editor_in_chief
03.02.05, 10:43
Na poczatek Koran a Biblia czyli
(Quran) Koran a żydowska Tora i chrześcijańska Biblia
Na temat wzajemnych związków pomiędzy judeochrześcijańską Biblią a islamskim Quranem (Koranem) istnieje, szczególnie wśród chrześcijan, szereg fundamentalnych nieporozumień. Najważniejsze z nich dotyczą następstwa czasowego Quranu po Biblii (zarówno po Starym, jak i Nowym Testamencie) i roli Jezusa w Quranie, co jest też głównym tematem tego eseju.
Koran (po arabsku “czytanie”) to według Małej Encyklopedii Powszechnej z roku 1959 “święta księga muzułmanów, zawierająca objawienia Mahometa. Dzieli się ona na 114 sur (objawień), i stanowi kodeks podstawowych przepisów religijnych i prawnych Islamu.” Według Muzułmanów (www.usc.edu/dept/MSA/quran - The Noble Qur'an) Koran jest jedną z dwóch podpór (“nóg”) które razem tworzą podstawy Islamu. Drugą “nogą” Islamu jest tzw. Sunnah. Quran różni się od Sunnah głównie formą: Quran jest dokładnym powtórzeniem słów Allacha, zaś Sunnah była tylko zainspirowana przez Allacha, ale jej słowa pochodzą od proroka Mahometa. Zdaniem Islamu, Quran nie był po prostu podyktowany Mahometowi przez Allacha, ale wręcz każda litera w nim, każdy znak, pochodzi bezpośrednio od Boga (Allacha).
I tak według “Planety Islam” (www.planetaislam.com/wiara/wiarawksiegi.html), “Allach objawiał swe święte księgi różnym narodom w różnych epokach”. Muzułmanie uważają więc, iż:
Abraham otrzymał od Allacha Przymierze i nakaz obrzezania wiernych,
Mojżesz otrzymał od Allacha “Taurat”, czyli Księgi (Prawo) Mojżeszowe (żydowską Torę),
Dawid otrzymał od Allacha “Az-Zabur” czyli Psalmy,
Jezusowi (po żydowsku Jeszua, po arabsku Isa) została objawiona przez Allacha “Al-Indźil” czyli Ewangelia zaś
Quran (Koran) został objawiony Muhammedowi (Mahometowi) jako ostatnia i najważniejsza, zastępująca i poprawiająca wszystkie poprzednie, ostateczna Święta Księga Islamu.
Prorok Muhammad (saas) jest, zdaniem Muzułmanów, ostatnim łącznikiem między Allachem a ludzkością, stąd Quran jest ostatnią wiadomością (księgą), którą ludzkość otrzymała od Allacha. Księgi poprzedzające Koran, takie jak Tora, Psalmy i Ewangelie zostały zastąpione Koranem, który, według Muzułmanów, jest dzisiaj dokładnie taki sam, jak ten dany przez Allacha prorokowi Mahometowi w latach 610 do 622 naszej ery.
Według Islamu Koran jest więc ostatnią księgą daną ludziom przez Boga (Allacha), księgą najważniejszą z tu wymienionych, księgą która potwierdza prawdę w poprzednich księgach, i która koryguje ich błędy. Zaś zdaniem Muzułmanów “to, co przeczy “Tawheed” (monoteizmowi) w poprzednich księgach (głównie w Nowym Testamencie - LK) zostało skorumpowane przez ludzi”. Tak więc Muzułmanie wierzą, iż Biblia i Talmud zawierają słowa Allacha, lecz zostały one tam zmieszane ze słowami ludzkimi. Innymi słowy: wszelkie księgi poprzedzające Koran (takie jak Tora, Talmud, Stary i Nowy Testament) były manipulowane przez żydów i chrześcijan. Natomiast Quran, jako zawierający słowa Allacha, i to bez jakichkolwiek błędów, jest uznawany przez Islam za księgę nieomylną, jedyną w całości objawioną przez Boga (Allacha): “Czy oczekujecie, że oni wam uwierzą mimo że jakaś ich grupa po usłyszeniu Słowa Allacha świadomie je zmienia, dobrze je zrozumiawszy?” (Koran, 2:75).
Muzułmanie wierzą więc, że Taurat (Tora) była księgą (lub księgami) objawioną Mojżeszowi przez Allacha. Jednakże zdaniem Muzułmanów księgi Mojżesza zawarte w Biblii, czy też w późniejszym Talmudzie, nie są oryginalnymi księgami danymi Mojżeszowi przez Boga, jako iż w miarę upływu czasu zostały one zmienione i połączone z komentarzami rabinów i tzw. uczonych w piśmie. Jako przykład takiej manipulacji Muzułmanie podają ostatnie wersety Księgi Powtórzonego Prawa, w której Mojżesz własnoręcznie opisuje swą własną śmierć i miejsce jego własnego pochówku. Tak więc Mojżesz nie może być autorem słów: “i pochowano go w dolinie krainy Moabu naprzeciw Bet-Peor, a nikt nie zna jego grobu aż po dziś dzień.” (Księga Powtórzonego Prawa 34:6). Chrześcijanie radzą sobie tu poprzez dodanie komentarza głoszącego iż: “ostatnie rozdziały zostały później dodane” (p. np. Biblia Tysiąclecia, wyd. 3 i 4 - str. 172).
Jednakże nie to jest najważniejsze z szeregu czynników które dzielą muzułmańską i chrześcijańską interpretację świętych ksiąg. W odróżnieniu od Chrześcijan, Muzułmanie nie uważają Jezusa (Jeszui, Isy) za Boga, a jedynie za jednego z wielu żydowskich proroków poprzedzających Muhammeda (Mahometa), czyli stawiają go na poziomie Abrahama, Mojżesza i Dawida, a więc śmiertelników, a nie Bogów. Według Islamu Jezusowi została jedynie objawiona przez Allacha “Al-Indźil” czyli Ewangelia, a więc księga o znacznie niższym ciężarze gatunkowym niż Quran (Koran), który został objawiony, jako ostatnia i najważniejsza Święta Księga, największemu prorokowi Islamu, czyli Muhammedowi (Mahometowi). Stąd w Islamie Jezus stoi nie tylko poniżej jedynego Boga ( w jednej Osobie), czyli Allacha, ale nawet poniżej proroka Mahometa. O boskości syna Maryi nie ma więc mowy w Islamie, który jest, podobnie jak Judaizm, religią monoteistyczną, i to monoteistyczną z iście żelazną konsekwencją. Co więcej, Quran zawiera w sobie polemikę z chrześcijanami, którzy twierdzą iż Jezus był Bogiem jako iż musiał on być synem Boga, gdyż żaden człowiek nie był mu ojcem. Replika Quranu jest tu taka, iż Adam i Ewa też nie mieli człowieka jako ojca, a nawet kobiety jako matki, a jednak bogami na pewno nie byli. (por. www.islam101.com/religions/christianity/diffBQ.htm - The Difference between the Bible and the Quran).
Islam uważa też, iż nie obecnie nie istnieje już Ewangelia Jezusa. Zdaniem Muzułmanów Ewangelie zawarte w Nowym Testamencie są opowiadaniami o czynach i życiu Jezusa danymi nam z drugiej lub nawet trzeciej ręki. Za częścią teologów chrześcijańskich Islam uważa, iż jedynie Mateusz i Jan byli prawdziwymi apostołami Jezusa, zaś Marek i Łukasz byli jedynie uczniami Pawła, który sam nigdy nie widział Jezusa. Wiadomo też że istnieje wiele innych ewangelii (na przykład według Tomasza, Barnaby czy Hebrajczyków) które jednak na soborze Nicejskim zwołanym przez Cesarza Rzymskiego w roku 325 n.e. zostały uznane za niekanoniczne i usunięte z Nowego Testamentu. Tak więc Muzułmanie wierzą w Ewangelię Jezusa, ale w taką jaka została ona objawiona Jezusowi przez Allacha, a nie w taką, jaką naucza współczesne Chrześcijaństwo, oraz zdecydowanie odrzucają, jako niezgodną z Prawem Mojżeszowym, boskość Jezusa:
“Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie! Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym...”(Księga Wyjścia, 20:3-5)
“I w ich ślady Posłaliśmy Jezusa, syna Marii, potwierdzając to co przed nim objawione zostało w Taurat, i Daliśmy mu Ewangelię, w której było przewodnictwo i światło, potwierdzające Taurat, przewodnictwo i napomnienie dla Bogobojnych.” (Koran 5:46).