mój wielki problem

[surflife]

moze ktoras z Was mi pomoze. mam potezny problem..nie moge sie zebrac w sobie
i zaczac. jem bez opamietania:(((( przechodzilam bulimie...dawno. wyszlam z
niej calo ale co mi zostalo to opychanie sie. z ta roznica ze nie zwracam i
nie mam wyrzutów sumienia. moj facet sie oglada juz za innymi, pyta kiedy w
koncu zaloze sukienke a ja jestem coraz grubsza. torebki leza..czasrem zjem
rano 1 po czym ide na dól do kiosku i kupuje pączka. ratujcie mnie..jak ja
mam sobie poradzic z tym zeby zaczac i wytrzymac/// szukam efektu od razu i
to mnie moze gubi..i to ze watpie ze sie uda:(( jestem z warszawy moze ktos
ma podobny problem????:((((

[santamanana]

Czesc
nie jestem specjalista ale tez mam problemy jedzeniowe.
Tez sie objadam - u mnie to reakcja na stres. I z tym trzeba niestety walczyć.
Mam lepsze okresy - kiedy w zyciu uklada sie ok, ale mam tez gorsze - kiedy np.
sie rozstawalam z chlopakiem - wtedy jem.
Podejrzewam że Ty tez jesz emocjonalnie lub po prostu z nudów.
Nie wiem jak Ci pomoc. Wiem jak ja sobie pomagam. Staram sie nie dopuszczac do
duzego wyglodzenia organizmu - bo etedy wiadomo, czlowiek pochlania wszystko.
Po drugie - kiedy jest mi zle staram sie nagradzac inaczej niz "jedzeniowo" -
ciuch, kosmetyk, kąpiel, kolorowa gazeta, dobra ksiazka, film itp. - wszystko
byle nie jedzenie. Po trzecie - w napadach chęci na napchanie sie staram robic
listę plusów i minusów, zyskow i strat - co mi to da? Godzinę zadowolenia a
potem wyrzuty sumienia, bol brzucha i znow dodatkowe kologramy, bo zwykle na
jednym napadzie sie nie konczy, bo sie wchodzi w "ciag".
Jest to trudne, caly czas trzeba nad soba pracowac. Musisz przede wszystkim
okreslic stresowe sytuacje, kiedy jesz i uswiadomic sobie że to nie rozwiazuje
Twoich problemow - musisz je rozwiazac inaczej. Powodzenia. Magda

[akolitka]

witaj
ja niestety mam podobny problem. Ciągłe falstarty odchudzania. Gdzieś jednak
wyczytałam dwie rzeczy, które mi pomagają. Pierwsza to to, że głód jest
uczuciem falowym tzn. narasta, osiąga max a za chwile spada - wystarczy jakoś
przeczekać te górki ;-))) Druga ważna rzecz to zaczynanie od tej chwili - bez
względu na to ile zjadłaś pół godziny temu, nie uważaj dnia za stracony. Jedz
mniej do końca dnia. Mnie najbardziej szkodziły "uczty pożegnalne" ostatniego
dnia przed rozpoczęciem diety.
Myslę, że powinnaś też zastanowić się, czy chcesz się odchudzać, bo z Twojego
postu wynika, że to raczej presja Twojego faceta. Może i dobrze, że Cię
mobilizuje zanim przytyjesz za dużo, ale jeśli w głębi duszy buntujesz się
przeciwko jego uwagom, to nic z tego nie będzie, bo podświadomie sama będziesz
sabotować dietę.

Dobrae też , że zajrzałaś tu na forum, bo wszelkie badania pokazują, że w
grupie chudnie się więcej. Mnie osobiście trochę przeszkadza anonimowość
internetu (choć ma to dobre strony;-))) i chciałabym póść krok dalej - znaleźć
osoby z Warszawy/ Bemowa, z którymi mogłabym się spotykać w czasie diety w
realu albo pogadać od czasu do czasu. Wtedy trudniej będzie mi odpuścić

[myoptic]

wiesz co! rzuc faceta! jak cie nie kocha takiej wiekszej czy mniejszej to niech
spada! pozdrowka nie zalamuj sie , ja tez sie przygotowuje do dietki, wlasnie
odkupilam kilka zupek i koktajlow.. pisz jak trzeba !

[iwkaga]

Ja mam ten sam problem, nie z facetem , ale z jedzeniem...
"uczty pożegnalne" znam z autopsji....
Pomóżcie , bo zaczynam nienawidzić samej siebie....
Iwona-IWKAGA

[kropka1005]

tez mam ten problem, miałam juz na diecie załamke i szarlotke babci, ale sie
zebrałam w sobie i trwam daklej.Powtarzam sobie cały czas"DZIŚ NIE JEM NIC POZA
DC" i tak mi powoli dni mijają...

Do Iwkaga

[angelinna]

Nie mow tak Iwonka! spojrz na mnei wciagu niespelna 3lat przytylam ponad 20kg!
teraz mam sile by przejsc to wszystko a tez nie jest mi latwo ,milosc mego
zycia daleko,nikt mnei nie wspiera(oprocz mamy)kolezanki nabijaly sie z
moich "schaboszczakow" ale wierze ze mi sie uda i bede w tym trwac dalej Tobie
etz sie uda Kochanie zacnzij wierzyc w sowje sily! pamietaj razem jest razniej:)
Buziczaki Angelka :*

[iwona.bal]

kochanie to że poradziłaś sobie z bulimią to twój wielki atut
ja kiedy zaczynam mieć napad głodu i strasznie straszną ochote na jedzonko
zaczynam wyszukiwac sobie jakieś zajęcia z doświadczenia wiem że jak sie macha
rękami przy jakiejś robocie to się nie myśli i napad głodu jakoś tak mi mija
mam psa więc dużo z nim chodze i mam podejrzenia że pies ma mnie już trochę
dosyć w związku z tytmi spacerami
trzymaj sie tych którzy bedą cie wspierać w odchudzaniu
pewnie to że nie jestes sama z tym problemem niewiele ci pomoże ale czegos
trzeba się złapać tak na sam początek a potem siłą rozpędu damy radę
buziaki

[iwkaga]

Dzięki za wparcie , ale tak na prawdę to tylko DC była dla mnie dietą na której
wytrzymałam tak długo..
Przy pierwszym podejściu na DC zjechałam -17kg, więc ja wszystko wiem , że
trzeba , że mogę , że dam radę ,ale czasami czuję się taka bezsilna wobec swoich
nawyków. Bo co z tego , że schudłam tyle jak już 8 kg znowu mam do przodu, i
nawet to , że znowu nie czuję się dobrze w spodniach, które kupiłam zaraz po
skończeniu DC, nie jest w stanie mnie zmobilizować do walki.
Tylko DC potrafiła utrzymać mnie w ryzach, dla mnie to na prawdę dieta ostatniej
szansy.....
Wiem ,że takie obżeranie się słodkim tylko popycha mnie w kierunku cukrzycy i
nadciśnienia , z którymi i tak już miałam kłopoty, a po DC wszystko ustąpiło, i
teraz znowu wszystko zaprzepaszczam...
Ale może w końcu się zmobilizuję i za miesiąc wystartuję ponownie, jak zrobi się
trochę wiosennie, bo teraz zaraz wyjazd na ferie....
Ale cieszę się że są takie zmotywowane osoby jak ty, bo dzięki waszej
uprzejmości tacy jak ja mogą czerpać z waszych akumulatorów samozaparcia i może
nabrać siły do dalszej walki...
Dlatego tym bardziej trzymam za ciebie kciuki, za innych też.
Pozdrawiam!!!Iwona-IWKAGA

[surflife]

dziewczyny..tu nie chopdzi o faceta..on mnie naprawde wspiera ale czasem
widze , jak zerka tu i ówdzie.. uczty pozegnalne..mam codziennie wieczorem:(((
mimo ze nie mieszkam na bemowie moge sie z Toba spotkac. moze to jakos pomoze:((