Vidi (III)

[aaneta]

Numerka nie jestem pewna, ale poprzednie już załadowane powyżej 100, więc
będzie wygodniej zacząć od nowa.
Chociaż niezupełnie od nowa, bo chcę nawiązać do polecanki Beaty w wątku
sportowym, tzn. do filmu "Jak w niebie".
Dzisiaj w GW rezenzja pióra mojego filmowego guru, Tadeusza Sobolewskiego:
serwisy.gazeta.pl/kultura/1,34169,3032153.html

[stella25b]

Dzisiaj Vox emituje "Far and Away", film ktory zawsze kojarzy mi sie z wlasnym
zyciorysem.

Zycie rodzinne udokumentowane

[nienietoperz]

Probujac sie nie zrazac brakiem odzewu na wypowiedzi w watkach o lacinskich
nazwach, zamieszczam rekomendacje kolejna. O przedmiocie rekomendacji scie
zapewno slyszeli (inwersja swiadomie uzyta odwazna nader), zwie sie to
'Capturing the Friedmans' i jest amerykanskim dokumentem sprzed 2-3 lat.
Jesliscie nie slyszeli, tym lepiej, proponuje nie dowiadywac sie o czym jest tak
dokladnie, za to postarac sie wygrzebac z jakiejs wypozyczalni czy DKFu.

Tak mniej dokladnie film jest historia pewnej nowojorskiej rodziny (model 2+3,
choc wlasciwie raczej 1+4 - ale tu juz zaczynam mowic za duzo). Friedmanowie
byla na tyle mili dla przyszlych dokumentalistow, ze nakrecali z pasja wszelkie
wakacje, sceny z zycia rodzinnego, rozmowy, 'pamietniki', etc.. Byli tez o tyle
mili, ze przy tym wszystkim nie byli rodzina do konca banalna.

Film jest wyjatkowo angazujacy, w zasadzie najbardziej (do mnie) przemawia przez
poniekad antydokumentalny sposob przedstawiania rzeczywistosci; przez
pokazywanie, ze w sytuacji kryzysowej im wiecej 'wiesz', im wiecej z ludzmi
rozmawiasz, przeprowadzasz wywiady, sledztwa, etc., tym wiecej dowiadujesz sie o
konstrukcji psychicznej swoich rozmowcow, a coraz mniej o faktach. Pytanie na
boku: czy fakty istnieja? I czy to ma znaczenie?

Uklony,
nntpz

Wallace & Gromit

[beatanu]

Właśnie wróciłam z kina, gdzie całą rodziną (oprócz kota, roztoczy i innych
robali) obśmialiśmy się na kilka następnych tygodni :DDD

Kolejne, tym razem pełnometrażowe dzieło o nierozgarniętym ciut wynalazcy i
jego wiernym psie. Plastelinowe, groteskowe figurki, tak dalekie od
cukierkowatych disneyowskich postaci jak to tylko możliwe, kilogramy
brytyjskiego humoru i trzymająca w napięciu (sic!) fabuła. I te szczegóły i
szczególiki, które w całości możny wychwcić dopiero po kolejnym oglądaniu... I
love it!

Nie wiem, na ile poprzednie krótkometrażowe filmiki o Wallace i Gromicie są
znane w Polsce, tutaj te dzieła są niemal kultowe (przynajmniej w pewnych
kręgach:) Oglądają i dzieci i nastolatki i dorośli. I wszyscy świetnie się
bawią.

Czy ktoś z TWAczy zna?
Jeżeli nie - to polecam! Jeżeli tak - to polecam również :)

zapomniałam o tytule

[beatanu]

The Curse of the Were-Rabbit po naszemu: Klątwa królika

:)

[nienietoperz]

A moze Klatwa krolikolaka?
Nie dosc, ze blizej tytulu oryginalnego, to tak mi jakos przyjemnie brzmi.

Uklony,
nntpz

Nienietoperzu!

[beatanu]

nienietoperz napisał:

> A moze Klatwa krolikolaka?
> Nie dosc, ze blizej tytulu oryginalnego, to tak mi jakos przyjemnie brzmi

Pięknie! Szkoda, że to nie Ty tłumaczyłeś tytuł na polski :(
Po szwedzku nazywa się to "Varulvskaninens förbannelse" czyli coś w
rodzaju "Klątwa króliczego wilkołaka".

Należysz o grona wielbicieli Wallace i Gromita, czy uważasz te filmy za zbyt
infantylne?

Pozdrawiam zza zasłony deszczu i chmur ołowiano ciężkich i ciemnych. Ale nie ma
mrozu, hurra!

nieno

[jottka]

filmy nicka parka są znane w naszym dzikim kraju:) łącznie z pierwszymi krótkimi
metrażami, które pare lat temu emitowało 'alekino', czyli jeden z telewizyjnych
kanałów filmowych

przedziwne tłumaczenie tytułu najnowszego filmu zostało zresztą równo zjechane w
rodzimych recenzjach, no nikt nie może zrozumieć, dlaczego dystrybutor
zdecydował sie na tak bezsensowny przekład, który zaciemnia sens filmu. a do
tego jeszcze w poprzednich filmach pana wallace'a dubbingował kowalewski i
boleśnie brak go w 'króliku':(

choć osobiście najbardziej lubie 'wściekłe gacie' (the wrong trousers), no
genialne to jest, animacja rzecz jasna, ale scenariusz jest przepiękny:)

[nienietoperz]

Wallace & Gromit w sposob blizej niejasny jak do tej pory mnie omineli...
Mam przeczucie jednak, ze bardzo mi sie (s)podobaja. Zona kibicuje wyprawie
kinowej na panow WG, i pewnie, gdyby tylko byla w lepszej formie weekendowej,
wybralibysmy sie w sobote.

A u nas dzisiaj ani mrozu ani ciezkich chmur. Za to duzo roboty :-( przed
wyjazdem do domu swiatecznie juz za niecale 2 tygodnie :-)
Uklony,
nntpz

[mamarcela]

Szybka polecanka filmowa dla wszystkich, którzy (które) lubią sobie popłakać,
dla wszystkich, którzy lubią się pośmiać (przez łzy, ale i nie tylko), dla
wszystkich, którzy jeszcze nie wyrośli z dziecięctwa, dla wszystkich, którzy
lubia hiszpańskie kino, słowem chyba dla wszystkich (?) członków sekty zwanej
TWArzystwem. Film "Czwarte piętro".
www.efilm.pl/Filmy/0_9/4_pietro/4_pietro.htm
mamarcela w nastroju wybitnie grinchowym

Ukryte

[aaneta]

Czy ktoś z Was już widział? Bo chciałabym pogadać, ale nie sobie a muzom :)

[daria13]

Przykro mi Anetko, ale nie widziałam, więc nie pogadamy, choć bym chciała.
Ja za to chciałam znowu o filmie starszym, bo do kina chodzę rzadko, ale potem
albo nadrabiam na DVD albo na Canal+ i wczoraj właśnie miałam okazję obejrzeć
na tym kanale film Vera Drake. Jeśli nie widzieliście, to pewnie słyszeliście,
bo było o nim sporo słychać. Dla mnie mistrzostwo świata. Najbardziej zachwyca
mnie u Leigh'a dobór aktorów drugoplanowych. Skąd on ich bierze? Para córka
Very i jej narzeczony była dla mnie najbardziej rozczulającą parą, jaką
widziałam w życiu. Film mądry, wspaniale zagrany, fascynujący i przejmujący.
Czy kogoś z Was też tak zachwycił?
Pozdrawiam:)

[ash3]

Tak się złożyło, że koleżanka zabrała mnie (jako znaną miłośniczke filmów ML) na
pokaz przedpremierowy. Nic o filmie nie wiedziałam wcześniej, zupełnie przed
przedsądów. To rzadka okazja. W czasie nieśpiesznego rozwoju akcji b. mocno i
nagle dotarło do mnie, czym zajmuje się Vera. Film jest tak skonstruowany, że
rezyser jakby nie pozostawił miejsca na dystans... Ale nie wiem, czy chcialabym
go jeszcze raz zobaczyć.
Zgadzam się, jesli chodzi o aktorów - są świetni (i główna bohaterka oczywiście
- niesamowita, niejednoznaczna, a jednocześnie w pewien sposob prostolinijna
postać).
Warto zobaczyć, bo jest wyjatkowy.

[aaneta]

Zachwycił to nie jest dobre określenie. Wgniótł w fotel. To jeden z najcięższych
i najbardziej przejmujących filmów, jakie w życiu widziałam.
Co do obsady, to Mike Leigh rzeczywiście robi z aktorami niezwykłe rzeczy. Nie
bardzo wiem, jak to nazwać, ale Brenda Blethyn w "Sekretach i kłamstwach", David
Thewlis w "Naked" czy wreszcie Imelda Staunton jako Vera Drake wyglądają na
niewykształconych, prostych ludzi, prymitywnych nawet, można by pomyśleć, że to
naturszczycy. Gościa, który w "Vera Drake" zagrał narzeczonego córki, widziałam
przez chwilę w jakimś serialu na BBC Prime, był najzupełniej normalny, a tu
wygląda na poczciwego przygłupa. To naprawdę nie jest łatwe, wystarczy popatrzeć
na naszych aktorów, całkowicie niewiarygodnych w takich rolach.
Ale wczoraj widziałam jeszcze bardziej rozczulającą parę: w filmie "Zakochani
widzą słonie". Rewelacja, padam na kolana! Kolejny przykład na to, jak można
naprawdę prostymi środkami, na pozór nieprofesjonalnie, zrobić świetny film,
piękny, mądry i poruszający. Polecam gorąco.

[daria13]

Aneto, jak ja Ci zazdroszczę tego, że masz czas i mozliwości tak często chodzić
do kina. Czasami aż mnie korci, żeby wrócić do Warszawy, bo przez to mieszkanie
na wsi, tyle mnie omija:(
Pozdrawiam:)

[aaneta]

Coś za coś. Ja Ci z kolei zazdroszczę ciszy i tego, że możesz codziennie chodzić
na spacery do lasu, choć może niekoniecznie zimą ;)
A do kina wcale nie chodzę tak często, raz, dwa razy w miesiącu, za wyjątkiem
października, kiedy jest festiwal, ale to dopiero w tym roku. I zazwyczaj odbywa
się to kosztem snu albo jakiejś roboty w domu - jeśli pozwalam sobie na jakiś
wypad, czy to do kina czy na piwo (z TWA oczywiście), to natychmiast robią mi
się zaległości, których potem nie mogę nadrobić, ale trudno. Że już nie wspomnę
o kasie, bo przecież wyhodowałam dwóch kinomaniaków, więc koszty mi się liczą
potrójnie, ale co tam, raz się żyje.

Ad Mike Leigh

[nienietoperz]

'Very Lake' niestety nie widzialem, opinie od znajomych mieszane. Polecanka
zwiazana z Leigh bedzie wiec dawniejsza, ale moze gdzies do zdobycia:
'Wszystko albo nic', z rewelacyjnym Timothy Spallem, bardzo nieoczywista
historia o tym, dlaczego czasem usilowanie, zeby kazdego dnia bylo w miare
porzadnie, dobrze, rozsadnie, moze byc dalece niewystarczajace, ze zeby zmienic
cokolwiek trzeba wiele zaryzykowac (i troche o tym, dlaczego kobietom jest
trudniej to zauwazyc).

Polecanka druga jest jeszcze dawniejsza perelka: telewizyjny
'Meantime' - nie podejmuje sie tlumaczyc tytulu - czyli (miedzy innymi) Gary
Oldman i Tim Roth jako Eastenders. Stosunkowo prosty obrazek z zycia
bezrobotnych w Londynie poznych lat 80tych, poruszajacy glownie przez swoja
wiarygodnosc.

Uklony,
nntpz

[noida]

Ja widziałam, ale chyba nie ma o czym gadać po tak długim czasie, prawda?

[aaneta]

Ależ oczywiście, że jest o czym gadać, dlaczego miałoby nie być? Ja ciągle
jestem niezaspokojona ;) Ale poczekajmy może na Nienietoperza, bo poniżej się
zadeklarował, że obejrzy za parę tygodni.

[noida]

Aha, no to możemy porozmawiać :-) Chodziło mi o to, że po tak długim czasie
wrażenie się zatarło trochę i ciężej już odwoływać się do szczegółów.

Dla Johny Deppa uwielbiacz(ek)/(y),

[nienietoperz]

czyli o 'The Libertine', biografii Johny'ego Wilmota, drugiego Earla Rochester,
ktory wslawil sie mistrzostwem w trzech dziedzinach, cytujac: 'scribbling
verses, emptying bottles and filling wenches' (w cokolwiek wygladzonym
tlumaczeniu, 'tworzeniu poezji, delektowaniu sie trunkami i flirtowaniu z
damami'). W roli glownej zablocony XVII wieczny Londyn, w roli Earla topicowy
Depp, jak zwykle rewelacyjny (nota bene ostatnio w tak zwanym kolorowym dodatku,
ze podobno aktualnie topowi idole kobiety myslacej to wlasnie Johny D., Viggo
Mortensen i Guy Pearce). Obok miedzy innymi swietna Samantha Morton.
Film zdecydowanie nie tylko do smiechu, mocno oparty na opozycji zycie-teatr. Na
zachete bonmot, ktory sie na pewno spodoba Brainy'emu -

'czasami trzeba wiele odwagi, zeby byc tchorzem'


Wasz
nntpz

P.S. King Kong rozczarowujacy, po rewelacyjnych pierwszych 40 minutach, jedyne
co pozostaje robic przez reszte filmu, to gapic sie na Naomi Watts.

P.P.S. Relacja z 'Brokeback Mountain' w czwartek.

P.P.S. A znacie to ponizej?

" - Well, it's one louder, isn't it? It's not ten. You see, most blokes, you
know, will be playing at ten. You're on ten here, all the way up, all the way
up, all the way up, you're on ten on your guitar. Where can you go from there?
Where?
- I don't know.
- Nowhere. Exactly. What we do is, if we need that extra push over the cliff,
you know what we do?
- Put it up to eleven.
- Eleven. Exactly. One louder"

[aaneta]

O!O!O! Koniecznie i jak najszybciej proszę, bo bardzo "Brokeback Mountain"
jestem ciekawa i nie mogę się doczekać (m.in. dlatego, że jestem ostatnio
uwielbiaczką Heatha Ledgera, a i film też się nieźle zanosi).
:)

[nienietoperz]

Idziemy dzisiaj wieczorem; jesli uda mi sie dopasc komputer przed czwartkiem,
postaram sie ewentualnie napisac cos wczesniej.
Uklony.

[aaneta]

Będę dźwięczna, ale z tym "jak najszybciej" to żartowałam, nie przejmuj się
zbytnio, do czwartku jakoś przeżyję :)

Ad P.P.S., czyli gora Brokeback.

[nienietoperz]

'Brokeback Mountain' zostala obejrzana wczoraj. Na pewno jest filmem swietnie
zrobionym, pieknie, powoli pokazywanym, a przy tym do bolu tradycyjnym. W
pewnym momencie wydawalo mi sie, ze schematycznosc historii nie udzwignie
ciezaru wszystkich pejzazy, kadrow z morzem owiec, zblizen glownych bohaterow,
calej wystudiowanej klasycznosci; pozniej opowiesc sie obronila - nota bene,
czytal ktos moze opowiadanko pani Proulx, na podstawie ktorego powstal
scenariusz?
Wspomniany przez Aanete wyzej Heath Ledger jest doskonaly (kto zacz?
pierwszy raz go widzialem), rola na pewno pozostanie w katalogu najwiekszych
kinowych mruczakow. Jake Gyllenhaal OK, choc juz zawsze na jego widok bede
myslal o wielkim kroliku w tle - jak mozna zagrac role zycia w wieku lat
kilkunastu? Ciekawostka bokiem - w zasadzie wszyscy bohaterowie mowia czesto w
sposob niezrozumialy dla widza, i to nie tylko dla widza z Polski, ale tez
dla trojki angielskich przyjaciol, ktorzy byli z nami w kinie. Podsumowujac -
na pewno warto, a jesli ktos lubi klasyczne, dobrze zrobione melodramaty, nawet
trzeba.
I smutne jest tylko to, ze najpierw BM dostanie Oskara glownie dlatego, ze
jest 'groundbreaking gay drama', a potem wszyscy beda mowic, ze dostal go
wylacznie dlatego.

Wasz nntpz

P.S. O 'Ukrytym' podyskutuje z wielka przyjemnoscia, ale dopiero za trzy
tygodnie, kiedy do nas dotrze.

[aaneta]

Dzięki wielkie za relację, u nas premiera dopiero 24 lutego, juź nie mogę się
doczekać, bo potwierdziłeś to, czego się po tym filmie spodziewam.
A wcześniej będzie wreszcie "Sophie Scholl - ostatnie dni", chociaż to zupełnie
inny kaliber, ale też bardzo jestem ciekawa i myślę, że to będzie duże
przeżycie, choć pewnie ciężkie, bo i temat tragiczny.
A jak to możliwe, że "Ukryte" do Was jeszcze nie dotarły? Chyba że masz na myśli
dvd, bo w kinach musiały już być.

Na Heatha Ledgera zwróciłam uwagę właśnie po komentarzach na temat "Brokeback
Mountain", przy okazji któregoś z ubiegłorocznych festiwali, chyba w Cannes.
Wtedy stwierdziłam, że musiałam widzieć go dawno temu w "Patriocie" Mela
Gibsona, ale tam był jeszcze bardzo młody, a że film był co najwyżej poprawny,
więc jakoś nie zwóciłam na niego uwagi, a tym bardziej nie zapadł mi w pamięć. I
dopiero niedawno obejrzałam jego dwa nowsze, choć też właściwie nie najwyższych
lotów filmy, które bez niego prawdopodobnie byłyby w ogóle niestrawne, chyba
kiedyś już o nich wspominałam: jeden to "Obłędny rycerz" (A Knight's Tale),
drugi "Zakochana złośnica" (10 Things I Hate About You). Prawdę mówiąc, ja
takich filmów w zasadzie nie oglądam na co dzień, na te skusiłam się wyłącznie z
ciekawości, tzn. ze względu na Heatha Ledgera właśnie, i ... no może nie padłam
na kolana, bo w takich filmach właściwie nie miał wiele do zagrania, ale
naprawdę jestem pod wrażeniem. Gość ma naprawdę niesamowity potencjał, jest tak
energetyczny, a przy tym ma tyle wdzięku, że zachwyca, fascynuje, oczarowuje,
uwodzi wręcz. Odkrycie roku!

Heath Ledger

[mamarcela]

Aneto, Toperzu, ja pierwszy raz przyuważyłam Ledgera w Monster's ball (czyli
Czekając na wyrok). Grał tam młodego strażnika więziennego, syna Billy Boba
Thortona. Tego, który popełnił samobójstwo po egzekucji. Tez go pewnie tam
widzieliście, ale może nie zwóciliście uwagi. ;)

[mamarcela]

Osobiście widziałam go jeszcze (posiadam) w przygodowym Ned Kelly, historycznym
The four feathers (Cena honoru) i horrorze The order (Zjadacz grzechów).
Zdecydowanie niezły jest :)

[aaneta]

Niestety, nie widziałam żadnego z tych filmów, które wymieniłaś, nawet
"Monster's Ball" :(
Ale przedwczoraj na rozdaniu Złotych Globów wyglądał koszmarnie:
www.imdb.com/features/rto/2006/gallery/globes06-redcarpet/37?seq=37

[nienietoperz]

Monster's Ball widzialem (duzymi) fragmentami, znuzyl mnie niepomiernie.
Wszelkie dramaty a la kara smierci sa zreszta po Kieslowskim prozaicznie
zbyteczne i bez zwiazku.

A Heath Ledger zostal po wyjsciu z kina z 'Jarheada' przyuwazony przez
Nienietoperzowa na plakacie z Casanovy - nowego filmu Lasse Halstroma, tego
miedzy innymi od przyzwoitego 'Co gryzie Gilberta Grape' i niestrawnej
'Czekolady'. I juz zostalo mi przykazane, ze Casanovy nie omijamy...

Uklony,
nn

[aaneta]

No co Ty, "Czekolada" niestrawna? "Czekolada" jest pyszna!
A na "Casanovę" też mam ochotę, mniam!

[stella25b]

No w Niemczech po Brokeback Mountain nazwango juz go pedalskim kowbojem:(

w obronie Hallströma

[beatanu]

> A Heath Ledger zostal po wyjsciu z kina z 'Jarheada' przyuwazony przez
> Nienietoperzowa na plakacie z Casanovy - nowego filmu Lasse Halstroma, tego
> miedzy innymi od przyzwoitego 'Co gryzie Gilberta Grape' i niestrawnej
> 'Czekolady'. I juz zostalo mi przykazane, ze Casanovy nie omijamy...
>

Wczoraj w wiadomościach widziałam fragmenty Casanovy i wywiad z Hallströmem i
jego żoną Leną Olin (grającą w filmie żonę dziewczyny, w której zakochał się
(sic!) Casanova) i też nabrałam ochoty na tę lekką i przyjemną komedyję. A w
obronie reżysera staję dlatego, bo... bardzo go cenię i lubię za wszystkie
filmy, łącznie z Czekoladą (tak!!!), Kronikami portowymi (uwielbiam!) i "The
Cider House Rules " - niestety jeszcze nieobejrzynymi (ale mam zamiar :)

I już!
Beata i śniegowa zamieć z zawieją albo odwrotnie, bo duje od wczoraj tak, że ho
ho i jeszcze ciut!

[nienietoperz]

Dziewczyny!
No co Wy? Czekolada OK? Slodka historia z prozaicznym moralem, bez zadnego
zaciecia, i nawet ze sliczna skadinad Juliette Binoche grajaca tak jakby nadmiar
slodkosci spowolnil jej nieco procesy myslowe (jak przeczyta to moja dobra
przyjaciolka z Polski, to mnie zniszczy - juz raz o Czekoladzie dyskutowalismy).
Ogolnie takie skrzyzowanie romcomu z filmem propagandowym dla lagodnie
lewicowych intelektualistow:-)
I moze by mnie to nie ruszalo, gdyby nie wspomniany Gilbert Grape, ktory wrozyl
panu LH niezla przyszlosc...

Zeby nie bylo, ze tak niecnie tu sie wyzywam na Lasse, 'Kroniki portowe' moga
byc (choc nie umywaja sie do powiesci, pewnie dlatego, ze glowna zaleta tej
ostatniej jest obraz powolnego, acz nieuchronnego wplywu przyrody na zmiane
ludzkich charakterow), 'Cydrowy dom' according to zona bardzo dobry (sam nie
widzialem).

Niszczacy swoja, jakze falszywa, wizje lagodnego polemisty
NNtoperz

[aaneta]

Słodka historia? A z której strony ona słodka? Może mąż, znęcający się nad żoną
jest słodki? Albo mer-hipokryta? A cała społeczność miasteczka, która nie
przyjmuje do wiadomości, że ktoś może być inny niż wszyscy? To jest ta słodycz?

[nienietoperz]

'Slodka' w znaczeniu 'schematyczna'. To drugie mi nie przeszkadza wylacznie pod
warunkiem, ze film/ksiazka/obraz ma w sobie cos, co kaze mi go z zaangazowaniem
ogladac. A 'Czekolada' nie kazala.
Uklony,
nn

[beatanu]

nienietoperz napisał:

> Dziewczyny!
> No co Wy? Czekolada OK? Slodka historia z prozaicznym moralem, bez zadnego
> zaciecia, i nawet ze sliczna skadinad Juliette Binoche grajaca tak jakby
nadmiar....

No ale właśnie o to chodzi!!! Ma być słodko, bajkowo, przewidywalnie i z
przesłaniem tak wyraźnym, że w oczy razi! I z happy endem! Ale w dalszym ciągu
nie do końca po amerykańsku, bo jednak ze skandynawskim smuteczkiem gdzień tam
w środku. Czasami właśnie na taki film mam ochotę i nic na to nie poradzę!
I przecież nie tylko o Juliette B. chodzi, ale i o Johnny Deppa i o Lenę Olin...

A film Kroniki portowe zrobił na mnie większe wrażenie niż, znakomita skąd
inąd, powieść pani Proulx. Jest tam taka scena przenoszenia całego domu...
nigdy jej nie zapomnę...

[aaneta]

Prawdę mówiąc, mnie w "Czekoladzie" nic nie razi, wręcz przeciwnie, wszystko tam
jest subtelne i delikatną kreską narysowane, żadnych wykrzykników, za to mnóstwo
smaczków, a to lubię najbardziej. Tylko trzeba bardzo uważnie oglądać, bo
inaczej się tych smaczków nie zauważy.

[mamarcela]

To ja się z Toba łączę, Beato droga, w sympatii dla Hallstroma i to ze
szczególnym naciskiem na "Co gryzie.", "Czekoladę" (a co!), "Cider house rules"
(po polsku Wbrew regułom) i "Dzieci z Bullerbyn" (sic, sic i jeszcze raz sic).
Klimat Czekolady był po prostu zabójczy i w nosie mam wszystkich, którzy
próbowali i próbowć będą mi udowodnić, że to "marudny" film. mamarcele
uwielbiaja marudne filmy. A co nie wolno im? kurcze pieczone wpysk

mam pomysł na nowy seksistowski wątek!

[aaneta]

Jak to "Dzieci z Bullerbyn? I dlaczego ja nic o tym nie wiem?

[mamarcela]

No to już wiesz i będziesz miała!

[aaneta]

No faktycznie, "Dzieci z Bullerbyn", jeszcze w Szwecji zrobione oczywiście,
kurczę, muszę się dokształcić.
A ten wątek seksistowski to o tym, że mężczyźni nie potrafią oglądać niektórych
filmów? ;)

[stella25b]

Dzieci z Bullerbyn sa juz w wersji telewizyjnej wiec napewno sie zalapiesz.

[beatanu]

No to ja jeszcze dodam, że pan H. wyreżyserował też film dokumentalny "ABBA,
The Movie". Kto z was oglądał? Był wyświetlany w polskich kinach za Gierka
jeszcze, ech, mlodość, mlodość....

B, The dancing queen i takie tam sobie...

[aaneta]

Tak, właśnie zauważyłam, zaglądając na imdb.com, i to też mnie lekko zaskoczyło.
Na tym filmie byłam oczywiście w kinie dawno, dawno temu, bo Abba była moją
pierwszą muzyczną fascynacją, w połowie podstawówki mniej więcej, a wyleczyłam
się z niej, kiedy po wizycie w Polsce i koncercie w Studio 2 (tak to się
nazywało?), a potem filmie na ekranach kin, zaczęło się prawdziwe szaleństwo na
punkcie Abby.
A moje zaskoczenie bierze się stąd, że zupełnie sobie nie przypominam, żebym
kiedykolwiek czytała coś o filmach, które Lasse Hallstrom nakręcił w Szwecji,
choć przy okazji "Gilberta Grape'a" prasa filmowa sporo o nim pisała.

gazety filmowe?

[mamarcela]

a co to jest w Polsce - gazety filmowe? od kiedy naczelnym Filmu został
ten "dzienikarz komiczny" z ADHD z telewizji sniadaniowej, mtv i idola, to już
naprawdę pora umierać. emtiwizacja powszechna, ot co!

prasa filmowa

[aaneta]

Po pierwsze, miałam na myśli czasy Gilberta Grape'a, czyli pierwszą połowę lat
90-tych.
Po drugie, tylko "Kino".

Jeszcze raz Brokeback Mountain

[beatanu]

Obejrzałam właśnie ten film i... chyba zbyt dużo się po nim spodziewałam. Nie,
nie wyszłam z kina rozczarowana ale raczej znudzona... No, oprócz kilku scen
ten film prawie w ogóle mnie nie ruszył. Aż się zdziwiłam, bo ja mam tak, że
płaczę w zasadzie na każdym filmie... A przecież to piękna historia o
niemożliwej miłości. Może przeszkadzała mi tak do bólu amerykańska Ameryka z
Texasu i okolic? Nie wiem, w każdym razie film mnie nie porwał :( Nie porwał
mnie też wychwalany prez Anetę Heath Ledger, sorry Aneto ;)
Może dlatego, że takiego małomównego faceta mam na co dzień ;)

Pozdrawiam byłych i potencjalnych oglądaczy tego filmu, ciekawa wrażeń...

[noida]

No właśnie, po tych wszystkich zachwytach obawiam się, że mnie nie porwie :( I
boję się obejrzeć. Ostatnio tak miałam z Latem miłości... wszyscy się
rozpływali w zachwytach, a dla mnie to było sztampowe lekko...

Ponawiam pytanie o opowiadanie Proulx

[ash3]

nienietoperz napisał:

> 'Brokeback Mountain' zostala obejrzana wczoraj. Na pewno jest filmem swietnie
> zrobionym, pieknie, powoli pokazywanym, a przy tym do bolu tradycyjnym. W
> pewnym momencie wydawalo mi sie, ze schematycznosc historii nie udzwignie
> ciezaru wszystkich pejzazy, kadrow z morzem owiec, zblizen glownych bohaterow,
> calej wystudiowanej klasycznosci; pozniej opowiesc sie obronila - nota bene,
> czytal ktos moze opowiadanko pani Proulx, na podstawie ktorego powstal



No własnie, może ktoś wie czy mozna je gdzieś przeczytać, w jakims zbiorze?

[aaneta]

Po polsku ma się ukazać jutro, a po angielsku mam na kompie, zaraz Ci wyślę na
priva :)

O, dzieki! Chyba jest dość krótkie, prawda? n/t

[ash3]

Donnie Darko?

[aaneta]

nienietoperz napisał:
> Jake Gyllenhaal OK, choc juz zawsze na jego widok bede
> myslal o wielkim kroliku w tle - jak mozna zagrac role zycia w wieku lat
> kilkunastu?

Ja z kolei Gyllenhaala zobaczyłam w "Brokeback Mountain" po raz pierwszy i
dopiero teraz do mnie dotarło, co miałeś na myśli w powyższym zdaniu. W związku
z tym zastanawiam się, dlaczego nigdy wcześniej "Donnie Darko" nie wpadł mi w
oko. Strasznie mnie intryguje. Mogę prosić o coś więcej na jego temat, bo
obejrzeć będę mogła najwcześniej za parę dni, a już mnie skręca z ciekawości :)

[nienietoperz]

'I find it kinda funny

[aaneta]

Dzięki wielkie, zwłaszcza za 3 w 1 :)
No to ciekawe, co będzie, jak obejrzę, bo na pierwszy rzut oka to nie moje
klimaty, ale i tak mam ochotę.
Przy okazji: obejrzałam "Czekając na wyrok", oczywiście ze względu na Heatha
Ledgera, i tylko dla niego warto było oglądać. Całość jest rzeczywiście
beznadziejna, nieprawdopodobna i nudna jak telenowela, na dodatek z ewidentnymi
błędami realizacyjnymi, koszmar.

Mini-korekta

[nienietoperz]

grrr: mialo byc: 'przeczytalem w kolorowym dodatku'

Opowieści z Narni.

[noida]

Widzieliście? I jak wam się podobały?

[stella25b]

Film jest ciekawy, akcja wciaga, nie ma czasu sie na nim nudzic ale... to taka
kompilacja Harry Pottera, Wladcy pierscieni i krolowej sniegu. Do tego
wszystkiego dochodzi jeszcze interpretacja nowego testamentu- smierc Aslana,
oplakiwanie go przez Lucy i Susan oraz jego zmartwychwstanie. Elementy
mitologii greckiej wplecione w ten film uzupelniaja te mieszanke. Historia
opowiedziana w tym filmie jest banalna ale efekty specjalne- gadajace
zwierzeta, fauny, cyklopy i inne dziwologi robia wrazenie. Film jest brutalny
ale nie ma w nim przelewania krwi. Wszystkie sceny walk sa bez obrazu krwi co
dziecko- widza absolutnie nie przeraza, a zakodowana zostaje przez niego tylko
walka. A ze jest to walka dobra ze zlem, gdzie zlo przegrywa i wszystko dobrze
sie konczy wszyscy wychodza z kina wyjatkowo zadowoleni.

[noida]

Ja bym mu na plus dodała jeszcze wierność w stosunku do książki. A najlepsze
jest to, że czytałam ją parę razy w dzieciństwie i nigdy mi przez myśl nie
przyszło, że śmierć Aslana może być odbierana w kategoriach biblijnych. Po
prostu- wykiwał złą czarownicę i już. Ona nie znała praw, a on znał.
Dopiero jak zaczełam czytać FK to się dowiedziałam, ale szczerze mówiąc nie
jestem przekonana, czy to jest tak ważne dla zrozumienia historii?

[stella25b]

Mocna strona tego filmu jest wlasnie to, ze te wszystkie interpretacje biblijne
sa malo widoczne. Jesli o tym wiesz, to te sceny od razu skojarzysz z nowym
testamentem, jesli ta informacja jest ci wczesniej nie znana, to wlasnie
kojarzysz to ze zwyciestwem dobra.

Zycie vs kino, czyli Jarhead

[nienietoperz]

Film dosc irytujacy przez skuteczne demolowanie wszelkich schematow kina
wojennego, antywojennego, bohaterskiego i antybohaterskiego. Absurdalnie, czesto
smiesznie, bez sentymentow i prob dorabiania historii tam, gdzie jej nie ma,
szczerze i czesto pieknie dla oka sfilmowana przez Sama Mendesa biografia
Tony'ego Swofforda.

Bardzo wiarygodnie pokazuje uroki zycia wspolczesnych marines, ktorzy juz nie
mysla o wielkiej misji, nie oczekuja wdziecznosci wyzwalanych cywili,
'Apocalypse Now' znaja na pamiec (sama scena wyswietlania filmu Coppoli w
zolnierskim kinie jest warta kupienia biletu), zdaja sobie sprawe z potencjalnie
czekajacych ich okrucienstw wojny, wiedza (marza?), ze wojsko zmieni ich na
zawsze, a jednak wciaz lgna do przetworzonej przez mieszanke propagandy pro- i
anty- legendy amerykanskiego zolnierza. Juz nie pokolenie weteranow Wietnamu,
raczej pokolenie Nirvany (nota bene 'Jarhead' ma swietnie wspolgrajaca z obrazem
sciezka dzwiekowa z tzw. muzyki popularnej). Jake Gyllenhaal znacznie lepszy niz
w 'Brokeback Mountain' - inna sprawa, ze tam ginal przy Heathie Ledgerze.
W sumie - zdecydowana polecanka.

nn

P.S. Ten, kto przetlumaczyl 'Jarhead' jako 'Zolnierz piechoty morskiej', na
pewno przetlumaczylby 'Clockwork orange' jako 'Nakrecany owoc bedacy metafora
glownego bohatera'.

P.P.S. W odopowiedzi na uwage Aanety wyzej - 'Ukryte' naprawde dociera do nas
kinowo dopiero za tydzien, jesli chodzi o premiery filmow europejskich, nie ma
prostej reguly.

a tak zupełnie z innej beczki

[mamarcela]

to Papillona w TV ktos może obejrzał? Ja to odkryłam przed laty w iluzjonie na
jakimś przeglądzie filmów ze Stevem i od lat jestem pod wrażeniem. Kilka razy
chyba było w telewizorni, ale jakos bez echa większego chyba przeszło. Dla mnie
absolutna rewelka.
P:)

Papillon

[aaneta]

Tym razem oglądał mój Młody, ja oglądałam dawno temu, wcisnęło mnie wtedy w
fotel czy inne krzesło. Mocne, nie da się ukryć.

'A Cock and Bull Story',

[nienietoperz]

ekranizacja(?) 'Życia i myśli JW Pana Tristrama Shandy' Laurence'a Sterne'a.
Ekranizacja ze znakiem zapytania, bo, jako ze powiesc Sterne'a jest ponoc
niefilmowalna, a poza tym opowiada o pisaniu ksiazki, 'A Cock and Bull Story'
jest filmem o kreceniu filmu. W efekcie powstala luzna, a przy tym bardzo
inteligentna komedia. Jesli tylko pojawi sie jakos w Polsce, goraco polecam.
Czy moze ktos z Was czytal ksiazke Sterne'a?
nn

P.S. A 'Ukryte' juz tuz, tuz. Obiecuje obejrzec w przyszlym tygodniu.

co do sterna

[jottka]

to tu chyba jest paru polonistów, a to zdaje sie dla nich lektura obowiązkowa:)
na paru pokrewnych kierunkach też

choć osobiście wolę 'podróż sentymentalną', urocza ci ona

[kawa_malinowa]

obowiązkowa nie :)
aczkolwiek zalecana.

[mamarcela]

A jeśli powiem, że i Sterne, i Fielding, i Smollet - nad wyraz, chętnie i z
rozkosza , a na dodatek całkiem nadobowiązkowo - to znowu wyjdę na nieskromną i
niepokorną?
Oraz filmy np. "Tom Jones" - cudo. "Joseph Andrews" też może być. Bo to w
końcu filmowy wątek. :)
pozdrawiam :)

[itek1]

> Czy moze ktos z Was czytal ksiazke Sterne'a?
Czytalem ja z wlasnej nieprzymuszonej woli, podobala sie bardzo, bo jest
przezabawnie pokrecona, absurdalnie metodyczna, pelna humoru angielskiego
najwyzszej proby. Nad losem glowego bohatera wypadaloby lzy ronic (bidulek),
jednak czlowiek sie smieje czesto pelna geba, to obok Alicji po drugiej stronie
lustra ulubiona moja ksiazka z Wysp (w jakis sposob sa nawet do siebie podobne-
poprzez poczucie absurdu w trakcie jej czytania(?)). A przeczytalem ja z uwagi
na to, ze uwielbiam Kubusia Fataliste, a pomysl na Kubusia pochodzi od JW
Tristrama.
PS. Zaczalem czytac Papuge Flauberta,nt. ktorej pisales jakis czas temu i musze
powiedziec, ze to swietna lekka lekturka (w sam raz na styczniowe wieczory).
Dziekuje za zachecajacy do przeczytania komentarz.
Pozdrawiam

Tristram Shandy, Papuga Flauberta i E. Costello

[nienietoperz]

Ad Jottka + Kawa - lektura obowiazkowa, nie znaczy lektura znana.

Ad Itek - dzieki za kolejne zachety do Tristrama, wersja angielska juz na dysku,
wersja polska w koszyku w Merlinie. Jesli chodzi o 'Papuge',to faktycznie jest
bardzo przyjemna lektura, a do tego niebanalna. Czekam, az skonczysz i
przedstawisz swoje zdanie na forum - dylemat zwiazany z mozliwoscia powstania
Papugi Sienkiewicza dreczy mnie jak najbardziej na powaznie; przy calym szacunku
do paru odpowiedzi na pytanie zadane na FK, nikt, z wylaczeniem Darii i jej
smakowitego pomyslu na Kota Hrabala autorstwa Kundery, nie podjal dyskusji. Moze
'Papuga' jest u nas malo znana? Trudno mi uwierzyc, ze maestro Braineater nie
czytal, a jako osobnik gleboko przekonany co do calkowitej rozlacznosci autora i
dziela, powinien poczuc sie wezwany do odpowiedzi.

Na pozor odlegle, a w istocie podobne rozwazania poruszaly mnie po lekturze
'Elisabeth Costello' :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=29667650&a=29667650
Moze jest to dobra okazja, zeby przypomniec ten watek, jako ze zdaje sie wlasnie
ukazalo/ukaze sie polskie tlumaczenie.
Pozdrowienia,
Nienietoperz

[itek1]

Kot Hrabala odpada w wersji Kundery, gdyz Panowie sie znali(prawie na pewno), a
warunkiem koniecznym popelnienia takiej papugografii jest nieznajomosc biografa
i autora.
Co do Sieniewicza, to zastanawiam sie jakiemu zwierzakowi go przypisac- moze
pieskowi- widzialem jego zdjecie(czy obraz) z pieskiem, ale nie pamietam jaka
role pelnil pies w jego tworczosci. Z psina to kojarzy mi sie tez Gombro- w jego
ksiazkach (Ferdydurke czy Kosmos) wystepuja (jakies harce chyba wykonuja :))
Ale kto to moglby napisac? Nie mam pojecia.
Wlasnie wpadlem na pomysl, ze mozna nie ograniczac sie do swiata zwierzat.
W takim przypadku mam swietny pomysl- Modrzew Szalamowa w wydaniu Wilka. Wilk
rozpisywal sie nt. Szalamowa w swojej Woloce, ale nie docenil przewodniego
motywu modrzewia.
P:)

Dowód

[kawa_malinowa]

bardzo przyjemny ten film. Naprawdę. nieco jak "Piekny umysł". o nauce i
szalenstwie.
A na gwyneth paltrow patrzylam po raz pierwszy w zyciu jak zaczarowana.

monachium

[kawa_malinowa]

dziwny film. tak jakby oglądało się naprawdę kilka róznych produkcji - z
jednej strony opowieść o bandzie nieudaczników, z drugiej elegijny film o
nienawiści, potem dramat psychologiczny. Długie kino z całą masą wątków, ale i
niecierpiące na niedomiar scen i miejsc niemalże magicznych.
Nie wiem jak reszta TWArzystwa, ale ja czułam sympatię dla terrorystów. i nie
chodziło mi bynajmniej o to, że stanęłam po którejś stronie. bo szkoda było mi
równiez tego mlodego palestynczyka, ktory zginal w Atenach.
A swoją drogą, nie czytalam wczesniej o czym jest film, wiec szykowalam sie na
maraton zblizen twarzy porwanych, na analize ludzkich postaw w sytuacji
skrajnej...
jak dorosne, chcę zostać agentem wywiadu :)

Kocham Jacka Nickolsona

[daria13]

Obejrzałam przed chwilą About Smith i utwierdziłam się w przekonaniu, że
Nickolson najcudowniejszym współczesnym aktorem jest. Rzucił mnie w tej kreacji
na kolana. To najsłodszy film w gatuntku słodko-gorzkich, jaki ostatnio
widziałam. Jeśli widzieliście (pewnie dawno, bo to 2002r)to mam nadzieję, że
zgodzicie się ze mną co do uroku tego dziełka, jeśli nie, najgoręcej polecam.
Może i błahy to film, ale jakże pełen uroku, może amerykański, ale jakże
ludzki. Jestem zauroczona!!!
P:)

[daria13]

Przepraszam bardzo za wczorajsze nieścisłości, ale świętowałam dzień kobiet;)
Chodziło mi o film About Szmidt. Czy tym z Was, którzy widzieli ten film, też
się tak podobał?

[zielonamysz]

Film jest znakomity i Nicholson tez genialny.Gdy wyszlam z kina czulam sie
jakbym wyszla z krioterapii Taka zmrozona.Nigdy bym nie powiedziala o nim
słodki; nawet słodko gorzki.Jest przejmujaca zimny- ten czlowiek- Szmidt
zupelnie jak za szklem
w stosunku do otaczAjacego go swiata.Przerazliwe i znakomite wlasnie dzieki temu

[quarantina]

To film o starości. Tak właśnie wyobrażam sobie starość. Samotność, brak
kontaktu z dziećmi żyjącymi w innym, " młodszym" świecie, fizyczna brzydota.
Przede wszystkim jednak samotność. Szmidt traci rytm życia i znajduje się poza
nim, tym samym.
Co do Nicholsona, mam wrażenie, że we wszystkich filmach, które widziałam, gra
on siebie.
Szmidt jest wyjątkiem, potwierdzającym regułę oraz genialność Nicholsona. W tej
roli wyszedł poza schemat ekscentrycznego na granicy szaleństwa, nieco
lubieżnego, zazwyczaj uwodzicielskiego, chodzącego własnymi ścieżkami kocura.

[daria13]

Nicholson, a nie Nickolson, strasznie byłam wczoraj jednak zmęczona;)
Może się źle wyraziłam mówiąc o tym filmie słodki, bo to może kojarzyć się z
cukierkowatością. Ja miałam na myśli takie ciepło bijące z niektórych scen,
dowcip, który ogrzewał to zimno, o którym piszesz. Ten film był momentami, mimo
całej swoje gorzkiej wymowy, tak nieodparcie zabawny, że do tej pory uśmiecham
się na myśl o niektórych scenach.
Slodko-gorzki to w mojej własnej nomenklaturze film przekazujący bardzo poważne
i smutne treści w formie, która ten smutek ma łagodzić, ogrzewać dzięki żartom
i ironii. Filmem, który teraz mi przychodzi na myśl z tego gatunku jest też na
przykład Wilbur chce sie zabić.
Pozdrawiam:)

[braineater]

hmmmmm - a ja się zastanawiam cały czas, czemu Marys mi wmawia, ze juz moge
sobie ręke ze Schmidtem podać.

:)

[daria13]

To samo powiedziałam mężowi, ale to głównie dlatego, ze zasypia i budzi się
przed telewizorem:)
U Ciebie podobieństwo wynika chyba jeszcze z faktu odżywiania się mrożoną
pizzą i innymi "sztuczkami kulinarnymi", jakie znał Szmidt:)
P:)

Beato, mimo wszystko...

[noida]

Widziałam "Brokeback mountain". Moim zdaniem był świetny. Był jeden moment,
kiedy myślałam, że się nie wybroni, ale wybronił się... I Ledger i Gyllenhaal
bardzo dobrzy. Na nich opierał się cały ten film. Gdyby wyczuło się w nich
fałsz, to byłoby po sprawie. A tymczasem, jak to powiedziała moja siostra,
nieważne, czy są facetami czy babkami, widz po prostu chce, żebym im się udało.
Swoją drogą skojarzył mi się z "Co się wydarzyło w Madison County". Po prostu
świetna rzecz.

[aaneta]

Ja też od razu pomyślałam o "Madison County", chociaż w tamtym przypadku
oczywiście chodziło o zupełnie inną relację, przede wszystkim tamta historia
trwała chwilę, była bardziej skoncentrowana, jeśli chodzi o emocje, za to mniej
zniuansowana psychologicznie. A dzisiaj przypomniał mi się jeszcze jeden film,
Ulu Grosbarda "Zakochać się", z Meryl Streep i Robertem De Niro. To zupełnie
inna historia, ale ciekawa jestem, czy go znacie?

[noida]

To jest taka historia o tym, że Robert De Niro jest analfabetą? Znam. Kompletny
banał i gdyby nie rewelacyjne aktorstwo to nikt by go nie zobaczył :)
Rzeczywiście coś w tym jest. Widać można nakręcić melodramat w taki sposób, że
nikt się nie połapie, że to melodramat :)

[aaneta]

Nie, tamto było z Jane Fondą, nie podobało mi się, zero emocji.
W "Zakochać się" De Niro jest jakimś budowlańcem, ma szczęśliwą rodzinę,
przyjaźni się z Harveyem Keitelem. W trakcie bożonarodzeniowoprezentowych
zakupów spotyka Meryl Streep i przez przypadek, tłok i całe to przedświąteczne
szaleństwo zamieniają się kupionymi przez siebie książkami. De Niro jest tu
zupełnie inny niż zwykle, nieśmiały, wyciszony, i w ogóle cała opowieść jest
taka, subtelna i wyciszona, ale cudna.

[noida]

Wiesz co, mnie się wydaje, że to widziałam, bo w swoim czasie przerabiałam
wszystkie te filmy z De Niro z mamą, ale nie pamiętam, więc chyba nie zrobiło
na mnie wielkiego wrażenia. Lepiej pamiętam ten z Jane Fondą.
A na górę Brokeback chyba wybiorę się jeszcze raz.

witaj w klubie :)

[aaneta]

A wiesz...

[noida]

że w dwóch stanach USA zakazano dystrybucji? Są jeszcze miejsca na ziemi
bardziej zacofane od Polski ;) I kolejny dowód na to, że Ennis mógł mieć rację.

[aaneta]

Ja się dziwię, że u nas nie było żadnych pikiet ani nawet nieprzychylnych
komentarzy, pominąwszy Nasz Dziennik oczywiście i parę mało wyszukanych wpisów
na forum.

[noida]

Ja też. Widocznie berety nie chodzą do kina, albo protestują tylko wtedy, kiedy
księża włączają się do akcji. Na przykład domagają się przesunięcia
premiery "Kodu Leonarda Da Vinci", bo wypada w dzień wizyty Papieża w Polsce
hihi.

[beatanu]

aaneta napisała:

> Ja też od razu pomyślałam o "Madison County", chociaż w tamtym przypadku
> oczywiście chodziło o zupełnie inną relację, przede wszystkim tamta historia
> trwała chwilę, była bardziej skoncentrowana, jeśli chodzi o emocje, za to
mniej
> zniuansowana psychologicznie. A dzisiaj przypomniał mi się jeszcze jeden film,
> Ulu Grosbarda "Zakochać się", z Meryl Streep i Robertem De Niro. To zupełnie
> inna historia, ale ciekawa jestem, czy go znacie?

Znam znam i dziękuję za przypomnienie, bo to jeden z najsubtelniejszych filmów
o miłości, jakie oglądałam... Uwielbiam ten klimat, uwielbiam duet DeNiro -
Streep.
A "Co się wydarzyło w Madison County" to z kolei jeden z tych filmów o
niemożliwej miłości, który tąpnął mną tak mocno, że nie mogłam się po nim przez
jakiś czas pozbierać... I tak się zaczynam zastanawiać, dlaczego nie przekonał
mnie film "Brokeback Mountain" - jeżeli inne filmy w podobnych klimatach -
przekonały bardziej niż przeciętnie? Może tak naprawdę jestem zatwardziałą
homofobką, chociaż nie chcę się przed sobą i innymi do tego przyznać? ;)
A może nieodpowiedni film na nieodpowiednim etapie życia i kłopoty z
identyfikacją? Koniec spekulacji.

A "Falling in love" chcę sobie w najbliższym czasie odświeżyć :)

[kubissimo]

doskonały "Plan Doskonały"
ok, kino stricte rozrywkowe, ale piekielnie precyzyjne, inteligentne i
zaskakujaco zabawne
w sam raz na mily wieczor w kinie

Capote, Proulx i kwasne winogrona

[nienietoperz]

2 in 1,
czyli przeczytane 'Z zimna krwia' i obejrzany 'Capote'. O powiesci bylo juz
sporo na FK, wiekszosc z Was zapewne ja dobrze zna, takze tylko krotkie
podsumowanie: lektura obowiazkowa.
Film do pewnego momentu zdawal sie fabularnie modelowany dokladnie na ksiazce;
podobna chronologia, wydarzenia pokazywane w sposob calkowicie wierny temu, co
Capote napisal. Z czasem naturalnie historia filmowa odbija od powiesciowej,
pozostaje jednak lustrem konstrukcyjnym. Ta sama przezroczystosc (doskonalego!)
stylu, umiejetne, uzyskane pozornie bez wysilku i w naturalny sposob wydobycie
na powierzchnie pelnej sily autentycznych wydarzen, bez widocznej proby ich
dramatyzowania. Swietny Capote, i dotrzymujacy mu kroku odtworcy rol Nell Harper
Lee i Perry'ego Smitha. Absolutnie nie zgadzam sie z wyrazona na FK opinia,
jakoby to film mial oferowac jednoznaczna interpretacje i wnioski koncowe; o ile
rzecz jasna nie mozna mowic o niejasnosciach fabularnych i pytac: co sie
naprawde zdarzylo?, o tyle mozliwosci rozmyslania o tym dlaczego i jak doszlo do
opisywanych wydarzen i rozwazania motywacji i dalszych losow wszystkich
zainteresowanych jest bardzo duzo. Wszystkim z pelnym oburzeniem atakujacym
intencje Capote'a proponuje zastanowienie nad pytaniem, czy chcieliby, zeby 'In
Cold Blood' zostalo napisane? Sam odpowiadam na to pytanie pozytywnie.

A skad w tytule Ms Proulx? Otoz krotko po tegorocznych Oskarach autorka
'Brokeback Mountain' napisala do Guardiana dlugi list opisujac jak to:
a) wielka niesprawiedliwoscia bylo to, ze 'BM' nie dostala glownej nagrody
b) Oskary sa bez sensu i w ogole jej nie obchodza
c) Hoffmann nie powinien dostac nagrody za glowna role meska, bo co to za sztuka
odgrywac postac rzeczywista, majac dostep do jej zdjec i nagran filmowych
d) Oskary sa bez sensu i nie warto na nie przychodzic,
etc..

Sama autorka zastrzegla sie na koniec, ze czytelnikom moze sie wydawac, ze sa to
po prostu 'sour grapes'. Niemniej jednak caly artykul jest dosc kuriozalny.
Nizej link:

books.guardian.co.uk/comment/story/0,,1727309,00.html

Uklony,
nntpz (ktory w weekend odnowil tez filmowa znajomosc z pewnym Kazanowym
tramwajem, i niestety przegapil w kinie 'The Proposition').

[mamarcela]

Powiem tak - artykuł pewnie jest mocno kuriozalny. I kontrowersyjny. I chwilami
zdecydowanie zbyt.
Ale ją tę kobietę (Annie Proulx) po prostu lubię. Chyba coraz bardziej.
P:-)

[staua]

Moim zdaniem w tym artykule Proulx prezentuje sie raczej antypatycznie. Kwasne winogrona? Pewnie,
ze tak. Jesli identyczny artykul wyszedlby spod piora kogos, kto na rozdanie Oskarow nie poszedl z
nadzieja, albo od kogos, kto zgarnal wszystko (a tu tylko trzy... biedactwo...), byloby ciekawie, tak, jest
tylko zalosnie.
I bardzo sie cieszylam, ze nagrode dla najlepszego filmu dostal "Crash"!

[mamarcela]

Ale ja ja włąsnie lubię za to, że może sobie być antypatyczna, mieć wszystko i
wszystkich w nosie i pisać to, co jej sie podoba i juz niczego nie musieć.
Osobiście nie mam nic przeciwko oskarowi dla filmu Crash, ani dla aktora, który
zagrał Capote'a (chociaż mnie trochę męczył). Ponieważ oskary to dla mnie
ciekawostka raczej niz miara prawdziwej wartości filmu.
I czasami lubię jeśli ktoś zapomina o poprawności politycznej i o cieszeniu
się z cudzych sukcesów i wali po prostu to, co uważa. Do niej to zresztą
pasuje, jak mało do kogo.
A wracająć do filmów to Capote też był megalomanem i też raczej chwilami mało
sympatycznym - przynajmniej ja zdecydowanie nie przepadałabym za nim.
P:-)

[staua]

Mnie nie chodzi o to, ze wyrazila te uczucia, ale o to, ze je miala. Moze byc antypatyczna, ale nie musi,
a skoro moze i jest, to znaczy, ze jest po prostu soba, antypatyczna Annie Proulx (bo przeciez niczego
nie udaje). No, wiec ja jej nie lubie. Skoro jest antypatyczna.

I jeszcze

[staua]

Dla mnie to (sorry) dziwny argument, ze ja lubisz za to, ze MOZE byc antypatyczna. Juz fajniej jest lubic
kogos, kto nie powinien, a jest. Co za sztuka byc soba, kiedy sie juz nic nie musi. To tak, jak lubic
okrutnego dyktatora, ktory robi, co mu sie podoba, bo moze. Sztuka jest chyba byc naturalnie (jak sie
nie musi) w porzadku.

[mamarcela]

Chyba nie do końca tak, bo dyktator jednak komus robi krzywdę, a
przynajmniej "niedobrze".
A Proulx moim zdaniem, nawet nie jest szczególnie antypatyczna - jest po prostu
nieszczególnie miła i w gruncie rzeczy nikomu nic nie robi, zachowuje się tylko
tak, jak zgodnie z zasadami dobrego wychowania i poprawności politycznej nie
powinna się zachować. Nie musi byc miła, a ja ja lubię za całokształt, a także
za to, że nie stara się być na siłę miła tylko wali prawdę (swoją prawdę!)
prosto z mostu. Chyba z góry przyjmujemy, że powinna zachowywać tzw. "twarz",
bo była "umoczona" w jeden z filmów. Tobie się jej zachowanie nie podoba i ma
prawo Ci się nie podobać, a ja ją lubię bez oceniania tego konkretnego
zachowania. Po prostu mi się kobieta podoba i nawet nie chce mi się
zastanawiać, czy moralnie naganne może sie wydawać to, co napisała. Często
sympatia jest uczuciem poza dobrem i złem.
P;-)

[staua]

Jasne, chcialam wlasnie dopisac (nie wiedzac, ze odpisalas), ze oczywiscie to, ze Ty ja lubisz, a ja nie,
zupelnie nie musi miec racjonalnych podstaw. Zaznaczam, ze dwie jej ksiazki oraz opowiadanie i film,
ktore znam, podobaja mi sie (filmu "B.M." caly czas nie obejrzalam, a moze powinnam teraz, skoro M.
niechetny ogladaniu, wyjechal).

[aaneta]

mamarcela napisała:
> Chyba z góry przyjmujemy, że powinna zachowywać tzw. "twarz",
> bo była "umoczona" w jeden z filmów.

No właśnie, dlaczego tak z góry przyjmujemy? To znaczy ja akurat nie, ale inni
najwyraźniej tak. Czy to nie jest tzw. skromność (fałszywa?) i czy nie jest ona
przypadkiem właściwa dla naszej (polskiej?) mentalności, a zwłaszcza wpajanego
nam od dzieciństwa przekonania, że nie wypada się chwalić, "siedź w kącie, a
znajdą cię", jak mawiała moja babcia? Co niewłaściwego jest w postawie Annie
Proulx, która mówi: napisałam świetne opowiadanie, Ang Lee zrobił z niego
świetny film, Oskar mu się należał, a Akademia dała ciała?

[nienietoperz]

Aaneto,
to co napisalas jest, a raczej byloby OK.
Pisanie zas, ze po pierwsze ja powinnam wygrac, stala sie wielka
niesprawiedliwosc i zostalam oszukana, a po drugie jest to mi kompletnie
obojetne, nagrody sa czysto komercyjne i i tak mi przeciez nie zalezy, jest
kuriozalne i bez klasy. Zupelnie niezaleznie od rzeczywistej wartosci filmow czy
nagrod.

Tlumaczenie dlaczego wydaje mi sie zbedne.

Uklony,
nntpz

[aaneta]

Ojej, nikt nie jest doskonały ;)

[staua]

Ja nie przyjmuje, ze powinna zachowac twarz. Wydaje mi sie, ze nalezy byc konsekwentnym w swoich
poczynaniach. Na pewno moja opinia nie wynika z nadmiernej skromnosci. To tak, jakby (ze posluze sie
przykladem) jakis profesor liczacy na Nobla i wymieniany jako kandydat, czekajacy w dniu ogloszenia z
szampanem i przemowieniem (znalam takiego) po ogloszeniu, ze nagrode otrzymal ktos inny
stwierdzil, ze to glupia nagroda, lepiej dostac doktorat honoris causa z uniwersytetu powiatowego i w
ogole.
Hipokryzja, po prostu.

[aaneta]

Wiecie co, może jestem staroświecka, ale ja nie ośmieliłabym się zarzucać Annie
Proulx braku klasy i hipokryzji. Ani temu gościowi od Nobla o mało co. Macie
tupet, naprawdę ;)

[kubissimo]

artykul bardzo fajny
co do punktu c) czyli holubione nasladownictwo to ja sie zgadzam
kolejny rok z rzedu akademia nagradza aktora, ktory po prostu dobrze powtorzyl
to, co zobaczyl w materialach archiwalnych, podczas gdy Heath Ledger stworzyl
nie tylko poruszajaca nowa postac, ale rowniez nowy angielski dialekt ;)))

[daria13]

Czy jeszcze ktoś oprócz Oblego oglądał ten film? I czy ktoś może mi wyjaśnić
sens kręcenia takich obrazów? Oldboy był filmem z niesamowitym pomysłem, ale
Pani mnie nieco przerosła. Zbyt wiele komplikacji, zbyt wiele znaków zapytania
i jednak zbyt wiele makabry, nawet jak na moje raczej mocne nerwy. Muszę sobie
jeszcze wszytko poukładać, ochłonąć, ale chyba jednak NIE. I generalnie tak
potwornie okrutnym filmom też NIE. Czemu to ma służyć? Hmmmmmm....
I jeszcze. U Tarantino cały czas czuje się przymrużenie oka, u Koreańczyka -
wcale. To jest chyba jednak chore.