Lekarze uczą się jej już na początku studiów. Fragmenty tej wiedzy
umieściłam tu, w pliku pdf:
borelioza.gazetka.eu/artyk/elementarz-diagnostyki.pdf
Wydają się o tyle pożyteczne, że będąc u lekarza nie zawsze
potrafimy przekazać mu całą wiedzę o własnych objawach. Z drugiej
strony lekarze też zadają względnie mało pytań.
Wypraktykowałam metodę *żółtej kartki* - zrobiłam tabelkę w Excelu z
wyszczególnieniem wszystkiego, co mi dolega od pewnego czasu:
* objaw (tu wymieniam wszystko, co było nie tak, niezależnie od
tego, czy mi się wydaje to objawem boreliozy, czy też nie)
* od kiedy (orientacyjnie, np. od kilku lat, od maja br. itp.)
* opinia lekarza, skierowania (czasem tu też piszę: nie konsultowane)
* leczenie, badania (wyniki testów, nazwy i dawki leków, reakcja na
nie)
* wpływ na codzienne życie (dyskomfort wynikający z tego symptomu)
Przed rozmową z nowym lekarzem uzupełniam szczegóły, które się
zmieniły z upływem czasu.
Z jednym wyjątkiem taka kartka była bardzo dobrze przyjmowana.
Niechlubny wyjątek to dr K. ze szpitala zakaźnego na Wolskiej, który
sprawiał wrażenie, że nie ma czasu na lekturę moich objawów. Niemile
wspominamy tę wizytę.
Zwykle zostawiam tę kartkę "dla pana doktora na zawsze" - a żółta
dlatego, że wolniej ginie w stercie innych kartek

To jest rada, której z czystym sumieniem mogę udzielić każdemu przed
wizytą u lekarza.
Tym bardziej, że - będąc chorym - nie zawsze człowiek jest w stanie
na tyle się skoncentrować, aby podczas krótkiej wizyty składnie
przedstawić swoje objawy. A papier za nas pamięta