zazdrosc

[kaska_wariatka]

sluchajcie
wybieram sie na grupe, juz iles tam spotkan ze 'zwyklym' terapeuta odbylam,
czytam ksiazki na temat DDA, interesuje sie, gadam z ludzmi na ten
temat..............i wylaza zmory :)
uswiadomilam sobie, ze jestem POTWORNIE, ale to POTWORNIE zazdrosna o mojego
faceta
mam napady histerii, szalu, placzu, jak on ma jakies spotkanie, albo wyjezdza
sluzbowo
to, co sie dzieje wtedy w mojej glowie / i w rozmowach telefonicznych z nim
:)/ to jest ...............nawet nie wiadomo, jak to opisac; to jest jakis
huragan, orkan emocji, placz, krzyk, problemy z oddychaniem /super/, no cos
strasznego
i tak naprawde bez powodu
bo moj chlopak mnie strasznie kocha, planujemy wspolna przyszlosc, jestesmy ze
soba wystarczajaco dlugo, zeby wiedziec, na co nas stac /a na co nie/ i czego
sie mozemy spodziewac
pewnie ma to zwiazek z DDA / jak wszystko u mnie zreszta :)/
co o tym myslicie? nie wiem, jak sie wyleczyc z tej paranoicznej zazdrosci

[kidada3]

Bardzo, bardzo rozumiem co czujesz. Sama przez to przechodzilam
dlatego wiem jak cierpisz. Najwazniejsze ze uswiadamiasz sobie, ze
cos jest nie tak, ze emocje sa nieadekwatne do sytuacji i chcesz cos
z tym zrobic. Dla mnie to byl poczatek drogi. Dluugiej drogi. Drogi
ktora zawierala w sobie zarowno terapie indywidualna, uczestniczenie
w spotkaniach dla DDA jak i samodzielne rozwijanie sie poprzez
czytanie roznych psychologicznych poradnikow i duchowej literatury.
Dzis z niektorych z tych ksiazek sie smieje ale wtedy, na tamten
moment ratowaly mi one zycie.
Pisze o tym wszystkim w czasie przeszlym ale to nieprawda ze nie mam
juz zadnych problemow. Sa tylko ze jest ich o wiele mniej, a te co
sa maja o wiele lagodniejszy przebieg. Generalnie na ten moment w
trudnych chwilach po prostu siadam i pozwalam wszystkim uczuciom
plynac przeze mnie. Jestem obserwatorem tego co sie we mnie dzieje.
Wczesniej czesto blokowalam trudne uczucia, teraz pozwalam i
zaistniec, az w koncu znikaja:)
Pozdrawiam serdecznie
K.

[mskaiq]

Zazdrosc zwykle nie ma nic wspolnego z DDA. Masz urojenia ktore
biora sie ze strachu ze mozesz stracic Swojego faceta.
Kiedy pojawi sie zazdrosc (strach) wtedy razem z nim przychodza
mysli ktore nakrecaja zazdrosc az do takiego punktu ze nie mozesz
wytrzymac i wtedy ten strach wybucha w Tobie, zmienia sie w panike.
Trzeba nauczyc sie nie budowac mysli, scenariuszy o zdradzie Twojego
faceta bo w taki sposob przerywasz strach. Najwazniejsza sprawa jest
trzymanie sie rzeczywistosci, kazda mysl ktora ja podwaza musi byc
odrzucona przez Ciebie. Jesli Ci sie to uda to pozbedziesz sie
urojen.
Serdeczne podrowienia.

[log222]

Strach przed utratą partnera tyż ma źródło swe.
Tu akurat najprawdopodobniej jest nim DDA

[mskaiq]

Zazdrosc to bardzo czesty problem u wszystkich ludzi, nawet tych
zdrowych. Jaki Twoim zdaniem moze miec wplyw DDA na zazdrosc?
Serdeczne pozdrowienia.

[kaska_wariatka]

bylam w piatek u mojej terapeutki / jeszcze nie od DDA, ale u takiej 'zwyklej'
:)/ i ona powiedziala, ze moja zazdrosc ma zrodlo w leku przed odrzuceniem,
ktory towarzyszyl mi od dziecka w zwiazku z tym, ze ojciec pil i tak akurat sie
moja sytuacja rodzinna ulozyla
mam nadzieje, ze jak sie zaczna spotkania grupy to naucze sie powoli z tym radzic

[lucynka0101]

Ja tez jestem strasznie zazdrosna, okropnie, o wszystko. I tez wiaze
to z moim dda. Wlasnie to jest ten lek, niepohamowany, poza nasza
kontrola lek przed odrzuceniem. Ja niestety zniszczylam przed ta
zazdrosc moj zwiazek, to co mialam najpiekniejsze w zyciu. Juz chyba
nic z tego nie zostalo, on chce sie wyprowadzic. Ma juz dosyc tego.
NIe dziwie sie. Ile mozna wytrzymac takie zachowanie drugiej osoby?
On wytrzymal rok. Jedynie czego zaluje, i chyba nigdy sobie nie
wybacze, ze zwlekalam z terapia. Zaczelam 2 miesiace temu, ale za
pozno, by uratowac ten zwiazek. Zaluje tego okropnie. I naprawde nie
warto czekac do ostatniego momentu by sobie pomoc, i przez to
uratowac zwiazek, albo nie dopuscic do jego zakonczenia.

[anoosha]

A taki wpływ, że jako dda często ma się wielki problem z
wszechogarniającym poczuciem odrzucenia, bo całe życie się było
odrzucanym, więc kiedy już spotkasz tę swoją prawdziwa miłość do
obłedu doprowadza cie mysl, ze mozesz ja stracic i po raz kolejny
zostac odrzuconym. Że kolejny raz nie dostaniesz miłości i zostanie
ci ona odebrana. Trzymasz się jej i walczysz o nia nawet w niezbyt
przemyslane sposoby, czasem destrukcyjne. U dda zazdrość jest więc
nasilona i to bardzo.
Nie ma w tej sytuacji prostych rozwiązań. Trzeba się pogodzić z
tym, że dda tak reaguje i zacząć nad tym pracować, zacząć się
zmieniać i to bardzo intensywnie. Nie jest to takie proste i
oczywiste, jakby ci sie moglo wydawac, bo czesto ludzie z tym
problemem maja zbyt duzo bolu w sobie - straszliwego bólu po stracie
miłości czy to swoich rodziców, czy reszty rodziny plus inne
doświadczenia, jak np. odrzucanie przez rowieśników i strachu przed
ponowną stratą - zeby nawet zacząć myśleć o zmianie i na tę zmianę
się zdobyć. Ból braku miłości jest tak ogromny, że aż zaślepiający.
I ten ból należy zrozumieć, a tych ludzi zaakceptować, bo może im
będzie łatwiej wtedy siebie zaakceptować i coś ze swoim życiem
zaczną robić.
To wszystko nie jest takie oczywiste jak piszesz. Ma swoje duzo
głebsze podłoże, a problemu dda nie nalezy tak latwo bagatelizowac.

[rebeka169]

A czy zazdrość o matkę (czyli teściową) męża, może mieć coś wsólnego
z dda,jak myślicie ? Bo coś mi się wydaje że dużo.Ale może mi sie
tak wydaje...

[gad_ula]

wydaje mi sie, ze cos w tym jest. i to nie tylko chodzi o
tesciowa,ale i o siostre. Wkurza mnie np to, ze w domu nie zrobi
nic, a wystarczy 1 telefon od mamusi, a on juz pedzi,zeby jej pomoc.
Mam wrazenie, ze jestem na 2 planie.
A jesli chodzi o zazdrosc o kobiety to to co ja wyprawiam, to
przechodzi ludzkie pojecie. Staram sie sobie z tym poradzic, ale
wystarczy mala pierdola a ja wychodze z siebie. Odkrylam, ze moj maz
(kiedy jeszcze nim nie byl,ale bylismy juz para) pisal maile do
innych kobiet z wieloma komplementami, typu,ze szkoda, ze jej nie ma
z nim na wyjezdzie itd. Na moje zapytanie o te sprawe wszystko
bagatelizowal i wmawial,ze jeszcze ze soba nie bylismy i tradycyjne
tlumaczenia facetow. Moje pytanie jest takie, czy tylko ja (dda)
wpadlabym w szal w takiej sytuacji, czy dziewczyna bez takiego
bagazu doswiadczen tez? bo mam wrazenie,ze wszyscy chca mi wmowic
paranoje. i choc ta sprawa "zostala wyjasniona" juz x czasu temu to
ja nadal o tym mysle. Wkurza mnie to!

[skowronek107]

ja bylabym bardzo zaniepokojona jesli moj facet pisywalby do innych
dziewczyn emaile z komplementami i tekstami w stylu 'szkoda ze cie
tu ze mna nie ma' bo wazam ze cos byloby nie tak. albo jest moim
chlopakiem i teskni/chce byc na wyjezdzie ze mna, a jak pisze to
samo do innych to dla mnie juz byloby nie fair.

co do zazdrosci o tesciowa - ja mialam podobna sytuacje - ale to nie
byla moja tesciowa ale niedoszla tesciowa. Bylo podobnie, jeden
telefon i moj chlopak sie musial pdporzadkowac bo mama tak chciala
itd itp. mnie nie pytal czy np. jego brat moze u nas zostac w
mieszkaniu na kilka tygodni (powiedzial ze dla niego to bylo
oczyiwste, i on sie nie musi pytac - a dla mnie bylo to oczywiste ze
powinnien mne poinformowac o tym, bo to tez moj dom, a brat jest
troche problematyczny..); czy tez przekonac siostre ze moze spotkamy
sie po swietach bo my juz razem swieta zaplanowalismy, ale on sie
musi z siostra spotkac a my to sie przeciez bedziemy widziec i po
swietach....

i dlatego nie jest juz moim chlopakiem, on traktowal jak partnerow
swoja rodzine, i planowal zycie wokol nich.
ale to byl jego wybor, szkoda tylko ze teraz brat czy siostra maja
swoje wlasne zycie i niancza mojego bylego chlopaka...

[skowronek107]

mialo byc "ale to byl jego wybor, szkoda tylko ze teraz brat czy
siostra maja swoje wlasne zycie i NIE niancza mojego bylego
chlopaka..." co bardzo go doluje no bo jak to brat teraz spedza
wiecej czasu z dziewczyna niz z nim ( a bylo tak ze brat przychodzil
do nas codziennie, od 9 rano do 6 wieczorem, i tak przez pol roku ,a
moj chlopak go zabawial, gotowal obiady itd itp, razem ogladali TV a
ze mielismy kawalerke wszystko to odbywalo sie w jednym pokoju kiedy
ja pisalam prace magisterska..., a na moje prosby ze moze poszliby
do mieszkania brata uslyszalam ze nie bo on tam nie lubi...i jeszcze
wiele innych sytuacji ktore sprawialy ze robilam sie coraz bardziej
zazdrosna i wkurzona )


skowronek107 napisała:

> i dlatego nie jest juz moim chlopakiem, on traktowal jak partnerow
> swoja rodzine, i planowal zycie wokol nich.
>

[gad_ula]

Kurcze to moze jednak nie jestem nienormalna :)

Co do tych maili to juz czegos takiego nie ma, ale zdarza mu sie
jeszcze wyskoczyc z jakims chorym haslem, a ja po prostu musze
nauczyc sie nie zwracac na to uwagi (moze z tym skonczy?) Ostatnio
powiedzialam mu, ze juz o niego nie jestem zazdrosna, bo przeciez
trzeba miec o kogo.

A odnosnie tego zachowania z rodzina to czytajac Twoja wypowiedz
skowronek to zastanawialam sie, czy nie bylas dziewczyna mojego
meza ;)Identyczne infantylne zachowanie. Jeszcze przypomnialy mi sie
sytuacje,ktore doprowadzaly mnie do szalu pod tytulem nie pytania
mnie o zdanie w ogole. Np. dzwoni do matki i oswiadcza, ze niedlugo
u niej bedziemy. Ja nie zasluguje na pytanie o to jakie mam plany,
czy w ogole mam ochote. To samo mam wrazenie tyczy sie naszej corki,
pewnego razu pokazywalam jego mamie zdjecia malej i na czym sie
skupila? na tym,ze lezala na poduszce i razem we dwojke zaczeli mnie
pouczac. Tesciowa bardzo tez chciala wybrac kwaity na samochod na
nasz slub (chyba dlatego,ze za nie placila) i bardzo podobalo mi sie
zachowanie Pani z kwiaciarni - sloneczniki nie beda pasowaly do roz
(czyli mojego bukieciku) i koniec nie ma dyskusji. Chciala do mnie
tel, gdybysmy mialy cos jeszcze uzgodnic, ale tesciowa twardo,ze da
swoj, na co pani powiedziala,ze to moj bukiecik i ze mna bedzie w
tej sprawie rozmawiac. Szkoda,ze ja nie mam odwagi jej tak postawic
na ziemi. Strasznie mnie to wkwurza we mnie. Chocby nie wiem co, ja
nikomu nic przykrego nie powiem.

Wiesz co skowronek, dobrze zrobilas, ze go zostawilas :)

[zuzka.m23]

Widzę,że nie tylko ja mam takie problemy z zazdrością.Mam tak samo jak wy
dziewczynki.I jestem pewna,że to ma związek z DDA.Jestem chorobliwie zazdrosna o
rodzinę mojego chłopaka.Po prostu gdy słyszę jak dzwoni do niego
mama,tata,siostry albo młodszy brat to mnie ze złości aż rzuca.Serce mi zaraz
szybciej bije,robi mi się gorąco i dostaję wypieków.Denerwuje mnie to,że on tak
ich kocha i że jest dla nich taki dobry.On jest również dla mnie dobry i wiem,że
mnie kocha to jednak jestem zazdrosna o każdą chwilę jaką on z nimi spędza,że
jest taki wyrozumiały dla nich i robi to co oni mu każą.Najgorsza jest ta jego
mama i mały brat.Kiedyś lubiłam tego brzdąca,a teraz jak go widzę to po prostu
aż ze złości mnie skręca.A najgorsze jest to,że niedługo mamy zamieszkać u nich
w domu.Co prawda,będziemy mieli wszystko oddzielne,to jednak zawsze Ci jego
rodzice będą na dole i będą się wtrącać i mi go zabierać.Nie wytrzymam tam!Co
mam zrobić?HELP!!!

[gad_ula]

co robic to Ci nie powiem. W kazdym razie wiem,ze osobiscie bym nie
dala rady pojsc na taki uklad. Kiedy moj maz wymysla spotkanie z
tesciowa to ja tak kombinuje,zeby do tego spotkania nie doszlo. I
podswiadomie robie wszystko,zeby nasza corka nie przebywala z jego
rodzina. Ostatnio doszlo do tego,ze powiedzialam mu,ze nie lubie
jego rodziny. Plachta na byka, jednak uwazam, ze to, ze ich nie
lubie to jego wina. Bo dla nich jest lepszy niz dla mnie. Gdybym
byla na Twoim miejscu wykombinowalabym nowe mieszkanie. Powodzonka...

Ech jeszcze mi sie tak nasunelo... ze jestem okropnie zazdrosna o ex
dziewczyny. Z tym juz kompletnie nie moge sobie poradzic. Tez tak
macie?

[zuzka.m23]

Teraz jest już raczej za późno na zmianę decyzji.Wzięliśmy kredyt żeby
wyremontować górę tego domu,całe szczęście że mały ten kredycik i szybko będzie
można go spłacić.Tłumaczę sobie,że jak będzie źle to się wyprowadzę.Choć tak
naprawdę,wiem,że jak tam zamieszkam to ciężko będzie mi się stamtąd
wyrwać.Najbardziej drażni mnie to,że na pewno ten jego młodszy brat będzie tam z
nami spędzał czas i będzie jadł u nas obiadki i będę musiała się nim
zajmować.Zero prywatności i swojego zdania.Też mówię mu,że jest lepszy dla
swojej rodziny i że bardziej ich kocha,a on się wtedy strasznie denerwuje.Kiedyś
był lepszy dla mnie i poza mną nie widział świata.A teraz jakoś się zmienił,ale
z resztą ja też jestem zupełnie inna niż jeszcze rok temu.Bo właśnie trochę
ponad rok temu wszystko się zaczęło to, co teraz się ze mną dzieje.
Nie jestem zazdrosna o jego byłe bo tak naprawdę jestem jego pierwszą poważną
dziewczyną.Choć pewnie był bym zazdrosna jak tak o tym głęboko pomyślę.
Buziaki!!!