tęsknota lub..

[zuza145]

mało doprecyzowany cel .
A nie wiem zupełnie.

Zastanowię się - jak zabiorę się za prace "gospodarskie".
Nic mnie wreszcie nie boli- to mogę skupiać się spokojnie na
konkretnym czymś tam.
I czuję jedno.
Tak by się chciało stale utrzymać równy poziom- móc spokojnie przez
cały czas wyrażać swoje myśli i przekonania.
Staram się- i myślę że paradoksalnie, w jakiś sposób mój krach
rodzinny pomógł mi w tym- bo samodzielnie teraz stoję i podejmuję
decyzje bez poczucia- że jakby coś to jest ktoś kto za mnie to
zrobi.Nigdy nie robił ale był i to starczało.
Teraz odczuwam że mam osiągnięcia- umiem się sprawniej spokojem
posługiwać w swojej pokręconej sytuacji życiowej. Raz na
kwartał "zdaję egzamin" stawiając się na kolejnych rozprawach, nie
pozwalając się wzburzyć i nie pozwalając emocjom kierować sobą- nie
wywijam mieczem ani niczym innym. To cenię dość mocno- a
uprzedzająco wyjaśniam że nie jestem wyrachowana i na zimno nic nie
robię- bo nie potrafię w odwecie itd. Tak po odpoczynku stadnym na
działce znajomych, poczytałam sobie tutaj to i owo i mnie refleksja
naszła. Ze muszę doskonalić się w spokoju- bo nigdy nie mogę puścić
wodzy fantazji- a raczej emocjom bo fatazji to czasami he można.
Z pewnośćią nie każdy będzie wiedział co miałam na myśli zakładając
ten temat, wiele osób się nie zgodzi- i ich prawo- ale takie
dyskusje- od jakiegoś czasu powodują że umacniam się w przekonaniu
że muszę spokojnie.Nieco egoistycznie- ale mobilizują do starań aby
nie pozwolić się prowokować- bo wprost przekłada się na real potem
umiejętnośc opanowania.

Dyskomfort odczuwam czasami- bo z jednej strony chcę wytłumaczyć i
skierować w stronę nurtu swojego a z drugiej wiem że nie powinnam
tracic energi na jałowe coś tam, bo powinnam ją koncetrować na
wybranym celu- nie mam jej jeszcze w wystarczającej na wszystko
ilości.
Stąd czasami wytracam tę cenną energię swoją.
Myślę że ustabilizuję kiedyś i tę tęsknotę- aby sił starczyło na
wszystko co mnie frapuje- nawet na dyskusję czysto teoretyczną.Taką
która nie ma wpływu na życie a jedynie na odczucia.

He he- no dobra- spadam-coś pokręciłam- zbyt dużo haseł i za mało
tłumaczenia czego dotyczą.

w większości postów zawarta jest racja- tylko inaczej obudowana- idę
ćwiczyć wychwytywanie meritum.
Miłej niedzieli wszystkim bez wyjątku.

[z_mazur]

A ja nawet jeśli nie do końca zrozumiałem, to jakoś mimo wszystko mi się sympatyczniej zrobiło. ))

Rzeczywiście każdy przeważnie ma jakieś swoje racje w jego ocenie jak najbardziej uzasadnione i właściwe. No i jak tu o takie racje nie walczyć...

Niestety czasem w tej walce się zatracamy. Tracimy meritum sporu i pozostaje sama walka. Nie ważne jest po co się ją toczy, a ważniejsze staje się to jak. Kto komu mocniej przyłoży, a kto się ładniej zasłoni. A w tle to przekonanie wynikające z "posiadania racji", ono niby jest i zasłaniamy się z nim jak ktoś nas nawołuje do zaprzestania, no bo jak mamy przestać skoro robimy coś co uważamy za słuszne (chociaż na dobrą sprawę to już nie ma znaczenia), ale nie o rację już tu chodzi, tylko najczęściej o ambicję. ))

[sbelatka]

a nawet mam poczuie, ze pojęłam - i nawet się zgadzam...
niech niedzielka bedzie miła...ament

[zielona_ropucha]

Ja chyba nie rozumiem,ale odbieram "wibracje"...życzliwe, i się
uśmiechnę do Ciebie Chyba zacznę medytować,bo tęsknię za
spokojem.Duszy. Właśnie jestem cholernie roztrzęsiona,sama nie
wiem,po co.Jak zwykle pewnie...bez powodu.

[zuza145]

kurczę- to cieram się o medytację?

Hm- jakoś nie czułam, ale czemu nie?

Cholernie roztrzęsiona mówisz jesteś?
Musi być powód- jak znam swoją upierdliwość- to bym rozstrząsać
zaczęła- aby spacyfikować galaretowatość. To może i z tym powalczyć
trzeba?

[akacjax]

Nie jest dobre ćwiczenie się w trzymaniu emocji na wodzy.
Lepsza jest umiejętność życia korzystając z informacji i mocy jaką uczucia-emocje niosą.

Trzeba rozróżnić, czy idę do sądu obojętna, czy tylko mam stłumione emocje. Bo o ile mnie mój ex-m.jest obojętny, to to, co on robi dzieciom burzy mi krew. Ale jestem tego świadoma, energie z tych emocji zamieniam na pracę Ot, fizycznie wyszło

[zuza145]

Znaczy się żle się wyzewnętrzniłam- też mam świadomośc i dwoje
dzieci mam.
Przekładam na działanie- kontroluję zaś reakcje niektóre- bo by
drzazgi mogły zostać.

[akacjax]

Tak sobie myślę, że spokój zupełny nie jest dobrym celem
A poza tym posługuje się takim drogowskazem: im więcej kontroli w życiu, tym mniej zostaje do kontrolowania...
Może ja już lepiej pożyczę Wam miłej niedzieli i wreszcie pojadę do pracy...taki mój los na dziś.

[z_mazur]

To współczuję, bo niedziela tak fajna, spacerowa.
Ja jestem umówiony z córką, wyskoczymy za miasto. Pewnie w Jurę. Pewnie będzie to fajne popołudnie... I cieszę się i uśmiecham.

[zielona_ropucha]

no właśnie..uwolinić się od byłego mozna,ale zawsz bedzie obecny w
życiu dziecka,jako postać dla mnie jednoznacznie negatywna,dla
dziecka wytęskniona i oczekiwana...przekuć emocje na pracę...to jest
wspaniała umiejętność,tylko taka rozlazła przez to jestem,że żadna
praca nie da mi satysfakcji.To nie jest lenistwo,które mnie ogarnia
czasem i jest zdrowym objawem.To jest coś paskudnego,co wyłazi nie
wiadomo kiedy i czego nie cierpię.Po prostu nie znoszę tego uczucia.

[zuza145]

czemu poczucie wolności kojarzyć z byłym?

Emocje na pracę piszesz- przekuć. Raczej nazywam- wyzwalają
działanie. Nie doszłam do innych wniosków jak taki że bopje się to
niweluję strach, potem sie okazywało czasami że z lenistwa działać
też potrafię i dobrze zorganizować- bo dążę do wolnego czasu- więc
muszę raz a dobrze, dokładnie aby nie poprawiać- tak w pracy robię -
generalizując oczywiście bo lubię bardzo swoją pracę i daje mi wiele
satysfakcji- ta praca.

Ale widzisz- rozedrganie nie jest chyba nogdy bez powodu.


Ropucho- a czy ty przypadkiem nie przyspioeszasz? Podobno wszystko
ma swój czas, można sobie pomóc ale jak człowiek nie jest gotowy to
jak przyspieszyć chce- to się miota- albo robi wyrzuty.


to coś paskudnego- czasami rozumiem że wyłazi- więc nie zawsze. To
chyba normal- tak mi się widzi- że czasami tchu brak i radości-
pozornie z niczego radości.

teorię

[zuza145]

fajną usłyszałam na wyjeżdzie- bo spędziłam 3 dni z przyjaciółmi-
otóż życie mnie zmechaciło lekko ale nie sfilcowało he he he .
Mnie się podoba ta teoria- pilnować będę abym się nie sfilcowała.

spokój

[zuza145]

fajna sprawa - ale nie całkowity- bo to nudne.

A za 3 tygodnie rozpocznę urlop- wersja wiejska będzie. Ot dla
odmiany- góry i morze- muszą zaczekać.

Jura- hm- fajna sprawa.

[panda_zielona]

zuza145 napisała:

> fajną usłyszałam na wyjeżdzie- bo spędziłam 3 dni z przyjaciółmi-
> otóż życie mnie zmechaciło lekko ale nie sfilcowało he he he .
> Mnie się podoba ta teoria- pilnować będę abym się nie sfilcowała.

Teoria fajna,już ją kiedyś słyszałam i jak dotąd udaje mi się
uniknąć całkowitego sfilcowania.Jeszcze podoba mi się,że nie ma
takiego dna,od którego nie można się odbić.Zuza mądra dziewczynka
jesteś,a Twoje refleksje dają do myślenia.

[zuza145]

Sztaudynger napisał kiedyś: "a kiedy znalazłem się na dnie-
usłyszałem pukanie od spodu"

he he he- to jest piękne.

[dzul1]

Tesknie za tym spokojem, pozadam go. Jeszcze pare m-cy temu myslalam
ze on nigdy nie nadejdzie. I nadszedl choc wciaz macony przez
trudna sytuacje okolorozwodowa, przez uczucie, z ktorego nie mozna
sie jeszcze wyzwolic. Coraz czesciej jednak potrafie sie nie dac
zlym myslom i emocjom, a to juz duzy sukces. Z natury jestem:
narwana, roztrzepana, niecierpliwa, wszystko musi byc juz, tu i
teraz. Zycie jednak uczy pokory i tego dna bylo mi chyba potrzeba,
nie mam jednak wrazenia ze juz sie odbilam. Ale probuje, falowanie i
spadanie...
W kazdym razie zrozumialam twoj post i czuje podobnie.

[zuza145]

odbijać to ja się będę czas jakiś jeszcze- ale się tym nie przejmuję.
I tak idzie całkiem chyba- no nieźle.
A czy ja się muszę spieszyć?
Całe życie przede mną jeszcze.
Kiedyś się złościłam a potem śmiałam jak czytałam- dajcie czas
czasowi.
ale coś w tym jest kurczę, coś w tym jest.

[to.ja.kas]

Zuza kiedyś mieszkałam z Zakopcu w rodzinnym domu
Sztaudyngera...emanował spokojem i on i jego domownicy ))

Miły watek....jesteś taką nostalgicznie, rozczochraną niepoukładaną
swojsko kobieta która ma wszystko na swoim miejscu....wiem, wiem
jedno wyklucza drugie ale tak cię widze.

Miłego poniedziałku mimo, ze deszczowy.

[zuza145]

he- mnie się podoba jak mnie widzisz .
Bardzo.