Czy w Polsce można zrobić karierę naukową?

[Gość: ewka]

Pewnie ze mozna zrobic kariere naukowa, Polska nie jest gorsza od innych
panstw, a kto wie nawet i lepsza.

[dinos88]

Te watki rozbudzaja na forum bardzo duzo emocji. Ciekawe czy tematyka jest
rozumiana przez tzw szarego obywatela?

Gdyby "szary obywatel" wiedział o tym jak nasi...

[Gość: B.T., zabrze]

... profesorowie usilnie pomagają światu podnieść na wyżyny światową naukę
(patrz publikacje jak najdalej od potrzeb Polski i tylko w językach obcych aby
czasem jakiś polski podatnik nie skorzystał z tych publikacji) za pieniądze
szarego, biednego, zapracowanego ponad siły w zagranicznych firmach obywatela
polskiego.

Rz..ać się chce!!!

Pozdrawiam

[Gość: Jacek]

Choc generalnie zgadzam sie z wieloma Twoimi obserwacjami, nie moge jednak sie
zgodzic z uporem z jakim odrzucasz uprawianie nauki, ktora nie ma obecnie
praktycznych zastosowan.

Jak juz wspominalem, moj ojciec uprawia matematyke, ktora zadnego zastosowania
nie ma. Moze szczebel nizej zastosowania juz sa, wiec moze za iles tam lat
pojawia sie zastosowania dla tego co on robi teraz, choc nie sadze zeby to
specjalnie go obchodzilo. Brzmi to zapewne dziwnie, ale jak ktos kiedys
powiedzial "matematyka jest choroba umyslowa". Nie ma w Polsce firmy, ktora by
chciala placic takiemu naukowcowi jak on bez widma jakiegos zysku. Zarzut
publikowania w jezyku obcym jest w tym przypadku bezsensowny, bo w Polsce nikt
sie jego tematyka nie zajmuje, srodowisko matematyczne jest srodowiskiem
miedzynarodowym, a poza tym ludzie, ktorzy sa w stanie zrozumiec te prace i tak
znaja angielski. Wydaje mi sie ze jest korzyscia dla naszego panstwa wylozyc
troche pieniedzy z budzetu i utrzymac naukowcow, ktorych wyniki nie znajda
zastosowania przy tasmie produkcyjnej. Moga sie kiedys jeszcze przydac (wyniki
ale tez i naukowcy).

Bezposrednim korzyscia z przebywania mojego ojca na uczelni, jest to, ze moze
on na przyklad wytlumaczyc studentom studiow doktoranckich (bodajze na wydziale
elektrycznym) co to sa funkcje falkowe, odkryl bowiem, ze uzywaja ich oni
ciagle, nie wiedzac czego uzywaja (korzystaja bowiem sobie bezmyslnie z
dostepnego oprogramowania). Jak cos im tam sie kiedys popali albo wybuchnie to
moze sie ockna ;-).

Idac za Twoimi radykalnymi rozwiazaniami powinnismy sie z miejsca pozbyc
wszystkich historykow, archeologow (no moze nie, jak sie odkopie jakiegos
dinozaura to mozna go pokazywac na wystawie i zrobic trzoche grosza ;-) itd.
Wiem, ze chodzi Ci o wyeliminowanie darmozjadow, ale wybacz, wsrod inzynierow
jest tez masa ludzi, ktorzy projektuja nikomu niepotrzebne urzadzenia, czy tez
zacofane w stosunku do rozwiazan z zagranicy itd. Czarne owce sa nie tylko
wsrod humanistow i teoretykow i przede wszystkim nie tylko w Polsce. Nigdzie
nie jestek tak, ze nauke do przodu popycha 100% naukowcow. Poczytaj o
tzw "aferze Sokala" i zobaczyj jaka "nauka" byla czczona we Francji i USA (przy
okazji niezle sie ubawisz).

Poza tym generalnie nie sposob sie nie zgodzic z Twoja troska, ze masa
ludzi "symuluje" pozyteczna prace naukowa, marnuje pieniadze itd. W sytuacji
finansowej naszego panstwa, jest to rzeczywiscie duzym problemem.

Pozdrawiam serdecznie,
Jacek

Nie upieram się tylko o nauki stosowane

[Gość: B.T., Zabrze]

Mówię i powtarzam wielokrotnie, że:

1. Cwaniacy w Polsce wymyslili, że uprawiaja tzw. badania podstawowe aby uciec
od pytania jaki wynik badań i do czego one służą. Mamy więc profesorów z 40
letnim stażem i całe życie mówią, że ich wyniki badań w przyszłości będą
wykorzystane, a nie są

2. Obecnie już wszyscy w Polsce wykonuja tylko badania podstawowe

3. Według mnie nie ma badań ani podstawowych ani niepodstawowych, są jedynie p
o t r z b n e i n i e p o t r z e b n e, dobrze i źle wykonane

4. Każdy może wykonywać i nazywać swe badania jak chce, ale jeżeli korzysta z
podatków mieszkańców Polski to przynajmniej w założeniach niech te badania będą
do wykorzystania przez polskich podatników.

5. Nie możemy zakładać, że polski podatnik będzie podpierał już w założeniu
wiedzę światową

6. Na obecnym etapie rozwoju techniczno-ekonomicznego i moralnego przydają się
każde badania, niezależnie jak je nazwiemy (podstawowe, techniczne,
literaturowe, środowiskowe, przekrojowe, marketingowe, aplikacyjne,
matematyczne, komputerowe, terenowe, teoretyczne, kosmiczne, światowe,
europejskie, ekonomiczne, przyszłościowe, przeszłościowe, typu makro, typu
mikro, typu nano, wdrożeniowe, śmieszne, poważne, głupie, mądre..., itd.),
jedno jest tylko ważne: aby były p o t r z e b n e !!! I d o b r z e
wykonane.

7. Waże jest dla osiagnięcia założonegio celu w badaniach aby pracować
zespołami ludzi z różnych specjalności, matematycy też sie bardzo do tego
przydają i nie tylko oni.

Pozdrawiam

Bogdan Thomalla, Tomchem, Zabrze

[Gość: szary obywatel]

Jak szary obywatel przeczyta wypowiedzi dinosa i podobnych popuka sie w glowe i
pójdzie do roboty lub do zony, bo co moze lepszego zrobic.

[Gość: szary obywatel]

Jak szary obywatel przeczyta wypowiedzi dinosa lub podobnych to popuka się w
głowę i pójdzie do roboty lub do żony bo co lepszego może zrobic.

[Gość: Jasio]

Ewka, jaki jest kolor twoich wlosow?? Czy nie przypadkiem blond??

[Gość: Profesor]

Jacenty Wertyczko
Zuzanna i starcy

Pewnego biblijnego poranka piękna Zuzanna zażywała kąpieli. W swej nagości
została podejrzana przez dwóch starych i lubieżnych sędziów, którzy chcąc
wymusić na niej stosunek seksualny, zaszantażowali ją oskarżeniem o cudzołóstwo
ze zmyślonym młodzieńcem. Odmówiwszy, Zuzanna, osoba cnotliwa, została skazana
na śmierć. Wszelako młody Daniel kazał katom czekać i wznowił proces, w którym
udowodnił winę starcom, za co zostali słusznie ukarani śmiercią.
Apokryf o Zuzannie i lubieżnych starcach pozwala wskazać kilka chorób
niszczących instytucjonalną naukę i humanistykę w Polsce. Choroba pierwsza to
recenzje grzecznościowe. Czyli: ja dam tobie, a ty mnie. Powagę tego schorzenia
zrozumiemy, wskazując na jego związek z problemem piractwa naukowego, który
poruszył niedawno wielu autorów, a wstrząsnął całym środowiskiem polskiej
humanistyki.
Szczególnie drastycznym rodzimym przypadkiem plagiatorstwa jest sprawa pewnego
filozofa, któremu obecnie grozi odebranie tytułu naukowego, wręczonego mu swego
czasu przez oszukanego Prezydenta RP. Postępowanie tej osoby nie ma naturalnie
usprawiedliwienia, jednakże trzeba się zastanowić, jak mogło dojść do tego, że
uczony nagminnie plagiatujący cudze teksty awansował tak szybko, tak daleko i
tak wysoko.
Wiadomo, że w nauce awans możliwy jest dzięki opinii recenzentów, którzy
wypowiedzieli się – a zazwyczaj wypowiadają się bardzo pozytywnie – na temat
osiągnięć kandydata. Stąd naturalny wydaje się postulat, by tytuł profesora
odebrać nie tylko złoczyńcy, ale także jego wspólnikom w przestępstwie, czyli
przesadnie uprzejmym lub niekompetentnym recenzentom. Ich własnoręcznie
podpisane recenzje można bowiem traktować jako poświadczenie nieprawdy, które
wprowadziło w błąd władze łódzkiego uniwersytetu, Polskiej Akademii Nauk, ale
także najwyższy urząd w państwie, urząd Prezydenta, wystawiając go przy okazji
na śmieszność.
Centralna Komisja ds. Tytułu Naukowego powinna zainteresować się zwłaszcza tymi
recenzentami, którzy opiniowali dzieła tego złoczyńcy kilkakrotnie (bo tak
dzieje się zazwyczaj), i postawić im zarzut uporczywego wprowadzania w błąd
instytucji publicznych w celu osiągnięcia korzyści.
Na usprawiedliwienie takich recenzentów można powiedzieć, że nie mogli znać
wszystkich prac publikowanych w danej dziedzinie. Przecież tyle się teraz
pisze... To prawda; tym bardziej, że są nimi prawdopodobnie profesorowie mający
około 70 lat, są emerytami pobierającymi pełne uposażenie emerytalne, a ponadto
pracującymi na kilku etatach profesorskich i kierujący kilkoma instytutami
filozofii na różnych, ale za to publicznych uniwersytetach. Wymóg znajomości
publikacji w swojej dziedzinie wydaje się faktycznie trudny do spełnienia dla
kogoś tak zapracowanego...
To prowadzi nas do kolejnego schorzenia polskiej nauki, którym powinna się
zająć gerontologia, albowiem ma związek z geriatrią. W sytuacji nadprodukcji
absolwentów studiów dziennych, zaocznych i doktoranckich, często najzdolniejsi
ludzie muszą się poniewierać na zasiłkach, ponieważ nie mają szansy na etaty,
zajęte od dziesięcioleci przez licznych starców-emerytów. Trzeba przy tym
pamiętać, że każdy z nich zajmuje nie jeden, lecz co najmniej kilka etatów.
Tylko w polskiej nauce możliwe jest pobieranie emerytury i jednoczesne
wieloletnie zasiadanie – bo przecież nie praca! – na kilku etatach. Pamiętajmy
również o tym, że taki „aktywny” zawodowo profesor-emeryt nie zadowala się
najniższą pensją (obecnie ok. 2500 zł) i zazwyczaj otrzymuje stawkę maksymalną
(ok. 4500 zł), plus tzw. „aneksy”, czyli pieniądze wyżyłowane z czesnego
studentów zaocznych, których wcześniej „nie udało” się przyjąć na studia
dzienne z powodu braku miejsc. W niektórych wypadkach daje to łącznie pensje
grubo przekraczające… 40 tysięcy złotych, czyli więcej niż pensja prezesa NBP.
Każdy taki emeritus więc nie tylko odbiera pracę i możliwość rozwoju naukowego
co najmniej kilku młodym uczonym, ale także bezwzględnie wyzyskuje setki
innych. Geriatria naukowa stanowi więc problem poważny ekonomiczny i społeczny,
a także cywilizacyjny.
Geriatria wiąże się naturalnie z gerontokracją. Starcy nie tylko zostają „w
nauce” o wiele za długo, często do samej śmierci, ale także do końca swych dni
zachowują w jednostkach badawczo-dydaktycznych stanowiska kierownicze,
prowadząc w nich swoją sklerotyczną, archaiczną, gerontokratyczną politykę,
zazdrośnie nie dopuszczając ludzi młodych do nabywania doświadczeń w
zarządzaniu nauką. W rezultacie człowiek nauki w Polsce zasiada na stołku
kierownika zakładu czy instytutu dopiero dobrze po czterdziestce i jeszcze mu
wypominają, że taki młody, a tak mocno awansował... Ponadto ci „aktywni”
emeryci, jak w Księdze Daniela, są niekwestionowanymi sędziami samych siebie i
do samej śmierci wybierają siebie nawzajem do centralnych gremiów
zarządzających nauką: CK, KBN, PAN, PAU, itp., itd., po to, aby zagarniać lwią
część funduszy przyznawanych uczelniom i jednostkom pozaakademickim przez oba
polskie ministerstwa „naukowe” (MENiS i KBN), hamując młode talenty i stawiając
barierę na drodze unowocześnienia polskiej nauki.
Geriatria i gerontokracja są blisko spokrewnione z nepotyzmem i kumoterstwem.
To prawidłowość historyczna: tak było zawsze i wszędzie. W nauce polskiej
skumanie się tych zjawisk stało się możliwe dopiero od półwiecza, tj. od czasów
powojennego „odnowienia” nauki polskiej. Pół wieku względnego spokoju i
bezpieczeństwa, osiąganego zazwyczaj za cenę mimikry i intelektualnej
potulności, pozwoliło na ukształtowanie się jej zrębu personalnego i związanej
z nim tradycji, która broni swego istnienia i zabiega o własną kontynuację. W
nauce polskiej, jak w polskim showbiznesie, szerzy się więc zjawisko
zatrudniania na stanowiskach dzieci i wnuków profesorskich, bo przecież komu
jak komu, ale „swoim” trzeba pomóc, zwłaszcza teraz, w obliczu trudnego rynku
pracy... Towarzyszy temu kumoterskie załatwianie miejsc na studiach dzieciom
przyjaciół (którzy też są często profesorami), miejsc na studiach
doktoranckich, etatów, stypendiów zagranicznych itd. Zjawiska te osiągają
znamiona mafijności i powinny być odpowiednio traktowane przez prawo.
Gerontokracja skumana z kumoterstwem i nepotyzmem przeobraża się w
dynastyczność i klanowość. Stają się one trwałym elementem nauki polskiej (i
polskiego showbiznesu), ponieważ już niebawem, poza samymi wszechwładnymi
dynastiami i klanami, które się nawzajem opiniują i popierają, nie będzie
żadnych innych czynników selekcji gromad polskich uczonych.
Na to wszystko pozwala obecne prawo o szkolnictwie, którego nowelizacja odsuwa
się w nieskończoność, oraz prawo kaduka. Nic albo niewiele robią również
ministrowie, aby tę kompletnie chorą sytuację uzdrowić. Naukę polską do Europy
wprowadzą więc trzęsący się starcy, u kresu władz fizycznych i umysłowych,
którym na starość pozostał tylko jeden popęd – lubieżna zachłanność.
Nieprzyzwoitość tej sytuacji przypomina przytoczoną na wstępie anegdotę o
Zuzannie i lubieżnych starcach. Nauce polskiej brakuje tylko młodego Daniela,
który by swoją odwagą i rozumem ocalił piękną pannę Zuzannę (Naukę), jak to się
udało bohaterowi z apokryfu. Brakuje go, ponieważ każdy mniej lub bardziej
rozumny młody uczony doskonale wie, że gerontokracja jest wszędzie i jest
wszechmocna, i bez wahania takiego naiwnego idealistę prędzej czy później
(raczej prędzej niż później) wykończy, przepędzając go z nauki.
Za brak respektu dla tradycji i autorytetu...
Ukrywający się pod pseudonimem Jacentego Wertyczki autor, młody jeszcze
profesor, ze zrozumiałych powodów pragnie pozostać w ukryciu. Zastrzega sobie
również prawo do radykalnej zmiany poglądów w miarę zbliżania się

[Gość: obserwator]

W kulturze zachodu nauka nie jest czescia procesu produkcyjnego. Jest tylko i
wylaczniem poznawaniem prawdy i dazeniem do niej. Tak sie, zupelnie mimochodem,
sklada, ze Ci ktorzy wiedze o swiecie posiedli, umieja go ksztaltowac. Stad tez
i te spoleczenstwa, ktore loza na badania podstawowe, maja najwieksze
osiagniecia wdrozeniowe. Ci zas, ktorzy zrezygnowali z takich badan, np. w imie
oszczednosci, niewiele dzis znacza. Badacze zajmujacy sie istotnymi
wdrozeniami, posiadaja wystarczajaca do takich badan wiedze podstawowa, ktora
zdobyli na uniwersytetach od profesorow zajmujacych sie wlasnie badaniami
fundamentalnymi (w fizyce, chemii, matematyce, biologii ...). Samo
slowo ,,zastosowania'' oznacza, ze stosuje sie cos, co jest juz znane. Nie
zostalo zas poznane ot tak sobie. Niemal zawsze byl to dlugi i trudny proces
badawczy. Szkoly z ktorych wywodza sie najlepsi specjalisci od zastosowan, to
takze szkoly najlepszych badan podstawowych: MIT, Caltech, Univerity of
Chicago, Politechnika w Zurichu...Po prostu dobrze ucza swoich przyszlych
absolwentow.

Widzę ześ uczniem Wróblewskiego Kajetana...

[Gość: B.T., Zabrze]

... Marcinca, Turskiego i innych teoretyków teorii. Fizyków teoretyków co nigdy
swych teorii nie sprawdzili. Zobacz jak teraz cicho siedzą, jakich szkód
narobili swymi dogmatami o konieczności prowadzenia wyłącznie badań
podstawowych. Kajetan już coś publikował o menadżerach w nauce. Biała plama,
czy też pustynia jak nazywa to Wójcik, to efekt dogmatów tych właśnie
teoretyków teorii.

Zobacz, 14 lat temu Polska miała jeden z najwyższych przyrostów naturalnych w
Europie, a dogmaci tak dprowadzili działalność naukowo-badawczo-rozwojową, że
ludzie doznając biedy, nie widząc perspektyw i czując biedę, doprowadzili w
zeszłym roku do ujemnego przyrostu naturalnego. Za kilkadziesiąt lat Polaków
zabraknie na mapie Europy, naturalnie jak nauka będzie się rozwijać tak jak od
1990 roku, czyli od radosnych dogmatów genialnych fizyków teoretyków, tudzież
chemikóe uczelni wyższych i PAN-u.
Pozdrawiam

Piszesz straszne bzdury

[Gość: Fafik]

1. Wbrew temu, jak widzisz fizykę teoretyczną, nie ma raczej głupców, którzy
twierdziliby że robią sobie na paierze fizykę, a później doświadczalnicy jej nie
sprawdzają.
2. To, że uważa się za ważne sponsorowanie badań podstawowych nie znaczy
jeszcze, że się nie chce dac pieniędzy na badania aplikacyjne. Zresztą pisano o
tym wcześniej: nie ma porzadnej aplikcji bez podbudowy teoretycznej. Powedzenie
Einstena, że nie ma nic bardziej praktycznego niz dobra teorie nie jest tylko
bon motem.
3. Gdybyś poczytał publikacje dobrych amerykańskich inzynierów, któzy jak
najbardzije zajmują się zastosowaniami, to byś zobaczył, jak dobrze umieją np.
matematykę i fizykę (często też możan zauważyć, że są oczytani w literaturze
pięknej), to by ci dało duzo do myślenia.
4. Trzeba wreszcie skończyć z myśleniem o inżynierze w kategoriach
półgłuwka-Karwowskiego. Polskie uczelnie techniczne nastawione właśnie na
"praktykę" będą dalej kształcić ludzi zdolnych może do montowania Huyindai albo
skręcania komputerów, ale mało który z nich będzie mógł się zajmować badaniami
zastosowawczymi z prawdziwego zdarzenia.

[Gość: Fafik]

Sorry za przejęzyczenia i błędy ortograficzne...

Tylko ważne jest kto i jak tworzy te podbudowę

[Gość: B.T., zabrze]

Dziękuję za "podbudowy" tworzone przez polskich fizyków teoretyków i chemików
(te znam). Znam też bardzo dobrze publikację według mnie najlepszych w mojej
dziedzinie (niestety) inżynierów niemieckich (amerykańscy ińżynierowie trochę
za niemieckimi).

Niech, zarówno polscy fizycy teoretyczni i polscy chemicy uprawiają sobie jakie
chcą podbudowy (wg nich badania podstawowe) ale jeżeli Polska ma i wydaje 3,0
miliardy złotych gotówki rocznie na te "podbudowy" to ja dziekuję. Mając taką
forsę można zlecić "podbudowy" do znacznie lepszych "podbudowniczych". A, lepsi
są wszędzie tylko nie w Polsce. Uniwersytet Jagieloński na 300-350 miejscu na
Świecie, nie mieści sie w 100 eurpejskich, wrocławski i warszawski na 450 do
500 miejscach i też nie mieszczą się w setce najlepszych. Czyli ostatnich!!! A,
gdzie poznański, szczeciński, gdański, ślaski, opolski, lubelskie dwa, i
jeszcze tam inne.

Taka sytuacja jest z tymi uniwersytetami dlatego, że fizycy teoretyczni i
chemicy przyjęli po 1990 roku d o g m a t o jedynie słusznych badaniach
podstawowych.

A, w sprawie wykształcenia inżynierów na politechnikach to uprzejmie Cię
informuje, że znam ich poziom, bo przy przyjęciach do pracy u moich klientów
zadaje trzy pytania, na które nie potrafią odpowiedzieć. Jak Cię interesuje to
podam te pytania. Zawsze zadaję te same:

1. Zrobić 200 cm3 40 % roztworu cukru w wodzie. Ile trzeba wziąć cukru w g, a
ile wody? Podaję gęstośc cukru i to, że nie ma kontrakcji objętości. Technikom
tak samo tylko nie cm3 a gramów. Jeszcze żaden mgr inż. chemik mi nie obliczył.
Co bardziej ambitni, mówili, to już rezygnuję z przyjęcia, ale proszą o podanie
rozwiązania

2. Dodać ilości recepturowe: 200 kg piasku, 65,7 kg cementu, 0,863 kg polimeru,
2,33 kg dyspersji, 0,0456 kg odpieniacza i podać wynik jak jest suma. Tu
padają śmieszne wyliczenia ale każde złe.

3. Omów własnymi słowami wykonanie jakąieś dobrze znanej Ci syntezy, lub
analizy. I większiość nie potrafi omówic bo nigdy żadnej analizy czy syntezy
nie wykonywali.

I nie wykonają, bo ich do roboty nie przyjmuję.

Pozdrawiam
dr Bogdan Thomalla, Tomchem, Zabrze

PS. A, może i Ty spróbujesz? Będe wiedział czy warto z Toba dyskutować czy też
nie. No bo przecież Cię nie znam, posługujesz się pseudonimem Fafik.

[Gość: BPP]

Piszesz wiele slusznych rzeczy ale w tej jednej nie masz racji, chodzi mi o
deprecjonowanie badan podstawowych. Najlepiej objasnie to na swoim przykladzie.
Przez dwa lata zajmowalem sie studiowaniem reakcji utleniania tlenku wegla na
powierzchni platyny. Mozna latwo wykpic i zapytac a kogo to obchodzi. Otoz
obchodzi i to bardzo, zajmuje sie tym ze trzy tuziny osrodkow i nikt tego
procesu tak naprawde nie rozumie. A zrozumienie to milowy krok do stworzenia
rzeczywiscie dzialajacych ogniw paliwowych, a istnienie takich ogniw
umozliwiloby produkcje samochodow elektrycznych, a to juz rewolucja w
motoryzacji. Jednak od tego typu badan do samochodu jest bardzo dluga droga,
ale bez nich takiego samochodu nie bedzie. Ale juz masz pewnie telefon
komorkowy ktory ma baterie elektryczna, dziala? Zdajesz sobie sprawe ile
podstawowych wlasnie badan w elektrochemii trzeba bylo przeprowadzic aby cos
takiego zbudowac. A moze pamietasz jak wygladaly baterie elektryczne
dwadziescia piec lat temu, jaka mialy pojemnosc? Nie spadlo to z nieba ani nie
bylo wynikiem glebokiego namyslu jednego geniusza ale praca setek laboratoriow,
z ktorych zadne nie bylo w stanie sprzedac swoich wynikow. Zaplacil za nie
podatnik amerykanski i japonski.

Jak juz nas wszystkich wyslesz na zielona trawke to zapomnij o komorce i
przypnij sobie telefon kabelkiem do kontaktu.

Odsyłam Cie do innych moich wypowiedzi o...

[Gość: B.T., Zabrze]

badaniach podstawowych.

Przykra dyskusja

[Gość: agaj]

Dyskusja zostala zapoczatkowana znakomitym listem Dr. Wojcika do Nature i
opdowiedzia Dr. Zylicza na rownie wysokim poziomie. Natomiast to forum
dyskusyjne pograzylo sie w calkowitej mazi. W glownej mierze za sprawa
niejakigo Dr. B.T., ktory napisal chyba z 50 postow by zlikwidowac badania
podstawowe i zamknac najlepsze placowki naukowe w Polsce. Jak mozna z takimi
nonsensownymi stwierdzeniami dyskutowac?

Moja rada dla osob zaczynajacych kariere naukowa - traktujcie to jak zawod, a
nie jak misje. Pracujcie 10 - 12 godzin dziennie, jak macie klopoty z
przeprowadzeniem badan - piszcie do innych ludzi z branzy o pomoc; jedna z misji
naukowca jest pomaganie innym. Publikujcie tak duzo jak sie da. Jak jestescie
w Polsce, starajcie sie wyjechac na staz zagraniczny - jest on niezbedny.

No i jak bedziecie wytrwali i bedziecie miec szczescie to za 10-15 lat zrobicie
kariere w nauce.

[Gość: jarek]

Witam,
a dla tych, co dotrwali do tego miejsca dyskucji, podaje link do tekstu CW do
serwisu naukowego Polskiego Radia:
www.radio.com.pl/nauka/temattygodnia/default.asp?id=111. IMHO jego tekst
do Nature byl za bardzo "krzykacki", za dużo w nim było machania rękami i
tupania nogą, ale ten w radiu jest dużo lepszy, bardziej wyważony i prezentujący
kilka ważnych argumentów.

pozdrawiam
jarek

[Gość: czytelnik]

Link był juz podany w temacie :Stepowiejąca ojczyzna Kopernika Widac nie
wszyscy dotrwali do tego miejsca dyskusji, ale opinia o jego zawartości zasadna

Poczytaj moje posty a zobaczysz, że piszę inaczej.

[Gość: B.T., Zabrze]

... niż Ty twierdzisz.

PS. I, nie jakis B.T., Zabrze tylko pod każdym sie podpisuję.

Pozdrawiam

Tezy Dr. B.T.

[Gość: agaj]

Wiem, ze w wiekszosci postow Pan sie podpisuje. Jednak latwiej i szybciej jest
mi pisac Dr. B.T.

Tezy Dr. B.T. (jak ja je rozumiem):
1. Zlikwidowac PAN (tzn. najlepsze placowki naukowe w Polsce).
2. Nauki podstawowe kosztuja budzet panstwa olbrzymie pieniadze i nie ma z nich
zadnych korzysci finansowych (tzn. sa niepotrzebne i pieniadze na badania
podstawowe to wyrzucone pieniadze).
3. Powszechne jest falszowanie i naciaganie wynikow badan podstawowych.
4. Nalezy ograniczyc publikowanie badan - publikowac jedynie wyniky, ktore
stanowia przelomem w nauce.
5. Publikowac wiecej po polsku by polski czytelnik mogl bardziej skorzystac.
6. Jednie nauki stosowane sa warte trudu i jedynie one sa uzyteczne.

Coz, niech zyja rozne poglady. Te gloszone przez Ciebie powinny byc na forum
jak ZLIKWIDOWAC nauke w Polsce, a nie w dyskusji jak ja POPRAWIC.

No i jeszcze pare slow na temat nauk stosowanych. Nikt przy zdrowych zmyslach
nie twierdzi, ze sa niepotrzebne - wrecz przeciwnie. Wszystkie badania
podtstawowe MUSZA miec jakies odniesienie do praktyki. W mojej dziedzinie
(medycyna molekularna) sa to choroby (wyjasnienie mechanizmow i perspektywy
nowych lekow).

Coś nie dokładnie czytasz moje posty, prostuję Cię

[Gość: B.T, Zabrze]

Ad. 1. Nigdzie nie pisałem, żeby zlikwidować PAN-y. Tylko przestać finansować
ich prace badawcze tylko aparaturę. Wtedy nastapi selekcja tych co potrafią coś
zrobić i tych co nic nie potrafią.

Ad. 2. Cały czas mówię, że dziele badania na potrzebne i niepotrzebne, dobrze
wykonane i bałaganiarsko wykonane.

Ad 3. Właśnie, tak jak rzekłeś.

Ad. 4. Nigdzie nie mówiłem, żeby nie publikować. Publikować jaknajbardziej.
Każdy na własna odpowiedzialność

Ad. 5. Też nie powiedziałem, że po polsku. Oczywiste jest, że korzystnie jest
publikować tam, gdzie ta publikacja przynosi korzyści dla publikującego. Jeżeli
chce robić interesy w Chinach to może i po chińsku. Mówiłem tylko, że sam fakt
publikowania prac finansowanych przez podatnika po angielsku i w USA zdradza
intencje, że ta praca nie jest dla tego co za nią zapłacił. To chyba jasne,
płacę to wymagam!

Ad. 6. Jak wyżej wspomniałem, wszystkie nauki są ważne, i nie dziele na... du
du du, patrz wyżej.
Dodam jednak, że finansowane w budżetu państwa powinny być tematy, które mają
szanse być wykorzystane przez polskich podatników (mówię podatników; mogą to
być polskie firmy i instytucje też zagraniczne płacące podatki w Polsce i
zatrudniające mieszkańców Polski).

Ad.7. Nigdzie nie mówiłem, żeby zlikwidowań naukę w Polsce. Mówię cały czas aby
właściwie nią zarządzać porzez odpowiednia finansowanie. Dodatkowo, jeszcze aby
stworzyć warunki do powstawania prywatnych małych ośrodków badawczych i jeszcze
stworzyć warunki aby przedsiębiorstwa zagraniczne lokowały laboratoria badawcze
w Polsce.

Ad. Masz wielkie szanse współpracować ze wszystkimi formami z całego Świata.
Masz dobry zawód. I zapamietaj, wszyscy na Świecie szczegółowo przeglądaja
wszystkie publikacje, Twoje też. Jak uznają, że są ciekawe to zaproponują Ci
współpracę. Dopóki nie zaproponuja to te Twoje prace możesz sam uznać za
niepotrzebne. W przeciwnym razie będziesz wykonywał dla nich prace i zarabiał
forsę płacił podatki. Będziesz dużo publikował, wykonywał badania jakie sobie
tylko wymyślisz, te Twoje podstawowe też, aby jeszcze więcej zleceń było, może
coś ważnego wynajdziesz to możesz znów sprzedać I właśnie mi o to chodzi aby
tak sie stało. I wtedy zrobisz prawdziwą karierę naukową. Otworzysz sobie
prywatny osrodek badawczy, i nareszcie będziesz wolny tak jak ja z moim własnym
Tomchemem.
Nie wiem czy mnie zrozumiałeś.
Powodzenia.

Pozdrawiam
Bogdan Thomalla, Tomchem, Zabrze

czytam i bardzo sie martwie

[Gość: agaj]

tym co piszesz. Jak widac z Twej odpowiedzi, zrozumialem Twe tezy znakomicie.
Co do publikacji - to chyba nie pamietasz dokladnie co pisales o dwoch drogach
kariery naukowej i sarkastycznej propozycji nowego tutylu "dr. hab. pub.".

Jedna ze wspanialszych cech nauki (prawdziwej nauki) jest to, ze z jej osiagniec
moga korzystac ludzie na calym swiecie (niestety, wszechobecna komercjalizacja
nauki zmienia to w ostatnich latach). Publikacje i wymiana mysli naukowej sa po
to by dzielic sie osiagnieciami i korzystac z odkryc innych. Dlatego musza byc
one w jezyku ogolnie zrozumialym.

Zaprzestanie finansowania badan = smierc nauki polskiej, likwidacje PAN i
zamiana zasluzonych wyzszych uczelnii na "teaching colleges".

Jesli chodzi o koncowa czesc Twojego postu to niepotrzebnie dajesz mi jakies
rady. Dzieki Bogu naleze do tych szczesliwcow ktorym sie powiodlo -
szczesliwcow, bo w nauce niestety nie ma gwarancji sukcesu.

To tyle. Jak odpiszesz, to obiecuje, ze przeczytam, ale juz nie odpowiem, nawet
jak bedzie mnie bardzo kusilo. Za duzo tego pisania i za bardzo sie roznimi w
rozumieniu tego co to jest nauka i jaki jest OBOWIAZEK panstwa by wspierac nauke.

[Gość: 50-letni profesor]

Mysle, ze pytanie powinno byc troche precyzyjniej sformuowane:

Czy majac Polske jako glowne miejsce swojej dzialalnosci naukowej,
mozna zrobic kariere naukowa; czy tez warunkiem koniecznym zrobienia
takiej kariery jest emigracja z Polski.

Tak jak wielu dyskutantow, jestem matematykiem. Jeszcze do niedawna wsrod
duzej czesci moich kolegow panowal poglad ze emigracja jest warunkiem
koniecznym zrobienia kariery naukowej. Widac to jak sie przyjrzec skladom
osobowym departamentow matematyki na uniwersytetach amerykanskich (roi sie
tam od polskich nazwisk).

Ale od pewnego czasu widze ze ten poglad ewoluuje. Liczba osob ktore
planuje emigracje wyraznie sie zmniejsza. Co wiecej coraz czesciej
slysze ze byli emigranci wracaja do Polski (i to nie tylko ci ktorzy
chca w Polsce odbyc emeryture; wracaja takze ludzie w sile wieku).

Mysle ze wplyw na to ma fakt, ze nasza sytuacja materialna sie polepsza
(ja w roku 1988 zarabialem 300$, obecnie zarabiam 1300$). Napewno wplyw
ma takze otwartosc Polski (za PRL o wydanie paszportu trzeba bylo
zebrac, teraz paszporty mamy w domu). Rowniez latwy kontakt ze swiatem:
poczta elektroniczna, internet zblizyl Polske do swiata.

Jest jeszcze jeden aspekt: wchodzimy do Unii Europejskiej. Warto sie wiec
przyjrzec co stalo sie z nauka tych krajow ktore do UE weszly przed nami.

Na przyklad Hiszpania: 30 lat temu bylo prawie niemozliwoscia spotkac
hiszpanskiego matematyka na konferencji, a jak juz sie spotkalo to byli to
ludzie zakompleksieni bez wielkiej wiary w siebie. Obecnie spotyka sie tlumy
modych dynamicznych Hiszpanow pewnych ze pewnego dnia zrobia w nauce
cos wielkiego. Takze ich zarobki sa o wiele wyzsze niz przedtem.

To jest dobry znak dla polskiej nauki i chyba jeszcze jeden argument
by z Polski nie emigrowac.

Ale oczywiscie wyjezdzac trzeba - przede wszystkim by zmienic swoj
punkt widzenia, by poznac interesujacych ludzi ... Ja mam prawie 50 lat,
ale z tego spedzilem 3 lata we Francji i 4 lata w Niemczech, nie mowic
o krotszych wyjazdach ktore po wysumowaniu tez dalyby kilka lat.
Te wyjazdy pomogly mi ogromnie w znalezieniu swojej drogi w nauce,
a przyjaznie i kontakty z tych wyjazdow trwaja do dzis.

Takie sa moje rady dla mlodszych kolegow i kolezanek po fachu.

Pozdrawiam.

[Gość: Mlody "uczony"]

Przyklad prywatnych uczelni jest do bani, tylko 2 czy 3 maja prawa
doktoryzowania. Na zadnej z nich nie zrobisz habilitacji. Dlatego na prywatnych
uczelniach kariery naukowej nie zrobisz (moze dydaktyczna), jesli
twoi "rofesorowie" (promotor etc.) nie mają ukladów na dobrej panstwowej
uczelni (gdzie na ciebie patrza "krzywa", bo ty jestes ten co "czesze" kase u
prywaciarzy, kiedy my sie meczymy za buzetowe pensje). Tak to jest. W Polsce w
nauce jest silny system feudalny. Nie bylo by nic zlego, gdyby byl oparty na
wiedzy i osiagnieciach, ale oparty jest na tym, kto jest samodzielnym (czyli ma
hab.) a kto nie i to jest problem... Jak nie zrobisz hab. jestes niczym.. A z
tym to bywa roznie. W artykule napisano, ze nie trzeba pisac pracy, wystarczy
dorobek. Znam wielu takich doktorów, jednego zapraszaja Uniwersytety
Amerykańskie na wykłady (po kilkasert dolców za godzinę, ma kilkanascie
publikacji w czasopismach z listy filidalfijskiej i co? w Polsce od lat nie
moze dostac za ten dorobek habilitacji... Zlosliwi mówia, ze jak profesor
oceniający w CKK nie ma tylu publikacji (albo zadnej na swiatowym poziomie) to
w życiu takiego "doktorka" nie pusci...
Podobnie ma sie problem z pieniedzmi na badania. Praktycznie forsy na badania
wlasne mldocyh pracowników nie ma (albo sa smiesznie niskie - starczy na wyjazd
na 2-3 konferencje w roku), są o "niebo lepsze" badania statutowe i inne
granty, ale do nich dostępu pracownik bez tytułów profesorskich nie ma, więc
pozostaje ci tylko czekac na zaproszenie od twoich samodzielnych profesorów,
zeby miec jakis udział. I nic tu nie pomoze, ze majac tylko DR sam moglbys
lepiej poprawadzic takie badania statutowe, bo nie jestes samodzielnym
pracownikiem... A zeby zrobic habilitacje musisz miec kasę na badania... i
kółko się zamyka...
Do tego dochodzi problem, ze wiekszosc z nas, mlodych asystentów i
doktorów "chałturzy" gdzie sie da (szkoly, kursy, godziny ponadwymiarowe,
jakies komercyjne publikacje itp.) byleby tylko godnie żyć. Bo kto jest w
stanie przeżyć i utrzymac rodzine ze stypednium dr lub golej pensji asystenta
czy nawet adiunkta...
Mizernota...

PATOLOGIA OCEN POLSKIEGO SYSTEMU NAUKI

[Gość: Józef Wieczorek]

Nareszcie głos opisujący stan bliższy prawdy. Niestety rzeczywistośc jest
calkiem inna niz przedstawiają oficjalne wypowiedzi decydentow tzw. nauki
polskiej a także wielu dyskutantow tego forum, nawet tych krytycznych wobec
istniejącego systemu.
To tak jakby porownywac subiektywna ocenę systemu komunistycznego okiem
frustrata i nieudacznika Herlinga -Grudzińskiego ( sfrustrowanego koniecznością
spędzania najlepszych lat zycia w łagrze i niedacznika, któremu nie udalo mu
się zyc na wolności mimo, że wielu przecież zyło) i 'obiektywna' ocenę
systemu Biura Politycznego KC ZSRR i biur stowarzyszonych a także
intelektualistow (także nieprzypadkowych laureatow Nobla) zafascynowanych
systemem komunistycznym, ktorzy ani nie byli sfrustrowani ani nie czuli sie
nieudacznikami. Tym niemniej jak się okazuje ocena frustrata i nieudacznika
była blizsza prawdy.
Niestety w Polsce ci którzy żle oceniaja obecny system nauki i edukacji to
zdaniem decydentow ( i tych ktorym w tym systemie dobrze) frustraci i
nieudacznicy a ich obraz jako że odmienny od oficjalnego jest nie do przyjęcia.
Niewtpliwie wielu jest dobrze w tym systemie i nie chcą go zmienic, nawet tym
bardzo dobrym
podobnie jak wielu noblistow wcale nie chciało zmieniać najlepszego na swiecie
systemu komunistycznego.

PATOLOGIA wg Józefa Wieczorka

[dyplomata]

Gość portalu: Józef Wieczorek napisał(a):

> spędzania najlepszych lat zycia w łagrze i niedacznika, któremu nie udalo mu
> się zyc na wolności mimo, że wielu przecież zyło) i 'obiektywna' ocenę
> systemu Biura Politycznego KC ZSRR i biur stowarzyszonych a także
> intelektualistow (także nieprzypadkowych laureatow Nobla) zafascynowanych
> systemem komunistycznym, ktorzy ani nie byli sfrustrowani ani nie czuli sie
> nieudacznikami. Tym niemniej jak się okazuje ocena frustrata i nieudacznika
> była blizsza prawdy.

Powyzsze ma zdaje sie sugerowac ze ocena frustraty i nieudacznika:) Józefa
Wieczorka ma tez byc blizsza prawady. Niestety, niestety tak nie jest.

A to dlatego ze J. Wieczorek bije piane i robi halas wokol likwidacji
habilitacji i prof. belwederskich. To jest tak samo jak twierdzenie ze
komunizm mial swoje wypaczenia ale nie byl taki zly bo ludzie mieli robote.

Habilitowcy pomijaja w ogole koniecznosc doglebnej reformy na skale
porownywalna do obalenia komunizmu. Co oczywiscie budzi uzasadnione podejrzenia
ze pod haslami reform chodzi im jak najbardziej o zachowanie status quo
jesli uda im sie dostac do obecnego grajdola.

Tymczasem z punktu widzenia doglebnej reformy habilitacje to pryszcz.
Nieskonczenie wazniejsza jest kasa i zwiazana z nia likwidacja systemu
urzedniczo-biurokratycznej urawnilowki. Likwidacja habilitacji przy
zachowaniu obecnego systemu bylaby totalna degeneracja.

W chorze habilitowcow slyszy sie rowniez piosenke: "Ameryka, Ameryka,
tam nie ma habilitacji a placa w sumy szesciocyfrowe dolcach". Tak,
placa i nie ma habilitacji. Tylko kto placi i za co placi. System
amerykanski to system totalnie rynkowy i elitarny. O tym habilitowcy
wola nie mowic.

Jesli wiec mowa bylaby o doglebnej reformie to dlaczego nie zaczac od
najwyzszego poziomu czyli od konstytucyjnego absurdu w postaci bezplatnego
ksztalcenia wyzszego?

Ten postulat uderza oczywiscie w zbyt wiele interesow wiec jest bardzo
starannie pomijany. Habilitowcy tez wola o nim milczec.

[siup_walenty]

dyplomata napisał:

> Gość portalu: Józef Wieczorek napisał(a):
>
> > spędzania najlepszych lat zycia w łagrze i niedacznika, któremu nie udalo
> mu
> > się zyc na wolności mimo, że wielu przecież zyło) i 'obiektywna' ocenę
> > systemu Biura Politycznego KC ZSRR i biur stowarzyszonych a także
> > intelektualistow (także nieprzypadkowych laureatow Nobla) zafascynowanych
>
> > systemem komunistycznym, ktorzy ani nie byli sfrustrowani ani nie czuli s
> ie
> > nieudacznikami. Tym niemniej jak się okazuje ocena frustrata i nieudacznik
> a
> > była blizsza prawdy.
>
> Powyzsze ma zdaje sie sugerowac ze ocena frustraty i nieudacznika:) Józefa
> Wieczorka ma tez byc blizsza prawady. Niestety, niestety tak nie jest.
>
> A to dlatego ze J. Wieczorek bije piane i robi halas wokol likwidacji
> habilitacji i prof. belwederskich. To jest tak samo jak twierdzenie ze
> komunizm mial swoje wypaczenia ale nie byl taki zly bo ludzie mieli robote.

Wieczorek napisał cos dokładnie przeciwnego. szanowny Dyplomata robi nam wode z
mózgu. Ja rozumiem, ze frustratów od "niefrustratów? odróżnia posiadanie
tego "hab", niewazne z jakiego tytułu. A czy szanowny Dyplomata porównywał
kiedys wartośc tego "hab" w tzw. naukach humanistycznych i przyrodniczych?
Spójrzmy na to inaczej. wszelkie stopnie i tytuły nadają określeni LUDZIE. Czy
Dyplomata ma gdziś gwarancje, że wszystkie te stopnie maja taka samą wartość?.
Jesli tak, to niech powie jaką.

>
> Habilitowcy pomijaja w ogole koniecznosc doglebnej reformy na skale
> porownywalna do obalenia komunizmu. Co oczywiscie budzi uzasadnione
podejrzenia

> ze pod haslami reform chodzi im jak najbardziej o zachowanie status quo
> jesli uda im sie dostac do obecnego grajdola.
>
Kto tu chce zachowywać grajdoł?!. Na pewno nie Wieczorek!!. Najlepszym sposobem
na zachowanie grajdoła jest utrzymanie obecnej hierarchi. Te "elity", o których
Dyplomata pisze, to poznalibysmy po stopniach własnie. Najlepiej tych
matołowatych Amerykanów z ich niehabilitowanymi noblistami wpieprzyc do
należnego im grajdoła! Bo jeszcze podkopią sie pod nasz jak niejaki Wieczorek.

> Tymczasem z punktu widzenia doglebnej reformy habilitacje to pryszcz.
> Nieskonczenie wazniejsza jest kasa i zwiazana z nia likwidacja systemu
> urzedniczo-biurokratycznej urawnilowki. Likwidacja habilitacji przy
> zachowaniu obecnego systemu bylaby totalna degeneracja.

Ale te kase dzielimy .. no własnie jak dzielimy? Bo kasy nie przybedzie. Nie
pojmuję dlaczego likwidacja habilitacji i ocenianie ludzi na podstawie ich
dorobku, a nie uzyskanych w często przedziwne sposoby stopni miałoby prowadzic
do degrengolady.

W chorze habilitowcow slyszy sie rowniez piosenke: "Ameryka, Ameryka,
> tam nie ma habilitacji a placa w sumy szesciocyfrowe dolcach". Tak,
> placa i nie ma habilitacji. Tylko kto placi i za co placi. System
> amerykanski to system totalnie rynkowy i elitarny. O tym habilitowcy
> wola nie mowic.
>
Własnie mówia. Na ile ja rozumiem Wieczorka, to on to właśnie postuluje.
Dokładnie urynkowienie, aby podatnik wiedział za co płaci i nie buklił na
spryciarzy z "hab", a bez mozliwości. NIE OZNMACZA TO, ŻE UWAŻAM, IŻ WSZYSCY
LUDZIE Z HABILITACJA TO TACY CWANIACY, ALE ŁYŻKA DZIEGDZIU PSUJE BECZKE
MIODU!!! I to jes problem. Ta (mała prawdopodobnie) łyzka, której nie da sie z
beczki miodu wydłubać.

> Jesli wiec mowa bylaby o doglebnej reformie to dlaczego nie zaczac od
> najwyzszego poziomu czyli od konstytucyjnego absurdu w postaci bezplatnego
> ksztalcenia wyzszego?
>
A dlaczego "od czegoś jedynego" zaczynać? Ten zapis o bezpłatnym kształceniu to
oczywista brednia, ale nie ma to nic, albo niewiele wspólnego ze sprawą
habilitacji. na ile ja zrozumiałem popglądy Wieczorka, to on uważa podobnie.

> Ten postulat uderza oczywiscie w zbyt wiele interesow wiec jest bardzo
> starannie pomijany. Habilitowcy tez wola o nim milczec.

Skąd takie przekonanie?!! Nikt tego nie napisał. Ten system "bezpłatnej
edukacji" i tak sie zawali, ale nie ma to żadnego związku ze sprawą
habilitacji. A tak ogólnie to nie rozumiem o co Dyplomacie idzie. Rozumiem, ze
lubi słowo "grajdoł", ale niewiele z tego wynika.

CECHY UDACZNIKA I NIEUDACZNIKA

[Gość: udany nieudacznik]

Na forum sa zapytania co to znaczy zrobić karierę, kto jest udacznikiem a kto
nieudacznikiem. To moja propozycja oparta na mojej obserwacji polskiego
środowiska akademickiego. Czyli z życia wzięte! Oparte na autentycznych
faktach !

Cechy udacznika, ktoremu udało się zrobic kariere w nauce
-ktos, kto jest prof zatrudnionym (nawet po 70-tce) na wielu etatach nie musząc
pojawiać się nawet na zajęciach, w instytutach,
- ktos kto ma kilkudziesięciu czy nawet kilkuset dyplomantow a nie musi nawet
czytać i znać ich prac dyplomowych
- ktos kto ma pieniądze na badania i nie musi ich wykonywac ani rozliczać się
z funduszy pobranych na badania
-ktos kto moze wyjeżdżać ( z calym inwentarzem) na liczne kongresy i inne
wyjazdy zagraniczne bez potrzeby prezentowania czegokolwiek
- ktos kto jest zdolny do wycięcia wszystkich potencjalnych konkurentow dzięki
czemu może dożywotnio pelnić swoje rozliczne funkcje w atmosferze podziwu i
uwielbienia


Cechy nieudacznika
- ktos kto nigdy prof nie bedzie i nie może pracowac nawet jednym etacie mimo
aktywności naukowej
-ktos kto nie może wykladać na uczelniach mimo (dlatego) , że jego jwyklady
cieszyly się większym uznaniem niz wykłady udacznikow
- ktos, kto nie może miec dyplomantow bo wychowal najlepszych naukowcow (w tym
prof)
-ktos kto nie ma pieniedzy na badania mimo (dlatego), że ma więcej publikacji
niz 'najlepsi z najlepszych', udacznicy wygrywający w cuglach organizowane
przez siebie konkursy dla podziału miedzy siebie pieniedzy podatnika
- ktos kto nie moze oficjalnie wyjeżdżać na kongresy bo takie wyjazdy sa
szkodliwe ( orzeczenie komisji KBN) mimo zaproszeń ze strony organizatorow
kongresow
-ktos kto ma 30 lat i nie może prezentowac sie ze względu na podeszły wiek na
sympozjach prowadzonych przez 50 - 70-80 letnich młodzieniaszkow
-ktos kto wychowal wielu aktywnych badaczy dzięki czemu jest otoczony atmosferą
nienawiści i ostracyzmu

[siup_walenty]

Pominieto jeszcze jedna ceche udacznika; ktoś, kto nie musi uzasadniać, że
udacznikiem jest. Dlaczego? Bo jest! I basta.. Dualnie nieudaczznik musi ciągle
dowodzić, że nie jest wielbłądem.

NIEKTÓRZY ZNANI UDACZNICY (wszyscy z hab.)

[Gość: abc]

1. prof. dr hab. Jerzy Jaskiernia
(całokształt, a szczególnie ostatnia afera z automatami do gier,
prawdopodobne kontakty ze środowiskami przestępczości zorganizowanej
2. prof. dr hab. Mariusz Łapiński b. Minister Zdrowia
(całokształt, a szczególnie afera lekowa, udział w pobiciu dziennikarza)
3. prof. dr hab. Ryszarb Bender (całokształt, korupcja w czasie gdy był
prezesem KRRiT - przyjęcie od FilmNetu "nagrody" za koncesję, antysemickie
poglądy, twierdzi np. że w Oświęcimiu nie było obozu koncentracyjnego)
4. dr hab. R z Opola (UO)
miasta.gazeta.pl/opole/1,37656,1909237.html
(plagiat)
BTW, czy to nie jest Dariusz Ratajczak słynny z występu razem
z prof dr hab. Ryszardem Benderem w Radiu Maryja?
4. prof. dr hab. Stanisław Łach ze Słupska (PAP)
miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,37647,1908263.html
(plagiat)
5. prof. dr hab. Adam Sosnowski ze Szczecina (US)
www.centrumprasowe.net/content/article/20030506130350647.htm
(plagiat)

Przepraszam za błąd

[Gość: abc]

Z rozpędu źle policzyłem - podałem 6, a nie 5 udaczników - przepraszam.

Ciekawe ilu z nich ma już (belwederskie) tytuły profesorskie?

Walentemu o co idzie siup

[dyplomata]

siup_walenty napisał:

> Skąd takie przekonanie?!! Nikt tego nie napisał. Ten system "bezpłatnej
> edukacji" i tak sie zawali, ale nie ma to żadnego związku ze sprawą
> habilitacji. A tak ogólnie to nie rozumiem o co Dyplomacie idzie. Rozumiem,
>ze lubi słowo "grajdoł", ale niewiele z tego wynika.

Idzie o to ze robiac reforme polegajaca na zniesieniu habilitacji doprowadzi
sie do totalnej degrengolady. Z tego powodu ze bedzie to otwieralo masie
elementu zupelnie beznadziejnego droga do wszystkich szczebli w obecnym
systemie biurokratyczno-urzedniczym.

Wieczorek i inni habilitowcy pomijaja kwestie finansowe i koniecznosc doglebnej
reformy ktora musi byc zwiazana ze zmiana finansow.

Czyli mniej wiecej takiej reformy:

Znosimy habilitacje i belwederki ale to nie znaczy ze wszyscy dostana teraz
lepsze dozywotnie etaciki na stanowiskach profesorow ktore zalatwili se na
uczelniach. Wrecz przeciwnie - o stale posady bedzie TRUDNIEJ niz dotychczas!

Teraz mozemy poczekac co powiedza na to habilitowcy. Im bynajmniej nie chodzi
o to zeby w systemie bez habilitacji bylo trudniej o stale posady. Oni walcza z
habilitacja po to zeby latwiej bylo miec dobre stale posadki hehe.

Dyplomata udaje że nic nie rozumie

[Gość: abc]

Nie chodzi o posady czy o pieniądze, tylko o kryteria awansowania i
samodzielności w nauce. System odziedziczony po latach stalinowskich, skansen w
stylu białoruskim, blokuje rozwój polskiej nauki i ułatwia zdobywanie
najwyższych pozycji miernotom. Wymieniłem je w poprzednim poście
o "udacznikach". Jest Pan dumny mając za kolegów samodzielnych wymienione tam
osoby?
Weryfikacja obejmowałaby wszystkich i hab i niehab. Hab. byłoby jakimś
argumentem, ale nie tak istotnym jak teraz. Najważniejszy powinien być dorobek
naukowy w skali miedzynarodowej, a nie układy. Nie mogą o awansowaniu decydować
osoby niekompetentne, a tak jest w obecnym systemie, gdzie ocenia się
delikwenta na podstawie tego czy miał udane show (kolokwium), czy nie i czy
ładnie się uśmiechał.
Pieniądze nic nie zmienią w tym chorym systemie, tak jak nic nie zmieniły w
komunie za Gierka - spowodowały tylko późniejsze, odczuwane do dziś, kłopoty.
Lepiej je nawet wstrzymać (mam nadzieję że Unia tak zrobi), żeby nie utrwalać
patologii.

Krótkie uzupełnienie

[Gość: abc]

Wyraziłem się zbyt delikatnie.
Powinno być pod koniec drugiego zdania: "miernotom i oszustom", a nie
tylko "miernotom".

Jeszcze o szkołach prywatnych

[Gość: joniu]

Sytuacja się nie unormuje, jeśli w szkoły prywatne będą traktowane jako miejsca
do zarabiania pieniędzy. Sam pracuję w takiej uczelni jako jedynym miejscu
pracy i mierzi mnie, gdy moim kolegą jest facet, który przychodzi do niej na
swój trzeci etat i jest w niej tylko dla tego, że zna szefa. Uwolnijcie etaty w
szkołach prywatnych dla młodych! Wydaje się, że dobrym pomysłem byłoby
wprowadzenie w zapisie o minimum kadrowym dla kierunku konieczności
zatrudniania doktorów na pierwszych etetatach, tak jak ma to miejsce w
przypadku habilitowanych. Wymusiłoby to poszukiwanie pracowników na stałe
związanych z uczelnią.

[siup_walenty]

To bardzo rozsądna propozycja. Co wiecej, mogłaby ona w dłuższej perspektywie
doprowadzić do urealnienia przeróżnych porównań uczelni. Szkoda, ze pada tylko
na tym forum.

Co to znaczy "zrobić karierę naukową?"

[Gość: nieudacznik]

O czym wlasciwie dyskutujemy? Na czym ma polegac "kariera"?

1. Jesli pytamy sie, czy w Polsce mozna robic prace, ktore sa publikowane w
najlepszych miedzynarodowych czasopismach naukowych i wyrabiaja mlodemu
czlowiekowi tzw. "nazwisko" w jego dyscyplinie - to moja odpowiedz
brzmi "Oczywsicie tak".

2. Jesli pytamy sie, czy pracujac po 10 godzin dziennie przez kilka lat mozna
osiagnac takie wyniki, ktore otwieraja droge do zagranicznych stazy naukowych,
zatrudnienia w zagranicznych osrodkach naukowyc itd., to moja odpowiedz
brzmi "Oczywiscie tak".

3. Jesli pytamy sie, czy osiagniecie miedzynarodowego uznania w nauce oznacza
wysilek, poswiecenie, wyrzeczenia, prace przez 7 dni w tygodniu, rezygnacje z
wakacji, wielu aspektow zycia osobistego czy towarzyskiego - to odpowiedz
brzmi "niestety, tak".

4. Czy pracujac w Polsce mozna osignac uznanie owocujace dobrze platna posada w
nauce amerykanskiej - to odpowiedz brzmi "Oczyiscie tak".

5. Jesli pytanie brzmi - czy mlody czlowiek z w/w wynikami moze osiagnac w
Polsce formalne uznanie w rodzaju profesury, szkolu naukowej itd - to moja
odpowiedz brzmi "niestety nie".

6. Czy kazdy doktor w Polsce odnosi naukowy sukces? Nie. Czy kazdy doktor w USA
odnosi naukowy sukces? Nie. Malo komu udaje sie zostac gwiazda amerykanskiej
nauki. Roznica polega na tym ze z jednej profesorskiej pensji w USA mozna zyc
wygodnie i spokojnie zajmowac sie swoimi sprawami - np. uprawianiem nauki, albo
uczeniem, albo wlasnymi hobby. Nie mozna tego niestety powiedziec o zarobkach w
Polsce.

7. Jaka bedzie przyszlosc nauki w Polsce? Nie ma przyszlosci - anschluss do UE
oznaczac bedzie nie tylko koniec mozliwosci zajmowania sie nauka w Polsce, ale
takze likwidacje wyzszych uczelni i szkol naukowych na rzecz placowek
niemieckich czy "europejskich", przy sprowadzeniu polskich uczelni do roli
czysto utylitarnej, tzn. przygotowania praktycznego do wykonywania zawodow w
zagranicznych przedsiebiorstwach.

Obym sie mylil.

[Gość: jrw]

Na końcu wrócilismy do tego co powinno rozpoczynać dyskusję: definicji o czym
dyskutujemy.
"Kariera" i "uprawianie nauki" to odrębne pojęcia: "nauka" to najogólniej
mowiąc poszukiwanie praw rządzących tym światem, a "kariera" to metoda (tylko
częściowo skodyfikowana), która służy w społeczeństwie ewaluacji jednostek w
różnych nie tylko naukowych dziedzinach. I ta ewaluacja szwankuje u nas we
wszystkich dziedzinach niezależnie od "habilitacji", "profesur" czy innych
wyznaczników kariery.
"Kariera" musi wiązać się z przywilejami wyróżniającymi jednostkę (dziś są to
finanse i zwiekszające się możliwości decyzyjne i w nauce stopnie), ale musi
też nieodłącznie wiązać się z prawdziwą wartością osobnika w jego dziedzinie.
Kariera oderwana od prawdziej wartości nie jest karierą tylko oszustwem.
Kariera wspominanego tu wielokrotnie prof. Żylicza jest najzupełniej prawdziwa
natomiast inni "profesorowie" wspominani w ostanich wypowiedziach nie są
przykładami karier naukowych, tak jak złodziej nie jest przykładem kariery w
biznesie.
W polskiej nauce nie potrzebujemy wielkiej rewolucji strukturalnej,
potrzebujemy rzetelniejszej kontroli istniejących elementów kariery i podziału
środków. Bo środki oprócz tego, że są w całości małe to są jak o tym już była
mowa często marnowane.
Jak to osiągnąć? - Np. wprowadzić przepisy dotyczące osób zasiadających w
gremiach kontrolujących (np. udział tylko osób z dorobkiem publikacyjnym w
ciągu ostatnich lat i pewnej liczby ekspertów niezależnych z zagranicy) oraz
rozliczanie wielkich grantów (zamawianych) przez wynik publikacyjny wraz z
absolutnym zakazem finansowania grup, które uczestniczyły w grantach
nierozliczonych. Jednocześnie trochę powinniśmy przyjrzeć się wydawaniu
pieniędzy przyznawanych na tzw. działalność statutową. Często na skutek spadku
po poprzednich czasach pieniądze te zasilają niekontrolowane (znikła partia
jako element nadzorczy) rządzone autorytarnie jednostki, które niekoniecznie
wydają je naprawdę na potrzeby nauki. Warto posprawdzać przy przyznawaniu
pieniędzy jak wyglądają tzw. koszty pośrednie w jednostkach i co w nie wchodzi.

Jeśli chodzi o główne pytanie: uważam, że w Polsce można zrobić karierę naukową
jesli jest się naprawdę zainteresowanym nauką i chce się poszukać miejsca gdzie
naukę można uprawiać. Trzeba na to trochę cierpliwości i może samozaparcia
finansowego (nie zawsze od razu zdobywa się finansowanie), ale jest to możliwe.

Wojcik w radio.com & & #35 8211; komentarz

[Gość: BPP]

Pisze komentarz tutaj bo tu jest wieksze forum.

Wizja pana Wojcika o amerykanskich uczonych ma sie tak samo do rzeczywistosci
jak lektura miesiecznika Twoj Styl do rzeczywistosci w Polsce. Tak bywa, ale to
nie jest standardem. Jezdzenie z konferencji na konferencje jest przywilejem
tylko malej grupy a jesli uznamy ze uczeni jadaja w dobrych restauracjach to na
liste takich trzeba wpisac McDonalds.

Pierwsza uwaga jest to ze nauka amerykanska jest dobra tylko wedlug ocen ....
nauki amerykanskiej. Jak amerykanie utworzyli kryteria tego co jest dobre to
sie do nich dostosowali i jak teraz ukladaj rankingi wedlug swoich kryteriow to
nic dziwnego ze w nich przoduja. Jak komitet noblowski nie zna chinskiego to
nic dziwnego ze chinczycy nagrod nobla nie dostaja. Kiedys nie znal rosyjskiego
i teraz musi sie za to wstydzic.

Tak samo lista najlepszych uniwersytetow oceniania przez amerykanow bedzie
promowac kraje anglosaskie. Ukonczylem w Polsce uniwersytet z konca rankingu, a
doktorat pisalem w USA w szkole z czolowki, wedlug rankingow to niebo i ziemia,
wedlug mojej wlasnej obserwacji to wlasciwie to samo. Mam wierzyc wlasnym oczom
czy rankingom. Na tej liscie najlepszy uniwersytet europy kontynentalnej
znajduje sie na miejscu 25, najlepszy niemiecki na 48, najlepszy francuski na
65. Komedia ? Nie, zwyczajny marketing, podszyty szowinizmem. Sam jestem w
posiadaniu atlasu amerykanskiego gdzie polskie ziemie zachodnie sa oznaczone
jako “tymczasowa polska administracja”. Jak wyglada haslo “Polska” w
encyklopedii Microsoftu kazdy moze sam zobaczyc. I nagle w sprawach nauki tym
ludziom kaze sie wierzyc bezkrytycznie, w ich listy i ich rankingi.

Nie inaczej jest z tzw. publikacjami. Mi do oceny nie sa potrzebne jakies listy
filadelfijskie, bez zadnych list ani indeksow cytowan potrafie z glowy
powiedziec kto co zrobil w mojej dziedzinie a kto w glowie ma siano i rezultaty
science-fiction. Smutna ale skrzetnie ukrywana prawda jest to ze z publikacji
maja pozytek jedynie domy wydawnicze, ktore wciaz wymyslaja nowe czasopisma,
ktore sprzedaja coraz drozej coraz wiekszej ilosci bibliotek, to ich lobby
promuje oceny poprzez ilosc publikacji, a naiwni mysla ze stoja za tym
merytoryczne lub szlachetne cele.

Socjolog, pani Staniszkis lubi mowic o asymetrii racjonalnosci. Jest to
sytuacja gdy w kraju przyjmuje rozwiazania racjonalne ale dla innego poziomu i
innego rynku. Mimo ze ma na mysli sytuacje spoleczno-ekonomiczna, uwazam ze
odnosi sie to tez do sytuacji w nauce i sposobow jej uzdrowienia.

Jedyna szansa krajow malych jest znalezienie stylu ktorego nie mozna, lub nie
oplaci sie wykupic lub uprowadzic. Tylko dlatego jeszcze jakies badania sie w
Polsce prowadzi bo ludzie ktorzy je robia dobrze sobie zycie chwala i nie maja
jak wyjechac, ani nie da sie ich wyrzucic z posady naplywem zagranicznikow.
Wprowadzenie modelu amerykanskiego spowoduje tyle ze juz bedzie mozna. Bedzie
to taki sam efekt jak zniesienie segregacji rasowej w Ameryce. Przyznaje,
segregacja byla zla, ale w czasach segregacji byl i Murzyn naukowiec, i
nauczyciel i lekarz, bo do bialego nie bylo wstepu. I bywali wsrod nich
wybitni, i bywalo ze mieli osiagniecia z ktorych korzystali tez biali.
Segregacje zniesiono, ale bez prawdziwej integracji miedzyrasowej. Prosze
zobaczyc jak teraz wyglada murzynska dzielnica. Tak samo bedzie wygladac nauka
polska. Amerykanie wyplyneli na tym wlasnie ze nie patrzyli kto sie liczy w
Anglii, a przeciez mogli skonczyc jak nauka argentynska czy brazylijska. To wam
proponuje pan Wojcik.

B.P. Pozniak, UNO

wysokie kryteria a nie likwidacja habilitacji

[Gość: obserwator]

Wszedzie na swiecie wprowadzone sa gradacje stanowisk odrozniajace doktora z
jedna publikacja od takiego, ktory ma ich kilkanascie czy kilkadziesiat.
W USA po doktoracie zazyczaj trzeba spedzic wiele lat podrozujac od
uniwersytetu do uniwersytetu, skladajac co dwa-trzy lata podanie o nastepne
stypendim (tzw. postdoca). Gdy sie tego czasu nie zmarnuje i - jak to w nauce -
ma troche szczescia, wtedy mozna uzyskac na jakims uniwersytecie z ambicjami
naukowymi tzw. tenure track czyli to, co w Polsce odpowiada stanowisku adiunkta
(w USA:,,assistant professor''). To tylko pozycja stazowa. Formalnie ma sie juz
uprawnienia do prowadzenia wlasnych doktorantow, ale praktycznie nikt w tej
sytuacji tego nie robi, bo trzeba w ciagu ok. trzech lat napisac taka ilosc
prac, z ktora mozna zlozyc na tym samym uniwersytecie podanie o tzw tenure.
Jesli sie taka pozycje dostanie (,,associate professor,,), to jest to juz staly
etat. Wymogi sa tu bardzo zblizone do polskiej habilitacji. Pozniej mozna
jeszcze na danym uniwersytecie zmniejszyc sobie obciazenia dydaktyczne i
uzyskac znaczaca podwyzke placy, uzyskujac tytul pelnego profesora. Polski
odpowiednik: profesor belwederski.
Amerykanski system jest bardziej odporny na bledy, bo dysponuje nieskonczenie
wiekszymi pieniedzmi i nawet jesli podejmie sie bledne decyzje, to zawsze
znajda sie srodki na zatrudnienie jeszcze kogos wlasciwego.
Wydaje mi sie, powtarzam juz na tym forum te mysl po raz drugi, ze polski
system powinien zmierzac w kierunku lepszego finansowania i podnoszenia
poprzeczki, a nie jej obnizania. Jesli w pewnych naukach w Polsce, a takie
glosy sie tu slyszy, zdarza sie ponad przecietna statystyczna, ze habilitacje
trafiaja w niewlasciwe rece, to trzeba zaostrzyc kryteria i zobiektywizowac
ocene, a nie rezygnowac z habilitacji. To bylby wlasnie krok w kierunku
obnizenia poziomu.
Trzeba zachowac system superrecenzji dokonywanych centralnie przez CKK. Powinno
sie tez zagwarantowac przynajmniej jednego recenzenta zagranicznego, a jeszcze
lepiej kilku. Nie chce tu ad hoc formulowac dokladnych receptur. To wlasnie
zadanie dla tych, ktorzy przygotowuja projekt nowej ustawy.

Baju baju bendziem w skansenie

[dyplomata]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Wszedzie na swiecie wprowadzone sa gradacje stanowisk odrozniajace doktora z
> jedna publikacja od takiego, ktory ma ich kilkanascie czy kilkadziesiat.
> W USA po doktoracie zazyczaj trzeba spedzic wiele lat podrozujac od
> uniwersytetu do uniwersytetu, skladajac co dwa-trzy lata podanie o nastepne
> stypendim (tzw. postdoca).

Wlasnie.

> Gdy sie tego czasu nie zmarnuje i - jak to w nauce - ma troche szczescia,
>wtedy mozna uzyskac na jakims uniwersytecie z ambicjami naukowymi tzw. tenure
>track czyli to, co w Polsce odpowiada stanowisku adiunkta w USA:,,assistant
>professor''). To tylko pozycja stazowa. Formalnie ma sie juz
> uprawnienia do prowadzenia wlasnych doktorantow, ale praktycznie nikt w tej
> sytuacji tego nie robi, bo trzeba w ciagu ok. trzech lat napisac taka ilosc
> prac, z ktora mozna zlozyc na tym samym uniwersytecie podanie o tzw tenure.
> Jesli sie taka pozycje dostanie (,,associate professor,,), to jest to juz
>staly etat. Wymogi sa tu bardzo zblizone do polskiej habilitacji. Pozniej
>mozna
> jeszcze na danym uniwersytecie zmniejszyc sobie obciazenia dydaktyczne i
> uzyskac znaczaca podwyzke placy, uzyskujac tytul pelnego profesora. Polski
> odpowiednik: profesor belwederski.

Noo bez przesady. Placowki same decyduja o kadrze bo od niej zalezy ich
reputacja. W placowkach elitarnych (Ivy League) jest to kwestia zycia i
smierci. Po co wiec porownywac to z belwederkami?

> Amerykanski system jest bardziej odporny na bledy, bo dysponuje nieskonczenie
> wiekszymi pieniedzmi i nawet jesli podejmie sie bledne decyzje, to zawsze
> znajda sie srodki na zatrudnienie jeszcze kogos wlasciwego.

Tak, ale procedury obsadzania stanowisk sa takie ze decyduja wzgledy rynkowe:
czyli pozycja i reputacja jaka ktos ma.


> Wydaje mi sie, powtarzam juz na tym forum te mysl po raz drugi, ze polski
> system powinien zmierzac w kierunku lepszego finansowania i podnoszenia
> poprzeczki, a nie jej obnizania. Jesli w pewnych naukach w Polsce, a takie
> glosy sie tu slyszy, zdarza sie ponad przecietna statystyczna, ze
>habilitacje
> trafiaja w niewlasciwe rece, to trzeba zaostrzyc kryteria i zobiektywizowac
> ocene, a nie rezygnowac z habilitacji. To bylby wlasnie krok w kierunku
> obnizenia poziomu.
> Trzeba zachowac system superrecenzji dokonywanych centralnie przez CKK.
>Powinno
> sie tez zagwarantowac przynajmniej jednego recenzenta zagranicznego, a
jeszcze
> lepiej kilku. Nie chce tu ad hoc formulowac dokladnych receptur. To wlasnie
> zadanie dla tych, ktorzy przygotowuja projekt nowej ustawy.

Czyli w Polsce zachowac centralny system biurokratyczny a w USA to niech se
bedzie rynkowo-elitarny?

Po prostu niech Polska to bedzie skansen grajdolek z habilitowanymi, furmankami
i strojami lowickimi bo to takie milutkie. A science i high-tech to w USA.
Wiekszej bzdury dawno nie proponowano.

KRĘGI AKADEMICKIE

[Gość: czytelnik]

Przeczytalem:
Racjonalnosć zachowań możemy znalezć w stosunkowo mało reprezentatywnych
kręgach społeczeństwa Zachodu. Nawet kręgi akademickie zdaja się cenić wyżej
wiele innych wartosci niż racjonalnosć. Przykład autorytetów Sorbony
firmujacych ideologię ludobójstwa w Kampuczy nie stanowi, niestety,
odosobnienia. Nie ma również potrzeby przytaczania przykładów rytualizacji
życia akademickiego. Nabożne namaszczenie, tabu, stylizowana celebra stanowia
trwały składnik tego życia. Pewnym postawom, osobom, gestom nadaje się wartosć
prawie sakralną, nawet jeśli nie odpowiadaja im obiektywnie żadne wartosci.
Stopnie naukowe i członkostwa Akademii nadawane prominentom w tzw. krajach
socjalistycznych stanowia jeden z dobrze znanych przykładów poszukiwania w
nauce namiastki sacrum.
Józef ŻYCIŃSKI ( Medytacje sokratejskie

Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

[Gość: czytelnik]

Przeczytalem :
ZDANIE OGÓŁU

Doprawdy, nie ma tak absurdalnego poglądu, którego by ludzie nie przyjęli jako
własny, o ile tylko potrafi im się wmówić, że pogląd ten został przyjęty przez
ogół. Przykład działa tak na ich myślenie, jak na ich czyny. Są oni jak owce,
które idą za swoim baranem, gdziekolwiek ich prowadzi; łatwiej im umrzeć, niż
myśleć.
Jest to bardzo dziwne, że zdanie ogółu ma dla nich tak wielkie znaczenie, skoro
przecież sami widzą po sobie, w jaki sposób przyjmuje się zdania, mianowicie
zupełnie bez
rozumowania i tylko na skutek przykładu. Tego nie wiedzą jednak, bo nie mają
żadnego samokrytycyzmu. ............

Powszechność jakiegoś poglądu nic jest, poważnie mówiąc, żadnym dowodem, nie
daje nawet prawdopodobieństwa słuszności. ...........
To, co się nazywa zdaniem ogółu, jest ściśle biorąc, zdaniem dwóch lub trzech
osób i o tym przekonalibyśmy się, gdybyśmy mogli obserwować powstawanie takiego
ogólnie przyjętego poglądu. Zauważylibyśmy wtedy, że tylko dwie lub trzy osoby
najpierw to zdanie przejęły od innych albo wypowiedziały same, a inni z
uprzejmości uwierzyli, w przekonaniu, iż rzecz była gruntownie zbadana.
Uważając tych pierwszych za dostatecznie kompetentnych, przyłączyło się do tego
zdania najpierw kilku następnych. Tym znowu uwierzyło wielu innych, którzy z
lenistwa woleli po prostu uwierzyć od razu zamiast podjąć mozolne badania. I z
dnia na dzień narastała liczba tych leniwych i łatwowiernych zwolenników; gdy
bowiem taki pogląd przyjęła już znaczna liczba osób, wówczas następni uważali,
że to się mogło stać tylko dzięki słuszności tego poglądu. Pozostali zaś byli
teraz zmuszeni uznawać to, co już zostało ogólnie uznane, jeżeli nie chcieli
uchodzić za niespokojne głowy, które się opierają ogólnie uznanym poglądom, lub
za zarozumialców, którzy chcą być mądrzejsi od całego świata. Podzielanie tego
poglądu stało się obowiązkiem. Nieliczni, którzy są zdolni do wydawania
własnych sądów, muszą teraz milczeć; ci zaś, którym wolno mówić -to ludzie
niezdolni do własnego zdania i własnego sądu, którzy są tylko echem cudzych
poglądów; tym gorliwiej jednak i tym fanatyczniej ich bronią. Nienawistny jest
im bowiem każdy myślący inaczej, i to nie tyle z powodu
odmiennego poglądu, ile z powodu zuchwalstwa, jakie wykazuje wypowiadając
własne zdanie; rzecz taka im się nigdy nie zdarza i w gruncie rzeczy są tego
świadomi. Krótko mówiąc, bardzo mało ludzi umie myśleć, ale jakiś pogląd chce
mieć każdy.

Artur Schopenhauer
– Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

Politycy

[Gość: gość]

Zupełnie nie rozumiem, jak można widzieć w polityce nadzieję na reformę nauki.
Gdy tylko politycy poczują, że opinia społeczna daje im zielone światło,
zreformują naukę tak, jak AWS i SLD zreformowały nam (z wiadomym skutkiem)
służbę zdrowia, oświatę i media publiczne. Z równym rozsądkiem Konrad
Mazowiecki wzywał na pomoc Krzyżaków...

Newsweek szkaluje ? polskich uczonych

[Gość: czytelnik]

Newsweek szkaluje ? polskich uczonych
<http://newsweek.redakcja.pl/archiwum/artykul.asp?Artykul=9114>

Uniwersyteckie kliki trzęsą polskimi uczelniami i naciągają swoje szkoły. W
walce o kasę i etaty nobliwi uczeni wykazują brak zasad godny wioskowych kacyków

[Gość: Jasio]

Odpowiadasz na :
Gość portalu: czytelnik napisał(a):

> Newsweek szkaluje ? polskich uczonych
> <http://newsweek.redakcja.pl/archiwum/artykul.asp?Artykul=9114>
>
> Uniwersyteckie kliki trzęsą polskimi uczelniami i naciągają swoje szkoły. W
> walce o kasę i etaty nobliwi uczeni wykazują brak zasad godny wioskowych
kacykó
> w

Rzeczywiscie. Cytat zdcydowanie ubliza wiejskim kacykom.
Ale nie martwmy sie zbytnio. Problem istnije w skali swiatowej, nie tylko
polskiej!!

[hel0]

Habilitacja ma tylko sens jesli poparta jest publikacjami. Zmiany ktore powinny
nastapic to:

(1)"wyglad habilitacji": powinien byc to zbior publikacji (jak najbardziej
dopuszczalne angielskojezyczne bez koniecznosci ich tlumaczenia) poprzedzony
moze krotkim (jedno-dwustronicowym wstepem ulatwiajacym przeglad publikacji).
Tworzenie "drugiego" doktoratu uwazam za bezsensowne, gdyz glowne mysli i
odkrycia powinny byc sformuowane w publikacjach a powtarzanie i tlumaczenie
tego na Polski jest strata czasu wlasna i recenzentow. Aby taki wyglad
habilitacji byl przyjety przez szanowne grenia rady starszych powinien byc
wymogiem, a nie jedynie dopuszczalna forma. Niesty zyjemy w kraju gdzie rady te
moga skutecznie zablokowac nieakceptowalna przez siebie forme nawet gdy jest
ona prawnie dopuszzcalna.
(2)Powinien byc zniesiaony wymog uzyskania podpisow od pozostalych autorow
zrzekajacych sie udzialu w pracy. Jest to wyjatkowo glupi przepis i faktycznie
trudno jest czlowiekowi honoru wystopic o taka przysluge do wspolpracownikow
(szczegolnie poza granicami kraju. Tym bardziej ze jezeli sa oni wspolautorami
to jak najbardziej poczuwaja sie do jakiegos wkladu w dzielo. Trudno jest
amerykanskim wspolpracownikom wytlumaczyc ze to tylko tak pro forma potrzebne
dla glupich polskich przepisow. Ja nigdy o cos takiego nie wystapie bo szanuje
swoich partnerow.
Wymogiem powinno byc wlaczanie do habilitacji tylko tych publikacji gdzie jest
sie pierwszym autorem. Samo przez sie rozumie sie ze pierwszy autor nadzoruje
merytorycznie i wykonawczo opublikowane wyniki.

Habilitacje powinny byc weryfikowane sila IF dolaczonych publikacji, a nie ich
iloscia. Moze to byc przykladowo tylko jedna publikacja w Cell lub Nature.
3) powinna byc wprowadzona rotancja na terenie kraju na stanowiskach postdokow.
Obecnie jej w ogole nie ma. Albo ktos robi doktorat juz bedac na etacie i
pozostaje na nim do konca zycia, albo po studiach doktoranckich nie ma zadnych
szans na uzyskanie jakiejkolwiek pracy. Jedyna alternatywa jest uzyskanie etatu
ktorych po prostu nie ma. Postdocy powinni miec mozliwosc krotkiego
zatrudnienia (3-5 lat) w roznych placowkach naukowych. Takich krotkich etatow
kazda placowka powinna miec kilka a mlodzi pracownicy powinni sie na nich caly
czas zminiac, tak jak to jest na calym swiecie - nie tylko w USA.
(4) oczywiscie powinien istniec wyrazny zakaz pozostania postdoka w placowce
gdzie bronil doktoratu. Pozwoli to przynajmniej czesciowo zmniejszyc
kunktatorstwo i patronat wplywowej rodziny.
(5) Powinien ustniec system stalej weryfikacji naukowej pracownikow
zatruydnionych etatowo. Kazdy zatrudniony na stanowisku naukowym kto w ciagu 5
lat nie ma zadnej publikacji z IF powinien byc zwolniony. Przykro mi ze
takich "naukowcow" jest bardzo duzo - szczegolnie w medycynie. Rozumiem ze
czesto sa to swietni klinicysci, ale niestety do niczego "naukowcy" wiec
powinni raczej szukac zatrudnienia w szpitalach, a nie w Klinikach. Sa tacy
profesorowie ktorzy przez cale zycie nie opublikowali zadnej publikacji z IF, a
zasiadaj w komisjach weryfikujacych czyjs dorobek. Czyz to nie absurd.

Wysokie kryteria urzedniczo-biurokratyczne

[dyplomata]

hel0 napisała:

> Habilitacja ma tylko sens jesli poparta jest publikacjami. Zmiany ktore
>powinny nastapic to:

>....dlugi elaborat

Niestety to nie bedzie dzialalo. Ludzie zawsze wykombinuja jak obejsc
przepisy albo zmanipulowac uklady biurokratyczne.

Po czorta habilitacje i inne formalne oceny biurokratyczne?

Jezeli beda autonomiczne placowki naukowe konkurujace na rynku nauki o
fundusze to same beda sobie dobieraly ludzi tak by ich reputacja sie podnosila
a na pewno nie obnizala. Od reputacji bedzie zalezala ich kasa czyli istnienie.

Wezmy taki przyklad bo jest tu kupa ludzi ktorzy lubuja sie w modelu USA:
W jaki sposob np. Stanford University, Harvard University a nawet University
of New Orleans rekrutuja pracownikow, szczegolnie tych na stale etaty?

Patrza na to czy maja habilitacje? Czy maja notowania IF? Albo impacty powyzej
2.437?

Dlatego drogi Dyplomato ze

[hel0]

nie wierze w szybkie powstanie autonomicznych i konkurujacych opieniadze
placowek naukowych. Droga daleka nawet przy zalozeniu dobrej woli wszystkich
zainteresowanych (ktorej z naturalnego stanu rzeczy nie ma). Trzeba natomiast
wprowdzic szybkie zmiany, aby calkowicie nie odstraszyc mlodych od nauki, bo
bez nich to juz zupelnie nic nie bedzie.
Czyli stworzyc im jakakolwiek mozliwosc pracy (tym samym wyjazdow) i ograniczyc
habilitacje tak aby nowa kadra nadzorujaca prace doktorskie byla choc troche
bardziej kompetentna. Starych to my juz nie zminimy.
Rownolegle czemu nie prowadzic zmiany w proponowanym przez ciebie kierunku.

Reductio ad absurdum

[dyplomata]

hel0 napisała:

> Czyli stworzyc im jakakolwiek mozliwosc pracy (tym samym wyjazdow) i
>ograniczyc
> habilitacje tak aby nowa kadra nadzorujaca prace doktorskie byla choc troche
> bardziej kompetentna. Starych to my juz nie zminimy.
> Rownolegle czemu nie prowadzic zmiany w proponowanym przez ciebie kierunku.

Tu jest wlasnie absurd rozumowania. Opisano dokladnie kumoterstwo, nepotyzm
i feudalizm panujacy w nauce. Zniesienie habilitacji bez JEDNOCZESNEJ zmiany
przeplywu strumieni pieniedzy spowoduje tylko powstanie DYNASTYCZNYCH ksiestw
bo nie bedzie zadnej przeszkody by potomkowie nie dziedziczyli wladzy. Oprocz
tego wyplynie element rozbojniczy walczacy z udzielnymi ksiazetami o wladze.
Zadne kompetencje nie wzrosna, to mrzonki. Po jakims czasie system bedzie
kompletnie mafijny od gory do dolu i jakiekolwiek zmiany beda niemozliwe.

Każde rozwiązanie z habilitacją jest złe

[Gość: abc]

a) podniesienie poprzeczki - decyzje w sprawie awansów będę podejmować ludzie
którzy zdażyli się shabilitować (czyli wybrani według zasad z systemu
stalinowskiego); będzie to zwiększało efekt negatywnej selekcji oraz
wzmacniało obecny, chory system i władzę starców i cwaniaków; jeszcze większe
utrudnianie rozwoju dla młodych dynamicznych ludzi; starzenie się profesury,
masowe wyjazdy młodych naukowców
b) taka sama poprzeczka - to co jest teraz: daleko posunięte oderwanie awansów
od osiągnięć naukowych, dydaktycznych, etc., wspieranie świata lizusostwa,
układów i niekompetencji (decyzje po kolokwium są podejmowane przez
habilitowanych z danej jednostki w tajnym głosowaniu - nie muszą się znać na
dziedzinie rozprawy, kierują się tym, czy przedstawienie im się podobało czy
nie i czy delikwent był grzeczny), narastająca niekompatybilność ze światem
cywilizowanym, bliskość systemowa WNP
c) obniżenie poprzeczki (usamodzielnienie wszystkich adiunktów): gwałtowne
zwiększenie liczby samodzielnych, przeciętność jest normą (nie trzeba mieć
żadnych osiągnięć po doktoracie żeby mieć tytuł do rządzenia); zajmowanie się
głównie wydzieraniem sobie pieniędzy, gabinetów i ludzi, załatwianie starych
porachunków

oczywiscie dobre publikacje

[Gość: obserwator]

Jakosc polskich doktoratow i habilitacji w dziedzinach scislych jest wysoka.
Polacy bez zadnych klopotow uzyskuja prace na bardzo dobrych amerykanskich
uczelniach. I europejskich. Na wielu bardzo znaczacych konferencjach Polacy
wyglaszaja referaty plenarne.
Jeden ze wspoldyskutantow wypowiedzial mysl, ze habilitacja powinna byc
przyznawana na podstawie prac z dobrych czasopism, a nie rozprawy.
Oczywiscie ma racje. W naukach scislych tak jest juz od dawna. Nikt nie uzyska
habilitacji zlozywszy jedynie nigdzie nieopublikowana ksiazeczke.
Nawet gdyby przeszlo to przez jakas dziwna rade, nawiasem mowiac, w tych
dziedzinach nie ma takich w Polsce (ani jednej), to CKK natychmiast by to
odrzucila. Rola CKK jest tu jak najbardziej pozytywna.
Centralizacja systemu, o ile sluzy wlasciwym celom, nie prowadzi do wypaczen,
lecz im zapobiega. Calkiem dobrym przykladem jest tu system francuski.
Jeszcze slowo o tych ,,zlych'' profesorach. Kazdy ma swoje doswiadczenia,
ale ci, ktorzy maja pozytywne, tez nie powinni milczec. Profesorowie, z ktorymi
mialem przyjemnosc zetknac sie w czasie moich studiow uniwersyteckich i
pozniejszej pracy w Polsce, byli swietnymi specjalistami w swoich dziedzinach.
Nikt z nich nie otrzymal tytulu za darmo. Wiele sie od nich nauczylismy i jesli
mialbym na ich temat cos do powiedzenia, to tylko tyle, ze zawsze bede im
wdzieczny za przekazana mi wiedze i mila zachete do pracy naukowej.
Szanowni Panstwo, obawiam sie jednak, ze dalsze trwanie tego forum uniemozliwi
nam wszystkim zrobienie tego, co jest przeciez glownym tutaj tematem, czyli
kariery w nauce. Za bardzo absorbuje uwage i pochlania czas.
Zeby wiec nie dolaczyc do grona tych juz naprawde zlych profesorow, o ktorych
Panstwo wspominacie, zajme sie pewnie odlozona na czas tej wymiany mysli praca.
Chcialem wszystkim, ktorzy byli laskawi przeczytac moje wypowiedzi i odniesc
sie do nich, bardzo podziekowac.
Wszystkich serdecznie pozdrawiam.

[Gość: ohio]

Ma Pan oczywiscie racje, panie Grzegorzu :-)

[mat_radnaja]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Jakosc polskich doktoratow i habilitacji w dziedzinach scislych jest wysoka.
> Polacy bez zadnych klopotow uzyskuja prace na bardzo dobrych amerykanskich
> uczelniach. I europejskich. Na wielu bardzo znaczacych konferencjach Polacy
> wyglaszaja referaty plenarne.
> Jeden ze wspoldyskutantow wypowiedzial mysl, ze habilitacja powinna byc
> przyznawana na podstawie prac z dobrych czasopism, a nie rozprawy.
> Oczywiscie ma racje. W naukach scislych tak jest juz od dawna. Nikt nie
uzyska
>
> habilitacji zlozywszy jedynie nigdzie nieopublikowana ksiazeczke.
> Nawet gdyby przeszlo to przez jakas dziwna rade, nawiasem mowiac, w tych
> dziedzinach nie ma takich w Polsce (ani jednej), to CKK natychmiast by to
> odrzucila. Rola CKK jest tu jak najbardziej pozytywna.
> Centralizacja systemu, o ile sluzy wlasciwym celom, nie prowadzi do wypaczen,
> lecz im zapobiega. Calkiem dobrym przykladem jest tu system francuski.
> Jeszcze slowo o tych ,,zlych'' profesorach. Kazdy ma swoje doswiadczenia,
> ale ci, ktorzy maja pozytywne, tez nie powinni milczec. Profesorowie, z
ktorymi
>
> mialem przyjemnosc zetknac sie w czasie moich studiow uniwersyteckich i
> pozniejszej pracy w Polsce, byli swietnymi specjalistami w swoich dziedzinach.
> Nikt z nich nie otrzymal tytulu za darmo. Wiele sie od nich nauczylismy i
jesli
>
> mialbym na ich temat cos do powiedzenia, to tylko tyle, ze zawsze bede im
> wdzieczny za przekazana mi wiedze i mila zachete do pracy naukowej.
> Szanowni Panstwo, obawiam sie jednak, ze dalsze trwanie tego forum
uniemozliwi
> nam wszystkim zrobienie tego, co jest przeciez glownym tutaj tematem, czyli
> kariery w nauce. Za bardzo absorbuje uwage i pochlania czas.
> Zeby wiec nie dolaczyc do grona tych juz naprawde zlych profesorow, o ktorych
> Panstwo wspominacie, zajme sie pewnie odlozona na czas tej wymiany mysli
praca.
> Chcialem wszystkim, ktorzy byli laskawi przeczytac moje wypowiedzi i odniesc
> sie do nich, bardzo podziekowac.
> Wszystkich serdecznie pozdrawiam.

W naukach scisłych tak jest jak Pan napisał.Niestety nie dotyczy to tzw nauk
społecznych. Przykładem może byc Wydział Zarzadzania Akademii Świetokrzyskiej w
Kielcach. Konia z rzedem temu, komu uda sie uzyskac wykaz dorobku naukowego
zatrudnionych tam samodzielnych pracowników. W dużej części sa to byli
profesorowie Akademii Nauko Społecznych przy KC PZPR, ale to nie usprawiedliwia
wszystkiego. Jak sie komus uda, niech napisze na tym forum.

CKK

[mat_radnaja]

Czy CKK sprawdzało kiedys, tak okresowo, za co przyznawano ludziom w
przeszłosci stopnie naukowe.? Czy to jest tak, że jak ktos cos kiedys
pokomnbinował, to juz go nie mozna ruszyc? I jest po wsze czasy autorytetem
mnaukowym i moralnym?

Młodzi polscy naukowcy klepią biedę

[Gość: czytelnik]

kiosk.onet.pl/art.asp?DB=162&ITEM=1151640&KAT=242
Głodny, ale płodny

Młodzi polscy naukowcy klepią biedę.

Gdzie???

[Gość: gg]

> mialem przyjemnosc zetknac sie w czasie moich studiow uniwersyteckich i
> pozniejszej pracy w Polsce, byli swietnymi specjalistami w swoich dziedzinach.
> Nikt z nich nie otrzymal tytulu za darmo. Wiele sie od nich nauczylismy i i
> jesl
> mialbym na ich temat cos do powiedzenia, to tylko tyle, ze zawsze bede im
> wdzieczny za przekazana mi wiedze i mila zachete do pracy naukowej.

Kurcze! Gdzie to było?? Na Księżycu???
Bo ja mam dokładnie odwrotne wspomnienia... o własnym poziomie odebranej
edukacji już nie wspomne i braku jakielkolwiek konkurencyjności w stos. do
Chińczyków, Hindusów i przeciętnego Europejczyka.

Oceny formalne, drugi obieg i reputacja

[dyplomata]

Kupa dyskutantow na tym watalu ma utopijne wizje, byc moze pozostalosc
ze studiow marksizmu-leninizmu.

Wystarczy wymyslic wskazniki "obiektywnej" oceny ktore beda stosowaly
rozne centralne ograny i nauka w RP natychmiast osiagnie poziom czolowki
swiatowej. Te wskazniki to mialyby byc liczba publikacji, liczba cytowan,
impact faktory i najrozniejsze kombinacje. Widac tesknote za jakas
magiczna formula, wstawilo by sie do niej pare liczby i ocena wyskoczy.

To sa wszystko utopie podobne w istocie do utopii gospodarki planowej.

Jedynym realnym systemem ktory przynosi postep jest system niezaleznych
podmiotow konkurujacych na wolnym rynku. Rynek ocenia podmioty i je
nagradza lub karze.

Nauka to oczywiscie nie jest produkcja margaryny ale to ze powinny w niej
dzialac autonomiczne podmioty konkurujace ze soba nie ulega zadnej watpliwosci.
Podmioty te powinien oceniac rynek a wszelkie biurokratyczne mechanizmy oceny
to nonsens.

W takim ukladzie jedna z kluczowych spraw jest reputacja podmiotow.
Zatrudnienie pracownika, szczegolnie na stale, ma tu kolosalne znaczenie.
Autonomiczne placowki same dokonaja wyboru analizujac dokladnie wszelkie
aspekty kandytatow. A wiec publikacje, impacty ale i do tego mase roznych
czynnikow takich jak zdolnosc przyciagania studentow, doktorantow, zdobywania
grantow, czy cechy osobowosci.

Wszelkie biurokratyczne mechanizmy selekcji pracownikow stwarzaja tylko
drugi obieg informacyjny. Jest to bardzo wyraznie widoczne w obecnym systemie.
Habilitowani, belwederczycy, mianowani, dumnie wypinaja piersi a w kuluarach
przy wodeczce formuluje sie niecenzurowane opinie o nich.

Chodzi wlasnie o to zeby drugi obieg zlikwidowac. Jezeli placowka zatrudniajaca
bedzie kladla na szale swoja reputacje i finanse zatrudniajac kogos to bardzo
porzadnie sie zastanowi kogo wybrac. I tyle, inne centralne systemy sa
niepotrzebne.

Aby dojsc do takiego systemu trzeba oczywiscie zmienic przeplywy kasowe tak
bye stworzyc rynek autonomicznych palcowek konkurujacych ze soba. Innej
mozliwosci nie ma a rozwazanie ocen formalnych czy innyc systemow jest strata
czasu.

Oczywiscie, ze mozna.

[Gość: coto]

W Polsce oczywiscie mozna zrobic kariere naukowa, tak jak i wszedzie. Co jest
potrzebne do jej zrobienia? Wlasna inteligentna glowa. Mozna sie jednak
domyslac, ze w podtekscie tytulu postu chodzi o kariere formalna, tytuly
naukowe, stanowiska itp. Jesli tak, to to nie ma nic wspolnego z kariera
naukowa. Jedna z najwiekszych karier naukowych jest E=mc2. I tego nikt nigdy
autorowi nie odbierze, chyba, ze inna kariera naukowa.
coto

[mat_radnaja]

Mnie zaciekawił problem rozkładu specjalności naszych naukowców. Chetnie bym
sie dowiedział np. jaki procent prof. zwyczajnych jest geografami, ilu jest
historyków, ilu fizyków itp. Podobnie z doktorami hab i niehab. Dobrze byłoby
tez wiedziec, czy tyle samo sie wymaga np. aby zostac dr hab politologii,
historii czy biologii. Ta "urawniłowka" po tytułach stopniach (i płacach!!) to
przecież lipa. Czy ktos wie gdzie to mozna znaleźć?

[Gość: Jasio]

Gość portalu: coto napisał(a):

> W Polsce oczywiscie mozna zrobic kariere naukowa, tak jak i wszedzie. Co jest
> potrzebne do jej zrobienia? Wlasna inteligentna glowa. Mozna sie jednak
> domyslac, ze w podtekscie tytulu postu chodzi o kariere formalna, tytuly
> naukowe, stanowiska itp. Jesli tak, to to nie ma nic wspolnego z kariera
> naukowa. Jedna z najwiekszych karier naukowych jest E=mc2. I tego nikt nigdy
> autorowi nie odbierze, chyba, ze inna kariera naukowa.
> coto

Coto. Zapomniales napomknac, ze kandydat do kariery naukowj w Polsce powinien
rowniez posiadac zamilowanie do masochizmu.
Pozdrawiam

Jedyna szansa dla młodych, dajmy im tę szansę

[Gość: B.T., Zabrze]

1. Ograniczyć do 45 lat wiek wnioskodawców o granty finansowane z budżetu
państwa

2. Ograniczyć do 50 lat opiniujących wnioski o granty finansowane z budżetu
państwa

UZASADNIENIE

1. Pracownicy naukowo-badawczo-rozwojowi (NBR) pracujący ok. 20 lat już powinni
mieć doświadczenie i tematykę do finansowego usamodzielnienia się i zdobywania
funduszy na swą działalność NBR spoza budżetu państwa

2. Takie wiekowe ograniczenia uaktywnią młodych w i będących w średnim wieku
pracowników NBR.

Pozdrawiam

dr Bogdan Thomalla, Tomchem, Zabrze

Rewolucyjne pomysly Thomalli

[dyplomata]

Gość portalu: B.T., Zabrze napisał(a):

> 1. Ograniczyć do 45 lat wiek wnioskodawców o granty finansowane z budżetu
> państwa
> 2. Ograniczyć do 50 lat opiniujących wnioski o granty finansowane z budżetu
> państwa
> UZASADNIENIE
> ....

Pomijajac dyskryminacje wiekowa za ktora mozna wytoczyc procesy, to w obecnym
systemie nic nie daloby takie smieszne cudo. Po prostu zdobywca grantu musialby
sie okupic grupie trzymajacej wladze w jego grajdole albo by go wykopano.

System jest totalnie przegnily i zdegenerowany (cos a la komunizm przed
upadkiem) wiec wszelkie przepisy, ustawy, magiczne i bezbolesne recepty nic
nie dadza albo spowoduja kompletna paranoje. Jedynie radykalna calosciowa
reforma moglaby zmienic sytuacja ale bole bylyby wielkie.

Natomiast duzy choc wisielczy optymizm w tym ze wszystko nie stoczy sie w
kierunku Bialorusi jest z oczywistego powodu ze za dwa miesiace bedzie juz
Unia!

[Gość: nieudacznik]

Jak rozumiem, "wisielczy optymizm" Dyplomaty piszacego "za dwa miesiace bedzie
juz Unia!" powodowany jest konstatacja, ze po anschlussie Polski do Unii
polska nauke spotka taki sam los jaki spotkal nauke NRD po przejeciu jej przez
RFN: zwolnienie wszystkich pracownikow wyzszych uczelni, likwidacja tzw.
instytutow naukowych, i tzw. akademii nauk, po czym stworzenie od zera sieci
uczelni i instytutow Maxa Plancka z kadra wyloniona sposrod
zachodnioniemieckich naukowcow, ktorzy w ten sposob i uzdrowili nauke w bylym
NRD i jednoczesnie znalezli stale posady, co wobec nadprodukcji doktorow w RFN
nie bylo latwe, oj nie bylo latwe...

Moze rzeczywiscie "wstapienie do Unii" zakonczy sie dla polskiej nauki tak
samo. Oznaczaloby to, ze trzeba gwaltownie uczyc sie niemieckiego, zeby zalapac
sie na jakaolwiek posade po anschlussie.

Syndrom anschlussu maniakalnego

[dyplomata]

Gość portalu: nieudacznik napisał(a):

> Jak rozumiem, "wisielczy optymizm" Dyplomaty piszacego "za dwa miesiace
> bedzie juz Unia!" powodowany jest konstatacja, ze po anschlussie Polski do

Darowalbys sobie bredzonko o anschlussie bo swiadczy ze masz jakis schluss w
glowie. Cala EUropa zrobila se anschluss do siebie?

> Unii polska nauke spotka taki sam los jaki spotkal nauke NRD po przejeciu jej
> przez RFN: zwolnienie wszystkich pracownikow wyzszych uczelni, likwidacja
> tzw. instytutow naukowych, i tzw. akademii nauk, po czym stworzenie od zera
>sieci uczelni i instytutow Maxa Plancka z kadra wyloniona sposrod
> zachodnioniemieckich naukowcow, ktorzy w ten sposob i uzdrowili nauke w bylym
> NRD i jednoczesnie znalezli stale posady, co wobec nadprodukcji doktorow w
> RFN nie bylo latwe, oj nie bylo latwe...

Ale paranoje masz. Niemcy zrobili weryfikacje kadr i wyeliminowali luzi Stasi.
Placowki sa obsadzono ludzmi wedlug kompetencji.

> Moze rzeczywiscie "wstapienie do Unii" zakonczy sie dla polskiej nauki tak
> samo. Oznaczaloby to, ze trzeba gwaltownie uczyc sie niemieckiego, zeby
> zalapac sie na jakaolwiek posade po anschlussie.

Niestety cierpisz na ciezka chorobe, syndrom anschlussu maniakalnego. Bedzie
sie ona poglebiala w ciagu najblizszych miesiecy i lat bo wzrosnie rozdzwiek
miedzy urojeniem a rzeczywistoscia. Uwaga: 1.05.2004 mozesz miec atak. Bardzo
zalecane leczenie profilaktyczne u czubow.

Każdy ma tę samą szansę; najpierw bierze a potem..

[Gość: B.T., Zabrze]

... musi dawać. Nie ma tu żadnych dyskryminacji wiekowej.

Pozdrawiam

[hel0]

Gość portalu: B.T., Zabrze napisał(a):

> 1. Ograniczyć do 45 lat wiek wnioskodawców o granty finansowane z budżetu
> państwa
>
> 2. Ograniczyć do 50 lat opiniujących wnioski o granty finansowane z budżetu
> państwa

Uwazam, ze to juz lekka przesada, szczegolnie jesli chodzi o pkt. 2. Co to tak
na prawde zmieni lub ma zminic? - idea porownywalna z komunizmem - tylko z
wierzchu wyglada zachecajaco.
Poza tym, uwazam ze pomimo calego bagna w jakim utopiona jest "Nauka Polska"
kilku kompetentnych po 50-ce sie znajdzie. Przedzial wieku 30-40 nie jest wcale
lepszy od 50-60.

To przecież czysty kapitalizm a nie komunizm...

[Gość: B.T., Zabrze]

... zasada prosta: jeżeli ktoś słaby - odpada. Jeżeli do 45 roku życia nie
zdołał ktoś usamodzielnić się finansowo to "w buraki", szkoda na niego miejsca
w "tzw. nauce". Trzeba dać szanse innym.

Pozdrawiam

[hel0]

Gość portalu: B.T., Zabrze napisał(a):

> ... zasada prosta: jeżeli ktoś słaby - odpada. Jeżeli do 45 roku życia nie
> zdołał ktoś usamodzielnić się finansowo to "w buraki", szkoda na niego
miejsca
> w "tzw. nauce". Trzeba dać szanse innym.

Tylko wciaz nie wiem co masz przeciwko opiniowaniu wnioskow prze osoby po 50-
ce, ktore "zdolaly sie usamodzielnic finansowo", a na dodatek uzyskaly jakis
uzanie naukowe. Wyraznie Twoim zdaniem opiniowac ma niekompetentny 30-latek, a
jedynym kryterium jego wyboru ma byc ocena wiekowa.
To nie tylko dyskryminacja, ale rasizm wiekowy :)))

[Gość: CGN]

Czy w Polsce można robić karierę naukową - dziś...
Autor: Gość: CGN IP: *.rzeszow.sdi.tpnet.pl
--------------------------------------------------------------------------------
A wiec zaczynam jako pierwszy dyskutant. No coz, Pan Profesor broni
habilitacji, czyli zwyczaju sowiecko-germanskiego, bo sam ja pewnie ma i
mysli, ze jest "lepszym: doktorem niz ci bez owego "magicznego" hab...
Ale czemu np. doktor z dobrej uczelni anglosaskiej, czyli z PhD (dosl. doktor
filozofii) ma w tym PRL-bis, czyli dzisiejszej Polsce takie klopoty z
nostryfikacja dyplomu? Przeciez ow PhD to dowod, ze delikwent potrafi
samodzielnie prowadzic badania, a co wiecej trzeba, aby byc naukowcem i to
samodzielnym? Zreszta w RFN PhD=Habilitation! Czemu sie mafia doktorow (re)
habilitowanych z czasow komuny tak broni przed konkurencja Polakow z
dyplomami PhD czyli najwyzszym tytulem naukowym w krajach anglosaskich,
tytulem, ktory wystarcza w USA czy W. Brytanii do objecia stanowiska pelnego
profesora?
Prosze o ew. komentarze na [e-mail].

[Gość: robi]

ja mysle że nie

Zmiana zawodu/branży po doktoracie?

[george125]

Mam pytanie: czy ktoś z obecnych na formum odszedł z uczelni po doktoracie?Czy
łatwo było znalezć pracę?Czy ktoś z Was zmienił zawód?np. skończył inne studia?

[Gość: Jerzor]

Odpowiadasz na :
george125 napisała:

> Mam pytanie: czy ktoś z obecnych na formum odszedł z uczelni po doktoracie?
> Czy łatwo było znalezć pracę? Czy ktoś z Was zmienił zawód?
> np. skończył inne studia?

Mam doktorat chemii (1977, PAN). W latach dziewięćdziesiątych studiowałem
dodatkowo zastosowania informatyki i komputerów w OEIiZK (dla nauczycieli),
przez kilka lat.

Nie była to jednak w moim zamierzeniu zmiana zawodu ani branży. Raczej
dodatkowa wiedza, razem z chemiczną uzupełniały się one wzajemnie.

Zawsze uwazałem i uważam tę decyzję z roku 1993 za najmądrzejszą w swoim życiu.

Pozdrawiam,

Jerzor.
www.geocities.com/jerzor/

Otwarte Forum Akademickie - postulaty

[khmara]

www.pfsl.pl/news.php?id=19

W USA najwyzyszym stopniem jest DOKTORAT

[Gość: on]

W USA nie ma habilitacji. Wszystcy doktorzy sa rowni. Pierwsza praca na wyzszej
uczylni po doktoracie ma tytul Profesora (Assistant, Adjunct, full). Kazdy
doktor jest samodzielnym pracownikiem nauki. Zrobienie doktoratu w USA jest
latwiejsze niz w Polsce.
Zlikwidowac te bzdury z habilitacja. Zlikwidowc Profesorw Prezydenckich. Tytul
Profesora to stanowisko a nie oznaka wiedzy. Potrzebni sa profesorowi ktorzy sa
dydaktykami, albo badaczami albo organiztorami.

[Gość: antoni]

ha, ha, ha... tak jakby na prywatnych uczelniach pracowala inna profesura niz
na zwyklych uniwerkach. to wciaz to samo towarzystwo i na nic mlody naukowcu
liczyc nie mozesz jezeli nie masz plecow, ktore zalatwia etat, wieksza ilosc
zajec (czyli dodatkowo platnych) i pieniadze na badania czy konferencje. nawet
na prywatnej uczelni uslyszysz, ze dziekan nie ma 300 zeta na twoj udzial na
krajowej konferencji a jego doktoranci sie przez tydzien bawia za
pieniadze 'prywatnej' uczelni na konferencji w usa.
niestety dalej o podziale decyduje umocowana 'profesura' i w tym wypadku dzieli
pieniadze nie publiczne, ale prywatne.

zreszta... wystarczy spytac pierwszego lepszego doktoranta 'prywatnej' uczelni
ile zarabia i co sadzie o ukladach na swojej uczelni

tu trzeba pokolen, zeby zmienic mentalnosc!!!

[Gość: Lili]

Czy to będzie habilitacja, czy rozpisany konkurs, niech to będzie oceniane
obiektywnie, ni etylko przez ekspertów w danej dziedzinie (którzy bronią
własnych "osiągnięć"), ale przez prawdziwych naukowców, którzy potrafią ocenić
talent i samodzielność innego badacza, czy to będzie konkurent, czy
reprezentant innej dziedziny.
Zajrzyjcie na Politechnikę w Koszalinie. Mamy w kraju grajdoły, gdzie liczy
się tylko koryto i kolesie. Kogo się obsadza na stanowiskach kierowniczych i
jak pracują kierowane przez nich jednostki - czasem młodzi liżący odpowiednie
tyłki są gorsi od "starej gwardii". Skandal goni skandal i wszystko przysycha,
bo rączka rączkę myje.