bezrobocie

[Gość: Nieufny]

Co jakiś czas w takiej czy innej gazecie, albo tym bądź innym telewizyjnym
programie jakaś znacząca osoba z "elit" objeżdża z "grubej rury" bezrobotne
społeczeństwo, że jest takie bierne, niekreatywne, gnuśne, popełniające
nagminnie grzech lenistwa i braku wiary w swoje siły, zamiast zakładać firmy,
podnosić kwalifikacje i wynika z tych gadek, że właściwie to dlatego jest
zastój gospodarczy, bo są ci przeklęci bezrobotni, a nie dlatego oni są, bo
jest zastój. Jeśli się choć trochę zna historię i przynajmniej ociupinkę
rozumie zjawiska społeczno-ekonomiczne, to jednego można być pewnym, że skoro
jak na razie "elity" "opieprzają" społeczeństwo, to za jakiś czas
społeczeństwo zacznie "opieprzać" "elity" i to - niestety - być może pod
przywództwem jakiegoś szalonego demagoga, który zrozpaczonemu społeczeństwu
naobiecuje "gruszek na wierzbie". Oczywiście można ględzić, że społeczeństwo
jest głupie, ale ostrożnie z takimi wnioskami, bo w rzeczywistości głupie są
"elity", które nie są w stanie zaproponować społeczeństwu żadnego dającego
minimum bezpieczeństwa sytemu. Sam fakt, że mamy demokrację i z założenia
rynkową gospodarkę to jeszcze za mało, bo to tak samo, jak posiadać markowy
komputer z najlepszej firmy, do którego nie wgrano odpowiednich plików
systemowych, tylko jakieś "habździajstwa". Ostro nam brakuje odpowiednich
"programistów" od systemowych rozwiązań i to są przyczyny naszych nieszczęść.
W historii zawsze istniał społeczny podział kompetencji, w którym
"intelektualne elity" opracowywały systemowe zasady funkcjonowania
społeczeństwa, a społeczeństwo im się podporządkowywało, nawet jeśli były
dość rygorystyczne i represyjne, byłe tylko dla większości dawały poczucie
bezpieczeństwa. Jeśli jednak "elity" paprały system, to marny był ich los.
Mówienie na przykład, że w Niemczech pojawił się faszyzm, bo to normalne dla
niemieckiego ducha i kultury jest oczywistą bzdurą, bo w wyborach w roku 1928
faszyści zdobyli z ledwością 3% głosów wyborców, ale już 5 lat później
doprowadzone do rozpaczy społeczeństwo dało 33% głosów za faszystowskim
systemem, bo "elitarni mędrkowie" od demokratycznego systemu nie potrafili
przedstawić żadnych sensownych systemowych rozwiązań, choć można się było
wzorować na tylu krajach, tylko żarli się między sobą prowadząc "partyjne
wojenki' - tak jak teraz u nas. Oby nas nie spotkała powtórka z historii.

[pan_bezrobotny]

Dobrze to napisałeś! Zgadzam się z Tobą - sam od jakiegoś czasu piszę podobne
rzeczy tu i na forum "Praca w Warszawie". Czytałeś?

Czy z oceny sytuacji na rynku pracy i braku programu uzdrowienia jej
wyprowadzasz jakieś wnioski praktyczne?

[Gość: nieufny]

Dziękuję za informację. Zajrzę na forum "Praca w Warszawie". Co się zaś tyczy
praktycznych wniosków, to widzę to w ciemnych barwach. Bezideowość rządzących
nami politycznych klas i wynikający z tego brak sprawdzonych w innych krajach
programów nie daje szans na poprawę sytuacji. Co gorsza "urzędniczy aparat"
jest coraz niższej jakości, bo wszelka miernota, zbyt tępa by sprawdzić się w
prywatnym biznesie, garnie się do "budżetowego żłobu" i uniemożliwia dostęp
tym, którzy mogliby coś dobrego zrobić. Spróbujmy wykreować nową "klasę
polityczną", która będzie widziała te problemy. Droga to długa, ale kiedyś
wreszcie trzeba zacząć.
pozdrawiam

Wnioski dla praktyki politycznej

[pan_bezrobotny]

Gość portalu: nieufny napisał(a):

> Co się zaś tyczy
> praktycznych wniosków, to widzę to w ciemnych barwach. Bezideowość rządzących
> nami politycznych klas i wynikający z tego brak sprawdzonych w innych krajach
> programów nie daje szans na poprawę sytuacji.

Może trzeba rządzących pozbawić władzy? Przecież dostali ją od narodu, który
jest jedynym jej dysponentem... Żadna tam "grupa trzymająca władzę"!


> Spróbujmy wykreować nową "klasę
> polityczną", która będzie widziała te problemy. Droga to długa, ale kiedyś
> wreszcie trzeba zacząć.

Jednak sformułowałeś praktyczny wniosek. Może więc teraz spróbujmy go
skonkretyzować... Jakie sposoby kreowania nowej klasy politycznej byś
zaproponował?

[Gość: nieufny]

W pewnym telewizyjnym programie profesor Leszek Kołakowski prowadził wykład o
sprawiedliwości, skupiając się jedynie na jej wymiarze socjalnym, czyli
społecznym podziale dóbr, nic przy tym nie wspominając o jej kulturowym
wymiarze, czyli równoprawności różnych kultur w obrębie jednego społeczeństwa
- na przykład żydowskiej i muzułmańskiej. Widocznie zapomniał. Więc i my też
skoncentrujmy się póki co na wymiarze socjalnym, czyli pieniądzach dostawanych,
lub nie dostawanych za pracę. Pan profesor wywodził, że wprawdzie marksiści
utrzymywali, iż o wartości towaru decyduje tak zwany społecznie niezbędny czas
pracy potrzebny na jego wytworzenie, ale faktycznie wynagrodzenie za pracę
powinno wynikać z "umowy społecznej" między pracodawcą, a pracobiorcą. Mniejsza
z tym, że pomylił wartość pracy z jej ceną. Bardziej niepokoi to, że mówiąc o
"umowie społecznej" nie wspomniał ani słowem o podstawach prawnych, naukowych,
moralnych przy jej zawieraniu. Czyli jak to niby takie "społeczne umawianie
się" ma wyglądać? Przychodzi biedny do bogatego i błaga go o jakąkolwiek
robotę, a ten mu mówi: "Zrób mi to i tamto, a już ja ci..... ty się nie bój."?
Czy niejednemu "wycykanemu" przez pracodawcę czegoś to nie przypomina? Niepokoi
to, że intelektualne elity, które kontestowały system miniony i tworzyły
podstawy obecnego zatrważająco niefrasobliwie podchodzą do związków między
pracą - a pieniądzem. Komuniści głosili różne głupoty - a to, że praca nie jest
towarem, że ziemia też nie jest towarem, że stosunki produkcji można zastąpić
sojuszem robotniczo-chłopskim i jeszcze różne inne brednie opowiadali - ale
przynajmniej w kwestii relacji między pracą a pieniądzem zachowywali zdrowy
rozsądek. W przeciwieństwie do naszych kochanych niegdysiejszych kontestatorów,
którzy tworząc podstawy obecnego systemu nie otwierali się na jakiekolwiek
obiektywne prawdy dziedzin szczegółowych, jak na przykład ekonomia, czy
chociażby historia, tylko tworzyli nowy system na zasadzie antytezy
poprzedniego bez odrobiny zastanowienia. Jeśli dla komunistów coś było czarne,
to dla nich białe i na odwrót. W historii jest wiele przykładów, że ilekroć
zbyt dużo pieniędzy ludzie otrzymywali nie za pracę, tylko z tytułu takich czy
innych praw - ze względu na klasowe przywileje, umowy na opcje i kontrakty
terminowe, prawa związkowe, rentowe, emerytalne, odszkodowawcze i inne rzeczy,
to gospodarka się "wysypywała". Czy nie lepiej z bezrobociem walczyć tak, jak w
USA w czasie "wielkiego kryzysu" - kiedy uruchomiono wielkie prace publiczne?
Czy nie jest uzasadnione, aby przy prywatyzacji oprzeć na doświadczeniach na
przykład Wielkiej Brytanii zamiast "mędrkować" i "filozofować"? Czy wysyłając
ludzi na renty nie lepiej tworzyć zakłady pracy chronionej? Ktokolwiek obejmie
władzę, to jeśli nie będzie patrzeć realnie na związki między pracą a
pieniądzem - przepadnie. Od tego by należało zacząć.
pozdrawiam

w kilku punktach nie da sie objac calosci problemu

[Gość: J.K.]

zaznaczam z gory.

przyczyn obecnej zapasci jest wiele:
1. po roku 1990 kraj zostal bez kapitalu, ale za to z dlugami.
2. prywatyzacja byla konieczna zarowno ze wzgledow systemowych,
jak i finansowych (ratowanie budzetu)
3. Dochody z prywatyzacji powoli sie koncza...
4. nastapilo (w imie walki z inflacja) zbytnie schlodzenie gospodarki
w latach 1998-2001
5. dalsze obnizanie cel powoduje kolejne zamylanie nierentownych firm.

Wniosek: elity ponosza tylko czesc odpowiedzialnosci za obecna mizere.
druga czesc, to niestety bolesne koszty transformacji.
Wiem, ze to sie latwiej pisze, niz przezywa.
Nie mam dla Ciebie pozytywnych wnioskow.
Obecna sytuacja bedzie trwala jeszcze conajmniej 2 -3 lata,
zanim po przystapieniu do Unii wszystko (POWOLI!) zacznie sie rozkrecac...

pozdraviam

[Gość: Delphi]

Gość portalu: Nieufny napisał(a):

> Co jakiś czas w takiej czy innej gazecie, albo tym bądź innym telewizyjnym
> programie jakaś znacząca osoba z "elit" objeżdża z "grubej rury" bezrobotne
> społeczeństwo, że jest takie bierne, niekreatywne, gnuśne, popełniające
> nagminnie grzech lenistwa i braku wiary w swoje siły, zamiast zakładać firmy,
> podnosić kwalifikacje i wynika z tych gadek, że właściwie to dlatego jest
> zastój gospodarczy, bo są ci przeklęci bezrobotni, a nie dlatego oni są, bo
> jest zastój. Jeśli się choć trochę zna historię i przynajmniej ociupinkę
> rozumie zjawiska społeczno-ekonomiczne, to jednego można być pewnym, że skoro
> jak na razie "elity" "opieprzają" społeczeństwo, to za jakiś czas
> społeczeństwo zacznie "opieprzać" "elity" i to - niestety - być może pod
> przywództwem jakiegoś szalonego demagoga, który zrozpaczonemu społeczeństwu
> naobiecuje "gruszek na wierzbie". Oczywiście można ględzić, że społeczeństwo
> jest głupie, ale ostrożnie z takimi wnioskami, bo w rzeczywistości głupie są
> "elity", które nie są w stanie zaproponować społeczeństwu żadnego dającego
> minimum bezpieczeństwa sytemu. Sam fakt, że mamy demokrację i z założenia
> rynkową gospodarkę to jeszcze za mało, bo to tak samo, jak posiadać markowy
> komputer z najlepszej firmy, do którego nie wgrano odpowiednich plików
> systemowych, tylko jakieś "habździajstwa". Ostro nam brakuje odpowiednich
> "programistów" od systemowych rozwiązań i to są przyczyny naszych nieszczęść.
> W historii zawsze istniał społeczny podział kompetencji, w którym
> "intelektualne elity" opracowywały systemowe zasady funkcjonowania
> społeczeństwa, a społeczeństwo im się podporządkowywało, nawet jeśli były
> dość rygorystyczne i represyjne, byłe tylko dla większości dawały poczucie
> bezpieczeństwa. Jeśli jednak "elity" paprały system, to marny był ich los.
> Mówienie na przykład, że w Niemczech pojawił się faszyzm, bo to normalne dla
> niemieckiego ducha i kultury jest oczywistą bzdurą, bo w wyborach w roku 1928
> faszyści zdobyli z ledwością 3% głosów wyborców, ale już 5 lat później
> doprowadzone do rozpaczy społeczeństwo dało 33% głosów za faszystowskim
> systemem, bo "elitarni mędrkowie" od demokratycznego systemu nie potrafili
> przedstawić żadnych sensownych systemowych rozwiązań, choć można się było
> wzorować na tylu krajach, tylko żarli się między sobą prowadząc "partyjne
> wojenki' - tak jak teraz u nas. Oby nas nie spotkała powtórka z historii.

No to ja dorzuce pare slow od siebie jako pracodawca. Prowadze mala firme w
Polsce, zalozona niecaly rok temu. W tej chwili zatrudniam tylko 3 osoby, ale
dzieki bardzo ciezkiej i wytrwalej pracy zarowno moich pracownikow jak i mojej
(po 12-16 godzin dziennie, 7 dni w tygodniu) mamy calkiem niezly przychod i
zaczynamy miec zyski. A pracy coraz wiecej. Od jakiegos czasu mysle juz o
zatrudnieniu 2-3 osob wiecej. I niestety musze powiedziec ze przy calym
bezrobociu i biedzie w Polsce, okazuje sie, ze znalezienie pracownikow wcale
nie jest takie latwe. Gdy dalem ogloszenie do gazety, ze poszukuje osob do
pracy, dostaje nagminnie takie o to telefony i e-maile (tak 95%
zgloszen): "Dzien dobry, dzwonie w sprawie ogloszenia. Ile Pan placi ?"
Niestety rece opadaja. Jezeli poszukujacy pracy nawet sie nie wysili by siebie
przedstawic, zaprezentowac swoje kwalifikacje, czy przy najmniej dowiedziec sie
najpierw o rodzaj pracy, oczekiwane kwalifikacje, tylko zaczyna rozmowe od tego
ile ja place, to o czym my tutaj rozmawiamy ? Do tego dochodzi wiele problemow
z obecnymi pracownikami. Niestety jest to w Polsce nagminne, ze pracodawce
traktuje sie jak dojna krowe ktora ma placic i tyle, a jak juz zaczynam wymagac
troche wiecej niz odbebnienie swojego, to dochodzi niemal do buntu. I niestety
coraz czesciej przychodza mi mysli, by firme po prostu z Polski przeniesc
gdzies indziej, i to wcale nie do kraju z tansza sila robocza, ale wlasnie z
drozsza, mysle o Holandii lub Wielkiej Brytanii, po prostu dlatego, ze wole
zastapic 3 tanszych pracownikow odbebniajacych swoja robote i majacych wobec
mnie same zadania, 3 drozszymi za to bardziej rzetelnymi, profesjonalnymi,
ktorym nie trzeba na palce patrzec. Bo w Polsce niestety trzeba. Na kazdym
kroku. Nawet nie bede wyliczac tutaj, na podstawie wlasnych doswiadczen jako
pracodawca, jak bardzo pracownicy potrafia byc kreatywni w kreceniu i
naciaganiu pracodawcy...

bezrobocie, roznice regionalne.

[sewer_]

nie napisales o tym, w jakim rejonie kraju i jakiej branzy masz firme.?
sa duze roznice w poziomie bezrobocia, mentalnosci pracownikow itp.

[prawdziwy.oszolom.z.r.m]

sewer_ napisał:

> nie napisales o tym, w jakim rejonie kraju i jakiej branzy masz firme.?
> sa duze roznice w poziomie bezrobocia, mentalnosci pracownikow itp.

- te róznice zaczynają sie niwelować powoli..niestety regiony o niższym
bezrobociu gonią we wskaźnikach regiony pod tym wzgl rekordowe...kiedyś 20%
miały tylko powiaty i województwa po PGRowskie teraz to praktycznie poniżej 20%
bezrobocie można spotkać tylko w wielkich miastach (z wyłączeniem Łodzi) i w
nielicznych gminach skupionych wokół tych wielkich miast ale z miesiąca na
miesiąctych gmin systematycznie ubywa..

[Gość: nieufny]

Oczywiście, że wielu pracodawców w naszym kraju "cienko przędzie", ale właśnie
z powodu niefrasobliwego podejścia rządzącyh elit do relacji między pieniądzem,
a pracą. Zbyt wiela wypływa pieniędzy nie za pracę, tylko z powodu przeróżnych
uprawnień, a skoro prowadzi się słuszną politykę antyinflacyjną ograniczjąc
podaż pieniądza, to gdy jedni biorą za dużo za same uprawnienia do branie, ci
którzy mają otrzymać pieniądze za pracę dodtają za mało, zaś gdy oni nie kupują
- bo nie mają za co, to inni nie pracują i kółko się zamyka. W gospodarce
rynkowej obowiązuje "zasada bąka": dopiero wtedy trzyma się prosto, gdy jest
porządnie rozkręcona, a jej rozkręcanie to wielka sztuka. Lepiej wzorować się
na doświadczeniech tych, którzy już to przeszli. Niestety - można przedstawić
całą masę dowodów na to, że nasze elity ignorują doświadczenia innych krajów.
pozdrawiam

[Gość: Pomocny]

Liczba amerykańskich instytucji federalnych jest mniejsza niż państwowych
urzędów w Polsce, a przeciez w Pomrocznej zyje przeszlo 7 razy mniej zitieli ...

[pan_bezrobotny]

Gość portalu: Pomocny napisał(a):

> Liczba amerykańskich instytucji federalnych jest mniejsza niż państwowych
> urzędów w Polsce, a przeciez w Pomrocznej zyje przeszlo 7 razy mniej
> zitieli ...

I z tego też należy wysnuć praktyczny wniosek...

[Gość: nieufny]

To też jest skutek niedostrzegania przez elity tworzące zręby obecnego systemu
świata takiego, jakim w rzeczywistości jest, tylko ulegania idealistycznym
sloganom. W minionym okresie w sferach administarcyjnych cały czas trwała
selekcja negatywna polegająca na wymianie złych na jeszcze gorszych. Naiwnie
idealistyczna "gruba kreska" sprawiła, że ci nieudacznicy i cwanaicy, którzy na
swoich posadkach dotrwali do końca komunizmu "suchą stópką" przeszli do nowego
systemu i dalej zaciekle prowadzą negatywną selekcję, bo dobry jest śmiertelnym
wrogiem dostatecznego, a dostateczny śmiertelnym wrogiem niedostatecznego.
Liczą się tylko pozory formalne, lojalność i uległość, a nie kreatywność,
odwaga, pomysłowość i inne pozytywne cech. Zaś im bardziej są takie zgniłe
stosuneczki, to tym bardziej każdy, kto ma głowę na karku woli za wszelką cenę
przejść do prywatnego sektora, niż być szmaconym w budżecie przez miernoty na
stanowiskach. Jak się nie ma pomyślunku, wiedzy i odwagi, to za wszelką cenę
chce się zostać "czynownikiem", zwłaszcza w ciężkich czasach i przy dużym
bezrobociu.
pozdrawiam

[Gość: Ed]

Od 1989 r. mamy ustawy, fundusze i całą organizację administracji bardzo
skutecznie reakizującą założenia programowe. Co rok, to więcej bezrobotnych.
Myślę, że tą całą bardzo operatywną strukturę należy przerzucić na górnictwo
nakazując im zminiejszenie produkcji nierentownego węgla, to wnet okaże się,
że najtańszym węglem zarzucimy całą Europę likwidując zastój gospodarczu
Śląska ;o((

[Gość: nieufny]

Według "czynowników", aby zostać bohaterem, należy się zapisać na "podyplomowe
studia bohaterskie" - najlepiej na prywatnej uczelni, na której za grube
pieniądze wykładają "sami swoi", a właściwie nie tyle wykładają, co dokonują
wpisów do indeksów - i opłaciwszy sowite czesne bez większego intelektualnego
wysiłku po niedługim czasie dostać "dyplom bohatera", uprawniający do tytułu
"bohatera mianowanego", a każdy inny, który nie posiada takowych tytułów i
mianowań niech spieprza, nawet jeśli sam wyratował z pożaru wszystkie
zniedołężniałe staruszki z całego domu starców. Przy takiej weryfikacji kadr z
całą pewnością zostaniemy światowym mistrzem w dziedzinie bezrobocia - o ile
coś wcześniej nie pieprznie.