieciom,a
facet ma duzo czasu dla siebie..

Chochlinko...

[tricolour]

... to też jest normalne (taką mam nadzieję), że upływ czasu porządkuje relacje
exów, które przekładają się na alimenty. Faceci nabierają dystansu do swojego
skąpstwa lub wręcz zakładają rodziny i nagle widzą ile kosztują dzieci. Bardzo
dobrze.

Mnie w tym wątku chodziło o to, że nie dowiedziałem sie ile mam płacić tylko sam
musiałem zaproponować, bo ex "nie znała moich możliwości". Potraktowałem to
dosłownie (a jak mam traktować?) i stąd moje posty. Tylko tyle.

Co do równego podziału finansowego, to masz rację, że kobiety są bardziej
zaabsorbowane przy wychowaniu.

A na sam koniec, to dziecko Twojego exa nie jest problemem tylko szczęściem...

[marek_gazeta]

Nie napisałem, że ja tego wymagam. Napisałem, że ojciec może tego wymagać - w końcu to są jego pieniądze. Nie chodzi o wszystkie faktury, tylko o główne wydatki. Nie interesuje mnie ustalanie wysokości wydatków z dokładnością do 30 złotych, ale wolałbym wiedzieć, czy dziecko kosztuje 1000 czy 1500 złotych miesięcznie.

[nexi3]

Ni i kolko sie zamknelo, bo kiedy napisalam jakis czas temu, zeby eksie zaczely
zarabiac na siebie to wywolalam llawine atakow. Nawet panowie twierdzili, ze
placic trzeba, bo ........... trzeba i juz. A teraz ci sami panowie burza sie w
temacie nieograniczonych potrzeb swoich do momentu rozwodu, calkiem
przecietnych pod wzgledem kosztow pociech. Ja sama "pobieram" alimenty i moj
obecny maz jest takze "dawca" alimentow dla..... No wlasnie tu powstaje pytanie
dla kogo. Bo za 1600 PLN 10-latka powinna jezdzic do szkoly taksowka, a nie
posuwac sama autobusem. Czasem w tych alimentach ukryte jest
takze "odszkodowanie" za zdrade i zlamane serce. Ja nie zdradzalam i zdradzana
nie bylam, zlamanego serca nie mam i nikomu mu nie zlamalam. Moze dlatego
alimenty ida w calosci na konto z ktorego moj syn bedzie mogl skorzystac kiedy
bedzie na tyle rozsadny, ze oceni wlasciwie wartosc takich pieniedzy. A eksia
bierze wszystko jak leci i wola "malo!" A malo bo pracuje na pol etatu, jest
masazystka, kazda wzmianka o tym zeby rzucila prace w NFZ i zajela sie wlasna
dzialalnoscia, skutkuje tylko restrykcjami w postaci ograniczeniami widzen
dziecka (jest chora, mamy inne plany, ona sie z Toba nudzi etc.). Natomiast
kiedy chce wyjechac na weekend wtedy nie maznaczenia, ze jeszcze tydzien
wczesniej "nie miala co do garnka wlozyc", bo teraz ten wyjazd za 300 PLN "to
prawdziwa okazja", a dzieckiem niech zajmie sie tata, mimo, ze przeciez wlasnie
jest chora i wolalaby w domu zostac. no ale coz, pewnie powiecie - wiedzialy
galy co braly. Moje nie wiedzialy bo takiego stwora przedtem nigdy nie
widzialy. A kazdy sadzi po sobie, wiec moze dlatego niektorym z was latwiej
jest zrozumiec pobudki manipulantek

[weekenda]

Każdy widzi swoje podwórko i swój ogonek chwali...

Mój ex nie płaci na naszego syna bo (cytuję): "matka mojego syna nieźle
zarabia, syn ma zaspokojone podstawowe potrzeby a ja mam trudną sytuację więc
nie muszę" (cytat z sądu). Więc widzisz. A ostatnio się dowiedziałam, że
prawnik, który mi pomagał od 5 lat w tej sprawie, "pomagał" również exowi
informując go odpowiednio o moich zamiarach i ruchach... Ja płaciłam "tylko"
150 zł za poradę a ex 300 więc...?

A poza tym szlag mnie trafia jak słyszę przeliczanie utrzymania dziecka na
złotówki... Wiem, że "coś" trzeba wyliczyć, ale jak wyliczyć extra zdarzenia i
przewidzieć co się stanie za miesiąc, rok... Zdarzenia typu znów zgubił klucze,
plecak z książkami, znów podarł nowiutkie spodnie, zakochał się i musi
zapraszać kolejną miłość tu i tam bo chce się pokazać, zepsuł dvd itd itp... a
alimenty są stałe i przyznawane raz na x-czas.

A co z praniem, sprzątaniem, gotowaniem i całodobową obsługą pociechy? to już
tylko obowiązek matki tak? Nie twierdzę, że ojciec powinien płacić matce jego
dziecka za obsługę jego dziecka aczkolwiek... skoro sam tego nie robi więc
niechby chociaż kurcze blade bombonierkę raz w roku przysłał... czy kartke z
kwiatkiem i jednym zdaniem: "dziekuję za opiekę nad moim dzieckiem". Za to, że
za kilkanaście lat będzie mógł z córą czy synem do knajpy pójść i chwalić się z
dumą wszem i wobec: to moja córa, to mój syn! Ktoś mu tę progeniturę odchował...

Więc jak słyszę, że jakiś tatuś się buntuje i wścieka bo dziecko go kosztuje
ten nawet 1.600 PLN to mam tylko jedno do powiedzenia: dziecko się samo na
świat nie przyniosło. Ktoś mu w tym wybitnie pomógł i śmiem twierdzić, że w
większości wypadków to jednak tatuś był inicjatorem tego przyjścia na świat
jego - jak by nie było - potomka.

A potrzeby dzieciaka są większe jak dorosłego: bo rośnie, bo niszczy, bo się
uczy (ja nie muszę już języka on a jakże), bo ferie, bo wakacje, bo nowe
zainteresowania, bo koledzy mają itd itp.

A wierz mi, każda matka, każda normalna matka, odda każdy pieniądz na
dzieciaka. Sobie nie kupi, do mieszkania nic nie kupi, pożyczy od sąsiadów,
rodziny ale dziecku kupi.

Więc nie narzekaj. Jak Twoja exa nie ma innego wyjścia to ucieka się do
szantażu czy innych manipulacji. Nie żebym to pochwalała! żadne takie. Ale
spytałeś się kiedyś czy czegoś małej extra nie potrzeba? czy w czymś matce
Twojego dziecka nie pomóc? wnieść czy zrobić jakieś zakupy Małej? sam sobie
odpowiedz na to pytanie. Mnie nie musisz odpowiadać.

Pozdrawiam Cię!

;/

[weekenda]

Nexi - chyba potraktowałam Cię jako faceta... SORY!!!

Ale z powodu mojej sytuacji "nie-alimentacyjnej" jestem rozrżalona, zła,
WŚCIEKŁA i w ogóle

[nexi3]

Witam,
Nic nie szkodzi. Faceci jak i kobiety tez sa rozni. To co napisalas to prawda.
Ja tez wychowuje dziecko, przez jakis czas samotnie. I nie wkurzam sie wcale o
te 1600 PLN tak bardzo jak o to, ze to nie wystarcza. I nie wystarczaloby
pewnie 2600 PLN, bo ta moja eksia traktuje to jako glowne i podstawowe zrodlo
utrzymania dla siebie. Pytanie: czy cos kupilam, czy pomoglam. Owszem. Mala
regularnie dostaje ciuchy, ksiazki. Zapewniamy jej wyjscia do kina, na besen.
Jezeli chce chodzi sama z tata - nie jestem oredowniczka tworzenia "wielkiej
rodziny", bo dopoki wszyscy tego nie beda chcieli (czytaj MALA) to chocbym na
uszach stanela i tak nic z tego nie wyjdzie, a zal pozostanie. Doskonale
rozumiem pobudki samotnych mam drzacych o prace i o to czy uda sie pogodzic 12
godzin w niej spedznych z wychowaniem. Ja chyba jestem typem, ktory organicznie
nie lubi naciagactwa. Wiec jezeli ma sie mozliwosci - bycie masazystka stwarza
ich wiele, praca moze byc wykonywana w godzinach i zakresie jakim sie chce - to
dlaczego trzeba do cholery ciagle rozumiec i byc wyrozumiala z pozycji matki
spedzajacej w pracy ca 10 h/dobe? Ich dziecko jest starsze moglabym szukajac
dla siebie usprawiedliwienia powiedziec, wiec potrzebuje mniej opieki i mniej
czasu. Ale nie jest to moim argumentem, natomiast jest nim fakt, ze bycie
leniwa ignorantka i w dodatku manipulntka to zabojcza mieszanka nawet dla
najbardziej odpornych. Ponadto zastanawiam sie jak to bedzie, kiedy skonczy sie
obowiazek alimentacyjny (mysle o eksi nie o Malej, bo ona mam nadzieje da sobie
w zyciu rade nie jadac okrakiem na innych). Skad wtedy wezmie pieniadze na
mieszkanie, jedzenie, ciuchy, wyjazdy? Mam nadzieje, ze do tego czasu pojawi
sie jednak ktos kto jej to zapewni, bo obawiam sie, ze w innym przypadku trzeba
bedzie ja ubezpieczyc w 3 filarze.
Ja tez jestem rozzalona. Chcialabym jej pomoc. Tyle, ze pomoc w jej rozumieniu
to dodatkowe pieniadze na jej koncie, a nie stworzenie mozliwosci
usamodzielnienia sie.
Zarzucacie mi stronniczosc. Olana ma nawet nadzieje, ze kiedys zostane eksia.
Nie wykluczm powtorki w moim zyciorysie, ale moje nastepne dziecko nie bedzie
stanowilo dla mnie polisy na zabezpieczenie zycia. Czytajac niektore watki mam
wrazenie, ze czasami tak wlasnie jest. Ze gdyby nie te dzieci, to nie
utrzymalybyscie sie same na powierzchni. Oczywiscie nie wszystkie. Nie
generalizuje, bo sama nie podlegam tym schematom.
Zaczynajac tutaj swoje wypowiedzi mialam nadzieje na wymiane pogladow i
doswiadczen. Prowokujacy nick "nexi" wystarczyl, zeby u niektorych wlaczyl sie
alarm "WROG U BRAM!!!!!!". Nie moi drodzy, nie wrog. Czasami jestem w wiekszym
potrzasku niz wy. Z racji zajmowanegop miejsca nie moge sie rozlozyc i beczec,
ze jestem biedna (mam prace), samotna (mam meza) i "taka mala", bo nikt mi w to
nie uwierzy. I moze dobrze.
Staram sie znalezc tylko sposob na rozmowe z moja eksia. Myslala, ze mnie tego
nauczycie. Niestety w wiekszosci widze tylko lustrzane odcbicie
mojego "domowego" chochlika zwanego byla zona mojego obecnego meza.

[z_mazur]

Ok w tym poście piszesz z sensem i nawet trafia do mnie Twoja argumentacja. Co
nie zmienia faktu, że wchodząc na nasze forum zrobiłaś celową prowokację co nie
jest tutaj mile widziane i stąd chłodne, i niechętne przyjęcie.

[nexi3]

Witaj,
Nie chodzi mi o entujastyczne i mile przyjecie. Chodzi o to, ze celowo tworzone
sa "obozy". MY i ONI. W czasie rozwodu przeszlam gehenne: straszenie porwaniem,
wyzwiska, sledzenie itp I wiesz co po trzech latach opadla zee mnie skorupa.
Dopiero teraz sie uwolnilam, bo naprawde moge z moim eks rozmawiac. I nawet sie
nie wkurzam, chociaz niewiele sie zmienilo w kanonach jego postepowania od
tamtego czasu. Zrozumialam, ze kazda moje emocja w stosunku do niego stanowi
tylko pozywke. Skutkuje rewelacyjnie, wyglodzony potwor opada z sil i coraz
rzadziej podnosi leb. Moze tez dlatego, ze zalozyl rodzine, spodziewaja sie
dziecka, a moj syn strasznie sie cieszy z braciszka. Dalekie to wszystko jest
od sielanki pomimo otoczki, ale z cala pewnoscia nie dam sie nigdy i nikomu
uwiklac w podobne gierki. Tymbardziej mojej eksiarze.
Naprawde chcialabym zeby jej tez sie udalo, bez zlosliwosci. Kazdy zasluguje na
szczescie. Tylko jesli wokol siebie tworzy sie otoczke wampira energetycznego,
ktory swoimi zalami potrafi zatruc naweyt wlasne dziecko, to co dopiero mowic o
doroslym mezczyznie, ktory mialby sie swiadomie zdecydowac na zycie u boku
takiej osoby.
Trzeba pojsc dalej, naprawde nie mozna sie zamykac w swoim zalu. W przyrodzie
nic nie ginie. Zwracane nam jest to co dajemy. Ludzie otworzcie sie.
Wyplaczcie, wykrzyczcie i pozwolcie tez innym. Nie tworzmy na sile wrogich
obozow. Kazdy z nas moze byc eks albo next. Wszyscy sie starzejemy, dzieci nam
dorastaja. Trzeba byc silnym, slabym moze czasami latwiej, ale jak sie urywa
strumyczek to pozostaniecie na pustyni. A zaczynac walczyc o siebie, kiedy
dzieci sa dorosle i zyja wlasnym zyciem jest 100x trudniej niz wtedy kiedy
mowia nam codziennie "Kocham Cie mama/tato" nie szukajmy usprawiedliwienia dla
wlasnego lenistwa i niezaradnosci w czasie spedzanym na przmysleniach i lzach.
Dzieci patrza. Zyja naszym zyciem. Zeby byly szczesliwe to przedewszystkim my
musimy stac sie szczesliwi.
Smiejcie sie i uprawiajcie nade mna nawet egzorcyzmy, ale i tak tu wroce. A
poki co szukam chetnych do wymiany pogladow spoza barykady. Reszta nie musi
czytac a nawet sie przylaczac.
CZUJ DUCH!

[weekenda]

oki doki. Spodobało mi się to co teraz napisałaś

Jasne, że nie ma złotego środka i jednego lekarstwa na wszystkie choroby. Ale
przyznasz, że jednak więcej jest przypadków, że to tatuś wypina się na pociechę
niż, że matka pociechy oszukuje czy kombinuje.

Weź jeszcze jedno pod uwagę. Tworząc związek i rodzinę obie strony mniej czy
bardziej świadomie ale przyjęły jakiś sposób na życie. Z reguły (podkreślam - z
reguły) jest tak, że to mężczyna przejmuje na siebie ciężar zarabiania mamony a
kobieta kieruje się w stronę domu i progenitury. Znaczy, nie zarabia kasy ale
opiera, gotuje, sprzatą i inne stanie standardy. A poza tym chce być piękna,
wypoczęta itd. często dla faceta bo on tego chce (z różnych powodów). Inaczej -
nie poświęca większości swoich sił na robienie kariery poza domem. Karieruje
się "w domowych pieleszach".

I potem rozwód - zakładam (zakładam!), że to pan mąż zmienił upodobania. Więc
zapytuję się: dlaczego pani już ex-żona ma zaczynać karierować się poza domem
skoro obowiązków domowych jej w sumie nie ubyło? Myślisz, że po paru latach
jakiegoś standardu życia łatwo jest zacząć życie od nowa na zupełnie innych
warunkach? Nie każdą na to stać. Nie każda potrafi. Tym bardziej, że to nie jej
standard. Ona chciała i wypracowała inny sposób na życie. W porozumieniu z
mężem...

Wiem wiem. Różnie w życiu bywa i człowiek powinien umieć sobie poradzić, bo np.
co jeśli mąż umiera itd ale to już inna bajka.

A jak jeszcze dołożymy do tego wszystkiego złość, rozgoryczenie, rozpacz i
cierpienie, że mąż ją zostawił, to nie ma co się dziwić, że co poniektóre exie
chwytają się różnych sposobów aby uprzykrzyć życie exowi i wyciągnąć co i ile
się da. Ludzie są różni, że wspomnę różnice pomiędzy np. taką Alexis czy
Crystal z Dynastii... ale mi się przypomniało! ))

Dziwisz się? Że jedna ucieka zostawiając wszystko (jak ja) a inna będzie robiła
chocki klocki i wymyślała różne durnoty aby dokopać exowi?

[crazysoma]

> skoro sam tego nie robi więc
niechby chociaż kurcze blade bombonierkę raz w roku przysłał... czy kartke z
kwiatkiem i jednym zdaniem: "dziekuję za opiekę nad moim dzieckiem".

Gdybym dostala od eksa taka kartke, to natychmiast zaczelabym sie zastanawiac,
czego ode mnie chce. Byc moze nawet spedzilabym 2 bezsenne noce, myslac, z
ktorej strony mnie zaatakuje. Wiec niech lepiej nie mowi nawet dziekuje, ale
choc raz na miesiac pomysli, bez zadnych emocji, obiektywnie, co zostawil
mi "na glowie". Weekendo, przerabialam przez kilka spotkan u pan psycholozek
temat odpowiedzialnosci za dzieci, i jak mniej wiecej powinno sie dzielic
obowiazki, po rozwodzie. Ja ryczalam ze zlosci i bezsilnosci, one probowaly
mnie uspokoic, on siedzial z drwiaca mina i smial mi sie prosto w twarz.
Probowaly rozmawiac z nim sam na sam, kiedy zobaczyly, ze razem nie mozemy
chodzic na te spotkania. Rozmawialy z nim i Starsza. Nic. Zero. Null. Beton.
Down i autyzm. Do dzis sie zaczynam denerwowac kiedy sobie to przypomne. Z
niektorymi nie da sie rozmawiac. Ja juz to wiem. (Ale dopuszczam do siebie mysl
i serio, coraz bardziej sie w tej mysli upewniam, ze moj eks jest uposledzony i
to on bardziej powinien chodzic na jakas terapie).
I co? Odpuscic i zyc dalej, kombinujac codziennie jak zrobic, zeby bylo dobrze,
czy przez x nastepnych lat dochodzic swoich racji?

[weekenda]

Wiem Crazy, że z niektórymi nie da się, NIE DA SIĘ rozmawiać... wiem. Ale kurde
balans jestem zła. Nic dziwnego, że dziołchy nie chcą się rozmnażać, nic
dziwnego, że coraz więcej małżeństw się rozpada, nic dziwnego, że coraz więcej
frustracji na tym świecie, że agresja siedzi w dzieciach itd itp...

Byłam u tej "Twojej" Crazy pani prawnik i od niej wiem o tych rewelacjach o
moim ex od alimentów...

ech świecie kochany jak to jest, że stworzyłeś dla siebie dwie płcie, które
nijak nie mogą się ze sobą dogadać... wiem, ze uogólniam ale...

Idę do domu

[nexi3]

Ok. Mam roszczenowa postawe wobec zycia. roszcze sobie prawo do zabierania
glosu i wyrazania opinii. Nie roszcze natomiast pretensji wobec kobiet takich
jak Ty. I nie prowokuje takich jak Ty takze. Mam pelne zrozumienie dla takich
jak Twoja sytuacji i tymbardziej uwazam, ze skoro Sady dzialaja na podstawie
usrednionych wynikow to oznacza i dla mnie i dla Ciebie tylko tyle, ze nie
dostajesz nic, albo malo, a inni tyle ze nawet nie musza pracowac. Kiedys ktos
poddal na jakims forum pomysl, ze w koncu potrzeby wszystkich dzieci sa rowne,
tak wiec i alimenty powinny byc rowne i tylko od rzeczywistego statusu rodzicow
powinno zalezec jaka bedzie "doplata" na rzeczy ekstra za ktore osobiscie
uwazam wszelkiego rodzaju zajecia dodatkowe wysoko odplatne -indywidualna nauka
jezyka, tenisa, plywania itd. Dzieci jedza i niszcza ubrania podobnie. Dlaczego
wiec moje dziecko zostalo wycenione na 1/3 tego co ich dziecko? Dlatego, ze w
sadzi nie plakalam i na kolanach nie lamentowalam, ze umre z glodu a maz bez
skrupulow mowil, ze na wyjazdach sluzbowych zywi sie glownie grejfrutami bo
tylko na tyle mu wystarcza, a samochod jest pozyczony od przyjaciela, a wyjazd
na Kanary w czasie swiat byl sluzbowy.

[nexi3]

Aha, jeszcze jedno. Mam taki feler genetyczny, ze nigdy na kolana nie padam i
ofiary z siebie nie robie i robic nie pozwalam. A czasami komentarze, ktore
tutaj sie pojawiaja sugeruje, ze powinnam byc glupia, garbata i z pryszczem na
nosie - jak przystalo na macoche. To schemat, ja nie lubie schematow i szukam
sposobu na ich przelamanie nie tylko w sobie, ale takze. I dlatego chce poznac
samotne mamy, ktorych byli mezowie maja inne zycie. Nie chce popasc w szablon o
tym, ze moja eksia jest "miarodajna proba" dla calej populacji.
Wszystkich obrazonych przepraszam.

[chochlinka]

Do nangaparbat3. No więc ja własnie uważam,że po równo powinno być.Tylko,że ty
męskim sposobem uważasz rowno kasę a nie wklad pracy.Otóż jesli rowno to równo.
Moja praca z dziecmi jest warta naprawdę dużo. O dziecku exa nie mówię"kłopot"
tylko o sytuacji.Mały jest super,tak jak pisałam mamy z exem dobry kontakt.To
że były inne chwile to też prawda.
Mnie boli jak ktoś mowi o kobietach takich jak my,chcących zapewnić swoim
dzieciom jakiś ludzki żywot:manipulantki,histeryczki,chcące z dziecka uczynić
polisę na życie. Gdyby tak było,to dziś nie żyłabym w sytuacji materialnej o
połowę gorszej niż ex i jego rodzina.Mam rozwód z orzekaniem o winie męża i
mogłabym uzyskać takie alimenty,że sytuacja byłaby odwrotna.
Pracuję i to na 1,5 etatu.Dorabiam jak mogę bo potrzeby nastolatków nie są
małe.To nie z alimentów mają wyjazdy na narty,wycieczki za granicę,lepsze
ciuchy.Ze względu na chorobę córki zdarza mi się wydać na jej leczenie moją
miesięczną wypłatę.Planowaliśmy życie w jakiś sposób,wyobrażaliśmy sobie kim
bedą nasze dzieci,pozwalaliśmy im się rozwijać,więc z powodu naszego
rozwodu,głupoty naszej i braku porozumienia nie można im teraz nagle
wszystkiego zabrać i powiedzieć:mamusia i tatus już się nie kochają więc kilku
rzeczy już miec nie będziecie.koniec z jazdą konną,koniec z trenerem
pływackim,koniec lekcji gry? No nie róbmy sobie jaj.
Ja jako matka z którą mieszkają dzieci wkladam wszystko co mogę w ich
wychowanie.Zanim na nowo ułożyłam sobie życie najpierw zadbalam o nie. Zawsze
są na pierwszym miejscu.Na szczęście mój ex nie uważa tak jak kliku tu obecnych
facetów,że równo to jest dać tyle kasy ile daje matka na dzieci i koniec.
Ja kurcze wiedziałam co biorę i co oddaję dalej ) A ze ślubną mojego ex też
nie mam żadnych problemow ani ona ze mną.No chyba,że by jej przeszkadzało,że
się z exem kumplujemy,że jak ma problem to dzwoni czasem najpierw do mnie.W
zeszłym roku zrobilam dla exa barszcz na wigilię bo on najbardziej lubi ten co
ja robię.Po czytactwie postów innych exów postanawiam:w tym roku dostanie
podwójną porcję barszczu i jeszcze stertę uszek .Howk!

[z_mazur]

Ok poczułem się po raz kolejny wywołany do tablicy.

Uważam, że jeśli ojciec ma wysokie dochody to powinien płacić alimenty
proporcjonalnie do tych dochodów. Taka jest zresztą wykładnia przepisów.

Ja odnoszę się akurat konkretnie do swojej sytuacji. Moja eks zarabia
porównywalnie ze mną, nawet chyba w tej chwili odrobinę więcej.
To ona podjęła decyzję o rozstaniu bo wdała się w romans.

Oczywiście po rozstaniu jej sytuacja finansowa ogólnie uległa pogorszeniu, ale
ja nie czuję się w tym momencie jakoś specjalnie zobowiązany do robienia
czegokolwiek w tym kierunku żeby to zmienić. I nie trafia do mnie argument o
tym, że ona ponosi większy wkład w tej chwili w wychowanie dziecka. To była jej
świadoma decyzja i będzie ponosiła jej konsekwencje tym bardziej, że ja zawsze
deklarowałem, że jestem gotów zająć się opieką nad dzieckiem jeśli dla niej
stanowi to jakiś ciężar. W takiej sytuacji i w przypadku porównywalnych
dochodów nie czuję się zobowiązany do ponoszenia jakichś wyższych kosztów niż
umowna połowa wydatków na dziecko. Tym bardziej, że utrzymywanie kontaktów z
córką wiąże się dla mnie z ponoszeniem dodatkowych kosztów, co nie było moim
życiowym wyborem.

[0lana]

z_mazur napisał:
> To ona podjęła decyzję o rozstaniu bo wdała się w romans.
To była jej świadoma decyzja i będzie ponosiła jej konsekwencje tym bardziej,
że ja zawsze
> deklarowałem, że jestem gotów zająć się opieką nad dzieckiem jeśli dla niej
> stanowi to jakiś ciężar.
Tak,to rozumiem,ale gdy facet odchodzi zostawia z reguly zaskoczona kobiete z
dziecmi i wszystkimi problemami sama,a o kasie nie wspomne...Twoja zona zanim
zdecydowala o rozstaniu z Toba,poukladala sobie w glowie(i nie tylko)jak bedzie
zyla po rozstaniu,a na dodatek trafila na porzadnego faceta i ojca(czyli
Ciebie),ktory mimo,ze zostal"na lodzie" pomaga jej i dba oswoje dziecko ,i
finansowo i wychowawczo.Ona ma rowniez"swoje"zycie,a nie tylko jest matka,gdy z
zasady nie ma juz czasu na nic dla siebie,bo wszystko kreci sie wokol
nich.Gdyby moj maz zajmowal sie naszymy dziecmi,to mialabym takze jakies swoje
zycie.W sytuacji,gdy facet nie wyrecza matki powinien dawac tyle kasy,zeby
mogla wynajac za niego opiekunke,aby zlapala troche oddechu...

Pozdrowko

[chochlinka]

z_mazur napisał:
To ona podjęła decyzję o rozstaniu bo wdała się w romans.
>
No właśnie,każdy ponosi konsekwencję swoich czynów. Ja naprawdę nie jestem
kobietą,która uważa,że facet to świnia a mamuśki są święte. też odnoszę się do
swojej sytuacji i doświadzceń.
Mój ex wdał się w romans,mnie to bolało,nie udało nam się bezkonfliktowo z tego
wyjść.Chcialam zgody do ostatniego dnia rozwodu. Był uparty jak wół.Myślę,że
dziś oboje byśmy postąpili inaczej. Wciąż łatwo nam się rozmawia,jakoś mamy
taką swobodę jak stare małżeństwo. Wczoraj ileś godzin spędziliśmy na gorącej
linii telefonicznej z powodu ciężkiej choroby byłego teścia.
Po tych latach wiem,że jedno się sprawdza,i w małżeństwie i już po nim,że wciąż
zgoda buduje a niezgoda rujnuje. Umiemy się dogadać i chyba dzieki temu już nie
mamy problemow.Owszem,były wtedy gdy górę brały emocje. Jego i moje.Był czas,że
się wściekal o byle co,że od kasy odliczal nawet lody i kino,że wywiezienie
dzieci na 2 tyg do teściów znaczyło nie dostać alimentow. Pierdoły takie.Mnie
szlag trafiał,że nagle to co było dla niego ważne takim byc przestało.
Emocje,emocje,emocje.
Dziś jest tak:dostaję na dzieci po 600 zl i dostaję to bez względu na wszystko.
Jesli mam większy wydatek to konsultuje to z exem czy jest w stanie mi coś
dołożyć np. do nowego roweru. Ex się śmieje,że balsamem na nasze żale stał się
mój aktualny.No i może coś w tym jest.Nawet mu piwo podeslał przez dzieci.
Jesli mam jakieś zabawki,filmy czy książki po dzieciach to proponuję moim
młodym przekazać to bratu.
Po rozwodzie też można być dla siebie czułym,dostrzegać uczucia drugiej strony
a tego chyba najbardziej brakuje byłym żonom obciążonym opieką nad dziećmi i
poczuciem odpowiedzialności za cale zło świata.

[nexi3]

Patrze na te posty i widze, ze chyba jestesmy wszyscy w porownywalnym
przedziale wieku, bo i problemy podobne. Ja z mojego punktu siedzenia i
widzenia twierdze, ze to ja mam lepiej niz ex bo syn jest ze mna. I dlatego nie
wymagam od niego dodatkowych sum, bo ja sie z tego ciesze. Maly chodzi na
zajecia dodatkowe, place zabaw, kino, basen i wszystko to robimy razem.
Naprawde nie czuje sie z tego powodu wykorzystana. Gdyby tak bylo wolalabym
zeby byl przy ojcu. Nie czuje takze ze trace na to czas , ktory moglabym
sporzytkowac lepiej. Ni moglabym, dla mnie to frajda i dobrze mi z regula, ze
to ja jestem adresatka Mikolajowych i Gwaizdorowych (w Poznaniu mamy Gwiazdory)
list zyczen. Moze dlatego, ze dziecko moje jest rozsadne i raczej nie oczekuje
na Mikolaja nowego komputera. Tak wiec to ja go wychowuje, mam glowny wplyw na
to jakim bedzie czlowiuekiem i dobrze mi z tym. Od eksa oczekuje jedynie, ze
bedzie dla niego ojcem w tych chwilach, ktore spedzaja razem. Nie oczekuje
nartomiast pomocy w wychowaniu dziecka, bo gdyby jego wzorce wychowania mi
odpowiadaly to bym sie z nim w zyciu nie rozwiodla. I tyle.
Tak wiec z mojego punktu widzenia oczekiwanie od nieobecnych ojcow bycia ojcem
w 100% tego slowa znaczeniu to jakis blad logiczny. Rozwodza sie dorosli i to
dorosli ponosza konsekwencje tych decyzji. A gdybym miala do wyboru dodatkowe
godziny ptracy zeby syn mogl pojezdzic konno, to wybralabym wspolna jazde na
rowerze w czasie zoszczedzonym dzieki nie podjeciu tej pracy.
I nadal uwazam, ze to ja mam lepiej. I nie zamierzam wolac "daj", bo w
przyszlosci i moje dziecko moze sobie zaczac wyobrazac, ze pieniadze rosna na
drzewach i tylko nalezy je zrywac. Bylaby to dla mnie porazka wychowawcza.

[akacjax]

Czytam Twoje posty i widze ile żalu w Tobie jest i goryczy. Smutne to, ale wybór nexia z exią taką a nie inną to Twój wybór.

W sumie to zastanawiam się, czy on za dużo nie mówi Ci o tej sytuacji. W końcu to jego dziecko, jego exia, jego decyzje(dobre lub złe wybory prawno-sądowe).
Gdybym doszła do etapu nexa-nie chciałabym by swoje problemy finansowe z ew. exią rozwiązywał angażując w to mnie choćby tylko emocjonalnie.

[nexi3]

Jasne, ze tez bym tak wolala. Tyle tylko, ze my mieszkamy razem i prowadzimy
wspolne gosspodarstwo, a kiedy calosc albo wieksza czesc utrzymania spada na
mnie to pytam wtedy "dlaczego"? I uwierz mi nie jestem malostkowa nie chodzi
tutaj o zakup dodatkowych butow czy kurtki, tylko o utrzymanie dwoch domow. A
to nawet przy b. dobrych zarobkach nie jest latwe.
Goryczy nie mam tylko przykro mi kiedy dowiaduje sie za posrednictwem ich
dziecka o "skrajnej biedzie" i o tym, ze musiala na komputer czekac az pol roku.

[weekenda]

nexi3 napisała:

> Jasne, ze tez bym tak wolala. Tyle tylko, ze my mieszkamy razem i prowadzimy
> wspolne gosspodarstwo, a kiedy calosc albo wieksza czesc utrzymania spada na
> mnie to pytam wtedy "dlaczego"? I uwierz mi nie jestem malostkowa nie chodzi
> tutaj o zakup dodatkowych butow czy kurtki, tylko o utrzymanie dwoch domow. A
> to nawet przy b. dobrych zarobkach nie jest latwe.

Pytasz dlaczego? Już Ci mówię. Bo wiążąc się z rozwiedzionym partnerem/ką
bierzemy sobie na głowę jej/jego exię/exa wraz z dotychczasowym przychówkiem i
a tym całym bagażem.

To tak jak z rodziną męża/żony. Pamiętam jakim ciężkim dla mnie przeżyciem
było, jak "chwilę" po związaniu się z już teraz z exem, dotarło do mnie, że
związałam się tak naprawdę z: jego matką (upiorne dla mnie przeżycie), braćmi,
siostrami, ciotkami, wujkami a przede wszystkim z jego exą i jego dziećmi...
Nie MY sami, tylko cała chmara ludzi nie koniecznie mi życzliwa... i daj tu
sobie człeku radę.

I ileż to razy miałam dziwne wrażenie, że nie rozmawiam z (wtedy) mężem ale z
jego matką, dziećmi, siostrami, braćmi i hu nołs z kim jeszcze...

Nie żyjemy w próżni...

[wiewiorka29]

Obawiam się, że nie zrobisz porządku w życiu Twojego obecnego faceta tylko Twoim
wysiłkiem. Exia jest jaka jest i pewnie taka była zanim Ty przyszłaś. Wiążąc się
z facetem nie wiedziałaś jaką ma exie i czym to grozi? A co robi z tym Twój
Next-obecny...? Jeśli sam tego nie poukladał przez lata tak, żeby hulało jak
trzeba, to cienko widzę szansę, żebyś Ty z nią za niego poukładała będęc nexią
jej exa.

[nexi3]

No i racja. A eksi nie znalam. Mimo, ze moja znajomosc z M trwala (ale zupelnie
inaczej niz to czasem staracie sie sobie wyobrazic) od czasu kieddy mialam lat
18, to nigdy sie z nia nie pokazywal nigdzie. M zna mojego eks, i problemu z
tym nie ma. Fakt, gdybym znala skale problemu, moze, napewno nie bylibysmy
razem.
Mozecie mi wierzyc lub nie, ale jak juz wczesniej napisalam "kazdy sadzi po
sobie" wiec do glowy mi nie przyszlo, ze to co sie dzieje wtedy to
sytuacja "for good" a nie przypadek "okolorozwodowy".
Wiem, ze niczego sama nie rozwiaze. To jasne. Szukam tylko metody moze na to. I
przyznam, ze mam tez "poczucie misji". Bo o ile w moim przypadku zrobic raczej
nic nie moge, to chcialabym namowic inne eksie, eksio-nexie i nexie na to, zeby
starc sie rozwiazywac swoje problemy w miare mozliwosci samodzielnie i starac
sie widziec raczej dobre strony w kazdej sytuacji. Ja widze je tez: kocham i
jestem kochana. Moj syn ma spokojny dom i wiecej niz przecietne dziecko ludzi,
ktorzy go kochaja i w razie potrzeby sa sklonni pomoc (rodzice M traktuja go
jak wnuka, ma tez w jego rodzinie wujkow i ciocie. Co nie oznacza straty
swojej "rodzonej" rodziny czyli dziadkow, wujkow i cioc ze strony taty). W
przypadku corki M, zostala ona wykluczona przez mame z grona "bylej rodziny" i
powoli zapominaja o sobie kuzynowie, bo dziadkowie nigdy. A mama rodziny duzej
nie ma wiec i krag bezwzglednie przychylnych i pomocnych osob zbyt duzy nie
jest.
Pewnie to tez nie moja sprawa z waszego punktu widzenia. Ale moze spojrzcie na
taka sytuacje stawiajac siebie w miejscu neksi (jezeli jest oczywiscie warta
czegokolwiek oprocz spluniecia )Moje zycie jest zwiazane z tym jak Mala
sobie poradzi w przyszlosci, zalezy mi wiec bardziej na tym zeby skonczyla
szkole, poszla na studia i miala udane zycie niz wam na powodzeniu dzieci
sasiadki. Nie mozna zakrywac kocem prawdy, ze w takich ukladach wszyscy
stanowimy system naczyn poloczonych tak jak w ......... "rodzinie?". Wlasnie,
bo dzieci rodzina pozostaja do konca zycia i trzeba im na to pozwolic, pomimo
ze zal do faceta o to ze o nas nie walczy jest pewnie wielki.
Kazdy rozwod to porazka. Pomimo, ze wylizalam juz rany po swoim nadal uwazam,
ze to jest niechlubna karta w moim zyciorysie. I dlatego tymbardziej nie staram
sie wpajac mojemu dziecku przkonania o tym, ze jest inne. Bo nie jest ani
gorsze ani lepsze. I zasluguje na tyle co inne dzieci. Nie na mniej i nie na
wiecej - proporcjonalnie do mozliwosci. Wynagradzanie za pomoca pieniedzy
czegokolwiek, komukolwiek nie jest w mojej opinii postawa dojrzala.
A poza tym uwazam takze, ze nie ma tematu o ktorym nie mozna by bylo
porozmawiac w sposob pzwalajacy kazdej ze stron przedstawic swoje stanowisko i
wypracowac ..... kompromis?

[wiewiorka29]

Nie rozumiem dlaczego uważasz, ze wszystkie exie oprócz Ciebie są
niesamodzielne, leniwe i roszczeniowe wobec exa i należy im wskazać jedyną
słuszną (Twoją) drogę do wiecznej szczęśliwości.


> Mozecie mi wierzyc lub nie, ale jak juz wczesniej napisalam "kazdy sadzi po
> sobie" wiec do glowy mi nie przyszlo, ze to co sie dzieje wtedy to
> sytuacja "for good" a nie przypadek "okolorozwodowy".

myślę, że jeszcze o wielu rzeczach "sądząc po sobie" możesz nie mieć pojęcia...


> przyznam, ze mam tez "poczucie misji".

właśnie...
a może lekarzu ulecz się sam zanim zaczniesz diagnozować inne przypadki i
wszystkim po równo przepisywac biseptol.
Może najpierw poczytaj troche forum zanim zaczniesz realizowac tu swoją misję...

[nexi3]

No dobrze, niefortunnie zaczelam. Ale i tak doszlismy do punktu w ktorym
rozmawiamy i to najwazniejsze. Wiesz, tak naprawde to juz olewam to ile zostalo
komu zasadzone, bo prace mam i nie narzekam moj syn tez nie. Natomiast szukam
sposobu na to zeby moze ONA tez poszla dalej. Tkwi w tym samy miejscu od 4 lat.
Pomimo, ze maz (w orzeczeniu sadu zostalo to zapisane) dobrowolnie zobowiazal
sie o splaty kredytu (on 2/3 ona 1/3) za mieszkanie i w zwiazku z tym nie
wystepowal nawet o podzial majatku - wyszedl z torba. Ona nie potrafila
przeznaczyc 500 PLN na splate swojej czesci i po jakims czasie bank zajal
mieszkanie przedtem zajmujac za posrednictwem komornika czesc pensji mojego
meza. Mieszkanie zostalo sprzedane, pozostale pieniadze dostala eksia. Wynajela
inne. I tylko u mnie w glowie jest pytanie, co bedzie jak znowu przeje cala
pozostala pule? Jest dziecko, M bardzo jest z nia zwiazany a eksia wychowala ja
na swoj obraz i podobienstwo - nalezy misie bo nie mam taty. Na litosc boska
ojca ma, bardziej niz dzieci, ktore z nim mieszkaja. Czasem mi sie "ulewa".
Wiem, ze cala sprawa powinna zostac przecieta przez M, ale co z MALA? Wtedy z
cala pewnoscia nie beda mialy gdzie mieszkac, a ja w komunie tez nie chce.
POMOC dla niej jak? Przeciez oprocz wyzwisk nie uslyszalam przez telefon (zanim
nie zmienilam i zastrzeglam numer) nic. No owszem moge sprobowac, ale mam obawy
czy to nie spowoduje odwetu via dziecko. Jet w tym szalenstwie pewien schemat,
ktorego przerwanie spowodowaloby zmiane na lepsze dla wszystkich. Tylko gdzie
jest to ogniwo?

[nexi3]

A wiesz jak jemu jest trudno! I w dodatku widuja sie tylko podczs zabierania
Malej, wiec zrozumiale, ze wtedy najmniej mu zalezy na konfrontacji. Telefon
sprytne urzadzenie - konczysz rozmowe kiedy chcesz, niekoniecznie chec ta jest
zbiezna z intencja drugiej strony. Nie wiem czy bedzie jakis samoistny koniec
tego, po trzech latach mam watpliwosci.