Dodaj do ulubionych

Merkury - Teoria Względności - Pomocy!

11.08.12, 01:03
Merkury powinien się kręcić wokół Słońca, jak "bóg przykazał": po okręgu, albo po elipsie.

Tymczasem Merkury swoją elipsę przesuwa regularnie o pewny kąt. Tak ja to zrozumiałem.
Co jest namacalnym dowodem słuszności Teorii Względności.

Prosiłbym Was o wyjaśnienie, jak to się dzieje. :-)

Prosiłbym również, aby nie tłumaczyć mi: "w polu tensorowym o krzywiźnie ujemnej wektor nieparzysty w macierzy niedodatniej o ujemnym zwrocie względem krzywoliniowej całki liczonej po powierzchni otrzymanej w transformacie funkcjonału ... powoduje, że widzisz, to co widzisz."

Zdaję sobie sprawę, że pewne zjawiska doskonale opisywane przez matematykę, są trudno przetłumaczalne na "ludzki język". Gdyby ktoś zechciał mi to wytłumaczyć tak "po naszemu", to byłbym bardzo wdzięczny!
Terminy matematyczne, odpowiednio objaśnione, są oczywiście dozwolone. :)

Googlałem, googlałem i nic nie wygooglałem. Więc HELP.
Obserwuj wątek
    • asteroida2 Re: Merkury - Teoria Względności - Pomocy! 11.08.12, 10:39
      Czy nie jest po prostu tak, że im bliżej Słońca, tym większe zakrzywienie przestrzeni i czas wolniej płynie? I w związku z tym Merkury, choć wedle swoich własnych pomiarów krąży po eleganckiej elipsie, z naszego punktu widzenia za każdym razem gdy przybliża się do Słońca, minimalnie się spóźnia? I ten kawałek jego orbity który jest najbliżej Słońca zawsze jest minimalnie dłuższy, niż powinien?
      • alsor Re: Merkury - Teoria Względności - Pomocy! 11.08.12, 15:12
        > I ten kawałek jego orbity który jest najbliżej Słońca zawsze
        > jest minimalnie dłuższy, niż powinien?

        Takie rozumowanie można zastosować do wyliczania
        tych zawyżonych momentów magnetycznych cząstek.

        Np. neutron ma moment -1.9 (magnetonów jądrowych),
        zatem jeśli tam krąży elektron dookoła protonu,
        musi generować moment przeciwny do protonu i większy o 1.9

        Proton ma moment: +2.8, zatem ten z orbity elektronu
        powinie być taki: -2.8 - 1.9 = -4.7

        z tego wyjdzie że promień orbity powinien być większy aż o 4.7
        (chyba od mierzonego lokalnie - efektywnego).
        No, ale moment magnetyczny zależy także od okresu cyrkulacji ładunku,
        a nie samego promienia orbity.

        u = iS; gdzie: i = e/T = e/(2pir/v) = ev/2pir; oraz pole: S = pir^2.

        razem: u = evr/2;
        zatem tu jest r i jeszcze prędkość v;

        Można wstawić v = wr, a wówczas:
        m = ew r^2/2;
        zwykle wsadzają tu kręt: L = mvr => vr = L/m

        wówczas: u = e L/2m, co dla:
        L = h' = h/2pi daje tradycyjny moment cząstki o masie m: u_m = e h'/2m,
        no ale tak jest tylko dla małych prędkości: v/c -> 0;

        Nawet elektron ma już nieco większy moment,
        chyba tu wchodzi dla v/c = alpha = 1/137,
        i dlatego korekta wynosi około alpha/2pi =~ 1/1000.
        • nikodem123 Alsor poproszę o kilka objaśnień 13.08.12, 20:32
          Czy mógłbyś podać opis do literek występujących we wzorach?

          Wiem, że świadczy to o całkowitej mojej ignorancji, ale taka jest prawda.
          • alsor Re: Alsor poproszę o kilka objaśnień 13.08.12, 23:48
            hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/quantum/orbmag.html
            Poprawny moment należałoby wyliczać z uwzględnieniem
            ekstra siły magnetyczne na ruchomy elektron.

            Pomijają ten szczegół i stąd niezgodności.

            Z prawa Ampera - dodatkowa siła na wirujący po okręgu ładunek:

            F = -ke^2/r^2(1 + v^2/c^2);

            przyjmując że to ma być tradycyjnie równe: m v^2/r, mamy równanie:
            m v^2/r = ke^2/r^2(1 + v^2/c^2);
            i jak widać ta prędkość ładunku v, występuje tu po obu stronach równania...

            moment magnetyczny: evr/2, zatem należałoby wyliczyć iloczyn vr i podstawić tu.

            Masa ładunku ma bezpośredniego wpływu na momenty magnetyczne,
            co zwykle sugerują inne wzory: e L/2m; i tu kręt: L = mvr, i to m się skraca...

            No, ale to jest raczej już nowa fizyka - sprzeczna ze standardowymi teoriami,
            zgodna jedynie z różnymi faktami.
    • alsor Re: Merkury - Teoria Względności - Pomocy! 11.08.12, 14:24
      Musisz zacząć od podstaw: ruch ciała w ogólnym polu centralnym,
      a potem zaburzenia orbity - wpływ innych planet na orbitę.

      pole w centralna to takie: f = f(r);
      zwykle ograniczamy się do sił typu: f = k r^n; Newtona mamy dla n = -2.

      W przypadku liczenia tej precesji (apsyd - perygeum, peryhelium, itd),
      rozpatruje się zwykle sumę: a(r) = A/r^2 + Br^n;
      Wówczas precesja zależy od n (typu siły) oraz stosunku A/B (stosunku sił).

      Już Newton to badał:
      en.wikipedia.org/wiki/Newton%27s_theorem_of_revolving_orbits
      Precesja 'relatywistyczna' jest konsekwencją skończonej
      prędkości propagacji oddziaływań.
      Potencjał grawitacyjny jest nieco inny dla ruchomych ciał -
      z powodu prostych efektów w stylu Dopplera,
      czyli całkiem podobnie jak w przypadku oddziaływań
      ruchomych ładunków w elektrodynamice.
    • nikodem123 Re: Merkury - Teoria Względności - Wielki Dzięks 11.08.12, 22:34
      Dziękuję serdecznie:
      ateroidzie2 i alkorowi za wyjaśnienia. Dziękuję za poświęcenie mi swojego czasu.

      No, trochę (a nawet dużo) w mojej łepetynie się przejaśniło.

      Wielki Dzięks!

      Tym zwalnianiem czasu, asteroida2 chyba jakoś tak najprościej wytłumaczył mi o co kam-on. W mojej wyobraźni ma to ręce i nogi. Teraz chciałbym usiąść i zacząć liczyć. Cóż spodziewam się, że moje umiejętności matematyczne są za słabe.

      Równie wielki dzięks dla alkora.
      Trochę jego wywód jest dla mnie zbyt skomplikowany, ale dalsze pytania będę zadawał już bezpośrednio pod jego wpisami.
      • pomruk Re: Merkury - Teoria Względności - Wielki Dzięks 11.08.12, 22:49
        Pomyliłeś naszego Alsora z Alkorem :)
        Alkor - Gwiazda w Wielkiej Niedźwiedzicy, podwójna z Mizarem. Taka podwójna w "dyszlu Wielkiego Wozu".

        https://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCSNnmf1U9bAgqftgYSL8Zp_KIhIPkJU1EvX-P5_CeNpnEZao_

        Zdjęcie "do góry nogami" względem pierwszego szkicu:

        https://images.travelpod.com/users/mefox13/1.1269728689.big-dipper-at-brown-mountain-overlook.jpg
        • petrucchio Re: Merkury - Teoria Względności - Wielki Dzięks 11.08.12, 23:11
          pomruk napisał:

          > Pomyliłeś naszego Alsora z Alkorem :)
          > Alkor - Gwiazda w Wielkiej Niedźwiedzicy, podwójna z Mizarem. Taka podwójna w "
          > dyszlu Wielkiego Wozu".

          Właściwie poszóstna, bo sam Alkor jest układem podwójnym, a Mizar
          • nikodem123 Alsora przepraszam 13.08.12, 20:24
            Dzięki temu przejęzyczeniu dowiedziałem się znowu czegoś ciekawego.

            Alsorze przepraszam, może nich będzie dla Ciebie gratyfikacją, że poszerzyły się moje horyzonty.
          • nikodem123 Gwiazada poczwórna?! 13.08.12, 21:13
            No, dwie gwiazdy we wspólnym tańcu wokół środka wspólnej masy to potrafię sobie wyobrazić. Taką "szczęśliwą koniczynkę" jest mi trudniej.

            Czy tak jak listki koniczynki wirują one wokół wspólnego środka masy? W jednej płaszczyźnie? No chyba tak, bo inaczej układ by się zawalił - powpadałyby biedaczki na siebie.

            I do tego te masy! Przecież koleżanka może zacząć przyciągać koleżankę tę z boku leżącą. Do koleżanki naprzeciwko jest 2R , a do koleżanki z boku tylko 1/4 2piR czyli coś koło 1,5R, a do tego przed grawitacją sąsiadki nie chroni siła odśrodkowa!

            Chyba, że jest jakaś super ciężka druhna, wokół której krążą na różnych orbitach 3 harcerki o różnych masach. Jednak, aby taki układ był stabilny, to ta "super druhna" musiałaby być na prawdę DUŻA, a harcerki raczej drobniutkie.

            Gdyby komuś chciało się odpowiedzieć, to będę wdzięczny.
            O układzie poczwórnym nigdy nie słyszałem
            • pomruk Re: Gwiazada poczwórna?! 13.08.12, 22:33
              Rzeczywiście, układ czterech podobnych gwiazd w podobnych odległosciach jest niestabilny. Układ "jedna duża, wokół trzy małe" mógłby być już stabilny. W tym jednak przypadku (gwiazdy Mizar) mamy do czynienia z dosć częstym układem "podwójna podwójna". Mizar składa sie z dwu odległych składników - Mizar A i Mizar B. A i B są z kolei ciasnymi układami podwójnymi. Takie układy są stabilne (a właściwie kwazistabilne, troszkę parametry się zmieniają, ale niby-cyklicznie) w bardzo długim okresie czasu - z punktu widzenia układu A/B poszczególne składniki (A oraz B) choć same podwójne, niewiele się róznią od punktów. Mizar tworzy z kolei układ podwójny z jeszcze odleglejszym, podwójnym Alkorem, mamy łacznie układ poszóstny...
              Możliwe są jeszcze większe konfiguracje gwiazd - nawet gwiazdy dziesieciokrotne (!) (Epsilon Lutni), tu jednak prawopodobnie cały uklad jest niestabilny w długim okresie, tylko część kwazistabilna. Na dobrą sprawę kwazistabilne (ale powoli tracące jednak liczbę gwiazd na skutek ucieczki lub zderzeń) są też bardzo duże układy - gromady kuliste, liczące i milion gwiazd...
              • nikodem123 Gwiazada poczwórna?! Wesele Wyspieńskiego? 14.08.12, 00:54
                WIELKI DZIĘKS

                pomruk napisał:

                W tym j
                > ednak przypadku (gwiazdy Mizar) mamy do czynienia z dosć częstym układem "podwó
                > jna podwójna". Mizar składa sie z dwu odległych składników - Mizar A i Mizar B.
                > A i B są z kolei ciasnymi układami podwójnymi. Takie układy są stabilne (a wła
                > ściwie kwazistabilne, troszkę parametry się zmieniają, ale niby-cyklicznie) w b
                > ardzo długim okresie czasu - z punktu widzenia układu A/B poszczególne składnik
                > i (A oraz B) choć same podwójne, niewiele się róznią od punktów.

                Tak jak na wiejskim weselu w dawnych czasach! :-)
                Dwie Zochy tańczą wkoło ze sobą (każda się mizdrzy do kawalera) i dwóch Nikodemów tańczy wkoło ze sobą (popisuje się i łypie okiem do panien). Oba kółka przyciąga seks (grawitacja), a odpycha "co ludzie powiedzą" (siła odśrodkowa).
                I tak sobie wirują...
                Jakie to proste!

                Ja Ci stawiam "szóstkę" z pedagogiki, a sobie pałę z braku wyobraźni.

                Mizar tworzy z
                > kolei układ podwójny z jeszcze odleglejszym, podwójnym Alkorem, mamy łacznie u
                > kład poszóstny...

                Czyli w sąsiedniej chałupie tańczy panna z kawalerem, lecz oboje łypią okiem na Zochy i Nikodemów z innej chałupy. Też by sobie chcieli powirować w większym towarzystwie.

                Nieładnie!


                > Możliwe są jeszcze większe konfiguracje gwiazd - nawet gwiazdy dziesieciokrotne
                > (!) (Epsilon Lutni), tu
                > jednak prawopodobnie cały uklad jest niestabilny w długim okresie, tylko część
                > kwazistabilna. Na dobrą sprawę kwazistabilne (ale powoli tracące jednak liczbę
                > gwiazd na skutek ucieczki lub zderzeń) są też bardzo duże układy - gromady kuli
                > ste, liczące i milion gwiazd...

                No to już są to swingersi!

                A tak na poważnie. Czy one też tak krążą: dwójka z dwójką w jednej, podwójnej parze = 4 z dwójką z dwójką w jednej, podwójnej parze = 4, co daje nam 8?

                Taki wentylator: dwa długie skrzydła. Na końcu każdego: dwa krótsze skrzydła, a na ich końcu po gwieździe.

                O.K. tylko gdzie upchnąć jeszcze dwie koleżanki - ma być układ 10-krotny.
                Co znowu, dwie grube druhny, które wywijają trzema chudymi harcerkami? Ale te grube druhny mają swoje partnerki (z koleżankami) - są w układzie podwójnym.

                "Od myślenia puchnie głowa, jakie mleko daje krowa. Czarna krowa w kropki bordo, która jada szmaragdową trawę kręcąc mordą"
                • pomruk Re: Gwiazada poczwórna?! Wesele Wyspieńskiego? 14.08.12, 01:25
                  nikodem123 napisał:



                  >


                  > > Możliwe są jeszcze większe konfiguracje gwiazd - nawet gwiazdy dziesiecio
                  > krotne
                  > > (!) (Epsilon Lutni
                  > ), tu
                  > > jednak prawopodobnie cały uklad jest niestabilny w długim okresie, tylko
                  > część
                  > > kwazistabilna. Na dobrą sprawę kwazistabilne (ale powoli tracące jednak l
                  > iczbę
                  > > gwiazd na skutek ucieczki lub zderzeń) są też bardzo duże układy - gromad
                  > y kuli
                  > > ste, liczące i milion gwiazd...
                  >
                  > No to już są to swingersi!
                  >
                  > A tak na poważnie. Czy one też tak krążą: dwójka z dwójką w jednej, podwójnej p
                  > arze = 4 z dwójką z dwójką w jednej, podwójnej parze = 4, co daje nam 8?
                  >
                  Nie, tu sytuacja jest zdaje się bardziej skomplikowana. Mamy dwie pary A i B oraz C i D. Bardzi blisko C krąży dodatkowa gwiazda a, znacznie blizsza C niż D. Pozostałe są w odległosciach od AB i miedy sobą rzędu tej dzielącej pary AB i CD, stąd niezbyt duża stabilność. Jesli się to kiedyś rozleci, mimo wszystko pozostanie jakaś tam gwiazda wielokrotna.
                  Ciekawym układem jest Kastor (alfa Bliźniąt), dawno juz znana jako gwiazda poszóstna. Ta już 'funkcjonuje' wg schematu, którego sie domysliłeś, para Aa i Ab, druga para Ba i Bb i dużo odleglejsza od tego wszystkiego para Ca i Cb.
                  • petrucchio Re: Gwiazada poczwórna?! Wesele Wyspieńskiego? 14.08.12, 01:38
                    pomruk napisał:

                    > Ciekawym układem jest Kastor (alfa Bliźniąt), dawno juz znana jako gwiazda posz
                    > óstna. Ta już 'funkcjonuje' wg schematu, którego sie domysliłeś, para Aa i Ab,
                    > druga para Ba i Bb i dużo odleglejsza od tego wszystkiego para Ca i Cb.

                    A Polluks (β Gem) jest gwiazdą pojedynczą (choć posiada co najmniej jedną planetę typu jowiszowatego). Ładne mi Bliźnięta!
                    • nikodem123 wielki Dzięks! 15.08.12, 02:11
                      Wielki dzięks, Drodzy Panie i Panowie.

                      Opowiadacie o rzeczach, które nie śniły się nawet naszym filozofom. Filozofom z naszego przysiółka.

                      Udaję się na długi week-end. Ale jak wrócę... to będę Was męczył pytaniami.
                      A jest ich kilka...
      • petrucchio Re: Merkury - Teoria Względności - Wielki Dzięks 11.08.12, 23:44
        nikodem123 napisał:

        > Tym zwalnianiem czasu, asteroida2 chyba jakoś tak najprościej wytłumaczył mi o
        > co kam-on. W mojej wyobraźni ma to ręce i nogi. Teraz chciałbym usiąść i zacząć
        > liczyć. Cóż spodziewam się, że moje umiejętności matematyczne są za słabe.

        Trzeba co najmniej sporo wiedzieć o geometrii różniczkowej. Ale uważaj! Bo kiedy Einstein wykonał te obliczenia i zdał sobie sprawę, że przewidywania OTW idealnie pasują do obserwowanej nadwyżki precesji Merkurego, tak to nim wstrząsnęło, że przez następne trzy dni nie był w stanie usiąść do pracy ;)
        • alsor te wyliczenia są do bani 13.08.12, 19:42
          Korekta potencjału z otw: -GMh^2/c^2r^3.

          h - moment orbitalny (na jednostkę masy Merkurego) .

          I z tego wyjdzie prawidłowa precesja, ale przy założeniu h = const.
          Ale przecież w otw tak nie jest - tam orbity wytracają moment pędu,
          i spadają na siebie (promieniowanie grawitacyjne).

          Zatem należy podstawić: h^2 = GMr, a wówczas otrzymamy potencjał:
          -(GM)^2/c^2r^2,
          z tego mamy 3 razy mniejszą precesję od obserwowanej.

          No i Gerber wyliczył właśnie: -3(GM)^2/c^2r^2, czyli dobrze.

          Ta korekta Einsteina pasuje idealnie ale
          do wzoru z elektrodynamiki Webera - dla orbitujących ładunków.
        • nikodem123 Dzięki za ostrzeżenie. 13.08.12, 21:24
          > Trzeba co najmniej sporo wiedzieć o geometrii różniczkowej. Ale uważaj! Bo kied
          > y Einstein wykonał te obliczenia i zdał sobie sprawę, że przewidywania OTW idea
          > lnie pasują do obserwowanej nadwyżki precesji Merkurego, tak to nim wstrząsnęło
          > , że przez następne trzy dni nie był w stanie usiąść do pracy ;)

          Wiesz, jak bym ja nagle wykonał obliczenia z zakresu geometrii różniczkowej, to pewnie też przeżyłbym wstrząs. Nie byłbym w stanie usiąść do żadnej pracy. Siedziałbym i zastanawiałbym się czy dzwonić do prasy, czy do egzorcysty w sprawie - zostałem nawiedzony matematycznie, czy takie nawiedzenia są groźne.

          Ponieważ tego roku żaden wieloryb nie wpłynął do Wisły, więc mógłbym stać się gwiazdą tabloidów: "Nauczył się matematyki przez nawiedzenie".
    • al.1 Re: Merkury - Teoria Względności - Pomocy! 15.08.12, 14:33
      nikodem123 napisał:

      > Merkury powinien się kręcić wokół Słońca, jak "bóg przykazał": po okręgu, albo
      > po elipsie.
      ...

      Jeszcze o tym samym w ujęciu Pinopy. Str.:
      nasa_ktp.republika.pl/KTP_pl.html
      Punkt:
      D) Dwojaki, zależny od odległości, charakter fundamentalnego oddziaływania

Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka