Einstein i Baba Jaga

[innppp]

Paradoks blizniat to zaden paradoks, a w dodatku
problem to
juz nieswiezy. Mam cos lepszego do polamania sobie
glowy:
Baba Jaga leci na miotle o dlugosci wlasnej L=2m z
predkoscia v = 0.866 c (c predkosc swiatla) tuz nad
powierzchnia
ziemii. Mieszka w krypcie, do ktorej moze dostac
sie przez podluzny otwor w ziemii, o dlugosci wlasnej
L=2m.
Baba Jaga chce wleciec do tej dziuryna pelnej
predkosci,
lecac niemal rownolegle do powierzchnii ziemii.

Ma jednak problem: przez skrocenie Lorentza, ten otwor
ma w jej ukladzie dlugosc 1m. Kolezanka w krypcie mowi
jej za to, ze bzdura, otwor ma 2 metry, a miotla,
wskutek
skrocenia Lorentza ma 1 m!. Czy Baba Jaga zmiesci sie
w tej dziurze?

Rysunek:

-----

[Gość: Stefan]

innppp:
> Paradoks blizniat to zaden paradoks, a w dodatku problem to juz nieswiezy. Mam
> cos lepszego do polamania sobie glowy: Baba Jaga

Baba Jaga moze byc jeszcze bardziej nieswieza. One lataly na miotlach na wiele
stuleci, zanim bliznieta zaczely sie robic starsze. Tyle ze wtedy te miotly im
sie jeszcze nie skracaly.

innppp:
> Baba Jaga leci na miotle o dlugosci wlasnej L=2m z predkoscia v = 0.866 c (c
> predkosc swiatla) tuz nad powierzchnia ziemii. Mieszka w krypcie, do ktorej
> moze dostac sie przez podluzny otwor w ziemii, o dlugosci wlasnej L=2m. Baba
> Jaga chce wleciec do tej dziury na pelnej predkosci, lecac niemal rownolegle
> do powierzchnii ziemii.

Zdradziles sie niemalem. Dlaczego mowisz, ze ona leci ,,niemal rownolegle'' do
ziemi zamiast ,,rownolegle''? Nie pozwala Ci na to uczciwosc, bo wiesz, ze w
tej sytuacji rownoleglosc zalezy od ukladu odniesienia. O rownoleglosci miotly
do ziemi swiadczy porownanie odleglosci dzioba i rufy miotly od ziemi W TYM
SAMYM MOMENCIE. Tensamomomentowosc zalezy od ukladu odniesienia, wiec rowniez
rownoleglosc miotly do ziemi zalezy od ukladu odniesienia.

Gdyby to byl przypadek nierelatywistyczny, to bym powiedzial, ze jesli miotla
leci z opuszczonym dziobem i zadarta rufa (jak pikujacy samolot), to wleci
nawet, jesli dziura jest krotsza od miotly. A natychmiast potem roztrzaska sie
o sciane wewnatrz krypty (chyba ze zdola pod ziemia wyhamowac predkosc 0.866 c,
co trudno sobie wyobrazic nawet w wypadku Bab Jag). A jesli leci z opuszczona
rufa i zadartym dziobem (jak samolot, ktory rozpaczliwie probuje nabrac
wysokosci, ale ma na to zbyt slaby ciag), to nie wleci nawet jesli dziura jest
dluzsza od samolotu.

Teraz przypadek relatywistyczny. Jesli miotla leci rownolegle do ziemi z punktu
widzenia kolezanki w krypcie, to wg tej kolezanki wleci, bo jest dwukrotnie
krotsza od dziury, a nastepnie roztrzaska sie o sciane j.w. Wg BJ na miotle
dziura jest wprawdzie za krotka, ale leci dziobem w dol, albo raczej dziura
nalatuje na nia przednim skrajem wyzej a tylnym nizej, wiec naleci skutecznie a
nastepnie roztrzaska ja tylna sciana krypty.

Jesli zas miotla leci rownolegle do ziemi z punktu widzenia BJ na miotle, to wg
niej uderzy rownolegle o ziemie, bo dziura jest za krotka. Wg kolezanki w
krypcie miotla leci z zadartym dziobem i wobec tego pomimo swojej krotkosci
uderzy o ziemie, jednak nie rownolegle tylko najpierw tyl, a potem kawalki coraz
bardziej do przodu.

Tak wiec nie ma sprzecznosci miedzy praktycznymi skutkami roznych punktow
widzenia.

innppp:
> cos lepszego do polamania sobie glowy

Okazalo sie, ze nie do polamania, tylko do roztrzaskania, i nie sobie, tylko
Babie Jadze.

- Stefan

[Gość: +++ignor]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> innppp:
> > Paradoks blizniat to zaden paradoks, a w dodatku problem to juz nieswiezy.
> Mam
> > cos lepszego do polamania sobie glowy: Baba Jaga
>
> Baba Jaga moze byc jeszcze bardziej nieswieza. One lataly na miotlach na wiele
> stuleci, zanim bliznieta zaczely sie robic starsze. Tyle ze wtedy te miotly im
> sie jeszcze nie skracaly.
>
> innppp:
> > Baba Jaga leci na miotle o dlugosci wlasnej L=2m z predkoscia v = 0.866 c
> (c
> > predkosc swiatla) tuz nad powierzchnia ziemii. Mieszka w krypcie, do ktore
> j
> > moze dostac sie przez podluzny otwor w ziemii, o dlugosci wlasnej L=2m. B
> aba
> > Jaga chce wleciec do tej dziury na pelnej predkosci, lecac niemal rownoleg
> le
> > do powierzchnii ziemii.
>
> Zdradziles sie niemalem. Dlaczego mowisz, ze ona leci ,,niemal rownolegle'' do
> ziemi zamiast ,,rownolegle''? Nie pozwala Ci na to uczciwosc, bo wiesz, ze w
> tej sytuacji rownoleglosc zalezy od ukladu odniesienia. O rownoleglosci miotly
> do ziemi swiadczy porownanie odleglosci dzioba i rufy miotly od ziemi W TYM
> SAMYM MOMENCIE. Tensamomomentowosc zalezy od ukladu odniesienia, wiec rowniez
> rownoleglosc miotly do ziemi zalezy od ukladu odniesienia.
>
> Gdyby to byl przypadek nierelatywistyczny, to bym powiedzial, ze jesli miotla
> leci z opuszczonym dziobem i zadarta rufa (jak pikujacy samolot), to wleci
> nawet, jesli dziura jest krotsza od miotly. A natychmiast potem roztrzaska sie
> o sciane wewnatrz krypty (chyba ze zdola pod ziemia wyhamowac predkosc 0.866 c,
> co trudno sobie wyobrazic nawet w wypadku Bab Jag). A jesli leci z opuszczona
> rufa i zadartym dziobem (jak samolot, ktory rozpaczliwie probuje nabrac
> wysokosci, ale ma na to zbyt slaby ciag), to nie wleci nawet jesli dziura jest
> dluzsza od samolotu.
>
> Teraz przypadek relatywistyczny. Jesli miotla leci rownolegle do ziemi z punkt
> u
> widzenia kolezanki w krypcie, to wg tej kolezanki wleci, bo jest dwukrotnie
> krotsza od dziury, a nastepnie roztrzaska sie o sciane j.w. Wg BJ na miotle
> dziura jest wprawdzie za krotka, ale leci dziobem w dol, albo raczej dziura
> nalatuje na nia przednim skrajem wyzej a tylnym nizej, wiec naleci skutecznie a
> nastepnie roztrzaska ja tylna sciana krypty.
>
> Jesli zas miotla leci rownolegle do ziemi z punktu widzenia BJ na miotle, to wg
> niej uderzy rownolegle o ziemie, bo dziura jest za krotka. Wg kolezanki w
> krypcie miotla leci z zadartym dziobem i wobec tego pomimo swojej krotkosci
> uderzy o ziemie, jednak nie rownolegle tylko najpierw tyl, a potem kawalki cora
> z
> bardziej do przodu.
>
> Tak wiec nie ma sprzecznosci miedzy praktycznymi skutkami roznych punktow
> widzenia.
>
> innppp:
> > cos lepszego do polamania sobie glowy
>
> Okazalo sie, ze nie do polamania, tylko do roztrzaskania, i nie sobie, tylko
> Babie Jadze.
>
> - Stefan
>

Witam!

Coś mi tu nie gra...

Skrócenie lorenzowskie wystepuje w kierunku równoległym do ruchu, a nie
prostopadłym do niego!

Dlatego w rzeczywistości obie miłe panie zaobserwują wymiary dziury i miotły bez
pomniejszenia...

Wtedy powinnna się zmieścić na styk w grocie..?

Co innego gdyby jedna powabna ( rzucająca urok, czar) pędziła prostopadle do
ziemi, zaś długość miotły i głebokość groty były sobie równe...
W układach spoczywających oczywiście...

A pytanie brzmiałoby: czy miotła się zmieści sie grocie...

Oczywiście miotła rozpędza się i hamuje natychmiast ( aby nie komplikować
przypadkiem OTW)...

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

Powolutku...

[innppp]

1) Miotla jest ulozona __rownolegle__ do ziemii w
ukladzie
ziemii, kierunek ruchu ma dowolnie mala skladowa
pionowa,
niezbedna zeby przeleciec przez wejscie.

2) Baba Jaga uzywa kremu Azazella i jest swieza,
mozna ja nawet pomylic z anielica...

3) Krypta jest powiekszona dzieki piatemu wymiarowi,
takze Baba Jaga sie nie rozbije

4) Mimo to chyle czolo przed wnikliwoscia Stefana,
ktory bezlitosnie wykorzystal moja uczciwosc.
Pozdr
i.

[Gość: Pulbek]

Ja nigdy nie wiem co jest zle w takim rozumowaniu:

Wyobrazmy sobie krazek o srednicy d (i obwodzie pi*d).
Kiedy krazek zaczyna krazyc wokol wlasnej osi coraz
szybciej i szybciej, jego obwod ulega skroceniu
Lorentza (bo kazdy punkt obwodu porusza sie po stycznej
do obwodu krazka), a srednica nie (bo zaden punkt
krazka nie porusza sie wzdluz srednicy). Wniosek:
krecac szybko krazkiem zmieniamy wartosc liczby pi.

Czyli cos tu nie gra.

Innppp, wyjasnisz to prostemu informatematykowi?


Pozdrawiam,

Pulbek.

Wyliczanka?

[Gość: Stefan]

Pewien szermierz z miasta Skarzyska
tak swoim rapierem blyskal,
tak nim wywijal szalenie,
ze Lorentzowskie skrocenie
skrocilo rapier do rozmiarow dyska.

Nie mam pojecia, gdzie to slyszalem. Moze mielismy taka wyliczanke na
podworku?

- Stefan

[Gość: Stefan]

Pulbek:
> Kiedy krazek zaczyna krazyc wokol wlasnej osi coraz
> szybciej i szybciej, jego obwod ulega skroceniu
> Lorentza (bo kazdy punkt obwodu porusza sie po stycznej
> do obwodu krazka), a srednica nie (bo zaden punkt
> krazka nie porusza sie wzdluz srednicy). Wniosek:
> krecac szybko krazkiem zmieniamy wartosc liczby pi.

Nie, pi zostalo to samo, tylko obwod stal sie krotszy
niz d*pi. A to znaczy, ze przestrzen sie wygiela; i
slusznie, przeciez to wirowanie nie ma nic wspolnego z
ruchem inercjalnym.

- Stefan

[innppp]

Bardzo ciekawe pytanie, sprobuje
odpowiedziec nieodpowiedzialnie.

Dla utrudnienia, zrobmy taki eksperyment.
Robie okrag z drutu, na nie nawlekam
rurke w ksztalcie chudego torusa, mogaca sie
poruszac bez tarcia. Rozpedzam rurke,
tak ze wiruje z liniowymi predkosciami
relatywistycznymi. Materialy sa idealne
(nierozciagliwe itp.)

Dokonuje pomiaru w laboratorium: obwod / d = pi,
zarowno dla spoczywajacego drutu jak i dla wirujacej
rurki. Zatem nie ma skrocenia Lorentza?

Nie tak szybko.
Co mowi wzor Lorentza? Porownuje dlugosc wlasna ciala
z dlugoscia mierzona w innym ukladzie. Wniosek?
Jesli wz. Lorentza dziala, to obrecz w swoim ukladzie
jest dluzsza, niz ta sama obrecz spoczywajaca!

Dlaczego mialaby byc dluzsza? Chyba dlatego, ze
dla okreslenia dlugosci trzeba koniecznie znac
forme pseudometryczna, ta zas zmienia sie
w nieinercjalnych ukladach odniesienia.

Nie przeliczylem tego (choc to nie jest bardzo trudny
rachunek) wiec nie wiem na pewno, tak mi sie
tylko wydaje.

Mam wrazenie, ze moja odpowiedz nie do
konca pokrywa sie z odpowiedzia Stefana, ktory
mierzyl w nieinercjalnym ukladzie dysku.

Nas zas raczej interesowal pomiar w laboratorium,
gdzie przestrzen jest plaska, prawda?

Pozdrawiam
i.

Odpowiedz odpowiedzialna

[Gość: innppp]

Hej,

Przemyslalem troszke staranniej problem wirujacej
obreczy. Wnioski koncowe sa takie jak poprzednio:
mysle, ze wirujaca obrecz w laboratorium bedzie miala
dlugosc taka sama, jak ta obrecz w spoczynku.

Dlaczego nie bedzie widoczne skrocenie Lorentza?

Najpierw skad sie bierze skrocenie L.
Wezmy pret poruszajacy sie rownolegle do
sojej osi. W 4-dim czasoprzestrzeni ten pret
wyznacza pewna 2-dim powierzchnie. Dlugosc
preta w danym ukladzie, to dlugosc niezmiennicza
przeciecia powierzchni swiata preta i
hiper-plaszczyzny stalego czasu w tym
ukladzie. Mozna to sobie zwizualizowac
w 3-dim geometrii euklidesowej, tylko ze
w geometrii MInkowskiego, ta dlugosc bedzie
najwieksza dla ukladu spoczywajacego preta,
a w euklidesowej - w tym ukladzie dlugosc
przekroju bedzie najmniejsza.

Teraz obrecz. Punkty lezace na obreczy, w ukladzie
spoczynkowym jej srodka, beda w czasoprzestrzeni
poruszaly sie wzdluz linii, ktore beda sie ukladaly
na bocznej powierzchni walca, z osia pionowa -
wzdluz osi czasu. Znowu mozna przejsc do dim=3,
2 kierunki leza w plaszczyznie obreczy, a os pionowa
- to czas. Mozna teraz wybrac uklad odniesienia
pewnego punktu na obreczy i przeprowadzic transformacje
Lorentza do ukladu inercjalnego o predkosci chwilowej
rownej predkosci tego punktu.

W tym ukladzie, zbior rownoczesnych punktow
czasoprzestrzeni bedzie lezal na pewnej plaszczyznie,
nieprostopadlej do osi czasu w LAB. W tym ukladzie
obrecz bedzie miala inny niz kolisty ksztalt i jakas
tam dlugosc,
poza tym jej punkty inne niz wyrozniony, beda ruchome.
To nie jest wiec uklad spoczynkowy obreczy.

Trzeba wiec zastosowac dla kazdego punktu na obreczy
lokalna transformacje Lorentza, czyli przejsc do ukladu
wirujacego. Wtedy jednak pojawiaja sie problemy z
rownoczesnoscia. Okaze sie bowiem, ze gdybysmy uzyli
wzoru Lorentza, to przechodzac wzdluz obreczy
zauwazymy,
po dokonaniu pelnego okrazenia (w przedluzaniu naszej
transformacji) czas w punkcie poczatkowym nie bedzie
sie zgadzal z czasem wyjsciowym, czyli takiego
przeksztalcenia nie mozna zbudowac.

Moge przejsc do ukladu wirujacej obreczy
wybierajac odpowiednio zmienne, np.

x' = x cos(wt) - y sin (wt)
y' = x sin(wt) + y cos(wt)
t' = t
z'=z

ale wtedy to juz nie jest przeksztalcenie ortogonalne
- zmieni sie postac metryki, nie bedzie to zwykla
metryka Minkowskiego. Dlugosc obreczy w tym
nowym ukladzie bedzie rowna dlugosci
obwodu przekroju naszego walca - powierzchni swiata
obreczy - powierzchnia (plaszczyna) stalego czasu.
Tak wiec, ta dlugosc bedzie rowna spoczynkowej
i tej mierzonej w laboratorium.

Pozdrawiam
i.

[Gość: Pulbek]

Ugh...

Dzieki, teraz sprobuje to przetrawic...

Pulbek.

Wirujaca obrecz

[Gość: Stefan]

Musze powiedziec, ze ta wirujaca obrecz wprawila mnie w kompletne pomieszanie i
nie moge dojsc do siebie. Jestem wdzieczny Pulbekowi za poruszenie tego tematu,
bo obnazyl moja niewiedze, ktora teraz powinienem czyms zapelnic.

Innppp, nie jestem pewien, czy prawidlowo zrozumialem Twoj wyklad. Sprobuje go
strescic wlasnymi slowami. Prosze Cie, powiedz mi czy popelniam jakis blad.

Wezmy takie doswiadczenie, jak zasugerowales: dwie identyczne obrecze o tym
samym srodku i ulozone w tym samym miejscu (albo bardzo blisko siebie). Ich
promien wynosi R , ich obwod 2*pi*R . Jedna rozkrecamy do predkosci katowej
omega, ale poki co zachowujemy punkt widzenia tej nieruchomej. Poniewaz w takim
doswiadczeniu ich dlugosci nie moga sie roznic, wiec cos dziwnego stalo sie z
obwodem tej ruchomej

[innppp]

Drodzy,

Wybacznie, nie dam rady dzis odpowiedziec,
ale powinno udas sie jutro.

Pozdr
i.

[innppp]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> Musze powiedziec, ze ta wirujaca obrecz wprawila mnie
w
> kompletne pomieszanie i nie moge dojsc do siebie.

Musze przyznac, ze ta wirujaca obrecz to ja kupilem
jak Ty za mlodu (zakrzywiona przestrzen, bla, bla)
i od tego czasu sie nie zastanawialem.
Mnie to tez Pulbek uswiadomil.

>
> Wezmy takie doswiadczenie, jak zasugerowales:
> dwie identyczne obrecze o tym
> samym srodku i ulozone w tym samym miejscu
> (albo bardzo blisko siebie).
> Ich promien wynosi R , ich obwod 2*pi*R .
> Jedna rozkrecamy do predkosci katowej
> omega, ale poki co zachowujemy punkt
> widzenia tej nieruchomej.
> Poniewaz w takim doswiadczeniu ich dlugosci
> nie moga sie roznic, wiec cos dziwnego stalo sie z
> obwodem tej ruchomej

Petle czasowe na wirujacej obreczy

[Gość: Stefan]

Innppp, ta wirujaca obrecz to zaiste jakies diabelskie narzedzie tortur.
Probowalem to sobie rozrysowac ale nie jestem pewien, czy takie rysunki sa tu
prawomocne; na razie MYSLE, ZE NIE SA.

Zalozenia sa takie (dla uproszczenia rysunkow). Obrecz ma dlugosc obwodu 4
sekundy swietlne, to znaczy srednice 4/pi sek.sw. Wzdluz tej obreczy lezy
swiatlowod majacy wspolczynnik zalamania taki jak proznia. Nie mam pojecia, czy
sa takie, ale chodzi mi tylko o to, zeby mozna bylo nim puscic swiatlo w kolko
po obreczy zamiast po prostej stycznej. Ew. zaproponuj inny sposob. Obrecz
wiruje z predkoscia c/2 . To znaczy zanim A powroci w to samo miejsce (za 8
sekund), to promien swiatla wyslany z A obiegnie ja dwa razy. To wszystko z
punktu widzenia ukladu inercjalnego w srodku obreczy O . Kwadrat interwalu
miedzy A na poczatku obrotu (zdarzenie A1) i A na koncu obrotu (zdarzenie A2)
wynosi 8^2 - 4^2 = 48 .

Teraz jak to wyglada z punktu widzenia obserwatora w punkcie A ? Wzialem sobie
papierowy walec o obwodzie podstawy 4 sek.sw. a wysokosci 8 sek. i narysowalem
na nim linie srubowa z punktu A1 pod katem artg(2) . To jest linia swiata
punktu A . Odleglosc przestrzenna pomiedzy A1 i A2 jest 0 , wiec odleglosc
czasowa miedzy nimi jest sqrt(48) . Poniewaz to jest mniej niz 8 , wiec
obserwator w A zmierzy krotszy czas trwania eksperymentu niz obserwator w O. Na
razie wiec zadnych niespodzianek. Narysowalem tez linie srubowa z A1 pod katem
45 stopni

Wiem dlaczego na obreczy nie zgadzaja sie interwal

[Gość: Stefan]

Ja:
> A teraz dlaczego mi sie to wszystko nie podoba? Bo nie jestem pewien jak
> liczyc interwaly.

Przeciez zapomnialem doliczyc skladowej interwalu czasoprzestrzennego w strone
srodka obreczy! No to musze porachowac jeszcze raz...

[Gość: +++IGNOR]

Witam!

A więc leci sobie baba Jaga na karuzeli...

a że leci...

to jej czas się wydłuża...

bo rzuca na siebie samą urok STW...

a na dodatek...

jest jeszcze w polu...

bo mamy "grawitację: siły bezwładności...

czyli jej czas zwalnia w polu grawitacyjnym...

bo jest jej mało...

więc poprawia jeszcze urokiem OTW...

zatem efekty STW i OTW powinny się naladać i wzmacniać..?

A nie znosić jak w Waszym przykładzie z obręczą...

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

[Gość: +++IGNOR]

Witam!

A więc leci sobie baba Jaga na karuzeli...

a że leci...

to jej czas się wydłuża...

bo rzuca na siebie samą urok STW...

a na dodatek...

jest jeszcze w polu...

bo mamy "grawitację: siły bezwładności...

czyli jej czas zwalnia w polu grawitacyjnym...

bo jest jej mało...

więc poprawia jeszcze urokiem OTW...

zatem efekty STW i OTW powinny się naladać i wzmacniać..?

A nie znosić jak w Waszym przykładzie z obręczą...

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

[Gość: +++IGNOR]

Witam!

A więc leci sobie baba Jaga na karuzeli...

a że leci...

to jej czas się wydłuża...

bo rzuca na siebie samą urok STW...

a na dodatek...

jest jeszcze w polu...

bo mamy "grawitację: siły bezwładności...

czyli jej czas zwalnia w polu grawitacyjnym...

bo jest jej mało...

więc poprawia jeszcze urokiem OTW...

zatem efekty STW i OTW powinny się naladać i wzmacniać..?

A nie znosić jak w Waszym przykładzie z obręczą...

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

[innppp]

Hej,

Bardzo przepraszam, ale ta Baba Jaga na karuzeli,
czy tez obreczy Pulbeka, to problem wymagajacy uwagi,
a tymaczasem:

"... adresy, nazwiska sie myla,
robota, tak wiele roboty, i jeszcze dziesiaty
pawilon..."

Postaram sie napisac cos do poniedzialku.
Milego weekendu!
i.

[innppp]

S:
Innppp, ta wirujaca obrecz to zaiste jakies
diabelskie narzedzie tortur.

i:
Loze Madejowe, Bucik Hiszpanski, Obrecz Pulbeka?

Brzmi dobrze.
Na pewno damy jej rade bez rysowania.



S:
Zalozenia sa takie (dla uproszczenia rysunkow).

i:
* Zalozenia przyjete.

S:
Teraz jak to wyglada z punktu widzenia obserwatora w
punkcie A ? Wzialem sobie papierowy walec o obwodzie
podstawy
4 sek.sw. a wysokosci 8 sek. i narysowalem
na nim linie srubowa z punktu A1 pod katem artg(2) . To
jest linia swiata
punktu A . Odleglosc przestrzenna pomiedzy A1 i A2 jest
0 , wiec odleglosc
czasowa miedzy nimi jest sqrt(48) .

i:
* OK

S:
Poniewaz to jest mniej niz 8 , wiec
obserwator w A zmierzy krotszy czas trwania
eksperymentu niz obserwator w O. Na razie wiec
zadnych niespodzianek. Narysowalem tez linie srubowa z
A1
pod katem 45 stopni

[Gość: +++ignor]

Witam!

Drogi innppp prosiłem Cie o jasne formułowanie zagadnień( jak dla
doświadczalnika.., sam wiesz...).

Ale nie będę narażał życia i zdrowia powabnych tylko dlatego, że Ty jesteś
rabinem na tym forum....

Sorry Winetou!

Ignorant
+++

[innppp]

Reb Ignor!

Baba Jaga zjada dzieci i niech Ci jej uroda nie odbiera
jasnosci myslenia Torquemady!

A ja jestem zaledwie chasydem, reb Ignor!

Szalom

[Gość: +++ignor]

innppp napisał(a):

> Reb Ignor!
>
> Baba Jaga zjada dzieci i niech Ci jej uroda nie odbiera
> jasnosci myslenia Torquemady!
>
> A ja jestem zaledwie chasydem, reb Ignor!
>
> Szalom

Szalom!

Rabe!

Przeleci...

Bo z innego układu, który porusza się wzlędem ziemi, wolniej niż baba ich wzjemne
wymiary będą miały inne skrócenie...

Pozatem rozpraszanie cząstek na tarczy nie powinno zależeć od wyboru układu
odniesienia...?
Mimo iż sam przekrój czynny bedzie zależał...

Pozatem chyba baba nie zatrzymuje się w dziurze, lecz leci dalej "pod ziemią"..?

Czy tak to formuujesz Rabe..?

Pozatem szalom, to chyba powitanie?

Nie wiem, co się mówi na pożegnanie.., ale ignorantom wolno nie wiedzieć...

Pozdrawiam!
Ignorant
+++


PS. Ale czemu porownujesz mnie do Torquemady...?
Oj Rabe...
U Chasydów nie było rabinów..?

[innppp]

Gość portalu: +++ignor napisał(a):

> Szalom!
Szalom!


> Przeleci...

Masz racje reb Ignor, w obydwu ukladach!
Tlumaczy to z gruba rozumowanie
reb Stefana - pulapki z rownolegloscia.
W ukladzie BJ szczelina bedzie krotka,
ale ona wleci w ta szczeline pod
pewnym katem, dzieki czemu sie zmiesci.

>
> Pozatem rozpraszanie cząstek na tarczy nie powinno
zależeć od wyboru układu
> odniesienia...?
> Mimo iż sam przekrój czynny bedzie zależał...
>

Tak, to zrodlo paradoksu.
Nie powinno, a jesli poatrzyc powierzchownie,
to zalezy.

> Pozatem chyba baba nie zatrzymuje się w dziurze,
> lecz leci dalej "pod ziemią"..
> ?
>

W piaty wymiar, jak w pewnym
przekletym moskiewskim mieszkaniu.


> Pozatem szalom, to chyba powitanie?
>

Na powitanie i pozegnanie, chyba?

>
>
> PS. Ale czemu porownujesz mnie do Torquemady...?
> Oj Rabe...

Nie porownuje, tylko namawiam do
zachowania chlodu umyslu, nawet
w obliczu uroczej Baby Jagi

> U Chasydów nie było rabinów..?
>

Chasydzi mieli rabinow (zwlaszcza w pozniejszych
czasach), ale ich rola byla inna niz w tradycyjnym
rabinicznym judaizmie. Zdaje sie, wazniejsi dla
chasydow byli cadycy.

Szalom!

A może sabacik? Kwantowanie powabnych...

[Gość: +++ignor]

Szalom!


A teraz oprócz Twojej wzorcowej powabnej mamy całą eskadrę powabnych...
Miotły maja takie same i takie same dziury...
Ale pędy różńe, choć równoległe...

Teraz jedna z nich porusza się z v/2 i dla niej skrócenie miotły wzorcowej jest
takie samo jak dziury, czyli w/g niej wzorcowa sie zmieści i wszyslkie z v >
v/2...

Natomiast na kogresie pilotażu ( jak jest miotła po łacińsku, może jakiś klasyk
wie? Bo bysmy ładnie nazwali tę naukę traktującą o miotło-nautyce..?) wszystkie
twierdzą, że opanowały tunelowanie przez dziurę...

Ale te co lecą wolniej zaprzeczają i twierdzą, że tamte szybsze wlatują
normalnie a to włąśnie one te wolniejsze opanowały tunelowanie...

To teraz okazuje się że opis kwantowy zjawiska zależy od układu odniesienia..?

Co przeczy zasadzie odpowiedniości czy położeniu granicy kwantowo-klasycznej..?

Czyżby i h zależała od wyboru ukladu odniesienia?

I coś Ty Rabe narobił..?
Te rzucające czar już sie targają za włosy..

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

PS Jako Torquemada mogę je spalić...
Ogniem namiętności...
Bo idzie wiosna....

[Gość: Stefan]

+++ignor:
> jak jest miotła po łacińsku, może jakiś klasyk

Scopa. Albo everriculum. Tak stoi w slowniku.

- Stefan

[Gość: +++ignor]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> +++ignor:
> > jak jest miotła po łacińsku, może jakiś klasyk
>
> Scopa. Albo everriculum. Tak stoi w slowniku.
>
> - Stefan

Witam!

Stefanie! Wiedziałem, że na Ciebie zawsze można liczyć...

Tak więc nowa nauka, która włąśnie narodziła się w tym wątku będzie miała
wdzięczną nazwę: SCOPANAUTYKA...

Jesteś dumny Stefanie.., co?

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

PS Pozatem nasz wkład do nuki jest coraz większy.., co powiesz na prawo:
Stefana-Ignoranta..?
Obaj nie wiemy jeszcze, co ono opisuje.., ale brzmi pięknie.., co?