Szacunek dla lekarza ?

[marc32]

Czemu w naszym kraju, w przeciwieństwie do większości innych, nie ma żadnego
szacunku do zawodu lekarza ?

- Media i ich pogoń za tanią sensacją? ( niemiecki szmatławiec Fakt na
pierwszej pozycji sprzedaży „dzienników”, chociaż cyniczni marketing-owce
serwują w końcu to na co jest zapotrzebowanie –sic- )

- Degeneracja środowiska lekarskiego ( łapówki, przedmiotowe traktowanie
pacjenta, układy znajomości i „plecy”, stara gwardia profesorska, ...) ?

- Społeczeństwo, gotowe zapłacić za wódkę, papierosy, naprawę samochodu, ale
oburzające się jak chodzi o ponoszenie kosztów na zdrowie ? komunistyczna
mentalność: należy się, za darmo, zaraz ...i basta ?

- Kryzys demokracji ? słabość rządu rozdającego podatki w celu kupowania
spokoju społecznego i głosów (wcześniejsze emerytury, KRUS, bardziej rozdęta
budżetówka jak za poprzedni ustrój...), przy niezdolności stawienia czoła
poważniejszym wyzwaniom (bezrobocie, ochrona zdrowia...). Dorażne działania
bez ciągłości, burzenie dzieła poprzednika i za mało „czasu” (?) na stawienie
swojego.
Efektem czego jest fiasko m.in. w ochronie zdrowia, odbijające się negatywnie
na lekarzch w oczach społeczeństwa.


Coś jeszcze? Wszystko naraz ? jestem ciekaw waszego zdania.

[felicja7]

bo za samochód płaci się określoną cenę i albo się ma tę kwotę i kupuje
samochód albo nie. Jeśli zaś chodzi o zdrowie i życie to pacjent jest bezradny,
bo ani nie jest pewien "marki lekarza"- zastanawia się czy warto Mu płacić w
prywatnym gabinecie i czy warto dawać w tzw"łapę". Bez tego o czym wie kazdy
obywatel do lekarza ani rusz. Myślę że z tego powodu brak szacunku, bo ktoś,
kto się zadłuża, aby żyć, lub poczuć sie lepiej a taki lekarz "ciągnie " ile
tylko się da i jeszcze nie zawsze pomoże. Lekarze są góra, bo mają świadomość
tego, że aby nie bolało, to sprzeda się dom. Pozatym denerwujące jest, to, że
pacjent jest ubezpieczony i wmawia się mu darmowa opiekę a wygląda to zupełnie
inaczej. Wasze pobory uzgadniajcie z rządem a nie z niewinnym pacjentem.

[white-laguna4]

Ja swojego lekarza szanuję,bardzo!

[maga_luisa]

Wszystkie wyżej wymienione; z tym, że w odwrotnej kolejności.

[young_doc]

Ludzie generalnie nie szanują nikogo i niczego. Nas dotyka zwłaszcza ich pogarda dla pracowników szeroko pojętego sektora zdrowotnego, ale o nauczycielach, policjantach, dziennikarzach - i długo by tu tę listę można przedłużać - wcale lepszej opinii nie mają. I my też nie.

Generalnie ludzie panicznie boją się przyznać, że ktoś może coś więcej umieć, mieć rację, zwłaszcza gdy mówi np. o nałogach... Po prostu taki szalony lęk przed zajęciem w jakikolwiek sposób niższej w pewien sposób pozycji. Pacjent jest zależny trochę od lekarza, ale bardzo chciałby, żeby było odwrotnie - przecież to on płaci i wymaga szybkich i odczuwalnych postępów w leczeniu. Ciekawym i bardzo powszechnym mechanizmem jest obwinianie lekarza o chorobę - nie minęła, znaczy lekarzowi nie chciało się wyleczyć, albo nie umie, czyli jest niedouczony. Dieta? Długotrwałe leczenie? Panie, na to ja nie mam czasu... Agresja, kiedy tylko nie przyznaje całkowitej racji swojemu rozmówcy i całkowity brak umiejętności logicznej dyskusji, tendencja do przyjmowania niesłychanie osobiście wszelkiej argumentacji... Zresztą po co ja to piszę? Kto pracuje w zawodzie ten wie o co mi chodzi.

Ludzie po prostu czują, że nikt (nie tylko personel medyczny, ale generalnie nikt) ich nie szanuje - i obdarzają społeczeństwo, wktórym żyją winą za wszystkie swoje życiowe niepowodzenia. Boją się okazać szacunek - bo obawiają się, żebędą wtedy gorzej potraktowani. Nadal u nas za dobry sposób na "załatwienie" czegokolwiek gdziekolwiek (w szpitalu, urzędzie, sklepie..) uchodzi op....dolenie obsługi tak, aby znała swoje miejsce. Jeśli jesteś grzeczny, to jesteś frajer, którego każdy olewa. Taki jest, moim zdaniem, powszechny stereotyp. A nikt nie chce być frajerem. Każdy chce się pochwalić, jak to ustawił doktora/pielęgniarkę/urzędnika/nauczyciela/ekspedientkę na swoim miejscu.
Zaś sporej grupy pacjentów z szacunkiem traktować się nie da. Jeśli podchodzi się do nich grzecznie, odnoszą wtedy wrażenie, że są na "lepszej", "wyższej " pozycji i zaczynają być delikatnie mówiąc niegrzeczni w stosunku do nas, by to zaakcentować. Ochrzanieni, zajmują "niższy" szczebel na drabinie społecznej, będąc grzecznym w stosunku do nas.
To tak jakoś się utarło, że zwykła grzeczność oznacza uznanie własnej niższości - aby nie być lekceważonuym, trzeba krzyczeć i obrażać. Często jeśli nie ma powodu, by to zrobić, szuka się go i prowokuje awanturę, by przypadkiem nie spaść niżej.

A tak na marginesie, jak czasem patrzę na zachowanie niektórych lekarzy w moim szpitalu, to mi za nich po prostu wstyd. Sami chcą na siłę udowodnić swoją wyższość. Piszę to z pełną świadomością, że dla 90% osób spoza środowiska będzie to jedyna warta uwaga część tej wypowiedzi - lekarz przyznał, że nie jest taki dobry: ergo, my jesteśmy lepsi. Bo o to tutaj chyba chodzi - diabła tam, będę zdrowy czy chory, czy system będzie działał, czy nie - ważne, żeby przyznano mi rację, traktowano mnie z szacunkiem, uznano moją wyższość. Dlatego warto trochę poobrażać lekarzy na forum, wysłać ich na poligony, niech się tarzają w błocie na rozkaz kaprala - tak, wtedy poczuję się lepiej. Będę od kogoś lepszy. Udowodnię swoją wyższość.

Najgorsze jest to, że nie mam żadnego pomysłu na zmianę tego społeczeństwa. Na szczeście, w przeciwieństwie do polityków, mogę wybrać sobie inne. I tym optymistycznym akcentem...

[felicja7]

Ja jestem bez nałogów,cierpiałam od 15 r.ż. na krwotoki. Zmieniałam lekarzy
bardzo często. Pewien lekarz stwierdził, że się wygłupiam. Potem leczyłam się 5
lat u pewnego lekarza, co zapisywał mi acidum aminocapronicum a wizyta
comiesięczna kosztowała 180 zł. Wycierpiałam dużo, aż znalazłam lekarza, co
postanowił mnie zbadać- tak dobrze piszę ZBADAĆ. Zrobił "skrobankę" wysłał
materiał do badania i okazało się, że mam guz śródmaciczny i co miesiąc
tworzyła się we mnie błona jak u cieżarnej kobiety. Jestem po zabiegu już rok
czuję się super i nikt mnie już nie truje jakimś kwasem. Ja się wygłupiałam?
Nie zaufam lekarzom już nigdy! Jak można brać co miesiąc 180 zł i truć kwasem i
nie zrobic podstawowych badań?

[felicja7]

a jeszcze jedno: lekarze bardzo dobrze licza, bo 180*12=2160zł. Na kwasie
pożyje ok. 20 lat czyli 42.200 a jak mi da w łapę za dobrze wykonany zabieg, to
będzie jakieś 2 tyś. zł- co się bardziej opłaci?

[marc32]

To niestety prawda, jest coraz bardziej zauważalny powszechny „chamizm” czy, aby
to mądrzej nazwać, takie postmodernistyczne podważanie wszelkich autorytetów.
Chociaż trzeba przyznać że po seryjnych plamach różnych politycznych i innych
elit, trudno się dziwić.
Socjologiczne wzorce zachowań coraz częściej przypominają te zwierzęce, gdzie
trzeba jasno i wyrażnie podkreślić hierarchiczny porządek. Tak jak kogut
profilaktycznie rozdepcze parę kur, tak roztrzeniowy pacjent potraktuje
pielęgniarkę, lekarza czy kogo tam.
Mam jednak nadzieję że jest to jeszcze w miarę marginalne zjawisko, w każdym
razie stosunkowo rzadko się z tym spotykam, chociaż tendencja jest wzrostowa. A
w takich sytuacjach stosuje równie prostą zasadę: „tit for tat” , która często
uspakaja nawet najdzielniejszego krzykacza.

A więc do listy przyczyn braku szacunku, dorzućmy ogólne poczucie rozczarowania
i związaną z tym tendencję do podważania autorytetów przez sfrustrowane
społeczeństwo.

[vacia]

young_doc napisał:

>
> Najgorsze jest to, że nie mam żadnego pomysłu na zmianę tego społeczeństwa.
Na > szczeście, w przeciwieństwie do polityków, mogę wybrać sobie inne. I tym
optymistycznym akcentem...

Czemu naiwnie myślisz Young_doc, że społeczeństwo w Zachodniej Europie lub USA,
Kanadzie przewyższa społeczeństwo polskie pod względem kultury?
Teraz świat staje się globalną wioską i ludzie są wszędzie podobni: dobrzy i
źli.
Pisz ,że jedziesz bo więcej będziesz zarabiał, bo to jest prawdą a nie
dlatego , że jedziesz tam gdzie pacjenci będa milsi.

[young_doc]

Masz rację - powinienem napisać nie o zmianie społeczeństwa, o zmianie systemu. Zgadzam się, że ludzie w gruncie rzeczy są wszędzie jednakowi. Po prostu w innym systemie opieki zdrowotnej będę zarabiał na życie pracując 48h tygodniowo, a nie 84, a również będę miał dużo mniej do czynienia z osobami pijanymi, obrażającymi mnie rozszczeniowymi... Zgadzam się w 1000%, że tatejsi ludzie nie są ani lepsi, ani gorsi od Polaków. Po prostu tamtejszy system znacznie silniej piętnuje i skuteczniej eliminuje pewne niewłaściwe zachowania. Zarówno ze strony pacjentów, jak i personelu.

Natomiast pozwolę sobie nie napisać, że wyjeżdżam dla pieniędzy. Owszem, piniądze to ważna sprawa, ale gdyby ich zarabianie było dla mnie najważniejsze, znalazłym na to sposób i w tym kraju. Tam nie zarabia się takich kokosów, jak wynikałoby to z prostego przeliczenia pensji z funtów/euro/dolarów na złotówki. Ale zarabia się na spokojne i godne utrzymanie rodziny w przyjemniejszej atmosferze i jeszcze (co chyba dla mnie najważniejsze) zostaje czas dla rodziny. Uwaga ta dotyczy nie tylko zresztą zawodów medycznych, choć dla nich przebitka jest chyba najwyższa. Mając po kilka dyżurów pod rząd nie zdecyduję się na założenie rodziny, bo w tym kraju do emerytury będę musiał wybierać pomiędzy zabezpieczeniem jej potrzeb finansowych a spędzaniem z nią czasu. Tu nie ma dobrego wyboru. Gdzie indziej mogę mieć obie te rzeczy naraz.

Paradoksalnie, w pełni zgadzam się z twierdzeniem, że istnieją inne wartości niż pieniądze, i na pewno jest to rodzina - aczkolwiek wypowiedzi założycielki owego wątku mogę przytoczyć jako doskonały przykład na potrzebę dowartościowania się, ustawienia się na wyższej pozycji niż np. lekarze - ja nim nie jestem, ale ogłaszam, że mam szcześliwą rodzinę a wy nie (bo poświęcacie zawodowemu leczeniu innych ludzi tak wiele czasu, zatem jestem od was lepsza. I znowu wszystko schodzi na kwestię wzajemnego szacunku dla wyborów życiowych innych ludzi, a także elementarne zdawałoby się stwierdzenie, że to, co dla mnie jest źródłem satysfakcji niekoniecznie musi nim być dla innej osoby. W stosunku do ludzi w jakikolwiek sposób odmienny nie mamy żadnego szacunku - tylko pogardę. I dotyczy to niestety znacznej częsci naszego społeczeństwa bez względu na wykonywany zawód.

Pozdrowienia.

PS. Marc32 - "postmodernistyczne podważanie wszystkich autorytetów" - bardzo mi się to stwierdzenie spodobało. To chyba takie czasy, że najprościej pójść na skróty i zamiast zsamemu zbudować sobie autorytet prościej jest zniszczyć czyjś i dzięki temu awansować w hierarchii społecznej. Cóż, społeczeństwo przyjęło ideał, skądinąd słuszny, równości wszystkich ludzi, i odmawia komukolwiek prawa pouczania siebie o czymkolwiek. Jestem nawet w stanie to zaakceptować - ale tylko dopóki nikt nie będzie miał prawa pouczać mnie. Cały kłopot leży w tym, że jako bardzo niedoświadczony lekarz diablo potrzebuję pouczań. Niestety większość chętnych do udzielania mi ich nie ma nic mądrego do powiedzenia, a ci, którzy mają zostają zakrzyczeni przez przeciętniaków, którzy nie lubią mądrzejszych od siebie. Zawiść, pogarda i brak kultury osobistej niestety królują. Smutne to wszystko, ale jakoś trzeba to swoje życie przeżyć.

[j_an_t]

Generalnie to nie podobają mi się uogólnienia w rodzaju że wszyscy są tacy albo
jeszcze "inacy".
Osobiście łatwiej się dogaduję z ludźmi wykształconymi, ale nie mają oni
patentu na wszystkie wady tego świata. Najlepszy dowód: ten świat jest wciąż
pełen wad.
Moje osobiste doświadczenia z lekarzami też potwierdzają tę regułę.
Brak wyobraźni to choroba która jak najbardziej dotyka również lekarzy. Dobry
przykład na czasie to śmierć pacjenta na stole operacyjnym bo nikt nie
przewidział skutków wyłączenia prądu.
Ja "leczę się" na dyskopatię odcinka lendźwiowego. Wszystko na co mogłem liczyć
ze strony lekarzy zatrudnionych przez NFOZ to środki przeciw bólowe, dobrane po
kilku nieudanych za to drogich eksperymentach (czy to jest jakaś niepisana
reguła, żeby pacjentowi starać się wcisnąć te drogie). Raz otrzymałem
skierowanie na rehabilitację, ale jej godziny nie dało się pogodzić z moją
pracą i zrezygnowałem. Gdy za parę miesięcy poprosiłem o skierowanie,
dowiedziałem się że kolejka wynosi ok 6 mies. więc znowu zrezygnowałem.
Ostatnio śpię ok. 3 godź. na dobę (przez ten pieprzony kręgosłup oduczyłem się
chyba spać) poszedłem żeby poprosić o jakiś mocny środek nasenny żeby się w
końcu wyspać. Zaznaczyłem przy tym wyraźnie że ma to być coś mocnego bo słaby
środek zadziałał tylko w pierwszą noc a było to już kilka lat temmu kiedy
dolegliwości były mniejsze. Pani doktor po chwili wachania przepisała mi jak to
ujęła "nowoczesny" Kloranxen. Gdy go kupiłem i przeczytałem ulotkę w której
było napisane że jest to środek przeciwko atakom padaczkowym, stanom lękowym a
w ostatnim punkcie, że w silnych dawkach również działa nasennie, oddałem go
szybko do apteki a pani doktor uprzejmie podziękowałem.
Dalej chodzę nieprzytomny do pracy.
Młodzi Doc's mają wysokie mniemanie o swojej fachowości. Ale czy to się jakoś
przekłada na jakość naszej służby zdrowia???

[atenka11]

Leczeniem bezsennosci zajmuja sie psychiatrzy, poszedles nie do tego lekarza.

[co_dzienna]

poczucie humoru godne grabarza.
Powodzenia w wykonywaniu zawodu...

[atenka11]

ja nie zartowalam, zaburzenia snu to domena psychiatrow, a przyczyn moze byc
wiele. Moi pacjenci sa zadowoleni i spia.:)

[co_dzienna]

No fakt, pacjenci grabarza spia głeboko, snem wiecznym...
a dyskopatia, to nie jest zaburzenie snu(no przynajmniej mnie laikowi nędznemu
tak się wydaje) i leczona przez psychiatrę może odnieśc skutek, ale gdy ten
psychiatra ma dodatkowo specjalizacje z innej dziedziny.
Jakiej - odpowiedz sobie sama.

[atenka11]

Moze powinien sie leczyc u ciebie przez internet?Ciezka bolesna, dlugotrwala
choroba, moze powodowac reakcje depresyjna. Ta z kolei bezsennosc,
lek, "spinanie sie" i zwiekszenie dolegliwosci. Rowniez niektore leki obnizaja
nastroj. Lekmi z wyboru przy bezsennosc bez wzgledu na przyczyne sa rowniez
leki p-dep tylko w odpowiednio mniejszej dawce. Bezsennosc m,oze tez maskowac
zab nastroju. Po za wszystkim leki p-dep. stosuje sie w niektorych bolach
przewleklych, jako potegujace dzialanie. Lekarz psychiatra lub dobry rodzinny
powinien o tym zdecydowac.

[co_dzienna]

chyba łatwiej prowadzić do wyleczenia dyskopatii i związanego z tym bólu.

[atenka11]

Minelas sie z powolaniem, jest takie forum zdrowie mozesz sie zrealizowac.

[co_dzienna]

Ty byś się pewnie odnalazła na forum-humorum... bo z Twoim powołaniem to z
pewnością pomyłka.

[atenka11]

A wiesz, ze jak po wieloletniej tulaczce po roznych lekarzach(np przy panic
disorder czy zab, somatyzacyjntch, psychosomatycznych, lub wtornej czy
maskowanej depresji)pacjent wreszcie trafi do psychiatrii, po pokonaniu
wszelkich oporow, wstydu, stereotypow, to zazwyczaj nareszcie jest zadowolony i
jego jakosc zycia sie polepsza. "Pani doktor jest z powalania" to bardzo czesta
opinia moich pacjentow, ale masz racje z powolania nie jestem, raczej z
zamilowania w drugim czlowieku. Nie powiem ze tak zarabiam na zycie bo to
jalmuzna nie zarobek, ale chcialabym tak zarabiac. I nie kosztem pacjentow, bo
to specyficzna grupa, choroba dopada wczesnie, uniemozliwia czesto prace,
dobrze ze przynajmiej wieksza czesc lekow (nie te najnowsze)maja refundowane i
ryczaltowane.Nie taki wilk straszny jak go maluja.A sen jest wazny dla
organizmu.

[j_an_t]

Dziękuje Pani Doktor za zaproszenie.
Od dawna czuję że skoro wyleczenie tego bólu jest niemożliwe to przynajmniej
trzeba łagodzić jego skutki. Konsultacja w sprawie bezsenności byłaby jak
najbardziej wskazana ale dlaczego nie dostrzegają tego lekarze do których
chodzę? Mają przecież w kartotece całą historię choroby. Brak chyba jakiś
standardów traktowania pacjenta. Cała nadzieja że EU takie narzuci.
Pozdrawiam serdecznie.

[atenka11]

Uwazasz ze psychiatra to grabarz?Zadziwiajace w dzisiejszych czasach.

[dinozaur47]

Uwaga: stosowanie srodkow w pierwszej linii przeciwpadaczkowych jest jedna z
ogolnie uznanych metod leczenia przewleklych stanow bolowych .
Pozdrowienia
Dinzaur ( z Neandertalu )

Do j_an_t

[young_doc]

Szanowny Panie!

Cierpi na na przewlekłą i dokuczliwą chorobę, w której jedynym praktycznie leczeniem jest przede wszystkim rehabilitacja, zaś dodatkowo ulgę w bólach przynieść mogą środki przeciwbólowe. Inne formy leczenia mają znaczenie na tyle marginalne, że nikt ich Panu na wejściu nie zaproponuje. Rozumiem, że z ważnych przyczyn zrezygnował Pan z rehabilitacji - szkoda, ponieważ Pana choroba będzie nieuchronnie postępować i bóle będą się nasilać. Zapewne zaowocuje to u Pana wzrostem agresji w kierunku lekarzy, ale nie zmieni to faktu że nie są oni winni temu, że nie wykonuje Pan ich zaleceń. Dolegliwości związane z tą chorobą będą Panu niestety dokuczać aż do śmierci, niemniej naprawdę warto zacząć się leczyć - bo można je istonie zmniejszyć i poprawić komfort życia. Nikt nic specjalnie więcej Panu nie przepisze - nie dlatego że przyjmuje "na NFZ", ale dlatego, że nie ma tutaj żadnego cudownego lekarstwa. A leki są szalenie drogie, to fakt niezaprzeczalny, niemniej trudno winić za to lekarzy.

Pochodne bezodiazepin (do których zaliczamy preparat Chloranxen) mają wiele różnorakich działań. O wielu z nich w ulotce o leku nie napisano. Są min. w Polsce lekami pierwszego rzutu w leczeniu bezsenności (czy słusznie, możemy dyskutować, ale większość lekarzy tak je stosuje). NIe wiem, czy w Pana przypadku trafnie dobrano konkretny lek i nie czuję się na siłach o tym decydować przez internet, nie mniej w przeciwieństwie do Pana mogę sobie wyobrazić sytuację, w której byłby to właściwy wybór. Z przyczyn, o których pisałem powyżej. Zaś przykład pacjenta, który po przeczytaniu dwustronicowej ulotki o leku poprawia błedne w swoim mniemaniu decyzje lekarza (który o benzodiazepinach przyczytał dużo, dużo więcej niż dwie strony ulkotki o leku i co najważniejsze ma doświadczenie w ich stosowaniu) uważam za doskonałą ilustrację tytułowego tematu niniejszego wątku - brak szacunku do wiedzy drugiej osoby.
Szkoda mi tylko, że nadal będzie się Pan zapewne męczył z opisywanymi dolegliwościami. Jeśli już koniecznie nie chce Pan tego leku, proszę porozmawiać z lekarzem i poprosić o inny, bo może on naprawdę Panu pomóc. Nawiasem mówiąc - w napadzie epilepsji lekiem pierwszego rzutu jest dobrze znany i pochodzący z tej samej grupy leków co Cloranxen diazepam, czyli Relanium. I to wcale nie dlatego, że lekarze nie wiedzą, że to lek uspokajający i nasenny.

Uogólnienia nie są nigdy słuszne ani sprawiedliwe, tu muszę panu przyznać rację. Nawet chyba należałyby się Panu przeprosiny, gdyby nieco niżej nie napisałby Pan generalizując "Młodzi Doc's mają wysokie mniemanie o swojej fachowości". Gdybym był złośliwy, mógłbym napisać - przyganiał kocioł garnkowi.
Moje umiejętnoścui medyczne są bardzo skromne. Z szacunkiem patrzę na wiedzę moich starszych kolegów i staram się jak najwięcej od nich nauczyć. Niemniej wypada mi tylko z politowaniem patrzyć na pacjentów, którzy lekturze "Domowego Poradnika Medycznego" poprawiają decyzje lekarzy, którzy na temat ich chorób przeczytali setki takich książek, a na ich leczeniu zjedli zęby. Żeby było śmiesznej,i tak ich decyzje często nie są wcale trafne - nie dlatego że są niedouczeni, ale dolatego, że to naprawdę bardzo trudna część luidzkiej działalności. Bynajmniej to nie rzemiosło, gdzie można pewne skutki swojej działalności dość trafnie przewidzieć. Dlatego przerażają mnie dzieci bawiące się z zapałkami i pacjenci bawiący się z niektórymi lekami.

Pozdrawiam i życzę szybkiej ulgi w dolegliwościach

[j_an_t]

Szanowny Panie Doktorze.
Dziękuję za wykład, który był całkiem dobry, brakowało w nim wzmianki że można
jeszcze poddać się operacji, ale że wynik jest niepewny powinno się ją
traktować jak ostateczność. Tego wszystkiego dowiedziałem się niestety nie od
lekarzy do których chodziłem ale z programu niemieckiej telewizji satalitarnej,
w której jest kilka takich cykli poświęconych zdrowiu. Co do tego Cloranxenu,
moja nieufność bierze się z doświadczeń osobistych, że człowiek dostaje lek
który nie działa ale kosztuje i niekoniecznie znajduje się na liście
refundowanych a na dodatek w internecie dowiaduje się że lek był zawieszany w
rozprowadzaniu. Nie wiem na ile ma to coś wspólnego z "agentkami" różnych firm
farmauceutycznych wchodzącymi bez kolejki do gabinetów z wypchanymi torbami
leków, i w cale nie wylatującymi za drzwi w przyśpieszonym tempie. Pacjent jak
każdy człowiek chciałby być traktowany podmiotowo a nie jak darmowy królik
doświadczalny. Jeżeli życzę sobie wyraźnie mocnego środka nasennego, nie mam
ograniczonych praw, to powinno się mi taki przepisać, dodając wszelkie uwagi i
wyjaśnienia jeśli to konieczne. Chyba że ma się absolutną pewność, że to co się
proponuje jest najlepsze i będzie działać skutecznie. W końcu to jest dla mnie,
to ja za to zapłacę i to ja będę cierpiał gdy nie zadziała.
Moje doświadczenia z lekarzami nie są zbyt bogate, co nie znaczy że gdy czytam
takie jak Felicji_7 nie robi to na mnie wrażenia. Rzeczywiście medycyna to
trudna dziedzina, tym bardziej przeraża gdy lekarz traktuje człowieka jak zło
konieczne z którego trzeba jakoś wyżyć. Nie ma też nikogo kto by eliminował
popełniających tak drastyczne błędy.
Pisząc młodzi Doc's w liczbie mnogiej to było takie "zmiękczenie", ale miałem
właściwie tylko Pana na uwadze. Jak byłem młody to też byłem zbyt pochopny w
osądach.
Pacjenci są tylko częścią społeczeństwa w którym żyjemy i nasza kultura nie
odbiega od przeciętnej. Raz jesteśmy zaskakiwani pozytywnie innym razem coś się
w nas gotuje pod wpływem czyjegoś działania. Analiza takich przypadków mogła by
się przyczynić do stałej poprawy na linii lekarze - pacjenci. Ale nikt tego nie
chce robić, a szkoda!
Pozdrowienia!

[co_dzienna]

Ja napiszę tylko krótką historyjką.
Otóż moja mama cierpiała bardzo z powodu dyskopatii tego samego odcinak
kręgosłupa. Cierpiała bardzo, bo było już tak, że ten dysk potrafił
jej "wyskoczyć" 2-3 razy w miesiącu, no a potem kilka dni leżenia i różne
środki - jej pomagał majamil - po 1,5 dnia mogła chodzić.
Ale kilkanaście lat temu skorzystała z pomocy tzw. kręglarza (nie mam pojęcia,
czy ktoś taki ma związek z medycyną), który w jakiś sposób wepchnął jej tę
wysuwającą się blaszkę.
Od tego czasu nie ma problemu.
Może mimo wszystko warto zlikwidować przyczynę, pójść na rehabilitacje -
przecież godziny można chyba domówić na pasujące, zwłaszcza, gdy ma się na to
czekać dłużej niż 6 miesięcy.
Spróbować zlikwidować przyczynę, a nie faszerować się dodatkowo lekami
rozwalającymi wątrobę.
pozdrawiam

[young_doc]

Cóż, mogę tylko obicać, że będę starał się unikać pochpności. Taka cecha młodości. Ma ona również swoje dobre strony, pozwala wyraźnie odróżniać dobro od zła.
Co do kręgarzy - owszem, efekty ich działaności są często wyjątkowo efektowne, jednak trzeba zaznaczyć, że niestety zawsze ta terapia wiąże się z ryzykiem, że kręgosłup niewłaściwie "nastawiony" może być jeszcze bardziej niestabilny niż przed zabiegiem, mimo przejściowej poprawy. Specjalistę tutaj należy wybrać niezwykle starannie, gdyż osoba nie posiadająca właściwych umiejętności może zrobić sporą krzywdę. Niestety, nie jest to również leczenie przyczynowe - gdyż układ stawowów i więzadeł kręgosłupa nadal pozostaje niestabilny. Każdy musi osobiście podjąć decyzję o doborze terapii.
Mam nadzieję, że znajdzie Pan specjalistę, z którym uda się Panu nawiązać owocną wspólpracę, nieważne jaki tytuł będzie miał na pieczątce. Również psychiatra może tu bardzo pomóc - i bynajmniej nie dlatego, że kolokwialnie mówiąc ktoś tu uważa Pana za wariata - po prostu są to lekarze mający doświadczenie w stosowaniu wielu leków, które mogą przynieść ulgę w Pana dolegliwościach. Ale równie dobrze może to być neurolog, rodzinny, neurochirurg, specjalista rehabilitacji, ortopeda... Wierzę, że kogoś wartego zaufania spotka Pan na swojej drodze.
Pozdrawiam i raz jeszcze życzę zdrowia.

[krolubu]

Stary, sam sobie odpowiedziałeś. Nie ma co dodać.

[felicja7]

Czas dla rodziny? To co Wy tu robicie? Przed komputerem do północy? A może w
pracy bawicie się w fora dyskusyjne? No wybaczcie, ale ja po tylu
godzinach "wyczerpujacej pracy" nie maiałabym sił na komputer.

[ann1964]

Felicjo7 już im to kiedyś wytknęłam,
gdyby faktycznie tak ciężko pracowali
nie chciałoby się siedzieć po nocach.

A teraz do marca32, postmodernistyczne społeczeństwo
kochany, to społeczeństwo konsumpcyjne!Nadrzędną wartością
jest pieniądz, zdobywany jak najmniejszym wysiłkiem.
Brawo, tacy chcecie być!
A socjologowie, pedagodzy i psychologowie mówią, że to zmora
naszych czasów!Biją na alarm,tyle się mówi, że Amerykanie już się
tym nacieszyli i widzą jakie negatywne skutki przynosi taki styl
bycia.Ale polski zaścianek chlonie wszysko co zachodnie,zachłystuje się
tą zgubną wolnością tak jak kiedys zielonymi.

[marc32]

Oczywiście, kapitalizm i postmodernizm idą parą (co zauważył już Lyotard, pisząc
pierwszą książkę o postmoderniżmie, i stawiając jego definicję). Skupiają się na
jednostce, na tym co partykularne w opozycji do tego co ogólne itd...
To co pisałem odnosiło się jednak do społeczeństwa jako całość, a nie do danej
grupy zawodowej. Chociaż, oczywiście, coraz mniej jest i młodych lekarzy
gotowych poświęcić życie dla idei ( zwłaszcza przy zanikających innych żródłąch
satysfakcji z wykonanej pracy, jak wdzięcznośc pacjenta czy szacunek do tejże
pracy, o czym mowa w tym wątku).

Czy to jest złe czy dobre? nie wiem. Taki jest światowy trend, i nie zmieni się
zanim nie dojdzie do nieodwracalnych katastrof ekologicznych ( bezmyślna
komsumpcja związana jest naturalnie z wyczerpaniem zasobów naturalnych,
zanieczyszczeniem, efektem cieplarnianym itd itp..), ale ponieważ jest to
kwestia pradopodobnie kilku pokoleń, przyznam że nie spędza mi to snu z powiek (
podzielam niestety bezmyślność mojego gatunku i mam to trochę gdzieś). No, może
jednak trochę się staram ograniczyć podatnośc np na reklamy ( nie mam
telewizora, korzystam wyłącznie z sieci wybierając co i kiedy czytam lub
oglądam, co też częściowo odpowiada na twój „zarzut” spędzania czasu na forum,
chociaż między nami, to co kto robi w wolnym czasie jest raczej jego prywatną
sprawą).

Są jednak i ciekawe sposoby na wydatkowanie pieniędzy. Np, nawiązując do wątku
White-Laguny, chciałbym móc swoim dzieciom zapewnić, nie wiem, możliwość
spędzania czasu w takim Palais des Sciences, w la Villette, gdzie mieliby
sposobność, bawiąc się, zobaczyć czym jest indukcja elektryczna, elektryczność
statyczna, zobaczyć ruchy Browna i statystyczne prawidłowości pojawiające się z
choasu, chciałbym żeby zobaczyli piramidy, panteon itd itp ... jednym słowem,
zapewnić im to co cenię najbardziej : dostęp do wiedzy. Chciałbym też aby byli
ludżmi otwartymi, obywatelami świata i ciekawi tego świata, żeby nie dawali się
wpędzić w patriotyczne pseudo-wartości, zaściankowość i niczym nie uzasadnione
samouwielbienie.

Jako lekarz w Polsce nie będzie mnie na to stać, ponieważ nic się w naszym kraju
nie zmieni. Pozostaje tylko bolesna decyzja o wyjeżdzie, i dziękuję bogu że
takie możliwości się pojawiają.
Oczywiście pozostaje gorycz i swojego rodzaju Baudelaire’owski spleen, dlaczego
nie u nas? stąd też m.in ten wątek.

[marcinoit]

trudno oprzec sie wrazeniu ze podczas zabiegu usuwania guza macicu usunieto ci rowniez znaczna czesc mozgowia pozostawiajac jedynie osrodki odpowiedzialne za podstawowe czynnosci zyciowe i dobrze rozbudowany osrodek niecheci do kazdego kto jest inteligentniejszy od ciebie.

[felicja7]

Jak mówią: "prawda w oczy kole"- cieszę się, bo jednak się sprawdza.
Następne "ucz się i pracuj"- radzę wziąć to sobie do serca.

[anatemka]

lekarz zaczyna być wreszcie traktowany jak rzemieslnik który tylko wypełnia
swój fach.
Jeśli robi to dobrze-ludzie go szanują.
Jesli źle-nie.
To takie dziwne?

[do.ki]

anatemka napisała:

> lekarz zaczyna być wreszcie traktowany jak rzemieslnik który tylko wypełnia
> swój fach.
> Jeśli robi to dobrze-ludzie go szanują.
> Jesli źle-nie.
> To takie dziwne?

Szczerze? To jest nie dziwne, tylko straszne. Bo lekarz nie jest rzemieslnikiem,
wykonujacym swoj fach. Malo tego, Ty jako pacjent, nie chcesz zeby tak bylo, bo
na mnie na przyklad w zyciu nie bedzie mnie stac. Jesli bede musial byc
traktowany jak rzemieslnik, to wlicze sobie w cene wszytko to, co teraz wchodzi
w sklad tzw "zaufania na linii lekarz-pacjent". Mozesz tego nie dostrzegac, ale
to duzo. Nie mam klientow, jak rzemieslnik. Mam pacjentow i postepuje ich wedle
ICH, nie mojego interesu.

Traktowanie lekarza jak rzemieslnika to koniec medycyny. I to wy, pacjenci,
najgorzej na tym wyjdziecie. Bo nawet nie wiecie jak wiele lekarze robia dla was
bez pytania o wynagrodzenie. Wam sie wydaje, ze za wszytko drogo placicie- nie.
Zrobcie z lekarza rzemieslnika, to dopiero zostaniecie skasowani. I nie liczcie
na zadna wysoka jakosc. Standard opieki to wszystko co dostaniecie.

Ja juz wtedy nie bede pracowal. Nie chce pracowac w systemie, gdzie pacjentowi
sie wydaje, ze placi i wymaga. Ale pacjentowi, ktory rozumie, ze najpierw musi
sie oddac w moje rece, abym mogl mu powoc, pomoge nawet kosztem wlasnej rodziny-
tak zreszta, jak jest to teraz.

[anatemka]

tak, ciężko niektórym pogodzić się z faktem bycia zwykłym człowiekiem.

[j_an_t]

Jeśli ktoś jest tak dobry to zakłada prywatny gabinet ustala swój cennik i
czega na tych co ich będzie stać. W cenę należy sobie wliczać wszystko ale
rozsądnie żeby przyszli jeszcze jacyś pacjenci. Być dobrym rzemieślnikiem to
jest już coś z czego pacjent bardzo będzie się cieszył.
Dobry rzemieślnik to nie tylko znający swój fach ale i dobry organizator mający
odpowiedni zestaw narzędzi umożliwiający skuteczną i szybką diagnosę, niezbędny
zestaw części albo wypracowaną ścieżkę do ich szybkiego i po rozsądnej cenie
zdobycia, doświadczenie kóre umożliwi mu rozwiązanie problemu w najtańszy
sposób. W końcu klient będzie zadowolony jeśli uzna że nie przepłacił za
usługę. Z człowiekiem jest jak z maszyną, tylko nie można sobie pozwolić na
błędy, więc wszystko jest o wiele bardziej skomplikowane i drogie. Pacjent
zawsze będzie wymagał. Dużo zależy od systemu, żeby nie marnować sił i środków
na działania pozorowane lub musieć oszukiwać zły system.
Dobry lekarz napewno nie będzie wymagał żeby pacjent traktował go jak boga.
Czasem trzeba się upewnić czy ktoś się aby nie myli chcąc mi obciąć nogę.

[anatemka]

o, ja nie potrafię tak ładnie pisać, ale to właśnie miałam na myśli mówiąc o
rzemieslnikach. Dlatego nie rozumiem oburzenia niektórych...

[enterka05]

Może wyjdę na nadmierną optymistkę ;) , ale myślę że nie jest aż tak źle że nie
ma żadnego szacunku.

Może to trochę tak, że wszyscy bardziej zauważamy i pamiętamy tych którzy
spowodowali że nas zabolało niż tych "normalnych". Pacjent lekarzy na których
się zawiódł, lekarz "złych" pacjentów...
Agresywne wpisy na forach to też chyba tylko kawałek rzeczywistości; ci
agresywni wyładowują się bez oporów, a myślącym inaczej czasami zwyczajnie nie
chce się wchodzić w "bagienko".

Ale że nie jest najlepiej z tym szacunkiem, to niestety prawda. I tutaj do
przyczyn wymienionych przez Marca i Young_doca dołożyłabym chyba nasz zwyczaj
narzekania i jego konsekwencje.

Wydaje mi się że znakomita większość tych którzy się głośno i agresywnie
domagają się że im się należy już, natychmiast i za darmo, nie ma szacunku w
ogóle dla drugiego człowieka, nie tylko dla lekarzy. I chyba nic im nie pomoże
żeby zaczęli go mieć; co najwyżej mogą ograniczyć okazywanie tego z obawy przed
kimś czy czymś: policją, nieudzieleniem świadczenia, osobą bardziej agresywną od
nich...

Natomiast pytanie czemu z tym szacunkiem jest różnie u tej reszty. I tutaj
wydaje mi się, że ludzie mają ogólnie nie najlepszą opinię o lekarzach (zresztą
nie tylko o nich, wielu grup to dotyczy - księży, prawników, nauczycieli...), bo
u nas "w dobrym tonie" jest ponarzekać, więc wszelkie złe opinie rozchodzą się
jak kręgi na wodzie.

Oczywiście są negatywne opinie w pełni uzasadnione i zasłużone. Ale jest też na
pewno bardzo dużo takich, które wynikają z niewiedzy, braku zastanowienia... :

- wielu ludzi uważa że leczenie równa się wyleczenie, a jeśli tak nie jest, to
powodem jest zła wola czy niewiedza leczącego,

- wielu nie wie lub nie zastanawia się jak działa system, więc nie pomyśli że za
kolejki i braki należałoby winić także/głównie Panujących, a nie konkretnego
lekarza czy szpital, nie pomyśli że lekarz w przychodni poświęca im mało czasu
niekoniecznie dlatego że nie chce czy "bo tam przyjmuje za darmo" itp,

- wielu szacuje zarobki lekarzy na podstawie ceny wizyty w gabinecie prywatnym i
liczby pacjentów przyjętych w ciągu godziny, więc pyta "czego oni jeszcze chcą",
a skoro chcą to są pazerni na pieniądze, do tego uważa że skoro lekarz pracuje
gdzieś poza szpitalem/przychodnią to wyłącznie z przyczyny jak wyżej .....

Itp.

A że prawie każdy się leczy albo leczył, więc temat do rozmów (czyt. narzekań)
jest bardzo wdzięczny.

O tych którzy zwyczajnie porządnie wykonują swoją pracę się nie mówi, bo to
naturalne. A o dobrym które nas spotyka opowiadamy wstydliwie, nie zawsze,
niekoniecznie....

W rezultacie otrzymujący mnóstwo negatywnych informacji przeciętny człowiek,
nawet taki który o samym zawodzie lekarza myśli z szacunkiem, patrzy na lekarzy
"z pewną taką nieufnością", no bo skoro tyle złego się słyszy.... I stąd też
chyba takie opinie jak na przykład w pierwszym poście Felicji w tym wątku - że
bez łapówki czy "dowodów wdzięczności" w większości ani rusz, wszystko trzeba
załatwiać, trudno mieć zaufanie do kompetencji... Konkretnego lekarza szanujemy
(a czasem nie), ale ogólnie mamy wątpliwości. A nawet w konkretnej relacji
patrzymy często - zwłaszcza na początku - podejrzliwie. Łatwo nam zinterpretować
jakieś zachowanie jako "życzenie sobie" korzyści materialnych, łatwo ocenić coś
wg w/w schematów, łatwo próbować "załatwiania" bo przecież wszyscy tak robią i
tak trzeba (co zresztą pośrednio mówi że społeczeństwo akceptuje nieetyczne
zachowania i tym samym zachęca do nich)... Oczywiście wszystko to generuje
kolejne negatywne opinie do wyrażania, i kółeczko się kręci...

Podobnie zresztą kręci się w przypadku innych grup, ale że zdrowie i życie to
obszar szczególnie newralgiczny, więc i emocji tu więcej niż gdzie indziej.
Zresztą w ogóle chyba im bardziej ludziom zależy żeby jakaś grupa reprezentowała
wysoki poziom moralny czy kompetencyjny, tym łatwiej generują i rozpowszechniają
negatywny stereotyp na jej temat...

Nie wiem czy można mieć nadzieję że pod tym względem będzie inaczej.
"Narzekajstwa" pewnie nie zarzucimy. Ale wydaje mi się, że np. przy okazji
ostatnich strajków sporo ludzi uświadomiło sobie że z tymi zarobkami i
'pazernością' lekarzy jest niezupełnie tak jak myśleli. Zaczęły się miejscami
jakieś rozmowy, dyskusje... Może to będzie jakiś krok do trudniejszego ulegania
stereotypom, i w rezultacie bardziej przemyślanego narzekania i bardziej
sensownych relacji? W końcu chyba trochę sobie tym myśleniem stereotypami
utrudniamy życie, i lekarzom - a już zwłaszcza tym którzy pod te stereotypy
nijak nie podpadają - przy okazji też...

[ann1964]

Ja szanuję tylko lekarzy, nie pochodzących z rodzin
lekarskich, bo wiem, że wiedzę i wykształcenie
zawdzięczają tylko sobie, a nie protekcjom.

[anatemka]

a ja znam młodych lekarzy, pochodzacych z rodzin lekarskich i wiem, że
posiadaja wymaganą wiedzę. W proteksji nie widzę nic złego o ile ogranicza się
do pomocy w znalezieniu pracy /wielu niemedyków pracę w ten sposób znajduje/
czy rozpoczęcia specjalizacji-bo podnoszą kwalifikacje oni a nie ich rodzice.

[ann1964]

Już ja wiem jak to wygląda!Jak są traktowani
protegowani,nawet jesli chodzi o pacjentow.

[young_doc]

Nie zgadzam się. Protekcja jest zawsze czymś złym. Zgoda, oni podnoszą kwalifikacje, ale wtedy ktoś inny, bez znajomości, może lepszy, może gorszy, ich nie podnosi - bo liczba miejsc specjalizacyjnych jest sztywna... Po prostu nie mogę się zgodzić na to, że czy nadanym oddziale pracuje 5 czy 6 ludzi zależy nie od ilości pracy, ale czy któś miał dobre układy w dyrekcji. Tak, wiem, mam zostawić ten wiatrak w spokoju i iść nam spacer z Dulcymenę... Ale są rzeczy po prostu nie fair.

Podobnie jak nie fair jest dzielenie ludzi na lepszych i gorszych z powodu pochodzenie. I nie ma tu żadnego znaczenia, czy za "lepszych" uważa się dzieci lekarzy, stoczniowców, polityków czy górników - jest to tak samo głupie i niesprawiedliwe. A zdolności i pochodzenie są wg mnie zmiennymi całkowicie niezależnymi - śa świetni lekarze w kolejnym pokoleniu, żałosne dzieci profesorów, znakomici doktorzy pochdzący z prostych rodzin i tragiczni czasem z wręcz z tych samych... Ale do kogo ja to mówię...

P.S. Nie miałem w rodzinie lekarzy, ani przodków z maturą, o studiach nie wspomniawszy.

[anatemka]

fakt. Z tą specjalizacją to nie pomyslałam. Masz rację.

do young_doc

[alergenzb]

Zgadzam się z tobą w całości.
Szacunek do lekarza jest bardzo indywidualną sprawą, każdego z nich.
Przecież szacunek do siebie sami sobie wyrabiamy, swoją postawą i zachowaniem.
Dam przykład, miałam możliwość poznania dwóch różnych oddziałów szpitalnych dla
dorosłych i pracujących tam lekarzy.
W jednym z nich spotkałam się z tekstami cyt. słowa Pani ordynator" pacjent
jest na naszym stanie i to nasza sprawa jeżeli chodzi o leczenie" Zero
informacji o pacjencie, zero możliwości udostepnienia dokumentacji. Pani
ordynator traktuje ludzi jak przedmioty na stanie i swoją własność, nie wspomnę
o niegrzeczności i złym zachowaniu, łamiącym wszelkie pojęcie ludzkie.
Przepraszam za słowa ale z takim "chamstwem" jak żyję się nie spotkałam.
Lekarza widać tylko rano na krótkiej wizycie i przez całą dobę nawet nie można
znależć.
Natomiast w drugim szpitalu, to brak słów podziwu dla lekarzy, ich
zaangażowania w zdrowie pacjenta, systematyczne informowanie pacjenta o
wszystkim, spokojne wyjasnienia na pytania. Poprostu nawet trudno znależć slowa
podziwu dla nich. Nie wiem czy to zasługa szefa oddziału ale moim zdaniem to są
ludzie na wysokim poziomie. Zasługują na wielki szacunek za zaangażowanie,
poświęcenie się, mimo że nie wiele mają czasu nawet na odpoczynek. Często
odwiedzają pacjentów, sprawdzają ich stan zdrowotny itd.
Szacunek do lekarza to bardzo indywidualna sprawa. Jedni na niego zasługują
inni są niegodni tego tytułu, a nawet go plamią i przynoszą wstyd pozostałym.

O rety, Ann,

[enterka05]

... to Ty musisz mieć strrrasznie trudno. Przychodzisz, dajmy na to, pierwszy
raz lekarki, nic nie wiesz o jej koligacjach rodzinnych - no i co tu wtedy
myśleć o takiej?... Lekarka nawet wzbudziła Twoje zaufanie, ale przed kolejną
wizytą dowiadujesz się że jest córką lekarza z sąsiedniego miasta, tylko już
zmieniła nazwisko. I masz kolejny dylemat... ;D

A poważnie - przecież ludzie dość często wybierają zawód, który wykonuje któreś
z ich rodziców. Bo coś już o tym zawodzie wiedzą, podoba im się taki sposób na
życie, rodzic stanowi dla nich jakiś wzór... Dlaczego odmawiać im szacunku z
tego powodu?

[ann1964]

Nie mówiłam, że ja mam żle, ale nie podoba
mi sie takie postępowanie.Tak się składa,że sama
niejednokrotnie byłam w takiej sytuacji i bardzo
żle się z tym czułam.
Nie chodzę do lekarzy, których nie znam.A jesli już
się zdarzy, to od czego jest wywiad!!!

[anatemka]

to sie w psychiatrii jakoś nazywa.... ;)

Do Enterki05

[young_doc]

Świetnie napisane. Ni samemu nieraz najtrudniej wyłamać się ze stereotypu lekarza, "który nic nie robi bo jmu się nie chce"... a większość ludzi idąc do lekarza już wie, co zastanie, nawet jeśli tego lekarza widzi pierwszy raz w życiu na oczy... I wiele moich wypowiedzi do pacjentów było i jest interpretowanych w moim odczuciu w wypaczony sposób przez samych zainteresowanych... Cóż, chyba sam zaczynam stanowić świetną ilustratację doo tezy o skłonności Polaków do narzekania.

Obawiam się tylko, że moi pacjenci zawsze będą myśleć stereotypami. To ludzie starsi, schorowani, prości... innymi słowy głownie odstający w dól od średniego IQ dla społeczeństwa (które wynosi ok. 100). Większość mogę oceniać na 70, 80, góra do 100 punktów. Praca z nimi jest często ciężka, namówienie do regularnego zażywania leków stanowi często wyzwanie, o wpraowadzaniu diety trzeba na ogół niestety zapomnieć... Piszę to nie po to, aby się użalać nad sobą - taka moja praca, ale aby zwrócić uwagę, że podstawową lekturą dla większości pacjentów jest "Fakt". Można im to mieć za złe, ale inteligencji im nijak nie podniesiemy, a leczyć ich trzeba. Chodzi mi o to, że moi pacjenci będą zawsze myśleli bardzo protstymi stereotypami, na poziomie tabloidów i zwycięskich partii politycznych w naszym kraju ( a pamiętajmy, że do wyborów ci najbardzej schorowani i tak nie idą). A jak napisała nieco poniżej codzienna "Komu zależy na zmianie wizerunku lekarza w naszym kraju?"

[marc32]

Rzeczywiście Enterko, narzekanie jest swego rodzaju „cechą charakteru” polskiego
bytu społecznego :)
Paradoksalnie uważam tą cechę za raczej pozytywną, świadczącą o pewnym
non-komformiżmie, krytycyżmie, i zdolności chłodnego spojrzenia na świat. Cechy
niezbędne w demokratycznym spoleczeństwie, w nauce itd.
Aczkolwiek w przeciwieństwie do, np, takiej Francji –gdzie protest,
demonstracja i krytyka również są w dobrym tonie- tkwimy jednocześnie w
bezradności. Zdaje się że konstruktywny krytycyzm przyjął u nas formę smutnego
fatalizmu.
Tam gdzie nad Sekwaną doszłoby do mobilizacji sił społecznych –mediów,
korporacji i związków zawodowych, organizacji studenckich i innych – nad Wisłą
dochodzi raczej do wzajemnego nieproduktywnego rzucania się do gardeł, z
przeświadczeniem że kołdry nie starczy dla wszystkich, i że trzeba wyszarpać
kawałeczek dla siebie i nie dopuszczić –broń Boże- do marnowania cennego
pokrycia na lekarskie łoża.

Czytając znakomitą książkę „Globalizacja” , autorstwa J.E. Stiglitz’a, noblisty,
byłego szefa zespołu doradców ekonomicznych administracji Clintona, i póżniej
Banku Swiatowego, trudno nie zdodzić się z tym że przeżyliśmi w Polsce prawdziwą
terapię szokową. Tak gwałtownej przemiany ustrojów i zmiany tak przeciwstawnych
sobie paradygmatów ekonomicznych, nie da się po prostu przejść nie ponosząc
wysokiej ceny społecznej.
Kozackie i czasem dogmatyczne posunięcia Pana Balcerowicza and Co, będziemy
jeszcze długo odpokutywać rażącymi nierównościami społecznymi, wysokim
bezrobociem, pogorszeniem sytuacji w szkolnictwie, służbie zdrowia ... i w
konsekwencji dezyntegracją czy fragmentacją tkanki społecznej, objawiającej się
– jak słusznie zauważyłasz Enterko - antagonizmami nie tylko w relacjach
pacjent-lekarz, ale -w mniejszym czy większym stopniu- między większością grup
zawodwych czy społecznych (a czasami biegunką słowną i zaparciem kognytywnym na
widok terenówek sąsiadów :) ).

Cóż, pocieszmy się że przyjdzie czas na mądrzejsze pokolenie, lepszą drużynę
piłkarską i wspaniałych, douczonych, uczciwych i szanujących pacjenta lekarzy ;)

Miłego, słonecznego popołudnia.

[co_dzienna]

Napisze za siebie.
Z założenia szanuję lekarza, bo chce mu powierzyć coś bardzo cennego - czyli
moje zdrowie i mojego dziecka.
Jeżeli na wstępie widzę, że mój szacunek nie jest odwzajemniony - to jest to
właśnie problem.
Gdy przechodzę "na stan szpitala" nie oznacza to , że staję się taboretem do
przesuwania. Mimo, ze mam piżamę, dalej jestem tą samą osobą, która myśli i
czuje.
Czasem lekarz o tym zapomina.

media są głupie w swojej masie i liczy się tylko chwila, news, sensacja, byle
do następnej sensacji...
Dokładnie tak samo jak z PiS , Samoobroną, jakiś czas temu gejami i aborcją.
Temat się pojawia, jest obrabiany i znika.

Społeczeństwo płaci, gdy musi. Niestety polskie społeczeństwo jest ubogie, więc
może płacić w ograniczonym zakresie, ale gdy musi, to płaci. Z doświadczenia
wiem, jak bardzo dużo trzeba zapłacić (nie w postaci łapówek), by w końcu
zacząć się leczyć.
Więc nie zgadzam się z tym co napisałeś.
Zresztą po ilości ciągle pojawiających się nowych prywatnych przychodzni widać,
że się mylisz.

Problemem są sami lekarze. Ci co kryją swoich nieudolnych kolegów, co kryja
łapówkarzy. Problem to ten system feudalny w szpitalach i brak pieniędzy.
Problem to NFZ i jego urzędnicze zarządzenia kompletnie oderwane od życia.

Jak można zaufać lekarzowi, który w obecności pacjentówy wydziera się na
młodszych lekarzy - "a co mnie obchodzi co pan myśli, kto tu rządzi... ja czy
pan???" I mimo, że podobno jest wybitnym chirurgiem ja go nie szanuję...

Niestety trochę trzeba się nachodzić, by znaleźć lekarza, któremu się zaufa.
Znalazłam 3 takich w Warszawie, jednego wspaniałego w CO, po wizytach w wielu
miastach Polski.
Ale to tak jak z przyjaźnią - nie ufa się wszystkim ludziom, a tylko wybranym.
Myślę, że z lekarzami jest podobnie.
Na szacunek trzeba zasłużyć, czasem to trwa...

Jeżeli od lat wizerunek lekarza jest psuty przez samych lekarzy, media, firmy
farmaceutyczne, polityków, to niestety droga powrotna bedzie długa.
No i komuś musi na tym zależeć. Czy komuś w Polsce zależy?

[young_doc]

Choć nie zawsze zgadzam się z Pani poglądami wyrażanymi na tym forum, to uważam ten komentarz za wyważone i uczciwe przedstawienie poglądu na całą sprawę z punktu widzenia pacjenta. Myślę, że warto by podobny znalazł się w nowo przypiętym wątku o szacunku do lakarza u samej góry forum. Pozdrawiam.

[co_dzienna]

Czasem coś co wydaje się czarne jest ciemnoszare, zielone lub granatowe.

Problem w tym, że niewiele się nie zmienia.
Lekarze wracaja z zagranicznych placówek, mają nowe pomysły i inny sposób
pracy (Zresztą to po prostu widać, który był na stażu w innym niż polski
szpitalu.) i wpadają do tego samego piekiełka.

[apetina4]

>co_dzienna napisała
>gdy przechodzę na stan szpitalanie oznacza to , że staję się taboretem do przesuwania.Mimo, że mam piżamę, dalej jestem tą samą osobą, która myśli i czuje>
Dodałabym jeszcze równie wysoko, bądż bardziej wykształconą,której nie można wcisnąć byle kitu!
Pech chce, że znalazłam się w sytuacji, która mogła zakończyć się żle zwłaszcza dla mnie. Pani dr wykonując pewien zabieg, była tak zajęta rozmową
ze swoja koleżanką po fachu,która na moje próby zwrócenia uwagi,iż jestem uczulona na lek przygotowywany dla mnie, zareagowała tak wielkim oburzeniem, na rzekome próby przerwania rozmowy,że poczułam się jak dziecko karcone przez wszechwiedzącego nauczyciela, a przecież tu chodziło tylko o moje zdrowie.

[leeloo2002]

Nie rozmumiem jak mozna miec szacunkek do zawodu, ja mam po prostu szacunek do
niektorych osob, ktore sa lekarzami a do wiekszoscie nie.
Jednak z tego co weim lekarze sa traktowani ulgowo w przypadku wykroczen
drogowych

[maga_luisa]

Skąd masz takie informacje?

[lidja28]

Zauważyłam że Polska to specyficzny kraj,moim zdaniem pojęcie szacunku do
kogokolwiek nie istnieje niestety.
Jeżeli przeliczyć szacunek na pieniądze to bardziej szanowany jest operator
koparki i górnik niż lekarz czy nauczyciel.
Natomiast to co obserwuje to totalny brak szacunku do tzw ludzi nauki, np
wykładowców akademickich,profesorów,doktorów etc,przeciętny zjadacz chleba
uważa naukowca za nieroba który właściwie nic nie robi tylko pisze sobie tam
jakieś książki,coś tam wykłada,zatruwa życie studentom,i uważa się za Bóg wie
kogo innymi słowy korzyści z niego żadnych.
W Polsce wykształcenie nie jest już uważane za priorytet,liczy się tzw klasa
robotnicza co jest niestety smutne.

[white-laguna4]

lidja28 powiedziałabym,nie klasa robotniczaa a kasa,
którą zdobyli wyjeżdżając za granicę.To właśnie większość
przedstawicieli tej grupy społecznej,kiedyś bezrobotni
pierwsi wyjechali za granicę.Teraz większość z nich żyje
na znacznie wyzszym poziomie niż np.lekarze,nauczyciele,
naukowcy i maja w nosie biednych inteligentów.Kiedy sami
mając ukończone 8 klas podstawówki dorobili sie fortuny,
dlaczego mają szanować inteligentów,których uważają za
nieudaczników.
Najgorsze to wyjść z chama na pana!!!

[lidja28]

Rozumiem,ale nigdy nie było tk źle jak jest teraz.Myslę że przykład idzie z
tzw 'gory'.Gdy Samoobrona i LPR doszły do władzy.Skoro chamstwo rządzi tym
krajem,ciemnota,zacofanie to czego oczekiwać tak naprawdę.

[aron2004]

lidja28 napisała:

> Rozumiem,ale nigdy nie było tk źle jak jest teraz.Myslę że przykład idzie z
> tzw 'gory'.Gdy Samoobrona i LPR doszły do władzy.Skoro chamstwo rządzi tym
> krajem,ciemnota,zacofanie to czego oczekiwać tak naprawdę.

Rozumiem że w czasach gdy rzadziły partie inteligenckie i europejskie typu SLD
czy UW to lekarze zarabiali 10 000 zł miesięcznie? Np. za Łapińskiego?

[lidja28]

Widzisz Aronie to jest tak jak człowiek jest wykształcony i wykonuje ciężką,
odpowiedzialną pracę to oczekuje godziwej zapłaty.I to jest zrozumiałe.
Nie wszyscy na tym forum skończyli jak ty trzy klasy szkoły podstawowej.
A propo lekarzy,to mój mieszka w kamienicy a nie w willi i jeździ kilkuletnim
samochodem.Może ty masz takich co opływają w luksusie.Ja takich nie znam.

[aron2004]

lidja28 napisała:

> Widzisz Aronie to jest tak jak człowiek jest wykształcony i wykonuje ciężką,
> odpowiedzialną pracę to oczekuje godziwej zapłaty.I to jest zrozumiałe.

Ale akurat lekarze są wyjątkiem. Moim zdaniem nie zasługują nawet na pensję
minimalną.

> Nie wszyscy na tym forum skończyli jak ty trzy klasy szkoły podstawowej.

wiem.

> A propo lekarzy,to mój mieszka w kamienicy a nie w willi i jeździ kilkuletnim
> samochodem.

jakiej marki?

>Może ty masz takich co opływają w luksusie.Ja takich nie znam.

To przyjedź do woj. lubelskiego. Poznasz.