do pola

[Gość: emka]

drogi polu : ) bardzo mi sie podoba Twoja inicjatywa (tzn. aktywność) na
forum i wskazujące na bystry zmysł obserwacji wątki... ciekawa jestem, gdzie
dokładnie mieszkasz (umknął mi ten fakt)? ja jestem warszawianką
naturalizowaną (pochodzę z Torunia, ale studiowałam w Wa-wie, mieszkam tu 10
lat)... ekh, przeczytalam poprzednie zdanie i uświadomiłam sobie, ze pierwszy
raz w zyciu napisalam o sobie "warszawianka" (z gory przepraszam rodowitych
warszawiakow, ktorzy maja mi to za zle, ale to tylko z sympatii do wawy, a
nie z checi dowartosciowania sie)... 6 lat mieszkalam na ul. Szaserow przy
parczku im. (chyba?) Polińskiego, tuż za szpitalem... i grochow jest mi
bardzo, bardzo bliski, ze wszystkimi swoimi niedoskonalosciami i uwazam go za
warszawska ciekawostke i ciesze sie, ze wawe moglam poznawac tak od srodka...
teraz przeprowadzilam sie, ale niedaleko, na ul. Kakowskiego (Goclaw, na
tylach Ostrobramskiej, za Rawarem)...
wszystkie watki nt. Grochowa i okolicy, a szczegolnie Twoje Polu, czytam z
wielka ciekawoscia i okropecznie mi sie podobaja... pisz jak najwiecej, bo
jestes moim prywatnym przewodnikiem po mojej czesci miasta : ))
serdecznie Cie pozdrawiam,
emka

[Gość: kiwi]

Przyłaczam się do pochwał i wiwatów.

[Gość: DoKo KSP]

Heh :)

[moniuszko1]

Widzę, że Pola zaniemówił z wrażenia...

[Gość: emka]

drogi polu,
nie to, zebym chciala byc nachalna, ale jak widzisz, grono Twoich wielbicieli
wykracza poza moja skromna osobe : ) badz z nami jak najdluzej, moze kiedys
nasze drogi skrzyzuja sie gdzies na Grochowie lub Goclawiu, a my nawet nie
bedziemy o tym wiedzieli : ))
duzo usmiechow,
emka

[Gość: pola]

Hmm... co i jak mam odpowiedzieć na takie dictum żeby nie zabrzmiało chwalsko
albo kokieteryjnie? To bardzo miłe :) ... ale jak będziecie tak kadzić to kupię
sobie order na Szembeku albo pod Universamem, będę chodził w glorii i kąsał.
Emko, ja też jestem nowym nabytkiem chociaż z Warszawą flirtowałem pod
dzieciństwa a zwłaszcza jej prawym brzegiem i coś mi z tej fascynacji zostało
do dziś. Więc reprezentuję kategorię ziomków, czy też - jak to ktoś na forum
określił - buraków, którzy przyjechali odbierać Warszawiakom pracę, światło,
powietrze, wodę (pewnie też kobiety/mężczyzn) i nie wiem co jeszcze.
Jestem w W-wie niecałe pięć lat, z czego od kilkunastu dni nareszcie na
Grochowie. Który wraz z całym prawym brzegiem wydaje mi się kulturowo-
obyczajowym ewenementem na skalę ogólnopolską czyli - jakby nie patrzeć -
wszechświatową i bardzo inspiruje.
Mieszkam w sympatycznej kamienicy z lat 30. o bardzo pokręconej historii przy
grochowskiej części Al. Waszyngtona.
Nie wiem czy czegoś nie pokręciłem.
Pozdrawiam :)

[Gość: kiwi]

Jeśli o mnie chodzi, z tymi orderami, kupuj nawet dwa. Tylko nie siedź za długo
na Szembeku, bo potem nie masz czasu na pisanie!

[Gość: emka]

dziękuję za Twoją historię, miło, że się odezwałeś... a to ci niespodzianka,
nie jestes z wawy : ) do mnie tez docieraly historie o zawlaszczaniu czaso-
przestrzeni warszawiakom, ale sie nigdy nie przejmowalam... migracje to rzecz
naturalna... zazdroszcze kamienicy... ja mieszkam na strzezonym osiedlu,
zadnego powiewu historii... choc przed blokiem jest gospodarstwo rolne, z
koniem, a pod balkonem domek z czerwonej cegly, chyba jeszcze sporo sprzed
wojny... dookola jeszcze pare domkow... ulica kakowskiego to dawna Parczewska,
byly tu chyba ogrodki dzialkowe... slyszales cos moze? a na szaserow mi sie
podobalo do czasu, kiedy zostalam napadnieta i pobita w bialy dzien... na
szczescie obronilam swoja torebke... w dodatku rano na klatce czesto potykalam
sie o pijanych, bezdomnych lub nacpanych, czesto agresywnych... mialam tam
kawalerke 23 m2, a w niej kilka pieknych staroci zakupionych na kole...
sprzedalam je, bo bardzo komus przeszkadzaly... a jaka jest historia Twojej
kamienicy? bardzo chetnie wyslucham, pozdrawiam, i Ciebie kiwi tez : ))
emka

[Gość: DoKo KSP]

Emko, może poudzielasz się też trochę w innych wątkach? Na przykład w
wątku "osobliwości południowopraskie"? :) Mogłabyś dodać tam jakies swoje
spostrzeżenia.

[Gość: emka]

bueee... tzn. ja mam byc ta osobliwoscia poludniowopraska? chetnie sie
poudzielam, ale pisze z pracy i nie zawsze moge pozwolic sobie na dluzsze
dygresje : ) ale jak bede mogla, to cos napisze, pozdroovka,
emka

opowieści

[Gość: pola]

Jeśli o chodzi manifestacje niechęci z powodu domniemanego zawłaszczania
przestrzeni życiowej należącej do dłużej wyposażonyhch w warszawskość
Warszawiaków, to nigdy nie miałem okazji tego w stosunku do siebie doznać.
Spotykały mnie natomiast rozmaite afronty i ironizmy poza za W-wą kiedy
musiałem jakość określić swoją geograficzną przynależność i ogłaszałem, że
jestem z W-wy. Zdaje się nie wszędzie kochają Warszawiaków
Zupełnie nic nie wiem o Kakowskiego/Parczewskiej ale jeżeli masz widok na domek
z czerwonej cegły i zagrodę z koniem to żyć nie umierać. Konia z rzędem temu,
kto w W-wie ma taki obraz pod balkonem.
Nieciekawy spotkał Cię przypadek na Szaserów. Mam nadzieję, że to było dawno i
mocno tego nie odczułaś.
Moja kamienica jest śmieszna. Taki skromny funkcjonalizm z elementami stylu
okrętowego i pretensjami do wielkomiejskości (pięć pięter, dwa balkony w każdym
mieszkaniu większym niż jednopokojowe, a dwupokojowe o metrażu standarowym 74 m
(!) plus już powojenna winda). Jest ładne pomarańczowe lastriko na klatce
schodowej, kuta balustrada z drewnianą poręczą, przedwojenne porcelanowe
tabliczki z numerami mieszkań, drzwi z mosiężnymi klamkami i kapliczką między
piętrami. Kamienicę zbudował w 1936 r. Żyd. Tuż przed wojną sprzedał
nieruchomość Polakowi a sam wyemigrował do Palestyny. Ponoć kilka lat temu
pojawił się z żądaniem zwrotu budynku ale nic nie wskórał. Tuż po wojnie na
pierwszym piętrze mieściła się szkoła powszechna. W kilku mieszkaniach - m.in.
mojej emerytowanje sąsiadki - zachowały się (już w charakterze mebli)
fantastyczne piece kaflowe z detalami art deco. Niestety w moim już nie. Poza
armaturą kuchenno-łazienkową w-tko inne mam natomiast prtzedwojenne. Od okien
skrzynkowych, posadzek i terakoty po minispiżarkę. Największymi zabytkami są
jednak moi sąsiedzi. Dwoje ponaddziewięćdziesięcioletnich staruszków mieszka w
kamienicy od momentu jej zbudowania. Mam też wśród lokatorów najprawdziwszego
mordercę. Dziś to sterany dziadek, odsiedział długoletni wyrok. W jednym z
mieszkań parę lat temu powiesił się przykładny (w opinii sąsiadek) mąż i
ojciec. Jest też jedna pani, która nie stroni od mocniejszych trunków i lubi
potem paradować w bieliźnie po balkonie albo klatce schodowej. Więc z lekka
szemrany klimat też jest. Ale to tylko ulotne wrażenie. Na prawdę sąsiedzi nie
dość, że sympatyczni to jeszcze są kopalniami wiedz o Grochowie. I chętnie dają
się eksploatować.

historia nr 1

[Gość: emka]

czesc... ale wypieków dostałam od tej Twojej opowieści! co za wiatr historii! i
ci ludzie! moze zacznij pisac wspomnienia? opowiesci na forum sa ulotne...
jejku, i to w wawie kocham, ze ciagle cos mi sie tu przydarza (no, moze poza
napadem, 2 lata temu, tylko troche siniakow i połamane obcasy)... na szaserów,
choc blok byl z lat 60-tych,kawalerka, którą kupowałam, była brand new... cała
pusta, bez licznika gazowego, kibelka, o prysznicu nie wspominając... były
właściciel szybko sie ulotnił, a ja za bardzo cieszyłam się z pierwszego
własnego M, żeby wnikać w szczegóły... skupiłam się na układaniu paneli,
glazury i przewożeniu Wc autobusem... dopiero pani z administracji, a potem
sąsiedzi mnie oświecili... otóż nabyłam "melinę słynną na całą Pragę" (znaczy,
o sławie znacznie szerszej, niż li jedynie grochowska; cytat z sąsiada)...
poprzedni właściciel (ojciec mojego zbywcy), ś.p. zresztą, prowadził dom
otwarty, mieszkanie zaśmiecił ("pani, 2 kontenery śmieci wywieżliśmy, i
wszystko się ruszało od robaków", cytat z administracji), aż w końcu
przypieczętował libację wybuchem gazu, sam wyskoczył przez okno i zginął, ma
się rozumieć, trupów było chyba więcej... cały pion ewakuowano... slowem,
strasznie sie bałam tam spać, żeby duchy pijaków do mnie nie wracały... ale
jakoś wszystko się ułożyło, mieszkanko było miłe i dużo miłych rzeczy mnie w
nim spokało... do czasu napadu, kilku kradzieży i wybicia szyba w aucie, aż po
aferę z dzielnicowym, ale to już inna historia... nie myśl sobie, że jakiś ze
mnie południowopraski element... jestem całkiem normalną obywatelką... fakt, ze
za wawa ogólnie sie nie przepada, wiele bojow slownych stoczylam w jej obronie
(wiec dostawalo sie i mnie)... to chyba kwestia kompleksow... a warszawiacy sa
ok, choc 95% moich znajomych, to "przyjezdni" : )
ok, jutro wybywam z kraju, ale na krotko, wroce z kolejna historia : )
pozdrawiam Cie polu, emka

PS. a znasz krawca z Grochowskiej, trochę przed Geantem na Jubilerskiej, przy
sklepie z bielizna Trumpha, na rogu??? bylam tam z 2 m-ce temu, zakład jest
totalnie oldschoolowy, pamiętam takich krawców z dzieciństwa... stare maszyny,
manekiny i ta mowa potoczysto-warszawska, elegancka, bo ten krawiec to nie byle
kto... koniecznie tam zajrzyj! zauroczysz sie ; ) pozdrawiam, emka

historia nr 1 i 1/2 (nie tylko o duchach)

[Gość: pola]

Twoją historią można by obdzielić kilku grochowiaków... Żeby było ciekawiej
miałem podobne doświadczenia. Taki chrzest (włamanie do mieszkania) przeżyłem
na Jelonkach (złodzieje wynieśli m.in. laptopa z wieloma rzeczami, których nie
miałem siły odtworzyć). Przed duchami ostrzegała mnie przemiła sąsiadka. Kiedy
dowiedziała się, że zachowałem lustro po poprzedniej właścicielce mieszkania,
staruszce, która zmarła w szpitalu, zrobiła okrągłe ze strachu oczy (w kolorze
wczorajszego nieba między 14 a 15 nad Wiatrakiem) i powiedział: „Niech pan je
odda albo wyrzuci. Bo ona będzie przychodzić i się przeglądać!”. (Lustro
powiesiłem w przedpokoju). Ta sama sąsiadka zdementowała moją wiedzę nt.
historii kamienicy. Zbudował ją Niemiec a nie Żyd. Po wybuchu II wojny, 1
września 1939 część sąsiadów z naszej i sąsiednich kamienic postanowiła
wymierzyć sprawiedliwość i wtrąciła go wraz z żoną do piwnicy. Jego mieszkanie
zajęli Polacy. Niemiec wyszedł dopiero po kapitulacji W-wy. Wrócił do swojego
mieszkania ale nie wydał prześladowców. Mieszkał z nimi zgodnie przez trzy
lata. Głupio umarł. Trafiony przypadkowym pociskiem kiedy szedł ok. 1942 mostem
Poniatowskiego „do Warszawy”. Jeszcze przed końcem wojny zmarła jego żona.
Córka mieszkała w kamienicy końca życia czyli późnych lat 60. Przed śmiercią
podobno zwariowała. Na pewno domyślasz się w czyim mieszkaniu mieszkała ta
niemiecka familia.
A w którym miejscu mieszkałaś przy Szaserów? Tam jest kilka fajnych,
kameralnych bloków z lat 60. z dużymi oknami, całkiem przyzwoita architektura.
Co za kradzieże Cię spotykały? I co to za afera z dzielnicowym?
Szewca jeszcze nie widziałem, zrobię to przy okazji. Póki co zaprzyjaźniłem się
z właścicielką sklepiku z ubraniami dla dzieci (prawie wszystko szyte przez tę
panią) na Kamionku. Te fasony jak żywcem przeniesione z lat 50. Letnie
czapeczki z pomponami, komplety a la mały marynarz z podkolanówkami:)
Pozdrawiam

Historii cd.

[Gość: emka]

witaj drogi Polu, he, he, prawda, jak to ciekawie się wszystko plecie w
warszawie? w toruniu przez 20 lat mnie tyle nie spotkalo, co tutaj : )i co
widziales w lustrze dzis rano? a reszta duchow, czy zdrowa i miewa sie dobrze?
no pozazdroscic, naprawde, takich historii... chyba juz Cie nie przebije : )
prawdziwie nawiedzony dom : )
na szaserow mieszkalam pod numerem 121, obok parczku, niedaleko szpitala (nad
blokiem ciagle lataly smiglowce transportujace chorych lub zwłoki?)w szpitalu
zreszta zmarlo wiele znanych osob, np. Agnieszka Osiecka czy Kieslowski -
wiedziales?... blok z lat 60-tych, ale chyba z tych mniej udanych, bo
mieszkanie troche zaczelo mi sie sypac... za to mam fajna anegdotke nt.
osiedla, zaslyszana od Janusza Majcherka (tego od "Teatru", mieszka na
Ossowskiej)... otoz osiedle powstalo z inicjatywy mlodych, romantycznych
zapalencow (choc nie wiem, jak to bylo mozliwe), patrz ulice Romea i Julii,
Szklanych Domów, przyznasz, ze wiele mowiace... zapalency chcieli podobno
nazwac osiedle "Mlodych Kochankow", wladze upieraly sie przy "Mlodych
Komunistach"... ostatecznie zostalo "Osiedle Mlodych" : ))
kradzieze: kolpaki, listwy boczne, w koncu wybita szyba i skradzione radio...
do mieszkania na szczescie nikt sie nie wlamal, a afera z dzielnicowym byla
skutkiem glupiego zartu (cudzego), z ktorego musialam sie tlumaczyc przed
wydzialem antynarkotykowym... ale to raczej na jakies forum kryminalne jest
historia... ubranka marynarskie, powiadasz? no cudnie po prostu, jesli kiedys
bede miala dzieci, to na pewno wyprobuje : )
ach, stare dobre czasy na szaserow... za to wczoraj wracam do domu sterana
zyciem, a tu sasiad z domkow przedwojennych, co to sa pod moim blokiem, jedzie
sobie konno, na oklep, z siatkami z geanta... przyznasz, dosc egzotyczne...
a co Ty robisz na wiatraku miedzy 14 a 15? pracujesz tez tam? a moze jestes
motorniczym?
jak znajde wiecej historyjek, napisze na pewno, bywaj,
emka

złoty medal

[Gość: pola]

Słyszałem o renomie szpitala ale o Kieślowskim i Osieckiej nie. Niedaleko, przy
Boremlowskiej funcjonował tuż po wojnie jakiś renomowany instytut medyczny
zwany bodaj Akademią Boremlowską. Spróbuję coś znaleźć na ten temat.
Majcherek mieszka przy Osowskiej? To zupełna niespodzianka. Okazuje się, że na
Grochowie mieszka calkiem spora grupka ludzi parających się tzw. sztuką. Trzeba
by go dopisać do wątku znanych ludzi z Pr. Płd. Strasznie fajna historia z
nazewnictwem Osiedla Młodych.:) Może podpytałabyś Majcherka o inne anegdoty?
Dawno on tam mieszka? Może to grochowiak od pokoleń?
No nie, historii o wyprawie na zakupy do Geanta wierzchem nie przebiję niczym:)
Złoty medal dla Ciebie. To (koniem do supermarketu) chyba jedna z większych
osobliwości warszawskich:))) W którym dokładnie miejscu mieszka ten
przedwojenny oryginał?
Marzyłem kiedyś o zawodzie motorniczego ale wyszło inaczej. Nadal lubię jeździć
tramwajami. Na Wiatrakowym bazarze koło Uniwersamu robię czasami zakupy lub
piję kawę w cukierni Olczaków. Pracuję czasmi w okolicy czyli w domu - do
Wiatraka mam dwie minuty - i na lewym brzegu.

[Gość: emka]

witam, witam, dzis niedziela, wiecej czasu na pisanie i udalo mi sie podlaczyc
do internetu w domu : ))zaczne od odpowiedzi... Majcherek to znajomy mojego
znajomego, nie bardzo moge tu wiecej napisac, bo zahaczaloby o prywatnosc
redaktora... w kazdym razie, bedac mloda studentka, spedzilam u niego na
Osowskiej kilka wieczorow (raz nawet gadalismy do 7 rano, bylo bardzo
interesujaco... czy jest grochowiakiem w skali pokolen? raczej nie, natomiast z
jego opowiesci wylonil mi sie obraz Grochowa jako dzielnicy zamieszkalej przez
nieco rozpita inteligencje ("a Grochow sie budzi z przepicia " : )), rozpita na
grzecznie i intelektualnie, zadnych burd.. kiedys o maly wlos, czego
okropecznie zaluje, poznalam Agnieszke Osiecka, znajoma red. M... ktorejs nocy
wpadl na pomysl "trzeba Cie poznac z Agnieszka, ona lubi takie dziewczynki,jak
ty"... ale zaraz potem ona umarla... od paru lat nie mam zadnego kontaktu z
red. M, wiec nie bardzo moge go o cos podpytac...
a teraz o moim oryginalnym sasiedzie (od konia i reklamowek)... mieszka na ul.
Mysliborskiej (bo do nas idzie sie od Ostrobramskiej przez Poligonowa, i w lewo
w Mysliborska), pod jedenastym... to jest raczej inteligent, ekolog z
zamilowania, ktory probuje wcisnac sie w rzeczywistosc blokowa... ten jego
skrawek ziemi jest niewielki, ale wystarcza do uprawiania warzyw, maciejki,
drzewek owocowych i wielu innych rodzajow flory... kon znika razem z pierwszymi
chlodami (chyba jest gdzies przechowywany??), a pojawia sie z powrotem
wiosna... stoi sobie w zagrodzie, a za dnia spaceruje w kolko po polu przed
moim blokiem albo sluzy za srodek transportu... z ekologiem sasiaduje jeszcze
pare chalupek, zamieszkalych przez sedziwe osoby,ktore chodza do pobliskiego
sklepiku w kapciach i fartuchach i kupuja na kreche...aha, a na rogu
Mysliborskiej / Kakowskiego stoi sobie tzw. figurka (tak mowila moja babcia),
czyli obraz Matki Boskiej w kapliczce, pod ktora pala sie znicze i stoja
bukiety kwiatow... no,okolica jest po prostu cudna i nie przestaje mnie
zadziwiac : )) rosle drzewa za oknem, rano budza mnie spiewy ptakow i
szczekanie psow, pilnujacych malych chalupek... a to wszystko w srodku
stolicy : )) znajomi nie chca mi wierzyc, ze mieszkam w takim tygielku, ale jak
odwiedzaja, to przekonuja sie, ze mialam racje... zachecam forumowiczow do
zwiedzenia "mojej malej ojczyzny" : ))
ps. bardzo dobre (i niedrogie)wina maja w sklepiku przy Villa Moldova, wczoraj
sie zaopatrzylam w kilka gatunkow, polecam!
polu,a wiesz moze, gdzie mozna by kupic fotografie, najlepiej stare, naszej
czesci miasta? powiesilabym sobie... a znasz jakas monografie historii
Grochowa / Pragi Poludnie? em.
aha, a figurek jest chyba wiecej na Grochowie? kojarze jedna na
Podskarbinskiej, przy klubie Orzel : )

[Gość: pola]

Zostawmy Majcherka w spokoju... Nie polubiłaś się z Osiecką?
... Muszę się wybrać w ekologiczne okolice Twojej małej ojczyzny...
Natomiast z przewodnikami i książkami o Grochowie, to jest całkowita hańba i
posucha. Poza rozdziałami w zbiorczych publikacjach poświęconych historii W-wy
ukazała się tylko jedna monografia autorstwa Józefa Polińskiego (patronuje
parkowi przy którym mieszkałaś w słynnym na całą Pragę lokum:)). Jest to
wydawnictwo kiepskie - dwa-trzy lata jego reprint opublikowało efemeryczne Tow.
Przyjaciół Grochowa - poświęcone trochę historii dzielnicy a głównie
działalności (skądinąd bardzo prężnej) przedwojennego TPG, rocznicom, obchodom
niepodległościowym, wizytom oficjeli. Ale jest tam parę fajnych zdjęć. Książka
chyba trudno osiągalna - mnie nie udało się jej kupić. Więcej zdjęć
przedwojennego Grochowa, reprodukcji reklam grochowskich fabryk i firm z
tamtego okresu i felietonów o grochowskich ulicach znajdziesz w III t. „Korzeni
miasta” Kasprzyckiego (właśnie wznowiony, jest w księgarniach). Może też w
którymś grochowskim sklepiku z „antykami” lub u bazarowych handlarzy starzyzną.
Przyznam jednak, że nigdzie nie widziałem.
Pozdrawiam

o Grochowie i innych sprawach

[Gość: emka]

drogi polu, z Osiecka to ja sie nie zdazylam poznac, czego bardzo zaluje, bo
ledwo nastala taka mozliwosc, zmarlo sie biedaczce : ( dzieki za info nt.
literatury okologrochowskiej... wczoraj wybralam sie do Centralnej Biblioteki
Wojskowej w poszukiwaniu tejze (oraz pewnej powiesci norweskiej z akcja w
sredniowieczu), ale musialam skapitulowac (ze wpadne w militarna
nomenklature)... bladzilam miedzy katalogiem rzeczowym, a alfabetycznym,
zbombardowana zostalam pozycjami w stylu "taktyka wojenna", "historia broni
gladkolufowej", tudziez "żołnierz i jego manierka"... probowalam ratowac sie
komputerem, ale komendy mial dla mnie, rozpaskudzonej Windows NT, niezrozumiale
do tego stopnia, ze bym go kopnela, gdyby nie czujny personel, ktory i tak
prawie mnie zaaresztowal, bo niechcacy weszlam do czytelni z parasolka...
monografii ani powiesci oczywiscie nie zdobylam... buee, pozostaje mi
internet... a teraz najnowsze doniesienia od ekologicznego sasiada... dzis jak
zwykle o 7.00 rano dziarsko ruszylam do pracy i jak co dzien mijalam sobie
ekologiczna zagrode, nieco zaspana, az wstrzasnal mna niestwierdzony do tej
pory szczegol... ekolog kolekcjonuje rowniez peerelowskie tablice informacyjne
z zakladow pracy pt "kolektyw sila narodu" albo "wspolnie budujemy
socjalistyczna ojczyzne"...no oslupialam... kilka takich tablic podpiera plot
ekologa... zbieram sie na odwage, zeby do niego zajsc i pogadac, ale troche sie
boje, ze mnie pogoni, bo co mi w sumie do jego zapatrywan zyciowych, mamy w
koncu ustawe o ochronie danych osobowych, a do tego ja mam talent do wchodzenia
w konflikt z prawem, niechcacy oczywiscie, zatem pozdrawiam Cie Polu i inne
przemile filary naszej dzielnicowej strony,
emka

[Gość: pola]

Coraz bardziej intryguje mnie ekolog z Twojej okolicy. Czy to jest człowiek,
któremu młodość przypadła na lata tzw. komuny?
A jakiej powieści szukałaś w CBW? Książkę Polińskiego zmajdziesz natomiast w
BUW albo Bibl. Miasta Stoł. W-wy przy Koszykowej.
Pozdrawiam

w odpowiedzi

[Gość: emka]

dziekuje jak zawsze za (p)odpowiedzi... szukalam konkretnie ksiazki "Krystyna,
corka Lavransa"... co do ekologa to tak, musial dorastac w czasach komuny, jest
czlowiekiem na oko kolo 45-50-letnim... a czy do BUW-u mozna nalezec, jak sie
nie jest juz studentem? cos mi sie kojarzy,ze jak oddawalam ksiazki do BUW-u
przed opuszczeniem murow UW, to poinformowano mnie, ze "ludziom z miasta" wolno
czytac tylko na miejscu?? eh, cos ciezkie dzis powietrze...

Lektury i powietrze

[Gość: pola]

Lubisz Sigrid Undset? W BUW nie wypożyczą do domu nie studentowi ale można
skorzystać z wielu znakomitych tytułów na miejscu bez udziału bibliotekarza i
oczekiwania na realizację rewersu. Jest spory regał z varsavianami gdzie mają
nową edycję POlińskiego i parę ogólnowarszawskich publikacji z fragmentami o
Grochowie.
A co z tym powietrzem?

sobotni poranek

[Gość: emka]

uhh, przytkalo mnie, ze znasz Sigrid Undset... dochodze do wniosku, ze jestes
literatem, a co najmniej dziennikarzem o tematyce kulturalnej, tudziez
tlumaczem... pewnie jedna z tych znanych osob, co zamieszkuje Prage Pld., ha? I
tylko ukrywasz sie pod pseudonimem kobiecym, zebysmy Cie nie zdemaskowali : )S.
Undset jeszcze nie znam, ale wlasnie postanowilam poznac, bo moja przyjaciolka
zachwyca sie ta powiescia, a i ja kiedys zakochalam sie w Norwegii... powietrze
tamtego wieczoru bylo ciezkie i duszne i troche mi bylo smutno... za to dzis
piekne slonce, zerwalam sie rankiem... uh, nie ma nic lepszego niz kawa +
gazetka na wlasnym balkonie w sloneczny letni dzien, nawet w srodku miasta : )
na razie nie jade na wakacje, wiec balkom musi wystaczyc za przestrzen
rekreacyjna... ew. moze pojde na rolki... bywaj,emka

się demaskuję

[pol-a]

Emko, muszę się zdemaskować nie czytałem nic (poza tytułami na okładkach) co
napisała S.Undset. Literaturę norweską - nie licząc Hamsuna - znam haniebnie
słabo, a mówiąc wprost nie znam jej w ogóle. W szwedzkiej i fińskiej trochę
lepiej się poruszam.
Na Pr. Płd. mieszkam od paru tygodni. Nie figuruję na forumowej liście vipów
południowpraskich. Jak już pisałem, jestem prosty synek z prowincji, który
przyjechał zabierać warszawiakom przestrzeń źyciową. W świetle dostępnej mi
wiedzy fizjologiczno-psychologicznej jestem mężczyzną, choć nie dam słowa
honoru, że stuprocentowym.
Przesiadywanie na balkonach bardzo lubię. Choć właściwie nie mam balkonów tylko
tarasy, no może taras i tarasik, bo moje piętro ostatnie w kamienicy jest
cofnięte w stosunku do reszty budynku. Z jednej strony mam wprawdzie ruchliwą
ulicę ale o dziwo hałas niemocno uciążliwy. Za to z obu stron bardzo
przestrzenne widoki - po jakieś 1-2 km. Może i Twoje mieszkanie widzę z okien.
Jeździsz do pracy na rolkach?
Pozdrawiam
Aha, założyłem konto mailowe. Stąd teraz będę występował pod głupkowatym
nickiem pol-a, bo ktoś już zajął wcześniej „pola”. A inne wymyślone przeze mnie
nicki wydały mi się głupsze niż niektóre komentarze Dariusza Szpakowskiego.
Więc zrezygnowałem. Poza tym nie chciałem komplikować i wymigiwać się od
odpowiedzialności za poprzednie wypowiedzi.

[edeka5]

Historię o nazwie osiedla "Młodych Kochanków" słyszałam również od osoby
mieszkającej przy Grochowskiej obok Wspólnej Drogi.

[Gość: pola]

A podpytałabyś Osobę o więcej szczegółów?:)

[edeka5]

Niestety nie mam kontaktu.

[Gość: pola]

To wielka szkoda, bo to strasznie fajna i osobliwa historia:)

[moniuszko1]

Gość portalu: pola napisał(a):

Póki co zaprzyjaźniłem się
>
> z właścicielką sklepiku z ubraniami dla dzieci (prawie wszystko szyte przez
tę
> panią) na Kamionku. Te fasony jak żywcem przeniesione z lat 50. Letnie
> czapeczki z pomponami, komplety a la mały marynarz z podkolanówkami:)
> Pozdrawiam


Można wiedzieć gdzie ten sklepik się znajduje? Bo ja mam w domu młodego
kawalera, może byłby zainteresowany ubrankiem a'la marynarz:)

o sklepiku i kulach

[Gość: pola]

O rany, dopiero się zorientowałem, sympatycznego i przystojnego masz synka. Po
kim odziedziczył oczy? To Twoja ręka głaszcze go po plecach?
Jeśli chodzi o sklepik, to mieści się po nieparzystej stronie Grochowksiej, na
parterze (obok jest duży sklep z lampami) szarej kamienicy z lat 30. w
kształcie rogala, vis-a-vis chyba fabryki PZO. Tuż za budynkiem, idąc w stronę
Wiatraka jest mała osiedloa uliczka, w głębi punktowiec z lat 60., dopiero
potem kolejna kamienica. To są wszystko wieści sprzed trzech miesięcy, mogło
się tam pozmieniać. Wtedy byłem w sklepiku ostatni raz. Sprzedawczynię
spotkałem parę dni temu na Wiatraku ale nie rozmawialiśmy o sklepie tylko o
truskawkach:) Oferty sklepiku nie potrafię ocenić ani polecić bo jej nie
oglądałem pod kątem kupna dla potomka, którego zresztą nie posiadam, tylko
bałamuciłem właścicielkę, bo rozważałem kupno mieszkania w tym budynku i
podpytywałem o to i owo. Wydaje mi się jednak, że asortyment trochę przypomina
wyroby rzemieślników z lat 80. Warto obejrzeć klatkę, tę od strony Skaryszaka.
Są tam ładne, lakierowane drzwi z dębiny z kulami zamiast klamek.

[moniuszko1]

Gość portalu: pola napisał(a):

> O rany, dopiero się zorientowałem, sympatycznego i przystojnego masz synka.
Po
> kim odziedziczył oczy? To Twoja ręka głaszcze go po plecach?

Dzięki , dzięki. Ostatnio niestety staje się coraz bardziej absorbujący i mam
coraz mniej czasu na forum.
Tak, to moja ręka:))) A oczy ma chyba po mamusi:)))
Sklepik przetestuję przy najbliższej okazji.
pozdrawiam

[Gość: pola]

Krucafiks,Moniuszko Pierwsza, to Ty masz tak niebywałe stalowo-niebieskie
oczy?!

[Gość: DoKo KSP]

A jak można zobaczyć Moniuszkowego synka?? Bo ja go nigdzie nie widze :(

[edeka5]

Wejdź w sygnaturkę Moniuszki.

[Gość: DoKo KSP]

Weszłam ale nic tam nie widać :(

Raduś Moniuszki

[edeka5]

No to spróbuj tutaj.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=12483383&a=12483383
Mam nadzieję, że Moniuszko nie będzie miała mi za złe rozpowszechniania
podobizny synka.

[Gość: DoKo KSP]

Kurcze, Edeka5, dzięki serdeczne za pomoc.... ale nadal nic tam nie widać :(
Nie wiem co się dzieje :( No trudno widocznie nie dane mi jest zobaczyć synka
Moniuszki :( Pola i Emka przepraszam za rozmywanie tematu ;)

Do DoKo i innych

[Gość: emka]

no cos Ty DoKo :)wcale nie czuje sie wlascicielka watku z prawami na
wylacznosc, ciesze sie, ze moja sympatie do pola i jego wypowiedzi na forum
podziela tyle osob : ))zreszta ten watek juz dawno temu zaczal zyc wlasnym
zyciem i zamienil sie w istny tygielek podtematow :)pola pewnie mialby nam za
zle ciagle slodzenie mu, wiec wiecej na ten temat nie napisze... przy okazji
wyszlo, ze w naszej dzielnicy mieszka wiele przesympatycznych osob... kiedys
czytalam sobie to forum i wydawalo mi sie, ze ustepuje innym polotem i klasa...
a teraz, dzieki polowi (polu? poli?)jest kapitalne ;) pozdrawiam Cie DoKo
serdecznie i Moniuszke 1 z Radusiem, Edeke 5, w_v_w i innych fajnych
forumowiczow poludniowopraskich, Wasza emka

do Emki

[edeka5]

Dziękuję za pozdrowienia. Też się cieszę, że zmienił się charakter tego forum.
Uważam, że do tego przyczynił się głównie Pola, a za nim poszli inni.
Tylko jedna uwaga: ja jestem forumowiczem wawerskim, ale my tutaj przez tyle
lat wcześniejszych byliśmy Pragą Płd., że poczuwam się i do Pragi.

[Gość: DoKo KSP]

Dzięki Emko :) Faktycznie, ten wątek jest... wielowątkowy :) Pozdrawiam.

o oczach

[moniuszko1]

Nie wiem, czy niebywałe;), ja mam takie jak Raduś tylko zielone.
Pozdrawiam Wasz wszystkich, trochę mnie tu nie było i widzę, że mój syn stał
się popularny:) Jest chyba najmłodszym południowopraskim forumowiczem;)
A swoją drogą, to muszę mu uaktualnić fotki, bo te są sprzed jakiś trzech
miesięcy.
DoKo, przykro mi, że nie widzisz zdjęć. Tak ponoć zdarza się czasem, jak ktoś
łączy się przez modem.

[pol-a]

Hmm, zielone... Daj nam więcej zdjęć przystojniaka:-)

[moniuszko1]

Zdjęcia już są:)

[Gość: DoKo KSP]

A ja znowu nic nie widzę :,( To pewnie przez tą Neostradę vel NERWOSTRATĘ :(

[edeka5]

Czarujący jest :-)))

[pol-a]

Eh, naprawdę, Moniuszko, lowelasa będziesz miała:) Czy czapeczka jest Twoim
dziełem? A ten ktoś w tle w swetrze, to Ty?

[Gość: sasiadka]

dodam, ze mam szczęście mieszkać w okolicach wspomnianego wczesniej ekologa.
ekolog niestary jest, widziłam, jak się na oklep pokazywał nad jeziorkiem. ale
muszę dodać, ze któregoś jesienno-zimowego dnia rano (nie o świcie) spotkalam
bażanta. na takim skwerku, gdzie czereśnie, orzech i stara jabłonka.

do sasiadki

[Gość: e-mka]

czesc sasiadko! jak milo, ze napisalas... prawda, ze jak na srodek miasta, to
sielsko-wiejsko u nas? chyba kiedys byly tu ogrodki dzialkowe, ja ciagle
dostrzegam zdziczale drzewka owocowe, psy szczekaja tez jakos nie po miejsku,
do tego mnostwo ptactwa i swierszcze : )) od dzis bede wygladac na bazanty : ))