jestem tutaj 1szy raz

[aretse11]

...mieszkam 1000km od mojego rodzinnego domu,.a moja matka nie pije juz od
roku i raczej tak juz zostanie..bo jest juz starsza osoba i
schorowana...(wiadomo)..

Uwazam ,ze radze sobie dobrze i radzilam sobie z tym problemem..W takiej
rodzinie powinnam byc moze skonczyc jako margines spoleczny..tymczasem
skonczylam studia..i kazda z moich siostr tez nie ma problemow zyciowych z
racji tego z jakiego domu pochodzimy.Jedno co moge napisac..to alkoholizm
mojej matki..choc staram sie o tym nie myslec..zawsze bedzie tkwil gdzies
gleboko zakorzeniony w mojej psychice..jestem tak daleko..a czesto sni mi sie
moja matka..i zawsze jest pod wplywem alkoholu..Niestety snow nie moge
kontrolowac..

[anis79]

aretse11 napisała:
> Uwazam ,ze radze sobie dobrze i radzilam sobie z tym problemem.
Tylko pogratulować :)

> W takiej rodzinie powinnam byc moze skonczyc jako margines spoleczny..
Z tym się nie zgodzę. Większość DDA, których znam świetnie sobie radzi: studia,
kariera... ale właściwie tylko jedna osoba ma ułożone życie osobiste (i też
trochę jej to zajęło) :/

[aretse11]

moze napisalam troche stereotypowo..fakt.
Przyznam ,ze nigdy nie uczeszczalam na zadne terapie grupowe..itd..i nie mam
zbyt duzego kontaktu z DDA..oprocz rozmow z psychologiem jak pomoc matce...to
sama soba wlasciwie sie nie zajmowalam..ale Pani psycholog..powiedziala mi,ze ja
po prostu nie potrzebuje terapii...

[kylly]

hmmmm może nie powinienem się wypowiadać ale to zrobię - z Twego krótkiego
postu wynika że chyba jednak nie trafiłaś na dobrego psychologa, a wynika to z
prostego faktu - jeśli zajmował się on nie Tobą, a problemem "jak pomóc matce"
to już daje dużo do myślenia....
ps. Twoje sny nie biorą się "znikąd"
pozdrawiam

[aretse11]

wiedzialam ,ze ktos tak napisze..ze moje sny nie biora sie znikad..ale tak
naprawde..uwazam,ze wlasnie stamtad sie biora-ewentualnie z wspomnien..bo jestem
calkowicie psychicznie uwolniona od tego problemu..czasem czuje sie nawet tak
jakby to bylo naprawde..dawno temu...chociaz matka nie pije dopiero od roku..ale
jestem juz dorosla osoba..niezalezna od niej..i chyba najbardziej nacierpialam
sie za dzieciaka..i panienki-kiedy trzeba bylo przyprowadzic chlopaka do
domu.Teraz jedyne co moge zrobic to sama byc dobra matka..Ale nie odczuwam juz
nawet potzreby rozmawiania o tym..kiedys -owszem..teraz juz nie..

[kylly]

hmmmm cóż myślę że sama wiesz naprawdę jak jest...z tym że pozwól że w
to "całkowite" uwolnienie się od problemu nie do końca uwierzę...samo Twoje
pojawienie się na tym forum świadczy że coś jest nie do końca dobrze...a
problemy pojawiają się z czasem (to wiem po sobie...) nie rok dwa czy dziesięć
po zaprzestaniu (lub też śmierci jak w moim przypadku) rodzica pijącego
nałogowo...
pozdrawiam

[blondissima]

jakie problemy?

[kylly]

hmmmm myślisz że forum to dobre miejsce na rozwiązywanie lub też "roztrząsanie"
problemów ??
pozdr
ps. jednak wolę terapeutę ;)

[anis79]

Niektórzy lubią na forum porozmawiać, szukać zrozumienia u innych - po to chyba
ono powstało :)
Jestem daleka od wmawiania komuś problemów, ale u mnie nasiliły się one właśnie
po odejściu ojca-alkoholika i trwają do dziś. A to ponad 10 lat... Natomiast
jeśli Aretse nie ma takich odczuć, to ja się bardzo razem z nią cieszę.

a napisalam tu..

[aretse11]

raczej z ciekawosci...bo nigdy nie mialam stycznosci z DDA..chociaz kiedys
chcialam sie wybrac..dawno temu..ale jakos nie dotarlam