......

[agnieszkaep]

nie wiem jaki dać temat
ale uświadomiłam sobie jedną rzecz

odkąd pamiętam, marzę o życiu bez większych problemów, spokojnej i cichej
egzystencji bez jakichś przełomowych wydarzeń - marzę aby sobie żyć, cieszyć
się dniem powszednim, codziennymi problemami... takimi zwykłymi...
ale nie jest mi to dane...
ja chyba ściągam do siebie problemy
ciągle muszę o coś walczyć, ciągle coś pokonywać, ciągle żyć w stresie - to
jest chyba moje przeznaczenie

nawet gdy wystąpił jakiś czas temu okres spokoju, bez nerwów - nie wiedziała
co ze sobą robić... brakowało mi powodu do zmartwień... czułam się dziwnie!!!
jak to, nagle,pierwszy raz zupełnie nic?
dziwne

ale nie, jak zwykle pojawiło się coś... bo gdy już myślę, że może być lepiej -
dostaję tak w łeb,że aż siła brak aby się podnieść

ale właśnie uświadomiłam sobie,że ja tylko tak potrafię żyć...
MUSZĘ ciągle się czymś martwić

tak bardzo bym chciała móc tak jak niektórzy, wszystko olewać....

[lady_camelie]

jakbym o sobie czytała.
zwlaszcza o tym 'przymusie' martwienia sie.

[oxal-a11]

Cześć,

Hm... ja tez tak mam, jeśli Cię to pocieszy.Nie wiem tylko czy to tak
funkcjonuje w naszej głowie z powodu bycia DDA, czy tak jest naprawdę...Ja żyję
w stanie ciągłego napięcia, w środku "kipię", ale na zewnątrz "oaza
spokoju"(goooood cover).Czy ta reszta "normalna" tez tak ma? Muszę się aż spytać
kogoś "normalnego".Nigdy nie miałam tzw. farta, wszystko zdobywam powoli ,z
mozołem, wiele rzeczy jest poza mym zasięgiem.Myślałam, że skoro pozbawiona
jestem spokojnego domu, normalnego dzieciństwa, to jakoś los mi to
zrekompensuje, bo skoro innym na tacy przynosi to , czego ja nigdy mieć nie będę
to...aaa taki łańcuszek przyczynowo-skutkowy wymyśliłam, ale to tak nie
działa... a ja jeszcze mam tak : jeśli miałam sie nauczyć odpowiedzi na 100
pytań i nie nauczyłam się tylko tego setnego, to właśnie je losowałam,haha...

"W świecie rządzącym sie prawami natury, takimi jakie obserwujemy...nie ma
miejsca na cud..." Stephen Hawking