CICHOCKA a proces myślenia !?

[Gość: les]

Cichocka broni poglądu , że winą za słaby system ochrony zdrowia w Polsce
należy obarczyć lekarzy .Od wielu lat jest entuzjastką wszelkich reform
w tym obszarze - po bolesnych doświadczeniach , dotykających w wyniku
tychże reform głównie biednych , chorych ludzi , Cichocka obarcza winą za
niepowodzenia ludzi pracujących w służbie zdrowia.Zapomina najwyrażniej, że
piwa nawarzyli tu rządzący!!Pytanie: kim jest Pani Cichocka ? Czy jest tubą
propagandową każdego kolejnego rządu?Czy manipuluje opinią publiczną - nie
widząc oczywistego faktu , że bez pieniędzy nie zbuduje się sprawnego systemu
ochrony zdrowia , podobnie jak nie zbuduje się autostrady?Napiszcie , czy
macie podobne odczucia?

[Gość: ALEK]

mYŚLĘ PODOBNIE

[maretina]

jakis czas temu na wyborczej byl czat z pania cichocka. pytalam ja o prace
lekarzy za darmoche w ramach twz wolontariatu... nie byla tym oburzona, nie
uznala tego za chorobe systemu ale za.... droge specjalizacji! o zgrozo...
ciekawe czy pani cichocka tez pisze swoje teksty za friko?
kiedys ja lubilam, po tym czacie przeszla mi sympatia.

[Gość: gamdan]

Pani red. E. Cichocka to typ dziennikarza - plotkarza, jakich wielu w Polsce.
Muszę przyznać, że dość dobrze orientuje się w zawiłościach systemu opieki
zdrowotnej. Potrafi wychwycić niebezpieczeństwa jakie czyhają na polskiego
pacjenta. Rozumie wiele obiektywnych powodów kierujących działaniami personelu
służby zdrowia.
Ale wyczuwam, że nie chce ona (albo nie może) dotknąć istoty problemu, który
psuje opiekę nad chorym Polakiem.
Odniosę się do ostatnich wywodów red. Cichockiej w odpowiedzi na list Prezesa
Naczelnej Izby Lekarskiej z dn.25.02.2003r.
Pisze ona, że nie godzi się z faktem iż zasadę domniemania niewinności
oskarżonego samorząd lekarski rozciąga na całe życie społeczne i zawodowe. A ja
uważam, że albo te zasadę uznajemy za słuszną albo nie. Innej alternatywy nie
ma.
Cichocka pisze dalej: gdyby nie można było rzucić podejrzenia na człowieka,
póki sąd nie udowodni mu winy, to byłby prawdziwy horror. A ja uważam,
że "horrorem" jest w naszej rzeczywistości to, że rzuca się bezpodstawne
oskarżenia i nie ponosi za to żadnej odpowiedzialności. Jeśli dla dziennikarza
wystarczającym dowodem jest zasłyszana plotka to jest to dziennikarstwo
plotkarskie. Zanim dziennikarz upubliczni swoje oskarżenia winien posiadać coś
więcej niż tylko poszlaki. Bo to że "Malinowska zmieniła fryzurę, zaczęła
modnie się ubierać i wychodzi z domu codziennie wieczorem" wcale nie musi
oznaczać "że Malinowska zdradza męża".
Red. Cichocka dalej stwierdza, że w aferze łódzkiej doszło do korupcji.
Przecież wiemy, że jest to opinia własna redaktora, ale szanujący się
dziennikarz powinien napisać, iż "mogło dojść do korupcji". Stawianie znaku
równości pomiędzy korupcją a kupowaniem informacji może okazać się dużym
uproszczeniem. Ale o tym zadecyduje sąd.
Na koniec Pani Cichocka pisze: dziennikarz ma obowiązek ujawniać patologie. I
tu zgadzam się z nią w pełni. Ale inaczej znajdujemy tu patologię. Patologiczny
w tym wszystkim jest system, w którym lepiej płaci się za grzebanie zmarłych
niż za ratowanie życia. System, w którym chory płaci najwyższą cenę - swoim
zdrowiem lub nawet życiem. System, który leży u podstaw wszystkich innych
patologii w tej dziedzinie.
Kiedy wreszcie tu się coś zmieni?

[Gość: Bruford]

Problem chyba leży głębiej niż dziennikarskie przywary Cichockiej.Doskonale
pamietam jak GW w czasach startu reformy głęboko w swoich poradnikach
reklamowała korzyści wynikające z zapisywania się do lekarzy rodzinnych a nie
internistów czy pediatrów.Z całą głęboką pewnością siebie jaka charakteryzuje
głupców , GW wypisywała to w czasie kiedy wbrew szumnym zapowiedziom ,
samodzielność diagnostyczna i terapeutyczna lekarzy POZ i rodzinnych została
przez ustawodawcę sprowadzona do zera ( vide : zakres kompetencji lekarz POZ
made by MRKCH)i kiedy kształcenie lek.rodzinnych organizowano z niczego,żadnych
nie znając jeszcze tego kształcenia efektów.Z czego to wynikało???Ślepota
entuzjasty???brak orientacji??chęć pomocy za wszelką cenę rządowi Buzka????
Co zaś się tyczy Cichockiej to pamiętam również jak uzasadniała swoją
dezaprobatę dla strajku lekarskiego ( w dowolnej formie)-mianowicie
prześlizgując się całkowicie nad problemami lekarzy oswiadczyła tylko że to "
nie wypada".Problem leży gdzie indziej,żaden rząd republiki kartoflanej nigdy
nie powie obywatelom co im się realnie należy za ich składkę w systemie
solidaryzmu społecznego bo owa prawda byłaby jednoznaczna z politycznym
samobójstwem.Trzeba jakoś gniew ludu skanalizować.Media są tu dyspozycyjne.A
spostrzeżenia MAretiny z chatu?No cóż , jak ktoś nie musi za darmochę pracować
to drugiego nie zrozumie.Nie oczekujmy od dziennikarzyków obiektywizmu i
pełnego zrozumienia problemu.Dziennikarzyk musi wyrobić wierszówkę i coś
dorobić.

Bruford?

[maretina]

Gość portalu: Bruford napisał(a):

Nie oczekujmy od dziennikarzyków obiektywizmu i
> pełnego zrozumienia problemu.Dziennikarzyk musi wyrobić wierszówkę i coś
> dorobić.
alez uogolnieniami sypiesz:( to krzywdzace wrzucac wszystkich do jednego worka.
ta ironia "dziennikarzyk" jest na poziomie nicka lekarzyna.on tez ze wszystkich
medykow zrobil konowalow i lapowkowiczow.
rozumiem Twoja frustracje zachowaniem i tekstem pani cichockiej, ale nie
przelewaj jej watpliwego splendoru na kazda osobe pracujaca w mediach.

do Maretiny

[Gość: Bruford]

Nie przelewam.Stosuję tylko podobną taktykę podejścia do pojedynczych
faktów.Całe środowisko zostaje potępione za casusy pijaństwa,korupcji itd
Cichocka nie jest wcale jedynym ani nawet dobrym przykładem.Sama napewno znasz
wiele.Co zaś się tyczy mojego postu to raczej chodziło mi , jak pewnie
zauważyłaś , o strategię mediów.O linii postępowania decyduje
naczleny,szeregowiec wykonuje robotę.

[Gość: Bruford]

OK zresztą , załóżmy że moje uogólnienie jestr tylko wynikiem frustracji.To
podaj mi choćby jeden poważny tekst jakiegoś wiodącego czasopisma z ostatniego
półrocza,podchodzący do spraw naszej grupy zawodowej z rzeczywistą znajomością
rzeczy i obiektywizmem.Zauważyłaś napewno ciekawą regułę-o sprawy środowiska
pytani są zawsze luminarze.Pamiętasz tekst chyba z Przeglądu lub Polityki gdzie
p profesora pytano o zalety " feudalizmu" w medycynie????

[maretina]

Gość portalu: Bruford napisał(a):

> OK zresztą , załóżmy że moje uogólnienie jestr tylko wynikiem frustracji.To
> podaj mi choćby jeden poważny tekst jakiegoś wiodącego czasopisma z
ostatniego
>
> półrocza,podchodzący do spraw naszej grupy zawodowej z rzeczywistą
znajomością
> rzeczy i obiektywizmem.Zauważyłaś napewno ciekawą regułę-o sprawy środowiska
> pytani są zawsze luminarze.Pamiętasz tekst chyba z Przeglądu lub Polityki
gdzie
>
> p profesora pytano o zalety " feudalizmu" w medycynie????

wiele razy pisalam o sprawach zwiazanych z medycyna jak i o samych lekarzach.
wiele razy udalo mi sie "wywalczyc" piorem cos dla medyka lub szpitala. ale
wiesz co? kiedys pomoglam odzyskac pieniadze hospicjum onkologicznemu od kasy
chorych. po kilku publikacjach i molestowaniu urzedasow kasa podpisala ugode z
hospicjum. wspaniale uczucie komus pomoc. tydzien pozniej na ursynowie wysiadla
jakas faza w elektrowni i kawal dnia dzielnica warszay byla bez pradu.
dzwonilam do roznych instytucji z pytaniem jak sa przygotowane do tego typu
awarii. zadzwonilam tez do centrum onkologii z prostym pytaniem o procedury
postepowania w takich wypadkach. co z zabiegami itd...uslyszalam, ze z
dziennikarzami nie gadamy. tydzien wczesniej bylam dobra i przydatna, kilka dni
i pokazano mi miejsce w szeregu. chrzanie to. przyjdzie koza do woza. jest tyle
placowek medycznych w warszawiel w ktorych sporo sie dzieje, ze mam to gdzies.
ale nie mysl prosze, ze dziennikarze zawsze sa "be" a lekarze piekni i
szlachetni. kiedy trzeba potrafimy stanac murem za lekarzem, szpitalem. jutro
na forum zamieszcze przyklad, ale dopiero jutro, bo nie moge wkleic tekstu
przed jego publikacja.

[Gość: Bruford]

Zazwyczaj nie wkładam wszystkich do jednego wworka.Tyle że publikjacje na temat
lekarzy raczej niezależnie od gazety są wspólne w swojej wymowie.Poza tym mój
znajomy a jeden z bardziej cenionych obecnie dziennikarzy , w chwili
szczerości,wytłumaczył pare tajników dzienn9karskiej profesji.

[maretina]

Gość portalu: Bruford napisał(a):

Poza tym mój
> znajomy a jeden z bardziej cenionych obecnie dziennikarzy , w chwili
> szczerości,wytłumaczył pare tajników dzienn9karskiej profesji.
zdradzisz sekrety?

[Gość: Bruford]

No jasne że nie.

dla Bruforda-obiecany tekst.

[maretina]

ten tekst doskonale obrazuje polski system opieki zdrowotnej.


Waleczne serce doktora
Gdyby nie dobre serce dyrektora szpitala, 15-letni chłopiec by umarł. I nikt
nie miałby kłopotu.

Robert, uchodźca z Armenii, w wypadku poharatał brzuch. Centralny Szpital
Kolejowy w Międzylesiu przyjął chłopaka, leczył, najlepiej jak potrafi. Przez
dwa miesiące, za 175 tys. zł. A teraz łata swój budżet. Bo za chorego nie ma
komu zapłacić.



Robert dziękuje dr. Jarosławowi Rosłonowi za uratowanie życia
Foto | Sebastian Wolny
Robert jest Ormianinem. Ale mówi tylko po polsku; od 9 lat uczy się w polskiej
szkole. Jest ubezpieczony w PZU, jak większość dzieci w klasie. Ale nie należy
do kasy chorych, jak inne, bo należeć nie może.
Tam dzieci biorą do wojska

Z całą rodziną w Polsce przebywa nielegalnie. MSW odmówiło im azylu, wizy
pobytowej do dziś nie udało się załatwić. Mimo to rodzina M. w Polsce została -
tam, u nich, niebezpiecznie, walki na granicach, nawet dzieci biorą do wojska.

Pan M. założył własną firmę handlową, jego żona, komputerowiec, sprząta po
domach. Wynajęli dom pod Warszawą, dzieci posłali do szkoły. Zaczęli zapuszczać
korzenie.

Był 7 sierpnia 2002, Robert jechał na rowerze do kiosku, po zeszyty.

Przewrócił się na kamieniu, kierownicą przebił brzuch. Dziura miała wielkość
dwuzłotówki. A w środku - wszystko poharatane.

Na izbie przyjęć Szpitala Kolejowego w Międzylesiu ojciec Roberta przyznał się
od razu: ubezpieczenie jest tylko z PZU. W kasie chorych - nie ma.

Rejestratorka machnęła ręką. Dyrektor szpitala na ścianie wywiesił
kartkę: "pacjenta pod żadnym pozorem odesłać nie wolno". Więc nie odesłała.

Dyrektor Jarosław Rosłon: - Powiedziałem ojcu, że leczyć będziemy i tak. Żeby
napisał do Caritasu, różnych fundacji dziecięcych. I że będzie dobrze.

Jak człowieka?

Przez cały sierpień Robert leżał na oddziale intensywnej terapii. Przeszedł
trzy operacje.

Na początku września jego stan był krytyczny. Sepsa zaatakowała organizm. Miał
gorączkę: powyżej 40 stopni, tracił przytomność. Podłączono go pod maszynę do
oddychania.

- Miał szczęście - mówi dyrektor. - Jedna z trzech była wolna.

Gdyby nie, któryś anestezjolog usiadłby przy łóżku i uciskał balon z ręczną
pompką, przez całą noc i dzień, 60 razy na minutę.

Mimo "szczęścia" było coraz gorzej. Chłopak przeszedł dwie kolejne operacje.

- Wiceszef chirurgii stanął przed moim biurkiem - opowiada dyrektor.

W garści miał podanie o antybiotyki dla chorego: potrzebne są te najsilniej
działające, jedna ampułka kosztuje kilkaset złotych.

Rosłon: - Zapytał mnie z nietęgą miną: "To jak leczymy, dyrektorze? Jak
człowieka?".

Odpowiedź brzmiała: "Jak swojego, jak ubezpieczonego Polaka".

Potem przyszedł ojciec Roberta, w towarzystwie jednego z warszawskich radnych.
Radny miał zaświadczyć, że M. to porządna rodzina: pracowici, uczciwi, żadnej
wódki.

Rosłon: - Ojciec myślał, że skoro ubezpieczenia nie ma, to przestaliśmy Roberta
leczyć. Zrobiło mi się przykro i tak jakoś po ludzku głupio. Tłumaczyłem:
robimy, co w naszej mocy.

Bez karty

W październiku wypisano Roberta ze szpitala. Księgowa wystawiła fakturę: 175
tys. zł. Z tego 166 tys. - koszt leczenia na OIOM-ie. Wysłała fakturę do kasy
chorych.

Kasa odesłała pismo: nie widzi powodu, by sfinansować to leczenie.

Ojciec Roberta przyniósł do szpitala 2 tys. zł za sprzedane meble i długą listę
instytucji, do których już zwracał się o pomoc. Tylko Caritas dał pieniądze: 5
tys. 300 zł.

PZU odpisało, że odszkodowanie żadne się nie należy, bo chłopak jeździł bez
karty rowerowej.

Rzeczniczka praw pacjenta, że rozesłała kilkanaście pism z prośbą o pomoc - bez
odpowiedzi.

Dyrektor Rosłon: - Trochę mnie to podłamało.

Do instytucji zaczął więc pisać sam. Do Ministerstwa Zdrowia, że problem
leczenia obcokrajowców trzeba uregulować. Że szpital mu zbankrutuje, bo nawet
ten jeden przypadek, 175 tys. zł, to poważna dziura w jego budżecie. Do biura
rozliczeń międzynarodowych, w podobnym tonie.

"Niezrozumiałym jest fakt podjęcia przez szpital kosztownego i
kilkumiesięcznego leczenia oraz zaniechanie ustalenia podmiotu obowiązanego do
uregulowania kosztów udzielonych świadczeń przy jednoczesnej trudnej sytuacji
finansowej szpitala" - odpisała p.o. dyrektora biura, Elżbieta Saniewska. I że
ta dziura w budżecie to wina szpitala. Bo nie wypracował schematu postępowania
w podobnych, związanych z obcokrajowcami, przypadkach.

Miejsca by nie było

Schemat mógłby być taki jak ostatnio w Częstochowie: karetka z Robertem
jeździłaby od szpitala do szpitala. Być może chłopak zmarłby i problem sam by
się rozwiązał. Albo taki: markowanie leczenia, używanie tanich okładów z sody
zamiast drogich antybiotyków. Z podobnym skutkiem.

- Nigdy nie wypowiadałem się, gdy znajomi dyskutowali, czy to moralne, czy nie,
że szpitale odsyłają chorych - mówi dyrektor. - Z mojego punktu widzenia to
zawsze było skomplikowane.

Ale teraz, przy podobnych dyskusjach, dyrektor kurczy się w fotelu. Sam z
ciężkim sumieniem podjął decyzję, że nie zdejmie ze ściany w izbie kartki, tej
o zakazie odsyłania pacjentów. Za to w jego szpitalu wydłużyła się kolejka do
niektórych operacji

- Te 175 tys. złotych długu to jakieś 87 planowanych zabiegów operacyjnych -
tłumaczy.

Na przykład - cewnikowania serca (w tej chwili w kolejce czeka się 3 miesiące).
Albo usunięcia pęcherzyka (kolejka na miesiąc).

Albo jeszcze inaczej - te pieniądze to nowy respirator.

Ten problem trzeba rozwiązać

- mówi Barbara Kozłowska, rzecznik praw pacjenta przy Ministerstwie Zdrowia

- Finansowanie leczenia nieubezpieczonych obcokrajowców to problem, którego
naszemu państwu do tej pory nie udało się rozwiązać. Sygnalizowałam go już w
sprawozdaniu rocznym dla Ministerstwa Zdrowia. Anonsowałam w MSW i A, z prośbą
o zmianę przepisów.

Problem dotyczy co najmniej kilkudziesięciu tysięcy osób przebywających w
Polsce nielegalnie (którzy tym samym nie mogą się ubezpieczyć w kasie chorych),
a których państwa nie podpisały z Polską umowy o wzajemnych świadczeniach.

Jeśli chodziłoby o leczenie gruźlicy, choroby psychicznej albo opiekę nad
kobietą w połogu - nawet nieubezpieczeni obcokrajowcy są objęci opieką
medyczną. W innym przypadku chory albo szpital, który go leczył - musi radzić
sobie sam.

Lekarze i dyrektorzy szpitala stają często przed dramatycznym wyborem - leczyć
obcokrajowca, czy pozwolić mu umrzeć.

[maretina]

Gość portalu: Bruford napisał(a):

O linii postępowania decyduje
> naczleny,szeregowiec wykonuje robotę.
to zalezy jak przedstawi sie sprawe naczelnemu. albo to kupi, albo kaze
poprawc... albo wywali.

[Gość: Bruford]

[wujek15]

Wnioski na tzw. marginesie
Media a medycyna:
Częśc dziennikarzy goni za sensacją (lubią używać mocnych okresleń typu horror
(np. komunikacyjny)i z każdej informacji uczynią sensację, według nich
objektywizm nie jest najistotniejszy ważny jest "dym"
a co do rzucania oskarżeń - w naszej rzeczywistości często oskarżany musi
udowodnić swoją niewinność bo media szybciej niż np. sąd ocenią sprawę i
wydadzą (bezkarnie) wyrok , wrazie czego na 199 stronie małym drukiem da się
sprostowanie (a że komuś przylepili łatkę to co z tego)
Media często domagają się od innych odpowiedziqalności za swoje działanie
(np.za błędy medyczne) ale jakoś nie mówią o odpowiedzialności za informacje
które przekazują (np. niesprawdzone plotki)

[Gość: gamdan]

Kiedyś myślałem, że to przecież takie proste - światli ludzie siadają przy
stole, dyskutują o problemie, znajdują porozumienie, wypracowują program i
wprowdzają go w życie. Problem znika.
Sprawa chorego systemu opieki zdrowotnej winna być priorytetem dla każdego
rządu. Jesli nie rozumieją tego politycy to winni zwrócić na to ich uwagę
dziennikarze - czwarta władza.
A tu okazuje się, że media zwracają uwagę publiczną w zupełnie inną stronę.
Przestałem się dziwić, gdy dowiedziałem się, że główne ogólopolskie dzienniki i
tygodniki nie zgodziły się na zamieszczenie na swoich łamach, w formie płatnych
ogłoszeń, informacji o zagrożeniach jakie niesie reforma sł. zdrowia.
Ogłoszenia chciały zamieścić Związki czy Izby Lekarskie. A podobno "pecunia non
olet".
O kierunku działania mediów nie decydują szeregowi dziennikarze.
I jeszcze sprawa leczenia nieubezpieczonych, także uchodźców. Jest pole do
działania organizacji charytatywnych. Może Owsiak...

[Gość: manolo]

Nie podzielam poglądu ! Pewnie zawinili urzędnicy, ale obok nich "winę" ponoszą
również lekarze i inni udziałowcy systemu w tym również pacjenci. Trudno w tym
miejscu o głębszą analizę ale powiedziec trzeba, że obok typowych urzędasów w
Kasach Chorych ( czasem odgrywających sie w jakis sposób na medycynie za
doznane krzywdy, hodowane kompleksy, wszczepiony gdzieś chory wizerunek lekarza)
działali też w systemie tacy świadczeniodawcy którzy ewidentnie dla kasy łamali
kodeks etyki lekarskiej, krzywdzili chorych, dla kasy opóźniali skierowanie do
specjalisty ( konsekwencja - późno leczony nowotwór, nierozpoznana nadczynność
tarczycy - zgon w przełomie tarczycowym)BYli pacjenci nauczeni "samodzielności"
rzeczywiście roszczeniowi byc może wprowadzeni w błąd przez złą informację
(porównaj to z dniem dzisiejszym)którzy też przyczynili sie do budowania
określonego klimatu wokół reformy. Prasa??? Ma tez swój udział. Pani Cichocka w
swich artykułach świtnie definiowała i mam nadzieję, że będzie to robiła dalej
zagrożenia jakie rodziły sie w systemie i jakie wiszą nad reformą reformy -
obecnie. Nie można się obrażać o to, że w swoich tekstach obnaża publicznie
patologie w świecie lekarskim obok innych chorób systemu. Jak lekarz się
kryguje i nie rozpozna wrzodu na (Pardon) - dupie pacjenta bo wstydzi się
poprosić go o zdjęcie majtek to w konsekwencji trzeba później wyciąć cały
pośladek. Leczenie czasem boli, śmierdzi, nieładnie wygląda ale osiągnięcie
zdrowia jest najważniejsze. Pani Cichocka czasem tnie skalpelem ale w moim
przekonaniu zdrowej tkanki nie narusza.

[Gość: Les]

Faktem jest to , że kolejne reformy miały coś zmienić na lepsze , a nie
zmieniły.
Rozsądny dziennikarz szuka przyczyny niepowodzenia .Jeżeli w wyniku reformy
zmieniły się wszystkie składowe systemu - za wyjątkiem wysokości nakładów na
działanie systemu , to trudno tego oczywistego faktu nie uwzględnić!
Pani Cichocka uważa natomiast , że wytropi patologie w służbie zdrowia - i , po
utopieniu ich w przepastnych toniach swej kwiecistej retoryki uczyni światłość
wielką i powszechną! to jest robienie ludzi w konia !
oczywiście patologie były , są i będą - o wartości systemu ochrony zdrowia
decyduje jednak ich procent w stosunku do liczby dobrze leczonych pacjentów.
Jeśli jako kraj będziemy biedni , biedna będzie i nasza ochrona zdrowia.
Przeszczepy narządów , intensywna terapia , nowoczesna antybiotykoterapia ,
terapia genowa , diagnostyka szybka i precyzyjna , wypoczęte i dobrze
wynagradzane zespoły operacyjne , ludzkie warunki w szpitalach -zapomnijcie !
Jak widać , z tej sytuacji prostego wyjścia nie ma - jedynie poprzez długie
i żmudne budowanie siły ekonomicznej naszego kraju.
Dziennikarz , który - tak jak P.Cichocka przesuwa ciężar odpowiedzialności
za trudną sytuacje w ochronie zdrowia(będącą przecież odbiciem sytuacji kraju)
na pracowników ochrony zdrowia manipuluje rzeczywistością .
Wydaje mi się ,że P.cichocka zbudowała sobie na łamach Wyborczej swoistą
strzelnicę dla ludu , ustawiając na niej sylwetki pracowników służby zdrowia
w nadziei żę gniew ludu rozładuje się we "właściwym" kierunku !