Czy jesteśmy sami w kosmosie?

[Gość: filozof]

Statystycznie podchodząc do sprawy to niemożliwe jest aby wsród tylu gwiazd,
układów, galaktyk nie znalazło się parę planet zamieszkałych przez istoty
rozumne

[Gość: al]

Zależy jak szeroko rozumiesz kosmos.
W moim rozumieniu Wszechświata, z dużym prawdopodobieństwem powiem że nie.
Inną kwestią jest praktycznie zerowe prawdopodbieństwo spotkania się z nimi.

al
andreaquarius.republika.pl

[Gość: Spokol]

Al, jeśli przedstawiane obrazki objaśniasz "widok z góry", to znaczy że skąd
jest ten widok (gdzie szybuje obserwator)? Innymi słowy, co to za przestrzeń, w
której odbywa się cały ten nasz cyrk?

[Gość: al]

Gość portalu: Spokol napisał(a):

> Al, jeśli przedstawiane obrazki objaśniasz "widok z góry", to znaczy że skąd
> jest ten widok (gdzie szybuje obserwator)? Innymi słowy, co to za przestrzeń,
> w której odbywa się cały ten nasz cyrk?

Widok zgóry oznacza, że dokonujemy obserwacji wisząc nad przedmiotem obserwacji.
Jest to oczywiście przestrzeń trójwymiarowa. Te szkice są rzecz jasna poglądowe
i ze zrozumiałych względów nie odzwierciedlają właściwych proporcji.

Pozdry

al

Al, wymigujesz się

[Gość: spokol]

Jeśli mielibyśmy oglądać wszechświat z góry (czy z lotu ptaka), to powstałoby
parę pytań:
1. gdzie jest góra, a gdzie dół - czy wszechświat jest jakoś zorientowany?
2. musielibyśmy zająć pozycję poza wszechświatem - 5-ty wymiar?
3. czy światło, które dobrze sobie daje radę w naszym wszechświecie,
docieraroby do zewnętrznego obserwatora?
Prawdę mówiąc, nie znam odpowiedzi na te pytania i może ich po prostu nie ma.
Sugeruję natomiast nieśmiało warunkowe opisy ryzunków "gdyby udało się stanąć
poza wszechświatem, to wygladałby on tak i tak ..".
Także serdecznie pozdrawiam.

Bez przesady

[Gość: al]

Gość portalu: spokol napisał(a):

> Jeśli mielibyśmy oglądać wszechświat z góry (czy z lotu ptaka), to powstałoby
> parę pytań:
> 1. gdzie jest góra, a gdzie dół - czy wszechświat jest jakoś zorientowany?
Nie da się inaczej wytłumaczyć obrazowo. Jest to powszechnie przyjęty sposób
opisywania rzeczy. Jak byś czytał uważniej, to jest wyjaśnienie, że bomba
wszechświata rotowała wokół osi. Poza tym, trzeba sobie siebie wyobrazić
(góra / dół), że będąc w pozycji pionowej do wszechświata, możemy być
zorientowani w stosunku do niego stopami, bądź głową. Patrząc nań w dół
otrzymujemy widok z góry. Zadzierając głowę do góry, mamy widok z dołu. Robiąc
pół przewrotki o 180 stopni, kolejność będzie odwrotna, a wyszystko jest bez
znaczenia czy to będzie "widok z góry", czy "widok z dołu".

> 2. musielibyśmy zająć pozycję poza wszechświatem - 5-ty wymiar?

To nasza wyobraźnia zajęłaby tę pozycję. A dlaczego piąty wymiar? Ja nie
spotkałem w przyrodzie więcej wymiarów niż trzy. Na papierze można je mnożyć
nawet do jedenastu.

> 3. czy światło, które dobrze sobie daje radę w naszym wszechświecie,
> docieraroby do zewnętrznego obserwatora?

Wszechświat istnieje. Skoro istnieje, to można dać jego opis. Dla dania opisu
jest to bez znaczenia.

> Prawdę mówiąc, nie znam odpowiedzi na te pytania i może ich po prostu nie ma.
> Sugeruję natomiast nieśmiało warunkowe opisy ryzunków "gdyby udało się stanąć
> poza wszechświatem, to wygladałby on tak i tak ..".

Ależ to jest oczywiste.

Pozdrawiam

al

[Gość: Kolega X]

Panowie, pomińmy drobiazgi. Szczerze mnie interesuje "rotowanie bomby
wszechświata". To mi od dawna pasuje, bo wyjasnia w pewien sposób grawitację
(na obraz centryfugi, fizycy chyba znają takie urządzenia, ja je widziałem przy
wyrobie miodu). Objaw tej rotacji wszyscy widzą, bo ciężko podnieść tyłek z
krzesła, masy obiektów kosmiczych wyciskają przestrzeń powodując jej ugięcia
(może jeszcze usłyszymy o świecie w łupince zielonego kasztana, ja byłem z tym
pierwszy! - bo Hawking coś marudził o orzechach).
Dręczy mnie jednak pytanie "rotacja" (zgodzilbym się z Alem [Alim?]) ale
wzgędem czego? Żeby rotować, musi być jakiś ośrodek - masz Al jakąś koncepcję?
Przestrzeń zewnętrzna? (raczej bzdurne, nieskończona?) Przestrzeń
(wielowymiarowa sfera) czasowa - wówczas balon wszechświata rozszerzałby się
płynąc po sferze czasu od początku w BB, poprzez położenie równikowe i kończąc
w zgniocie na przeciwległym biegunie?
Jeśli masz chwilę, to spróbuj podpowiedzieć.

rotacja

[Gość: al]

Gość portalu: Kolega X napisał:
> ...
> Dręczy mnie jednak pytanie "rotacja" (zgodzilbym się z Alem ...) ale
> wzgędem czego? Żeby rotować, musi być jakiś ośrodek - masz Al jakąś
> koncepcję?
> Przestrzeń zewnętrzna? (raczej bzdurne, nieskończona?) Przestrzeń
> (wielowymiarowa sfera) czasowa - wówczas balon wszechświata rozszerzałby się
> płynąc po sferze czasu od początku w BB, poprzez położenie równikowe i
> kończąc w zgniocie na przeciwległym biegunie? Jeśli masz chwilę, to spróbuj
> podpowiedzieć.

Po WW materia została rozrzurzcona w taki sposób, że najdalej od bomby
wszechświata poleciała ta, która miała najmniejszą masę, zaś najbliżej wybuchu
o największej masie. Skutek tego jest taki, że mniejsze masy zostają ściągane
przez większe (na to pytanie już odpowiadałem na innym forum).

Pozdry

al

[Gość: KolegaX]

Czy takie zróżnicowanie rozrzutu nie przeczyłoby zasadom siły odśrodkowej?
Mógłbyś podać namiary tego innego forum.

[Gość: al]

Gość portalu: KolegaX napisał(a):

> Czy takie zróżnicowanie rozrzutu nie przeczyłoby zasadom siły odśrodkowej?

Nie. Wystraczy zapoznać się z publikacjami o pierwszych paru sekundach po WW.

> Mógłbyś podać namiary tego innego forum.

Bardzo trudno mi to będzie odszukać. Bo o tej tematyce pisałem w kilku wątkach
i w róznych miejscach. Ostani:
niusy.onet.pl/niusy.html?t=watek&group=pl.sci.fizyka&tid=6771534&aid=30043448

[Gość: filozof]

a dlaczegóż to mielibyśmy być sami, masz jakieś inne obliczenia???
A co do szansy spotkania to zgadzam się że tylko wielki przypadek w odległej
przyszłości mógłby zapewnić spotkanie. Ale raczej się miniemy

[Gość: al]

Gość portalu: filozof napisał(a):

> a dlaczegóż to mielibyśmy być sami, masz jakieś inne obliczenia???

W tej części Wszechświata, w której przyszło nam rezydować, są raczej małe
szanse na na możliwość rozwinięcie się organizmów żywych. Oczywiście nie można
tego wykluczyć, ale jak do tej pory, to na palcach jednej ręki można policzyć
układy planetarne, które teoretycznie stwarzałyby możliwości rozwoju organizmów
żywych. Tak mi się przynajmniej wydaje. Być może nie nadążam za nowymi
odkryciami.

[Gość: stop]

Hmmm.... Tak bardzo tęsknicie za obcymi formami...
Rozważacie na forum nawet możliwośc kontaktu - cokolwiek to ma znaczyć.
A mnie zastanawia czy będziemy w stanie rozpoznac to "życie"
Nie każde lokalne odwrócenie (zatrzymanie) entropii można uważać za życie
(patrz nasze lodówki), a nie bardzo wiem jaką inna definicję życia można
przyjąć.(czekam na opinie astrobiologów czyli astrobiolowróżek ;))
Ciekawe jak klasyfikujecie wirusy -żyją czy nie żyją?
Ciekawe jak sobie wyobrażacie nawiązanie kontaktu.
Różnorodnośc w sposobie komunikacji między organizmami, nawet na Ziemi jest tak
wielka ,że jesczcze nie zdołaliśmy tego poznać (powiedzmy że naukowcy uskubnęli
trochę tej wiedzy).
Jest taki bardzo obrazowy opis prawdopodobieństwa powstania sciśle określonych
form życia i życia jako takiego:
-Prawdopodobieństwo że spadająca dachówka rozbije sie w sciśle określony sposób
jest właściwie równe zero.(to formy sciśle określone)
-Prawdopodobieństwo,że spadająca dachówka w ogóle się rozbije jest równe prawie
jeden.(tylko być może nie poznamy że to życie ;D)
(ze względu na Święta za dachówkę można podstawić jajo - efekt prawie ten sam ,
tylko z dachówki nic się nie wychlapie)
Dlatego podstawowym pytaniem jest: jakich organizmów szukamy?

[Gość: al]

Gość portalu: stop napisał(a):

> Hmmm.... Tak bardzo tęsknicie za obcymi formami...
> Rozważacie na forum nawet możliwośc kontaktu - cokolwiek to ma znaczyć.
> A mnie zastanawia czy będziemy w stanie rozpoznac to "życie"
> Nie każde lokalne odwrócenie (zatrzymanie) entropii można uważać za życie
> (patrz nasze lodówki), a nie bardzo wiem jaką inna definicję życia można
> przyjąć.(czekam na opinie astrobiologów czyli astrobiolowróżek ;))
> Ciekawe jak klasyfikujecie wirusy -żyją czy nie żyją?
> Ciekawe jak sobie wyobrażacie nawiązanie kontaktu.
> Różnorodnośc w sposobie komunikacji między organizmami, nawet na Ziemi jest
> tak wielka ,że jesczcze nie zdołaliśmy tego poznać (powiedzmy że naukowcy
> uskubnęli trochę tej wiedzy).
> Jest taki bardzo obrazowy opis prawdopodobieństwa powstania sciśle
> określonych
> form życia i życia jako takiego:
> -Prawdopodobieństwo że spadająca dachówka rozbije sie w sciśle określony
> sposób
>
> jest właściwie równe zero.(to formy sciśle określone)
> -Prawdopodobieństwo,że spadająca dachówka w ogóle się rozbije jest równe
> prawie
>
> jeden.(tylko być może nie poznamy że to życie ;D)
> (ze względu na Święta za dachówkę można podstawić jajo - efekt prawie ten
> sam , tylko z dachówki nic się nie wychlapie)
> Dlatego podstawowym pytaniem jest: jakich organizmów szukamy?

Ja ich nie szukałem, tylko wypowiadałem się w kwestii prawdopodobieństwa.

Nie! Nie! Nie! Choć napewno jesteśmy osamotnieni.

[abstrakt2003]

I długo, długo jeszcze będziemy!

Samotnosc w kosmosie

[Gość: intruz]

"Samotnosc. Coz po ludziach?
Czym spiewak dla ludzi?"
Czekam na Aliena zyczliwego,
co z marazmu samotnosci
mnie kiedys wyrwie czyli obudzi.!

Adam M.

[Gość: Jeff]

Jakiekolwiek bysmy robili rachunki prawdopodobienstwa, to i tak dla mnie one
nie maja znaczenia. Wystarczy w weekend albo w ogole kiedykolwiek wyjechac
sobie za miasto i spojzec w nocne bezchmurne niebo... Na niebie i tak golym
okiem nie dostrzezemy wszystkiego, ale to co zobaczymy wystarczy aby nas zmusic
do refleksji... w naszej galaktyce jest miliony gwiazd, a z nasza galaktyka
jest niewiadoma liczba innych... w samej naszej galaktyce zapewne istnieja
tysiace roznych cywilizacjii technicznych w erze kosmicznej (zdolnej do latania
w przestrzenii kosmicznej z pomoca technologii na odpowiednim poziomie)... My
na Ziemii nie odkrylismy jeszcze wszystkiego, dlatego nie mozna z gory sobie
zalozyc, ze skoro tak malo ukladow spelnia warunki zaistnienia zycia (zalezy
jakiego, niekoniecznie musi to byc bialkowe zycie) to nie znaczy ze i tak go
tam nie ma... napewno istnieja rozne spolecznosci miedzygwiezdne, a my jestesmy
narazie na bardzo niskim poziomie aby ktos z zewnatrz sie chcial z nami
kontaktowac... a co do niemoznosci przekroczenia predkosci swiatla... heh,
technika na szczescie idzie do przodu, i napewno JAKOS sie da podrozowac,
szybciej od swiatla (w tej materii mozna sobie dywagowac i dywagowac, ale to
temat na osobny watek), na szczescie nasi naukowcy nie powiedzieli ostatecznego
slowa w tej kwestii... musi po prostu minas odpowiedni czas (100, 200, 300 lat?
moze i wiecej...), wtedy i my siegniemy gwiazd, i byc moze wtedy dojdzie do
pierwszego kontaku... (a problemy niewzkosci na pokladzie, i inne problemy
ktore obecnie sa napotykane, beda i tak pryszczem dla techniki)... trzeba tylko
czekac i czekac (zapewne my nie dozyjemy takich czasow, ale przyszle pokolenia
owszem). Po prostu trzeba byc swiadomym postepu, i nie patrzec w tej materii
przez pryzmat obecnej technikii, bo wtedy bysmy daleko nie zaszli...

Pozdrawiam.

[Gość: Ja]

No i w ten sposób, Jeff, mimo ze nie ma dla ciebie znaczenia, przeprowadziłeś
piekny, poetycki rachunek prawdopodobieństwa (tylko trochę inaczej). No więc
musisz to lubić.

[monia___]

Mam nadzieje, ze nie jestesmy sami. byloby to straszne marnotrastwo
przestrzeni :).

[Gość: magdalana]

niemazliwe czy mozliwe - chyba niokt nie wie. moim zdaniem kosmici sa gdzies
tam - a niektorzy to nawet nas odwiedzili (i calkiem sie zadomowili :) mysle ze
polowa mojej klasy to kosmici!!!!!!!!!!!!!!!!! poz wszystkich kosmitow i nie-
kosmitow tez ;)