Nepotyzm w sluzbie zdrowia

[Gość: mia]

Intersuje mnie, jak sytuacja wyglada w innych krajach. Czy ojciec i syn moga
pracowac na tym samym oddziale?
Z jednej strony wydaje sie to naturalne, ze ojciec syna bedzie chcial
wyksztalcic na najlepszego lekarza i syn duzo skorzysta. Nauczy sie, przejmie
pacjentow itd. Ale co na to lekarze niespokrewnieni z ordynatorem czy szefem
kliniki, chcacy tez sie ksztalcic?
Nasuwaja sie tez roznego rodzaju etyczne watpliwosci.

[vecka]

Witaj,

znam taki przypadek o jakim mowisz...Taka etyka u nas nikogo nie obchodzi...
Taka sama sytuacja jest w sądownictwie...Tez tylko ci, ktorzy w rodzinie maja
ojca czy matke sedziego czy tez adwokata, maja szanse pracowac w zawodzie...
U nas nikogo nie obchodza wartosci etyczne...
Pozdrawiam.

[Gość: Zzofia]

Nie sadze zeby w innych krajach byly przepisy zakazujace tego rodzaju
zatrudnienia. Jesli syn moze wykazac sie lepszym CV niz inni ktorzy starali
sie o te sama posade, to jest ok.

[Gość: Doki]

Tu u mnie lekarskie dynastie to rzecz wcale czesto spotykana. Zwlaszcza w
dyscyplinach zabiegowych syn/corka przejmuje praktyke ojca. Pacjenci nie maja
nic przeciwko temu- wrecz przeciwnie. Przechodza plynnie spod jednych skrzydel
pod drugie.
Co do zatrudnienia w klinice, gdzie pracuje rodzic- roznie bywa. Trzeba, jak
kazdy, stanac do konkursu i chociaz mozliwe jest, ze latorosl ma jakies ekstra
punkty, to nie zawsze to decyduje. A te ekstra punkty biora sie po prostu stad,
ze nie jest osoba obca dla innych lekarzy, z ktorymi przyjdzie pracowac.
Kontakty personalne miedzy lekarzami w jednej klinice sa bardzo istotne. Nie
tylko zasob wiedzy decyduje o uzyskaniu posady- trzeba jeszcze umiec zyc wsrod
kolegow.

> Ale co na to lekarze niespokrewnieni z ordynatorem czy szefem
> kliniki, chcacy tez sie ksztalcic?

W osrodkach zajmujacych sie szkoleniem tego problemu prawie nie ma, bo nie ma
stalych posad na nizszych szczeblach- wyksztalc sie i odejdz, by inni mogli sie
ksztalcic, taka jest zasada. Dlatego przejecie profesorskiej schedy po rodzicu
jest bardzo rzadkie, rzadsze niz w prywatnych klinikach.

> Nasuwaja sie tez roznego rodzaju etyczne watpliwosci.

To zrozumiale, ale mam tez argumenty, ktore je zrownowaza. "Niebycie znikad"
jest jednak istotne. Ja studiowalem w czasach, gdy dawano slawetne punkty za
pochodzenie i uwazam to za poroniony pomysl. Nie ujmujac niczego ambicji, mozna
z lekarskiego domu wyniesc jeszcze cos ekstra, to troche inne spojrzenie na
zawod lekarza w ogole... Dyskusyjne jest czy to cos ekstra jest dobre czy zle,
wiem. Dla mnie- raczej dobre, ale mnie za ten sad nie bijcie.

Moje trzy grosze.

[maretina]

w klinice ginekologii AM robi specjalizacje corka szefa sejmowej komisji
zdrowia, ten pan szkop sie nazywa.
corka zdawala na rezydenture, moj kolega rowniez, kolega mial wiecej
punktow.czyli lepiej zdal egzamin.
on pracuje na wolontariacie, ona ma rezydenture.
zero komentarza.

[Gość: Kat.Koch.]

Przed laty przejęłam praktykę stomatologiczną po mojej mamie. A było to tak: po
ukończeniu studiów rozpoczęłam pracę w przychodni ( wówczas rejonowej) i
pomagałam mamie w gabinecie. Potem przejęłam część pacjentów, w końcu prawie
cała praktykę. Dziś , w zupełnie juz innym gabinecie, mama bywa gościem i
czasem cos zrobi jakiemus zaprzyjaźnionemu lub staremu pacjentowi. I co w tym
dziwnego?
Z kolei mój syn, juz od I roku studiów na wydziale lekarskim, ciężko pracował u
męża na oddziale. Wykonywał szereg potrzebnych a bardzo niewdzięcznych
czynności, w czasie gdy jego koledzy popijali piwko w pubach. Na III roku szył,
trzymał haki, robił proste zabiegi ( oczywiście pod czujnym okiem ojca). Mąz
zaproponował, aby syn przychodził na dyżury z kolegami- po to, aby i oni mieli
mozliwości nauki. Syn namawiał kilkunastu, żaden nie skorzystał. Na V i VI roku
syn terminował u ojca, a w czasie wakacji wyjeżdżał na zagraniczne praktyki.
Zaproponował mu to człowiek, który widział ile czasu spędza w szpitalu i co
potrafi( nie tylko w sensie czysto medycznym, syn doskonale zna 2 języki obce).
Po ukończeniu stażu doktorat był tylko kwestia czasu.
Ktoś powie błyskotliwa kariera. Tak, ale kosztem ogromnego nakładu własnej
pracy. Podobną karierę mogliby zrobić inni, bo mieli szansę, ale woleli inaczej
i przyjemniej spędzać czas.
Zostawmy więc z boku moralność, zgoda?

[vecka]

Witaj Kat.Koch.

moga byc rozne przypadki, taki jak opisala marterina zasluguje na pewno na
potepienie...
Bardzo dobrze, ze Twoj syn jest tak zdolny i ambitny, no co by bylo gdyby
znalazl sie ktos lepszy od niego? Akurat byl dobry i jeden z lepszych, jak nie
najlepszy, a gdyby byl ktos lepszy? Komu by towj mąż pomogl badziej i ktorego
wypromowal?
Wiesz..., ja uwazam, ze nie mozna tak wszytkiego do jedengo worka wrzucca, ale
przykre jest to, ze ci , ktorzy nie maja rodziców lekarzy, a ktorzy sa naprawde
dobrzy, osiagaja dobre wyniki w nauce i naleza do jednych z najlepszych sa
wypierani przez gorszych tylko dzieki zanjomsciom czy pokrewienstwu..
To jest przykre...

[Gość: Kat. Koch.]

Chyba nie do końca masz rację- w Klinice kierowanej przez mojego męża w
ostatnim czasie przybyło 7 lekarzy po studiach. 2 to dzieci lekarzy, 5 nie
mających żadnych powiązań rodzinnych. Z owej 5 jeden lekarz mądry i bardzo
zdolny, szalenie pracowity pochodzi z głebokiej prowincji z robotniczej rodziny.
Jeśli przeczytasz dokładniej mój poprzedni post zobaczysz, że przed laty mąż
mój proponował pomoc w "przyuczaniu do zawodu" kolegów syna ( a nie dzieci
lekarz). Stawiał jednak warunek - odpowiedzialność, pracowitość, sumienność,
znajomość języków. Te cechy nie wiążą sie z zawodem rodziców. Nie udało sie
nakłonić nikogo do spędzania wielu dni i nocy w szpitalu, dźwiganiu chorych,
pomocy przy zmienianiu opatrunków, pomocy w papierkowej robocie i wielu innych
czynnościach.

[aloalo2001]

Tam gdzie ja pracuje, proporcje sa 80/20 na korzyść dzieci profesorów z górnej
półki. Jest to dla mnie tak normalne, że nawet przestałam się dziwić, że tak
właśnie jest...

[vecka]

Witaj,

nie rozumiem jak przyszly lekarz moze nie chciec brac udzialu w takich
rzeczach...Przeciez po to sie ksztalci na lekarza, aby pomagac ludziom..Czy nie
moze juz tego robic w czasie studiow?Przykre.
Pozdrawiam...

przecież tak jest w każdej dziedzinie;

[maszar]

gdzieniegdzie w większym znacznie stopniu.
Np. w oświacie oficjalnie pierwszeństwo przyjęcia do danej szkoły mają dzieci
nauczycieli (przy ezgaminach na AM takich przywilejów nie ma). I jakoś wszyscy
siedzą cicho, a nauczyciele na próbę zmiany obecnego stanu rzeczy krzyczą, że
to zamach na Kartę Nauczyciela;
A tak na marginesie - jestem ciekaw, czy któryś z uczestników tej dyskusji
pracuje w oświacie ...

[Gość: komuna]

VECKA - ale wydaje Jej się ,że doskonale się zna na medycynie i systemie
ochrony zdrowia.

Komuna, czemu ciągle tak się uburzasz.../oświata.

[vecka]

Witam,
tak ja pracuje czesciowo jako nauczyciel i zgdazam sie, ze zdarza sie , iz
dzieci nauczycieli sa traktowane w danej szkole ulgowo, tzn. jak matka czy
ojciec danego dziecka pracuje w tej szkole, ale jak te dzieci potem zdaja na
studia, do innych miejscowosci, to juz to nie ma znaczenia...
Ososbiscie uwazam, ze robi sie tym dzieciom troche krzywdy, bo maja piatki od
gory do dolu, mysla, ze sa najlepsze, a potem sie okzuje, ze na studia sie nie
dostaly..., no ale i bywaja takie dzieci nauczycielskie, ktore sa rzeczywiscie
bardzo dobre...i dostaja indeksy na studia jeszcze w szkole sredniej...

A apropo Komuny, to przestań chowac ta chora uraze, tylko spojrz sie na swiat
obiektywnie...i tyle...
Pozdrawiam wszytkich.

[Gość: Kat.Koch.]

Nasze ( tzn. lekarskie) dzieci od zawsze wiedziały, że aby coś w medycynie
osiągnąć nalezy bardzo, ale to bardzo ciężko pracować. Widziały, że ojciec
lekarz, potem doktor, docent, profesor nie otrzymuje sukcesów na tacy, tylko
zdobywa je katorżniczą pracą. I mają to we krwi - już na studiach ciężko tyrają
i jest to droga do sukcesu. Jeśli nie zrozumie sie tej prostej prawdy, będzie
się pałało zawiścia, zazdrościa i doszukiwało machlojek.
Czy ludzie stawiający zarzuty lekarskim dzieciom pracowali w wakacje w ramach
wolontariatu? Czy mają pozdawane certyfikaty z języków obcych? Wątpię.
Raz jeszcze przytoczę przykład mojego syna - dziś młodego pracującego w klinice
lekarza, takiego z lekarskiej rodziny od kilku pokoleń. Przed laty, gdy tylko
zdał na studia zamiast jechać na zasłuzone wakacje przez miesiąc przychodził
codziennie do szpitala i pomagał przy chorych. Nie uważał za dyshonor, że on
STUDENT MEDYCYNY wyniesie basen, pomoże ogolić się leżącemu, zwiezie zwłoki (
tak), czy przytrzyma głowę wymiotujacemu choremu ( a potem posprząta). Tak, od
tego zaczynał mój syn swoja medyczną drogę. Potem wyjechał do Anglii na obóz
językowy ( 5 godzin nauki).
W czasie studiów bardzo często bywał na oddziale i robił , pod kontrolą ojca,
coraz to nowe rzeczy. Niezależnie od tego sporo czytał, tłumaczył z
angielskiego, brał udział w zjazdach ( za które sam płacił, a właściwie my mu
fundowaliśmy).
Oczywiście czas studów może być czasem balang i czasem pracy połączonej z
nauką. Forsę mozna wydać na udział w zjeździe ( niekoniecznie zagranicznym,
choć obecnie na zjazd może jechać każdy, wystarczy wnieść stosowną opłatę,
pokryć z własnej kieszeni koszty podróży i pobytu) albo na piwko w pubie.
Zatem młodzi adepci sztuki lekarskiej ( i nie tylko), zamiast narzekać i
zazdrościć - do roboty.

[aloalo2001]

Droga Pani,

Nie wątpię, że syn Pani jest wyjątkowym lekarzem i w pełni zasłużył sobie na
dobrą pracę. Problem polega na tym, że dobrej pracy dla młodych lekarzy w
Polsce jest niezmiernie mało i często o tym kto ma ją dostać na koniec decydują
czynniki tgz. pozakonkurencyjne. Już o tym pisałam, że pracuje w szpitalu
Klinicznym, gdzie 80% zatrudnienia to dzieci profesorskie i często bycie tylko
dzieciem lekarzy nie wystarczy, aby dostać tu pracę. To nie jest sytuacja
prawidłowa, a proporcje są znacznie zaburzone. Z moich obserwacji wynika, że
jest tez wiele profesorkich dzieci (od stopni na egzaminach, po obronę
doktoratu) mają wszystko podane "pod nos", nie chce im się pracować, ani z
pacjentami, ani naukowo, zdarzaja się przypadki skrajne (alkoholizm, narkomania
jako bunt przeciw wysoko postawionym rodzicom), z drugiej jednak strony, jest
wiele wartościowych jednostek (jak np. Pani syn) które zdają sobie sprawę ze
swojej sytuacji i godnie reprezentują swoją rodzinę. Swoją drogą praca na
oddziale ojca byłaby dla mnie nie do zniesienia, jeśli ojciec jest "wielkim
prof" życie w cieniu jego sławy i ciągłe porównywania .... i jeszcze jedno
pomyślała Pani co się stanie, jak Pani mąż odejdzie na emeryturę? Może sie
okazać, że sympatia kolegów była tylko gra pozorów, a kojeny szef będzie
porozumiewał się z Pani synem przez sekretarkę. Przedstawiam nic innego jak
sytuację z życia, innego dziecka prof. Pozdr

[pia.ed]

Zanizam troche poziom dyskusji piszac, ze "protekcja" istnieje wszedzie.
Dzieci ludzi pracujacych w olbrzymiej piekarni mechanicznej, maja
pierwszenstwo dostania pracy wakacyjnej kiedy rodzice ida na urlop (jest to
oczywiscie praca niewykfalifikowana przy tasmie): To ze rodzic tam jest znany
gwarantuje, ze dziecko bedzie pracowalo porzadnie, bez bumelowania.

Tak samo nie uwaza sie tego za kumoterstwo ze ktos pracujacy w zarzadzie
budynkow poleci swoje dziecko kiedy jest wolnwe mieszkanie.
Wie sie, ze ta osoba bedzie placila reguralnie rachunki, mieszkala
spokojnie , czego nie zawsze jest sie pewnym kiedy na mieszkanie wezmie sie
rodzine "z ulicy".
To byly przyklady "z zachodu".

A np w Stargardzie szcz. byl bardzo ceniony pediatra dr Petri.
Kiedy zmarl juz w podeszlym wieku, jego praktyke przejal jego syn,
nowy dr Petri, tak samo ceniony i szanowany.
Obaj oprocz prywatnej praktyki pracowali tez w miejscowym szpitalu.

Skandynawia

[pia.ed]

Co do lekarzy, to napisze jeszcze pare slow o kasztalceniu lekarzy widzianym
oczami laika
W Skandynawii stale brak lekarzy, nie "produkuje" sie ich w odpowiedniu duzym
stopniu.
Zgaduje ze powodem tego jet fakt, ze jesli juz kogos przyjmuje sie na studia
(dostac sie jest BARDZO ciezko, czesto trzeba przedtem rok pracowac w
szpitalu lub przy staruszkach aby podwyzszyc szanse dostania sie), )
to chce sie tej osobie zapewnic odpowiednie warunki.
Kazdy student ma mozliwosc ksztalcenia sie az do osiagniecia specjalizacji,
bez uciekania sie do protekcji.
Ksztalcenie i robienie specjalizacji nic nie kosztuje (oczywiscie poza kosztami
literatury fachowej, ale te koszty pokrywa stypendium, ktore kazdy dostaje).
Wypuszcza sie juz gotowego, swietnie przygotowanego lekarza.
Moze to cos dla Polski?

Gratuluje Ci Kat.Koch. takiego syna...

[vecka]

Witaj,

serio ci gratuluje. Pewnie, ze nie jest wstydem wyniesc basen..., kimkolwiek by
sie bylo...czy potrzymac glowe wymiotujacemu...
Poza tym zdarza sie, ze pielegniarka nie ma ochoty go wyniesc albo nie pmoze
choremu sie umyc..., ale to juz inny temat...Moze za malo tez dostaja za swoja
prace, jak wszystcy u nas w kraju.., ale tak czy siak, to ten zawod tez jest
taki z natury troche wolontariacki...i chocby z jakiegos poczucia etycznego...
pozdrawiam.

[pia.ed]

Jest taka organizacja LEKARZE BEZ GRANIC i tam jezdza lekarze ktorzy musza
narazac sie na "smrod i brud", bo przeciez ofiary glodu i zamachow nie maja
warunkow aby sie umyc zanim przywioza ich do szpitala polowego...

Podziwiam WSZYSTKICH pracujacych w sluzbie zdrowia, szczegolnie tych przy
starych ludziach, ktorzy przeciez nie ze swojej winy nie moga zachowac higieny.

[Gość: x]

Pani Kat. Koch. jak czytam Pani post to aż mi się dosłownie niedobrze robi. Nie
wątpię,że PAni syn jest dobrym lekarzem, ale niech Pani nie pisze, iż w
pozyskiwaniu pracy liczy się tylko to, czy ktoś dobrze ukończył studia, ma
certyfikaty językowe,odbywa praktyki, chodzi na nocne dyżury w czasie studiów,
czy inne tam duperele. Po pierwsze nie ma rezydentur , a jakąkolwiek
specjalizację można robić na etacie szpitalnym lub wolontariacie, czyli tyrać
6 lat za friko. Z moich wieloletnich obserwacji wynika, że etat szpitalny
dostają tylko dzieci profesorskie, a reszta absolwentów z czerwonym paskiem,
jak chce robić specjalizacje i ma dobrego sponsora na życie, idzie robić za
darmo. Jestem wręcz pewna, że tych pięciu nowych lekarzy ,,nie z gangu" pracuje
właśnie w ten sposób na wolontariacie lub doktoracie za parę złamanych groszy.
Więc taki kit to można wciskać laikom, którzy nie mają nic wspólnego ze służbą
zdrowia a nie ludziom, którzy w tym środowisku obracają się na codzień, a
zwłaszcza pracują w szpitalach klinicznych, tak jak ja. Na jakich zasadach
przyjmuje się lekarzy na rezydentury i do pracy to ja wiem doskonale z autopsji
i to nie jest bynajmniej tak, jak Pani pisze.
Z Pani postu wynika, że wszyscy ci lekarze co nie mogą robić specjalizacji i
pracować w szpitalu, całe studia przesiedzieli w pubie nad kuflem piwa ? Czyż
nie ?

[Gość: Kat.Koch]

Nie wiem czy wszyscy - wiem o kilku konkretnych. Doskonale pamiętam niekończące
się rozmowy, czy może syn poprzychodziłby na dyżury z kimś chętnym do pracy (
bez pieniędzy, ale z możliwościa uczenia się). Pamietam, jak mąż proponował, i
robił to w mojej obecności w naszym mieszkaniu, kilku młodym ludziom, żeby coś
tam policzyli do pracy, czegoś poszukali w internecie. W nagrodę mieli być
dopisani jako współautorzy ( studenci w gronie profesorskim gronie to chyba
nieźle jak na poczatek). Obiecywali i mieli to w nosie.
To samo jeśli chodzi o znajomość języków obcych - mąż chciał zatrudnić chłopaka-
robił wrażenie zdolnego i chętnego- i wysłać go na staż. Zamienił z nim kilka
zdań po angielsku i okazało się, że w jego przypadku staż mijałby się z celem,
bo nie dogadałby się w podstawowych sprawach. A o zdaniu FCE nie było nawet
mowy.
Więc w dalszym ciągu będę się upierała, że młodzi, pracowici, zdolni, ze
znajomością języków, nie wybrzydzający w pierwszych latach pracy na niskie
zarobki sa poszukiwani!

KOMUNA po co robisz na forum sztuczny tłum?

[vecka]

Wiesz, smieszna jestes...
Dopatrzylam sie, ze hy-men i ty to te dwie same sosby po IP.
Cechuje was dokldnie ten sam sposob wypowiedzi, nic nie wnoscie do dyskucji,
tylko w identyczny, chsmaki spsob wrzucacie...
Czemu to tak nicki zmieniasz? Nie mozesz sie zalogowac na hy-men? Przeciez to
jest twoj login?
Wiesz co?
Cos ci powiem, lepiej miec swoje zdanie, nawet gdyby sie ono roznilo od zdan
wszytkich innych ludzi na forum, ale wlasne, a nie tak jak ty podszywac sie pod
tysiac nikow i dyskredytowac na chama ludzi na forum z czystej zlosliwosci.
Jak masz jakies kompleksy i w ten spsosb chcesz je sobie nadrobic, to moze
lepiej ten czas, ktory tutaj spedzasz wrzucajac, pojdziesz do kogos, kto moglby
ci pomoc rzeczywiscie...
Pozdrawiam...

[Gość: komuna]

Kompleksów nie mam.:)Co do leczenia to przyda sie raczej Tobie.Znam dobrego
psychiatrę. Myślę, że Ci pomoże i zajmiesz sie uczeniem dzieci niemieckiego, a
nie leczeniem wszystkich i wszystkiego(jak się przeczyta poradnik medyczny to
automatycznie nie zostaje się lekarzem).A może wydaje Ci się,że jesteś
prawnikiem i powinnaś udzielać na forum porad prawnych? Jeszcze nie?Może za
kilka dni...
Życzę zdrowia, psychicznego przede wszystkim.
Ps. Hymena nie znam.