miało być miło

[ragnarv]

zrobiłem placki z bananem. wyszły takie sobie. mały popatrzył i nie ruszył.
na wszystkich frontach do dupy.

[ditta12]

Z moją córką gdy była małym dzieckiem zawsze było niemiło.Nic nie chciała jeść.
-Spróbuj tylko jakie to pyszne.
-Niepyszne!
Odwracała się plecami albo płakała na widok jedzenia.
Za to teraz nie ma problemów.
Nie przejmuj się.

[ragnarv]

jak u mnie jest to nic nie chce jeść. teraz ma badania w kierunku autyzmu bo jest dziwny. jak mu wyjdzie autyzm to będzie ze po mnie i moja wina.
juz był pomysł zeby mi zabrac wogóle prawa rodzicielskie.
ciekawe jest że przytula się tylko do mnie. to tez ich wkurza bo jestem przeciez dysfunkcyjny.

[ditta12]

To bardzo przykre co napisałeś.
Żeby pozbawić rodzica praw to muszą być bardzo poważne powody a nie autyzm.
Ile lat ma Twój synek?Domyślam się że ok trzech bo wtedy badają autyzm.
Moja córka miała kilkudniowego doła na pierwszym roku studiów.Poradziłam jej żeby to przetrzymała bo się da,żeby nie biegła od razu do psychiatry.Jest dobrze.
Najważniejsze że dziecko się do Ciebie przytula,że Cię potrzebuje,kocha.
Ludzie potrafią być okrutni.Często kobiety tak działają dziwnie jakby się chciały odegrać na byłym partnerze kosztem dziecka(gdzie dziecko jest narzędziem bo nie ma innej możliwości).

[ditta12]

Nie powiem,przeraziłam się trochę tej depresji mojej córki bo ja zapadłam na to mniej więcej w tym samym wieku (klasa maturalna)ale nic się nie dzieje.
Możliwe że Twój synek jest zdrowy a że dziwny......
Dlaczego dziwny?Dlaczego tak go określasz?
Moja córka była ADCHD(żywe srebro),robiła sto rzeczy naraz i do tego leworęczna.
Każde dziecko jest inne.

[ragnarv]

dla mnie on nie jest dziwny ale dla innych jest, tzn dla rodziny. ma jakies tam niby objawy, nie mówi, nie patrzy w oczy, bawi sie sam i jeszcze mase rzeczy. nie przytula sie do nikogo poza mną. ma 2,5 roku.
córka była z depresja u lekarza czy samo przeszło?

[ragnarv]

doczytałem że nie była. ale jak kilka dni to może tylko dół a nie depresja?

[ditta12]

<nie przytula sie do nikogo poza mną>

Przytula się DO CIEBIE bo tak chce,bo nie chce się do innych przytulać.Czy Ty się przytulasz do każdego?
Teraz jest taka tendencja żeby robić z dzieci autystyków bo nie patrzy w oczy czy też bawi się samo.No to co?Chłopcy mówią później niż dziewczynki.
Magdalena Samozwaniec napisała że jej córka nie mówiła wcale do czwartego roku życia a potem jak zaczęła gadać to nie można jej było przerwać.

www.youtube.com/watch?v=BK2E9htWeMg&spfreload=10
Moja córka w wieku tego dziecka robiła podobnie.Autyzmu nie miała.Czemu to dziecko jest autystyczne?Może Ty wiesz Rangarv.

Moja córka miała wtedy bardzo głębokiego doła.Podobnie jak ja w klasie maturalnej będąc.Tylko mnie matka zaprowadziła do psychiatry bo do szkoły przestałam chodzić.
Ja stwierdziłam że trudno,najwyżej nie skończy studiów ale wolę żeby nie żyła na psychotropach.Samo przeszło.
W rodzinie powstał alarm że to na pewno choroba psychiczna po mnie.

[ragnarv]

to dziecko na yt sie zachowuje normalnie. chyba. nie umiem dostrzegać co jest normalne a co nie.
ja sie nigdy do nikogo nie przytulałem

[ditta12]

Eeeeee,jako dorosły przytulałeś się do kobiety na pewno,heh.

[ragnarv]

no fakt.ale nie lubiłem.

[ditta12]

Napisałeś że synek się przytula do Ciebie.Czy to lubisz?
On lubi i chce to robić.

[ragnarv]

lubię. mam poczucie że on sie czuje bezpieczny

[mskaiq]

Autyzm to lęk przed otworzeniem się. Dziecko, które otrzymuje mało uwagi, miłości we wczesnych
miesiącach po porodzie separuje się od świata.
Do Ciebie jako do jedynej osoby się przytula. Do Ciebie ma zaufanie, Ty dawałaś mu uczucie, którego
nie dostał od innych.
Jesteś ważny dla syna, a on dla Ciebie również. Oboje możecie sobie pomóc zaufać światu.
Żaden sąd nie odbierze ojcu dziecku, które się do niego przytula jako do jedynej osoby.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

W mojej rodzinie jest chłopiec autystyczny-teraz już dorosły.
Z opowiadań jego rodziców wiem że gdy był maleńki to nie mieli dla niego czasu pochłonięci pracą,gdy płakał nastawiali radio.
Dziecko uczy się mówić przez bezpośredni kontakt,przez obserwację jak się składa usta do mowy.
On mówi bardzo niewyraźnie i z trudem.
Miałam z nim kontakt gdy miał siedem lat.Był nadpobudliwy z początku ale potem się uspokoił i wciąż chciał się ze mną bawić a na koniec gdy wychodziłam zapytał z wielkim trudem:
-Czy ty jesteś moją mamą?
Dla mnie wszystko poza mową było u niego w porządku.

[mskaiq]

W tym dziecku była potrzeba matki, kogoś bliskiego, a Ty wydawałaś się mu bliska. W tym
pytaniu czy jesteś jego matką brzmi nadzieja że może jesteś.
Myślę, że dzisiaj zobaczyłabyś znacznie więcej problemów niż tylko brak matki.
W Australii pracowałem bardzo wiele z autystycznymi dorosłymi i dziećmi. Najwięcej znaczyła
dla nich miłość i zaufanie. Zawsze szukali bliskości, ale rzadko okazywano im ciepło i
bliskość.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Inny autystyczny chłopiec w rodzinie mojego byłego męża.
Trudności w mówieniu.Bawił się z moją córeczką,mówił do niej "lala".
Utopił się w rzece.
Płakałam,wtedy po wyjściu z mieszkania i potem na wiadomość o śmierci tego drugiego bo uczyłam go mówić a on starał się mnie naśladować.

[mskaiq]

To jeszcze raz potwierdza jak bardzo potrzebna jest dziecku miłość, uwaga. To dotyczy
nie tylko autystycznych dzieci. To dotyczy nawet dorosłych i niezależnych dzieci. Kiedy
jej nie ma wtedy jest wiele lęku, obaw.
Staram się być blisko moich dzieci nawet teraz i wiem, że to dla nich ważne.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Ja się obawiam swojego dziecka bo założyła mi sprawę o ubezwłasnowolnienie.
To chyba oczywiste.
Masku,jak byś Ty to odczuł na sobie gdyby Twoje dziecko chciało Cię ubezwłasnowolnić?

[mskaiq]

Jakbym odczuł gdyby moja córka albo syn złożył o ubezwłasnowolnienie mnie ?
Dla mnie byłby to sygnał, że coś się z nimi dzieje nie tak, ze są pod wpływem
dużego lęku. Starałbym się pomóc przeżyć im ten lęk.
Może działaliby pod wpływem jakieś innej osoby, która wzbudziła w nich lęk o
mnie.
Podobnie zresztą jak w Twoim przypadku. To lęk Twojej matki, teściowej, które
przedstawiły Twojej córce taki obraz Ciebie. Mając tak mało kontaktu z nią nie
byłaś pokazać, że nie ma żadnego zagrożenia.
Pozdrawiam serdecznie.

[eszmeralda.i.papugi]

> Mając tak mało kontaktu z nią (córką)

a to dobre. Córka nie ma kontaktu z matką, ale wnosi o jej ubezwłasnowolnienie. Już samo to zestawienie faktów ma moc rażenia.

Kupiłam Dittuchnie kanarka. Jest całkowicie ubezwłasnowolniony więc muszę zadbać o jego komfort o tyle, o ile można mówić o komforcie żywej istoty pozbawionej wolności. Sama zatem mam tę wolność ograniczoną a obowiązki opiekuńcze dodane

[mskaiq]

Kiedy nie ma się kontaktu wtedy trzeba się opierać się na opiniach innych.
Córka nie rozumie co to znaczy być nienormalnym, tak jak ten policjant,
który strzela do schizofrenika.
Gdyby poznała swoja matkę, zobaczyła, że nie stanowi ona zagrożenia, że
sama sobie radzi, że jest taka jak te wszystkie osoby, które mówią o sobie,
ze są normalne wtedy jestem przekonany, że sama wycofałaby pozew o
ubezwłasnowolnienie.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Kiedyś chciałam z nią o tym porozmawiać ale napotkałam całkowitą blokadę z jej strony.
-Nie będę o tym z tobą rozmawiać,zadecyduje Sąd-powiedziała.
To się nie zmieni.Jaki ja mam wpływ na nią gdy ona mieszka z moją matką i słucha co tamta ma jej do powiedzenia?
Czy ja jeszcze się liczę,czy moje zdanie ma znaczenie.
Łatwo Ci Masku napisać,trudniej sobie z tym poradzić w rzeczywistości.
Jak z tym strzelającym policjantem.
Strzelił do nieuzbrojonego schizofrenika tylko dlatego że tamten chodził w bieliźnie.

[mskaiq]

Nie trzeba nic mówić, ona sama zobaczy jak sobie radzisz. Kiedy mówisz o ubezwłasnowolnieniu to nie chce rozmawiać bo ona wie, że się nie zgadzasz,
bo wszyscy chorzy psychicznie mówią, że są zdrowi.
Ona musi to zobaczyć sama. Twoje życie, jak sobie z nim radzisz. Twoją
normalność. Umiesz rozmawiać o wszystkim, o podróżach, książkach,
filmach, malarstwie, itp.

Strzelił do chodzącego schizofrenika w bieliźnie, bo się bał, był bezradny.
Nikt mu nie wytłumaczył, że taki człowiek jest niegroźny, że wystarczy, aby
schizofrenik przestał się bać.
Kiedy w szpitalu pacjent jest umieszczany w kaftanie to tylko wtedy, kiedy
personel uważa, że jest zagrożenie. Boją się pacjenta, a przecież wiedzą
co to schizofrenia.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Moja rodzina się mnie boi a raczej o to co posiadam i nic nie jest w stanie wypersfadować tego strachu.
Oddałabym im wszystko za swoją wolność ale oni nie chcą,wolą mnie w pasach.

[mskaiq]

Wiem, że to przekonanie siedzi w Tobie bardzo głęboko. To jest coś co
wywołuje przerażający lęk. Potrafisz już o tym mówić. To duża zmiana.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Trochę nieładnie bo weszłam z moimi przemyśleniami i problemami w wątek Rangarva a miało być o autyzmie.
Przepraszam.