poczucie wartosci

[kobieta_na_pasach]

czy po rozwodzie zmniejszylo sie wasze poczucie wartosci? czy wrecz
przeciwnie, wzmonilo was to przezycie?

[mayenna]

Wiesz, to jest ciekawe bo jako kobieta czuję się nic nie warta, ale
jako człowiek właśnie odwrotnie. Moja sytuacja zyciowa jest na tyle
skomplikowana, ze wiem doskonale, ze moje szanse na tzw. ułożenie
sobie życia są zerowe więc w sumie nic na niskiej samoocenie nie
tracę

[jarkoni]

Trudne..
Na pewno zmieniony, ale czy bardziej albo mniej wartościowy?

[ani.chybi]

Czuję podobnie jak Ty. Życie w zgodzie z własnym sumieniem, w
prawdzie, z dala od upokorzeń uczyniło mnie osobą, z której jestem
zadowolona.
Na swoją fizyczność uczę się wyrażać zgodę. Przyglądałam się
niedawno parom w pewnym ludnym miejscu. Niczym się nie różnię od
innych kobiet w moim wieku, a przecież one kroczyły przy boku swoich
mężczyzn. To nie mój wiek i fizyczność zdyswalifikowały mnie jako
kobietę; mój m. przedkładał po prostu grubo młodsze osoby. Jest taki
typ mężczyzn i pechowo związałam się z jednym z nich.

[ekscytujacemaleliterki]

Moje jest zerowe. I lezy sobie na dnie i kwiczy. Choc juz jest
lepiej bo na poczatku tylko lezalo i sie nie odzywalo.

[mola1971]

Ja swoje poczucie własnej wartości odbudowałam wiele lat temu długą
i żmudną pracą nad sobą. Dlatego rozwód w żaden sposób nie wpłynął
na moje poczucie własnej wartości. Choć na pewno mnie zmienił, ale
to raczej (z mojego punktu widzenia) na korzyść bo po tym
doświadczeniu mam jeszcze więcej wiary w siebie i swoje możliwości.

[tiresias]

po urośnięciu rogów moje poczucie wartości przestało istnieć, gorzej nawet,
wydawało mi się, ze mnie ktoś tępym, zardzewiałym scyzorykiem wykastrował.
nigdy nie myślałem, że mogę się tak czuć. na razie pomaga mi prozac. jeszcze ze
dwa miesiące a potem zacznę 'odbudowywać'.
tylko jak?
pzdr

[fragile66]

tiresias napisał:

> po urośnięciu rogów moje poczucie wartości przestało istnieć,
gorzej nawet,
> wydawało mi się, ze mnie ktoś tępym, zardzewiałym scyzorykiem
wykastrował.

Też to miałem. Przez trzy miesiące przychodziłem do pracy, siadałem
i tępo się gapiłem w ekran komputera. Nie wyrzucili mnie tylko z
uwagi na wcześniejsze zasługi, choć jak teraz na to patrzę, to
powinni mnie wywalić na zbity pysk - w końcu ile prywatna firma może
znosić nieróbstwo?

> jeszcze ze
> dwa miesiące a potem zacznę 'odbudowywać'.
> tylko jak?

Po jakimś czasie zauważysz, że największą satysfakcję przynosi
zemsta smakowana na zimno, bez emocji.

Jak już pisała jedna z koleżanek - na poczucie własnej wartości nie
ma to wpływu, bo to poczucie nie zależy od tego co robią inni.

Ale na dobre samopoczucie - jak najbardziej!

[zuzka712]

tiresias napisał:
> po urośnięciu rogów moje poczucie wartości przestało istnieć,
gorzej nawet, wydawało mi się, ze mnie ktoś tępym, zardzewiałym
scyzorykiem wykastrował.



Ważne, że zostało Ci poczucie humoru i umiejętność przedstawienia
sytuacji w komiczny sposób. To uratowało wielu ludzi przed
szaleństwem. Kiedyś będziesz się z tego naprawdę śmiał...

Po rozwodzie zrozumiałam co miała na myśli Eleanor Roosevelt mówiąc:
"Bez Twojego przyzwolenia nikt nie może sprawić, że poczujesz się
gorszy."

[fragile66]

zuzka712 napisała:

> tiresias napisał:
> > po urośnięciu rogów moje poczucie wartości przestało istnieć,
> gorzej nawet, wydawało mi się, ze mnie ktoś tępym, zardzewiałym
> scyzorykiem wykastrował.
>
>
>
> Ważne, że zostało Ci poczucie humoru i umiejętność przedstawienia
> sytuacji w komiczny sposób.


Zuzka! na Jowisza! co ty w tym widzisz zabawnego???

Dobrze że mnie w swoim czasie nikt w ten sposób nie pocieszył...

[ekscytujacemaleliterki]

fragile66 napisał:

> zuzka712 napisała:
>
> > tiresias napisał:
> > > po urośnięciu rogów moje poczucie wartości przestało istnieć,
> > gorzej nawet, wydawało mi się, ze mnie ktoś tępym, zardzewiałym
> > scyzorykiem wykastrował.
> >
> >
> >
> > Ważne, że zostało Ci poczucie humoru i umiejętność przedstawienia
> > sytuacji w komiczny sposób.
>
>
> Zuzka! na Jowisza! co ty w tym widzisz zabawnego???
>
> Dobrze że mnie w swoim czasie nikt w ten sposób nie pocieszył...

Ja tam widze. Jakby tak naostrzonym, czystym scyzorykiem kastrowal to sie nawet
poskarzyc nie mozna bo przeciez higienicznie jest! .
Ironia i poczucie humoru trzyma przy zyciu. Czarna rozpacz odpycha .

[mola1971]

Babo moja droga, wiem że Ty masz ochotę wykastrować swojego ex (i nie dziwię się ), ale tu masz do czynienia z facetem, którego wykastrowała żona zdradzając go. A to niestety dla żadnego mężczyzny śmieszne nie jest. Nawet po upływie czasu.

[tiresias]

'metafora zardzewiałego (i tępego!) scyzoryka była może nieco myląca, ale tak
naprawdę, to gdyby nie (trudne) zdystansowanie się od całej sytuacji, trochę
ironii i krytycznego spojrzenia na samego siebie - pewnie trudniej byłoby mi
przetrwać.
najbardziej drażni mnie to, że (to chyba normalne jak czytam to forum) przenosi
się żal i pretensje do ex/exa na całą płeć przeciwną.
więc codziennie wieczorem, po 'aniele boży stróżu mój ty zawsze przy mnie stój'
powtarzam sobie: 'nie wszystkie kobiety są takie jak ona'.
ale kobiet i tak nie rozumiem, zupełnie wtedy jak miałem 17 lat - nic nie kumałem.
pzdr

[mola1971]

tiresias napisał:
> ale kobiet i tak nie rozumiem, zupełnie wtedy jak miałem 17 lat -
nic nie kumał
> em.

Nie ma mężczyzn, którzy rozumieją kobiety. Są tylko tacy, którym się
wydaje, że je rozumieją

[ekscytujacemaleliterki]

Tire,
Doskonale rozumiem. Wysmiewanie calej sytuacji, spojrzenie przez
pryzmat krzywego zwierciadla daje sily na przezycie godziny, dnia,
tygodnia.
Mnie najbardziej bawilo kiedy ex dzwonil, zrzucalam go, przychodzil
sms : Kto tam? A ja odpowiadalam HIPOPOTAM! Glupie ale mnie
smieszylo do lez!

[mayenna]

Jak takie zdanie odnośnie mężczyzn powiedziałam do kolegi to
przysłał mi " Mężczyżni są z Marsa..". Jak chcesz mogę Ci na maila
podesłać

[tiresias]

Przeczytałem na temat kobiet wszystko (?) co można, że są z Wenus, że 'płeć
mózgu', że Simone de Beauvoir druga płeć, że Camille Paglia i modliszki a moją
ulubioną powieścią jest "Pani Bovary", o kobiecie, która sama siebie nie rozumie
(jak rozumiem).
i dalej nic.
nie rozumiem tez rachunku różniczkowego, ale mniej mnie on pociąga niż miła i
niepretensjonalna kobieta.
pozdrawiam

[ekscytujacemaleliterki]

Przestan czytac te pierdoly. O wiele ciekawszy Kubus Puchatek jest i
bardziej prawdziwy niz te wszystkie poradniki.
Posluchaj sobie piosenki o kwiatach, ktora Marek Roman spiewa.
Dobrze Ci zrobi.
Zenska wersja Chylinskiej " goraca prosba" balsamem na ma dusze
jest .

[tiresias]

Kubuś Puchatek był ze mną zawsze, chociaż jeżeli chodzi o postaci kobiece, to
Mama Kangurzyca, nadopiekuńcza, wszystkowiedząca i bardziej przemądrzała niż
Sowa, zawsze mi dziwnie przypominała ex teściową.
brrr

[ekscytujacemaleliterki]

Nie to zeby sie czepiala ale Kangurzyca Kangurzatko w wersji meskiej
miala! Tak sie chlopców psuje...

[deleine]

a sowa to Pan Sowa

[ani.chybi]

Zdaj się na intuicję. Tak właśnie podchodzę do całek i różniczek.

[insula.incognita]

tiresias napisał:

> Przeczytałem na temat kobiet wszystko (?) co można, że są z Wenus, że 'płeć
> mózgu', że Simone de Beauvoir druga płeć, że Camille Paglia i modliszki a moją
> ulubioną powieścią jest "Pani Bovary", o kobiecie, która sama siebie nie rozumi
> e
> (jak rozumiem).
> i dalej nic.
> nie rozumiem tez rachunku różniczkowego, ale mniej mnie on pociąga niż miła i
> niepretensjonalna kobieta.
> pozdrawiam


Masz jeden problem. Nawet jeśli Ty rozumiesz (lub przeczytałeś wszystko i przyswoiłeś tę wiedzę) kobiety, to trafiasz na takie, co nie rozumieją mężczyzn.
I...zagwozdka, i kwadratura koła - też

[mola1971]

tiresias napisał:
> Przeczytałem na temat kobiet wszystko (?)

Kiedyś dostałam od kolegi bardzo fajną książkę. Nie pamiętam autora, ale był to mężczyzna, tytuł "Wszystko co mężczyźni wiedzą o kobietach" czy jakoś tak. Ładna okładka, na pierwszej stronie długie podziękowania dla iluś tam ludzi, którzy autorowi pomogli tą książkę napisać. A w środku... około 200 pustych, białych kartek

I tak a propos przypomniało mi się takie fajne zdanie, które gdzieś kiedyś przeczytałam - 'W udanym związku kobieta powinna mężczyznę trochę kochać i starać się go zrozumieć a mężczyzna kobietę powinien bardzo kochać i nie starać się jej zrozumieć'.
I ja się z tym jak najbardziej zgadzam

[insula.incognita]

mola1971 napisała:
'W udanym związku kobieta powinna mężczyznę trochę kochać i starać s
> ię go zrozumieć a mężczyzna kobietę powinien bardzo kochać i nie starać się
jej zrozumieć'.


No! i na tym można by zakończyć tę dyskusję

[mayenna]

W takim razie pora na praktykę

Słyszałam ostatnio taką myśl, że mężczyznę trzeba trochę kochać i
bardzo rozumieć, a kobietę trochę rozumieć i bardzo kochać.

[mayenna]

Mola1971 - lepiej jeszcze ujęte.

[ekscytujacemaleliterki]

Bym chciala .

[ani.chybi]

tiresias napisał:

> najbardziej drażni mnie to, że (to chyba normalne jak czytam to
forum) przenosi
> się żal i pretensje do ex/exa na całą płeć przeciwną.
...
> powtarzam sobie: 'nie wszystkie kobiety są takie jak ona'.
> ale kobiet i tak nie rozumiem
Nie rozumiesz konkretnej pani X lub Y.))

[ekscytujacemaleliterki]

A nic z tych rzeczy! Robota rzeznicka nie moja bajka .
Zdrada nigdy i dla nikogo smieszna nie jest.
Ale nabjanie sie z tego, przedstawianie z ironia pomaga,
przynajmniej mi .

[mola1971]

No zdrowy dystans do sprawy jeszcze nikomu nie zaszkodził
No a poza tym coś z czego człowiek umie się śmiać z czasem przestaje
być straszne.

[insula.incognita]

mola1971 napisała:

> No zdrowy dystans do sprawy jeszcze nikomu nie zaszkodził
> No a poza tym coś z czego człowiek umie się śmiać z czasem przestaje
> być straszne.

Fakt, Mola, jak jest śmieszno, to straszno nie jest

[zuzka712]

fragile66 napisał:

> Zuzka! na Jowisza! co ty w tym widzisz zabawnego???
> Dobrze że mnie w swoim czasie nikt w ten sposób nie pocieszył...

Hmm, widocznie akurat Ty nie masz tego poczucia humoru i dystansu.
Na szczęście widzę ponizej, że Tiresias ma, bo trochę się
zestresowałam Twoim postem

[ekscytujacemaleliterki]

Mola,
u mnie rozwodu nie bylo, na korzysc wiec mnie nie zmieni choc wciaz
licze ze pojde w Twoje slady .

[mola1971]

Pierwsza i podstawowa zasada - to jest JEGO strata a nie Twoja.
Jak już to naprawdę zrozumiesz to potem będzie już z górki
A poza tym trzeba zrozumieć, że ŻADEN inny człowiek i jego choćby
najpodlejsze zachowanie w stosunku do nas nie świadczy o naszej
wartości. Na naszą wartość pracujemy sami i to nie tylko w relacjach
damsko-męskich.

[ekscytujacemaleliterki]

mola1971 napisała:

> Pierwsza i podstawowa zasada - to jest JEGO strata a nie Twoja.
> Jak już to naprawdę zrozumiesz to potem będzie już z górki
> A poza tym trzeba zrozumieć, że ŻADEN inny człowiek i jego choćby
> najpodlejsze zachowanie w stosunku do nas nie świadczy o naszej
> wartości. Na naszą wartość pracujemy sami i to nie tylko w
relacjach
> damsko-męskich.


Zapisalam to sobie. Kartke do monitora przykleilam i bede sobie jak
mantre czytac .
Dodam tylko, ze zadne kontakty z exem nie wskazane, zeby mi do
glowki nie klad, ze to moja wina.
Bo w pokrecony stanie psychicznym we wszystko mozna uwierzyc.

[mola1971]

Na razie rzeczywiście kontakty z exem nie są wskazane, ale za jakiś
czas, gdy już całkiem się wyleczysz to Cię to jego obwinianie będzie
po prostu śmieszyło.
A wtedy zaśpiewasz sobie "co ja w tobie widziałam?"

[ekscytujacemaleliterki]

Bladze na drodze do smiechu, oj bladze jak sie patrzy.
Tak np.dzis to szarpie mi dusze ...

[rozjechana]

lezy i nawet nie kwiczy
Ale coś mi dał-pokazał realizm życia, co może mnie chroni ale innych
odpycha

[rozjechana]

żle napisałam-rozwód mi nie dał, on mi zabrał- zaufanie do ludzi
i chyba mam już napisane na czole- nikomu nie zaufam

[mola1971]

Jeśli nikomu nie zaufasz to Ty na tym stracisz. Nikt inny.
Nie jest łatwo zaufać, gdy ktoś nas skrzywdził, ale jest to możliwe.
Trzeba tylko zrozumieć, że brak zaufania należy się od nas osobom,
które nas skrzywdziły a nie wszystkim ludziom, którzy nas otaczają.

[mayenna]

Dodałabym do tego jeszcze celowe zniechęcanie każdego do kogo coś
zaczyna się czuć - tak na wszelki wypadek...

[ani.chybi]

W tę stronę popycha lęk przed odrzuceniem. Jeśli masz rozpoznanie co
swoich poczynań, zapanujesz nad nimi.

[joanna9969]

Myślę ze mnie paradoksalnie wzmocniło , po zdradzie początkowo byłam zupełnie
załamana , tak jak ktoś napisał moje poczucie własnej wartości leżało i nawet
nie kwiczało , nic a nic , ani mru mru , potem nastąpił długi , bardzo długi i
bolesny okres rekonwalescencji , po dwóch latach wyszłam z tego silniejsza ,
mądrzejsza i wierze ze potrafię przejąc kontrole nad własnym życiem i ze nie
potrzebuje M do niczego efekt - rozwód , wiec to takie trochę od końca jest ,
ale w końcu wierze ze jestem na to gotowa

[dsz27]

U mnie podobnie. Zdrada i jego szybkie odejście a następnie samotna ciąża to
najtrudniejszy moment mojego życia. Poczucie mojej wartości spadło do zera a nie
raz było zapewne na minusie. Dodatkowo ciąża sprawiła, że nie czułam się ani
dobrze ani kobieco. Tak niestety było. Paradoksalnie decyzja o rozwodzie,
napisanie pozwu i jego złożenie było punktem zwrotnym. W tym samym czasie
pierwsze sukcesy w pracy, nowi ludzie plus fakt, że to ja się z tym panem
rozwiodłam, sprawiło, że wszystko wróciło do normy, do mojej normy Dlatego w
moim skromnym przypadku rozwód to była jedna z lepszych decyzji jakie podjęłam w
życiu. Może dlatego nasze relacje są teraz takie jakie są.

Donia

[ani_chybi]

Kiedy mąż przyznal sie do romansu z panienką w wieku naszej córki
moje poczucie wartosci spakowało go ,zabralo mu klucze i wykopalo z
domu nie zapominając za nim splunąć z pogardą. Głupi jakiś,zdradził
najlepszą z żon!
Ulicą moje poczucie wartosci chodzilo ze wstydu ze spuszczonym łbem
i zażenowane nie patrzylo znajomym w oczy.Głupia jakaś , wymienil ją
na inną!

Potem przez dwa lata jadło uspokajacze i antydepresanty żeby zmienić
gabaryty.
Teraz wydaje sie byc w sam raz.

[insula.incognita]

dsz27 napisała:

> U mnie podobnie. Zdrada i jego szybkie odejście a następnie samotna ciąża to
najtrudniejszy moment mojego życia.

A Ciebie Donia, podziwiam bezgranicznie.

[kasiapfk]

Hmm, jestem "w trakcie".
Poczucie mojej wartości troszeczkę jeszcze wzrosło. Czemu? Bo mam
poczucie sprawczości w życiu, podjęłam ostateczną decyzję, której
nie podejmowałam przez wiele lat. Wypiękniałam, odetchnęłam i z
optymizmem jednak patrzę w przyszłość.
I jestem na etapie, że nie mam ciągąt by dowalić eksowi. A to jest
suuuukces niesamowity.

[insula.incognita]

kasiapfk napisała:

>Czemu? Bo mam poczucie sprawczości w życiu


No i to jest ten motor, co daje moc . Przede wszystkim to.

po ilosci wpisow widze...

[kobieta_na_pasach]

...ze to jest spory problem. ja mysle,ze to dlatego , bo za duzo dawalismy z
siebie partnerowi zapominajac o sobie. i nie mysle tu o wygladzie , ale o
wnetrzu. pewnie nasi partnerzy powiedzieliby to samo o swoim poczuciu wartosci.
to smutne,ze odczuwamy podobnie, a jednak nie potrafimy sie z tym uporac
inaczej, jak przez rozstanie.

[nangaparbat3]

Róznie bywa, ja tam dawałam zdecydowanie za mało - teraz tak to
widzę - ale też tyle, ile wtedy mogłam. Wydaje mi się, ze ktos kto
sądzi,że sawał za dużo, byc moze dawał nie to co było potrzebne -
mogło tak sie zdarzyc.
Poczucie wartości mi wzrosło po rozwodzie i dalej rosnie,
nieustajaco, niedługo zmienie sobie nick na "Słoneczko Ludzkości"
albo "Genialny Językoznawca".

[kasiapfk]

Nanga, trafnie zauważyłaś, że może dawaliśmy nie to, co potrzeba.
Zdecydowanie w moim przypadku tak było.
Ćwicze uważność w kontaktach z ludźmi i coraz lepiej mi wychodzi
odpowiadanie na ich potrzeby. A przy tym, nie mam poczucia, że się
poświęcam. Daję z siebie i sprawia mi to frajdę

[kobieta_na_pasach]

kasiapfk napisała:

> Nanga, trafnie zauważyłaś, że może dawaliśmy nie to, co potrzeba.

ale czy to Twoja wina? moze ta druga osoba za slabo
protestowala,albo nie mowila ci,ze nie o to jej chodzi? a ty teraz
siebie obwiniasz. komunikacja powinna dzialac w obie strony.
moj maz dobrych pare lat temu, po kolejnej awanturze powiedzial
mi,ze jako matce nie ma mi nic do zarzucenia,ale jako zonie tak.ale
kiedy chcialam zeby sprecyzowal , o co konkretnie mu chodzi to
wyrazil sie oglednie. i badz tu madry.

[kobieta_na_pasach]

nangaparbat3 napisała:

> Róznie bywa, ja tam dawałam zdecydowanie za mało -

jezeli tak twierdzisz to znaczy,ze jednak masz nadal niskie poczucie
wartosci. i nadal siebie obwiniasz.

[kasiapfk]

Kobietko, nie - nie moja wina. Rozpatruję to w kategoriach
doświadczenia zyciowego. Poprawiam to, co moge, reszta nie zalezy
ode mnie )))))
Uważam, że komunikacja w obie strony to podstawa. To tylko fakt:
dawałam nie to, czego potrzebował. I tyle. Wyrzutów sumienia jakoś
specjalnie nie mam. Mnie rozwala tekst Eksa: powinnaś się domyslić.
Inna sprawa, że ja nie uważam, że ktoś powinien się domyślać czego
ja chcę. Potrzebuje, to mówię, albo biorę sama.

[nangaparbat3]

Dla mnie nie znaczy.
Rozrózniam poczucie winy i swiadomość wlasnego wkladu w.

Podobnie pisząc,że moze ktoś dawal nie to co trzeba, nie uwazam, by
było to WINĄ. Jesli już, to moze raczej pomyłką, niezrozumieniem,
niedogadaniem się.

[kasper254]

Nango, napisałaś wcześniej najpiękniej, jak można i nie musisz nic
więcej tłumaczyć i rozwijać.

[nangaparbat3]

Mnie tak trudno znaleźć słowa dla tego co chcę wyrazić, tyler azy
bywalam zrozumiana zupelnie opacznie - jak mam nie wyjasniać?
W kazdym razie - miło mi