tak naprawde...

[sbelatka]

to mi smutno

opadają mi co chwila ręce

opadają ze mnie sily, nadzieja, wiara

zal mi tego wszystkiego co bylo i juz nigdy nie wroci.

Ciagle jeszcze nie moge sobie wyobrazic jak to bedzie w moim NOWYM życiu.
bez codzinnej wspierajacej obecnosci męża...???

A jednak żal...

[alone33]

Mną tez targaja takie nastroje. Mąż odszedł przed świętami i trudno mi to
wszystko zaakceptować i przyzwyczaić się że nie widze go gdy wracam z pracy,
budzę się rano. Straszna pustka ogarnęła mój dom, zostałam w nim tylko z moją
córeczką.Staram się przy niej nie okazywać załamania, nie pokazywać łeż ale to
jest chwilami nie do wytrzymania. Czasami jest nadzieja że moze jeszcze przyjdą
dni pełne radości i miłości. Ten człowiek zrobił dużo złego w moim życiu,
zdrada zadecydowała i przeważyła o tym że nie mogłam juz na to wszystko
patrzeć. Teraz zastanawiam się czy może mogłam postapić inaczej, może udałoby
się to przezwyciężyć, ale chyba to jest już niemożliwe. Pewnie "dobrze" by było
do nastepnego razu. Musimy się trzymać cieplutko! Podobno jest na świecie
sprawiedliwość i my też zasługujemy na miłość odpowiedniej osoby..

[marek_gazeta]

Właśnie chciałem spytać, czy to już na zawsze, czy nie widzisz szansy na jego powrót. Ale skoro zdradził dwa razy (jak można wnioskować z Twoich postów), to chyba jest taki typ po prostu i nie ma co się łudzić.

[mauriti]

Aja bym wiele dała, żeby mojego męża nie oglądać na oczy
Za dużo kosztuje mnie każdy dzień z nim pod jednym dachem.
Kiedy wiem że prawie co dzień mnie zdradza, mam do niego po prostu obrzydzenie
Łajza!!!!!!!!!

[pomidorowa5]

Widze,ze kazdym z nas targaja podobne emocje. Ja czulam to samo...doslownie. I
zal i pustke, beznadzieje totalna.Dlugo nie moglam zrozumiec i pojac,ze to
zrobil,dlaczego to zrobil,nie docieralo do mnie,ze juz nie kocha... okropny czas
,ale to mija .Powaznie Teraz potrafie sie usmiechac Patrzec na to wszystko
juz z ogromnym dystansem.Nie rozpamietywac i wiecie co? Wtedy myslalam,ze to
niemozliwe a jednak Nadejdzie lepszy czas zapeniam!
Sbelatko moze pomysl o wizycie u psychologa. Mi pomogl przetrwac ten czas
rozstania,zalu i bolu...

popieram

[alexolo]

beatko juz ci pisałam co mysle o twoim ...męzu..
patrz w przyszłość...ja byłam przekonana że szybciej umre niż sie z
tym pogodze,,,,nie umarłam zyje!!!i jest co raz lepiej!!!
czs goi rany!!!!!psycholog bbb mi pomugł..brałam tez coś lekkiego na
podniesienie nastroju po miesiacu czasu...bbb pomogło!!!!!
tłumiło ból i zal...a teraz tabletki nie są juz potrzebne!!!!
czekam na kolejna sprawe...i mysle ..że bede robic to czego nie
mogłam do tej pory...życie z tym człowiekiem juz nigdy nie bedzie
takie same!!!!!! bedziesz bardziej samotna z nim niż bez niego!!!!!

[julka1800]

tak mi smutno

ale zal kiedys mija pamietaj o tym

[0lana]

Napisałaś Ciagle jeszcze nie moge sobie wyobrazic jak to bedzie w moim NOWYM życiu, bez codziennej wspierajacej obecnosci męża...???

A jak on Cię wspiera?Co robi dla Ciebie?Odpowiedz sobie,ale szczerze.Nie tłumacz go,tylko ocen jego zachowanie.Bo jesli jest czuły i opiekuńczy,to dlaczego sie z nim rozstajesz? Odpowiedz moze być bolesna,ale to znaczy ,ze nie jestes juz po prostu zaślepiona...

Ja tez tesknie za tym ,co bylo...,tez mi zal...,tez mi opadaja rece...,ciagle nie moge uwierzyc w to ,co sie wydarzyło...
Czasem myślę,że jeszcze nie wszystko stracone...,ale zdaje sobie sprawe,że nawet jesli moje malzenstwo sie calkiem nie rozleci,nigdy nie bedzie juz tak ,jak dawniej...I tu zastanawiam sie ,czy nie lepiej zyc INNYM NOWYM ZYCIEM...,moze juz samotnym,ale takim bez ciaglych niepewnosci zwiazanych z wlasnym mezem - człowiekiem,który miał byc na dobre i na zle...

> A jednak żal...

Trzeba zyc dalej,a najlepiej inaczej...,cieszyc sie z tego dobrego,co mamy,bo moglibysmy miec mniej...i gorzej.

Pozdrawiam ,Beatko trzymaj sie.

[jarkoni]

Zazwyczaj się okazuje, że to co PO, potrafi zgasić te najpiękniejsze
wcześniejsze..Mam rację? Dlatego nie rozpamiętuj...
PS. Oczywiście jak najbardziej wierzę w to, że ludzie potrafią się rozstać w
zgodzie, pozostając przyjaciółmi, szczególnie jesli mają dzieci...I że sama
sprawa rozwodowa opiera się na prawdzie i tylko prawdzie, a nie na całym tym
innym błocie...
No cóż, w bajki wszyscy kiedyś wierzyliśmy..
Nie ma czarno-biało, jest szaro...