AKTYWNE FORUMOWICZKI

[maks_olo]

Dziewczyny!!!
kilka z nas napisała o tym, że chciałaby, aby forum się rozkręciło, więc czas
coś z tym zrobić

zakładam ten wątek i proszę, aby każda chętna napisała w temacie jaka jest
(będzie) różnica między dzieciaczkami (ułatwi sprawdzenie podobieństw kłopotów
i problemów)

w treści napiszcie coś o dzieciaczkach, o sobie - co chcecie
liczę na wsparcie

11,5msca różnicy...:)

[maks_olo]

mam dwóch synków
Maksa i Olka (aktualnie 26 i 14mscy)

początki były straszne, teraz jest o niebo lepiej
czasami nawet myślę o trzecim Dzidziusiu, ale Mąż mnie stopuje

jestem z dziećmi w domu, mam urlop wychowawczy
na razie tylko myślę o przedszkolu, ale to nie nastąpi szybko

Mąż dużo pracuje, aa co dzień pomaga mi moja Mama z którą mieszkamy

15mcy roznicy

[aisinom1]

Tyle bedzie miec Olivia- 15mcy, mniej wiecej 1wszy listopad jka dołaczy do nas
kolejna istota, poki co płec nie znana.Malenstwo nie planoowane, ale juz
kochane. Poki co wiele rzeczy dla mie nie wyobrazalne jak sobie poradze. Co juz
zaczac zmieniac, jka nauczyc mala przesypic noc, zasypiac calkiem samodzielnie,
jak kapiel bedzie wygladała...ech. A wszystko sie rozchodzi o to ze maz na
wyjazdach pracuje, niby mieszakam z tesciami ktorzy paracuja nadal.

Czyli WITAM WAS DZIEWCZYNY!!!
wpisujcie sie szybciutko

15 miesięcy

[wucha]

My z kolei planowaliśmy jak najszybciej drugie.
A że karmiłam piersią 4,5 miesiąca, to różnica jest taka jaka jest

Edzia na chwilę obecną ma 16 miesięcy, Rysiu 1 miesiąc
Póki co radzimy sobie nieźle, dzięki pomocy teściowej mojej.
Ja obecnie szukam pracy, chcę jak najszybciej wrócić do aktywności zawodowej.

[de-m]

Weronika ma 22 m-ce a Sebastian 11 ,mam jeszcze 8-latkę
ja nie pracuję,choć niedawno na krótki czas poszłam do pracy gdzie odpoczęłam psychicznie
mieszkamy sami nie mamy nikogo do pomocy ale radzimy sobie

[maks_olo]

de-m napisała:

> Weronika ma 22 m-ce a Sebastian 11 ,mam jeszcze 8-latkę
trzeci wyczekiwany chłopiec? my chyba niedługo zaczniemy starania o dziewczynkę


> mieszkamy sami nie mamy nikogo do pomocy ale radzimy sobie
a córcia 8letnia już chyba trochę pomocna? zakochana w rodzeństwie?

[de-m]

> > Weronika ma 22 m-ce a Sebastian 11 ,mam jeszcze 8-latkę
> trzeci wyczekiwany chłopiec? my chyba niedługo zaczniemy starania o dziewczynkę

mąż miał cichą nadzieję na chłopca, całą ciążę nie wiedzieliśmy co będzie więc przy porodzie była naprawdę niespodzianka.Mały był nieplanowany ja się śmieję że małego dostaliśmy gratis do Weroniki.
a najstarsza-cóż jednak za duża różnica wieku.jak się urodziła Weronika dostała tytuł starszej siostry duma ją rozpierała, pomagała,zabawiała,jak tylko zapłakała zaraz wołała do niej ale im mała większa tym jej entuzjazm malał, że jest brat też się bardzo ucieszyła ale już nie tak. A teraz chwilę przypilnuje,zabawi,ale ma swoje ścieżki,mała ją papuguje a ta ją szkoli jak coś przeskrobie.
I jest zazdrosna dotąd miała rodziców dla siebie

[maks_olo]

de-m napisała:

> mąż miał cichą nadzieję na chłopca, całą ciążę nie wiedzieliśmy co będzie więc
> przy porodzie była naprawdę niespodzianka.Mały był nieplanowany ja się śmieję
> że małego dostaliśmy gratis do Weroniki.
mam nadzieję, że jak będę 3 raz w ciąży, to Bóg da dziewczynkę, bo chcę kupować
sukienki i włoski zapuszczać

> a najstarsza-cóż jednak za duża różnica wieku.jak się urodziła Weronika dostała
> tytuł starszej siostry duma ją rozpierała, pomagała,zabawiała,jak tylko zapłak
> ała zaraz wołała do niej ale im mała większa tym jej entuzjazm malał, że jest b
> rat też się bardzo ucieszyła ale już nie tak. A teraz chwilę przypilnuje,zabawi
> ,ale ma swoje ścieżki,mała ją papuguje a ta ją szkoli jak coś przeskrobie.
> I jest zazdrosna dotąd miała rodziców dla siebie
między mną, a moim rodzeństwem jest 9 i 11 lat różnicy - zawsze mi docinali, że
jestem rozpieszczona...
fajnie mieć trójeczkę - szczerze zazdroszczę

[de-m]

maks_olo napisała:
> mam nadzieję, że jak będę 3 raz w ciąży, to Bóg da dziewczynkę, bo chcę kupować
> sukienki i włoski zapuszczać
twoi chłopcy są troszkę starsi od moich gzubów i szczerze cię podziwiam że
planujesz następne dzieciątko i oby była dziewczynka tak jak chcesz
ja też mam duuużo starsze rodzeństwo(17-14 lat różnicy)

[maks_olo]

wucha napisała:

> Póki co radzimy sobie nieźle, dzięki pomocy teściowej mojej.
nam pomaga moja mama z którą mieszkamy. Wiem, że nigdy nie uda mi się
odwdzięczyć za to, że jest

> Ja obecnie szukam pracy, chcę jak najszybciej wrócić do aktywności zawodowej.
ja z kolei nie wyobrażam sobie zostawić chłopców i wrócić do pracy do
września 2011 jestem na wychowawczym na Maksia, potem chcę wziąć jeszcze na Olka

[maks_olo]

aisinom1 napisała:

> Tyle bedzie miec Olivia- 15mcy, mniej wiecej 1wszy listopad jka dołaczy do nas
> kolejna istota, poki co płec nie znana.
nam lekarz powiedział, że będzie dziewczynka no ale 1 kwietnia zrobił swoje


Malenstwo nie planoowane, ale juz
> kochane.
przed drugim dzidziusiem wręcz się broniliśmy (nawet spiralę założyłam)

> Poki co wiele rzeczy dla mie nie wyobrazalne jak sobie poradze.
ja w ciąży byłam w miarę spokojna i optymistycznie nastawiona i pewnie dlatego
tak bardzo dostałam w dupę i przeżyłam rozczarowanie...


Co juz
> zaczac zmieniac, jka nauczyc mala przesypic noc,
u nas pomogło przeniesienie do oddzielnego pokoju i nie biegnięcie na każdy jęk


> zasypiac calkiem samodzielnie,
nauczyłam koło 10miesiąca, bo pojawiły się przedwczesne skurcze
z doświadczenia radzę jak najszybciej, aby oszczędzić kręgosłup....


> jak kapiel bedzie wygladała...ech.
na szczęście Mąż ma ruchome godziny pracy i to on zawsze kąpie chłopców

[ant-nat]

och to mamy dużo wspólnego
Antoś 5 czerwiec 2008
Natalia 15 czerwiec 2009

różnica jak widać rok i 10 dni
Początek - masakra dziecko cały czas przy cycu a u nogi wisi roczniak, bardzo
pobudzony ruchowo
Na co dzień pomaga mi mama z którą mieszkam
jak Natka miała 4,5 m-ca musiałam wrócić do pracy a raczej zacząć nową bo miała
jeden wielki plus - 100 m od miejsca zamieszkania.
teraz od 7 do 14 dzieci są z mama i dodatkowo z opiekunką a od 14 do wieczora z
mamusią bo tatuś pracuje ale jak tylko wraca do domu to dzieci maja szaleństwo w
oczach )))
bo zabawy z tatą są takie, że mama musi wyjść albo siedzieć z zamkniętymi
oczami, żeby nie paść na zawał

16 miesięcy :)

[justi661]

Wikusia jest z maja 2008, Igorek z września 2009 Jest dobrze, tylko
na obecną chwilę muszę mieć oczy dookoła głowy bo mały raczkuje jak
torpeda i chodzi przy meblach, a siostra mu bardzo pomaga podając
rzeczy których nie dosięgnie...
Ja jestem teraz na wychowawczym i bardzo chciałabym wrócić do pracy,
ale niestety nie mamy szans na żłobek

[maks_olo]

justi661 napisała:

> Jest dobrze, tylko
> na obecną chwilę muszę mieć oczy dookoła głowy bo mały raczkuje jak
> torpeda i chodzi przy meblach, a siostra mu bardzo pomaga podając
> rzeczy których nie dosięgnie...
my jesteśmy na etapie uciekania mamie - każdy w inną stronę



> Ja jestem teraz na wychowawczym i bardzo chciałabym wrócić do pracy,
> ale niestety nie mamy szans na żłobek
a dlaczego nie macie szans? Mąż czasami namawia mnie, abyśmy posłali chłopców do
przedszkola prywatnego, ale ja zapowiedziałam, że przedszkole dopiero na 3latka,
albo jak zajdę w ciążę

maks_olo

[justi661]

> > Ja jestem teraz na wychowawczym i bardzo chciałabym wrócić do
pracy,
> > ale niestety nie mamy szans na żłobek
> a dlaczego nie macie szans? Mąż czasami namawia mnie, abyśmy
posłali chłopców d
> o
> przedszkola prywatnego, ale ja zapowiedziałam, że przedszkole
dopiero na 3latka
> ,
> albo jak zajdę w ciążę

Prywatne to niestety za duże koszty, a poza tym w moim mieście nie
ma prywatnego. A w państwowym są na liście rezerwowej na wrzesień
2010r (zapisywałam w październiku 2009r) i dyrektorka powiedziała że
za późno i że nie ma szans

[maggie744]

U mnie ta sama różnica wieku i dzieciaczki z tych samych miesięcy co
u Justi661, tylko synek jest starszy. Łukaszek jest z maja 2008 a
Weronisia z września 2009. Drugi maluch był planowany, ale
myśleliśmy że trochę dłużej nam się zejdzie na staraniach, tym
bardziej że przy pierszym trwało to prawie 2 lata. A tu
niespodzianka - udało się przy pierwszym podejściu. Ja już
wróciłam do pracy a dziećmi zajmuje sie moja teściowa. Pozdrawiam
wszystkich. Magda

[iza.wal]

cześć dziewczyny,
między moimi chłopakami jest 10 miesięcy i osiem dni różnicy, ale urodzili się w
jednym roku - 2009, jeden w walentynki drugi tuż przed Bożym Narodzeniem.
Pozdrawiam Iza

[aisinom1]

hehe własnie dzis sie zastanawialam, czy jest wsrod nas taka co ma dzieci z
jednego roku.

[maks_olo]

z jednego roku, to już w ogóle super razem do klasy pójdą bez żadnych
przeszkód

[maks_olo]

iza.wal napisała:

> cześć dziewczyny,
> między moimi chłopakami jest 10 miesięcy i osiem dni różnicy, ale urodzili się
> w
> jednym roku - 2009, jeden w walentynki drugi tuż przed Bożym Narodzeniem.
> Pozdrawiam Iza

jak wyście to zrobili, że:
- tak mała różnica
- takie fajne daty narodzin
- w jednym roku

zazdroszczę narodzin w jednym roku chciałabym, aby chłopcy chodzili razem do
klasy, ale pewnie będzie to nie możliwe ze względu na obniżenie wieku
pierwszoklasistów

[iza.wal]

cześć,
> jak wyście to zrobili, że:
> - tak mała różnica
> - takie fajne daty narodzin
> - w jednym roku
bardzo chciałam mieć dzieci z niewielką różnicą wieku i bardzo chciałam, żeby
byli to chłopcy (a u mnie chcesz, to masz ), więc wkrótce po porodzie
zaczęliśmy starać się o drugie i udało się. mój młodszy synek miał urodzić się w
styczniu 2010, ale, tak samo jak starszy urodził się o miesiąc wcześniej i był z
nami już w grudniu. niestety ja nie miałam wpływu na daty ich urodzin, starszemu
groziło, że urodzi się 13 lutego - jakoś bałam się tej trzynastki - więc
przeciągnęłam sprawę
> zazdroszczę narodzin w jednym roku chciałabym, aby chłopcy chodzili razem do
> klasy, ale pewnie będzie to nie możliwe ze względu na obniżenie wieku
> pierwszoklasistów
na początku ja nie byłam zadowolona, że chłopcy urodzili się w jednym roku,
teraz już jestem - właśnie ta wspólna szkoła mnie przekonała, że jednak dobrze
stało się, jak się stało.
Pozdrawiam Iza

[donasss]

Cześć! Ja mam syna z kwietnia 2009, we wrześniu tego roku przyjdzie na świat drugi syn, czyli różnica ok 16 mcy. Zawsze chciałam mieć przynajmniej dwójkę dzieci ale pomysł na jak najszybsze robienie drugiego padł z ust mojego męża jak jeszcze byłam w pierwszej ciąży. Chętnie przyklasnęłam, bo takie rozwiązanie ma mnóstwo zalet. Wiem że na początku będzie pewnie sporo trudnych chwil, ale pocieszam się że potem będzie już tylko fajnie Nie mam za bardzo nikogo do pomocy i trochę martwię się o przyszłość, głównie zawodową, bo jeśli pójdę na wychowawczy to mogę pożegnać się z pracą, którą bardzo lubię.... To mój główny dylemat. Pozdrawiam was dziewczyny!

[maks_olo]

donasss napisała:

> Zawsze chciałam mieć przynajmniej dwójkę dzi
> eci ale pomysł na jak najszybsze robienie drugiego padł z ust mojego męża jak j
> eszcze byłam w pierwszej ciąży. Chętnie przyklasnęłam, bo takie rozwiązanie ma
> mnóstwo zalet. Wiem że na początku będzie pewnie sporo trudnych chwil, ale poci
> eszam się że potem będzie już tylko fajnie
sama nigdy nie zdecydowałabym się na tak małą różnicę wieku... teraz jest lżej,
ale przez pierwsze pół roku wiele razy żałowałam, że "to" spotkało właśnie
mnie... owszem posiadanie dzieci rok po raku jest super, ale dla samych dzieci.
Początki dla rodziców bywają drastyczne...


Nie mam za bardzo nikogo do pomoc
> y
ja otrzymałam ogromną pomoc i wsparcie od mojej mamy i przyznam szczerze, że bez
niej nie poradziłabym sobie

[aureola1980]

Witam
u mnie 16 miesięcy różnicy. Córka ze stycznia 2009 r. syn z maja tego roku. Teraz jest ciężko (syn ma dopiero miesiąc) ale mama i teściowa pomagają. Najgorsze są momenty jak karmię małego...
Jestem jak najbardziej za aby rozkręcić forum. czasem potrzeba psychicznego wsparcia kogoś kto jest w podobnej sytuacji!!!

pomysły

[maks_olo]

WITAJCIE PONOWNIE

macie jakieś pomysły na rozkręcenie poza przedstawieniem?
może informacje o spacerach, wyjściach do lekarza, wyjście w gości?
chętnie założę takie wątki, ale chcę wiedzieć czy mam w Was oparcie

[donasss]

Ja myślę, że mnóstwo pytań nasunie mi się dopiero jak już urodzę i napotkam na konkretne problemy, choć ciekawa jestem jak sobie radzicie z takim wyjściem w gości czy do lekarza... Czy jest czas na przyjemności dla siebie jak jest dwójka? Czy mężowie wam pomagają? Pamiętam że jak urodziłam Piotrka miałam straszną potrzebę żeby co jakiś czas gdzieś wyjść samej, nie ważne - po zakupy, załatwić byle co, po cokolwiek. Wtedy mąż zostawał z małym a dla mnie był to mega-urlop psychiczny. Ciekawe czy z dwójką będzie się tak dało... W ramach rozkręcenia forum: jak mi przyjdą jakieś konkretne pytania do głowy tez będę zakładała nowe wątki, choć na razie moje pytania wydają mi się mało istotne...

nie jestem sama !!!

[pancia22]

ale fajowo !!! ile nas jest szok Szymek urodził się 20 listopada 2009 a Agatka urodzi się w grudniu 2010 !!! będę tu często zaglądać !!! pozdrawiam wszystkie mamy jesteście wielkie !!!

więcej watków

[aureola1980]

Pewnie, że przydadzą się inne wątki!! Zaglądam tu często i chętnie poczytam
doświadczone mama oraz sama napiszę jeśli będę wstanie doradzić

[maks_olo]

heheh - witaj i tu

[ant-nat]

o tak wyjście do gości
co zrobić aby zamienić z gośćmi chociaż kilka zdań a nie latać cały czas za
dwulatkiem co ma 1000 pomysłów na sekundę i roczną dziewczynka naśladującą brata
we wszystkim co najgorsze, najniebezpieczniejsze i najmniej podobające się mamie.

Praca?

[ewa-szul]

rodzę dopiero koniec stycznia a już też się martwię co zrobić z
pracą. Z jednej strony nie chciałabym po macierzyńskim zostawiać
dwójki dzieci opiekuńce i babci bo kiepsko to widzę a z drugiej
strony jak pójdę na wychowawczy to strace na 100 % pracę bo taki
warunek był jak bylam z pierwszym w ciązy. A praca jest dobra i
żal...

ewa-szul

[aisinom1]

no i trzeba bylo zalozyc watek nowy o pracy, co cie martwi i zastanawia i juz
sie cos dzieje wiecej na forum a tu nie kazdy zaowazy i nie odp

Różnica niecałe 18 miesięcy

[ewa-szul]

hej! Mój synek Łukasz urodził się 10 sierpnia 2009 r. był
wymarzonym prezentem na moje 24 urodziny ale gdy jak dowiedziałam
sie że bedzie następny maluch to szok! Nerwy... Jak sobie
poradzę,dwójka małych dzieci w jednym pokoju razem z nami, nocne
pobudki itp. Teraz już mniej się boję obawy mam tylko co do tego że
starszy będzie się budził... Łukasz jest żywym srebrem, nikogo ani
niczego się nie boi, powoli zaczyna juz stawiać pierwsze kroki, na
początku gdy zaczął jeść stałe pokarmy był niejadkiem ale nia
zmuszałam go do nadmiernego jedzenia. teraz je już ładnie. no i się
rozpisałam tylko czy ktoś to przeczyta :-0 trudno mogłabym pisać
i pisać...

[donasss]

Ja przeczytałam Każda z nas pewnie mogłaby nawijać o swoich pociechach w nieskończoność, to normalne

ewa-szul

[aisinom1]

ewa-szul ja tez czytałam
moja Olivia jest z 05 sierp 2009, jest na etapie szybkiego raczkowania,
wstawania gdzie sie da, je i spi w miare dobrze.
Nalezysz /nalezałas do forum sierpien2009??
My tez mamy poki co jeden pokoj swoj, a do tego bede sama z dwojka.

[adx68]

Asinom - witaj i tu Ewa-szul chyba jakoś ostatnio pojawiła się na sierpień
2009 U mnie tak jak u Asi będzie 15 miesięcy różnicy - mam już jednego
malucha z sierpnia 2009 a w październiku przybędzie następny - będzie masakra
ale damy radę!

[ewa-szul]

zajrzałam tam ale tu podoba mi się chyba bardziej, można więcej
pomocy uzyskać, nie? i pocieszyć się tym co opisują inne
mamusie...

[emma_me]

Witam, mam dwóch synków Marcinka z lipca 2007 i Łukaszka z października 2008 r.
Wiadomość o drugiej ciąży zwaliła mnie z nóg, ale dziś z perspektywy czasu,
kiedy już zapomniałam o początkach, jestem bardzo szczęśliwa, że mam ich dwóch.
Rok temu wróciłam do pracy. Kiedy mnie nie ma chłopcami zajmuje się ich babcie.
Marcinek od września idzie do przedszkola. Wszystko się poukładało i jestem po
prostu szczęśliwa i dumna ze swoich chłopaków rozrabiaków.

[manuelka82]

Hej!
u mnie różnica między dziećmi to rok, 3 miesiące i 2 tygodnie. Synek jest z
kwietnia 2007 a córcia z lipca 2008. Dzieciaki szybko rosną, coraz więcej się
bawią razem a i początków nie wspominam jakis tragicznie

[manuelka82]

chcialam jeszcze troszke dopisac bo poprzedni post musialam skonczyc szybciej
niz zamierzalam. U mnie na poczatku nie bylo zle bo - po pierwsze - corka byla
bardzo spokojna jako noworodek - zjadla i spala Mialam wiec sporo czasu dla
starszaka. Młoda od poczatku bardzo lubila lezec na brzuszku wiec to
wykorzystywalam i kladlam ja na podlodze, a obok bawilam sie z synem i w ten
sposob "zajmowalam sie" dwojka na raz My sie bawilismy a corka obserwowala
nas. Problemy byly podczas karmienia - synek byl zazdrosny i wtedy broil - robil
wszystko o czym wiedzial ze robic mu nie wolno albo stal przy łozku i plakal tak
ze nie dalo sie go niczym zajac. Ale nie bylo jakos strasznie i te chwile szybko
minely. pomagal mi maz i moi rodzice.
pozdrawiam wszystkie podwojne obecne i przyszle mamuski

15,5 miesiąca

[krotka13]

I ja się witam. Mam dwoje Łobuziaków:
- Kasjana czerwiec 2007
- Kaję pazdziernik 2008

Na poczatku bylo ciezko, w sumie to pierwszy rok. Wiekszosc czasu bylam sama z dziecmi, od czasu do czasu pomagala mi mama. Maz pomagal jak wracal z pracy, czyli zwykle przy kapaniu.
Jak juz ulozylam sobie plan dnia i dobrze sie zorganizowalam, to i posprzatalam, zrobilam pranie, bylismy na placu zabaw, ugotowalam obiad etc. Grunt to pozwolic dziecku sobie pomoc Kasjan sprzatal ze mna - teraz mam dwojke do pomocy
Obecnie jest swietnie, coraz mniej sie bija, gadaja ze soba juz, bawia sie. Uwielbiaja sie gonic i tarmosic

koło 17 miesięcy

[kbern]

To i ja się przywitam
Mama Andrzeja lipiec 2009
i niespodzianki prawdopodobnie połowa stycznia.
Niespodzianka jest prawdziwie niespodziana, chcieliśmy z mężem mieć dzieci w
małym odstępie czasu, ale myśleliśmy o staraniach od września a tu o samo się
udało

Miałam zacząć nową pracę we wrześniu- bo ze starej mnie niestety wyrzucili,
kiedy wróciłam po macierzyńskim, tak więc siedzę aktualnie jako bezrobotna i
zamartwiam się jak to będzie z dwójką bez pomocy w małym mieszkaniu.

Troszkę Was poczytałam i już zamartwiam się mniej...

15 miesięcy

[akooo]

Mam dwie córeczki - Ninę z sierpnia 2007 i Tosię z listopada 2008.
Nina to cudowna niespodzianka. Tosia wynik planowych działań
Początki były różne. Teraz jest duuuużo lepiej. Duet sisters jest
juz zorganizowany i zgrany.
Od kilku miesięcy pracuje na cały etat. W pracy odpoczywam. Od
początku pomagają nam moi rodzice.

[penelopa1]

Mateuszek ma już 2 latka skończone i jest niesamowicie rozgadanym i ruchliwym
dwulatkiem z typowym dla tego wieku buntem. Patrynia ma skończone 10 mcy,
raczkuje i codziennie próbuje sama wstać trzymając się czegoś.
Synek to wynik planowych i długotrwałych starań,a niunia-niespodzianka
Zawodowo nie pracuję bo nie miałby się kto nimi zająć. Mama nie bardzo mi
pomaga,a męża długo nie ma - po kilka miesięcy w domu,więc praktycznie jestem z
nimi sama. Miałam 3 razy w tyg.pomoc płatną,ale nasza niania wyjeżdża z PL
więc będę musiała szukać kogoś nowego bo sama z nimi dwójką to raczej bym nie
dała rady i w końcu padłabym na pysk z przemęczenia, a nimi nie wiem kto miał by
się zająć. Dzieciaki są super, fanie jest móc z nimi być w domu,a nie w
pracy.Ale przydałoby mi się ze 2 razy tyle sił fizycznych i psychicznych,
potrzeba snu ograniczona do 2 godzin na dobę i nieograniczone pokłady
cierpliwości