Wielkanoc

[babycool]

Jak w temacie - jak sie tu obchodzi swieta? Widze w sklepach jajka, farbki,
koszyczki, zajaczki itd wiec chyba podobnie? Jest swieconka w Kosciele
Prawoslawnym? Bo katolicki mam na drugim koncu Patry ...

[bachula_gr]

Jak sie obchodzi? H U C Z N I E. Hucznie bo Grecy uznaja zdecydowana wyzszosc
Swiat Wielkanocnych nad Swietami Bozego Narodzenia. W rankingu waznosci swiat w
roku Pascha jest nr 1, za nia 15 sierpnia a potem dopiero Boze Narodzenie.
Pascha w pigulce tutaj:
grecja.home.pl/easter.htm
jak co to pytaj szczegolowo.

Wielkanoc w Grecji

[bebiak]

Ze dwa lata temu chyba to pisałam na tym głównym "państwowym" forum. Odkopałam,
skopiowałam i przytaszczyłam tutaj - opowieści o mojej Wielkanocy w Grecji.
Tak pisałam:

A tak jakoś mnie naszło (nastrój chwili) i pomyślałam (choć nie wiem czy to
dobry pomysł), że opowiem Wam o mojej Wielkanocy w Grecji:
- w następnym poście - tej w Atenach w 2000 roku;
- w jeszcze następnym - tej w Meteorach w 2003 roku.
Może ktoś znajdzie coś dla siebie, poczuje tamtejszy klimat?
Tak zapamiętałam te swoje Paschy i tak jak zapamiętałam - Wam przedstawiam.
Kalo Pascha.
B.

Moja Wielkanoc w Atenach w 2000 roku

[bebiak]

Wielkanoc w Atenach w 2000 roku

Wieczorem w domu Christina zaczęła gotować typową wielkanocną zupę – nazywała
się magerica.
Oczywiście musiałam się temu przyglądać.
- Wiesz – mówiła do mnie – pierwszy raz ją gotuję i nie wiem czy będzie dobra.
Dotąd zawsze jadaliśmy ją u Ioannisa matki ale w tym roku jest inaczej, bo
przecież przyjechałaś do nas.
- Mówiłam, że będę problemem
Ioanni przerwał krojenie koperku i popatrzył na mnie.
- Jeśli jeszcze raz coś takiego powiesz to po raz pierwszy w życiu po prostu
się na ciebie obrażę.
- Signomi Ioanni, naprawdę signomi.
W kuchni wspaniale pachniało a w potężnym garnku gotowała się wielka głowa
barana. Pod wpływem gotowania stawała się mniejsza i mniejsza.
Christina zaczęła kroić w maleńkie kawałki ugotowaną wcześniej baranią wątrobę
wrzucając je do wywaru - głowę barana wyrzuciła już wcześniej. Dodała jeszcze
drobno pokrojoną cebulę, potem ryż, sok z cytryny, koperek, jakieś przyprawy.
- Może nie będzie taka zła –zastanawiała się głośno.
- Jestem pewna, że będzie doskonała – powiedziałam.
Na kuchennym stole stały ciastka wielkanocne. Grecy nazywali je kurabiedes a ja
oczywiście je podjadałam.
Christina nakryła stół w salonie – wyglądał pięknie.
Dostrzegłam trzy duże ciasta ze znajdującą się w środku pisanką - przypominały
mi rodzime chałki. Wszędzie wokół stały talerze z czerwonymi pisankami – to
Maria tak je wszystkie pomalowała. Kilka pomalowała na żółto i niebiesko, ale
nie podobało się to Ioannisowi i zwrócił jej uwagę: według niego do tradycji
należały tylko czerwone pisanki.

Przed północą wszyscy wyszliśmy do pobliskiego kościoła.
Ioanni kupił pięć świec: chudych i wysokich.
W kościele rozpoczęła się już ta najważniejsza w całym roku msza w Grecji:
Anastasi. Wewnątrz kościoła jak i wokół niego zgromadziło się wiele osób. Na
przykościelnym placu urządzono ołtarz, gdzie po północy przybyli wszyscy
tamtejsi księża. Jeden z nich wyniósł z kościoła zapaloną świecę i wszyscy
wierni w ten sposób, początkowo od jej światła, a potem od sąsiednich zaczęli
zapalać swoje świece. Atmosfera była bardzo podniosła i wzrastała z każdą
minutą. Kiedy główny ksiądz krzyknął „Christos Anesti” („Chrystus
zmartwychwstał” czułam wyraźną radość wśród zebranych. Wywarło to na mnie
niesamowite wrażenie a w głębi duszy cieszyłam się ze zmartwychwstania
Chrystusa razem z Grekami. Ioannisowie stali gdzieś dalej, a ja tuż przy samym
ołtarzu – przecież musiałam wszystko dokładnie obejrzeć. Dostrzegłam, że ludzie
zaczęli się całować mówiąc sobie wzajemnie: „Christos Anesti” i
odpowiadając: „Alithos Anesti” („Prawdziwie powstał”.
Pojawiły się fajerwerki – na znak radości, a wszystko to tak bardzo mnie
wzruszyło.
Wróciłam do Ioannisów a oni wszyscy mnie pocałowali.
- To „Pocałunek miłości”, tak się nazywa – wyjaśnił mi Ioanni.
Zapaliłam swoją świecę od ich światła i poszliśmy do domu. Po drodze Ioanni
wypytywał mnie o wszystko co czułam w czasie tej uroczystości. Dla niego i
Christiny tak ważnym było, że nareszcie, po tylu latach, mogłam wziąć udział w
tej wyjątkowej mszy.
Cały czas nieśliśmy zapalone świece i nikomu żadna nie zgasła, a to dobry znak,
także dla mnie. Przed domem Ioanni dymem ze swojej świeci narysował krzyż na
framudze drzwi zewnętrznych.

W domu Christina podgrzała obiad i zasiedliśmy do stołu.
Jedliśmy magericę – tę zupę, którą wcześniej Christina gotowała.
Musiałam przyznać, że była doskonała.
Potem na stole pojawiły się pieczone ziemniaki w ziołach, kawałki owcy oraz
sałata.
Piliśmy białe wino „Santorini”, które kupiłam wracając z Plaki. Nie znałam
greckich win ale to wszystkim smakowało, co mnie cieszyło.
Ioanni zarządził tłuczenie jajek. Wygrała Christina – jej czerwona pisanka
najdłużej pozostała niestłuczona, a to oznaczało, że właśnie jej będzie się
szczęścić przez cały rok.
- Czy wiecie jak olbrzymim przeżyciem jest dla mnie wszystko to w czym biorę
udział? – zapytałam. – Tyle lat o tym czytałam a dziś właśnie mogę tego
doświadczać. Efcharisto para poli – podziękowałam im z głębi serca.
Byłam doprawdy bardzo wzruszona.
Jedliśmy te ciastka – kurabiedes, długo w nocy słuchaliśmy pieśni wielkiej
greckiej postaci Meliny Mercouri.
- Wiecie, tak bardzo jestem wam wdzięczna, że mogę w tak ważnym dla was dniu
być właśnie tutaj, z wami, w moich Atenach.

Moja Wielkanoc w Meteorach w 2003 roku

[bebiak]

Wielkanoc w Meteorach w 2003 roku

Wjeżdżaliśmy samochodem na górę tą drogą, którą wcześniej oglądaliśmy, a która
trochę mnie w dzień przerażała jeśli myśleć o jeździe nocą. Wszystkie te obawy
okazały się zupełnie niepotrzebne: na górę sunął powoli sznur samochodów,
światła samochodu poprzedzającego ciągnęły nas za sobą. Nikt nikogo nie
wyprzedzał bo i niełatwo byłoby potem wepchnąć się pomiędzy samochody.
Już na górze część samochodów skręcała w prawą stronę, tam gdzie cztery
klasztory, a część – w lewo, tam gdzie dwa pozostałe, w tym Agios Stefanos,
który matka Ioannisa wybrała dla mnie na tę szczególną w Grecji noc.
Droga po obu stronach była zastawiona samochodami stąd Jerry podwiózł nas do
klasztoru a sam zawrócił szukając miejsca do zaparkowania. Ależ tłumy ludzi
się tutaj gromadziły! Większość trzymała w dłoniach świece i strasznie
żałowałam, że wcześniej o tym nie pomyślałam. Zapomniałam, zupełnie zapomniałam
o tej świecy i było mi przykro.
Weszliśmy na teren klasztoru. W kościele trwało już nabożeństwo ale oczywiście
nie sposób było tam wejść. Stanęliśmy na dziedzińcu, przy głównym ołtarzu,
gdzie jeszcze takich tłumów jak w kościele i wokół niego - nie było.
Podeszłam do balustrady i popatrzyłam na Kalambakę, którą już dziś z tego
miejsca oglądałam ale jakże inną. Teraz zbliżała się północ, była ciemna noc a
w dole można było dostrzec setki świateł – piękny to widok z tego miejsca.
Ludzi przybywało a my zajęliśmy doskonałe miejsce: przecież musiałam wszystko
dokładnie zobaczyć. O dźwięk się nie obawiałam – wszędzie były pozawieszane
głośniki. Stałam wśród Greków i słuchałam przepięknych śpiewów mniszek.
Mniszki śpiewały w kościele ale doskonale je było słychać przez głośniki.
Pieśni, a może jakieś psalmy brzmiały wspaniale: bez muzyki i śpiewane na dwa
głosy. Wkrótce Grecy zaczęli zapalać swoje świece – jedną od drugiej. Kiedy na
to patrzyłam poczułam ukłucie w sercu:
- Dlaczego zapomniałam? Dlaczego ja nie mam? – miałam do siebie straszny żal.
Patrzyłam na to wszystko i zastanawiałam się czy naprawdę tu jestem.
Jeden z klasztorów w Meteorach, dokoła ciemna noc, rozgwieżdżone niebo, w dole
rozświetlona Kalambaka, wokół mnóstwo Greków ze świecami czekających na
zmartwychwstanie Chrystusa, śpiewy mniszek, budynki klasztorne tylko lekko
podświetlone małymi reflektorkami – i ja w tym wszystkim.
Coś mnie chwytało za gardło ze wzruszenia a wewnątrz czułam przyjemne ciepło.
Patrzyłam na to wszystko jak zaczarowana.

Mniszki ustawione w dwóch rzędach wyszły z kościoła ze śpiewem na ustach, a
pomiędzy nimi szedł stary pop ubrany bardzo uroczyście. Zmierzali do ołtarza,
przy którym stałam i chłonęłam to wszystko całą swoją duszą. Pop zaczął coś
czytać z wielkiej starej księgi a mniszki od czasu do czasu chórem mu
odpowiadały. Nie rozumiałam, ale czułam.
Znowu zaczęły śpiewać: raz jeden rząd, raz drugi.
Pop znowu czytał a one odpowiadały. Światło świec wokół, wielkie skupienie,
mniszki znowu śpiewają, ciemność wokół…
- Christos Anesti! – krzyczy pop.
Bicie dzwonów tuż nad moją głową, wielka radość, poruszenie.
Dzwony biją, mniszki śpiewają…..
- Boże drogi: Chrystus zmartwychwstał a ja w Meteorach! – przemknęło mi przez
myśl.
Dla mnie też zmartwychwstał, bo skoro tu jestem to też to czuję, też to wiem,
choć u mnie w Polsce Chrystus zmartwychwstał tydzień wcześniej.
Dziś jednak zmartwychwstał znowu i ja to czułam stojąc na dziedzińcu klasztoru
Agios Stefanos w Meteorach.
Wielkie to dla mnie przeżycie.
Grecy zaczęli się całować – to pocałunek miłości.
Mniszki z popem wróciły do kościoła.
Powoli, bardzo powoli, opuszczaliśmy teren klasztoru, a z kościoła wciąż
słychać było śpiew mniszek.
- Dzięki ci losie, że mogłam tu być właśnie dziś, właśnie teraz – szepnęłam.
Przypomniałam sobie co tutaj, w Meteorach, powiedziała do mnie Christina trzy
lata wcześniej: „Wyobraź sobie jak tu musi być podczas Anastasi”.
Potrafiłam sobie to wówczas wyobrazić, a dziś tego doświadczyłam.
Jak pięknie jest realizować nasze marzenia!

Śniadanie w hotelu mnie zaskoczyło: wśród talerzy z wędlinami i serami
dostrzegłam misę pełną czerwonych jajek, co było dla mnie wielką
niespodzianką.
Po śniadaniu zaproponowałam Jerremu i Tygrysowi tłuczenie tych jajek:
- W końcu jesteśmy w Grecji a dziś grecka Wielkanoc.
Nie zauważyłam u nich wielkiego entuzjazmu, ale dostosowali się do greckiej
tradycji.
W tłuczeniu jajek odpadłam pierwsza, a wygrał Jerry i to jemu będzie się
szczęścić przez cały rok.
Weszłam do kuchni po sok i zobaczyłam leżącego na dużym stole całego barana
przygotowanego do upieczenia na rożnie. Spojrzałam w jego oczy:
- Do widoku tych oczu nigdy się nie przyzwyczaję – westchnęłam odwracając się w
drugą stronę.
Starsza Greczynka podała mi dzbanek z sokiem pomarańczowym:
- Christos Anesti – pozdrowiłam ją.
- Alithes Anesti – odpowiedziała zaskoczona ale z wielką radością.

I do kompletu Niedziela Wielkanocna 2000

[bebiak]

Niedziela wielkanocna w Grecji w 2000 roku

Znowu się stresowałam: niedziela wielkanocna a oni mi powiedzieli o dzisiejszym
rodzinnym spotkaniu w większym gronie. Poczułam się bardzo niezręcznie.
- Zostanę w domu, w Atenach, i doprawdy nie jest to dla mnie żadnym problemem –
powiedziałam.
- Posłuchaj mnie Betaki – zaczął Ioanni przy wspólnej porannej kawie - mam
wrażenie, że ze szczęścia, iż znowu jesteś w Grecji zupełnie pomieszało ci się
w głowie. Jedziemy wszyscy do letniego domu siostry Christiny, nad Zatokę
Koryncką. Będzie tam mój przyjaciel ze studiów we Francji, który jest mężem
siostry Christiny, ich dzieci oraz moja teściowa. Oni wszyscy od dawna tyle o
tobie słyszeli, widzieli cię na zdjęciach, wiedzą, że miałaś przyjechać, żeby
spędzić z nami Paschę, i cieszą się, że nareszcie cię poznają. Czy to
rozumiesz?
- Przepraszam ale nie chciałabym sprawiać kłopotów swoją osobą. Jak powinnam
się ubrać?
- Swobodnie, zupełnie swobodnie: to letni dom i bardzo luźna atmosfera.

Wyjechaliśmy z Aten, w których dziś o tak wczesnej porze ruch na ulicach był
niewielki. [......] okazała się być niedużą miejscowością. Letni dom siostry
Christiny – Marii, i jej męża, Nikosa, usytuowany był po lewej stronie szosy:
główna część wioski znajdowała się po stronie prawej. Domem i jego położeniem
byłam zachwycona: wzniesiono go na wzgórzu a po tej stronie nie było innych
zabudowań. Z ogrodu roztaczał się piękny widok: na doliny pełne drzew i
krzewów.
Przyjęto mnie tu bardzo ciepło: wszyscy okazali się być przesympatycznymi
ludźmi.
Obok domu urządzono palenisko i już piekło się w nim kokoreci.
- To jedno z typowych naszych dań wielkanocnych – wyjaśniła mi matka Christiny
stojąca przy palenisku, ale to wyjaśnienie przetłumaczył Angelos: jego babcia
nie mówiła po angielsku.
Miałam wrażenie, że znam tych ludzi od dawna i czułam się tu zupełnie
swobodnie.

Zasiedliśmy przy wielkim stole, który postawiono na ogrodowym tarasie, tuż
przy palenisku. Najpierw pojawiły się przystawki: ośmiornice, choriatiki,
najprzeróżniejsze rodzaje oliwek i feta pokrojona w duże kawałki, polana
oliwą. Do tego mnóstwo białego wina własnej roboty, którego spore ilości wypił
Ioanni ale i Angelos. Doszło do zabawnych sytuacji: Christina się wściekła
wykrzykując, że przez Ioannisa jej ukochany syn zostanie z pewnością
alkoholikiem. Tłumiłam śmiech ale Ioanni wcale się z nim nie krył, podobnie
zresztą jak Angelos: ten miał już 21 lat i nie był małym dzieckiem.
Christina krzyczała a Ioanni z synem tak świetnie bawili się przy dźwiękach
greckiej muzyki z wysp, że nawet zaczęli śpiewać, w czym dzielnie pomagali
pozostali.
- Ioanni, kiedy zaczniesz tańczyć? – podeszłam do Ioannisa i prawie szeptem go
zapytałam nie chcąc aby Christina to słyszała.
- Jeszcze parę szklanek tego wina i wejdę na stół!
Po zjedzeniu przystawek zaczęliśmy jeść kokoreci. Ależ to było doskonałe!
Wspaniała wątroba barania upieczona w jelitach – z pewnością z jakimiś
przyprawami. Po kokoreci – czas na danie główne: niesamowita ilość baraniny,
pieczonych ziemniaków i misy sałaty.
Z przerażeniem patrzyłam na te ilości wspaniałego jedzenia: Grecy chwytali
mięso w ręce i tak zajadali. I cały czas to pyszne wino…
Tłukliśmy oczywiście czerwone pisanki – tym razem najdłużej cała pozostała
pisanka syna gospodarzy i to jemu będzie się szczęściło przez cały rok.
Małej Marii było przykro: ani w nocy w domu ani tutaj nie udało jej się
wygrać.
Doliną wędrowało niezliczone stado kóz: pobrzękiwały dzwoneczkami co świetnie
było słychać w ogrodzie.
Wszyscy mieli doskonałe nastroje – z wyjątkiem Christiny. Ta była oburzona na
męża.

Kiedy gospodyni zaczęła stawiać ciasta na stole zdecydowałam iść na spacer do
wioski – nie byłam w stanie zjeść już czegokolwiek. Wcześniej uzgodniłam z
Christiną, że pójście na spacer już po jedzeniu nie będzie niczym nietaktownym.
Miałam ochotę wypić frappe, ale gospodarze jej nie pili stąd bardzo
przepraszali za brak odpowiedniej kawy. Ioanni chciał wsiąść w samochód i
pojechać do kafenionu po frappe.
- Nie Ioanni, absolutnie nie. Naprawdę chętnie pospaceruję trochę.
Poza wszystkim zbyt dużo wypił wina, żeby już teraz prowadzić samochód.

[ana_mama_patrycji]

Bebiak Twoje opowiadania sa wspaniale, czytajac to moja wyobraznia wariowala i
przeniosla mnie na chwile na Meteory. Naprawde umiesz pisac. Pytalysmy juz raz
o twoja ksiazke moze zdradzisz nam wiecej szczegolow bardzo chetnie zatopilabym
sie w takiej lekturze.

W tym roku to moja druga Wielkanoc w Atenach. Ze wzgledu na to ze mieszkam 5
metrow od kosciola pamietam szalencze bicie w dzwony. W tym roku planujemy
pojsc o polnocy w poblize Likawitos podobno tez jest pieknie. Zobaczymy czy
mezulkowi i Pati bedzie sie chcialo.

[babycool]

Dziewczyny teraz Was pewnie oslabie swoja nieswiadomoscia itd.

KIEDY SA SWIETA W GRECJI? wg 40 dniowego postu wypada mi w ten weekend? a w
Polsce za tydzien? A Boze Narodzenie bylo tak samo ...

Dobra smiejecie sie ze mnie! Ale kurde odpiszcie, bo nic nie mam na Swieta

[grazyna0501]

8.04 - w tym roku wypada tak samo jak w kosciele katolickim. owe 40 dni liczy
sie do poczatku wielkiego tygodnia.

[bebiak]

grazyna0501 napisała:

> 8.04 - w tym roku wypada tak samo jak w kosciele katolickim. owe 40 dni liczy
> sie do poczatku wielkiego tygodnia.

No własnie, dla mnie "niestety", bo napaliłam się czas jakiś temu na spędzenie
tegorocznej Paschy w Helladzie a tu taki numer...
Nie, nie jestem specjalnie religijna (mimo, że uwielbiam kościółki, klasztory,
kapliczki itp, tudzież wszelkie uroczystości kościelne ale to ze względów
poznawczych raczej), ale i tak jestem tutaj podpadnięta i gdybym w czasie
Paschy sama pognała do Hellady to.. pewnie nie miałabym po co wracać DD

Zatem Babycool, masz trochę czasu na przygotowanie Świąt
Pamiętaj jeszcze tylko o tym, że Wy tam macie całkiem poważny post, ale jak po
tym poście, czyli po Anastasi, zaczniecie to swoje WIELKIE ŻARCIE (że użyję
Felliniego) to....
... znowu chcę tam być (to za Varius Manx)

[babycool]

Dzieki Zrobie MOJE WIELKIE GRECKIE SWIETA (a nie wesele )

Mysle, ze najpiekniejsze nabozenstwo bedzie w SAINT AIGOS (dobrze napisalam mam
nadzieje) w centrum, ale nie mam samochodu, a o taxi bedzie ciezko chyba a z
malym po nocy lazic ciezko. Ale wyskocze z przyjaciolka (ktora dwa dni temu
przyjechala na 23 dni HURRRA) do kosciolka kolo nas, ciekawa jestem jak to
bedzie

[grazyna0501]

to koniecznie wez swiece ze soba.

[grazyna0501]

wlasnie dzisiaj mam zly dzien... jak ja nienawidze swiat wielkanocnych w
grecji!!! i to nie tylko ze wzgledu na jedzenie...

[flisvos]

hmmm Wielkanoc w Grecji to Wielkie Zarcie
siedzi sie z rodzinka i opycha smakolykami(dla nich, bo ja nie uwazam zeby to
bylo jadalne), piecze sie baranki na grilu i je je i jeszcze raz je.
jest glosno, rodzinnie itp
a ida tez zapalic ta swieczki(niech dziewczyny napisza jak to sie nazywa, bo ja
nie wiem) o polnocy, wtedy sa tez pokazy sztucznych ogni(to akurat bardzo
lubie); u nas dodatkowo na wyspie w sobote(o ile dobrze pamietam) rzucaja z
okien takie wazy gliniane, czy jak to sie nazywa.
ogolnie to Swieconki sa, chyba, tylko w Polsce, a w katolickim kosciele sa
odprawiane swiateczne nabozenstwa.
ps
teks do poprawy przez bardziej doinformowane polki w grecji

[bachula_gr]

oj, FLisvos Flisvos, zapomnialas odrobic lekcji.... wracaj na poczatek watku i
poczytaj wielkanocna lekturke to sie doksztalcisz z nazewnictwa ))

Za kare wrzucisz na forum zdjecia z rzucania tych waz.
Wiesz moze na pamiatke czego, w jakim celu je tak tluka z wysokosci?

[flisvos]

hmmm, tak na prawde malo mnie obchodzi ta Wielkanoc, ja i tak caly dzien i
wieczor pracuje i nie mam czasu na nic(nici ze zdjec z wazami)
ps
czemu je rzucaja napisze poznym wieczoram jak ukochany wroci i sie zapytam

[megalonissos]

Wielki Post w Kościele Prawosławnym to 40 dni od Czystego Poniedziału + cały
tydzien po Niedzieli Palmowej. Czy w Grecji są święconki nie wiem ale w krajach
słowiańskich w cerkwiach są oczywiście święconki. W wielu bywa zwyczaj
otrzymywania poświęconego jajka od księdza tuż po zakończeniu Jutrzni, która
zaczyna się tuż po pólnocy. Na jej początku rozdawany jest ogień od świecy
kapłana/W Jerozolimie, w Grobie Jezusa Chrystusa następuje zejście świętego
ognia. Od zapalonych świec Patriarchy Jerozolimskie zapalane są świece wiernych
i ten ogień jest przekazywany drogą lotniczą i do Grecji/. W Kościele
Prawosławnym Pascha jest nazywana Świętem Świąt. A to kto jak odczuwa święta
zależy tylko od niego samego. Na pewno osoby wierzące i praktykujące bardziej je
czują.

[flisvos]

megalonissos napisała:

> A to kto jak odczuwa święta
> zależy tylko od niego samego. Na pewno osoby wierzące i praktykujące bardziej
j
> e
> czują.



hmmmmmmm no na pewno...

ps
moze napiszesz cos o sobie, dopiszesz sie do watkow zapoznawczych
pozdrawiam

[megalonissos]

Cóż nie jestem Polką w Grecji ale w Polsce / dlatego nie wpisuję się do wątku
zapoznawczego/ ale jestem hellenofilką. Czasem się tu odzywam zwłaszcza gdy jest
wątek religijny gdyż to mnie interesuje.
No i już wiem od hellenofila i jak ja prawosławnego ale znającego lepiej greckie
prawosławie, iż święconki w Grecji nie ma. Natomiast obdarowują się czerwonymi
jajkami i pozdrawiają jak w słowiańskich cerkwiach słowami Chrystus
Zmartwychwstał - Zaprawdę Zmartwychwstał/ Christos Anesti- Alifos Anesti/.
Pozdrawiam

[flisvos]

witamy w naszym skromnym gronie
tak z tymi jajkami tak jest, jeszcze sie nimi stuka (dwie osoby stukaja sie
swoimi jajkami)
a co do tego rzucania wazami to neistety nei dowiedzialam sie czemu; wszyscy
tylko mozwia, ze to od wielu lat tradycja na czesc Wielkanocy. bylam nawet dzis
u dziadkow, ale tez nei wiedzieli czemu tak sei dzieje

[sylwialew]

U unas tak jak w calej Grecji w piatek wieczorem Epitafios i palenie Judasza na
ulicach zrobione szubienice i wiszacy zdrajca ktorego pala po przejsciu
procesji.W sobote wieczorem do kosciola (ja zabieram ze soba w kieszeni jajeczko
bo jesc sie sie chce po calotygodniowym poscie nastepnie jest wielie jedzenie
maigirica dla jednej polowy i smazona watrobka dla drugiej polowy rodziny.W
niedziele zupa zeby zoladek wyleczyc.W niedzielny poranek na jednym z boisk
odbywa sie palenie,puszczanie sama nie wiem jak to nazwac SAITES jest duzo huku
i smrodu W poniedzialek nastepny odcinek wielkiego jedzenia i smingus
dingus(tylko w mojej rodzinie)zapozyczyli sobie od polskiej rodzinki hehehehehehe

[flisvos]

dziewczyny jak bedziecie mialy mozliwosc to prosze porobcie jakies zdjecia
podczas Wilekanocy to pozniej powrzucamy na fotoforum
dzieki i pozdrawiam

[sylwialew]

No dobra z ta zupa w niedziele to przesadzilam chyba bylam bardzo zmeczona.Pytam
dzisiaj tesciowa o niedzielna zupe a ona mowi jaka zupa przeciez nigdy nie mamy
zupy zawsze pieczemy bryzole i lukaniko itp.Chyba mi sie swieta pomylily
hehehehehehe

[babycool]

Dziewczyny a w tym roku kiedy Pascha? I kiedy zaczynamy post?

[babycool]

i wlasnie szukam ale jakos dziwnie mi wychodzi .. 27 kwietnia?!

[bachula_gr]

> ale jakos dziwnie mi wychodzi .. 27 kwietnia?!

BINGO!

[babycool]

pozno no ale coz?

[bachula_gr]

> pozno no ale coz?

pozno? a na co?
zato jaki dluuugi karnawal

[bebiak]

bachula_gr napisała:

> zato jaki dluuugi karnawal

No, no, a u nas już Wielki Post od 3 chyba dni. Wczoraj byłam na
pokarnawałowym balu (służbowo niejako) i pan prowadzący imprezę
powiedział, że tak krótkiego karnawału jak w tym roku w Polsce nie
było do 90 lat - nie wiedziałam. Wielkanoc mamy wyjątkowo wcześnie,
ale w 1986 roku też jakoś tak pod koniec marca była (to akurat
zapamiętałam, bo chrzest mojego Młodego miał miejsce).
Filia polla. B.

[megalonissos]

Wielki Post w Grecji zaczyna się 10 marca /Czysty poniedziałek/.

[olna]

no i jest szansa na naprawde ladna pogode!Za to w Polsce bedzie
chyba srednio wiosennie

[sylwialew]

Jeszcze tak niedawno pisaliśmy o Bożym Narodzeniu a tu już się Wielkanoc
zbliża wielkimi krokami

[babycool]

W sumie racja - dlugi karnawal Przeciez ja ponoc w greckim Rio
mieszkam SAMBA

a pozno bo na poczatku maja juz lece do Polski, bo 11 maja mam
komunie chrzesniaka. Nie chce juz stekac, ale znowu sama lece ...