Lata 80 - Osiecka/Sulejkowska

[ishtar]

Na początku lat 80tych chodziłam do SP 163 na Osieckiej.
Pamiętam, że idąc Osiecką od Łukowskiej w stronę Grochowskiej, po prawej
stronie zaraz za szkołą był chyba jakiś warsztat samochodowy, potem szara
klockowata kamieniczka, a dalej działka, która wówczas rozpalała wyobraźnię
maluchów z niższych klas swoją tajemniczością. Mianowicie była to posesja na
rogu Osieckiej i Sulejkowskiej, okolona murem z czerwonej cegły. Mur nie mógł
być specjalnie wysoki, bo pamiętam, że wchodziliśmy na niego bez problemu. Na
samej działce stały pozostałości fundamentów sporego chyba domu. Bawiliśmy się
tam namiętnie w śnieżki i snuliśmy rozważania o skarbie, który może być ukryty
w tych ruinach. Czy ktoś może mi powiedzieć co tam naprawdę wówczas było? Czy
to były jakieś powojenne pozostałości po jakiejś kamienicy, czy może ktoś
zaczął coś budować i nie skończył? Szkołę skończyłam w 88 roku i chyba jeszcze
wówczas te ruiny za murkiem jeszcze były. Bardzo proszę o info jeśli ktoś coś
wie - to taka zagadka z dzieciństwa, która wciąż mnie nurtuje.

[Gość: ornak6]

z tego co opowiadał mi ojciec, to "murki" były fundamentem pod willę
jakiegoś badylarza :D ale to pewnie urban legend... a murki stały
jeszcze na początku tego wieku, tylko, że przez te wszystkie lata
coraz bardziej popadały w ruinę.

[stolicawaw]

Witam, jestem mieszkanka Osieckiej i murki , jakies fundamenty
bardzo dobrze pamietam, sama tam czasami sie bawilam. Obecnie na tym
miejscu stoi najwyzszy w tej okolicy budynek, chyba 8 pieter,
zajmuje cala dzialke, Bardzo dobrze ze ktos cos na niej postawil, bo
straszylo to strasznie, ale dziwi mnie jedna rzecz kto dal
pozwolenie na wybudowanie tak wysokiego budynku skoro w tej okolicy
zawsze byla niska zabudowa, pozdrawiam

[aleksandrytka]

faktycznie, budynek róg osiecka/sulejkowska jest najwyższym w tej
okolicy. Aż dziwnie, ze ktoś dał na to straszydło pozwolenie. A tzw.
murki budowała przez lata samodzielnie starsza pani. Przychodziła na
plac w czerwonej chusteczce, przeganiała dzieciaki z sąsiedztwa i z
pobliskiej szkoły i nosiła cegły, porządkowała teren. Z czasem chyba
brajkowało jej sił, mniej robiła a bardziej pilnowała. A potem
wszystko zmarniało. Smutna historia. Ja też niewiele pamiętam: tylko
tą jej czerwoną chusteczkę i łuki z cegieł. pozdrawiam

[aleksandrytka]

dowiedziałam się jeszcze od starszyzny osieckiej, że właścicielka
działki była kiedyś znaną przodownicą pracy: pewnie stąd ta
znajomość murarki